A u thonë Kurani 5:68 dhe 10:94 njerëzve ta ndjekin Biblën?

“Thuaj (o Muhamed): O ithtarët e Librit! Nuk do të keni asgjë në vijë, derisa t’i përmbaheni Teuratit e Ungjillit dhe asaj që ju është shpallur nga Zoti juaj (Kurani). Ajo që të është shpallur ty nga Zoti yt, do t’ua shtojë shumicës së tyre mosbindjen dhe mohimin. Por ti mos u hidhëro për mohuesit.”

“O i Dërguar! Trego atë që të është shpallur nga Zoti yt! Në qoftë se nuk e bën këtë, atëherë nuk e ke përcjellë Mesazhin e Tij; Allahu të ruan ty prej njerëzve. Natyrisht që Allahu nuk i udhëzon njerëzit që nuk besojnë.”

E shpjegon ‘atë që ju është shpallur nga Zoti juaj’ si Furkanin, Kuranin, që Muhamedi (ﷺ) u solli, dhe thotë se ithtarët e Librit duhet të veprojnë sipas tij të tërit, përfshirë thirrjen e tij për të besuar tek ai.

Shpjegon se ithtarët e Librit nuk kanë asnjë mbështetje të vërtetë derisa të besojnë dhe të veprojnë sipas të gjithë librave që Allahu u shpalli profetëve, dhe se vetë ata libra urdhërojnë ndjekjen e Muhamedit (ﷺ) dhe besimin në profetësinë e tij.

“dhe që ndjekin të Dërguarin Tonë, Profetin që nuk di shkrim e lexim, të cilin ata do ta gjejnë të shënuar në shkrimet e tyre, në Teurat dhe Ungjill. Ai do t’i urdhërojë ata të bëjnë vepra të mira dhe do t’i ndalojë nga të këqijat; do t’ua lejojë të mirat e do t’ua ndalojë të këqijat, duke i liruar nga barrët e rënda dhe vështirësitë që kanë pasur. Prandaj, ata që do ta besojnë, përkrahin dhe nderojnë atë, duke ndjekur dritën që është zbritur me të, pikërisht ata janë të fituarit.”

“Le të gjykojnë ithtarët e Ungjillit ashtu siç ka shpallur Allahu në të. Kushdo që nuk gjykon sipas asaj që ka shpallur Allahu, ai është keqbërës i vërtetë.”

“E qysh të drejtohen ata ty për t’i gjykuar, ndërsa e kanë Teuratin, në të cilin është gjykimi i Allahut, e madje edhe pas kësaj shmangen prej teje? Sepse ata nuk janë besimtarë.”

Abdullah ibn Omeri transmeton se hebrenjtë i sollën Profetit (ﷺ) një rast kurorëshkeljeje. Ai pyeti çfarë thoshte Tevrati për gurëzimin. Ata thanë se fajtorët i turpëronin publikisht dhe i fshikullonin. Abdullah ibn Selami tha se po gënjenin. U soll Tevrati, dhe lexuesi e mbuloi me dorë ajetin e gurëzimit. Kur iu tha ta ngrinte, e ngriti, dhe ajeti ishte aty. Atëherë Profeti (ﷺ) urdhëroi që të dy të gurëzoheshin.

El-Bera ibn Azibi transmeton se një dijetar hebre, i pyetur nën betim, pranoi se Tevrati e caktonte gurëzimin për kurorëshkeljen. Ata i kishin kursyer të pasurit dhe i kishin ndëshkuar të varfrit, prandaj ishin marrë vesh që në vend të kësaj t'ua nxinin fytyrën dhe t'i fshikullonin. Profeti (ﷺ) tha se ai ishte i pari që e ringjalli urdhrin e Allahut pasi ata e kishin lënë të vdiste. El-Bera thotë se për këtë zbriti Kurani 5:41: ata kishin thënë, shkoni te Muhamedi dhe pranoni fshikullimin, por shmangni një vendim për gurëzim. Pastaj u zbritën 5:44, 5:45 dhe 5:47, të gjitha, thotë ai, për mohuesit.

“Nëse ti (Muhamed) je në mëdyshje për atë që të kemi shpallur ty, pyeti ata që kanë lexuar Shkrimet para teje. Pa dyshim, ty të ka ardhur e Vërteta nga Zoti yt, prandaj mos u bëj kurrsesi nga ata që dyshojnë.”

“Thuaj: “Vallë, a të kërkoj tjetër gjykatës përveç Allahut, kur është Ai që ju ka zbritur këtë Libër të hollësishëm?!” Ata që Ne u kemi dhënë Shkrimet e shenjta, e dinë se Kurani është me të vërtetë i zbritur nga Zoti yt. Prandaj, kurrsesi mos u bëj nga ata që dyshojnë!”

Shpjegon ‘të përkryera në vërtetësi dhe drejtësi’ përmes Katadesë: e vërteta në atë që ka thënë Allahu dhe drejtësia në atë që ka vendosur. Shpjegon ‘fjalët e Tij askush nuk mund t’i ndryshojë’ si: askush nuk mund ta prapësojë gjykimin e Allahut, qoftë në këtë jetë qoftë në Jetën tjetër. Për ‘kurrsesi mos u bëj nga ata që dyshojnë’ (6:114) ai krahason 10:94 dhe shpjegon se është një thënie me kusht, që nuk do të thotë se dyshimi i ka ardhur ndonjëherë Profetit (ﷺ).

“Vërtet, ai është përmendur në Shkrimet e të parëve. Vallë, a nuk është provë për ata (mekasit), që atë (Muhamedin) e kanë njohur dijetarët e bijve të Israilit?”

“Thuaj: “Vallë, a të kërkoj tjetër gjykatës përveç Allahut, kur është Ai që ju ka zbritur këtë Libër të hollësishëm?!” Ata që Ne u kemi dhënë Shkrimet e shenjta, e dinë se Kurani është me të vërtetë i zbritur nga Zoti yt. Prandaj, kurrsesi mos u bëj nga ata që dyshojnë!”

“Mjerë ata që me duart e tyre shkruajnë Librin, e pastaj thonë: “Kjo është prej Allahut” që për këtë të kenë ndonjë dobi të vogël (materiale). Mjerë ata për çfarë kanë shkruar me duart e tyre dhe mjerë ata për çfarë kanë fituar!”

“Në mesin e hebrenjve ka nga ata që i nxjerrin fjalët nga konteksti i tyre dhe i thonë Profetit: “Dëgjuam, por nuk të bindemi”! dhe “Dëgjo, mos dëgjofsh!” dhe “Ra’iná!”, duke shtrembëruar (shprehjet) me gjuhën e tyre dhe duke shpifur për fenë. Po sikur ata të kishin thënë: “Dëgjuam dhe u bindëm!” dhe “Dëgjo!” e “Shikona ne!”, kjo do të ishte më e mirë dhe më e drejtë për ata. Allahu i mallkoi ata për shkak të mohimit të tyre, prandaj ata nuk besojnë, përveç një numri të vogël.”

“Ne kemi marrë besëlidhje edhe prej atyre që thanë: “Jemi të krishterë”, por edhe ata kanë harruar një pjesë të mirë nga ato që janë këshilluar, prandaj ua shtiem armiqësinë dhe urrejtjen midis tyre deri në Ditën e Kiametit. Allahu do t’i lajmërojë ata për veprat që kanë bërë.”

“Për shkak se ata e thyen besëlidhjen e tyre, Ne i mallkuam ata dhe ua bëmë zemrat të ashpra. Ata i kanë shtrembëruar fjalët e Shkrimeve të shenjta dhe kanë harruar një pjesë të mirë nga ato këshilla. Ti (Muhamed) përherë do ta vëresh tradhtinë e tyre, përveç një pakice të tyre; pra, falua fajet dhe mos i qorto! Se, Allahu i do bamirësit.”

“O i Dërguari i Allahut! Mos u brengos për ata që zhyten shpejt në mosbesim, qofshin nga ata që me gojën e tyre thonë: “Besojmë”, ndërkohë që zemrat e tyre nuk besojnë apo prej hebrenjve, të cilët trillimet i dëgjojnë shumë, (madje) dëgjojnë edhe ata që s’kanë ardhur te ti. Ata i ndryshojnë vendet e fjalëve (në tekstet e shenjta) dhe thonë: “Nëse (shpallja) ju është dhënë kështu, pranojeni e, nëse nuk ju është dhënë kështu, atëherë, ruhuni e mos e pranoni”. Kur Allahu dëshiron ta lërë dikë në humbje, ti nuk mund të bësh asgjë për ta penguar Atë. Këta janë të asaj dore të cilët Allahu nuk dëshiron t’ua pastrojë zemrat. Për ata, në këtë jetë ka poshtërim, kurse në jetën tjetër ka ndëshkim të rëndë.”

“Të gjitha ushqimet kanë qenë të lejuara për bijtë e Israilit, përveç asaj që Israili ia ndaloi vetes para shpalljes së Teuratit. Thuaj (o Muhamed): “Silleni Teuratin dhe lexojeni atë, nëse thoni të vërtetën!””

“Ne të kemi zbritur ty (o Muhamed) Librin me të vërtetën, si përmbushës të shkrimeve të mëparshme dhe mbrojtës të tyre. Prandaj gjykoji ata sipas asaj që të ka zbritur Allahu dhe mos ndiq dëshirat e tyre, duke u shmangur kështu nga e Vërteta që të është shpallur. Ne për secilin nga ju kemi sjellë një ligj dhe një rrugë të qartë. Sikur të donte Allahu, do t’ju kishte bërë një popull të vetëm, por Ai kërkon që t’ju provojë në atë që ju ka dhënë, andaj bëni gara për punë të mira! Të gjithë do të ktheheni te Allahu e Ai do t’ju lajmërojë për çështjet, rreth të cilave kishit kundërshti.”

Ibn Abbasi u tha myslimanëve: pse i pyetni ithtarët e Librit për ndonjë gjë, kur Libri juaj, i shpallur të Dërguarit të Allahut (ﷺ), është më i riu dhe e lexoni të pastër e të pandryshuar? Allahu ju ka treguar se ata e ndryshuan Librin e Allahut dhe e shtrembëruan, e shkruan Librin me duart e tyre dhe thanë se ishte nga Allahu, për ta shitur për një fitim të vogël. A nuk ju ndalon dija që ju ka ardhur t'i pyesni ata? Shtoi se, për Allahun, kurrë nuk kishin parë ndonjë burrë prej tyre të pyeste myslimanët për atë që u ishte shpallur atyre. I njëjti transmetim është te Buhariu 2685.