Përgjigje e shkurtër
Me respekt, dhe me Kuranin si masë. Një mysliman beson te Tevrati që Perëndia ia dha Musait dhe te Ungjilli që Perëndia ia dha Jezusit (ungjilli që ai predikoi). Kurani nuk i thotë kurrë t'i ndjekë Biblën ashtu siç është sot. Ai e quan veten mbrojtës mbi librat e mëparshëm dhe thotë se njerëzit ndryshuan disa nga fjalët e tyre. Prandaj një mysliman e provon çdo pasazh me Kuranin. Aty ku Bibla mëson një Perëndi të vetëm, profetët, ligjin moral dhe gjykimin, ai e sheh shpalljen e vjetër që ende flet. Aty ku ajo e kundërshton Kuranin ose veten, ose i ngarkon një profeti mëkate të rënda, ai e sheh punën e njerëzve. Profeti (ﷺ) u tha myslimanëve të mos besojnë e as të mohojnë atë që u lexojnë ithtarët e Librit (hebrenjtë dhe të krishterët). Dijetarët e zbatojnë këtë aty ku Kurani hesht. Një mysliman nuk ka nevojë ta mbrojë çdo rresht të saj.
Shpjegimi i plotë
Kurani qëndron roje mbi librat e mëparshëm
Kurani e përshkruan veten me fjalën arabe muhejmin (mbrojtës dhe dëshmitar) mbi shkrimin e shenjtë që e paraprin. Ai pohon atë që është e vërtetë aty dhe është gjykatësi i pjesës tjetër. Urdhri për vetë myslimanët është të ndjekin atë që Zoti i tyre u ka zbritur.
“Ne të kemi zbritur ty (o Muhamed) Librin me të vërtetën, si përmbushës të shkrimeve të mëparshme dhe mbrojtës të tyre. Prandaj gjykoji ata sipas asaj që të ka zbritur Allahu dhe mos ndiq dëshirat e tyre, duke u shmangur kështu nga e Vërteta që të është shpallur. Ne për secilin nga ju kemi sjellë një ligj dhe një rrugë të qartë. Sikur të donte Allahu, do t’ju kishte bërë një popull të vetëm, por Ai kërkon që t’ju provojë në atë që ju ka dhënë, andaj bëni gara për punë të mira! Të gjithë do të ktheheni te Allahu e Ai do t’ju lajmërojë për çështjet, rreth të cilave kishit kundërshti.”
“Ndiqni atë që ju është zbritur nga Zoti juaj e mos ndiqni mbrojtës të tjerë, përveç Tij. Sa pak që i pranoni këshillat!”
Kurani thotë se njerëzit e ndryshuan tekstin
Kurani nuk i dërgon myslimanët te Bibla ashtu siç është sot. Ai flet për njerëz që e shkruan Librin me duart e tyre dhe thanë se ishte prej Perëndisë. Flet për disa që i nxjerrin fjalët nga konteksti i tyre ose e shtrembërojnë Librin me gjuhët e tyre. Thotë se të krishterët harruan një pjesë të mirë të mesazhit. Edhe vetë Bibla mbart një paralajmërim të ngjashëm përmes Jeremisë, një profeti të Izraelit. Ai flet kundër stilolapsit të skribëve dhe kundër atyre që i shtrembëruan fjalët e Perëndisë së gjallë. Kurani thotë se Tevrati iu besua rabinëve dhe dijetarëve të ligjit që ta mbronin. I vetmi Libër që, sipas tij, e ruan vetë Perëndia është Kurani.
“Mjerë ata që me duart e tyre shkruajnë Librin, e pastaj thonë: “Kjo është prej Allahut” që për këtë të kenë ndonjë dobi të vogël (materiale). Mjerë ata për çfarë kanë shkruar me duart e tyre dhe mjerë ata për çfarë kanë fituar!”
“Me të vërtetë, një grup ithtarësh të Librit e shtrembërojnë Librin me gjuhët e tyre (ndërsa e lexojnë atë), që ju të mendoni se ai lloj leximi është prej Librit (që ka zbritur Allahu), kurse në të vërtetë, nuk është prej Librit. Ata thonë: “Kjo që lexojmë është nga Allahu”, por ajo nuk është nga Allahu. Ata flasin gënjeshtra për Allahun, duke qenë të vetëdijshëm për këtë.”
“Në mesin e hebrenjve ka nga ata që i nxjerrin fjalët nga konteksti i tyre dhe i thonë Profetit: “Dëgjuam, por nuk të bindemi”! dhe “Dëgjo, mos dëgjofsh!” dhe “Ra’iná!”, duke shtrembëruar (shprehjet) me gjuhën e tyre dhe duke shpifur për fenë. Po sikur ata të kishin thënë: “Dëgjuam dhe u bindëm!” dhe “Dëgjo!” e “Shikona ne!”, kjo do të ishte më e mirë dhe më e drejtë për ata. Allahu i mallkoi ata për shkak të mohimit të tyre, prandaj ata nuk besojnë, përveç një numri të vogël.”
“Ne kemi marrë besëlidhje edhe prej atyre që thanë: “Jemi të krishterë”, por edhe ata kanë harruar një pjesë të mirë nga ato që janë këshilluar, prandaj ua shtiem armiqësinë dhe urrejtjen midis tyre deri në Ditën e Kiametit. Allahu do t’i lajmërojë ata për veprat që kanë bërë.”
““ ‘Si mund të thoni: “Ne jemi të urtë dhe ligji i Jahveut është me ne”? Por ja, pena e rreme e skribëve e ka bërë atë një gënjeshtër.”
“Dhe barrën e Zotit nuk do ta përmendni më, sepse fjala e secilit do të jetë barra e tij, sepse i keni shtrembëruar fjalët e Perëndisë së gjallë, të Zotit të ushtrive, Perëndisë tonë.”
“Ne kemi dërguar Teuratin, në të cilin janë udhëzimet dhe drita. Sipas tij, profetët që ia kishin dorëzuar veten Allahut, i gjykonin hebrenjtë; por edhe të diturit dhe rabinët kështu vepronin, sepse atyre iu qe besuar mbrojtja e Librit të Allahut, për të cilin ata dëshmonin. Prandaj, mos kini frikë nga njerëzit, por kini frikë vetëm prej Meje! Dhe mos i ndërroni Fjalët e Mia me ndonjë vlerë të vogël! Kushdo që nuk gjykon sipas asaj që ka shpallur Allahu, ai është mohues i vërtetë.”
“Sigurisht, Ne e kemi shpallur Kuranin dhe, sigurisht, Ne do ta ruajmë atë.”
Pajtohet, e kundërshton, ose heshtet
Një mysliman e ndan atë që lexon në tri lloje. Disa pasazhe pajtohen me Kuranin. Musai thotë: “Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot”. Marku e ka Jezusin që e përsërit si të parin nga të gjitha urdhërimet. Aty një mysliman e dëgjon shpalljen e vjetër që ende flet. Disa pasazhe e kundërshtojnë Kuranin. Eksodi thotë se Haruni e bëri viçin e artë. Kurani thotë se një njeri i quajtur Samiriu e shpuri popullin në rrugë të gabuar, ndërsa Haruni i paralajmëroi. Aty një mysliman ndjek Kuranin dhe e sheh dorën e njerëzve në rrëfimin tjetër. Për shumë gjëra të tjera, si pjesa më e madhe e listave familjare të Biblës dhe hollësitë e historive të saj, Kurani hesht. Ato pasazhe ai as nuk i beson, as nuk i mohon. Të krishterët shpesh citojnë 5:47, 5:68, 10:94 dhe 6:115 për t'i dërguar myslimanët te Bibla. Ato ajete merren në shqyrtim në faqet me pyetjet nëse Kurani u thotë myslimanëve ta ndjekin Biblën dhe nëse ‘dilema islame’ e provon Kuranin të gabuar.
“Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot;”
“Dhe Jezusi iu përgjigj: I pari nga të gjitha urdhërimet është: Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot;”
“Dhe ai i mori nga duart e tyre dhe e formoi me një vegël gdhendjeje, pasi e kishte bërë viç të shkrirë; dhe ata thanë: Këta janë perënditë e tua, o Izrael, që të nxorën nga vendi i Egjiptit.”
“(Allahu) tha: “Ne e vumë në provë popullin tënd gjatë mungesës tënde, e Samiriu i nxori ata nga rruga e drejtë”.”
“Ndërkohë, Haruni u kishte thënë atyre qysh më parë: “O populli im! Kjo është vetëm një provë për ju! Zoti juaj është i Gjithëmëshirshmi, andaj ndiqmëni mua dhe dëgjoni urdhrin tim!””
Një mysliman beson në Tevratin që Allahu (﷾) i dha Musait dhe në Inxhilin që Allahu (﷾) i dha Jezusit (Ungjillin që ai predikoi).
A duhet ta ndjekë Biblën ashtu siç është sot?
Jo. Kurani nuk ia thotë kurrë këtë, dhe thotë se njerëzit ndryshuan disa nga fjalët.
Cila është masa e tij?
Kurani. Ai e quan veten muhejmin, rojtar dhe dëshmitar mbi librat para tij.
A pajtohet pjesa me Kuranin?
Atëherë ai dëgjon shpalljen e vjetër që flet ende, si te “Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot”.
A e kundërshton Kuranin, apo veten?
Atëherë ai sheh punën e njerëzve. Eksodi thotë se Aaroni e bëri viçin e artë. Kurani thotë se Samiriu e shmangu popullin nga rruga ndërsa Haruni i paralajmëronte.
A hesht Kurani?
Atëherë ai as nuk e beson, as nuk e mohon, siç mësoi Profeti (ﷺ).
Kërkoni tekstin, pastaj peshojeni
Aty ku Kurani u flet ithtarëve të Librit për shkrimin e tyre të shenjtë, u kërkon ta sjellin dhe ta lexojnë me zë. Ashtu kërkohet prova. U thotë njerëzve të Ungjillit të gjykojnë sipas asaj që Perëndia shpalli në të. Kjo do të thotë ajo që Perëndia shpalli, kudo që ka mbetur, jo çdo rresht që sot botohet në Bibël. Profeti (ﷺ) u tha myslimanëve të mos besojnë e as të mohojnë atë që u lexojnë ithtarët e Librit (hebrenjtë dhe të krishterët). Të thonë se besojnë te Perëndia dhe te ajo që Ai zbriti. Dijetarët myslimanë e mbajnë se kjo përfshin njoftimet që Kurani as i pohon, as i mohon. Profeti (ﷺ) u lejoi myslimanëve edhe t'i tregojnë historitë e bijve të Izraelit.
“Të gjitha ushqimet kanë qenë të lejuara për bijtë e Israilit, përveç asaj që Israili ia ndaloi vetes para shpalljes së Teuratit. Thuaj (o Muhamed): “Silleni Teuratin dhe lexojeni atë, nëse thoni të vërtetën!””
“Le të gjykojnë ithtarët e Ungjillit ashtu siç ka shpallur Allahu në të. Kushdo që nuk gjykon sipas asaj që ka shpallur Allahu, ai është keqbërës i vërtetë.”
Ebu Hurejra transmeton se ithtarët e Librit e lexonin Tevratin në hebraisht dhe ua shpjegonin myslimanëve në arabisht. Profeti (ﷺ) u tha myslimanëve të mos i besonin dhe as t'i quanin gënjeshtarë, por të thoshin: ne besojmë te Allahu dhe te ajo që na u shpall neve (Kurani 2:136).
Abdullah ibn Amri transmeton se Profeti (ﷺ) tha: përcillni atë që keni marrë prej meje, qoftë edhe një ajet të vetëm; mund t'i tregoni lajmet e bijve të Izraelit dhe nuk ka asgjë të keqe në këtë; dhe kush gënjen qëllimisht për mua, do ta zërë vendin e tij në Zjarr.
Këndvështrime
Pikëpamja islame
Një mysliman beson te shpalljet që iu dhanë Musait dhe Jezusit dhe e lexon Biblën e sotme me respekt dhe sy të hapur. Kurani, Libri i fundit dhe ai që Perëndia e ruajti, është masa. Ajo që pajtohet me të është shpallja e vjetër që ende flet. Ajo që e kundërshton është dora e njerëzve. Profeti (ﷺ) i mësoi myslimanët ta lënë pjesën tjetër të papohuar dhe të pamohuar.
Kurani e quan veten mbrojtës dhe dëshmitar mbi shkrimin e shenjtë që e paraprin.
Kurani u thotë njerëzve të ndjekin shpalljen që iu zbrit nga Zoti i tyre.
Kurani thotë se disa nga ithtarët e Librit e shkruan shkrimin e shenjtë me duart e tyre dhe i nxorën fjalët nga konteksti i tyre. Thotë se të krishterët harruan një pjesë të mirë të mesazhit.
Musai dhe Jezusi të dy mësuan se Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot, siç mëson Kurani.
Eksodi thotë se Haruni e bëri viçin e artë. Kurani thotë se Samiriu e shpuri popullin në rrugë të gabuar dhe Haruni i paralajmëroi.
Profeti (ﷺ) u tha myslimanëve të mos besojnë e as të mohojnë atë që u lexojnë ithtarët e Librit.
Profeti (ﷺ) u lejoi myslimanëve t'i tregojnë historitë e bijve të Izraelit.
Aty ku Bibla pajtohet me Kuranin, një mysliman njeh shpalljen origjinale që ka mbijetuar në të. Aty ku e kundërshton Kuranin ose veten, e merr si punë të njerëzve.