Pareho ba ang mga pagpapahalaga ng Kristiyano at ng Muslim?

“At sumagot si Jesus sa kanya, Ang una sa lahat ng utos ay, Dinggin mo, O Israel; Ang Panginoon nating Diyos ay iisang Panginoon:”

“Sinabi sa kanya ni Jesus, Iibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso mo, at nang buong kaluluwa mo, at nang buong pag-iisip mo. Ito ang dakila at unang utos.”

“Sabihin mo: Siyang si Allāh ay Kaisa-isa.”

“Mayroon sa mga tao na gumagawa sa bukod pa kay Allāh bilang mga kaagaw, na umiibig sila sa mga ito gaya ng pag-ibig kay Allāh samantalang ang mga sumampalataya ay higit na matindi sa pag-ibig kay Allāh. Kung sana nakakikita ang mga lumabag sa katarungan, kapag nakikita nila ang pagdurusa, na ang lakas ay sa kay Allāh nang lahatan at na si Allāh ay matindi ang parusa!”

“Huwag kang magkakaroon ng ibang mga diyos sa harap ko.”

“Sabihin mo: Siyang si Allāh ay Kaisa-isa.”

“Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina: upang humaba ang iyong mga araw sa lupaing ibinibigay sa iyo ng PANGINOON mong Diyos.”

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

“Huwag kang papatay.”

“Huwag kayong pumatay ng buhay na ipinagbawal ni Allāh [na patayin] malibang ayon sa karapatan. Ang sinumang pinatay na nilabag sa katarungan ay nagtalaga Kami sa katangkilik niya ng isang kapamahalaan, ngunit huwag siyang magpakalabis kaugnay sa pagpatay. Tunay na siya ay laging maiaadya.”

“Huwag kang mangangalunya.”

“Huwag kayong lumapit sa pangangalunya; tunay na ito ay laging mahalay at sumagwa bilang landas.”

“Huwag kang magnanakaw.”

“O Propeta, kapag dumating sa iyo ang mga babaing mananampalataya, na nangangako ng katapatan sa iyo na hindi sila magtatambal kay Allāh ng anuman, hindi sila magnanakaw, hindi sila mangangalunya, hindi sila papatay ng mga anak nila, hindi sila magdadala ng isang kasiraang-puri na ginagawa-gawa nila sa pagitan ng mga kamay nila at mga paa nila, at hindi sila susuway sa iyo sa isang nakabubuti ay tumanggap ka ng pangako ng katapatan nila at humingi ka ng tawad para sa kanila kay Allāh. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”

“Huwag kang magsasaksi nang hindi totoo laban sa iyong kapwa.”

“[Sila] ang mga hindi sumasaksi sa kabulaanan at kapag naparaan sila sa satsatan ay dumaraan sila bilang mga marangal.”

“Huwag mong iimbutin ang bahay ng iyong kapwa, huwag mong iimbutin ang asawa ng iyong kapwa, ni ang kanyang aliping lalaki, ni ang kanyang aliping babae, ni ang kanyang baka, ni ang kanyang asno, ni anumang bagay na sa iyong kapwa.”

“Huwag kayong magmithi ng ipinantangi ni Allāh sa ilan sa inyo higit sa iba. Ukol sa mga lalaki ay bahagi mula sa nakamit nila at ukol sa mga babae ay bahagi mula sa nakamit nila. Humingi kayo kay Allāh mula sa kabutihang-loob Niya. Tunay na si Allāh laging sa bawat bagay ay Maalam.”

“Alalahanin mo ang araw ng sabbath, upang ipangilin. Anim na araw na gagawa ka, at gagawin mo ang iyong buong gawain: Ngunit ang ikapitong araw ay sabbath sa PANGINOON mong Diyos: sa araw na iyon ay huwag kang gagawa ng anumang gawain, ikaw, ni ang iyong anak na lalaki, ni ang iyong anak na babae, ang iyong aliping lalaki, ni ang iyong aliping babae, ni ang iyong hayop, ni ang iyong taga-ibang bayan na nasa loob ng iyong mga pintuang-daan: Sapagkat sa anim na araw ay ginawa ng PANGINOON ang langit at ang lupa, ang dagat, at lahat ng nariyan, at nagpahinga sa ikapitong araw: kaya't pinagpala ng PANGINOON ang araw ng sabbath, at pinakabanal.”

“O mga sumampalataya, kapag nanawagan para sa pagdarasal sa araw ng Biyernes ay magmadali kayo sa pag-alaala kay Allāh at iwan ninyo ang pagtitinda. Iyon ay higit na mabuti para sa inyo kung kayo ay nakaaalam.”

“Kaya kapag natapos ang pagdarasal ay magsikalat kayo sa lupain, maghangad kayo mula sa kabutihang-loob ni Allāh, at mag-alaala kayo kay Allāh nang madalas nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”

“At iibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso mo, at nang buong kaluluwa mo, at nang buong pag-iisip mo, at nang buong lakas mo: ito ang unang utos. At ang ikalawa ay katulad nito, ito nga: Iibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili. Walang ibang utos na hihigit pa sa mga ito.”

“Huwag kang manghihiganti, ni magtatanim ng anumang sama ng loob laban sa mga anak ng iyong bayan, kundi iibigin mo ang iyong kapwa na gaya ng iyong sarili: ako ang PANGINOON.”

“Ngunit ang taga-ibang bayan na nakikipamayan sa inyo ay magiging parang katutubo sa inyo, at iibigin mo siya na gaya ng iyong sarili; sapagkat kayo'y naging taga-ibang bayan sa lupain ng Egipto: ako ang PANGINOON ninyong Diyos.”

“Sumamba kayo kay Allāh at huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman. Sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda, at sa may pagkakamag-anak, mga ulila, mga dukha, kapit-bahay na may pagkakamag-anak, kapit-bahay na malayo, kasamahan sa tabi, kinapos sa daan, at minay-ari ng mga kanang kamay ninyo. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa sinumang naging isang hambog na mayabang.”

“Sapagkat ako'y nagutom, at ako'y inyong pinakain: ako'y nauhaw, at ako'y inyong pinainom: ako'y naging taga-ibang bayan, at ako'y inyong pinatuloy:”

“Ang dalisay at walang dungis na relihiyon sa harap ng Diyos at Ama ay ito, Dalawin ang mga ulila at mga balo sa kanilang kapighatian, at ingatan ang sarili na walang dungis mula sa sanglibutan.”

“Nagpapakain sila ng pagkain, sa kabila ng pagkaibig dito, sa dukha, ulila, at bihag. [Sinasabi nila sa mga sarili]: Nagpapakain lamang kami sa inyo para sa [ikalulugod ng] mukha ni Allāh; hindi kami nagnanais mula sa inyo ng isang ganti ni isang pasasalamat.”

Isinalaysay ni Ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang Islam ay itinayo sa lima: ang sumaksi na walang diyos kundi si Allah at na si Muhammad ay Sugo ni Allah, ang panatilihin ang pagdarasal, ang magbayad ng zakah, ang magsagawa ng paglalakbay-banal, at ang mag-ayuno sa buwan ng Ramadan.

“Ang mga [tungkuling] kawanggawa ay ukol lamang sa mga maralita, mga dukha, mga manggagawa sa mga ito, napalulubag-loob ang mga puso, sa pagpapalaya ng alipin at mga nagkakautang, ayon sa landas ni Allāh, at kinapos sa daan – bilang tungkulin mula kay Allāh. Si Allāh ay Maalam, Marunong.”

“Sapagkat kung patawarin ninyo ang mga tao sa kanilang mga pagsalangsang, ay patatawarin din kayo ng inyong Ama na nasa langit: Ngunit kung hindi ninyo patawarin ang mga tao sa kanilang mga pagsalangsang, ay hindi rin patatawarin ng inyong Ama ang inyong mga pagsalangsang.”

“Huwag manumpa ang mga may kalamangan kabilang sa inyo at kaluwagan na [hindi] magbigay sa mga mayroong pagkakamag-anak, mga dukha, at mga tagalikas sa landas ni Allāh. Magpaumanhin sila at magpalampas sila. Hindi ba kayo umiibig na magpatawad si Allāh sa inyo? Si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”

“Ngunit sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, pagpalain ninyo ang mga sumusumpa sa inyo, gawan ninyo ng mabuti ang mga napopoot sa inyo, at ipanalangin ninyo ang mga lumalait sa inyo, at umuusig sa inyo;”

“Hindi nagkakapantay ang magandang gawa at ang masagwang gawa. Itulak mo [ang masagwa] sa pamamagitan ng siyang higit na maganda, biglang ang [taong] sa pagitan mo at niya ay may pagkamuhi ay [magiging] para bang siya ay isang katangkilik na matalik.”

“Huwag kang magsasaksi nang hindi totoo laban sa iyong kapwa.”

“Malulugod ba ang PANGINOON sa libu-libong lalaking tupa, o sa sampu-sampung libong ilog ng langis? ibibigay ko ba ang aking panganay dahil sa aking pagsalangsang, ang bunga ng aking katawan dahil sa kasalanan ng aking kaluluwa? Ipinakita niya sa iyo, O tao, kung ano ang mabuti; at ano ang hinihingi sa iyo ng PANGINOON, kundi ang gumawa ng makatarungan, at ibigin ang awa, at lumakad na may kababaang-loob na kasama ng iyong Diyos?”

“O mga sumampalataya, kayo ay maging mga tagapagpanatili ng pagkamakatarungan, mga saksi para kay Allāh kahit pa laban sa mga sarili ninyo o mga magulang at mga pinakamalapit na kaanak. Kung naging isang mayaman o isang maralita, si Allāh ay higit na karapat-dapat sa kanilang dalawa. Kaya huwag kayong sumunod sa pithaya, na baka lumihis kayo. Kung magbabaluktot kayo [ng pagsasaksi] o aayaw kayo, tunay na si Allāh laging sa anumang ginagawa ninyo ay Mapagbatid.”

Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang katapatan ay humahantong sa kabutihan at ang kabutihan sa Paraiso, at ang isang lalaki ay patuloy na nagsasabi ng totoo hanggang sa siya ay maging tapat. Ang pagsisinungaling ay humahantong sa kasamaan at ang kasamaan sa Apoy, at ang isang lalaki ay patuloy na nagsisinungaling hanggang sa maitala siya sa harap ni Allah bilang isang sinungaling.

“Gayunman, upang maiwasan ang pakikiapid, ay magkaroon ang bawat lalaki ng kanyang sariling asawa, at magkaroon ang bawat babae ng kanyang sariling asawa.”

“Huwag kayong lumapit sa pangangalunya; tunay na ito ay laging mahalay at sumagwa bilang landas.”

“Gayon din naman ang mga babae ay magsigayak ng maayos na pananamit, na may kahinhinan at katinuan; hindi ng mga tirintas na buhok, o ng ginto, o ng mga perlas, o ng mahalagang kasuotan;”

“Ngunit ang bawat babaing nananalangin o nanghuhula nang walang takip ang ulo ay nagpapahiya sa kanyang ulo: sapagkat iyon ay gaya rin ng siya'y inahitan. Sapagkat kung ang babae ay hindi nagtatakip, ay pagupitan na rin siya: ngunit kung kahihiyan sa babae ang pagupitan o ahitan, ay magtakip siya.”

“Sabihin mo sa mga lalaking mananampalataya na magbaba sila ng mga paningin nila at mag-ingat sila ng mga ari nila. Iyon ay higit na busilak para sa kanila. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang niyayari nila.”

“Sabihin mo sa mga babaing mananampalataya na magbaba sila ng mga paningin nila, mangalaga sila sa mga ari nila, huwag silang maglantad ng gayak nila maliban sa nakalitaw na mula rito, magpaabot sila ng mga belo nila sa mga dibdib nila, huwag silang maglantad ng gayak nila maliban sa mga asawa nila, o mga ama nila, o mga ama ng mga asawa nila, o mga lalaking anak nila, o mga lalaking anak ng mga asawa nila, o mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga babaing kapatid nila, o mga kapwa babae nila, o mga [aliping] minay-ari ng mga kanang kamay nila, o mga tagapaglingkod na hindi mga may pagnanasa kabilang sa mga lalaki, o mga batang lalaking hindi nakabatid sa mga kahubaran ng mga babae. Huwag silang magpadyak ng mga paa nila upang malaman ang ikinukubli nila mula sa gayak nila. Magbalik-loob kayo kay Allāh nang lahatan, O mga mananampalataya, nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”

“Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina: upang humaba ang iyong mga araw sa lupaing ibinibigay sa iyo ng PANGINOON mong Diyos.”

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

“Bukod dito, kapag kayo'y nag-aayuno, huwag kayong gaya ng mga mapagpaimbabaw, na mapapanglaw ang mukha: sapagkat kanilang pinapapangit ang kanilang mga mukha, upang makita ng mga tao na sila'y nag-aayuno. Katotohanang sinasabi ko sa inyo, Tinanggap na nila ang kanilang gantimpala. Ngunit ikaw, kapag ikaw ay nag-aayuno, pahiran mo ng langis ang iyong ulo, at hilamusan mo ang iyong mukha; Upang huwag kang makita ng mga tao na nag-aayuno, kundi ng iyong Ama na nasa lihim: at ang iyong Ama, na nakakikita sa lihim, ay gagantihin ka nang hayag.”

“O mga sumampalataya, isinatungkulin sa inyo ang pag-aayuno kung paanong isinatungkulin ito sa mga bago pa ninyo, nang sa gayon kayo ay mangingilag magkasala.”

Isinalaysay ni Ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang Islam ay itinayo sa lima: ang sumaksi na walang diyos kundi si Allah at na si Muhammad ay Sugo ni Allah, ang panatilihin ang pagdarasal, ang magbayad ng zakah, ang magsagawa ng paglalakbay-banal, at ang mag-ayuno sa buwan ng Ramadan.

“Magpanatili ka ng pagdarasal mula sa paglilis [sa rurok] ng araw hanggang sa pagpusikit ng gabi at ng [pagbigkas ng] Qur’ān sa madaling-araw; tunay na ang [pagbigkas ng] Qur’ān sa madaling-araw ay laging sinasaksihan [ng mga anghel].”

“[Banggitin] noong nagsabi ang mga anghel: O Maria, tunay na si Allāh ay nagbabalita sa iyo ng nakagagalak hinggil sa isang salita mula sa Kanya, na ang pangalan nito ay ang Kristo Jesus na anak ni Maria, bilang pinarangalan sa Mundo at sa Kabilang-buhay at kabilang sa mga inilapit [kay Allāh].”

Isinalaysay ni Abu Huraira na nanumpa ang Propeta (ﷺ) na ang anak ni Maria ay malapit nang bumaba sa gitna ng mga Muslim bilang isang makatarungang pinuno. Babaliin niya ang krus, papatayin ang baboy at wawakasan ang jizya, at magiging napakarami ng yaman kaya walang sinumang tatanggap nito. Pagkatapos ay binigkas ni Abu Huraira ang Qur'an 4:159: walang sinuman sa mga May Kasulatan ang hindi maniniwala sa kanya bago ang kanyang kamatayan.

“At nang maganap ang walong araw para sa pagtutuli sa sanggol, ay tinawag ang kanyang pangalan na JESUS, na siyang itinawag sa kanya ng anghel bago siya ipinaglihi sa sinapupunan.”

“At lumakad siya nang kaunti sa unahan, at nagpatirapa, at nanalangin, na nagsasabi, Ama ko, kung maaari, ay lumampas sa akin ang sarong ito: gayunma'y huwag ang ayon sa ibig ko, kundi ang ayon sa ibig mo.”

“At lumakad siya nang kaunti sa unahan, at nagpatirapa sa lupa, at nanalangin na, kung maaari, ay lumampas sa kanya ang oras.”

“At sa kinaumagahan, nang bumangon siya nang malaon pa bago mag-umaga, ay lumabas siya, at pumunta sa isang ilang na pook, at doon ay nanalangin.”

“At nang siya'y makapag-ayuno ng apatnapung araw at apatnapung gabi, ay nagutom siya pagkatapos.”

“At samantalang sinasalita nila ang mga bagay na ito, si Jesus mismo ay tumayo sa gitna nila, at sinabi sa kanila, Kapayapaan ang sumainyo.”

“Kapag dumating sa iyo ang mga sumasampalataya sa mga talata Namin [sa Qur’ān] ay sabihin mo: “Kapayapaan ay sumainyo.” Nagtakda ang Panginoon ninyo sa sarili Niya ng pagkaawa: na ang sinumang gumawa kabilang sa inyo ng kasagwaan dahil sa kamangmangan, pagkatapos nagbalik-loob matapos na nito at nagsaayos, tunay na Siya ay Mapagpatawad, Maawain.”

Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na nang likhain ni Allah si Adan, sinabihan Niya ito na batiin ang isang pangkat ng mga anghel at pakinggan ang kanilang sagot, sapagkat iyon ang magiging pagbati ng kanyang mga anak. Sinabi ni Adan ang “As-salamu alaikum” (sumainyo ang kapayapaan), at sumagot sila ng “As-salamu alaika wa rahmatullah” (sumaiyo ang kapayapaan at ang awa ni Allah), na idinagdag ang awa ni Allah.

“At iniutos niya sa karamihan na umupo sa damuhan, at kinuha ang limang tinapay at ang dalawang isda, at pagtingala sa langit, siya ay nagpasalamat, at pinagputul-putol, at ibinigay ang mga tinapay sa kanyang mga alagad, at ibinigay ng mga alagad sa karamihan.”

Iniulat ni Umar ibn Abi Salama na, noong bata pa siya sa pangangalaga ng Propeta (ﷺ), gumagala ang kanyang kamay sa paligid ng pinggan habang kumakain. Sinabihan siya ng Propeta (ﷺ) na banggitin ang pangalan ni Allah, kumain gamit ang kanyang kanang kamay, at kumain mula sa bahagi ng pinggan na pinakamalapit sa kanya. Sinasabi niya na pinanatili niya ito mula noon.

“At hinawakan niya ang dalaga sa kamay, at sinabi sa kanya, Talitha cumi; na kung liliwanagin ay, Dalaga, sinasabi ko sa iyo, bumangon ka.”

“At nang ikasiyam na oras ay sumigaw si Jesus ng malakas na tinig, na nagsasabi, Eloi, Eloi, lama sabachthani? na kung liliwanagin ay, Diyos ko, Diyos ko, bakit mo ako pinabayaan?”

Ang mga kaugnay na salitang Semitiko ng “Allāh” ay lumilitaw sa ibang mga wikang Semitiko: ang Aramaic na ʼElāh, sa diing anyo nito na ʼElāhā, at ang Syriac na ʼAlāhā, na pawang nangangahulugang “diyos”. Ang salitang Aramaic para sa Diyos na ginagamit ng mga Kristiyanong Assyrian ay ʼĔlāhā, o Alaha. Ang salitang Allah ay patuloy na ginagamit ng mga tagasunod na nagsasalita ng Arabe ng lahat ng relihiyong Abrahamiko; “Ang mga Kristiyanong Arabe sa ngayon ay walang ibang salita para sa ‘Diyos’ kundi ‘Allah’.”

“At sumagot si Jesus sa kanya, Ang una sa lahat ng utos ay, Dinggin mo, O Israel; Ang Panginoon nating Diyos ay iisang Panginoon:”

“Huwag ninyong isiping ako'y naparito upang sirain ang kautusan, o ang mga propeta: hindi ako naparito upang sirain, kundi upang ganapin.”

“At ang baboy, bagaman may hati ang kuko, at biyak ang paa, gayunma'y hindi ngumunguya ng dating kinain; siya'y marumi sa inyo.”

“Kaya't aking sinabi sa mga anak ni Israel, Walang taong kakain ng dugo sa inyo, ni sinumang taga-ibang bayan na nakikipamayan sa inyo ay kakain ng dugo.”

“Ipinagbawal lamang sa inyo ang namatay, ang dugo, ang laman ng baboy, at ang anumang inialay sa iba pa kay Allāh; ngunit ang sinumang napilitan nang hindi lumalabag ni lumalampas ay walang kasalanan sa kanya. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”

“Sa araw na ito, ipinahintulot para sa inyo ang mga kaaya-aya. Ang pagkain ng mga nabigyan ng Kasulatan ay ipinahihintulot para sa inyo. Ang pagkain ninyo ay ipinahihintulot para sa kanila at [gayon din] ang mga babaing malinis ang puri kabilang sa mga mananampalataya at ang mga babaing malinis ang puri kabilang sa mga nabigyan ng Kasulatan bago pa ninyo, kapag nagbigay kayo sa kanila ng mga bigay-kaya sa kanila –bilang mga nagpapakalinis ng puri, hindi bilang mga mangangalunya, at hindi mga gumagawa ng mga kalaguyo. Ang sinumang tumanggi sa pananampalataya ay nawalang-kabuluhan nga ang gawa niya. Siya sa Kabilang-buhay ay kabilang sa mga lugi.”

Ang karne ng baboy ay ipinagbabawal ng kapwa paniniwala. Kapwa nangangailangan ng pagkatay sa pamamagitan ng paghiwa sa leeg ng hayop gamit ang matalim na talim sa iisang malinis na pagtatangka, sa paraang inaalisan ng dugo, na hindi pinahihintulutang kainin. Hindi kahati ng Islam ang bawal ng mga Hudyo sa paghahalo ng gatas at karne, at pinahihintulutan ng karamihan sa mga iskolar na Muslim ang pagkaing-dagat na ipinagbabawal ng batas ng mga Hudyo; pinahihintulutan ng kashrut ang alak, na ipinagbabawal ng Islam.

Si Jesus ang pinakamadalas ipinintang pigura sa buong sining ng Kanluran, na kilala saanman bilang may mahabang buhok, balbas at mahabang balabal. Ang may mahabang buhok at balbas na Kristong nakaupo sa trono bilang makalangit na pinuno ay sumusunod sa tanyag na estatwa ni Zeus ng Olympia. Kapag hindi ipinakikita ng mga unang Kristiyano si Kristo bilang makalangit na pinuno, ipinakikita nila siya bilang isang tunay na tao gaya ng iba: walang balbas at maikli ang buhok. Ngunit marahil, bilang isang uri ng naglalakbay na pantas, may balbas si Jesus, sa simpleng dahilang hindi siya pumupunta sa barbero. Hudyo ang mga katangian ng kanyang mukha: tiyak na siya ay isang Hudyo. Noong 2001, gumawa ang forensic anthropologist na si Richard Neave ng modelo ng isang lalaking taga-Galilea mula sa isang tunay na bungong natagpuan sa rehiyon, hindi sinasabing ito ang mukha ni Jesus kundi ng isang lalaki ng kanyang panahon at lugar. Sa palagay ni Taylor, ang pinakamalapit na wangis ay ang ika-3 siglong painting ni Moises sa sinagoga ng Dura-Europos: maikli ang buhok, may kaunting balbas, nakasuot ng maikling tunika na maikli ang manggas at ng isang balabal.

“Karamihan sa tradisyonal na paglalarawan kay Birheng Maria, ang ina ni Kristo, ay nagpapakita sa kanya na nakabelo.” Ang pagtatakip ng buhok ang karaniwang gawi ng mga babaeng Kristiyano hanggang sa hindi bababa sa ika-19 na siglo, at hanggang sa kalagitnaan ng ika-20 siglo ang mga babae sa karamihan ng pangunahing denominasyong Kristiyano ay nagsusuot ng takip sa ulo, batay sa 1 Mga Taga-Corinto 11.

Iniuutos ng kanon 669 ng Kodigo ng Batas Kanoniko ng Simbahang Katoliko noong 1983 na isuot ng mga kasapi ng mga relihiyosong orden ang abito ng kanilang instituto, na ginawa ayon sa sarili nitong batas, bilang tanda ng kanilang konsagrasyon at saksi ng karalitaan.

Isang larawan ng tatlong madre sa Providence Hospital sa Seattle noong 1913, bawat isa ay nakasuot ng habito ng kanyang orden, na may belo sa ulo.

“At ang baboy, bagaman may hati ang kuko, at biyak ang paa, gayunma'y hindi ngumunguya ng dating kinain; siya'y marumi sa inyo.”

“Ipinagbawal lamang sa inyo ang namatay, ang dugo, ang laman ng baboy, at ang anumang inialay sa iba pa kay Allāh; ngunit ang sinumang napilitan nang hindi lumalabag ni lumalampas ay walang kasalanan sa kanya. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”

“Sapagkat hindi pumapasok sa kanyang puso, kundi sa tiyan, at lumalabas sa palikuran, na nililinis ang lahat ng pagkain?”

“At nagsalita sa kanya ang tinig sa ikalawang pagkakataon, Ang nilinis ng Diyos, ay huwag mong tawaging karaniwan.”

“At huwag kayong magpakalasing sa alak, na doo'y may kalabisan; kundi kayo'y mapuspos ng Espiritu;”

“Nang matikman ng pangulo ng piging ang tubig na naging alak, at hindi niya nalalaman kung saan nanggaling (ngunit alam ng mga lingkod na umigib ng tubig), tinawag ng pangulo ng piging ang lalaking ikakasal,”

“O mga sumampalataya, ang alak, ang pagpusta, ang [pag-aalay sa] mga dambana, at [ang pagsasapalaran gamit] ang mga tagdan ng palaso ay kasalaulaan lamang kabilang sa gawain ng demonyo, kaya umiwas kayo rito, nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”

“Huwag kang magpapautang na may patubo sa iyong kapatid; patubo ng salapi, patubo ng pagkain, patubo ng anumang bagay na ipinauutang na may patubo: Sa dayuhan ay maaari kang magpautang na may patubo; ngunit sa iyong kapatid ay huwag kang magpapautang na may patubo: upang pagpalain ka ng PANGINOON mong Diyos sa lahat ng iyong ginagawa ng iyong kamay sa lupaing iyong pinapasok upang ariin.”

Itinakda ng konsilyo na ang sinumang matigas na nagpipilit na ang pagpapatubo (usura) ay hindi kasalanan ay parurusahan bilang isang erehe.

“Ang mga kumakain ng patubo ay hindi bumabangon malibang kung paanong bumangon ang pinatuliro ng demonyo dahil sa kabaliwan. Iyon ay dahil sila ay nagsabi na ang pagtitinda ay tulad ng patubo lamang. Nagpahintulot si Allāh ng pagtitinda at nagbawal Siya ng patubo. Kaya ang sinumang dinatnan ng isang pangaral mula sa Panginoon niya at tumigil siya, sa kanya na ang nagdaan [na nakuha niya] at ang nauukol sa kanya ay kay Allāh. Ang sinumang nanumbalik, ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Apoy; sila ay doon mga mananatili.”

“Narinig ninyo na sinabi, Mata sa mata, at ngipin sa ngipin: Ngunit sinasabi ko sa inyo, Na huwag ninyong labanan ang masama: kundi ang sinumang sumampal sa iyong kanang pisngi, ay iharap mo rin sa kanya ang kabila.”

“Ang ganti sa masagwang gawa ay isang masagwa gawang tulad niyon; ngunit ang sinumang nagpaumanhin at nakipag-ayos, ang pabuya sa kanya ay nasa kay Allāh. Tunay na Siya ay hindi umiibig sa mga tagalabag sa katarungan.”

“Kung magpaparusa kayo ay magparusa kayo ng tulad ng ipinarusa sa inyo. Talagang kung magtitiis kayo, talagang iyon ay pinakamabuti para sa mga nagtitiis.”

Nagsisimula ang kredo sa: “Sumasampalataya kami sa iisang Diyos, ang Amang Makapangyarihan sa lahat, na lumikha ng lahat ng bagay na nakikita at hindi nakikita”. Ipinahayag ng konsilyo ang Anak bilang inianak ng Ama, tunay na Diyos mula sa tunay na Diyos, at “kaisa sa sustansiya” (homoousios) ng Ama, at kinondena ang mga nagsasabing may panahong hindi pa siya umiiral.

“O mga May Kasulatan, huwag kayong magpalabis sa relihiyon ninyo at huwag kayong magsabi tungkol kay Allāh kundi ng totoo. Ang Kristo Jesus na anak ni Maria ay sugo ni Allāh lamang, salita Niya na ipinarating Niya kay Maria, at isang espiritu na mula sa Kanya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa mga sugo Niya. Huwag kayong magsabi ng tatlo. Tumigil kayo, magiging mabuti ito para sa inyo. Si Allāh ay nag-iisang Diyos lamang. Kaluwalhatian sa Kanya para magkaroon pa sa Kanya ng isang anak. Sa Kanya ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa. Nakasapat si Allāh bilang Pinananaligan.”

“Sabihin mo: Siyang si Allāh ay Kaisa-isa.”