Inaapi ba ng Islam ang mga babae? Ito ba ay mapoot sa babae?

“Kaya tumugon sa kanila ang Panginoon nila: “Tunay na Ako ay hindi magsasayang ng gawa ng isang gumagawa kabilang sa inyo, na isang lalaki o isang babae. Ang isa’t isa sa inyo ay bahagi ng isa’t isa. Kaya ang mga lumikas, pinalisan mula sa mga tahanan nila, sinaktan sa landas Ko, nakipaglaban, at pinatay ay talagang magtatakip-sala nga Ako sa kanila sa mga masagwang gawa nila at talagang magpapapasok nga Ako sa kanila sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog,” bilang gantimpala mula sa ganang kay Allāh. Si Allāh, taglay Niya ang kagandahan ng gantimpala.”

“Tunay na ang mga lalaking tagapagpasakop [kay Allāh] at ang mga babaing tagapagpasakop, ang mga lalaking mananampalataya at ang mga babaing mananampalataya, ang mga lalaking masunurin at ang mga babaing masunurin, ang mga lalaking tapat at ang mga babaing tapat, ang mga lalaking nagtitiis at ang mga babaing nagtitiis, ang mga lalaking nagpapakataimtim [sa paggalang kay Allāh] at ang mga babaing nagpapakataimtim, ang mga lalaking nagkakawanggawa at ang mga babaing nagkakawanggawa, ang mga lalaking nag-aayuno at ang mga babaing nag-aayuno, ang mga lalaking nag-iingat sa mga ari nila at ang mga babaing nag-iingat, at ang mga lalaking nag-aalaala kay Allāh nang madalas at ang mga babaing nag-aalaala ay naghanda si Allāh para sa kanila ng isang kapatawaran at isang pabuyang sukdulan [ng Paraiso].”

“Ang sinumang gumawa ng isang maayos, na isang lalaki o isang babae, habang siya ay isang mananampalataya ay talagang magpapamuhay nga Kami sa kanya nang isang buhay na kaaya-aya at talagang gaganti nga Kami sa kanila ng pabuya sa kanila ayon sa higit na maganda sa anumang dati nilang ginagawa [na maayos na gawa].”

“Naglahad si Allāh ng isang paghahalintulad, para sa mga sumampalataya, sa maybahay ni Paraon noong nagsabi siya: “Panginoon ko, magpatayo Ka para sa akin sa piling Mo ng isang bahay sa Paraiso, magligtas Ka sa akin laban kay Paraon at sa [karumal-dumal na] gawain niya, at magligtas Ka sa akin laban sa mga taong tagalabag sa katarungan.””

“[Naglahad ng isang paghahalimbawa] kay Maria na anak ni `Imrān, na nangalaga sa puri niya, kaya umihip Kami doon [sa bulsa ng baro] sa pamamagitan ng Espiritu Namin [na si Anghel Gabriel]. Nagpatotoo siya sa mga salita ng Panginoon niya at mga kasulatan Nito at siya noon ay kabilang sa mga masunurin [sa Panginoon].”

“Ukol sa mga lalaki ay isang bahagi mula sa naiwan ng mga magulang at mga pinakamalapit na kaanak at ukol sa mga babae ay isang bahagi mula sa naiwan ng mga magulang at mga pinakamalapit na kaanak, na kaunti man mula roon o marami, bilang bahaging isinatungkulin.”

“Ukol sa kanila ang ikaapat mula sa naiwan ninyo kung hindi kayo nagkaroon ng anak ngunit kung nagkaroon kayo ng anak ay ukol sa kanila ang ikawalo mula sa naiwan ninyo matapos na ng [pagkaltas ng] ng isang tagubiling isinasatagubilin ninyo o ng [pambayad sa] isang utang.”

“Huwag kayong magmithi ng ipinantangi ni Allāh sa ilan sa inyo higit sa iba. Ukol sa mga lalaki ay bahagi mula sa nakamit nila at ukol sa mga babae ay bahagi mula sa nakamit nila. Humingi kayo kay Allāh mula sa kabutihang-loob Niya. Tunay na si Allāh laging sa bawat bagay ay Maalam.”

“Magbigay kayo sa mga babae ng mga bigay-kaya sa kanila bilang tungkuling regalo. Ngunit kung nagparaya sila para sa inyo ng anuman mula rito nang kusang-loob ay tanggapin ninyo ito nang kaiga-igayang kasiya-siya.”

Tinanong ni Aisha ang Propeta (ﷺ) kung dapat bang hingin sa mga babae ang kanilang pahintulot sa kasal. Sinabi niya na oo; at nang sabihin ni Aisha na ang isang birhen ay maaaring masyadong mahiyain upang magsalita, sinabi niya na ang kanyang pananahimik ay ang kanyang pahintulot.

Isinalaysay ni Khansa bint Khidam, na nakapag-asawa na noon, na ipinakasal siya ng kanyang ama nang labag sa kanyang kalooban, kaya pumunta siya sa Propeta (ﷺ), at ipinahayag nitong walang bisa ang kasal.

Sinabi ng asawa ni Thabit ibn Qais sa Propeta (ﷺ) na wala siyang reklamo tungkol sa ugali o relihiyon ng kanyang asawa, ngunit hindi siya makapananatiling kasama nito. Itinanong ng Propeta kung ibabalik ba niya ang halamanang ibinigay nito sa kanya bilang dote. Pumayag siya, at sinabihan ng Propeta si Thabit na bawiin ito at hiwalayan siya.

“O mga sumampalataya, hindi ipinahihintulot para sa inyo na magmana kayo ng mga babae nang sapilitan ni humadlang kayo sa kanila [sa pag-aasawa] upang makakuha kayo ng ilan sa ibinigay ninyo sa kanila, maliban na gumawa sila ng isang mahalay na nagliliwanag. Makitungo kayo sa kanila ayon sa nakabubuti sapagkat kung nasuklam kayo sa kanila ay marahil nasusuklam kayo sa isang bagay at gumagawa naman si Allāh dito ng maraming kabutihan.”

“Kapag nagdiborsiyo kayo ng mga maybahay at [halos] umabot sila sa taning [ng paghihintay] nila ay magpanatili kayo sa kanila ayon sa nakabubuti o magpalaya kayo sa kanila ayon sa nakabubuti. Huwag kayong magpanatili sa kanila bilang pamiminsala para makalabag kayo. Ang sinumang gumagawa niyon ay lumabag nga sa katarungan sa sarili sarili. Huwag kayong gumawa sa mga tanda ni Allāh bilang kinukutya. Umalaala kayo sa biyaya ni Allāh sa inyo at pinababa Niya sa inyo na Aklat at Karunungan. Nangangaral Siya sa inyo nito. Mangilag kayong magkasala kay Allāh at alamin ninyo na si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

“Ang mga nagpaparatang [ng pangangalunya] sa mga malinis na babae, pagkatapos hindi nakapaglahad ng apat na saksi, ay hagupitin ninyo ng walumpung hagupit at huwag kayong tumanggap sa kanila ng isang pagsasaksi magpakailanman – ang mga iyon ay ang mga suwail –”

“maliban sa mga nagbalik-loob matapos na niyon at nagsaayos sapagkat tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”

“kapag ang [batang] babaing inilibing nang buhay ay tatanungin dahil sa aling pagkakasala siya pinatay,”

Isinalaysay ni Aisha na may isang dukhang babaeng lumapit sa kanya kasama ang dalawa nitong anak na babae, at iisang datiles lamang ang maibibigay niya. Hinati ito ng ina sa kanyang dalawang anak na babae at umalis. Nang sabihin ito ni Aisha sa Propeta (ﷺ), sinabi niya na ang sinumang sinusubok ng mga anak na babae at pinakikitunguhan sila nang mabuti, sila ay magiging panangga para sa kanya mula sa Apoy.

Isinalaysay ni Mu'awiya ibn Jahima na ang kanyang amang si Jahima ay lumapit sa Propeta (ﷺ) na nagnanais lumabas at lumaban, at humingi ng kanyang payo. Tinanong ng Propeta kung may ina pa siya. Nang sabihin niyang oo, sinabihan siya ng Propeta na manatili sa piling nito, sapagkat ang Paraiso ay nasa ilalim ng kanyang mga paa.

Isinalaysay ni Abu Huraira na may isang lalaking nagtanong sa Propeta (ﷺ) kung sino ang pinakakarapat-dapat sa kanyang mabuting pakikisama. Sinabi ng Propeta: ang iyong ina. Tatlong ulit pang nagtanong ang lalaki kung sino ang kasunod, at ang sagot ay ang iyong ina, pagkatapos ay ang iyong ina, at pagkatapos ay ang iyong ama.

Pinahintulutan nito ang isang babaeng may asawa sa Inglatera na magmay-ari at mamahala ng ari-arian sa sarili niyang karapatan, na para bang wala siyang asawa. Bago ito, karamihan sa pag-aari ng isang asawang babae ay napupunta sa kanyang asawa; pinahintulutan siya ng isang Batas noong 1870 na panatilihin lamang ang sarili niyang kita at ilang iba pang uri ng ari-arian.

Ginawa nitong labag sa batas sa Great Britain ang diskriminasyon batay sa kasarian sa pagbibigay ng mga kalakal, pasilidad at serbisyo, kasama ang mga pautang, kredito at pananalapi (seksiyon 29).

Ginawa nitong labag sa batas sa Estados Unidos na tanggihan ng isang nagpapautang ang kredito sa isang aplikante dahil sa kasarian o katayuang sibil.

“At salitain mo sa mga anak ni Israel, na sabihin, Kung ang isang lalaki ay mamatay, at walang anak na lalaki, ay ipapasa ninyo ang kanyang mana sa kanyang anak na babae. At kung siya'y walang anak na babae, ay ibibigay ninyo ang kanyang mana sa kanyang mga kapatid. At kung siya'y walang mga kapatid, ay ibibigay ninyo ang kanyang mana sa mga kapatid ng kanyang ama. At kung ang kanyang ama ay walang mga kapatid, ay ibibigay ninyo ang kanyang mana sa kanyang kamag-anak na pinakamalapit sa kanya sa kanyang angkan, at kanyang aariin ito: at ito'y magiging sa mga anak ni Israel na isang palatuntunan ng kahatulan, gaya ng iniutos ng PANGINOON kay Moises.”

“Nagsasatagubilin sa inyo si Allāh hinggil sa mga anak ninyo na ukol sa lalaki ay katumbas ng bahagi ng dalawang babae. Ngunit kung sila ay mga babaing higit sa dalawa, ukol sa kanila ay dalawang katlo ng naiwan niya; at kung ito ay nag-iisang babae, ukol dito ay kalahati. Ukol sa dalawang magulang niya, ukol sa bawat isa sa kanilang dalawa ay ang ikaanim mula sa naiwan niya kung nagkaroon siya ng isang anak. Ngunit kung hindi siya nagkaroon ng anak at nagmana sa kanya ang dalawang magulang niya, ukol sa ina niya ang ikatlo. Ngunit kung nagkaroon siya ng mga kapatid, ukol sa ina niya ang ikaanim matapos na ng [pagkaltas ng] isang tagubiling isinasatagubilin niya o ng [pambayad sa] isang utang. Ang mga magulang ninyo at ang mga anak ninyo ay hindi kayo nakababatid kung alin sa kanila ang higit na malapit para sa inyo sa pakinabang. [Ang paghahating ito ay] isang tungkulin mula kay Allāh. Tunay na si Allāh ay laging Maalam, Marunong.”

“Ukol sa kanila ang ikaapat mula sa naiwan ninyo kung hindi kayo nagkaroon ng anak ngunit kung nagkaroon kayo ng anak ay ukol sa kanila ang ikawalo mula sa naiwan ninyo matapos na ng [pagkaltas ng] ng isang tagubiling isinasatagubilin ninyo o ng [pambayad sa] isang utang.”

“Kapag ang isang lalaki ay nag-asawa ng isang babae, at pinakasalan siya, at nangyari na siya'y hindi nakasumpong ng lingap sa kanyang mga mata, sapagkat nakasumpong siya sa kanya ng anumang karumihan: ay susulatan niya siya ng isang kasulatan ng paghiwalay, at ibibigay sa kanyang kamay, at palalabasin siya sa kanyang bahay. At kapag siya'y nakaalis na sa kanyang bahay, ay maaari siyang yumaon at maging asawa ng ibang lalaki.”

“Kapag nagdiborsiyo kayo ng mga maybahay ninyo at umabot sila sa `iddah nila ay huwag kayong magpasuliranin sa kanila na magpakasal sila sa mga [dating] asawa nila kapag nagkaluguran sa pagitan nila ayon sa nakabubuti. Iyon ay ipinangangaral sa sinumang kabilang sa inyo na sumasampalataya kay Allāh at sa Huling Araw. Iyon ay higit na busilak para sa inyo at higit na dalisay. Si Allāh ay nakaaalam at kayo ay hindi nakaaalam.”

“Ang mga papapanawin kabilang sa inyo at mag-iiwan ng mga maybahay, mag-aantabay ang mga ito sa mga sarili ng mga ito nang apat na buwan at sampung [araw kung hindi nagdadalang-tao]. Kapag umabot ang mga ito sa taning ng mga ito ay walang maisisisi sa inyo sa anumang ginawa ng mga ito sa mga sarili ng mga ito ayon sa nakabubuti. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Mapagbatid.”

“Ngunit sinasabi ko sa inyo, Na ang sinumang humiwalay sa kanyang asawa, maliban sa dahilan ng pakikiapid, ay nagtutulak sa kanya na mangalunya: at ang sinumang mag-asawa sa babaing hiniwalayan ay nangangalunya.”

“Ang babae ay matuto nang tahimik nang buong pagpapasakop. Ngunit hindi ko ipinahihintulot sa babae na magturo, ni mang-agaw ng kapamahalaan sa lalaki, kundi tumahimik. Sapagkat si Adan ang unang nilalang, saka si Eba. At si Adan ay hindi nadaya, kundi ang babae, nang madaya, ay nahulog sa pagsalangsang.”

Sinasabi ni Tertuliano sa mga babaeng Kristiyano na bawat isa sa kanila ay isang Eba, at na ang hatol ng Diyos sa kanilang kasarian, at ang pagkakasala nito, ay nabubuhay pa rin. Tinatawag niya ang babae na pintuan ng diyablo at ang unang tumalikod sa banal na batas, at sinasabing dahil sa kanyang tinamo, ang kamatayan, maging ang Anak ng Diyos ay kinailangang mamatay.

“Ngunit nagpasaring sa kanilang dalawa ang demonyo upang magtambad siya sa kanilang dalawa ng binalot para sa kanilang dalawa mula sa kahubaran nilang dalawa. Nagsabi siya: “Hindi sumaway sa inyong dalawa ang Panginoon ninyong dalawa laban sa punong-kahoy na ito maliban na kayong dalawa ay maging mga anghel o kayong dalawa ay maging kabilang sa mga nananatiling-buhay.” Nakipagsumpaan siya sa kanilang dalawa: “Tunay na ako para sa inyong dalawa ay kabilang sa mga tagapagpayo.” Kaya nagpamithi siya sa kanilang dalawa dahil sa isang pagkalinlang. Kaya noong nakatikim silang dalawa sa [bunga ng] punong-kahoy ay natambad sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa at nagsimula silang dalawa na magkapit sa kanilang dalawa ng mula sa mga dahon ng Paraiso. Nanawagan sa kanilang dalawa ang Panginoon nilang dalawa: “Hindi ba Ako sumaway sa inyong dalawa laban sa punong-kahoy na iyon at nagsabi sa inyong dalawa: Tunay na ang demonyo para sa inyong dalawa ay isang kaaway na malinaw?””

“Kaya kumain silang dalawa mula roon, saka lumitaw sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa. Nagsimula silang dalawa na nagtatakip sa kanilang dalawa ng mga dahon ng hardin. Sumuway si Adan sa Panginoon niya kaya nalisya siya. Pagkatapos humalal sa kanya ang Panginoon niya saka tumatanggap sa pagbabalik-loob niya at nagpatnubay [sa kanya].”

“Kung ang isang lalaki ay makasumpong ng isang dalagang birhen, na hindi ipinagkasundo, at kanyang hawakan siya, at sumiping sa kanya, at sila'y masumpungan; Ang lalaki ngang sumiping sa kanya ay magbibigay sa ama ng dalaga ng limampung siklong pilak, at siya'y magiging kanyang asawa; sapagkat kanyang pinahiya siya, hindi niya mapalalayas siya sa lahat ng kanyang mga araw.”

“Kung ang isang dalagang birhen ay ipinagtipan sa isang lalaki, at may isang lalaking nakasumpong sa kanya sa lungsod, at sumiping sa kanya; Ay ilalabas ninyo silang dalawa sa pintuang-bayan ng lungsod na iyon, at babatuhin ninyo sila ng mga bato hanggang sa sila'y mamatay; ang dalaga, sapagkat hindi siya sumigaw, gayong nasa lungsod; at ang lalaki, sapagkat pinahiya niya ang asawa ng kanyang kapwa: sa gayo'y aalisin mo ang kasamaan sa gitna ninyo.”

“Pagka ikaw ay lalabas sa pakikipagdigma laban sa iyong mga kaaway, at sila'y ibinigay ng PANGINOON mong Diyos sa iyong mga kamay, at iyong dinalang bihag sila, At iyong makita sa gitna ng mga bihag ang isang magandang babae, at magkaroon ka ng pagnanasa sa kanya, na iyong ibig na siya'y maging iyong asawa; Ay iuuwi mo nga siya sa iyong bahay; at kanyang aahitan ang kanyang ulo, at puputulin ang kanyang mga kuko; At kanyang huhubarin ang damit ng kanyang pagkabihag, at mananatili sa iyong bahay, at tatangisan ang kanyang ama at ang kanyang ina nang isang buong buwan: at pagkatapos niyon ay sisipingan mo siya, at magiging asawa ka niya, at siya'y magiging iyong asawa. At mangyayari, kung hindi ka na nalulugod sa kanya, ay papayagan mo nga siyang umalis kung saan niya ibig; ngunit huwag mo siyang ipagbibili kailanman sa salapi, huwag mo siyang ituturing na kalakal, sapagkat iyong pinahiya siya.”

“At ang iyong halaga sa lalaki mula sa dalawampung taong gulang hanggang sa animnapung taong gulang, ay limampung siklong pilak ang iyong halaga, ayon sa siklo ng santuwaryo. At kung babae, ang iyong halaga ay tatlumpung siklo. At kung mula sa limang taong gulang hanggang sa dalawampung taong gulang, ang iyong halaga sa lalaki ay dalawampung siklo, at sa babae ay sampung siklo. At kung mula sa isang buwang gulang hanggang sa limang taong gulang, ang iyong halaga sa lalaki ay limang siklong pilak, at sa babae ang iyong halaga ay tatlong siklong pilak. At kung mula sa animnapung taong gulang pataas; kung lalaki, ang iyong halaga ay labinlimang siklo, at sa babae ay sampung siklo.”

“Salitain mo sa mga anak ni Israel, na sabihin, Kung ang isang babae ay naglihi, at nanganak ng isang lalaki: ay magiging marumi siya nang pitong araw; ayon sa mga araw ng paghihiwalay dahil sa kanyang karamdaman ay magiging marumi siya. At sa ikawalong araw ay tutuliin ang laman ng balat ng masama nito. At mananatili siya sa dugo ng kanyang paglilinis nang tatlumpu't tatlong araw; hindi siya hihipo ng anumang bagay na banal, ni papasok man sa santuwaryo, hanggang sa matupad ang mga araw ng kanyang paglilinis. Ngunit kung siya'y manganak ng isang babae, ay magiging marumi siya nang dalawang linggo, gaya ng sa kanyang paghihiwalay: at mananatili siya sa dugo ng kanyang paglilinis nang animnapu't anim na araw.”

“At kung ipagbili ng isang lalaki ang kanyang anak na babae upang maging aliping babae, ay hindi siya lalabas na gaya ng paglabas ng mga aliping lalaki.”

“At sinabi ni Moises sa kanila, Iniligtas ba ninyong buhay ang lahat ng babae? Narito, ang mga ito ang nagtulak sa mga anak ni Israel, sa pamamagitan ng payo ni Balaam, na magkasala laban sa PANGINOON sa bagay tungkol sa Peor, at nagkaroon ng salot sa kapisanan ng PANGINOON. Ngayon nga'y patayin ninyo ang bawat lalaki sa mga bata, at patayin ninyo ang bawat babaing nakakilala ng lalaki sa pakikipagtalik sa kanya. Ngunit ang lahat ng batang babae, na hindi pa nakakilala ng lalaki sa pakikipagtalik sa kanya, ay ingatan ninyong buhay para sa inyong sarili.”

“Sa babae ay sinabi niya, Lubhang pararamihin ko ang iyong kalumbayan at ang iyong paglilihi; sa kalumbayan ay manganganak ka ng mga anak; at ang iyong pagnanasa ay sa iyong asawa, at siya'y maghahari sa iyo.”

“At nasumpungan kong higit na mapait kaysa kamatayan ang babae, na ang puso ay mga silo at mga lambat, at ang kanyang mga kamay ay gaya ng mga tali: ang nakalulugod sa Diyos ay makatatakas sa kanya; ngunit ang makasalanan ay mahuhuli niya. Narito, ito ang aking nasumpungan, sabi ng mangangaral, na binibilang isa-isa, upang malaman ang kabuuan: Na hinahanap pa ng aking kaluluwa, ngunit hindi ko nasumpungan: isang lalaki sa isang libo ay nasumpungan ko; ngunit isang babae sa lahat ng mga iyon ay hindi ko nasumpungan.”

“Ang babae ay matuto nang tahimik nang buong pagpapasakop. Ngunit hindi ko ipinahihintulot sa babae na magturo, ni mang-agaw ng kapamahalaan sa lalaki, kundi tumahimik. Sapagkat si Adan ang unang nilalang, saka si Eba. At si Adan ay hindi nadaya, kundi ang babae, nang madaya, ay nahulog sa pagsalangsang.”

“Ang inyong mga babae ay tumahimik sa mga iglesia: sapagkat hindi ipinahihintulot sa kanila na magsalita; kundi iniuutos sa kanila na pasakop, gaya rin naman ng sinasabi ng kautusan. At kung ibig nilang matuto ng anumang bagay, ay magtanong sila sa kanilang mga asawa sa bahay: sapagkat kahiya-hiya sa mga babae ang magsalita sa iglesia.”

“Ngunit ang bawat babaing nananalangin o nanghuhula nang walang takip ang ulo ay nagpapahiya sa kanyang ulo: sapagkat iyon ay gaya rin ng siya'y inahitan. Sapagkat kung ang babae ay hindi nagtatakip, ay pagupitan na rin siya: ngunit kung kahihiyan sa babae ang pagupitan o ahitan, ay magtakip siya.”

“Ang mga lalaki ay mga tagapagpanatili ng mga babae dahil nagtangi si Allāh sa iba sa kanila higit sa iba at dahil gumugol sila mula sa mga yaman nila. Kaya ang mga maayos na babae ay mga masunurin, mga tagapag-ingat sa pagkaliban [ng mga asawa] sa iningatan ni Allāh. Ang mga [maybahay na] nangangamba kayo sa kapalaluan nila ay pangaralan ninyo sila [sa simula], iwan ninyo sila sa mga higaan [kung sumuway], at paluin ninyo sila [nang hindi masakit kung tumanggi pa]; ngunit kung tumalima sila sa inyo ay huwag kayong maghanap laban sa kanila ng isang paraan. Tunay na si Allāh ay laging Mataas, Malaki.”

Sa kanyang Huling Sermon ay sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang mga lalaki na matakot kay Allah tungkol sa mga babae. Sinabi niya na kung pinaupo ng asawang babae sa higaan ng kanyang asawa ang isang taong ayaw ng kanyang asawa, maaari siya nitong paluin, ngunit hindi mabigat (ghayra mubarrih), at na ang pagtustos sa kanyang pagkain at pananamit sa angkop na paraan ay tungkulin nito sa kanya.

“Huwag kayong magmithi ng ipinantangi ni Allāh sa ilan sa inyo higit sa iba. Ukol sa mga lalaki ay bahagi mula sa nakamit nila at ukol sa mga babae ay bahagi mula sa nakamit nila. Humingi kayo kay Allāh mula sa kabutihang-loob Niya. Tunay na si Allāh laging sa bawat bagay ay Maalam.”

“Magbigay kayo sa mga babae ng mga bigay-kaya sa kanila bilang tungkuling regalo. Ngunit kung nagparaya sila para sa inyo ng anuman mula rito nang kusang-loob ay tanggapin ninyo ito nang kaiga-igayang kasiya-siya.”

“O mga tao, tunay na Kami ay lumikha sa inyo mula sa isang lalaki [na si Adan] at isang babae [na si Eva] at gumawa sa inyo na mga bansa at mga lipi upang magkakilalahan kayo. Tunay na ang pinakamarangal sa inyo sa ganang kay Allāh ay ang pinakamapangilag magkasala sa inyo. Tunay na si Allāh ay Maalam, Mapagbatid.”

“Tunay na ang mga lalaking tagapagpasakop [kay Allāh] at ang mga babaing tagapagpasakop, ang mga lalaking mananampalataya at ang mga babaing mananampalataya, ang mga lalaking masunurin at ang mga babaing masunurin, ang mga lalaking tapat at ang mga babaing tapat, ang mga lalaking nagtitiis at ang mga babaing nagtitiis, ang mga lalaking nagpapakataimtim [sa paggalang kay Allāh] at ang mga babaing nagpapakataimtim, ang mga lalaking nagkakawanggawa at ang mga babaing nagkakawanggawa, ang mga lalaking nag-aayuno at ang mga babaing nag-aayuno, ang mga lalaking nag-iingat sa mga ari nila at ang mga babaing nag-iingat, at ang mga lalaking nag-aalaala kay Allāh nang madalas at ang mga babaing nag-aalaala ay naghanda si Allāh para sa kanila ng isang kapatawaran at isang pabuyang sukdulan [ng Paraiso].”

“Ang mga lalaki ay mga tagapagpanatili ng mga babae dahil nagtangi si Allāh sa iba sa kanila higit sa iba at dahil gumugol sila mula sa mga yaman nila. Kaya ang mga maayos na babae ay mga masunurin, mga tagapag-ingat sa pagkaliban [ng mga asawa] sa iningatan ni Allāh. Ang mga [maybahay na] nangangamba kayo sa kapalaluan nila ay pangaralan ninyo sila [sa simula], iwan ninyo sila sa mga higaan [kung sumuway], at paluin ninyo sila [nang hindi masakit kung tumanggi pa]; ngunit kung tumalima sila sa inyo ay huwag kayong maghanap laban sa kanila ng isang paraan. Tunay na si Allāh ay laging Mataas, Malaki.”

Sa kanyang Huling Sermon ay sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang mga lalaki na matakot kay Allah tungkol sa mga babae. Sinabi niya na kung pinaupo ng asawang babae sa higaan ng kanyang asawa ang isang taong ayaw ng kanyang asawa, maaari siya nitong paluin, ngunit hindi mabigat (ghayra mubarrih), at na ang pagtustos sa kanyang pagkain at pananamit sa angkop na paraan ay tungkulin nito sa kanya.

Tinanong ni Mu'awiya al-Qushayri ang Propeta (ﷺ) kung ano ang karapatan ng asawang babae sa kanyang asawang lalaki. Sinabi niya: pakainin mo siya kapag kumakain ka, damitan mo siya kapag dinadamitan mo ang iyong sarili, huwag mong hampasin ang kanyang mukha, huwag mo siyang laitin, at huwag kang lumayo sa kanya maliban sa loob ng bahay.

Iniulat ni Ata na tinanong niya si Ibn Abbas kung ano ang ibig sabihin ng isang paghampas na ‘hindi mabigat’ (ghayr mubarrih). Sinabi ni Ibn Abbas: gamit ang siwak, ang pansipilyong patpat, at mga tulad nito. Sa isa pang ulat ay iniuugnay ni Ata ang mga salita sa Huling Sermon ng Propeta (ﷺ) at ipinaliliwanag ang mga ito sa parehong paraan.

Isinalaysay ni Aisha na ang Propeta (ﷺ) ay hindi kailanman nanakit ng sinuman sa pamamagitan ng kanyang kamay, maging babae o lingkod, maliban kapag nakikipaglaban sa landas ni Allah. Hindi siya kailanman naghiganti para sa anumang ginawa sa kanya, maliban kung may nilabag na bagay na ginawang sagrado ni Allah; kung gayon ay kumikilos siya alang-alang kay Allah.

Iniulat ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang pinakaganap sa mga mananampalataya sa pananampalataya ay ang may pinakamabuting pag-uugali, at ang pinakamabuti sa inyo ay ang pinakamabuti sa kanilang mga asawang babae.

“Huwag kayong lumapit sa yaman ng ulila kundi sa [paraang] pinakamaganda hanggang sa umabot siya sa katindihan niya. Magpatupad kayo sa kasunduan; tunay na ang kasunduan ay laging pinananagutan.”

“O mga sumampalataya, kapag nag-utangan kayo ng isang pautang sa isang taning na tinukoy ay isulat ninyo ito at isulat sa pagitan ninyo ng isang tagasulat ayon sa katarungan. Hindi tatanggi ang isang tagasulat na isulat niya gaya ng itinuro sa kanya ni Allāh. Kaya magsulat siya at magdikta ang nasa kanya ang tungkulin, mangilag siyang magkasala kay Allāh na Panginoon niya, at huwag siyang magpakulang mula roon ng anuman. Ngunit kung ang nasa kanya ang tungkulin ay isang hunghang o isang mahina o hindi nakakakaya na magdikta mismo ay magdikta ang katangkilik niya ayon sa katarungan. Magpasaksi kayo ng dalawang saksi mula sa kalalakihan ninyo; ngunit kung silang dalawa ay hindi dalawang lalaki, [magpasaksi sa] isang lalaki at dalawang babae kabilang sa sinumang nalugod kayo na mga saksi, upang kung makalimot ang isa sa dalawang [babae] ay magpapaalaala ang isa sa dalawa sa isa pa. Hindi tatanggi ang mga saksi kapag tinawag sila. Huwag kayong magsawa na magsulat kayo nitong [utang], maliit man o malaki, hanggang sa taning nito. Iyon ay higit na makatarungan sa ganang kay Allāh, higit na mananatili para sa pagsasaksi, at higit na malapit upang hindi kayo mag-alinlangan, malibang ito ay isang kalakalang dinadaluhan, na nagsasagawa kayo nito sa pagitan ninyo sapagkat walang maisisisi sa inyo na hindi kayo magsulat nito. Magpasaksi kayo kapag nagbilihan kayo. Hindi pinipinsala ang isang tagasulat ni ang isang saksi. Kung gagawa kayo [nito], tunay na ito ay mga kasuwailan sa inyo. Mangilag kayong magkasala kay Allāh at magtuturo sa inyo si Allāh. Si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

“Ang mga nagpaparatang [ng pangangalunya] sa mga maybahay nila samantalang hindi sila nagkaroon ng mga saksi maliban sa mga sarili nila, ang pagsaksi ng isa sa kanila ay apat na pagsaksi kay Allāh na tunay na siya ay talagang kabilang sa mga tapat.”

“Ang [pagsaksing ikalima ay na ang sumpa ni Allāh ay sumakanya kung siya ay naging kabilang sa mga sinungaling.”

“Magtutulak ng pagdurusa palayo [sa maybahay na] ito na sumaksi ito nang apat na pagsaksi kay Allāh na tunay na [ang asawang] iyon ay talagang kabilang sa mga sinungaling.”

“Ang ikalimang [pagsaksi] ay na ang galit ni Allāh ay sumakanya nawa kung siya ay kabilang sa mga sinungaling.”

Nagpakasal si Uqba ibn al-Harith sa isang babae, at pagkatapos ay sinabi ng isang aliping babae na pinasuso niya silang dalawa. Nang sabihin niya ito sa Propeta (ﷺ), itinanong ng Propeta kung paano niya mapananatili ang kanyang asawa gayong sinabi iyon ng babae, at sinabihan siyang humiwalay rito.

Iniulat ni Abu Sa'id al-Khudri na sa isang araw ng Eid ay hinimok ng Propeta (ﷺ) ang mga babae na magbigay ng kawanggawa. Sinabi niya na ipinakita sa kanya na karamihan sa mga tao ng Apoy ay mga babae, dahil madalas silang manumpa at hindi mapagpasalamat sa kanilang mga asawa, at tinawag niya silang kulang sa talino at relihiyon. Nang itanong nila kung ano ang ibig sabihin nito, sinabi niya na ang patotoo ng isang babae ay kalahati ng sa isang lalaki, at na hindi siya nagsasalah o nag-aayuno sa panahon ng kanyang regla.

“O mga sumampalataya, kapag nag-utangan kayo ng isang pautang sa isang taning na tinukoy ay isulat ninyo ito at isulat sa pagitan ninyo ng isang tagasulat ayon sa katarungan. Hindi tatanggi ang isang tagasulat na isulat niya gaya ng itinuro sa kanya ni Allāh. Kaya magsulat siya at magdikta ang nasa kanya ang tungkulin, mangilag siyang magkasala kay Allāh na Panginoon niya, at huwag siyang magpakulang mula roon ng anuman. Ngunit kung ang nasa kanya ang tungkulin ay isang hunghang o isang mahina o hindi nakakakaya na magdikta mismo ay magdikta ang katangkilik niya ayon sa katarungan. Magpasaksi kayo ng dalawang saksi mula sa kalalakihan ninyo; ngunit kung silang dalawa ay hindi dalawang lalaki, [magpasaksi sa] isang lalaki at dalawang babae kabilang sa sinumang nalugod kayo na mga saksi, upang kung makalimot ang isa sa dalawang [babae] ay magpapaalaala ang isa sa dalawa sa isa pa. Hindi tatanggi ang mga saksi kapag tinawag sila. Huwag kayong magsawa na magsulat kayo nitong [utang], maliit man o malaki, hanggang sa taning nito. Iyon ay higit na makatarungan sa ganang kay Allāh, higit na mananatili para sa pagsasaksi, at higit na malapit upang hindi kayo mag-alinlangan, malibang ito ay isang kalakalang dinadaluhan, na nagsasagawa kayo nito sa pagitan ninyo sapagkat walang maisisisi sa inyo na hindi kayo magsulat nito. Magpasaksi kayo kapag nagbilihan kayo. Hindi pinipinsala ang isang tagasulat ni ang isang saksi. Kung gagawa kayo [nito], tunay na ito ay mga kasuwailan sa inyo. Mangilag kayong magkasala kay Allāh at magtuturo sa inyo si Allāh. Si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

Tinanong ng isang babae si Aisha kung dapat ba niyang bayaran ang mga pagdarasal na hindi niya ginawa noong siya ay may regla. Sinabi ni Aisha na nagkakaroon sila ng regla noong panahon ng Propeta (ﷺ), at hindi niya kailanman sinabihan silang bayaran ang mga pagdarasal na iyon.

Iniulat ni Ibn Abbas na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ipinakita sa kanya ang Apoy, at karamihan sa mga naroon ay mga babaeng walang utang na loob. Tinanong siya kung tumanggi ba silang sumampalataya kay Allah. Sinabi niya na wala silang utang na loob sa kanilang mga asawa at sa kabutihang ginawa sa kanila: kung ang isang asawang lalaki ay mabuti sa isa sa kanila nang maraming taon at pagkatapos ay makakita siya ng isang bagay na ayaw niya, sinasabi niya na hindi siya kailanman nakatanggap ng anumang kabutihan mula rito.

Iniulat ni Abu Sa'id al-Khudri na sa isang araw ng Eid ay hinimok ng Propeta (ﷺ) ang mga babae na magbigay ng kawanggawa. Sinabi niya na ipinakita sa kanya na karamihan sa mga tao ng Apoy ay mga babae, dahil madalas silang manumpa at hindi mapagpasalamat sa kanilang mga asawa, at tinawag niya silang kulang sa talino at relihiyon. Nang itanong nila kung ano ang ibig sabihin nito, sinabi niya na ang patotoo ng isang babae ay kalahati ng sa isang lalaki, at na hindi siya nagsasalah o nag-aayuno sa panahon ng kanyang regla.

“Tunay na ang mga lalaking tagapagpasakop [kay Allāh] at ang mga babaing tagapagpasakop, ang mga lalaking mananampalataya at ang mga babaing mananampalataya, ang mga lalaking masunurin at ang mga babaing masunurin, ang mga lalaking tapat at ang mga babaing tapat, ang mga lalaking nagtitiis at ang mga babaing nagtitiis, ang mga lalaking nagpapakataimtim [sa paggalang kay Allāh] at ang mga babaing nagpapakataimtim, ang mga lalaking nagkakawanggawa at ang mga babaing nagkakawanggawa, ang mga lalaking nag-aayuno at ang mga babaing nag-aayuno, ang mga lalaking nag-iingat sa mga ari nila at ang mga babaing nag-iingat, at ang mga lalaking nag-aalaala kay Allāh nang madalas at ang mga babaing nag-aalaala ay naghanda si Allāh para sa kanila ng isang kapatawaran at isang pabuyang sukdulan [ng Paraiso].”

Isinalaysay ni Abu Huraira na may isang lalaking nagtanong sa Propeta (ﷺ) kung sino ang pinakakarapat-dapat sa kanyang mabuting pakikisama. Sinabi ng Propeta: ang iyong ina. Tatlong ulit pang nagtanong ang lalaki kung sino ang kasunod, at ang sagot ay ang iyong ina, pagkatapos ay ang iyong ina, at pagkatapos ay ang iyong ama.

Iniuugnay nito kay Aisha ang 2,210 hadith, 174 sa mga ito ay nasa kapwa al-Bukhari at Muslim, sinasabi na wala siyang alam na babae sa pamayanan, o sa lahat ng babae, na mas marunong kaysa sa kanya, at ibinibigay ang kanyang edad nang mamatay bilang animnapu't tatlo at ilang buwan.