Maikling sagot
Hindi. Ang karamihan sa mga pagpapahalagang tinutukoy ng mga tao bilang Kanluranin ay katapatan, kasipagan, pag-aalaga sa pamilya, kawanggawa, pagsunod sa batas at pagiging mabuting kapitbahay. Iniuutos ng Islam ang bawat isa sa mga ito, madalas nang mas mahigpit kaysa sa batas. Dapat tuparin ng isang Muslim ang kanyang mga kontrata at ibigay ang isang takdang bahagi ng kanyang yaman sa mga dukha. Dapat niyang sundin ang mga batas ng bansang nagpoprotekta sa kanya. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na napakadalas siyang hinimok ng anghel na si Gabriel na maging mabait sa mga kapitbahay kaya inakala niyang magmamana ang mga kapitbahay. Sa araw-araw na buhay ay kaunti ang mga pagkakaiba: alak, pakikipagtalik sa labas ng pag-aasawa, patubo at pananamit. Sa mga ito ay malapit noon sa Islam ang Kanluran mismo. Ipinagbawal ng Simbahan ang patubo sa loob ng maraming siglo, at ipinagbawal ng Amerika ang pagbebenta ng alak noong 1920. Hindi lamang nagbago ang mga Muslim nang magbago ang Kanluran: pinananatili nila ang pamantayang ibinigay sa kanila ng Diyos (﷾), at hindi ito nagbabago ayon sa uso.
Buong paliwanag
Ang mga pagpapahalagang iniuutos na ng Islam
Binibigyang-kahulugan ng Qur'an ang kabutihan bilang pananampalatayang isinasagawa. Ang ibig sabihin niyon ay pagbibigay sa mga kamag-anak, mga ulila at mga dukha, regular na kawanggawa, at pagtupad sa mga kontratang ginawa ng isang tao. Iniuutos nito ang kabaitan sa mga magulang sa kanilang katandaan, at sa mga kapitbahay na malapit at malayo. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na napakadalas siyang hinimok ng anghel na si Gabriel tungkol sa mga kapitbahay kaya inakala niyang gagawin silang mga tagapagmana. Kaya nagkakaroon ang pamilya sa tabi ng isang kapitbahay na hindi umiinom o nagsusugal, at nag-aalaga sa kanyang mga magulang sa bahay.
“Ang pagsasamabuting-loob ay hindi na magbaling kayo ng mga mukha ninyo sa harap ng silangan at kanluran, subalit ang pagsasamabuting-loob ay ang sinumang sumampalataya kay Allāh, sa Huling Araw, sa mga anghel, sa kasulatan, at sa mga propeta; nagbigay ng yaman, sa kabila ng pagkaibig dito, sa mga may pagkakamag-anak, sa mga ulila, sa mga dukha, sa kinapos sa daan, sa mga nanghihingi, at alang-alang sa pagpapalaya ng mga alipin; [ang] nagpanatili ng dasal; [ang] nagbigay ng zakāh; at ang mga tumutupad sa kasunduan sa kanila kapag nakipagkasunduan sila; at [lalo na] ang mga matiisin sa kadahupan at kariwaraan, at sa sandali ng labanan. Ang mga iyon ay ang mga nagpakatotoo [sa pananampalataya nila] at ang mga iyon ay ang mga tagapangilag magkasala.”
“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””
“Sumamba kayo kay Allāh at huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman. Sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda, at sa may pagkakamag-anak, mga ulila, mga dukha, kapit-bahay na may pagkakamag-anak, kapit-bahay na malayo, kasamahan sa tabi, kinapos sa daan, at minay-ari ng mga kanang kamay ninyo. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa sinumang naging isang hambog na mayabang.”
Isinalaysay ni Aisha na sinabi ng Propeta (ﷺ) na patuloy siyang hinihimok ng anghel na si Gabriel na pakitunguhan nang mabuti ang mga kapitbahay, nang napakadalas kaya inakala niyang gagawin ni Gabriel na tagapagmana ang mga kapitbahay.
Pagsunod sa batas ng bansa
Itinatali ng Qur'an ang isang mananampalataya sa bawat kasunduang ginagawa niya: “Magpatupad kayo sa kasunduan; tunay na ang kasunduan ay laging pinananagutan.” (17:34). Pinaniniwalaan ng mga iskolar na Muslim na isang gayong kasunduan ang pamumuhay sa ilalim ng proteksiyon ng isang bansa. Totoo ito nakatira man siya roon dahil sa kapanganakan, paninirahan o visa. Sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang mga Muslim na sumunod sa mga may kapangyarihan, gusto man nila o hindi. Ang iisang eksepsiyon ay isang utos na magkasala. Sa Kanluran ay halos hindi kailanman lumilitaw ang eksepsiyong iyon. Pinahihintulutan ng batas ang alak, pagsusugal at pakikipagtalik sa labas ng pag-aasawa, ngunit wala sa mga ito ang iniuutos nito. Walang pribadong Muslim din, sa Kanluran o saanman, ang maaaring magparusa sa sinuman sa ilalim ng batas Islamiko. Nauukol lamang ang mga parusang iyon sa lehitimong pinuno ng isang estadong Muslim o sa hukom na itinalaga niya. Walang nilalabag na batas ang isang Muslim na tumatanggi sa isang inumin.
“O mga sumampalataya, magpatupad kayo sa mga kontrata.”
“Huwag kayong lumapit sa yaman ng ulila kundi sa [paraang] pinakamaganda hanggang sa umabot siya sa katindihan niya. Magpatupad kayo sa kasunduan; tunay na ang kasunduan ay laging pinananagutan.”
Isinalaysay ni Abdullah ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang isang Muslim ay dapat makinig at sumunod sa mga may kapangyarihan, gusto man niya o hindi, maliban kung inuutusan siyang suwayin si Allah. Kung inuutusan siyang magkasala, walang pakikinig at walang pagsunod.
Naninindigan si Ibn Qudamah, isang Hanbali na hurista, na bilang tuntunin, walang sinumang maaaring magsagawa ng isang takdang parusa (hadd) maliban sa pinuno (imam) o sa itinalaga niyang kumilos para sa kanya. Ang tanging eksepsiyong pinahihintulutan niya ay isang lumang patakaran tungkol sa isang amo at sa sarili niyang alipin, na wala nang aplikasyon ngayon.
Paggalang sa mga tao ng ibang pananampalataya
Sinasabi ng Qur'an: “Walang pamimilit sa relihiyon.” (2:256). Pinahihintulutan nito ang mga Muslim na makitungo nang mabait at makatarungan sa mga tao ng ibang pananampalataya na hindi lumalaban sa kanila o nagpapalayas sa kanila mula sa kanilang mga tahanan. Kaya sinasabihan ang isang Muslim ng sarili niyang kasulatan na maging makatarungan sa kapitbahay na hindi kapareho niya ng pananampalataya.
“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”
“Hindi sumasaway sa inyo si Allāh kaugnay sa mga [tagatangging sumampalataya na] hindi nakipaglaban sa inyo dahil sa Relihiyon [ninyo] at hindi nagpalisan sa inyo mula sa mga tahanan ninyo, na magsamabuting-loob kayo sa kanila at magpakamakatarungan kayo sa kanila. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakamakatarungan.”
Kung saan nagkakaiba ang mga Muslim
Sa araw-araw na buhay ay kaunti ang mga pagkakaiba. Ipinagbabawal ng Qur'an ang mga nakalalasing, gaya ng alak, at ang pagsusugal. Ipinagbabawal nito ang pakikipagtalik sa labas ng pag-aasawa at ang pagpapautang nang may patubo. Sinasabihan nito ang mga lalaki at babae na ibaba ang kanilang mga paningin at ingatan ang kanilang kahinhinan. Ito ang mga puntong hindi susundin ng isang Muslim ang uso sa paligid niya.
“O mga sumampalataya, ang alak, ang pagpusta, ang [pag-aalay sa] mga dambana, at [ang pagsasapalaran gamit] ang mga tagdan ng palaso ay kasalaulaan lamang kabilang sa gawain ng demonyo, kaya umiwas kayo rito, nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”
“Huwag kayong lumapit sa pangangalunya; tunay na ito ay laging mahalay at sumagwa bilang landas.”
“Ang mga kumakain ng patubo ay hindi bumabangon malibang kung paanong bumangon ang pinatuliro ng demonyo dahil sa kabaliwan. Iyon ay dahil sila ay nagsabi na ang pagtitinda ay tulad ng patubo lamang. Nagpahintulot si Allāh ng pagtitinda at nagbawal Siya ng patubo. Kaya ang sinumang dinatnan ng isang pangaral mula sa Panginoon niya at tumigil siya, sa kanya na ang nagdaan [na nakuha niya] at ang nauukol sa kanya ay kay Allāh. Ang sinumang nanumbalik, ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Apoy; sila ay doon mga mananatili.”
“Sabihin mo sa mga lalaking mananampalataya na magbaba sila ng mga paningin nila at mag-ingat sila ng mga ari nila. Iyon ay higit na busilak para sa kanila. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang niyayari nila.”
“Sabihin mo sa mga babaing mananampalataya na magbaba sila ng mga paningin nila, mangalaga sila sa mga ari nila, huwag silang maglantad ng gayak nila maliban sa nakalitaw na mula rito, magpaabot sila ng mga belo nila sa mga dibdib nila, huwag silang maglantad ng gayak nila maliban sa mga asawa nila, o mga ama nila, o mga ama ng mga asawa nila, o mga lalaking anak nila, o mga lalaking anak ng mga asawa nila, o mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga babaing kapatid nila, o mga kapwa babae nila, o mga [aliping] minay-ari ng mga kanang kamay nila, o mga tagapaglingkod na hindi mga may pagnanasa kabilang sa mga lalaki, o mga batang lalaking hindi nakabatid sa mga kahubaran ng mga babae. Huwag silang magpadyak ng mga paa nila upang malaman ang ikinukubli nila mula sa gayak nila. Magbalik-loob kayo kay Allāh nang lahatan, O mga mananampalataya, nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”
Dating malapit sa Islam ang Kanluran
Wala sa mga ito ang isang sinaunang pagpapahalagang Kanluranin na tinatanggihan ng mga Muslim. Ipinagbabawal ng Bibliya ang pagpapatubo sa mga dukha. Noong 1312 ay hinarap ng isang konsilyo ng Simbahan, ang Konsilyo ng Vienne, ang usura (pagpapautang ng salapi nang may patubo). Ipinasya nito na ang sinumang matigas na nagsasabing hindi kasalanan ang usura ay parurusahan bilang isang erehe. Sinasabihan ng Bagong Tipan ang mga mananampalataya: “Tumakas kayo sa pakikiapid” (pakikipagtalik sa labas ng pag-aasawa), at sinasabihan ang mga babae na magsuot ng “mahinhing kasuotan”. Nanatili rito ang mga kaugaliang Kanluranin hanggang sa ikadalawampung siglo. Ipinagbawal ng Estados Unidos ang paggawa at pagbebenta ng alak sa pamamagitan ng isang susog sa Konstitusyon nito na nagkabisa noong 1920. Ang nagbago ay ang Kanluran.
“Kung magpahiram ka ng salapi sa sinuman sa aking bayan na dukha na kasama mo, ay huwag kang magiging sa kanya na gaya ng isang nagpapatubo, ni huwag mo siyang papatawan ng patubo.”
Itinakda ng konsilyo na ang sinumang matigas na nagpipilit na ang pagpapatubo (usura) ay hindi kasalanan ay parurusahan bilang isang erehe.
“Tumakas kayo sa pakikiapid. Ang bawat kasalanang ginagawa ng tao ay nasa labas ng katawan; ngunit ang nakikiapid ay nagkakasala laban sa kanyang sariling katawan.”
“Gayundin naman, na ang mga babae ay gumayak ng mahinhing kasuotan, na may kahihiyan at kahinahunan; hindi ng tirintas na buhok, o ginto, o mga perlas, o mamahaling damit; Kundi (ang nararapat sa mga babaing nagpapahayag ng kabanalan) ng mabubuting gawa.”
Ipinagbawal ng Ikalabing-walong Susog ang paggawa, pagbebenta at paghahatid ng nakalalasing na alak sa Estados Unidos. Pinagtibay ito noong Enero 1919 at nagkabisa noong Enero 1920. Pinawalang-bisa ito ng Ikadalawampu't isang Susog noong 1933.
| Usapin | Islam | Ang Kanluran, noon |
|---|---|---|
| Pagpapautang nang may patubo | Ipinagbabawal. | Ang Konsilyo ng Vienne, 1312: parurusahan bilang erehe ang sinumang matigas na nagsasabing hindi kasalanan ang patubo. |
| Alak | Ipinagbabawal. | Ipinagbawal ng Estados Unidos ang paggawa at pagbebenta nito mula 1920. |
| Pakikipagtalik sa labas ng kasal | Ipinagbabawal. | Ang Bagong Tipan: ‘Tumakas kayo sa pakikiapid’. |
| Mahinhing pananamit | Iniuutos. | Hinihiling ng Bagong Tipan sa mga babae na manamit nang mahinhin. |
Ang Kanluran ang nagbago.
Isang takdang pamantayan, hindi isang uso
Kaya ang tunay na itinatanong ng tanong ay kung bakit hindi gumagalaw ang mga Muslim kapag gumagalaw ang Kanluran. Ang sagot ay binigyan ang mga Muslim ng isang pamantayan mula sa Diyos (﷾), at hindi ito ipinagbobotohan. Sinasabi ng Qur'an: “Walang tagapalit sa mga Salita Niya.” (6:115). Mas malapit sa isang uso kaysa sa isang batas ang isang tuntuning nagbabago tuwing tatlumpung taon. Hindi taksil sa kanyang bansa ang isang tao dahil pinananatili niya ang kanyang moralidad kapag binabago ng kanyang bansa ang sarili nitong moralidad.
“Nalubos ang Salita ng Panginoon mo sa katapatan at katarungan. Walang tagapalit sa mga Salita Niya. Siya ay ang Madinigin, ang Maalam.”
Mga pananaw
Ang pananaw ng Islam
Pinananatili ng mga Muslim ang mga pagpapahalagang tinatawag ng Kanluran na sarili nito, mula sa katapatan hanggang sa mabuting pakikipagkapitbahay. Itinatali sila ng kanilang relihiyon na sundin ang batas ng bansa, gaya ng itinuro ng Propeta (ﷺ). Nagkakaiba sila sa isang maikling listahan ng mga tanong na moral kung saan nagbago ang Kanluran at hindi ang Islam.
Iniuutos ng Qur'an ang kawanggawa, ang pag-aalaga sa mga magulang, ang kabaitan sa mga kapitbahay at ang pagtupad sa mga kontrata.
Sinabi ng Propeta (ﷺ) na napakadalas siyang hinimok ni Gabriel na maging mabait sa mga kapitbahay kaya inakala niyang gagawing mga tagapagmana ang mga kapitbahay.
Itinatali ng Qur'an ang mga Muslim sa kanilang mga kasunduan. Sinabihan sila ng Propeta (ﷺ) na sumunod sa awtoridad, maliban sa isang utos na magkasala.
Ipinagbabawal ng Qur'an ang mga nakalalasing, pagsusugal, pakikipagtalik sa labas ng pag-aasawa at patubo, at iniuutos ang kahinhinan ng mga lalaki at babae.
Sinasabi ng Qur'an na walang pamimilit sa relihiyon. Pinahihintulutan nito ang mga Muslim na makitungo nang mabait at makatarungan sa mga tao ng ibang pananampalataya na hindi lumalaban sa kanila.
Kinondena ng Simbahan noong Gitnang Panahon ang usura bilang kasalanan, hanggang sa ituring na erehiya ang pagtanggi rito.
Ipinagbawal ng Estados Unidos ang paggawa at pagbebenta ng alak sa pamamagitan ng susog sa Konstitusyon mula 1920 hanggang 1933.
Ipinagbabawal ng Bagong Tipan ang pakikiapid at hinihiling sa mga babae na magsuot nang mahinhin, gaya ng Islam.
Hindi nagbabago sa bawat salinlahi ang isang pamantayang moral na ibinigay ng Diyos (﷾). Kaya hindi pagtataksil sa anumang bansa ang pagpapanatili rito.