Jakubi (paqja qoftë mbi të), i njohur në shqip si Jakobi, ishte profet i Allahut (﷾). Ai ishte djali i Is’hakut (Isakut) dhe nipi i Ibrahimit (Abrahamit). Ishte babai i Jusufit (Jozefit) dhe i vëllezërve të tij. Quhet edhe Israil, dhe familja e tij u bë bijtë e Israilit. Kurani 3:93

Kurani na tregon pak për të; ja çfarë thotë. Pjesa më e madhe është në suren Jusuf, ku ai është një baba i dashur që sprovohet. Historia e vetë Jusufit ka udhëzuesin e vet, prandaj ky udhëzues nuk e ritregon. Tregon çfarë na tregon Kurani për vetë Jakubin. Jusufi

Me një shikim

  • Ai ishte profet, djali i Is’hakut dhe nipi i Ibrahimit.
  • Allahu (﷾) ia dha Ibrahimit si dhuratë dhe e bëri një nga të zgjedhurit dhe të mirët.
  • Ai quhet edhe Israil. Bijtë e Israilit janë familja e tij.
  • Kur humbi Jusufi, ai tha se durimi ishte më i përshtatshmi, dhe u ankua vetëm tek Allahu (﷾).
  • Ai nuk e humbi kurrë shpresën në mëshirën e Allahut (﷾), dhe Allahu (﷾) ia ktheu djalin.
  • Fjalët e tij të fundit për bijtë e vet: adhuroni vetëm Allahun (﷾), ashtu si Ibrahimi dhe Is’haku.
Historia e Jakubit, hap pas hapi
  1. Një dhuratë

    Allahu (﷾) i jep Ibrahimit një djalë, Is’hakun, dhe pastaj një nip, Jakubin. Kurani 21:72Kurani 19:49

  2. I zgjedhur

    Allahu (﷾) e bën profet dhe prijës që udhëzon me urdhrin e Tij. Kurani 19:49Kurani 21:73Kurani 38:45–47

  3. Ëndrra

    Jusufi i tregon ëndrrën e tij. Ai i thotë të birit ta mbajë të fshehtë nga vëllezërit. Kurani 12:4Kurani 12:5

  4. Humbja

    Bijtë e tij thonë se Jusufin e hëngri një ujk. Ai zgjedh durimin, dhe ia çon hidhërimin Allahut (﷾). Kurani 12:17Kurani 12:18Kurani 12:84Kurani 12:86

  5. Shpresa

    Ai i dërgon bijtë e vet të kërkojnë Jusufin dhe u thotë të mos e humbin kurrë shpresën nga mëshira e Allahut (﷾). Kurani 12:87

  6. Lajmi i mirë

    Këmisha i vihet në fytyrë dhe i kthehet shikimi. Familja bashkohet në Egjipt. Kurani 12:96Kurani 12:99–100

  7. Fjalët e tij të fundit

    Afër vdekjes, i pyet bijtë e vet çfarë do të adhurojnë pas tij. Kurani 2:132–133

Kurani nuk jep data për jetën e Jakubit, prandaj këto janë hapat e historisë së tij.

I zgjedhur, nga një familje profetësh

Ibrahimi (Abrahami) e la popullin e vet dhe idhujt që ata adhuronin përveç Allahut (﷾). Allahu (﷾) e shpërbleu me një familje profetësh: Ibrahimi

Kurani 19:49
Dhe, kur u largua nga ata dhe nga idhujt që i adhuronin në vend të Allahut, Ne i dhuruam atij Is’hakun dhe Jakubin dhe që të dy i bëmë profetë.

(Kurani 19:49)

Një varg tjetër e quan Jakubin dhuratë shtesë, një nip i dhënë pas Is’hakut. Allahu (﷾) i bëri të drejtë. I bëri prijës që i udhëzonin njerëzit me urdhrin e Tij, dhe i frymëzoi të bënin mirë, të faleshin dhe të jepnin lëmoshë. Ata e adhuronin Atë, dhe vetëm Atë. Kurani 21:72Kurani 21:73

Allahu (﷾) i tha Profetit Muhamed (ﷺ) të kujtonte Ibrahimin, Is’hakun dhe Jakubin, dhe tha pse: Kurani 38:45

Kurani 38:46–47
Ne u dhuruam atyre një virtyt të veçantë, që ta kenë gjithmonë në mend botën e ardhshme. Njëmend, ata janë tek Ne, nga njerëzit më të mirë e më të zgjedhur.

(Kurani 38:46–47)

Kurani e numëron gjithashtu mes profetëve të cilëve Allahu (﷾) u dërgoi shpallje dhe që i udhëzoi. Përdor edhe emrin e tij tjetër, Israil: familja e tij u bë bijtë e Israilit, populli te i cili më vonë u dërgua Musai (Moisiu). Kurani 4:163Kurani 6:84Kurani 3:93Cilët profetë emërtohen në Kuran?

Durimi i një babai

Jakubi ishte një baba i urtë dhe vigjilent. Kur Jusufi i tregoi ëndrrën, Jakubi e kuptoi se Allahu (﷾) do ta nderonte të birin. I tha ta mbante të fshehtë nga vëllezërit, se mos kurdisnin kundër tij. Pastaj bijtë e tij u kthyen në shtëpi duke qarë dhe thanë se Jusufin e kishte ngrënë një ujk. Jakubi nuk u besoi. Vite më vonë, një tjetër nga bijtë e tij u mbajt në Egjipt. Përsëri ai tha: Kurani 12:4Kurani 12:5Kurani 12:6Kurani 12:16Kurani 12:17Kurani 12:18Kurani 12:81

Kurani 12:83
Unë do të kem durim. Shpresoj se Allahu do të m’i kthejë të gjitha, sepse Ai, në të vërtetë, është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë

(Kurani 12:83)

Hidhërimi i tij ishte i thellë. U largua prej tyre dhe tha sa i madh ishte, derisa sytë iu zbardhën nga pikëllimi. Por pikëllimin e vet nuk ua çoi njerëzve. Ia çoi Allahut (﷾): Kurani 12:84

Kurani 12:86
Unë dhimbjen time dhe pikëllimin tim ia paraqes vetëm Allahut e nga Allahu di atë që nuk e dini ju

(Kurani 12:86)

Hidhërimi nuk është mungesë besimi. Jakubi u hidhërua thellë. E megjithatë, ishte ai që u tha bijve të tij të shkonin e të kërkonin Jusufin. U tha të mos e humbnin kurrë shpresën nga mëshira e Allahut (﷾). Kurani thotë se vetëm ata që nuk kanë besim e humbin shpresën prej saj. Kurani 12:87A është pikëllimi ose të qarit për një humbje mungesë besimi?

Kur karvani u nis nga Egjipti, Jakubi tha se e ndiente praninë e Jusufit. Ata që ishin me të menduan se ishte i hutuar nga pleqëria. Pastaj erdhi sjellësi i lajmit të mirë, dhe ia vuri këmishën e Jusufit në fytyrë, dhe ai pa përsëri. Ai tha: Kurani 12:94Kurani 12:95Kurani 12:96

Kurani 12:96
A nuk ju kam thënë se unë di nga Allahu atë që ju nuk e dini

(Kurani 12:96)

Ai nuk pretendoi asnjë fuqi të vetën. Atë që dinte, e dinte nga Allahu (﷾). Dhe bijtë e tij, që i kishin bërë padrejtësi atij dhe Jusufit, tani pranuan se kishin gabuar dhe i kërkuan të lutej për faljen e tyre. Ai nuk i ktheu mbrapsht. U përgjigj: Kurani 12:97

Kurani 12:98
Do ta lus Zotin tim që t’ju falë. Pa dyshim që Ai është Falësi dhe Mëshirëploti

(Kurani 12:98)

Pastaj e gjithë familja erdhi në Egjipt, dhe Jusufi i ngriti prindërit e vet në një vend nderi. Pjesa tjetër është në udhëzuesin e Jusufit. Kurani 12:99Kurani 12:100Jusufi

Fjalët e tij të fundit

Kurani na çon edhe te shtrati i vdekjes së Jakubit. Thotë se Ibrahimi u la një porosi bijve të vet, dhe po ashtu Jakubi. Kjo ishte e tija: Kurani 2:132

Kurani 2:132
O bijtë e mi! Pa dyshim, Allahu ka zgjedhur për ju fenë e vërtetë, prandaj mos vdisni ndryshe veçse duke qenë myslimanë të nënshtruar ndaj Atij!

(Kurani 2:132)

Islam do të thotë nënshtrim vetëm ndaj Allahut (﷾), besimi i çdo profeti. Pastaj, kur iu afrua vdekja, u bëri bijve të vet një pyetje që i bëhet ende çdo njeriu: Kurani 2:133

Kurani 2:133
Çfarë do të adhuroni pas meje?

(Kurani 2:133)

Bijtë e tij u përgjigjën:

Kurani 2:133
Ne do të adhurojmë Zotin tënd, që është edhe Zoti i etërve të tu: Ibrahimit, Ismailit dhe Is’hakut, një Zot të vetëm. Ne Atij i nënshtrohemi!

(Kurani 2:133)

Vini re emrat. Ibrahimi, Ismaili dhe Is’haku qëndrojnë bashkë si besimi i familjes. (Ismaili ishte xhaxhai i Jakubit, prandaj “etërve” këtu do të thotë të moshuarit e familjes.) Bijtë e Jakubit e shtojnë veten në atë besim. Është një besim i vetëm, që rrjedh nga Ibrahimi përmes bijve dhe nipërve të tij. Ajo që Jakubi u la fëmijëve të vet nuk ishte pasuri. Ishte thirrja që solli çdo profet: adhuroni vetëm Allahun (﷾). Kurani 21:25Ibrahimi

Si e tregon Bibla ndryshe

Bibla e tregon historinë e Jakobit te Zanafilla, kapitujt 25 deri në 50, shumë më gjatë se Kurani. Disa nga hollësitë janë të ndryshme. Myslimanët besojnë se Allahu (﷾) ia shpalli Tevratin Musait, dhe Inxhilin Isait: Ungjillin që predikoi vetë Jezusi gjatë jetës së tij. Inxhili nuk është Dhiata e Re. Katër Ungjijtë e Dhiatës së Re, Mateu, Marku, Luka dhe Gjoni, u shkruan nga të tjerë, dekada pasi Jezusi u ngrit lart. Asnjëri prej tyre nuk e përmend autorin e vet: emrat u vunë më vonë. Dhe Tevrati që kemi sot nuk është pikërisht ashtu si u shpall. Prandaj aty ku Bibla e tregon një histori njësoj si Kurani, e besojmë. Aty ku ndryshon nga Kurani apo e kundërshton, nuk e besojmë. Aty ku Kurani nuk thotë asgjë, as e besojmë as e mohojmë, siç mësoi Profeti (ﷺ). Ja ndryshimet kryesore, me vargjet. Kurani 5:48Kurani 5:46Nga cili prej katër Ungjijve predikoi Jezusi?Kush i shkroi Ungjijtë?Sahih al-Bukhari 4485Si duhet ta lexojë një mysliman Biblën?

Bekimi. Zanafilla 27 thotë se Jakobi e mori bekimin e të atit duke u shtirur si vëllai i tij Esau. Sytë e Isakut ishin të turbullt, dhe Jakobi i tha: “Unë jam Esau, i parëlinduri yt”. Më vonë Isaku tha: “Vëllai yt erdhi me mashtrim dhe ta mori bekimin.” Kurani nuk tregon asgjë për këtë. Thotë se Allahu (﷾) e zgjodhi Jakubin dhe e numëron mes të zgjedhurve dhe të mirëve. Genesis 27:1 (KJV)Genesis 27:19 (KJV)Genesis 27:35 (KJV)Kurani 38:47A ishin profetët pa mëkat?

Mundja dhe emri Izrael. Zanafilla thotë se një burrë u mund me Jakobin deri në agim dhe ia preku kofshën. Jakobi nuk e la të ikte derisa ai ta bekonte, dhe burri tha se tani emri i tij do të ishte Izrael. Kurani nuk e tregon këtë histori. E përdor Israilin si emër tjetër të Jakubit, pa treguar si e mori. Genesis 32:24–28 (KJV)Kurani 3:93

Fjalët e tij të fundit. Te Zanafilla, Jakobi i mbledh bijtë e vet që t’u tregojë çfarë do t’u ndodhë në ditët e fundit. Në Kuran, ai i pyet çfarë do të adhurojnë pas tij. Genesis 49:1 (KJV)Kurani 2:133A e kopjoi Muhamedi (ﷺ) Kuranin nga Bibla?

Çfarë mund të mësojmë

Historia e Jakubit i flet çdo prindi, dhe kujtdo që ka humbur dikë që e do.

  • Përballojeni humbjen me durim. Dy herë Jakubi zgjodhi durimin. Kjo nuk e ndaloi të hidhërohej. E ndaloi të dorëzohej. Kurani 12:18Kurani 12:83
  • Çojani pikëllimin tuaj Allahut (﷾). Jakubi i tha Allahut (﷾) sa shumë i dhembte. U ankua vetëm tek Allahu (﷾), dhe jo te njerëzit. Kurani 12:86
  • Mos e humbni kurrë shpresën nga mëshira e Allahut (﷾). Kaluan vite. Jakubi u thoshte ende bijve të tij të kërkonin Jusufin, dhe Allahu (﷾) ia ktheu djalin. Kurani 12:87
  • Falini fëmijët tuaj. Bijtë e tij i kishin bërë një padrejtësi të madhe. Kur e pranuan, ai premtoi t’i lutej Allahut (﷾) t’i falte. Kurani 12:97Kurani 12:98
  • Lërini familjes suaj një besim. Në fund, Jakubi nuk pyeti për para. Pyeti çfarë do të adhuronin bijtë e tij. Kurani 2:133

Allahu (﷾) ia ktheu Jakubit djalin dhe shikimin, dhe Kurani e numëron mes të zgjedhurve dhe të mirëve. Pyetja që u bëri bijve të vet në fund është ende e hapur për këdo: çfarë do të adhuroni? Kurani 38:47

Shihni faqet tuaja të ruajtura