A janë vlerat e krishtera dhe ato myslimane të njëjta?

“Dhe Jezusi iu përgjigj: I pari nga të gjitha urdhërimet është: Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot;”

“Jezusi i tha: Do ta duash Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd dhe me gjithë mendjen tënde. Ky është urdhërimi i parë dhe i madh.”

“Thuaj: Ai është Allahu, Një dhe i Vetëm!”

“E megjithatë, disa njerëz zgjedhin (për të adhuruar) në vend të Allahut (zota) të tjerë, (duke i konsideruar) si të barabartë me Atë dhe duke i dashur siç duhet Allahu. Por ata që besojnë, e duan shumë më tepër Allahun (se sa ç’i duan idhujtarët idhujt e tyre). Sikur keqbërësit të shihnin që tani çastin kur të përballen me ndëshkimin, do ta kuptonin se e tërë fuqia i përket Allahut dhe se dënimi i Tij është fort i ashpër.”

“Nuk do të kesh perëndi të tjerë përveç meje.”

“Thuaj: Ai është Allahu, Një dhe i Vetëm!”

“Nderoje atin dhe nënën tënde, që t'u zgjatin ditët në vendin që Zoti, Perëndia yt, po të jep.”

“Zoti yt ka urdhëruar, që të mos adhuroni askënd tjetër përveç Atij dhe, që të silleni mirë me prindërit. Nëse njëri prej tyre ose të dy arrijnë pleqërinë te ti, mos u thuaj atyre as “uh!”, mos i kundërshto, por drejtoju atyre me fjalë respekti. Lësho para tyre krahët e përuljes prej mëshirës dhe thuaj: “O Zoti im, mëshiroji ata, ashtu siç më kanë rritur, kur unë isha i vogël!””

“Mos vra.”

“Mos ia merrni jetën asnjë njeriu, gjë që Allahu jua ka ndaluar ta bëni, përveçse kur e kërkon e drejta! Nëse dikush vritet padrejtësisht, Ne i kemi dhënë pushtet trashëgimtarit të tij (të kërkojë shpagim). Por edhe ai të mos e teprojë në vrasje, sepse ai është i ndihmuar (nga ligji dhe drejtësia islame).”

“Mos shkel kurorën.”

“Dhe mos iu qasni kurvërisë, se ajo është shfrenim dhe rrugë e shëmtuar!”

“Mos vidh.”

“O Profet, nëse vijnë tek ti besimtaret e të betohen se nuk do t’i shoqërojnë Allahut asgjë (në adhurim), nuk do të vjedhin, nuk do të bëjnë kurvëri, nuk do t’i vrasin fëmijët e tyre, nuk do të sjellin ndonjë shpifje të sajuar nga ato vetë dhe se nuk do të të kundërshtojnë në çfarë është e drejtë dhe e arsyeshme, atëherë ti pranoje betimin e tyre dhe lutju Allahut t’i falë. Vërtet, Allahu është Falës dhe Mëshirëplotë.”

“Mos bëj dëshmi të rreme kundër të afërmit tënd.”

“(Kështu janë) edhe ata që nuk dëshmojnë në mënyrë të gënjeshtërt e, kur kalojnë pranë kotësive, kalojnë me dinjitet;”

“Mos lakmo shtëpinë e të afërmit tënd; mos lakmo gruan e të afërmit tënd, as shërbëtorin e tij, as shërbëtoren e tij, as kaun e tij, as gomarin e tij, as ndonjë gjë që i përket të afërmit tënd.”

“Mos i lakmoni ato gjëra, me anë të të cilave Allahu i ka bërë disa nga ju të dallohen mbi të tjerët: meshkujt do të kenë pjesë prej asaj që kanë punuar e po ashtu edhe femrat do të kenë pjesë prej asaj që kanë punuar. Kërkoni prej Allahut nga mirësitë e Tij. Vërtet, Allahu është i Dijshëm për çdo gjë.”

“Kujtohu për ditën e shtunë për ta shenjtëruar. Gjashtë ditë do të punosh dhe do të bësh gjithë punën tënde, por dita e shtatë është e shtuna e Zotit, Perëndisë tënd; në të nuk do të bësh asnjë punë, as ti, as biri yt, as bija jote, as shërbëtori yt, as shërbëtorja jote, as bagëtia jote, as i huaji që ndodhet brenda portave të tua; sepse në gjashtë ditë Zoti bëri qiejt dhe tokën, detin dhe gjithçka që është në to, dhe ditën e shtatë pushoi; prandaj Zoti e bekoi ditën e shtunë dhe e shenjtëroi.”

“O besimtarë, kur të thirreni për (të falur) namazin (e xhumasë) në ditën e premte, nxitoni për ta përmendur Allahun dhe pezulloni tregtinë! Kjo, që ta dini, është më mirë për ju!”

“Dhe, kur të përfundojë namazi, atëherë shpërndahuni nëpër tokë, kërkoni nga mirësitë e Allahut dhe përmendeni shumë Allahun, në mënyrë që të shpëtoni.”

“Dhe do ta duash Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd, me gjithë mendjen tënde dhe me gjithë forcën tënde. Ky është urdhërimi i parë. Dhe i dyti i ngjan këtij: Do ta duash të afërmin tënd si veten tënde. Nuk ka asnjë urdhërim tjetër më të madh se këta.”

“Nuk do të hakmerresh dhe nuk do të ushqesh mëri kundër bijve të popullit tënd, por do ta duash të afërmin tënd si veten tënde. Unë jam ZOTI.”

“I huaji që banon me ju do të jetë për ju si një i lindur midis jush, dhe do ta duash si veten tënde, sepse edhe ju ishit të huaj në vendin e Egjiptit. Unë jam Zoti, Perëndia juaj.”

“Adhuroni Allahun dhe mos i shoqëroni Atij asgjë (në adhurim); silluni mirë me prindërit, të afërmit, jetimët, të varfrit, fqinjët e afërt dhe të largët, me atë që keni pranë, me udhëtarin (që ka mbetur ngushtë) dhe me ata që janë robër nën pushtetin tuaj. Në të vërtetë, Allahu nuk i do njerëzit arrogantë e mburravecë;”

“Sepse pata uri dhe më dhatë për të ngrënë; pata etje dhe më dhatë për të pirë; isha i huaj dhe më pritët;”

“Feja e pastër dhe e papërlyer përpara Perëndisë dhe Atit është kjo: të ndihmosh jetimët dhe të vejat në pikëllimet e tyre dhe ta ruash veten të panjollosur nga bota.”

“Ata i ushqejnë të varfrit, jetimët dhe të zënët robër edhe pse vetë janë nevojtarë, duke thënë: Ne ju ushqejmë vetëm për hir të Zotit. Për këtë, nuk duam shpërblim e as falënderim!”

Ibn Omeri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se Islami është ndërtuar mbi pesë: të dëshmosh se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është i Dërguari i Allahut, të falësh namazin, të japësh zekatin, të kryesh haxhin dhe të agjërosh muajin e Ramazanit.

“Lëmosha e zekatit është vetëm për të varfrit, për nevojtarët, për ata që janë ngarkuar me mbledhjen dhe administrimin e tij, për ata të cilëve u duhet fituar zemra (në Islam), për lirimin e skllevërve, për të rënduarit nga borxhet, për (luftëtarët në) rrugën e Allahut dhe për udhëtarët e mbetur rrugëve. Këto janë detyrat e vëna prej Allahut. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.”

“Sepse, po t'u falni njerëzve fajet e tyre, edhe Ati juaj qiellor do t'jua falë juve; por, po nuk u falët njerëzve fajet e tyre, as Ati juaj nuk do t'jua falë fajet tuaja.”

“Njerëzit e ndershëm dhe të pasur ndër ju të mos betohen se nuk do t’u japin të afërmve, të varfërve dhe të mërguarve në rrugën e Allahut; le t’i falin ata dhe të mos ua marrin për keq! Vallë, a nuk doni ju që t’ju falë Allahu? Allahu është Falës e Mëshirëplotë.”

“Por unë po ju them: Duani armiqtë tuaj, bekoni ata që ju mallkojnë, u bëni të mirë atyre që ju urrejnë dhe lutuni për ata që ju keqtrajtojnë dhe ju përndjekin,”

“Nuk barazohet e mira me të keqen! Të keqen ktheje me të mirë e atëherë armiku yt do të të bëhet menjëherë mik i ngushtë.”

“Mos bëj dëshmi të rreme kundër të afërmit tënd.”

“A do të jetë i kënaqur ZOTI me mijëra deshë apo me dhjetëra mijë lumenj vaji? A duhet t'i jap të parëlindurin tim për shkeljen time, frytin e barkut tim për mëkatin e shpirtit tim? O njeri, ai të ka bërë të njohur atë që është e mirë; dhe çfarë kërkon prej teje ZOTI, veç se të zbatosh drejtësinë, të duash mëshirën dhe të ecësh përulësisht me Perëndinë tënd?”

“O besimtarë! Bëhuni zbatues të palëkundur të drejtësisë, duke dëshmuar në emër të Allahut, qoftë edhe kundër jush ose kundër prindërve dhe të afërmve tuaj. Qoftë i pasur ose i varfër ai (për të cilin dëshmoni), Allahu është për ata vlerësuesi më i drejtë. Dhe mos shkoni pas epsheve tuaja e të shtrembëroni drejtësinë! Nëse ju ngatërroni dëshminë ose i shmangeni asaj, vërtet që Allahu e di se çfarë bëni ju.”

Abdullah ibn Mesudi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se sinqeriteti të çon te mirësia dhe mirësia te Xheneti, dhe njeriu vazhdon të thotë të vërtetën derisa bëhet i sinqertë. Gënjeshtra të çon te ligësia dhe ligësia te Zjarri, dhe njeriu vazhdon të gënjejë derisa regjistrohet tek Allahu si gënjeshtar.

“Por, për t'iu shmangur kurvërisë, secili burrë le ta ketë gruan e vet dhe secila grua le ta ketë burrin e vet.”

“Dhe mos iu qasni kurvërisë, se ajo është shfrenim dhe rrugë e shëmtuar!”

“Po ashtu edhe gratë të stolisen me veshje të hijshme, me turp e me maturi, jo me gërsheta, ose me ar, ose me margaritarë, ose me rroba të shtrenjta;”

“Por çdo grua që lutet ose profetizon me kokën pa mbuluar e çnderon kokën e vet: sepse kjo është e njëjtë sikur të ishte e rruar. Sepse në qoftë se gruaja nuk mbulohet, le t'i presin edhe flokët: por në qoftë se është turp për një grua të pritet ose të rruhet, le të mbulohet.”

“Thuaju besimtarëve që të ulin shikimet e tyre (nga e ndaluara) dhe ta ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme)! Kjo është më mirë për ta! Me të vërtetë, Allahu është i Dijshëm për atë që bëjnë ata.”

“Thuaju besimtareve që të ulin shikimet e tyre (nga e ndaluara), ta ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme) dhe të mos i shfaqin stolitë e tyre, përveç atyre që janë të dukshme. Le t’i mbulojnë kraharorët me mbulesat e tyre (të kokës) dhe të mos ua shfaqin stolitë e tyre, përveçse bashkëshortëve të tyre ose baballarëve të tyre, ose vjehërrve të tyre, ose bijve të tyre, ose djemve të bashkëshortëve të tyre, ose vëllezërve apo djemve të vëllezërve të tyre, ose djemve të motrave a grave të tyre, ose atyre që i kanë nën zotërim (si skllave), ose shërbëtorëve që nuk kanë epsh ndaj femrave apo fëmijëve që nuk i dinë ngacmimet e femrave. Dhe të mos i rrahin këmbët (për tokë), në mënyrë që të mos duken stolitë e tyre të fshehta. Të gjithë ju, o besimtarë, kthehuni tek Allahu të penduar, që të arrini shpëtimin!”

“Nderoje atin dhe nënën tënde, që t'u zgjatin ditët në vendin që Zoti, Perëndia yt, po të jep.”

“Zoti yt ka urdhëruar, që të mos adhuroni askënd tjetër përveç Atij dhe, që të silleni mirë me prindërit. Nëse njëri prej tyre ose të dy arrijnë pleqërinë te ti, mos u thuaj atyre as “uh!”, mos i kundërshto, por drejtoju atyre me fjalë respekti. Lësho para tyre krahët e përuljes prej mëshirës dhe thuaj: “O Zoti im, mëshiroji ata, ashtu siç më kanë rritur, kur unë isha i vogël!””

“Dhe kur agjëroni, mos u bëni të vrenjtur si hipokritët, sepse ata e shfytyrojnë fytyrën e tyre për t'u dukur njerëzve se agjërojnë. Në të vërtetë po ju them: Ata e kanë marrë shpërblimin e tyre. Por ti, kur agjëron, lyeje kokën dhe laje fytyrën, që të mos u dukesh njerëzve se agjëron, por Atit tënd që është në fshehtësi; dhe Ati yt, që sheh në fshehtësi, do të të shpërblejë haptazi.”

“O besimtarë! Ju është urdhëruar agjërimi, ashtu si u ishte urdhëruar atyre para jush, që të mund të ruheni nga të këqijat.”

Ibn Omeri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se Islami është ndërtuar mbi pesë: të dëshmosh se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është i Dërguari i Allahut, të falësh namazin, të japësh zekatin, të kryesh haxhin dhe të agjërosh muajin e Ramazanit.

“Kryeje namazin prej kthimit të Diellit (nga gjysma e qiellit) deri në errësirën e natës dhe këndo Kuran në agim; me të vërtetë, falja e mëngjesit është e dëshmuar (nga engjëjt).”

“(Kujto) kur engjëjt thanë: O Merjeme! Allahu të jep lajmin e mirë për një (djalë që do të lindë me një) Fjalë prej Tij: emrin do ta ketë Mesih - Isa i biri i Merjemes, do të jetë i nderuar në këtë botë dhe në tjetrën dhe një nga të afërmit e Allahut.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) u betua se i biri i Merjemes së shpejti do të zbresë mes myslimanëve si sundimtar i drejtë. Ai do ta thyejë kryqin, do ta vrasë derrin dhe do ta heqë xhizjen, dhe pasuria do të jetë aq e bollshme sa askush nuk do ta pranojë. Pastaj Ebu Hurejra recitoi Kuranin 4:159: nuk ka asnjë nga ithtarët e Librit që nuk do të besojë në të para vdekjes së tij.

“Kur u mbushën të tetë ditët pas të cilave fëmija duhej rrethprerë, i vunë emrin Jezus, emri që i ishte dhënë nga engjëlli para se të ngjizej në bark.”

“Dhe pasi shkoi pak më tutje, ra me fytyrë përdhe dhe lutej duke thënë: O Ati im, në qoftë e mundur, le të largohet prej meje kjo kupë; megjithatë jo si dua unë, por si do ti.”

“Dhe shkoi pak përpara, ra përtokë dhe u lut që, në qoftë e mundur, ora të kalonte prej tij.”

“Pastaj, në mëngjes, kur ishte ende shumë errët, u ngrit, doli dhe shkoi në një vend të shkretë dhe atje u lut.”

“Dhe, mbasi agjëroi dyzet ditë e dyzet net, në fund e mori uria.”

“Dhe, ndërsa ata po flisnin për këto gjëra, vetë Jezusi u shfaq në mes tyre dhe u tha: ‘Paqja qoftë me ju!’”

“Kur të vijnë te ti ata që besojnë në shpalljet Tona, thuaj: “Paqja qoftë mbi ju!”. Zoti juaj ia ka bërë detyrim Vetes mëshirën. Nëse dikush nga ju bën ndonjë vepër të keqe pa e ditur, e pastaj pendohet e përmirësohet, ai do ta gjejë Allahun Falës dhe Mëshirues.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se kur Allahu e krijoi Ademin, i tha të përshëndeste një grup engjëjsh dhe të dëgjonte përgjigjen e tyre, sepse ajo do të ishte përshëndetja e fëmijëve të tij. Ademi tha ‘Es-selamu alejkum’ (paqja qoftë mbi ju), dhe ata u përgjigjën ‘Es-selamu alejke ve rahmetullah’ (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi ty), duke shtuar mëshirën e Allahut.

“Pastaj urdhëroi turmat të uleshin mbi bar, mori të pesë bukët dhe të dy peshqit, i ngriti sytë nga qielli, i bekoi, i theu bukët dhe ua dha dishepujve, dhe dishepujt turmave.”

Omer ibn Ebi Seleme transmeton se, si djalë nën kujdesin e Profetit (ﷺ), dora e tij endej nëpër pjatë ndërsa hante. Profeti (ﷺ) i tha të përmendte emrin e Allahut, të hante me dorën e djathtë dhe të hante nga pjesa e pjatës më afër tij. Ai thotë se këtë e ruajti që atëherë e tutje.

“Dhe ai e kapi vajzën për dore dhe i tha: Talita kumi; që në përkthim do të thotë: Vajzë, po të them, ngrihu!”

“Dhe në orën e nëntë Jezusi thirri me zë të madh duke thënë: Eloi, Eloi, lama sabaktani?, që përkthyer do të thotë: Perëndia im, Perëndia im, pse më braktise?”

Fjalë të afërta me ‘Allāh’ shfaqen në gjuhë të tjera semite: aramaishtja ʼElāh, në formën e saj të theksuar ʼElāhā, dhe siriakishtja ʼAlāhā, të gjitha që do të thonë ‘zot’. Fjala aramaike për Zotin e përdorur nga të krishterët asirianë është ʼĔlāhā, ose Alaha. Fjala Allah vazhdon të përdoret nga ndjekësit arabishtfolës të të gjitha feve abrahamike; ‘Arabët e krishterë të sotëm nuk kanë fjalë tjetër për ‘Zotin’ përveç ‘Allah’.’

“Dhe Jezusi iu përgjigj: I pari nga të gjitha urdhërimet është: Dëgjo, o Izrael: Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot;”

“Mos mendoni se unë erdha të shfuqizoj ligjin ose profetët; nuk erdha të shfuqizoj, por të përmbush.”

“Dhe derri, sepse e ka thundrën të çarë dhe këmbën të ndarë, por nuk ripërtyp, do ta konsideroni të papastër.”

“Prandaj u thashë bijve të Izraelit: Asnjë nga ju nuk do të hajë gjak, dhe as i huaji që banon midis jush nuk do të hajë gjak.”

“Me të vërtetë, Allahu ju ka ndaluar të hani kafshën e ngordhur, gjakun e derdhur, mishin e derrit dhe mishin që nuk është therur në emër të Allahut. Por kushdo që detyrohet nga nevoja të hajë ndonjë gjë prej këtyre, pa dashur të bëjë gjynah dhe pa e kaluar kufirin, nuk do të fajësohet. Vërtet, Allahu është Falës i madh dhe Mëshirëplotë.”

“Sot ju janë lejuar gjërat e mira e të pastra. Ju janë lejuar edhe ushqimet e ithtarëve të Librit; po ashtu, edhe ushqimet tuaja janë të lejuara për ata. Të lejuara për ju janë femrat e ndershme besimtare dhe femrat e ndershme të atyre që u është dhënë Libri para jush, nëse ju u jepni pajën e kurorëzimit, duke u martuar me ato, e jo duke bërë kurvëri, as duke i marrë për dashnore. Kushdo që mohon besimin, veprat e tij do të zhvlerësohen dhe në jetën tjetër ai do të jetë i dështuar.”

Mishi i derrit ndalohet nga të dy sistemet e besimit. Të dy kërkojnë therjen duke prerë qafën e kafshës me një teh të mprehtë me një lëvizje të pastër, në një mënyrë që e kullon gjakun, i cili nuk lejohet të konsumohet. Islami nuk e ndan ndalimin hebre të përzierjes së qumështit me mishin, dhe shumica e dijetarëve myslimanë lejojnë ushqime deti që ligji hebre i ndalon; kashruti e lejon alkoolin, të cilin Islami e ndalon.

Jezusi është figura më e pikturuar në gjithë artin perëndimor, i njohur kudo me flokë të gjata, mjekër dhe një rrobë të gjatë. Krishti me flokë të gjata e mjekër, i ulur në fron si sundues qiellor, ndjek statujën e famshme të Zeusit olimpik. Kur të krishterët e hershëm nuk e paraqitnin Krishtin si sundues qiellor, e paraqitnin si një njeri të vërtetë si gjithë të tjerët: pa mjekër dhe me flokë të shkurtra. Por ndoshta, si një lloj i urti shëtitës, Jezusi do të kishte pasur mjekër, për arsyen e thjeshtë se nuk shkonte te berberët. Tiparet e fytyrës së tij ishin hebraike: që ishte hebre është e sigurt. Në vitin 2001 antropologu mjeko-ligjor Richard Neave modeloi një burrë galileas nga një kafkë e vërtetë e gjetur në rajon, pa pretenduar se ishte fytyra e Jezusit, por e një burri të kohës dhe të vendit të tij. Taylor mendon se ngjashmëria më e afërt është piktura e shekullit të 3-të e Moisiut në sinagogën e Dura-Europosit: me flokë të shkurtra, me pak mjekër, me një tunikë të shkurtër me mëngë të shkurtra dhe një mantel.

‘Shumica e paraqitjeve tradicionale të Virgjëreshës Mari, nënës së Krishtit, e tregojnë me vello.’ Mbulimi i flokëve ishte praktika normale e grave të krishtera të paktën deri në shekullin e 19-të, dhe deri në mesin e shekullit të 20-të gratë në shumicën e emërtimeve kryesore të krishtera mbanin mbulesë koke, në bazë të 1 Korintasve 11.

Kanuni 669 i Kodit të Ligjit Kanonik të Kishës Katolike të vitit 1983 urdhëron që anëtarët e urdhrave fetarë të veshin veshjen e institutit të tyre, të bërë sipas ligjit të tij, si shenjë e kushtimit të tyre dhe dëshmi e varfërisë.

Një fotografi e tri murgeshave në Spitalin Providence në Seattle në vitin 1913, secila me veshjen e urdhrit të saj, me një vello mbi kokë.

“Dhe derri, sepse e ka thundrën të çarë dhe këmbën të ndarë, por nuk ripërtyp, do ta konsideroni të papastër.”

“Me të vërtetë, Allahu ju ka ndaluar të hani kafshën e ngordhur, gjakun e derdhur, mishin e derrit dhe mishin që nuk është therur në emër të Allahut. Por kushdo që detyrohet nga nevoja të hajë ndonjë gjë prej këtyre, pa dashur të bëjë gjynah dhe pa e kaluar kufirin, nuk do të fajësohet. Vërtet, Allahu është Falës i madh dhe Mëshirëplotë.”

“Sepse nuk i hyn në zemër, por në bark, dhe del jashtë në nevojtore, duke pastruar të gjitha ushqimet?”

“Dhe zëri i foli përsëri për herë të dytë: Ato që Perëndia i ka pastruar, ti mos i quaj të përgjithshme.”

“Dhe mos u dehni me verë, në të cilën ka shthurje, por mbushuni me Frymë,”

“Kur kryetari i dasmës provoi ujin që ishte bërë verë, dhe nuk e dinte nga vinte (por shërbyesit që e kishin mbushur ujin e dinin), kryetari i dasmës thirri dhëndrin,”

“O besimtarë! Me të vërtetë, pijet alkoolike, bixhozi, idhujt dhe shigjetat e fallit janë vepra të ndyta nga punët e djallit. Prandaj, largohuni nga këto, me qëllim që të shpëtoni!”

“Vëllait tënd nuk do t'i japësh hua me kamatë: kamatë për para, kamatë për ushqime, kamatë për çdo gjë që jepet hua me kamatë. Të huajit mund t'i japësh hua me kamatë, por jo vëllait tënd, që ZOTI, Perëndia yt, të të bekojë në të gjitha ato ku vë dorë në vendin ku po hyn për ta pushtuar.”

Këshilli vendos që kushdo që këmbëngul se praktikimi i kamatarisë nuk është mëkat duhet të ndëshkohet si heretik.

“Ata që marrin fajde, do të ringjallen (në Ditën e Gjykimit) si ai që djalli e ka çmendur me prekjen e vet, sepse ata thonë se tregtia është njëlloj si kamataria. Porse Allahu e ka lejuar tregtinë, kurse kamatarinë e ka ndaluar. Ai të cilit i vjen këshilla nga Zoti i tij dhe i shmanget kamatës, le ta mbajë atë që tashmë ka fituar dhe fati i tij është në duart e Allahut. Ndërsa ata që i kthehen kamatës sërish, do të jenë banorë të Zjarrit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë.”

“Ju keni dëgjuar se qe thënë: ‘Sy për sy dhe dhëmb për dhëmb’. Por unë po ju them: Mos i rezistoni të keqit; madje, në qoftë se dikush të qëllon në faqen e djathtë, ktheja edhe tjetrën.”

“Shpërblimi për të keqen është i njëjtë me atë të keqe. Por, atë që fal dhe pajton, e pret shpërblimi i Allahut. Ai, në të vërtetë, nuk i do të padrejtët.”

“Nëse ndëshkoni, ndëshkoni aq sa jeni ndëshkuar, por, nëse duroni, kjo është më e mira (rrugë) për të durueshmit.”

Kredoja fillon: ‘Besojmë në një Perëndi, Atin e Plotfuqishëm, krijuesin e të gjitha gjërave të dukshme dhe të padukshme’. Koncili e rrëfeu Birin si të lindur nga Ati, Perëndi i vërtetë nga Perëndi i vërtetë dhe ‘të një thelbi’ (homoousios) me Atin, dhe dënoi ata që thoshin se ka pasur një kohë kur ai nuk ishte.

“O ithtarët e Librit! Mos e kaloni kufirin në besimin tuaj dhe për Allahun thoni vetëm të vërtetën! Mesihu - Isai, i biri i Merjemes, është vetëm i Dërguar i Allahut dhe Fjala e Tij, të cilën ia ka dërguar Merjemes, si dhe shpirt (i krijuar) nga Ai. Pra, besojini Allahut dhe të dërguarve të Tij! Dhe mos thoni: “Tre zota”! Hiqni dorë, se është më mirë për ju! Allahu është vetëm një Zot - qoftë lavdëruar Ai! Ai është tepër i lartësuar për të pasur fëmijë. E Tij është gjithçka që gjendet në qiej dhe në Tokë. Allahu mjafton për rregullimin e gjithësisë.”

“Thuaj: Ai është Allahu, Një dhe i Vetëm!”