Maikling sagot
Hindi. Hindi marunong bumasa o sumulat ang Propeta Muhammad (ﷺ). Sinabi iyon ng Qur'an sa mga taong nakakilala sa kanya sa buong buhay niya, at walang sinuman sa kanila ang sumagot na marunong siyang bumasa. Nagsasalita ang Qur'an bilang Diyos, sa unang panauhan. Daan-daang beses nitong sinasabi sa kanya kung ano ang sasabihin, at itinutuwid pa siya nito sa publiko. Hindi ito katunog ng sarili niyang naitalang mga salita. Nang siraan ang kanyang asawang si Aisha, naghintay siya nang isang buwan para sa pagkasi sa halip na gumawa ng isang talata upang linisin siya. Sinabi ni Abu Sufyan, isang pinuno ng Mecca na kaaway pa niya noon, na hindi pa siya kailanman pinaratangan ng pagsisinungaling bago ang kanyang misyon. Nang hilingin ng kanyang mga kalaban na palambutin niya ang mensahe o baguhin ang Qur'an, tumanggi siya, at namatay siyang dukha. Ang sagot ng Islam ay ang Qur'an ay salita ng Diyos (﷾), na dinala sa kanya ng anghel na si Gabriel.
Buong paliwanag
Isang taong hindi marunong bumasa o sumulat
Ipinaaalala ng Qur'an sa Propeta (ﷺ) na hindi siya kailanman bumasa ng isang aklat o sumulat nito sa kanyang kamay. Sinasabi nito na kung ginawa niya iyon, magkakaroon ng dahilan upang mag-alinlangan ang mga nagbubulaan. Tinatawag siya nito na ang Propetang iliterato (ﷺ), ibig sabihin ay hindi marunong bumasa o sumulat. Binigkas ang mga salitang ito sa sarili niyang mga kababayan, na nakakilala sa kanya sa loob ng apatnapung taon. Walang sumagot na marunong siyang bumasa. Sinabi ng kanyang mga kaaway na kinuha niya ang kanyang mga kuwento mula sa iba. Kahit sila ay nagsabing isinulat ang mga ito para sa kanya at binasa sa kanya. Sumagot ang Qur'an na ibinaba ito ng nakaaalam ng lihim sa mga langit at lupa. Nang unang sabihin sa kanya ng anghel na bumasa, sumagot siya na hindi siya marunong. Si Waraqa, isang Kristiyanong pinsan ng kanyang asawang si Khadija, ang tanging Kristiyanong pinangalanan sa salaysay ng unang pagkasi. Namatay si Waraqa ilang araw pagkatapos ng unang pagkasi.
“Hindi ka dati bumibigkas bago pa nito ng anumang aklat at hindi ka nagsusulat nito sa pamamagitan ng kanan mo [dahil] kung gayon ay talagang nag-alinlangan ang mga tagapagpabula.”
“na mga sumusunod sa Sugo na Propetang iliterato, na nakatatagpo sila sa kanya na nakasulat sa ganang kanila sa Torah at Ebanghelyo,”
“Nagsabi sila: “Mga alamat ng mga sinauna [ito], na itinala niya saka ang mga ito ay idinidikta sa kanya sa umaga at hapon.””
“Sabihin mo: “Nagpababa nito ang nakaaalam ng lihim sa mga langit at lupa. Tunay na Siya ay laging Mapagpatawad, Maawain.””
Inilalarawan ni Aisha ang unang kapahayagan. Sa kuweba ng Hira, sinabi ng anghel sa Propeta (ﷺ) na bumasa, at tatlong ulit siyang sumagot na hindi siya marunong bumasa, bago ibinigay sa kanya ang mga unang talata ng Surat al-Alaq. Dinala siya ni Khadija sa kanyang pinsang si Waraqa ibn Nawfal, isang matanda at bulag na lalaking naging Kristiyano at sumusulat ng mga bahagi ng Ebanghelyo sa mga titik na Hebreo. Sinabi ni Waraqa na ito ang anghel na isinugo ni Allah kay Moises, at makalipas ang ilang araw ay namatay siya.
Nagsasalita ang Diyos (﷾) sa unang panauhan
Sa maraming talata ay nagsasalita ang Diyos (﷾) bilang ‘Ako’ at ‘Akin’. Ang ilan ay nagsasalita pa nga sa Propeta (ﷺ) bilang ‘ikaw’ tungkol sa mga lingkod ng Diyos (﷾), nang walang ‘sinabi ng Diyos’ sa unahan. Walang Muslim na nag-angkin kailanman na siya ay Diyos, kaya hindi niya ito mga salita tungkol sa kanyang sarili. Daan-daang talata ang naglalaman ng utos na ‘Sabihin mo’, karamihan ay ipinatutungkol sa kanya. Siya ang sinasabihan kung ano ang sasabihin, hindi ang bumubuo nito.
“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”
“Hindi Ako lumikha ng jinn at tao kundi upang sumamba sila sa Akin.”
“Tunay na [ang kapaniwalaan ng Islām na] ito ay kalipunan ninyo – kalipunang nag-iisa, at Ako ay Panginoon ninyo kaya sumamba kayo sa Akin.”
“Kapag binibigkas sa kanila ang mga talata Namin [sa Qur’ān] bilang mga malinaw na patunay ay nagsasabi ang mga hindi nag-aasam ng pakikipagkita sa Amin: “Magdala ka ng isang Qur’ān na iba rito o magpalit ka nito.” Sabihin mo: “Hindi nagiging ukol sa akin na magpalit ako nito mula sa pagkukusa ng sarili ko. Hindi ako sumusunod maliban sa ikinakasi sa akin. Tunay na ako ay nangangamba, kung sumuway ako sa Panginoon, sa pagdurusa sa isang araw na sukdulan.””
Tatlong uri ng pananalitang hindi kailanman pinaghalo
Ang naitalang mga pahayag ng Propeta (ﷺ) ay pananalita ng isang tao: tuwiran, praktikal, sumasagot sa tanong na nasa harap niya. Iba ang Qur'an. May sarili itong indayog, at madalas ay iisang tugma na tumatakbo sa isang buong kabanata, hindi gaya ng kanyang pang-araw-araw na pananalita. Nagsasalita rin ito sa kanya mula sa labas. Iningatan ang sarili niyang mga salita sa hiwalay na mga kalipunan, ang hadith, na mga ulat ng kanyang sinabi at ginawa. Hindi kailanman pumasok ang mga ito sa Qur'an. Ang ikatlong uri, ang hadith qudsi, ay nagbibigay ng kahulugan mula sa Diyos (﷾) sa sariling mga salita ng Propeta (ﷺ). Iningatan din itong hiwalay sa Qur'an mula pa sa simula. Ang Bibliya naman ay nagdadala ng mga personal na pagbati ng mga sumulat nito sa kanilang mga kaibigan sa loob ng teksto nito.
Isinalaysay ng Propeta (ﷺ) na sinasabi ni Allah: Ako ay ayon sa iniisip ng Aking alipin tungkol sa Akin, at Ako ay kasama niya kapag inaalaala niya Ako; kung lumapit siya sa Akin nang isang dangkal, lumalapit Ako sa kanya nang isang braso, at kung pumunta siya sa Akin nang naglalakad, pumupunta Ako sa kanya nang tumatakbo. Nasa Sahih Muslim 2675 din.
“Batiin mo sina Prisca at Aquila, at ang sambahayan ni Onesiforo.”
“Binabati ka ng lahat ng kasama ko. Batiin mo ang mga umiibig sa amin sa pananampalataya. Ang biyaya ay sumainyo nawang lahat. Amen.”
Dumating ang Qur'an sa pamamagitan ng Propeta Muhammad (ﷺ). Siya ba mismo ang sumulat nito?
Marunong ba siyang bumasa o sumulat?
Hindi. Sinasabi ng Qur'an na hindi siya kailanman bumasa o sumulat ng isang aklat bago ito dumating sa kanya.
Tunog ba niya ang mga salita?
Hindi. Nagsasalita ang Qur'an bilang Diyos, na nagsasabi ng ‘Ako’ at ‘Akin’, at sinasabi sa kanya kung ano ang ‘Sabihin mo’.
Itutuwid ba niya ang sarili niya sa harap ng madla?
Minsan ay itinutuwid siya ng Qur'an, at binigkas niya nang malakas ang mga talatang iyon sa buong buhay niya.
Nakapagdadala ba siya ng talata kapag kailangan niya?
Hindi. Nang ipalaganap ang mga kasinungalingan tungkol sa kanyang asawang si Aisha, naghintay siya nang isang buwan para sa mga talatang naglinis sa pangalan nito.
Sinungaling ba siya?
Hindi. Inamin ng kanyang kaaway na si Abu Sufyan na bago ang kanyang misyon ay walang nakakilala sa kanya na nagsinungaling. Ang lalaking hindi nagsisinungaling tungkol sa mga tao ay hindi magsisinungaling tungkol sa Diyos (﷾).
Ginawa ba niya ito para sa pera?
Hindi. Namatay siyang napakadukha na hawak bilang sangla para sa sebada ang kanyang baluti.
Kaya hindi niya gawa ang Qur'an. Ito ay salita ng Diyos (﷾), na ipinasa gaya ng pagkatanggap niya rito.
Itinutuwid siya ng Aklat
Itinatala ng Qur'an na nagkunot-noo ang Propeta (ﷺ) at tumalikod sa isang bulag na dumating upang matuto. Itinutuwid siya nito dahil dito. Itinatanong ng isa pang talata kung bakit niya ipinagbawal sa kanyang sarili ang ipinahintulot ni Allah (﷾) para sa kanya. Kinailangan niyang bigkasin nang malakas ang mga pagtutuwid na ito sa buong natitirang bahagi ng kanyang buhay. Ang taong sumusulat ng isang aklat upang itaas ang sarili niyang katayuan ay hindi naglalagay ng sarili niyang pagsaway dito. Ni hindi niya tinanggap ang papuring inialok sa kanya. Namatay ang kanyang anak na si Ibrahim sa araw ng isang eklipse, at sinabi ng mga tao na dumilim ang araw para sa kanya. Sinabi niya sa kanila na nangyayari ang mga eklipse nang hindi dahil sa kamatayan o kapanganakan ng sinuman.
“Nagkunot-noo siya at tumalikod siya dahil dumating sa kanya ang bulag. Ano ang magpapaalam sa iyo na marahil siya ay magpapakabusilak [sa kasalanan] o magsasaalaala para magpakinabang sa kanya ang paalaala? Tungkol sa nag-akalang nakasasapat [para mangailangan ng pananampalataya], ikaw ay sa kanya nag-aasikaso. Ano [ang maisisisi] sa iyo na hindi siya magpakabusilak [sa kasalanan]? Hinggil naman sa dumating sa iyo na nagpupunyagi [sa paghahanap ng kabutihan] habang siya ay natatakot [kay Allāh], ikaw ay sa kanya nagwawalang-bahala.”
“O Propeta, bakit ka nagbabawal [sa sarili mo] ng ipinahintulot ni Allāh para sa iyo, na naghahangad ng kaluguran ng mga maybahay mo? Si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”
Isinalaysay ni al-Mughira ibn Shu'ba na nagkaroon ng eklipse ng araw sa araw na namatay si Ibrahim, ang anak ng Propeta (ﷺ), at sinabi ng mga tao na nagkaroon ito ng eklipse dahil sa pagkamatay ni Ibrahim. Sinabi ng Propeta na ang araw at ang buwan ay hindi nagkakaroon ng eklipse dahil sa kamatayan o kapanganakan ninuman, at sinabi sa kanila na magdasal at manalangin kay Allah kapag nakakita sila ng eklipse.
Isang buwan ng katahimikan
Si Aisha, ang asawa ng Propeta (ﷺ), ay siniraan, ibig sabihin ay pinaratangan nang hindi totoo. Kumalat ang bulung-bulungan sa buong lungsod ng Medina. Sa sarili niyang mga salita, isang buong buwan siyang walang natanggap na anumang pagkasi tungkol sa kanyang kaso. Saka lamang dumating ang mga talatang nagpapahayag sa kanyang kawalang-sala. Ang taong bumubuo ng kasulatan ay agad sanang linisin ang kanyang asawa.
Ang sariling salaysay ni Aisha tungkol sa paninirang ikinalat laban sa kanya. Sinasabi niya na ang Propeta (ﷺ) ay buong isang buwan na hindi nakatanggap ng anumang kapahayagan tungkol sa kanyang kaso, habang kumakalat ang bulung-bulungan at sumasangguni siya sa kanyang mga Kasamahan, bago bumaba ang mga talatang nagpapahayag na wala siyang sala. Nang matagpuan siya ni Safwan ibn al-Mu'attal na naiwan at nakilala siya, sapagkat nakita na siya nito bago itinakda ang belo, sinabi niya: tinakpan ko ang aking mukha ng aking kasuotan.
“Tunay na ang mga naghatid ng kabulaanan ay isang pulutong kabilang sa inyo. Huwag kayong mag-akalang ito ay masama para sa inyo, bagkus ito ay mabuti para sa inyo. Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila ang kinamit niya mula sa kasalanan. Ang bumalikat sa kalakihan niyon kabilang sa kanila, ukol sa kanya ay isang pagdurusang mabigat.”
Ang sinabi ng kanyang mga kaaway
Tinanong ni Heraclius, ang Romanong emperador, si Abu Sufyan kung pinaratangan na ba kailanman si Muhammad (ﷺ) ng pagsisinungaling bago niya inangking siya ay propeta. Kaaway pa ng Propeta (ﷺ) si Abu Sufyan noon. Sinabi niya na hindi. Nais ng kanyang mga kalaban na magpahinuhod siya nang kaunti upang makapagpahinuhod din sila. Nang humingi sila ng ibang Qur'an, sinabihan siyang sumagot na hindi niya ito mababago mula sa sarili niyang pagkukusa. Namatay siyang nakasangla ang kanyang baluti para sa sebada.
Si Abu Sufyan, na noon ay kaaway pa ng Propeta (ﷺ), ay tinanong ng emperador ng Byzantium na si Heraclius. Nang tanungin kung pinaratangan na ba nila si Muhammad ng pagsisinungaling bago niya inangkin ang pagkapropeta, sumagot siya na hindi. Naghinuha si Heraclius na ang isang lalaking hindi nagsisinungaling tungkol sa mga tao ay hindi magsisinungaling tungkol kay Allah.
“Nagmithi sila na kung sana magpapahinuhod ka [sa usapin ng relihiyon] saka magpapahinuhod sila.”
“Kapag binibigkas sa kanila ang mga talata Namin [sa Qur’ān] bilang mga malinaw na patunay ay nagsasabi ang mga hindi nag-aasam ng pakikipagkita sa Amin: “Magdala ka ng isang Qur’ān na iba rito o magpalit ka nito.” Sabihin mo: “Hindi nagiging ukol sa akin na magpalit ako nito mula sa pagkukusa ng sarili ko. Hindi ako sumusunod maliban sa ikinakasi sa akin. Tunay na ako ay nangangamba, kung sumuway ako sa Panginoon, sa pagdurusa sa isang araw na sukdulan.””
Isinalaysay ni Aisha na nang mamatay ang Propeta (ﷺ), ang kanyang baluti ay hawak ng isang Hudyong lalaki bilang sangla para sa tatlumpung takal ng sebada.
Mga kuwentong hindi alam ng kanyang bayan
Pagkatapos ng kuwento ni Noe ay sinasabi ng Qur'an na ni ang Propeta (ﷺ) ni ang kanyang bayan ay hindi nakaaalam ng mga kuwentong ito noon. Ang ilan sa mga detalyeng ibinibigay nito ay wala sa anumang naunang kasulatan. Ang anak ni Noe, na tumanggi sa daong at nalunod, ay hindi matatagpuan saanman sa Bibliya.
“Iyon ay kabilang sa mga balita ng nakalingid, na ikinakasi Namin sa iyo. Hindi ka dati nakaaalam nito, ikaw ni ang mga tao mo bago pa nito. Kaya magtiis ka; tunay na ang [magandang] kahihinatnan ay ukol sa mga tagapangilag magkasala.”
“Ito ay naglayag lulan sila sa mga alon na gaya ng mga bundok. Nanawagan si Noe sa anak niya habang ito ay nasa pinaglayuan [nito]: “O anak ko, sumakay ka kasama sa amin at huwag kang maging kabilang sa mga tagatangging sumampalataya.” Nagsabi ito: “Kakanlong ako sa isang bundok na magsasanggalang sa akin laban sa tubig.” Nagsabi siya: “Walang tagapagsanggalang sa araw na ito laban sa pasya ni Allāh maliban sa kinaawaan Niya.” Humarang sa pagitan nilang dalawa ang mga alon, kaya ito ay naging kabilang sa mga nalunod.”
Mga pananaw
Ang ipinapakita ng makasaysayang talaan
Inilalarawan ng pinakaunang mga pinagmulan ang Propeta (ﷺ) bilang isang taong kilala sa katapatan. Hindi siya yumaman mula sa kanyang mensahe, at namatay siyang nakasangla ang kanyang baluti para sa sebada. Hindi siya makagagawa ng pagkasi ayon sa kanyang kagustuhan, kahit sa panahong pinakakailangan niya ito.
Iniuulat ni Aisha na isang buwang walang natanggap na pagkasi ang Propeta (ﷺ) tungkol sa paninirang laban sa kanya.
Kaaway pa niya si Abu Sufyan nang makipag-usap ito kay Heraclius. Sinabi niya na hindi pa kailanman pinaratangan ng pagsisinungaling si Muhammad (ﷺ) bago nito inangkin ang pagkapropeta.
Tumanggi siyang ikompromiso ang mensahe o baguhin ang Qur'an nang hilingin ito ng kanyang mga kalaban.
Namatay siyang nakasangla ang kanyang baluti para sa tatlumpung takal ng sebada.
Iningatang hiwalay sa Qur'an ang sarili niyang mga pahayag, samantalang isinasama ng Bibliya ang mga personal na pagbati ng mga sumulat nito.
Ang pananaw ng Islam
Ang Qur'an ay salita ng Diyos (﷾), na dinala ng anghel na si Gabriel sa Propeta (ﷺ). Binigkas niya ito nang eksakto ayon sa pagkatanggap niya at wala siyang idinagdag na sarili niya.
Sinasabi ng Qur'an na hindi kailanman bumasa o sumulat ng aklat ang Propeta (ﷺ), at tinatawag siyang Propetang iliterato (ﷺ).
Sa unang pagkasi ay tatlong beses niyang sinabi sa anghel na hindi siya marunong bumasa.
Nagsasalita ang Qur'an bilang Diyos sa unang panauhan. Ginagamit nito ang utos na ‘Sabihin mo’ nang daan-daang beses, karamihan ay ipinatutungkol sa Propeta (ﷺ).
Sinasaway ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) sa mga salitang kinailangan niyang bigkasin pagkatapos sa publiko.
Nagsasalaysay ang Qur'an ng mga detalye tungkol sa mga naunang propeta, gaya ng nalunod na anak ni Noe, na wala sa anumang naunang kasulatan.
Iniaalok ng Qur'an ang sarili nitong kalayaan mula sa pagkakasalungatan bilang patunay na nagmula ito sa Diyos (﷾).