Davudi, i njohur në shqip si Davidi (paqja qoftë mbi të), ishte profet dhe mbret. Allahu (﷾) i dha atij Zeburin, Psalmet. Ai është njeriu që Kurani e quan “robin Tonë të fuqishëm”, dhe arsyeja që jep është se ai përherë i drejtohej Allahut (﷾).
Ky udhëzues ndjek atë që thotë Kurani, me disa thënie të sakta të Profetit Muhamed (ﷺ). Është historia ashtu siç e tregon Islami.
Me një shikim
- Me vullnetin e Allahut (﷾), një ushtri e vogël mposhti një të madhe, dhe Davudi vrau Xhalutin (Goliatin).
- Allahu (﷾) i dha atij pushtet, urtësi dhe Zeburin (Psalmet).
- Malet dhe zogjtë e lavdëronin Allahun (﷾) bashkë me të.
- Allahu (﷾) ia zbuti hekurin dhe e mësoi të punonte parzmore.
- Ai hante nga puna e duarve të veta.
- Kur u sprovua, kërkoi falje, dhe Allahu (﷾) e fali.
- Ushtria e Talutit
Allahu (﷾) e cakton Talutin mbret dhe e sprovon ushtrinë e tij te një lumë. Vetëm pak mbeten me të. Kurani 2:247Kurani 2:249
- Xhaluti
Ushtria e vogël lutet për durim dhe, me vullnetin e Allahut (﷾), mund ushtrinë e Xhalutit. Davudi vret Xhalutin. Kurani 2:250Kurani 2:251
- Dhuratat
Allahu (﷾) ia forcon mbretërinë, i jep urtësi dhe i jep Zeburin. Kurani 38:20Kurani 17:55
- Dy burrat
Dy burra kapërcejnë murin e dhomës së tij të veçantë dhe i kërkojnë të gjykojë mes tyre. Kurani 38:21–24
- I falur
Ai e kupton se është vënë në provë, kërkon falje dhe bie në gjunjë. Allahu (﷾) e fal. Kurani 38:24Kurani 38:25
- Mëkëmbës
Allahu (﷾) e bën mëkëmbës në Tokë dhe i thotë të gjykojë mes njerëzve me drejtësi. Kurani 38:26
Kurani nuk jep data për jetën e Davudit, prandaj këto janë hapat e historisë së tij.
Taluti, Xhaluti dhe lumi
Pas kohës së Musait, prijësit e bijve të Israilit i kërkuan profetit të tyre t’u caktonte një mbret. Ata donin të luftonin në rrugën e Allahut (﷾). Allahu (﷾) caktoi Talutin. Disa prej tyre dyshuan nëse ai ishte i denjë për të sunduar. Profeti i tyre u përgjigj se Allahu (﷾) e kishte zgjedhur, dhe i kishte dhënë dituri dhe forcë trupore. Kurani 2:246–247
Taluti u nis me ushtrinë dhe u tha atyre se Allahu (﷾) do t’i sprovonte me një lumë. Kush pinte prej tij nuk do të shkonte me të. Lejohej vetëm një grusht ujë. Të gjithë pinë, përveç një pakice. Ata pak e kaluan lumin me Talutin. Pastaj panë sa i madh ishte armiku dhe thanë se nuk mund të përballeshin me Xhalutin (Goliatin) dhe ushtrinë e tij. Por ata që ishin të bindur se do të takoheshin me Allahun (﷾) u përgjigjën: Kurani 2:249
Sa herë, me ndihmën e Allahut, një ushtri e vogël ka ngadhënjyer mbi një ushtri të madhe! Allahu është me të durueshmit
(Kurani 2:249)
Ndërsa po shkonin të përballeshin me Xhalutin, u lutën:
Zoti ynë! Na pajis me durim, na forco këmbët tona dhe na ndihmo kundër këtij populli jobesimtar!
(Kurani 2:250)
Lutja e tyre u pranua:
Me ndihmën e Allahut, ata i thyen armiqtë dhe Davudi e vrau Xhalutin. Allahu i dha atij pushtetin dhe Profecinë dhe i mësoi dituritë që deshi.
(Kurani 2:251)
Fitorja ishte e Allahut (﷾), jo e ushtrisë. Kurani shton se Allahu (﷾) i frenon disa njerëz me anë të të tjerëve, përndryshe toka do të mbushej me shkatërrim. Kurani 2:251
Një mbret me dhurata nga Allahu (﷾)
Allahu (﷾) i dha Davudit një mbretëri të fortë. I dha gjithashtu urtësi dhe gjykim të drejtë në të folur dhe në vendimet mes njerëzve. Davudi dhe i biri, Sulejmani (Salomoni), morën të dy dituri, dhe të dy falënderuan: Kurani 38:20Kurani 27:15Sulejmani
Qoftë lavdëruar Allahu që na ka ngritur mbi shumicën e robërve të Tij besimtarë!
(Kurani 27:15)
Zeburi
Allahu (﷾) i dha Davudit edhe një libër, Zeburin, që përkthehet si Psalmet. Kurani e përmend Davudin mes të dërguarve të cilëve Allahu (﷾) u dërgoi shpallje, dhe në një vend tjetër thotë: Kurani 4:163
Ne i kemi ngritur disa profetë mbi të tjerët dhe Davudit i kemi dhënë Zeburin.
(Kurani 17:55)
Profeti (ﷺ) tha se leximi i Zeburit iu bë i lehtë Davudit. Ai urdhëronte që t’u vendosnin shalët kafshëve të tij, dhe e mbaronte leximin para se ato të ishin gati. Sahih al-Bukhari 3417
Malet, zogjtë dhe hekuri
Kurani tregon për dhurata të tjera. Allahu (﷾) bëri që kodrat dhe zogjtë të bashkoheshin me Davudin në lavdërimin e Tij, në mbrëmje dhe në lindjen e diellit: Kurani 38:18–19Kurani 21:79
O male dhe zogj! Lavdërojeni emrin Tim bashkë me Davudin
(Kurani 34:10)
Allahu (﷾) gjithashtu ia zbuti hekurin dhe e mësoi të punonte parzmore, dhe t’i masë mirë hallkat e tyre: Kurani 34:10–11
Ne i mësuam atij (Davudit) punimin e parzmoreve prej hekuri për ju, për t’ju mbrojtur në luftë me armikun, andaj, a jeni mirënjohës?
(Kurani 21:80)
Davudi ishte mbret, e megjithatë punonte me duart e veta. Profeti (ﷺ) tha se askush nuk ka ngrënë ndonjëherë ushqim më të mirë se ai që e fiton me punën e vet. Ai tha se Profeti i Allahut (﷾), Davudi, hante nga fitimi i punës së vet. Sahih al-Bukhari 2072Sahih al-Bukhari 3417
Një njeri i fuqishëm që përherë kthehej
Allahu (﷾) i tha Profetit (ﷺ) të duronte atë që thoshin njerëzit dhe ta kujtonte Davudin: Kurani 38:17
kujtoje robin Tonë të fuqishëm, Davudin, që përherë i drejtohej Zotit.
(Kurani 38:17)
Forca e Davudit nuk ishte vetëm në krahun e tij. Ajo dukej në mënyrën si adhuronte. Profeti (ﷺ) i tha Abdullah ibn Amrit se namazi më i dashur për Allahun (﷾) është namazi i Davudit, dhe agjërimi më i dashur për Allahun (﷾) është agjërimi i Davudit. Davudi flinte gjysmën e natës, falej një të tretën e saj dhe flinte përsëri një të gjashtën. Ai agjëronte një ditë po, një ditë jo. Sahih al-Bukhari 1131Sahih al-Bukhari 3420
Ai ishte edhe gjykatës. Kurani tregon për një çështje që Davudi dhe Sulejmani e gjykuan bashkë, për dele që kishin hyrë natën në një arë. Allahu (﷾) thotë se Ai ishte dëshmitar i gjykimit të tyre. Sulejmanit i dha kuptimin e drejtë të çështjes, dhe secilit prej tyre i dha gjykim dhe dituri. Kurani 21:78–79
Dy burrat që kapërcyen murin
Pastaj Kurani tregon për një ditë kur Davudi u vu në provë. Dy burra kapërcyen murin e dhomës së tij të veçantë. Ai u frikësua, por ata i thanë të mos kishte frikë: kishin ardhur me një mosmarrëveshje, dhe njëri i kishte bërë padrejtësi tjetrit. I kërkuan të gjykonte mes tyre me drejtësi. Njëri prej tyre tha se vëllai i tij kishte nëntëdhjetë e nëntë dele, dhe ai kishte vetëm një. E megjithatë vëllai i kishte kërkuar t’ia jepte. Kurani 38:21–23
Davudi dha gjykimin e tij. Pastaj e kuptoi se Allahu (﷾) e kishte vënë në provë: Kurani 38:24
Davudi e kuptoi, se në të vërtetë Ne e kishim vënë në provë atë, prandaj kërkoi falje nga Zoti i vet, ra në gjunjë dhe u përul, duke u penduar.
(Kurani 38:24)
Ai nuk vonoi dhe nuk u zu me fjalë. Kërkoi falje, ra në gjunjë dhe iu kthye Allahut (﷾). Dhe Allahu (﷾) e fali:
Pastaj, Ne ia falëm këtë e ai te Ne do të jetë i afërt dhe do të ketë strehim të mirë (në jetën tjetër).
(Kurani 38:25)
Kurani nuk thotë më shumë për sprovën, dhe ky udhëzues nuk shton asgjë. Ajo që na tregon është ajo që ka rëndësi. Ai u kthye, dhe Allahu (﷾) e fali dhe e afroi pranë Vetes. Pastaj Allahu (﷾) i foli përsëri:
O Davud, Ne të kemi bërë mëkëmbës në Tokë, prandaj gjyko ndërmjet njerëzve me drejtësi
(Kurani 38:26)
Këtu mëkëmbës (halife) do të thotë dikush të cilit i është dhënë pushtet në Tokë, për të sunduar mbi njerëzit. Allahu (﷾) i tha Davudit të gjykonte me të vërtetë dhe me drejtësi, dhe të mos ndiqte dëshirat e veta, të cilat do ta largonin nga rruga e Allahut (﷾). Kurani 38:26
Si e tregon Bibla ndryshe
Bibla e tregon gjerësisht historinë e Davidit, në librat 1 dhe 2 i Samuelit, në 1 i Mbretërve dhe në Psalmet. Kurani dhe Bibla pajtohen se ai mundi Goliatin dhe u bë mbret. Por hollësitë ndryshojnë. Myslimanët besojnë se Allahu (﷾) ia shpalli Tevratin Musait, dhe Inxhilin Isait: Ungjillin që predikoi vetë Jezusi gjatë jetës së tij. Inxhili nuk është Dhiata e Re. Katër Ungjijtë e Dhiatës së Re, Mateu, Marku, Luka dhe Gjoni, u shkruan nga të tjerë, dekada pasi Jezusi u ngrit lart. Asnjëri prej tyre nuk e përmend autorin e vet: emrat u vunë më vonë. Dhe Tevrati që kemi sot nuk është pikërisht ashtu si u shpall. Prandaj aty ku Bibla e tregon një histori njësoj si Kurani, e besojmë. Aty ku ndryshon nga Kurani apo e kundërshton, nuk e besojmë. Aty ku Kurani nuk thotë asgjë, as e besojmë as e mohojmë, siç mësoi Profeti (ﷺ). Ja ndryshimet kryesore, me vargjet. 1 Samuel 17:50 (KJV)Kurani 5:48Kurani 5:46Nga cili prej katër Ungjijve predikoi Jezusi?Kush i shkroi Ungjijtë?Sahih al-Bukhari 4485Si duhet ta lexojë një mysliman Biblën?
Goliati. Në 1 i Samuelit, Sauli i thotë Davidit se është vetëm një djalosh, dhe Davidi e vret Goliatin me një hobe dhe një gur. Kurani e tregon me një rresht të vetëm: me vullnetin e Allahut (﷾), Davudi vrau Xhalutin. Nuk thotë asgjë për moshën e tij, as për hobenë. 1 Samuel 17:33 (KJV)1 Samuel 17:50 (KJV)Kurani 2:251
Psalmet. Kurani flet për Zeburin si një libër që Allahu (﷾) ia dha Davudit, dhe e numëron atë mes atyre që morën shpallje. Në Bibël, Libri i Psalmeve është një përmbledhje këngësh dhe lutjesh. Shumë prej tyre kanë në krye emrin e Davidit, e disa emra të tjerë, si Asafi ose Moisiu. Prandaj Libri i Psalmeve i sotëm nuk është thjesht libri që Allahu (﷾) i dha Davudit. Kjo uebfaqe e shqyrton lidhjen mes tyre në një faqe më vete. Kurani 4:163Kurani 17:55Psalm 3:1 (KJV)Psalm 50:1 (KJV)Psalm 90:1 (KJV)A besojnë myslimanët te librat që Allahu u dha Musait dhe Jezusit?
Bat-Sheba dhe Uria. 2 i Samuelit 11 thotë se Davidi mori Bat-Shebën, gruan e Uria hitit. Thotë se e vuri Urinë në ballë të betejës, ku ai vdiq. Kurani nuk e tregon këtë histori, dhe myslimanët e hedhin poshtë. Islami mëson se, pasi Allahu (﷾) e bënte një njeri profet, e ruante nga mëkatet e mëdha. Kurani tregon për një sprovë, pa thënë cila ishte. Pas saj, Davudi kërkoi falje dhe Allahu (﷾) e fali. Kurani e quan atë njeri të fuqishëm që përherë i drejtohej Allahut (﷾). 2 Samuel 11:2–4 (KJV)2 Samuel 11:14–17 (KJV)Kurani 38:17Kurani 38:24–25A ishin profetët pa mëkat?
Çfarë mund të mësojmë
Historia e Davudit është për këdo që ka pushtet, dhe për këdo që ka gabuar.
- Fitorja vjen me vullnetin e Allahut (﷾). Një ushtri e vogël, me durim dhe lutje, mundi një të madhe. Besimtarët i kërkuan Allahut (﷾) t’i pajiste me durim dhe t’ua forconte këmbët. Kurani 2:249–250
- Falënderoni për atë që ju është dhënë. Davudi dhe Sulejmani morën dituri dhe thanë: “Qoftë lavdëruar Allahu”. Allahu (﷾) na pyet të gjithëve nëse do të jemi mirënjohës. Kurani 27:15Kurani 21:80
- Ka nder në punën me duart tuaja. Ishte mbret, e megjithatë hante nga fitimi i punës së vet. Sahih al-Bukhari 2072
- Adhurimi i qëndrueshëm është më i dashuri. Profeti (ﷺ) tha se Allahu (﷾) e do namazin dhe agjërimin e Davudit. Ai falej një pjesë të natës, flinte, dhe agjëronte një ditë po, një ditë jo. Sahih al-Bukhari 1131
- Kthehuni, dhe dera është e hapur. Kur Davudi e kuptoi se ishte vënë në provë, kërkoi falje menjëherë. Allahu (﷾) e fali dhe e afroi pranë Vetes. Kurani 38:24–25
Kurani e kujton Davudin si njeri të fuqishëm që përherë i drejtohej Allahut (﷾). Kjo është e hapur për këdo: drejtojuni Zotit tuaj, kërkoni falje, dhe do ta gjeni Atë Falës. Kurani 38:17