Hinihikayat ba ng Islam ang terorismo?

“Alang-alang doon, nag-atas Kami sa mga anak ni Israel na ang sinumang pumatay sa isang tao nang hindi dahil [sa pagpatay] sa isang tao o sa [paggawa ng] kaguluhan sa lupa ay para bang pumatay siya sa mga tao nang lahatan, at ang sinumang nagbigay-buhay rito ay para bang nagbigay-buhay siya sa mga tao nang lahatan. Talaga ngang naghatid sa kanila ang mga sugo Namin ng mga malinaw na patunay. Pagkatapos, tunay na marami mula sa kanila, matapos niyon, sa lupa ay talagang mga nagpapakalabis.”

“Sabihin mo: “Halikayo, bibigkas ako ng ipinagbawal ng Panginoon ninyo sa inyo: na huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman; sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda; huwag kayong pumatay ng mga anak ninyo dahil sa isang paghihikahos, Kami ay nagtutustos sa inyo at sa kanila; huwag kayong lumapit sa mga malaswa: anumang nalantad mula sa mga ito at anumang nakubli; at huwag kayong pumatay ng buhay na ipinagbawal ni Allāh malibang ayon sa [legal na] karapatan.” Iyon ay itinagubilin Niya sa inyo, nang sa gayon kayo ay makapag-uunawa.”

“Huwag kayong pumatay ng buhay na ipinagbawal ni Allāh [na patayin] malibang ayon sa karapatan. Ang sinumang pinatay na nilabag sa katarungan ay nagtalaga Kami sa katangkilik niya ng isang kapamahalaan, ngunit huwag siyang magpakalabis kaugnay sa pagpatay. Tunay na siya ay laging maiaadya.”

“O mga sumampalataya, huwag kayong gumamit sa mga yaman ninyo sa pagitan ninyo sa kawalang-kabuluhan, maliban na ito ay maging isang kalakalan ayon sa pagkakaluguran mula sa inyo. Huwag kayong pumatay sa mga sarili ninyo; tunay na si Allāh laging sa inyo ay Maawain.”

“Ang sinumang papatay sa isang mananampalataya nang sinasadya, ang ganti sa kanya ay Impiyerno bilang mananatili roon. Magagalit si Allāh sa kanya, susumpa sa kanya, at maghahanda sa kanya ng isang pagdurusang sukdulan.”

Isinalaysay ni Abdullah ibn Amr na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang pumatay sa isang taong may kasunduan sa mga Muslim ay hindi makaaamoy ng halimuyak ng Paraiso, bagaman ang halimuyak nito ay umaabot sa layong apatnapung taon.

Isinalaysay ni Abu Hurayrah na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang sumalakay sa kanyang pamayanan, na pinababagsak ang mabuti at masama nang walang pagkakaiba, na hindi pinatatawad kahit ang mga mananampalataya, at hindi tumutupad sa pangako sa mga binigyan ng katiyakan ng kaligtasan, ay walang kinalaman sa akin, at wala akong kinalaman sa kanya.

Isinalaysay ni Ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang isang mananampalataya ay may maluwag na puwang sa kanyang relihiyon hangga't hindi siya nagdadanak ng dugo nang labag sa batas.

Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang mga unang usaping hahatulan sa pagitan ng mga tao sa Araw ng Pagkabuhay na Muli ay ang mga usapin ng pagdanak ng dugo.

Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang pumatay sa kanyang sarili, sa pagkahulog man, sa lason o sa patalim, ay magdurusa ng gayundin sa Apoy.

“Makipaglaban kayo ayon sa landas ni Allāh sa mga kumakalaban sa inyo ngunit huwag kayong lumabag; tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga tagalabag.”

Isinalaysay ni Ibn Umar na may isang babaeng natagpuang patay sa isa sa mga kampanya ng Propeta (ﷺ), at ipinagbawal ng Propeta ang pagpatay sa mga babae at mga bata.

Isinalaysay ni Buraida na kapag nagtatalaga ang Propeta (ﷺ) ng isang pinuno ng hukbo ay sinasabihan niya itong matakot kay Allah at maging mabuti sa kanyang mga tauhan, at huwag magnakaw mula sa samsam, sumira sa pangako, pumutol-putol sa mga patay o pumatay ng mga bata. Bago ang anumang labanan, dapat ialok sa kaaway ang tatlong pagpipilian: tanggapin ang Islam; kung hindi, magbayad ng jizya, at pagkatapos ay dapat magpigil sa kanila ang mga Muslim; at kung kapwa ito tinanggihan, saka lamang lumaban.

Sa malawakang ginagamit na salin sa Ingles ng Sahih Muslim, ang utos ng Propeta (ﷺ) sa kanyang mga komandante sa hadith 1731, ang Arabeng ughzu (lumabas kayo sa kampanya), ay isinalin na “Make a holy war” (‘Gumawa kayo ng banal na digmaan’). Walang salita sa Arabe na nangangahulugang ‘banal’.

“Hindi sumasaway sa inyo si Allāh kaugnay sa mga [tagatangging sumampalataya na] hindi nakipaglaban sa inyo dahil sa Relihiyon [ninyo] at hindi nagpalisan sa inyo mula sa mga tahanan ninyo, na magsamabuting-loob kayo sa kanila at magpakamakatarungan kayo sa kanila. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakamakatarungan.”

Naninindigan si Ibn Qudamah, isang Hanbali na hurista, na ang usapin ng jihad ay ipinagkakatiwala sa pinuno (imam) at sa kanyang paghuhusga, at na dapat siyang sundin ng mga tao rito. Nagbibigay siya ng isang eksepsiyon: kung biglang sumalakay ang isang kaaway at walang panahong magtanong sa pinuno, maaaring ipagtanggol ng mga tao ang kanilang sarili nang walang pahintulot niya. Naninindigan din siya na ang isang Muslim na pumapasok sa isang lupaing hindi Muslim sa ilalim ng isang pangako ng kaligtasan (aman) ay hindi maaaring magtaksil sa mga tao nito o kunin ang kanilang ari-arian, dahil ibinigay ang kaligtasan sa pagkaunawang hindi siya magtataksil sa kanila, kahit hindi ito sinabi sa mga salita.

Itinatala ni al-Qurtubi na hindi nagkakaiba ang mga iskolar na ang ganti sa pagpatay ay isinasagawa lamang ng mga may lehitimong awtoridad, at na hindi ito maaaring kunin ng mga indibidwal para sa kanilang sarili.

“Huwag kayong lumapit sa yaman ng ulila kundi sa [paraang] pinakamaganda hanggang sa umabot siya sa katindihan niya. Magpatupad kayo sa kasunduan; tunay na ang kasunduan ay laging pinananagutan.”

Isinalaysay ni Ibn Umar na may isang babaeng natagpuang patay sa isa sa mga kampanya ng Propeta (ﷺ), at ipinagbawal ng Propeta ang pagpatay sa mga babae at mga bata.

Dumaan si Hisham ibn Hakim ibn Hizam sa mga magsasaka sa Syria na pinatayo sa araw. Sinabihan siya na ikinulong sila dahil sa jizya. Sinabi niya na sumasaksi siyang narinig niya ang Sugo ni Allah (ﷺ) na nagsabi: pahihirapan ni Allah ang mga nagpapahirap sa mga tao sa mundong ito. Sa isa pang salaysay ay pumunta siya kay Umayr ibn Sa'd, ang gobernador noon ng Palestine, at sinabi sa kanya ang hadith, at iniutos ng gobernador na palayain sila.

Iniulat ni Abdullah ibn Umar na sinabi ng Sugo ni Allah (ﷺ): kung sabihin ng isang tao sa kanyang kapatid, ‘O tumatangging sumampalataya’, babagsak ang paratang sa isa sa dalawa.

Isang bukas na liham mula sa mga Muslim na iskolar, mufti at imam sa buong mundo para sa pinuno ng pangkat na tumatawag sa sarili nitong Islamic State. Kabilang sa mga lumagda si Shawqi Allam, ang Grand Mufti ng Ehipto, at si Abdallah bin Bayyah, kasama ang mga iskolar at pinuno mula sa Nigeria, Pakistan, Indonesia at Hilagang Amerika. Inililista ng buod nito ang sinasabi nitong ipinagbabawal sa Islam, kabilang ang: pagpatay sa mga walang sala; pagpatay sa mga sugo, at gayundin sa mga mamamahayag at manggagawa ng tulong; pagdedeklarang hindi Muslim ang mga tao malibang hayagan nilang ipahayag ang kawalan ng pananampalataya; pananakit o pagmamalupit sa mga Kristiyano o sa sinumang kabilang sa mga Tao ng Kasulatan; pagpilit sa mga tao na magbalik-loob; pagpapahirap sa mga tao; at paglapastangan sa mga patay. Idinadagdag nito na ang pagbabalik ng pang-aalipin ay ipinagbabawal sa Islam, sapagkat ito ay inalis sa pamamagitan ng pangkalahatang pagkakaisa, at kinokondena nito ang kanyang pagkuha ng mga babae bilang mga babae-alipin bilang pagbuhay muli ng alitan at katiwalian.

Isinalaysay ni Ibn Umar na may isang babaeng natagpuang patay sa isa sa mga kampanya ng Propeta (ﷺ), at ipinagbawal ng Propeta ang pagpatay sa mga babae at mga bata.

Iniulat ni Rabah ibn Rabi' na sa isang kampanya ay nakita ng Propeta (ﷺ) ang mga taong nagtitipon sa paligid ng isang babaeng pinatay. Sinabi niya na hindi siya isa sa dapat sanang nilabanan. Nagpadala siya ng mensahe kay Khalid ibn al-Walid, na namumuno sa unahan: huwag pumatay ng babae o ng upahang manggagawa.

“Makipaglaban kayo ayon sa landas ni Allāh sa mga kumakalaban sa inyo ngunit huwag kayong lumabag; tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga tagalabag.”

“Alang-alang doon, nag-atas Kami sa mga anak ni Israel na ang sinumang pumatay sa isang tao nang hindi dahil [sa pagpatay] sa isang tao o sa [paggawa ng] kaguluhan sa lupa ay para bang pumatay siya sa mga tao nang lahatan, at ang sinumang nagbigay-buhay rito ay para bang nagbigay-buhay siya sa mga tao nang lahatan. Talaga ngang naghatid sa kanila ang mga sugo Namin ng mga malinaw na patunay. Pagkatapos, tunay na marami mula sa kanila, matapos niyon, sa lupa ay talagang mga nagpapakalabis.”

Iniulat ni Jabir na sa isang kampanya ay nagbanta si Abdullah ibn Ubayy, isang pinuno ng mga mapagkunwari, na palalayasin ng mas marangal ang mas hamak mula sa Madinah. Hiniling ni Umar sa Propeta (ﷺ) na hayaan siyang putulin ang ulo ng lalaki. Sinabi ng Propeta (ﷺ): hayaan mo siya, upang hindi sabihin ng mga tao na pinapatay ni Muhammad ang kanyang mga kasamahan.

Iniulat ni Anas ibn Malik na sinabi ng Propeta (ﷺ): gawin ninyong madali ang mga bagay para sa mga tao at huwag ninyong gawing mahirap; bigyan ninyo sila ng magandang balita at huwag ninyo silang itaboy.

Ang mga naiulat na insidente ng hate crime laban sa Islam sa United States ay tumaas mula 28 noong 2000 tungo sa 481 noong 2001, ang taon ng mga pag-atake noong 11 Setyembre. Iniugnay ng FBI ang pagtaas sa mga pag-atakeng iyon.

Sinasabi ng estadistikang annex: “Sa mga kaso kung saan matutukoy ang relihiyon ng mga biktima ng terorismo, ang mga Muslim ang dumanas ng 82 hanggang 97 porsiyento ng mga pagkamatay na kaugnay ng terorismo sa nakalipas na limang taon.”

Pinangangalanan ang ‘cumulative extremism’: ang paraan kung paanong ang isang anyo ng ekstremismo ay maaaring kumain at magpalaki sa iba pang anyo. Ginagamit ito ng mga sumunod na manunulat para sa mga grupong far-right at sa mga marahas na ekstremistang nag-aangking sila ay sa Islam, na ang bawat isa ay lumalago sa mga gawa ng isa.

Noong Pebrero 2015, sinabi ng magasin ng ISIS na Dabiq na inalis ng mga pag-atake sa Paris noong Enero ng taong iyon ang ‘grayzone’, ang espasyo kung saan magkasamang namumuhay ang mga Muslim at ang iba. Inasahan ng grupo na ang mga pag-atake sa ngalan nito ay magpupukaw ng ganti laban sa mga karaniwang Muslim sa Kanluran, upang mapilitan silang pumili ng panig at bumaling dito.

“O mga sumampalataya, magsipasok kayo sa pagkapasakop nang lubusan at huwag kayong sumunod sa mga yapak ng demonyo; tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na malinaw.”

“O mga sumampalataya, kung naghatid sa inyo ang isang suwail ng isang balita ay magsiyasat kayo dahil baka makapaminsala kayo ng mga tao dahil sa kamangmangan, saka kayo dahil sa nagawa ninyo ay baka maging mga nagsisisi.”

“Hindi nagkakapantay ang magandang gawa at ang masagwang gawa. Itulak mo [ang masagwa] sa pamamagitan ng siyang higit na maganda, biglang ang [taong] sa pagitan mo at niya ay may pagkamuhi ay [magiging] para bang siya ay isang katangkilik na matalik.”

Isang pag-aaral ng 648 grupong terorista na aktibo sa pagitan ng 1968 at 2006, at 268 sa mga ito ang natapos. Sa mga natapos, 43 porsiyento ang bumaling sa prosesong pampulitika at 40 porsiyento ang tinapos ng gawain ng pulisya at intelihensiya. Kaunti ang tinapos ng puwersang militar, at mga isa lamang sa sampu ang nanalo.

Inihahambing ang mga pangunahing marahas at di-marahas na kampanya para sa pagbabago mula 1900 hanggang 2006, mahigit 200 marahas at mahigit 100 di-marahas. Nagtagumpay ang mga di-marahas na kampanya nang 53 porsiyento ng pagkakataon, ang mga marahas nang 26 porsiyento.

“Mangunyapit kayo sa lubid ni Allāh nang lahatan at huwag kayong magkahati-hati. Mag-alaala kayo sa biyaya ni Allāh sa inyo yayamang kayo noon ay magkakaaway at nagbuklod Siya sa pagitan ng mga puso ninyo kaya kayo dahil sa biyaya Niya ay naging magkakapatid. Kayo noon ay nasa isang bingit ng isang hukay ng Apoy ngunit sumagip siya sa inyo mula roon. Gayon naglilinaw si Allāh para sa inyo ng mga tanda Niya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.”

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

Iniulat ni Tariq ibn Shihab na isang lalaki ang nagtanong sa Propeta (ﷺ), habang inilalagay niya ang kanyang paa sa estribo, kung aling jihad ang pinakamainam. Sinabi niya: isang salita ng katotohanan na sinabi sa harap ng isang di-makatarungang pinuno.

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“Kung humilig sila sa kapayapaan ay kumiling ka roon at manalig ka kay Allāh. Tunay na Siya ay ang Madinigin, ang Maalam.”

“O mga sumampalataya, magpatupad kayo sa mga kontrata. Ipinahintulot para sa inyo ang hayop ng mga hayupan maliban sa bibigkasin pa sa inyo [dito sa Qur’ān], habang hindi naman mga napahihintulutan ng pangangaso samantalang kayo ay mga nasa iḥrām. Tunay na si Allāh ay naghahatol ng ninanais Niya.”

Isinalaysay ni Abdullah ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang isang Muslim ay dapat makinig at sumunod sa mga may kapangyarihan, gusto man niya o hindi, maliban kung inuutusan siyang suwayin si Allah. Kung inuutusan siyang magkasala, walang pakikinig at walang pagsunod.

Naninindigan si Ibn Qudamah, isang Hanbali na hurista, na ang usapin ng jihad ay ipinagkakatiwala sa pinuno (imam) at sa kanyang paghuhusga, at na dapat siyang sundin ng mga tao rito. Nagbibigay siya ng isang eksepsiyon: kung biglang sumalakay ang isang kaaway at walang panahong magtanong sa pinuno, maaaring ipagtanggol ng mga tao ang kanilang sarili nang walang pahintulot niya. Naninindigan din siya na ang isang Muslim na pumapasok sa isang lupaing hindi Muslim sa ilalim ng isang pangako ng kaligtasan (aman) ay hindi maaaring magtaksil sa mga tao nito o kunin ang kanilang ari-arian, dahil ibinigay ang kaligtasan sa pagkaunawang hindi siya magtataksil sa kanila, kahit hindi ito sinabi sa mga salita.

Iniulat ni Abu Hurayra na sinabi ng Sugo ni Allah (ﷺ): ang Muslim ay ang ligtas ang mga tao sa kanyang dila at kamay, at ang mananampalataya ay ang ligtas sa kanya ang buhay at yaman ng mga tao.

Iniulat ni Abd al-Rahman ibn Abi Layla mula sa mga Kasamahan na naglalakbay sila kasama ng Propeta (ﷺ). Nakatulog ang isang lalaki, at pumunta ang isa pa sa isang lubid na taglay ng natutulog at kinuha ito, at nagising ang natutulog nang takot. Sinabi ng Propeta (ﷺ): hindi ipinahihintulot sa isang Muslim na takutin ang isang Muslim.

Iniulat ni Aisha na sinabi ng Sugo ni Allah (ﷺ): Aisha, si Allah ay mahinahon at iniibig ang kahinahunan, at ipinagkakaloob Niya dahil sa kahinahunan ang hindi Niya ipinagkakaloob dahil sa kabagsikan, ni dahil sa anumang iba pa.

“Ang bahay nga ay puno ng mga lalaki at babae; at naroon ang lahat ng pinuno ng mga Filisteo; at sa bubungan ay may mga tatlong libong lalaki at babae, na nanonood habang nagpapatawa si Samson. At tumawag si Samson sa PANGINOON, at sinabi, O PANGINOONG Diyos, alalahanin mo ako, isinasamo ko sa iyo, at palakasin mo ako, isinasamo ko sa iyo, ngayon lamang, O Diyos, upang makaganti ako agad sa mga Filisteo dahil sa aking dalawang mata. At hinawakan ni Samson ang dalawang haligi sa gitna na kinatatayuan ng bahay, at sa mga ito nakasandig, ang isa sa kanyang kanang kamay, at ang isa sa kanyang kaliwa. At sinabi ni Samson, Hayaan mong mamatay ako kasama ng mga Filisteo. At iniyuko niya ang kanyang sarili nang buong lakas; at bumagsak ang bahay sa mga pinuno, at sa buong bayang naroon. Kaya ang mga patay na kanyang pinatay sa kanyang kamatayan ay higit pa kaysa sa mga pinatay niya sa kanyang buhay.”

“At ano pa ang aking sasabihin? sapagkat kukulangin ako ng panahon upang isaysay ang tungkol kay Gedeon, at kay Barac, at kay Samson, at kay Jefte; kay David din naman, at kay Samuel, at sa mga propeta: Na sa pamamagitan ng pananampalataya ay nagsilupig ng mga kaharian, nagsigawa ng katuwiran, nagsitamo ng mga pangako, nagsitikom ng mga bibig ng mga leon,”

“O mga sumampalataya, huwag kayong gumamit sa mga yaman ninyo sa pagitan ninyo sa kawalang-kabuluhan, maliban na ito ay maging isang kalakalan ayon sa pagkakaluguran mula sa inyo. Huwag kayong pumatay sa mga sarili ninyo; tunay na si Allāh laging sa inyo ay Maawain.”

Isinalaysay ni Ibn Umar na may isang babaeng natagpuang patay sa isa sa mga kampanya ng Propeta (ﷺ), at ipinagbawal ng Propeta ang pagpatay sa mga babae at mga bata.