Përgjigje e shkurtër
Jo. Vetë Bibla e paraqet Jezusin si shërbëtor të Perëndisë, jo si Perëndi. Në Ungjillin e Gjonit, pas asaj që ai e përshkruan si ringjallje, ai ende fliste për “Perëndia im dhe Perëndia juaj”. Atin e quajti “të vetmin Perëndi të vërtetë” dhe tha: “Ati im është më i madh se unë”. Ai mësoi se i dërguari nuk është më i madh se ai që e ka dërguar. Pushteti i tij iu dha, dhe ai nuk e dinte ditën as orën e fundit. Pjetri, një nga dishepujt e tij, e quajti “njeri i dëshmuar te ju nga Perëndia”. Letra drejtuar Hebrenjve thotë se ai u bë pak më i ulët se engjëjt. Islami thotë të njëjtën gjë: Kurani e quan Jezusin të dërguar të Allahut (﷾), i cili i urdhëroi njerëzit e tij të adhuronin “Allahun, që është Zoti im dhe Zoti juaj”.
| Në Bibël | Perëndia | Jezusi |
|---|---|---|
| A është njeri? | ||
| A mund të tundohet? | ||
| A e ka parë dikush? | ||
| A i lutet dikujt tjetër? | ||
| A e di Orën? | ||
| A iu dha pushteti? | ||
| A u dërgua nga dikush tjetër? | ||
| A ka një Perëndi? |
- Po
- Jo
Shpjegimi i plotë
Ai ende ka një Perëndi
Sipas Gjonit, pas asaj që ai e përshkruan si ringjallje, Jezusi lajmëron se po shkon te “Perëndia im dhe Perëndia juaj”. Ky është i njëjti Perëndi që adhurojnë dishepujt e tij. Në Zbulesë, librin e fundit të Biblës, ai flet nga qielli dhe thotë ‘Perëndia im’ katër herë në një varg të vetëm. Letra drejtuar Efesianëve flet për Atin si “Perëndia i Zotit tonë Jezu Krisht”. (‘Krisht’ është titull që do të thotë ‘i vajosur’: ai që Perëndia e zgjodhi për një detyrë.) Ai që ka një Perëndi nuk është Perëndi.
“Jezusi i tha: Mos më prek, sepse nuk jam ngjitur ende tek Ati im; por shko te vëllezërit e mi dhe u thuaj atyre: Unë po ngjitem tek Ati im dhe Ati juaj, te Perëndia im dhe Perëndia juaj.”
“Atë që fiton do ta bëj shtyllë në tempullin e Perëndisë tim, dhe ai nuk do të dalë më jashtë; dhe mbi të do të shkruaj emrin e Perëndisë tim dhe emrin e qytetit të Perëndisë tim, Jeruzalemit të ri, që zbret nga qielli prej Perëndisë tim, dhe emrin tim të ri.”
“që Perëndia i Zotit tonë Jezu Krisht, Ati i lavdisë, t'ju japë frymën e diturisë dhe të zbulesës, për ta njohur atë;”
I vetmi Perëndi i vërtetë dhe ai që Ai dërgoi
Në lutje Jezusi e quan Atin “të vetmin Perëndi të vërtetë”. Veten e përmend veçmas, si atë që Perëndia dërgoi. Ai thotë se Ati është më i madh se ai. Ai thotë sërish e sërish se është i dërguar. Dishepujve u jep këtë rregull: i dërguari nuk është më i madh se ai që e ka dërguar. Sipas rregullit të tij, Ati që e dërgoi është më i madh. Kur një burrë e quajti të mirë, ai u përgjigj se askush nuk është i mirë, përveç një të vetmi: Perëndisë.
“Dhe kjo është jeta e përjetshme: të njohin ty, të vetmin Perëndi të vërtetë, dhe Jezu Krishtin që ti ke dërguar.”
“Keni dëgjuar se ju thashë: Unë po shkoj dhe do të kthehem te ju. Po të më donit, do të gëzoheshit që thashë: Po shkoj tek Ati, sepse Ati im është më i madh se unë.”
“Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: shërbëtori nuk është më i madh se zotëria e tij, as i dërguari më i madh se ai që e ka dërguar.”
“Jezusi u tha atyre: Po të ishte Perëndia Ati juaj, do të më donit mua, sepse unë dola dhe erdha nga Perëndia; nuk erdha nga vetja, por ai më dërgoi.”
“Dhe Jezusi i tha: Pse më quan të mirë? Askush nuk është i mirë, përveç një të vetmi: Perëndisë.”
Pushteti dhe dija e tij iu dhanë
Jezusi thotë se çdo pushtet “më është dhënë”. Perëndisë nuk i jepet asgjë. Ai thotë se askush nuk e di “atë ditë dhe atë orë” të fundit, “as Biri, por vetëm Ati”. Te Veprat e Apostujve, pak para se të ngrihet në qiell, ai ende thotë se kohët janë në pushtetin e Atit. Libri i Zbulesës hapet duke thënë se Perëndia ia dha atij mesazhin e tij.
“Dhe Jezusi erdhi dhe u foli atyre duke thënë: Mua më është dhënë çdo pushtet në qiell e në tokë.”
“Por atë ditë dhe atë orë askush nuk e di, as engjëjt që janë në qiell, as Biri, por vetëm Ati.”
“Dhe ai u tha atyre: Nuk është puna juaj të dini kohët ose stinët që Ati i ka vënë në pushtetin e vet.”
“Zbulesa e Jezu Krishtit, të cilën Perëndia ia dha atij për t'u treguar shërbëtorëve të tij gjërat që duhet të ndodhin shpejt; dhe ai e bëri të njohur duke e dërguar me anë të engjëllit të tij te shërbëtori i tij Gjon.”
Ndjekësit e tij të parë e quajtën njeri dhe shërbëtor
Pjetri ishte një nga dishepujt e Jezusit. Duke predikuar në Jeruzalem, ai e quan Jezusin “njeri i dëshmuar te ju nga Perëndia” dhe thotë se mrekullitë i bëri Perëndia me anë të tij. Në kapitullin pasardhës e quan Jezusin shërbëtor të Perëndisë. Mateu i zbaton për Jezusin fjalët e Perëndisë “Ja shërbëtori im”. Letra e parë drejtuar Timoteut thotë se ka një Perëndi dhe një ndërmjetës, “njeriu Krisht Jezus”. Jezusi e quan veten “një njeri që ju kam thënë të vërtetën që kam dëgjuar nga Perëndia”.
“Burra të Izraelit, dëgjoni këto fjalë: Jezusin nga Nazareti, njeri i dëshmuar te ju nga Perëndia me vepra të fuqishme, mrekulli dhe shenja, që Perëndia bëri me anë të tij në mesin tuaj, siç e dini edhe vetë;”
“Perëndia i Abrahamit, i Isakut dhe i Jakobit, Perëndia i etërve tanë, e përlëvdoi Shërbëtorin e tij Jezusin, të cilin ju e dorëzuat dhe e mohuat përpara Pilatit, kur ai kishte vendosur ta lironte.”
“Ja shërbëtori im që kam zgjedhur, i dashuri im, në të cilin shpirti im gjen kënaqësi; do të vë Frymën time mbi të dhe ai do t'u shpallë kombeve drejtësinë.”
“Sepse ka një Perëndi të vetëm dhe një ndërmjetës të vetëm midis Perëndisë dhe njerëzve: njeriu Krisht Jezus;”
“Por tani ju kërkoni të më vrisni mua, një njeri që ju kam thënë të vërtetën që kam dëgjuar nga Perëndia; këtë Abrahami nuk e bëri.”
Krishti nën Perëndinë, tani dhe në fund
Pavli, misionar i krishterë i shekullit të parë, i rendit qartë: “kreu i Krishtit është Perëndia”. Ai thotë se në fund vetë Biri do t'i nënshtrohet Perëndisë. Ai i mban të ndarë edhe në kredon e tij, në deklaratën e tij të besimit: një Perëndi, Atin, dhe një Zot, Jezu Krishtin. Të krishterët citojnë edhe Titin 2:13. Shumë përkthime të sotme e formulojnë në mënyrë që ‘Perëndia i madh’ dhe Shpëtimtari të jenë një person. Versioni i Mbretit Jakob (KJV) thotë “Perëndisë së madh dhe Shpëtimtarit tonë Jezu Krisht”, gjë që mund të lexohet si përmendje e veçantë e Perëndisë dhe e Shpëtimtarit.
“Por dua që ta dini se kreu i çdo burri është Krishti, kreu i gruas është burri dhe kreu i Krishtit është Perëndia.”
“Dhe kur t'i jenë nënshtruar atij të gjitha gjërat, atëherë edhe vetë Biri do t'i nënshtrohet atij që i nënshtroi të gjitha gjërat, që Perëndia të jetë gjithçka në të gjithë.”
“Por për ne ka vetëm një Perëndi, Atin, prej të cilit janë të gjitha gjërat dhe ne në të; dhe një Zot, Jezu Krishtin, me anë të të cilit janë të gjitha gjërat dhe ne me anë të tij.”
“duke pritur shpresën e bekuar dhe shfaqjen e lavdishme të Perëndisë së madh dhe Shpëtimtarit tonë Jezu Krisht;”
I renditur me engjëjt
Letra drejtuar Hebrenjve është një letër në Dhiatën e Re nga një shkrimtar i hershëm i krishterë, emri i të cilit nuk përmendet. Ajo thotë se Jezusi “u bë pak më i ulët se engjëjt” që të mund të vuante vdekjen. Perëndia nuk bëhet kurrë më i ulët se diçka që Ai vetë e krijoi, as edhe për një kohë. E njëjta letër thotë se Jezusi u lartësua, “duke u bërë aq më i lartë se engjëjt”, dhe mori me trashëgimi një emër më të mirë. Pjetri thotë se engjëjt dhe fuqitë “iu nënshtruan atij” në të djathtë të Perëndisë. Pra, edhe autoriteti i tij mbi ta iu dha. Një rang që bëhet, ulet e pastaj ngrihet merret nga Perëndia, ndërsa Perëndia nuk merr asgjë.
“Por ne shohim Jezusin, që u bë pak më i ulët se engjëjt për shkak të vuajtjes së vdekjes, të kurorëzuar me lavdi dhe nder, që me hirin e Perëndisë ta shijonte vdekjen për çdo njeri.”
“duke u bërë aq më i lartë se engjëjt, sa më të shkëlqyer se ata është emri që trashëgoi.”
“që shkoi në qiell dhe është në të djathtë të Perëndisë; dhe engjëjt, autoritetet dhe fuqitë iu nënshtruan atij.”
Çfarë thotë Bibla se është Perëndia dhe çfarë tregon për Jezusin
Ligji thotë se Perëndia nuk është njeri. Jakobi thotë se Perëndia nuk mund të tundohet, e megjithatë Jezusi u çua në shkretëtirë për t'u tunduar. Ungjilli i Gjonit dhe Letra e parë e Gjonit thonë të dyja se askush nuk e ka parë ndonjëherë Perëndinë, e megjithatë mijëra njerëz e panë Jezusin. Sipas Mateut, Jezusi ra me fytyrë përdhe dhe iu lut Atit të tij: “jo si dua unë, por si do ti”. Perëndia nuk lutet dhe nuk ka vullnet mbi vullnetin e Tij.
“Perëndia nuk është njeri që të gënjejë, as bir njeriu që të pendohet. A thotë ai diçka dhe nuk e bën? A flet ai dhe nuk e çon në vend?”
“Askush, kur tundohet, të mos thotë: Unë tundohem nga Perëndia; sepse Perëndia nuk mund të tundohet nga e keqja dhe ai vetë nuk tundon askënd;”
“Atëherë Jezusi u çua nga Fryma në shkretëtirë për t'u tunduar nga djalli.”
“Askush nuk e ka parë ndonjëherë Perëndinë; Biri i vetëmlindur, që është në gji të Atit, ai e ka bërë të njohur.”
“Askush nuk e ka parë ndonjëherë Perëndinë. Po ta duam njëri-tjetrin, Perëndia qëndron në ne dhe dashuria e tij është e përsosur në ne.”
“Dhe pasi shkoi pak më tutje, ra me fytyrë përdhe dhe lutej duke thënë: O Ati im, në qoftë e mundur, le të largohet prej meje kjo kupë; megjithatë jo si dua unë, por si do ti.”
| Pyetja | Perëndia në Bibël | Jezusi në Bibël |
|---|---|---|
| A është njeri? | “Perëndia nuk është njeri” | “njeri i dëshmuar te ju nga Perëndia” |
| A mund të tundohet? | “Perëndia nuk mund të tundohet nga e keqja” | U çua në shkretëtirë “për t'u tunduar nga djalli” |
| A e ka parë dikush? | “Askush nuk e ka parë ndonjëherë Perëndinë” | Mijëra njerëz e panë |
| A lutet? | Ai nuk i lutet askujt | “jo si dua unë, por si do ti” |
| A e di Orën? | Ati e di | “as Biri, por vetëm Ati” |
| A ka një Perëndi? | Askush nuk është mbi Të | “Perëndia im dhe Perëndia juaj” |
Ai që ka një Perëndi nuk është Perëndi.
Vargjet mbi të cilat mbështeten të krishterët
Të krishterët e lexojnë hyrjen e Ungjillit të Gjonit si dëshmi se Jezusi, Fjala, është Perëndi. Britmën e Thomait pas ringjalljes e lexojnë si rrëfim se Jezusi është Perëndi. Ata tregojnë edhe fjalët e Jezusit “para se të ishte Abrahami, unë jam”. Dhe tregojnë Hebrenjve 1:8, ku Birit i drejtohen me fjalët “o Perëndi”. Secilit prej tyre i përgjigjemi më poshtë, varg pas vargu.
“Në fillim ishte Fjala, dhe Fjala ishte me Perëndinë, dhe Fjala ishte Perëndi.”
“Dhe Thomai u përgjigj dhe i tha: Zoti im dhe Perëndia im!”
“Jezusi u tha atyre: Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: para se të ishte Abrahami, unë jam.”
“Ndërsa për Birin thotë: Froni yt, o Perëndi, është në shekuj të shekujve; skeptri i mbretërisë sate është skeptër drejtësie.”
Gjoni 1:1, “Fjala ishte Perëndi”Kopjet më të vjetra greke, të gjitha me shkronja të mëdha, nuk e dallojnë ‘Perëndi’ nga ‘perëndi’. Goodspeed dhe Moffatt e përkthyen ‘hyjnor’. Jezusi i të njëjtit Ungjill e quan Atin “të vetmin Perëndi të vërtetë”.
Thomai: “Zoti im dhe Perëndia im”Njëmbëdhjetë vargje më parë, Jezusi flet për “Perëndia im dhe Perëndia juaj”. Gjoni thotë se shkroi që lexuesit të besojnë se Jezusi është “Krishti, Biri i Perëndisë”.
‘Vetëm natyra e tij njerëzore’Marku 13:32 e vë Birin përballë Atit, jo njërën anë të tij përballë tjetrës. Kalqedoni e quan atë ‘një dhe i njëjti Bir’.
Çfarë thotë Kurani për Jezusin
Kurani thotë se ata që thonë “Allahu është Mesihu” bëjnë blasfemi, që do të thotë të flasësh kundër Perëndisë. Ai citon Jezusin duke u thënë bijve të Izraelit të adhurojnë “Allahun, që është Zoti im dhe Zoti juaj”. Ungjilli i Gjonit e paraqet Jezusin duke thënë të njëjtën gjë: “Perëndia im dhe Perëndia juaj”. Kurani e quan Jezusin të dërguar, Fjalë nga Allahu (﷾) dhe rob. Ai jep një shenjë të qartë se ai nuk është hyjnor: ai dhe nëna e tij hanin ushqim.
“Pa dyshim, janë jobesimtarë ata që thonë: “Allahu është Mesihu, i biri i Merjemes!”, sepse vetë Mesihu ka thënë: O bijtë e Israilit, adhuroni Allahun, që është Zoti im dhe Zoti juaj! Sigurisht, atij që adhuron tjetërkënd përveç Allahut, Allahu do t’ia ndalojë Xhenetin dhe strehim i tij do të jetë Zjarri. Për keqbërësit nuk ka ndihmës.”
“O ithtarët e Librit! Mos e kaloni kufirin në besimin tuaj dhe për Allahun thoni vetëm të vërtetën! Mesihu - Isai, i biri i Merjemes, është vetëm i Dërguar i Allahut dhe Fjala e Tij, të cilën ia ka dërguar Merjemes, si dhe shpirt (i krijuar) nga Ai. Pra, besojini Allahut dhe të dërguarve të Tij! Dhe mos thoni: “Tre zota”! Hiqni dorë, se është më mirë për ju! Allahu është vetëm një Zot - qoftë lavdëruar Ai! Ai është tepër i lartësuar për të pasur fëmijë. E Tij është gjithçka që gjendet në qiej dhe në Tokë. Allahu mjafton për rregullimin e gjithësisë.”
“Ai (Isai në djep) tha: Unë jam rob i Allahut. Ai më ka dhënë Librin (Ungjillin), më ka bërë profet”
“Mesihu, i biri i Merjemes, është vetëm një i dërguar. Edhe para tij kanë kaluar të dërguar. Nëna e tij përherë ka qenë e drejtë. Që të dy hanin ushqim. Shiko si ua shpjegojmë atyre shpalljet tona dhe shih si largohen nga e Vërteta!”
“Jezusi i tha: Mos më prek, sepse nuk jam ngjitur ende tek Ati im; por shko te vëllezërit e mi dhe u thuaj atyre: Unë po ngjitem tek Ati im dhe Ati juaj, te Perëndia im dhe Perëndia juaj.”
I dërguar i Allahut (﷾)
Fjalë nga Allahu (﷾)
Rob i Allahut (﷾)
Ai dhe nëna e tij hanin ushqim
HyjnorKurani e quan blasfemi të thuash se Mesihu është Perëndi (5:72).
Varg pas vargu
Gjoni 1:1 — kapitulli 1, vargu 1
“Në fillim ishte Fjala, dhe Fjala ishte me Perëndinë, dhe Fjala ishte Perëndi.”
Cituar për
Të krishterët e lexojnë “Fjala ishte Perëndi” si thënie se Jezusi, Fjala, është Perëndi.
Përgjigjja
Kopjet më të vjetra greke janë shkruar të gjitha me shkronja të mëdha, prandaj nuk e dallojnë ‘Perëndi’ nga ‘perëndi’. Të shkruash ‘Perëndi’ apo ‘hyjnor’ është zgjedhje e përkthyesit. Përkthyesi Edgar Goodspeed e përktheu këtë pjesë “the Word was divine” (Fjala ishte hyjnore). James Moffatt shkroi “the Logos was divine” (Logos është fjala greke për ‘Fjalë’). Bibla gjithashtu e quan Moisiun ‘perëndi’ për Faraonin dhe i quan gjykatësit e Izraelit ‘perëndi’. Vetë Jezusi u referua te gjykatësit kur u akuzua se po e bënte veten Perëndi.
Ku përfundon — Një titull që Bibla ua jep Moisiut dhe gjykatësve nuk e bën bartësin e tij Perëndinë e Vetëm.
Gjoni 20:28 — kapitulli 20, vargu 28
“Dhe Thomai u përgjigj dhe i tha: Zoti im dhe Perëndia im!”
Cituar për
Thomai e quajti Jezusin ‘Perëndia im’ dhe Jezusi e pranoi.
Përgjigjja
Njëmbëdhjetë vargje më parë në të njëjtin kapitull, Jezusi thotë se po shkon te “Perëndia im dhe Perëndia juaj”. Përgjigjja e tij ndaj Thomait bekon ata që besojnë pa parë; ajo nuk jep asnjë titull. Pak vargje më poshtë Ungjilli i Gjonit tregon pse u shkrua: që lexuesit të besojnë se Jezusi është “Krishti, Biri i Perëndisë”. Nuk thotë: që lexuesit të besojnë se ai është Perëndi.
Ku përfundon — Qëllimi i shpallur nga vetë Gjoni është që Jezusi është Krishti, dhe në të njëjtin kapitull Jezusi ka një Perëndi.
Gjoni 8:58 — kapitulli 8, vargu 58
“Jezusi u tha atyre: Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: para se të ishte Abrahami, unë jam.”
Cituar për
Jezusi përdori emrin e Perëndisë ‘Unë jam’, pra pretendoi se është Perëndi.
Përgjigjja
I verbëri që nga lindja i thotë për veten të njëjtat fjalë greke, ego eimi, te Gjoni 9:9 (“Jam unë”). Askush nuk e merr atë për Perëndi. Në Dhiatën e Vjetër greke, emri që Perëndia i jep Moisiut është ho on, ‘Ai që është’. Jezusi nuk e thotë këtë. Perëndia i tha Jeremisë: “Para se të të formoja në bark të njoha”. Pra, një profet mund të ekzistojë në planin e Perëndisë para lindjes së tij. Dëgjuesit e tij morën gurë, por kjo tregon çfarë mendonin ata, jo çfarë pretendoi ai. Te Gjoni 10, kur marrin sërish gurë dhe thonë se ai e bën veten Perëndi, ai e korrigjon këtë akuzë.
Ku përfundon — ‘Unë jam’ është shprehje e zakonshme në Ungjillin e Gjonit, jo pretendim se është Perëndi.
Hebrenjve 1:8 — kapitulli 1, vargu 8
“Ndërsa për Birin thotë: Froni yt, o Perëndi, është në shekuj të shekujve; skeptri i mbretërisë sate është skeptër drejtësie.”
Cituar për
Ati i thotë Birit “Froni yt, o Perëndi”, prandaj Biri është Perëndi.
Përgjigjja
Letra drejtuar Hebrenjve citon Psalmin 45, një këngë dasme për një mbret të Izraelit. Vargu pasardhës i thotë atij: “Perëndia, Perëndia yt, të ka vajosur”, dhe Letra drejtuar Hebrenjve e citon edhe këtë varg. Fjalët mund të lexohen edhe ‘Perëndia është froni yt’, siç e shënon në anë Revised Standard Version.
Ku përfundon — Ai të cilit i drejtohen ka një Perëndi që e vajosi, prandaj vargu nuk mund ta bëjë atë Perëndi.
Hebrenjve 2:9 — kapitulli 2, vargu 9
“Por ne shohim Jezusin, që u bë pak më i ulët se engjëjt për shkak të vuajtjes së vdekjes, të kurorëzuar me lavdi dhe nder, që me hirin e Perëndisë ta shijonte vdekjen për çdo njeri.”
Cituar për
Jezusi ishte më i ulët se engjëjt vetëm për një kohë të shkurtër, kur mori natyrën njerëzore për të vdekur. Hebrenjve 1 tregon se si Bir ai është mbi engjëjt.
Përgjigjja
Vetë Hebrenjve 1:4 thotë se ai u lartësua, “duke u bërë aq më i lartë se engjëjt”, dhe emrin e tij e “trashëgoi”. Hebrenjve 2:9 thotë se ai “u bë pak më i ulët se engjëjt”. Edhe më i ulët edhe më i lartë janë rangje që iu dhanë. Perëndia i Biblës thotë: “nuk ndryshoj”. Ai nuk bëhet as më i ulët, as më i lartë se diçka që Ai vetë krijoi.
Ku përfundon — Letra drejtuar Hebrenjve i jep Jezusit një rang të bërë dhe të dhënë, fillimisht nën engjëjt e pastaj mbi ta. Perëndisë nuk i jepet asnjë rang.
Marku 13:32 — kapitulli 13, vargu 32
“Por atë ditë dhe atë orë askush nuk e di, as engjëjt që janë në qiell, as Biri, por vetëm Ati.”
Cituar për
Jezusi nuk e dinte atë ditë dhe atë orë vetëm në natyrën e tij njerëzore, ndërsa ishte në tokë.
Përgjigjja
Bibla nuk thotë kurrë se ky kufi u hoq. Te Veprat e Apostujve, pak para se të ngrihet në qiell, Jezusi ende thotë se kohët janë në pushtetin e Atit. Libri i fundit i Biblës hapet duke thënë se Perëndia ia dha atij mesazhin e tij.
Ku përfundon — Edhe në fund të kohës së tij në tokë, ajo që Jezusi di për të ardhmen i jepet nga Perëndia.
Këndvështrime
Krishterimi kryesor
Jezusi është Perëndia Bir, personi i dytë i Trinisë, plotësisht Perëndi dhe plotësisht njeri. Ungjilli i Gjonit thotë se Fjala ishte Perëndi. Kredot, që janë deklarata besimi të shkruara nga koncilet e kishës në Nikea në vitin 325 dhe në Kalqedon në vitin 451, e përkufizojnë këtë.
Gjoni 1:1 thotë se Fjala ishte Perëndi, gjë që të krishterët e kuptojnë se Jezusi, Fjala, është Perëndi.
Kundërpërgjigje
Kopjet më të vjetra greke janë shkruar të gjitha me shkronja të mëdha, prandaj nuk e dallojnë ‘Perëndi’ nga ‘perëndi’. Goodspeed dhe Moffatt, dy përkthyes të shekullit të njëzetë, shkruan të dy ‘hyjnor’. Bibla gjithashtu e quan Moisiun ‘perëndi’ për Faraonin dhe gjykatësit ‘perëndi’, ndërsa Jezusi i të njëjtit Ungjill e quan Atin “të vetmin Perëndi të vërtetë”.
Thomai iu drejtua Jezusit të ringjallur me fjalët “Zoti im dhe Perëndia im”. Të krishterët e lexojnë këtë si rrëfim se Jezusi është Perëndi.
Kundërpërgjigje
Njëmbëdhjetë vargje më parë, Jezusi flet për “Perëndia im dhe Perëndia juaj”. Thomait i përgjigjet duke bekuar ata që besojnë pa parë. Pak vargje më poshtë Gjoni thotë se shkroi që lexuesit të besojnë se Jezusi është “Krishti, Biri i Perëndisë”, jo se ai është Perëndi.
Vargjet që e tregojnë Jezusin duke u lutur, duke mos ditur ose duke qenë i dërguar përshkruajnë vetëm natyrën e tij njerëzore.
Kundërpërgjigje
Marku 13:32 thotë se Biri nuk e di, në krahasim me Atin, dhe nuk e kufizon këtë vetëm në anën e tij njerëzore. Bibla nuk thotë kurrë se ky kufi u hoq. Pak para se të ngrihet në qiell, Jezusi ende thotë se kohët janë në pushtetin e Atit. Kalqedoni e quan Krishtin ‘një dhe i njëjti Bir’, dhe ky Bir thotë: “Ati im është më i madh se unë”.
Pikëpamja islame
Jezusi është një nga të dërguarit më të mëdhenj të Allahut (﷾), i lindur nga një virgjëreshë dhe i pajisur me mrekulli, por rob i Allahut (﷾) dhe jo Perëndi. Fjalët e tij në Bibël përputhen me Kuranin.
Sipas Gjonit, Jezusi flet pas asaj që ai e përshkruan si ringjallje. Ai ende e quan Atin ‘Perëndia im’, i njëjti Perëndi si i dishepujve të tij.
Jezusi e quan Atin “të vetmin Perëndi të vërtetë” dhe veten e përmend veçmas si atë që Perëndia dërgoi.
Jezusi thotë se Ati është më i madh se ai. Ai mëson se i dërguari nuk është më i madh se ai që e dërgoi.
Jezusi thotë se Biri nuk e di “atë ditë dhe atë orë”. Te Veprat e Apostujve, pak para se të ngrihet në qiell, ai ende thotë se kohët janë në pushtetin e Atit.
Pjetri e predikoi Jezusin si “njeri i dëshmuar te ju nga Perëndia”, me anë të të cilit Perëndia bëri mrekullitë.
Pavli e vendos Krishtin nën Perëndinë, si tani ashtu edhe në fund.
Letra drejtuar Hebrenjve thotë se Jezusi u bë pak më i ulët se engjëjt dhe u bë më i lartë se ata. Pjetri thotë se engjëjt iu nënshtruan atij.
Jezusi u tundua, u pa nga mijëra njerëz dhe u lut që të bëhej vullneti i Atit të tij. Kjo nuk përputhet me përshkrimin që vetë Bibla i bën Perëndisë.
Kurani mëson se Jezusi është i dërguar dhe rob i Allahut (﷾). Ai i urdhëroi njerëzit e tij të adhuronin vetëm Allahun (﷾).