Paano ipinahayag ang Qur'an?

Inilalarawan ni Aisha ang unang kapahayagan. Sa kuweba ng Hira, sinabi ng anghel sa Propeta (ﷺ) na bumasa, at tatlong ulit siyang sumagot na hindi siya marunong bumasa, bago ibinigay sa kanya ang mga unang talata ng Surat al-Alaq. Dinala siya ni Khadija sa kanyang pinsang si Waraqa ibn Nawfal, isang matanda at bulag na lalaking naging Kristiyano at sumusulat ng mga bahagi ng Ebanghelyo sa mga titik na Hebreo. Sinabi ni Waraqa na ito ang anghel na isinugo ni Allah kay Moises, at makalipas ang ilang araw ay namatay siya.

Isinalaysay ni Ibn Abbas na nagsimulang tumanggap ng kapahayagan ang Propeta (ﷺ) sa edad na apatnapu, nanatili sa Mecca nang labintatlong taon na tumatanggap nito, pagkatapos ay inutusang lumikas, nabuhay nang sampung taon bilang isang lumikas, at namatay sa edad na animnapu't tatlo.

“Bumasa ka sa ngalan ng Panginoon mo na lumikha, lumikha sa tao mula sa isang malalinta. Bumasa ka at ang Panginoon mo ay ang Pinakamapagbigay, na nagturo sa pamamagitan ng panulat, nagturo sa tao ng hindi nito nalaman.”

Inilalarawan ni Aisha ang unang kapahayagan. Sa kuweba ng Hira, sinabi ng anghel sa Propeta (ﷺ) na bumasa, at tatlong ulit siyang sumagot na hindi siya marunong bumasa, bago ibinigay sa kanya ang mga unang talata ng Surat al-Alaq. Dinala siya ni Khadija sa kanyang pinsang si Waraqa ibn Nawfal, isang matanda at bulag na lalaking naging Kristiyano at sumusulat ng mga bahagi ng Ebanghelyo sa mga titik na Hebreo. Sinabi ni Waraqa na ito ang anghel na isinugo ni Allah kay Moises, at makalipas ang ilang araw ay namatay siya.

Inilalarawan ni Aisha ang unang kapahayagan. Sa kuweba ng Hira, sinabi ng anghel sa Propeta (ﷺ) na bumasa, at tatlong ulit siyang sumagot na hindi siya marunong bumasa, bago ibinigay sa kanya ang mga unang talata ng Surat al-Alaq. Dinala siya ni Khadija sa kanyang pinsang si Waraqa ibn Nawfal, isang matanda at bulag na lalaking naging Kristiyano at sumusulat ng mga bahagi ng Ebanghelyo sa mga titik na Hebreo. Sinabi ni Waraqa na ito ang anghel na isinugo ni Allah kay Moises, at makalipas ang ilang araw ay namatay siya.

Iniulat ni Jabir ang Propeta (ﷺ) na nagsasalita tungkol sa paghinto ng rebelasyon. Habang naglalakad, nakarinig siya ng tinig mula sa langit at nakita ang anghel ng Hira na nakaupo sa isang upuan sa pagitan ng langit at lupa. Natakot siya, umuwi at humiling na balutin siya. Pagkatapos ay ipinahayag ang 74:1-5, at matapos nito ay dumating ang rebelasyon nang malakas, madalas at regular.

“O nagtatalukbong, bumangon ka saka magbabala ka. Sa Panginoon mo ay dumakila ka. Sa mga damit mo ay magdalisay ka. Sa kasalaulaan ay lumayo ka.”

Tinanong ni al-Harith ibn Hisham ang Propeta (ﷺ) kung paano dumarating sa kanya ang rebelasyon. Sinabi niya na minsan ay dumarating ito na parang tunog ng kampana, na pinakamahirap para sa kanya, at kapag lumipas ito ay naunawaan na niya ang sinabi. Sa ibang pagkakataon ay dumarating ang anghel sa anyo ng isang lalaki at kinakausap siya, at nauunawaan niya ang sinasabi nito. Idinagdag ni Aisha na nakita niya siyang tumatanggap ng rebelasyon sa napakalamig na araw, at nakita niya ang pawis na tumutulo mula sa noo niya nang matapos ito.

“Tunay na Kami ay maglalahad sa iyo ng isang sinasabing mabigat.”

Iniulat ni Zayd ibn Thabit na idinidikta sa kanya ng Propeta (ﷺ) ang 4:95 nang dumating ang bulag na si Ibn Umm Maktum at nagsabing makikipaglaban siya kung kaya niya. Dumating ang rebelasyon habang nakapatong ang hita ng Propeta (ﷺ) sa hita ni Zayd, at bumigat ito nang labis kaya natakot si Zayd na mabali ang hita niya. Nang lumipas ang kalagayang iyon, naipahayag na ang mga salitang nagtatangi sa mga may kapansanan.

Ipinaliliwanag ni Ibn Abbas na mabigat para sa Propeta (ﷺ) ang kapahayagan at mabilis niyang iginagalaw ang kanyang mga labi kasabay nito, hanggang sa ipahayag ni Allah na hindi niya dapat madaliin ang kanyang dila: ang pagtitipon at pagbigkas ng Qur'an ay gawain ni Allah. Pagkatapos noon ay nakikinig siya habang bumibigkas si Gabriel, at pagkatapos ay binibigkas niya ito gaya ng pagbigkas ni Gabriel.

“Huwag kang magpagalaw ng dila mo, [O Propeta Muḥammad,] kasabay nito upang magmadali ka nito. Tunay na nasa Amin ang pagtitipon nito [sa puso mo] at ang pagpapabigkas nito. Kaya kapag bumigkas Kami nito ay sumunod ka [O Propeta Muḥammad] sa pagpapabigkas nito. Pagkatapos tunay na nasa Amin ang paglilinaw nito [sa iyo].”

“Nagkunot-noo siya at tumalikod siya dahil dumating sa kanya ang bulag. Ano ang magpapaalam sa iyo na marahil siya ay magpapakabusilak [sa kasalanan] o magsasaalaala para magpakinabang sa kanya ang paalaala? Tungkol sa nag-akalang nakasasapat [para mangailangan ng pananampalataya], ikaw ay sa kanya nag-aasikaso. Ano [ang maisisisi] sa iyo na hindi siya magpakabusilak [sa kasalanan]? Hinggil naman sa dumating sa iyo na nagpupunyagi [sa paghahanap ng kabutihan] habang siya ay natatakot [kay Allāh], ikaw ay sa kanya nagwawalang-bahala.”

Ang sariling salaysay ni Aisha tungkol sa paninirang ikinalat laban sa kanya. Sinasabi niya na ang Propeta (ﷺ) ay buong isang buwan na hindi nakatanggap ng anumang kapahayagan tungkol sa kanyang kaso, habang kumakalat ang bulung-bulungan at sumasangguni siya sa kanyang mga Kasamahan, bago bumaba ang mga talatang nagpapahayag na wala siyang sala. Nang matagpuan siya ni Safwan ibn al-Mu'attal na naiwan at nakilala siya, sapagkat nakita na siya nito bago itinakda ang belo, sinabi niya: tinakpan ko ang aking mukha ng aking kasuotan.

“Tunay na ang mga naghatid ng kabulaanan ay isang pulutong kabilang sa inyo. Huwag kayong mag-akalang ito ay masama para sa inyo, bagkus ito ay mabuti para sa inyo. Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila ang kinamit niya mula sa kasalanan. Ang bumalikat sa kalakihan niyon kabilang sa kanila, ukol sa kanya ay isang pagdurusang mabigat.”

Iniulat ni Ibn Abbas na tinanong ng Propeta (ﷺ) si Gabriel kung bakit hindi ito mas madalas dumalaw. Pagkatapos ay ipinahayag ang 19:64: bumababa lamang ang mga anghel ayon sa utos ng Panginoon.

“[Sabihin mo, O Anghel Gabriel:] Hindi kami nagbababaan kundi ayon sa utos ng Panginoon mo. Sa Kanya ang nasa pagitan ng mga kamay namin at ang nasa likuran namin at ang nasa pagitan niyon. Laging ang Panginoon mo ay hindi malilimutin.”

“Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya: “Bakit kasi hindi ibinaba sa kanya ang Qur’ān nang nag-iisang kabuuan?” [Ang pagbababang] gayon ay upang magpatatag Kami sa pamamagitan niyon sa puso mo. Bumigkas Kami nito nang [unti-unting] pagbigkas.”

“Isang Qur’ān na nagbaha-bahagi Kami nito upang bigkasin ka nito sa mga tao sa mga yugto at nagbaba Kami nito sa [unti-unting] pagbababa.”

Sinasabing ipinahayag ang Qur'an nang paunti-unti sa loob ng dalawampu't tatlong taon, ayon sa mga pangyayari, mga kalagayan at mga kailangang patakaran, upang patatagin ang puso ng mga mananampalataya.

Ipinaliliwanag ni Aisha ang pagkakasunod-sunod ng pagkasi: ang mga unang bahagi ay nagsalita tungkol sa Paraiso at sa Apoy; nang dumating na lamang ang mga tao sa Islam saka ibinaba ang mga patakaran tungkol sa ipinahihintulot at ipinagbabawal. Kung ang unang utos ay ang tumigil sa pag-inom ng alak o sa pangangalunya, sabi niya, tatanggi sana ang mga tao na talikuran ang mga ito.

Isinalaysay ni Ibn Abbas na nagsimulang tumanggap ng kapahayagan ang Propeta (ﷺ) sa edad na apatnapu, nanatili sa Mecca nang labintatlong taon na tumatanggap nito, pagkatapos ay inutusang lumikas, nabuhay nang sampung taon bilang isang lumikas, at namatay sa edad na animnapu't tatlo.

“Narinig nga ni Allāh ang sabi ng [babaing] nakikipagtalo sa iyo [O Propeta Muḥammad] hinggil sa asawa niya at dumaraing kay Allāh at si Allāh ay nakaririnig sa pagtatalakayan ninyong dalawa. Tunay na si Allāh ay Madinigin, Nakakikita.”

Sumumpa si Ibn Mas'ud na walang kabanatang hindi niya alam kung saan ipinahayag, at walang talatang hindi niya alam kung tungkol kanino ipinahayag. Kung may kilala siyang mas nakaaalam ng Aklat at maaabot ng kamelyo, pupuntahan niya ito.

Iniulat ni al-Bara na nang ipahayag ang 4:95, sinabi ng Propeta (ﷺ) na tawagin si Zayd at dalhin nito ang tabla, ang tintero at ang buto ng balikat. Sinabihan niya itong isulat ang talata. Ang bulag na si Ibn Umm Maktum, na nakaupo sa likuran niya, ay nagtanong kung ano ang kahulugan nito para sa kanya, at ipinahayag ang talata kasama ang mga salitang nagtatangi sa mga may kapansanan.

Iniulat ni Zayd ibn Thabit na idinidikta sa kanya ng Propeta (ﷺ) ang 4:95 nang dumating ang bulag na si Ibn Umm Maktum at nagsabing makikipaglaban siya kung kaya niya. Dumating ang rebelasyon habang nakapatong ang hita ng Propeta (ﷺ) sa hita ni Zayd, at bumigat ito nang labis kaya natakot si Zayd na mabali ang hita niya. Nang lumipas ang kalagayang iyon, naipahayag na ang mga salitang nagtatangi sa mga may kapansanan.

Isinalaysay ni Zayd ibn Thabit na matapos mapatay sa Yamama ang marami sa mga nakasaulo ng Qur'an, hiniling sa kanya ni Abu Bakr na tipunin ang Qur'an sa iisang tomo, at ipinaalala sa kanya na siya ang dating sumusulat ng kapahayagan para sa Sugo ni Allah. Tinipon ito ni Zayd mula sa mga nakasulat na piraso at mula sa alaala ng mga tao, at ang natapos na kopya ay napunta mula kay Abu Bakr kay Umar at pagkatapos ay kay Hafsa.

Iniulat ni Ubayy ibn Ka'b na dumating si Gabriel sa Propeta (ﷺ) malapit sa lawa ng Banu Ghifar at sinabing inuutusan siya ni Allah na bigkasin ang Qur'an sa mga tao niya sa isang paraan. Humingi siya ng tawad kay Allah at sinabing hindi iyon kakayanin ng mga tao niya. Bumalik si Gabriel na may dalawa, saka tatlo, saka pitong paraan: alinman doon ang ibigkas nila, tama sila.

Isinalaysay ni Ibn Abbas na sinabi ng Propeta (ﷺ) na unang binigkas sa kanya ni Gabriel ang Qur'an sa iisang paraan, at patuloy siyang humiling ng higit pa hanggang sa binigkas ito ni Gabriel sa pitong paraan.

Iniulat ni Ibn Abbas na nakikipagkita si Gabriel sa Propeta (ﷺ) gabi-gabi tuwing Ramadan upang suriin ang Qur'an kasama niya, at noon ay mas mapagbigay siya kaysa sa mabilis na hangin.

Isinalaysay ni Abu Hurayra na binabalikan ni Gabriel ang Qur'an kasama ang Propeta (ﷺ) minsan bawat taon, at dalawang ulit sa taon ng kanyang pagkamatay.

“Tunay na Kami ay nagpababa nitong [Qur’ān] sa Gabi ng Pagtatakda.”

“Ang buwan ng Ramaḍān ay ang [buwang] pinababa rito ang Qur’ān bilang patnubay para sa mga tao at bilang mga malinaw na patunay mula sa patnubay at saligan [ng tama at mali]. Kaya ang sinumang nakasaksi kabilang sa inyo sa buwan [ng Ramaḍān] ay mag-ayuno siya rito at ang sinumang maysakit o nasa isang paglalakbay ay [mag-aayuno ng mismong] bilang mula sa ibang mga araw. Nagnanais si Allāh sa inyo ng isang ginhawa at hindi Siya nagnanais sa inyo ng hirap at upang bumuo kayo ng bilang at upang dumakila kayo kay Allāh dahil nagpatnubay Siya sa inyo, at nang sa gayon kayo ay magpapasalamat.”

“tunay na Kami ay nagpababa nito sa isang gabing biniyayaan. Tunay Kami ay laging Tagapagbabala [sa tao at jinn].”

Sinasabing ipinadala ang Qur'an sa Gabi ng Pagtatakda, sa Ramadan, at binabanggit ang 44:3 at 2:185. Iniulat mula kay Ibn Abbas at sa iba pa na ipinadala ito nang minsanan mula sa Iniingatang Tapyas sa Bahay ng Dangal sa langit ng mundong ito, saka dumating sa Propeta (ﷺ) nang bahagi-bahagi, ayon sa mga pangyayari, sa loob ng dalawampu't tatlong taon.

Iniulat ni Anas na patuloy na nagpadala si Allah ng rebelasyon sa Propeta (ﷺ) sa panahon bago ang kamatayan niya, at iyon ang panahon ng pinakamaraming rebelasyon. Pagkatapos ay namatay ang Propeta (ﷺ).

Sinabi ng isang Hudyong lalaki kay Umar ibn al-Khattab na kung ang talatang “Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo” ay ibinaba sa mga Hudyo, gagawin nilang kapistahan ang araw na iyon. Sumagot si Umar na alam na alam ng mga Muslim kung kailan at saan ito bumaba: sa isang Biyernes, habang nakatayo ang Propeta (ﷺ) sa Arafat noong paglalakbay-banal.

“Ipinagbawal sa inyo ang namatay, ang dugo, ang laman ng baboy, at ang anumang inialay sa iba pa kay Allāh sa iba pa kay Allāh, ang nasakal, ang hinambalos, ang nalaglag, ang nasuwag, ang anumang kinainan ng mabangis na hayop maliban sa nakatay ninyo [bago namatay], ang inialay sa mga dambana, at na magsapalaran kayo sa pamamagitan ng mga tagdan. Iyon ay kasuwailan. Sa araw na ito ay nawalan ang mga tumangging sumampalataya ng pag-asa [na tatalikod kayo] sa Relihiyon ninyo, kaya huwag kayong matakot sa kanila at matakot kayo sa Akin. Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon. Ngunit ang sinumang napilitan [kumain ng bawal] dahil sa kagutuman, nang hindi nagkakahilig sa pagkakasala, tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.ang namatay, ang dugo, ang laman ng baboy, at ang anumang inialay sa iba pa kay Allāh”

Iniulat ni Ibn Abbas na ang huling talatang ipinahayag sa Propeta (ﷺ) ay ang talata tungkol sa patubo (riba).

Iniulat ni al-Bara na ang huling kabanatang ipinahayag ay ang Bara'ah (kabanata 9), at ang huling talatang ipinahayag ay ang tungkol sa mana na nagsisimula sa: humihingi sila sa iyo ng hatol (4:176).

Iniulat ni Anas na matapos mamatay ang Propeta (ﷺ), dinalaw nina Abu Bakr at Umar si Umm Ayman, gaya ng ginagawa niya. Umiyak siya. Sinabi niya na alam niyang mas mabuti ang naghihintay sa kanya sa piling ni Allah, ngunit umiiyak siya dahil tumigil na ang rebelasyon mula sa langit. Pagkatapos ay umiyak din ang dalawang lalaki kasama niya.

Isinalaysay ni Zayd ibn Thabit na matapos mapatay sa Yamama ang marami sa mga nakasaulo ng Qur'an, hiniling sa kanya ni Abu Bakr na tipunin ang Qur'an sa iisang tomo, at ipinaalala sa kanya na siya ang dating sumusulat ng kapahayagan para sa Sugo ni Allah. Tinipon ito ni Zayd mula sa mga nakasulat na piraso at mula sa alaala ng mga tao, at ang natapos na kopya ay napunta mula kay Abu Bakr kay Umar at pagkatapos ay kay Hafsa.

Isinalaysay ni Anas na si Hudhayfa ibn al-Yaman, na nabahala sa pagkakaiba-iba ng mga sundalo ng Syria at Iraq sa pagbigkas ng Qur'an, ay humimok kay Uthman na iligtas ang pamayanan bago ito magkaiba-iba tungkol sa Aklat nito gaya ng nangyari sa mga Hudyo at Kristiyano. Hiniram ni Uthman ang mga tinipong pahina na iniingatan ni Hafsa, ipinakopya ang mga ito kay Zayd ibn Thabit at sa tatlong lalaki ng Quraysh, at sinabi sa tatlo na kapag nagkaiba sila ni Zayd ay isulat nila sa diyalekto ng Quraysh, na siyang pinagbabaan ng Qur'an, ibinalik ang mga pahina sa kanya, nagpadala ng isang kopya sa bawat lalawigan, at iniutos na sunugin ang lahat ng iba pang nakasulat na materyal ng Qur'an.

“Hindi siya bumibigkas ayon sa [sariling] pithaya. Walang iba ito kundi isang kasi na ikinakasi sa kanya.”

“Kapag binibigkas sa kanila ang mga talata Namin [sa Qur’ān] bilang mga malinaw na patunay ay nagsasabi ang mga hindi nag-aasam ng pakikipagkita sa Amin: “Magdala ka ng isang Qur’ān na iba rito o magpalit ka nito.” Sabihin mo: “Hindi nagiging ukol sa akin na magpalit ako nito mula sa pagkukusa ng sarili ko. Hindi ako sumusunod maliban sa ikinakasi sa akin. Tunay na ako ay nangangamba, kung sumuway ako sa Panginoon, sa pagdurusa sa isang araw na sukdulan.””

“Kung sakaling nagsabi-sabi siya laban sa Amin ng ilang mga sabi-sabi, talaga sanang dumaklot Kami sa kanya sa pamamagitan ng kanang kamay, pagkatapos talaga sanang pumutol Kami mula sa kanya ng ugat sa puso, saka walang kabilang sa inyo na isa man, na para sa kanya ay mga makahahadlang [sa Amin].”

“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”