Како бил објавен Куранот?

Аиша ја опишува првата објава. Во пештерата Хира ангелот му рекол на Веровесникот (ﷺ) да чита, а тој три пати одговорил дека не знае да чита, пред да му бидат дадени првите ајети од сурата Ел-Алак. Хатиџе го однела кај својот братучед Варака ибн Невфел, стар, слеп човек што станал христијанин и препишувал делови од Евангелието со хебрејски букви. Варака рекол дека ова е ангелот што Бог го испратил кај Муса, а неколку дена подоцна умрел.

Ибн Аббас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) почнал да прима објава на четириесет години, останал во Мека тринаесет години примајќи ја, потоа му било наредено да се исели, живеел десет години како иселеник и умрел на шеесет и три години.

“Читај во името на Господарот твој Кој создава, го создава човекот од грутка крв! Читај, зашто Најблагороден е Господарот твој, Кој поучува со перо, Кој го подучува човекот за она што тој не го знае.”

Аиша ја опишува првата објава. Во пештерата Хира ангелот му рекол на Веровесникот (ﷺ) да чита, а тој три пати одговорил дека не знае да чита, пред да му бидат дадени првите ајети од сурата Ел-Алак. Хатиџе го однела кај својот братучед Варака ибн Невфел, стар, слеп човек што станал христијанин и препишувал делови од Евангелието со хебрејски букви. Варака рекол дека ова е ангелот што Бог го испратил кај Муса, а неколку дена подоцна умрел.

Аиша ја опишува првата објава. Во пештерата Хира ангелот му рекол на Веровесникот (ﷺ) да чита, а тој три пати одговорил дека не знае да чита, пред да му бидат дадени првите ајети од сурата Ел-Алак. Хатиџе го однела кај својот братучед Варака ибн Невфел, стар, слеп човек што станал христијанин и препишувал делови од Евангелието со хебрејски букви. Варака рекол дека ова е ангелот што Бог го испратил кај Муса, а неколку дена подоцна умрел.

Џабир пренесува како Веровесникот (ﷺ) зборувал за паузата во објавата. Додека одел, слушнал глас од небото и го видел ангелот од Хира како седи на столица меѓу небото и земјата. Се исплашил, отишол дома и побарал да го завиткаат. Тогаш биле објавени 74:1-5, а по ова објавата доаѓала силно, често и редовно.

“О, ти покриен! Стани и опоменувај! И Господарот свој величај Го! И облеката своја исчисти ја! И стој настрана од идолите!”

Ел-Харис ибн Хишам го прашал Веровесникот (ﷺ) како му доаѓа објавата. Тој рекол дека понекогаш доаѓа како ѕвонење на ѕвонче, што му било најтешко, и кога ќе помине, веќе го разбрал она што било кажано. Други пати ангелот доаѓал во облик на човек и му зборувал, а тој го разбирал она што тој го кажувал. Аиша додава дека го видела како прима објава во многу студен ден и видела како пот му капе од челото кога таа ќе завршела.

“Ние навистина тешки зборови ќе ти праќаме –”

Зејд ибн Сабит пренесува дека Веровесникот (ﷺ) му го диктирал 4:95 кога дошол слепиот човек Ибн Умму Мектум и рекол дека би се борел кога би можел. Тогаш дошла објава додека бутот на Веровесникот (ﷺ) лежел врз бутот на Зејд, и станал толку тежок што Зејд се плашел дека бутот ќе му се скрши. Кога таа состојба поминала, биле објавени зборовите што ги исклучуваат лицата со попреченост.

Ибн Аббас објаснува дека Веровесникот (ﷺ) ја чувствувал објавата како тешка и брзо ги мрдал усните со неа, сè додека Аллах не објавил дека не треба да го брза својот јазик: собирањето и учењето на Куранот е Аллахова задача. Потоа слушал додека Џибрил учел, а потоа го учел онака како што го учел Џибрил.

“Не изговарај го Куранот со јазикот свој за што побргу да го запомниш, Ние сме должни да го собереме за ти да го читаш. А кога го читаме, ти следи го читањето негово, а потоа, Ние сме должни да го објасниме.”

“Тој се намурти и се сврте затоа што слепиот му пријде. А што знаеш ти, можеби тој сака да се очисти, или да се подучи, па поуката да му користи. Тој што е богат, ти него го советуваш, а ти не си виновен ако тој не сака да верува. А тој што ти приоѓа брзајќи и се плаши, ти го занемаруваш.”

Сопственото раскажување на Аиша за клеветата раширена против неа. Таа вели дека Веровесникот (ﷺ) поминал цел месец без да прими каква било објава за нејзиниот случај, додека гласината се ширела и тој се советувал со своите асхаби, пред да слезат ајетите што ја прогласија за невина. Кога Сафван ибн ел-Муаттал ја нашол оставена зад караванот и ја препознал, зашто ја видел пред да биде пропишано покривањето, таа вели: го покрив лицето со својата облека.

“Навистина, тие кои ја изнесоа клеветата, се една група меѓу вас! Не сметајте го тоа за некакво зло за вас; не, тоа е добро за вас. Секој од нив ќе биде казнет според гревот што го заслужил, а тој од нив што тоа најмногу го правел го чека големо страдање.”

Ибн Абас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) го прашал Џибрил зошто не го посетува почесто. Тогаш бил објавен 19:64: ангелите слегуваат само по заповед на Господарот.

“А ние слегуваме само по наредба на Господарот твој. Нему Му припаѓа тоа што е пред нас и тоа што е зад нас, и тоа што е помеѓу. А Господарот твој не заборава.”

“Тие што не веруваат, велат: „Зошто Куранот не му е објавен целиот одеднаш?“ А така се објавува за со него срцето твое да го зацврстиме, и Ние го објавуваме постепено.”

“И како Куран, сè дел по дел ти го објавуваме, за на луѓето малку по малку да им го кажуваш, и по потреба го објавуваме.”

Вели дека Куранот бил објавуван постепено во текот на дваесет и три години, според настаните и околностите и прописите што биле потребни, за да ги зацврсти срцата на верниците.

Аиша го објаснува редоследот на објавата: првите пасуси зборувале за Џенетот и Огнот; дури кога луѓето го прифатиле исламот биле објавени прописите за дозволеното и забранетото. Ако првата наредба била да престанат да пијат вино или да прават блуд, вели таа, луѓето ќе одбиеле да се откажат од нив.

Ибн Аббас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) почнал да прима објава на четириесет години, останал во Мека тринаесет години примајќи ја, потоа му било наредено да се исели, живеел десет години како иселеник и умрел на шеесет и три години.

“Аллах ги слушна зборовите на таа што со тебе за својот маж се расправаше и на Аллах Му се жалеше, а Аллах го слуша вашиот меѓусебен разговор, бидејќи Аллах навистина сè слуша и сè гледа.”

Ибн Месуд се колне дека нема сура за која не знае каде била објавена и нема ајет за кој не знае за кого бил објавен. Кога би знаел за некого што ја познава Книгата подобро, а до кого може да стигне камила, би отишол кај него.

Ел-Бера пренесува дека кога бил објавен 4:95, Веровесникот (ﷺ) рекол да го повикаат Зејд и тој да ги донесе плочката, мастилницата и плешката. Му рекол да го напише ајетот. Слепиот човек Ибн Умму Мектум, кој седел зад него, прашал што значи тоа за него, и ајетот бил објавен со зборовите што ги исклучуваат лицата со попреченост.

Зејд ибн Сабит пренесува дека Веровесникот (ﷺ) му го диктирал 4:95 кога дошол слепиот човек Ибн Умму Мектум и рекол дека би се борел кога би можел. Тогаш дошла објава додека бутот на Веровесникот (ﷺ) лежел врз бутот на Зејд, и станал толку тежок што Зејд се плашел дека бутот ќе му се скрши. Кога таа состојба поминала, биле објавени зборовите што ги исклучуваат лицата со попреченост.

Зејд ибн Сабит пренесува дека откако многумина што го знаеле Куранот напамет биле убиени кај Јемама, Ебу Бекр го замолил да го собере Куранот во еден том, потсетувајќи го дека тој ја запишувал објавата за Аллаховиот Пратеник. Зејд го собрал од запишани парчиња и од меморијата на луѓето, а довршениот примерок поминал од Ебу Бекр кај Омер, а потоа кај Хафса.

Убејј ибн Кеʻб пренесува дека Џибрил дошол кај Веровесникот (ﷺ) кај бајата на Бену Гифар и рекол дека Аллах му заповеда да му го учи Куранот на својот народ на еден начин. Тој побарал од Аллах олеснување и рекол дека неговиот народ не може тоа да го совлада. Џибрил дошол повторно со два, потоа три, потоа седум начини: на кој и да го учат, ќе бидат во право.

Ибн Аббас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Џибрил најпрвин му го учел Куранот на еден начин, а тој постојано барал повеќе сè додека Џибрил не го проучил на седум начини.

Ибн Абас пренесува дека Џибрил се среќавал со Веровесникот (ﷺ) секоја ноќ во Рамазан за да го проучува Куранот со него, и дека тој тогаш бил подарежлив од брзиот ветер.

Ебу Хурејре пренесува дека Џибрил го преминувал Куранот со Веровесникот (ﷺ) еднаш секоја година, а двапати во годината кога тој умрел.

“Ние почнавме да го објавуваме (Куранот) во ноќта Кадр!”

“Во месецот рамазан започна објавувањето на Куранот, кој е патоказ за луѓето, јасен доказ за Вистинскиот пат и разликување на доброто од злото. Кој од вас ќе биде дома во тој месец, нека пости, а кој ќе биде болен или ќе биде на пат, нека ги испости истиот број денови. Аллах сака да ви олесни, а не да имате потешкотии, одреден број денови да испостите и Аллах да Го величате за упатството кое ви го даде, и благодарни да бидете.”

“Ние започнавме да ја објавуваме во Благословената ноќ, и Ние навистина опоменуваме;”

Вели дека Куранот бил спуштен во Ноќта на Кадр, во Рамазан, наведувајќи ги 44:3 и 2:185. Пренесува од Ибн Абас и од други дека бил спуштен одеднаш од Зачуваната плоча во Домот на величието во небото на овој свет, а потоа му доаѓал на Веровесникот (ﷺ) во делови, според настаните, во текот на дваесет и три години.

Енес пренесува дека Аллах му испраќал објава на Веровесникот (ﷺ) непрекинато во периодот пред неговата смрт и дека тоа било времето на најмногу објава. Потоа Веровесникот (ﷺ) умрел.

Еден Евреин му рекол на Омер ибн ел-Хаттаб дека ако ајетот „Денес верата ваша ви ја усовршив“ им бил објавен на Евреите, тие тој ден би го чувале како празник. Омер одговорил дека муслиманите точно знаат кога и каде слегол: во петок, додека Веровесникот (ﷺ) стоел на Арафат за време на аџилакот.

“Ви се забранува мрша, крв, свинско месо и тоа што е заклано во нечие друго име, а не во Аллаховото, и тоа што е задавено и убиено, и што при пад е загинато, и со рог забодено, или од ѕвер начнато, освен ако сте го заклале пред да умре, и што на жртвениците е жртвувано, и ви се забранува гатање со стрелички. Тоа е порок! Денес неверниците изгубија секаква надеж дека вие од својата вера ќе отпаднете, затоа не плашете се од нив, туку плашете се од Мене. Денес верата ваша ви ја усовршив и благодaтта Своја спрема вас ја надополнив и задоволен Сум исламот да ви биде вера. А на тој што ќе биде принуден, кога има глад, без намера да стори грев, Аллах ќе му прости и Милостив ќе биде.”

Ибн Абас пренесува дека последниот ајет објавен на Веровесникот (ﷺ) бил ајетот за каматата (риба).

Ел-Бера пренесува дека последната објавена сура била Берае (сурата 9) и дека последниот објавен ајет бил оној за наследството што започнува со: те прашуваат за правен пропис (4:176).

Енес пренесува дека откако Веровесникот (ﷺ) умрел, Ебу Бекр и Омер ја посетиле Умму Ејмен, како што правел тој. Таа заплакала. Рекла дека знае дека она што го чекало кај Аллах е подобро, но плаче затоа што објавата од небото престанала. Двајцата мажи тогаш заплакале со неа.

Зејд ибн Сабит пренесува дека откако многумина што го знаеле Куранот напамет биле убиени кај Јемама, Ебу Бекр го замолил да го собере Куранот во еден том, потсетувајќи го дека тој ја запишувал објавата за Аллаховиот Пратеник. Зејд го собрал од запишани парчиња и од меморијата на луѓето, а довршениот примерок поминал од Ебу Бекр кај Омер, а потоа кај Хафса.

Енес пренесува дека Хузејфе ибн ел-Јеман, вознемирен од тоа колку војниците од Сирија и Ирак се разликувале во учењето на Куранот, го поттикнал Осман да го спаси уметот пред тој да се раздели околу својата Книга како што се разделиле Евреите и христијаните. Осман ги позајмил собраните листови што ги чувала Хафса, им наредил на Зејд ибн Сабит и на тројца мажи од Курејшите да ги препишат, велејќи им на тројцата дека секаде каде што ќе се разликуваат со Зејд, треба да пишуваат на дијалектот на Курејшите, на кој е објавен Куранот, ѝ ги вратил листовите, испратил по еден примерок во секоја покраина и наредил сиот друг пишан куранскиот материјал да биде изгорен.

“Тој не зборува по своја волја. Тоа е само Објавата која што му се доставува.”

“А кога им се кажуваат ајетите Наши, кои се јасни, тогаш тие што не веруваат дека пред Нас ќе застанат, велат: „Донеси ти некој друг Куран или измени го!“ Кажи: „Незамисливо е јас сам од себе да го менувам, јас го следам само тоа што ми се објавува, јас се плашам да Му бидам непослушен на својот Господар од страдањето на Големиот ден.“”

“А да изнесуваше тој какви било зборови против Нас, Ние со десницата би го зграпчиле, а потоа главната вена би му ја пресекле, и никој меѓу вас не би можел од тоа да го одбрани.”

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”