Maikling sagot
Hindi. Ang kuwento ng babaeng nahuli sa pangangalunya, Juan 7:53 hanggang 8:11, ay wala sa pinakaunang mga kopyang papiro ng Juan. Wala ito sa dalawang pinakamatandang nananatiling Bibliyang Griyego, ang Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus. Walang nananatiling kopyang Griyego mula bago ang mga AD 400 ang mayroon nito. Hindi magkasundo ang mga sumunod na kopyang naglalaman nito kung saan ito ilalagay. Inilalagay ito ng karamihan pagkatapos ng Juan 7:52, ng ilan sa ibang bahagi ng Juan, at ng iilan sa Lucas. Iyan ang tanda ng isang kuwentong walang takdang tahanan. Sinasabi ito ng mga makabagong Bibliya, kasama ang NIV, sa isang tala. Gayunman, binabasa pa rin bilang salita ng Diyos (﷾) ang “siyang unang bumato sa kanya”. Ang sagot ng Islam ay si Allah (﷾) mismo ang nagbaba ng Qur'an at nangakong iingatan ito.
Buong paliwanag
Ang kuwento ayon sa pagkakalimbag ng King James Version
Inililimbag ng King James Version ang kuwento bilang bahagi ng Juan nang walang tala. Dinala ng mga eskriba (mga lalaking kumokopya at nagtuturo ng Kautusan) at ng mga Pariseo (isang pangkat na Hudyo na mahigpit sa Kautusan) kay Jesus ang isang babaeng nahuli sa pangangalunya. Itinanong nila kung ano ang dapat gawin ayon sa Kautusan ni Moises. Sumagot siya na ang walang kasalanan ang dapat unang bumato. Pinaalis niya ang babae sa mga salitang “humayo ka, at huwag ka nang magkasala pa”.
“At dinala sa kanya ng mga eskriba at ng mga Pariseo ang isang babaing nahuli sa pangangalunya; at nang siya'y mailagay nila sa gitna, Ay sinabi nila sa kanya, Guro, ang babaing ito ay nahuli sa pangangalunya, sa mismong pagkakagawa. Ngayon sa kautusan ay iniutos sa amin ni Moises, na ang gayon ay batuhin: ngunit ano ang masasabi mo?”
“Kaya nang patuloy silang nagtatanong sa kanya, ay tumindig siya, at sinabi sa kanila, Ang walang kasalanan sa inyo, ay siyang unang bumato sa kanya.”
“Sinabi niya, Wala, Panginoon. At sinabi sa kanya ni Jesus, Ako man ay hindi humahatol sa iyo: humayo ka, at huwag ka nang magkasala pa.”
Ang ipinapakita ng pinakamatatandang manuskrito
Wala ang kuwento sa pinakaunang mga papiro ng Juan (mga kopya sa papel na gawa sa mga tambo). Wala rin ito sa Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus, dalawang Bibliyang Griyego ng ikaapat na siglo na kinopya sa kamay. Binabanggit ng iskolar ng Bagong Tipan na si Robert M. Grant na walang nananatiling manuskrito mula bago ang katapusan ng ikaapat na siglo ang naglalaman nito. Walang Griyegong komentaristang tumuring dito bilang bahagi ng Juan hanggang sa ika-12 siglo. Kahit noon ay binabanggit niya na wala ito sa mga tumpak na kopya. Nalaman ng mga manunulat na Latin ang kuwento mula sa huling bahagi ng ikaapat na siglo, nang magsimulang dalhin ito ng mga kopya ng Juan.
Tungkol sa kuwento ng babaing nahuli sa pangangalunya (Juan 7:53-8:11), iniuulat nito na wala ito sa mga unang papiro (P66 at P75), sa Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus at sa iba pang unang saksi, at na inilalagay ito ng mga manuskritong naglalaman nito sa iba't ibang lugar: pagkatapos ng Juan 7:52, pagkatapos ng Juan 7:36, sa dulo ng Juan, o pagkatapos ng Lucas 21:38. Naghihinuha ito na hindi ito bahagi ng orihinal na Ebanghelyo ni Juan.
Sa kabanata tungkol sa kritika ng teksto, inililista nito ang mga bahaging mapatutunayang binago ang teksto. Tungkol sa babaing nahuli sa pangangalunya: hindi ito bahagi ng Ebanghelyo ni Juan; nasa huling tekstong Byzantine ito, karaniwan bilang Juan 7:53-8:11 ngunit kung minsan ay pagkatapos ng Juan 7:36 o 21:24, at sa isang maliit na pangkat ng mga manuskrito ay pagkatapos ng Lucas 21:38; walang manuskrito bago ang katapusan ng ika-4 na siglo ang naglalaman nito. Tungkol sa Marcos 16:9-20 at sa mga makalangit na saksi ng 1 Juan 5:7: hindi rin bahagi ang mga ito ng isinulat ng kanilang mga may-akda. Idinaragdag ni Grant na ang ganitong mga dagdag ay bahagi ng kasaysayan ng Simbahan, hindi ng Bagong Tipan.
Idinaragdag nito na wala rin ang bahagi sa mga unang saling Syriac at Coptic; na walang Griyegong ama ng simbahan bago si Euthymius Zigabenus noong ika-12 siglo ang nagkomento sa bahagi, at na si Euthymius mismo ay nagsasabing wala ito sa mga tumpak na kopya; na ang istilo at bokabularyo nito ay kapansin-pansing naiiba sa ibang bahagi ng Juan; at na pinuputol nito ang daloy sa pagitan ng Juan 7:52 at 8:12. Hinuhusgahan ito ni Metzger na isang piraso ng tradisyong pasalita na kumalat sa mga bahagi ng simbahan sa Kanluran at kalaunan ay isiningit sa iba't ibang lugar. Idinaragdag niya na ang salaysay ay may lahat ng tanda ng makasaysayang katotohanan.
Isang kuwentong walang takdang tahanan
Inilalagay ng mga sumunod na manuskritong naglalaman ng kuwento ito sa iba't ibang lugar. Inilalagay ito ng ilan pagkatapos ng Juan 7:52, ng ilan pagkatapos ng Juan 7:36, ng ilan sa dulo ng Juan, at ng ilan pagkatapos ng Lucas 21:38. Sa Lucas 21:37-38, nagpapalipas ng gabi si Jesus sa bundok ng mga Olibo at pumupunta sa kanya ang mga tao nang maagang-maaga sa templo. Malapit itong tumutugma sa mga pambungad na linya ng kuwento, at doon ito inilalagay ng isang pangkat ng mga manuskrito. Ang isang bahaging inilalagay ng mga kopya sa iba't ibang lugar ay hindi isang takdang bahagi ng anumang Ebanghelyo.
Tungkol sa kuwento ng babaing nahuli sa pangangalunya (Juan 7:53-8:11), iniuulat nito na wala ito sa mga unang papiro (P66 at P75), sa Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus at sa iba pang unang saksi, at na inilalagay ito ng mga manuskritong naglalaman nito sa iba't ibang lugar: pagkatapos ng Juan 7:52, pagkatapos ng Juan 7:36, sa dulo ng Juan, o pagkatapos ng Lucas 21:38. Naghihinuha ito na hindi ito bahagi ng orihinal na Ebanghelyo ni Juan.
Sa kabanata tungkol sa kritika ng teksto, inililista nito ang mga bahaging mapatutunayang binago ang teksto. Tungkol sa babaing nahuli sa pangangalunya: hindi ito bahagi ng Ebanghelyo ni Juan; nasa huling tekstong Byzantine ito, karaniwan bilang Juan 7:53-8:11 ngunit kung minsan ay pagkatapos ng Juan 7:36 o 21:24, at sa isang maliit na pangkat ng mga manuskrito ay pagkatapos ng Lucas 21:38; walang manuskrito bago ang katapusan ng ika-4 na siglo ang naglalaman nito. Tungkol sa Marcos 16:9-20 at sa mga makalangit na saksi ng 1 Juan 5:7: hindi rin bahagi ang mga ito ng isinulat ng kanilang mga may-akda. Idinaragdag ni Grant na ang ganitong mga dagdag ay bahagi ng kasaysayan ng Simbahan, hindi ng Bagong Tipan.
“Pumunta si Jesus sa bundok ng mga Olibo. At nang maagang-maaga ay muli siyang pumasok sa templo, at lumapit sa kanya ang lahat ng tao; at naupo siya, at tinuruan sila.”
“At sa araw ay nagtuturo siya sa templo; at sa gabi ay lumalabas siya, at nananatili sa bundok na tinatawag na bundok ng mga Olibo. At ang lahat ng tao ay pumupunta sa kanya nang maagang-maaga sa templo, upang makinig sa kanya.”
| Lugar | Sa aling mga kopya |
|---|---|
| Wala saanman | Ang pinakamaagang mga papiro ni Juan, ang Codex Sinaiticus at ang Codex Vaticanus |
| Pagkatapos ng Juan 7:52 | Karamihan sa mga mas huling kopya |
| Pagkatapos ng Juan 7:36 | Ang ilan |
| Sa wakas ng Juan | Ang ilan |
| Pagkatapos ng Lucas 21:38 | Isang pangkat ng mga kopya |
Ang dugtungan sa Juan
Kung wala ang kuwento, tuloy-tuloy ang pagbasa ng Juan. Sinasabi ng mga Pariseo kay Nicodemo na walang propetang bumabangon mula sa Galilea, at agad na sumusunod ang “Nagsalita nga muli si Jesus sa kanila”. Pinuputol ng kuwento ang daloy na iyon. Iba rin ang istilo at bokabularyo nito sa ibang bahagi ng Juan.
“Sumagot sila at sinabi sa kanya, Ikaw ba ay taga-Galilea rin? Saliksikin mo, at tingnan: sapagkat walang propetang bumabangon mula sa Galilea.”
“At umuwi ang bawat isa sa kanyang sariling bahay.”
“Nagsalita nga muli si Jesus sa kanila, na nagsasabi, Ako ang ilaw ng sanlibutan: ang sumusunod sa akin ay hindi lalakad sa kadiliman, kundi magkakaroon ng ilaw ng buhay.”
Idinaragdag nito na wala rin ang bahagi sa mga unang saling Syriac at Coptic; na walang Griyegong ama ng simbahan bago si Euthymius Zigabenus noong ika-12 siglo ang nagkomento sa bahagi, at na si Euthymius mismo ay nagsasabing wala ito sa mga tumpak na kopya; na ang istilo at bokabularyo nito ay kapansin-pansing naiiba sa ibang bahagi ng Juan; at na pinuputol nito ang daloy sa pagitan ng Juan 7:52 at 8:12. Hinuhusgahan ito ni Metzger na isang piraso ng tradisyong pasalita na kumalat sa mga bahagi ng simbahan sa Kanluran at kalaunan ay isiningit sa iba't ibang lugar. Idinaragdag niya na ang salaysay ay may lahat ng tanda ng makasaysayang katotohanan.
Ang sinasabi ngayon ng mga Bibliyang Kristiyano
Inihihiwalay ng NIV ang bahagi. Sinasabi ng tala nito na wala ito sa pinakaunang mga manuskrito at na inilalagay ito ng ilan sa ibang lugar, sa Juan o sa Lucas. Ang mga iskolar na nagpatunay nito ay mga Kristiyanong kritiko ng teksto (mga iskolar na naghahambing sa mga lumang kopya). Hindi pinagtatalunan ang mga datos ng manuskrito. Hinihinuha ng malaking karamihan sa mga iskolar na ito na hindi bahagi ng Ebanghelyo ni Juan ang kuwento ayon sa unang pagkakasulat nito.
Inilimbag ng NIV ang Juan 7:53-8:11 nang nakahiwalay sa ibang bahagi ng Juan, na may talang wala ito sa pinakaunang mga manuskrito at sa marami pang ibang sinaunang saksi (1984: ‘ang pinakauna at pinakamaaasahang mga manuskrito at iba pang sinaunang saksi’). Idinaragdag ng tala noong 2011 na inilalagay ng ilang manuskrito ang mga talata, nang buo o bahagi, pagkatapos ng Juan 7:36, Juan 21:25, Lucas 21:38 o Lucas 24:53.
Tungkol sa kuwento ng babaing nahuli sa pangangalunya (Juan 7:53-8:11), iniuulat nito na wala ito sa mga unang papiro (P66 at P75), sa Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus at sa iba pang unang saksi, at na inilalagay ito ng mga manuskritong naglalaman nito sa iba't ibang lugar: pagkatapos ng Juan 7:52, pagkatapos ng Juan 7:36, sa dulo ng Juan, o pagkatapos ng Lucas 21:38. Naghihinuha ito na hindi ito bahagi ng orihinal na Ebanghelyo ni Juan.
Isang Aklat na ipinangako ni Allah (﷾) na iingatan
Nagbababala ang Qur'an laban sa mga sumusulat ng isang aklat sa pamamagitan ng sarili nilang mga kamay at pagkatapos ay nagsasabing ito ay mula kay Allah (﷾). Sinasabi nito na si Allah (﷾) mismo ang nagbaba ng Qur'an at iingatan Niya ito mula sa pagbaluktot. Pinanghahawakan ng mga Muslim na ang bawat talata ng Qur'an ay inilagay sa surah (kabanata) nito noong nabubuhay pa ang Propeta (ﷺ). Binigkas ito ng mga nakasaulo nito ayon sa pagkakasunod-sunod na iyon.
“Kaya kapighatian ay ukol sa mga sumusulat ng kasulatan sa pamamagitan ng mga kamay nila, pagkatapos nagsasabi silang ito ay mula sa ganang kay Allāh upang bumili sila kapalit nito ng isang kaunting panumbas. Kaya kapighatian ay ukol sa kanila mula sa sinulat ng mga kamay nila at kapighatian ay ukol sa kanila mula sa nakakamit nila.”
“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”
Talata por talata
Agustin, Tungkol sa mga Mapangalunyang Pag-aasawa 2.7 (mga 420)
Sinasabi ni Agustin na ang ilang lalaking mahina ang pananampalataya, sa takot na ituring ito ng kanilang mga asawa na pahintulot upang magkasala, ay nag-alis sa kanilang mga kopya ng pagpapatawad ng Panginoon sa babaing nangalunya.
Sinipi para sa
Orihinal ang kuwento, ngunit inalis ito ng ilang unang Kristiyano dahil natatakot silang ginagawa nitong magaan ang pangangalunya.
Ang tugon
Inalok ito ni Agustin upang ipaliwanag kung bakit wala ang kuwento sa ilang kopya. Wala siyang ibinibigay na ebidensiya na isinulat ito ni Juan. Ang isang kuwentong inalis sa Juan ay hindi muling lilitaw pagkatapos ng Juan 7:36, sa dulo ng Juan, o sa Lucas. Ni hindi rin matatagpuan ang puwang sa iisang rehiyon o simbahan lamang. Wala ito sa lahat ng pinakaunang kopyang Griyego at sa mga unang saling Syriac at Coptic. Walang Griyegong komentaristang tumuring dito bilang bahagi ng Juan bago ang ika-12 siglo.
Kung saan ito humahantong — Hindi maipaliliwanag ng teorya ng pag-aalis kung bakit lumilitaw ang kuwento sa iba't ibang lugar, kahit sa Lucas. Ipinapakita ng mga kopya ang isang kuwentong walang takdang tahanan.
Juan 8:7 — kabanata 8, talata 7
“Kaya nang patuloy silang nagtatanong sa kanya, ay tumindig siya, at sinabi sa kanila, Ang walang kasalanan sa inyo, ay siyang unang bumato sa kanya.”
Sinipi para sa
Kahit hindi ito isinulat ni Juan, tapat kay Jesus ang kuwento, at tinanggap ito ng iglesia bilang kasulatan.
Ang tugon
Ang tanong ay kung ito ba ang Ebanghelyo ni Juan ayon sa pagkakabigay ng manunulat nito, at sinasabi ng pinakaunang mga saksi na hindi. Sinasabi ng iskolar ng Bagong Tipan na si Robert M. Grant na ang mga bahaging tulad nito ay kabilang sa kasaysayan ng Simbahan, hindi sa Bagong Tipan.
Kung saan ito humahantong — Ang isang kuwentong hindi isinulat ng manunulat ng Ebanghelyo ay hindi niyang Ebanghelyo, gaano man ito kamahal.
Mga pananaw
Pangunahing Kristiyano
Nagkakasundo ang karamihan sa mga iskolar na hindi unang isinulat ni Juan ang kuwento. Pinanghahawakan ng marami na nagtatala ito ng isang tunay na pangyayari, at binabasa pa rin ito ng mga simbahan bilang kasulatan.
Sinabi ng unang manunulat ng simbahan na si Agustin na inalis ng ilang tao ang kuwento sa kanilang mga kopya, sa takot na magbibigay ito ng dahilan sa pangangalunya.
Pagtutol
Si Agustin, na sumulat noong mga taong 420, ay nag-alok nito bilang dahilan kung bakit wala ang kuwento sa ilang kopya. Wala siyang ibinibigay na ebidensiya na isinulat ito ni Juan. Ang isang kuwentong inalis sa Juan ay hindi lilitaw sa ibang mga lugar, kahit sa Lucas. Wala rin ito sa pinakaunang mga kopyang Griyego at sa mga unang saling Syriac at Coptic.
Pinanghahawakan ng maraming iskolar na ang kuwento ay isang maaga at tunay na tradisyon tungkol kay Jesus. Gayunman, hindi ito bahagi ng Ebanghelyo ni Juan.
Pagtutol
Sinasabi nga ito ng maraming iskolar. Ngunit kahit nangyari ang pangyayari, ang kuwento ay hindi ang Ebanghelyo ni Juan ayon sa pagkakabigay ng manunulat nito. Wala ito sa pinakaunang mga kopya ng Juan. Gayunman, binabasa pa rin ito ng mga simbahan bilang salita ng Diyos (﷾).
Ang pananaw ng Islam
Wala ang kuwento sa pinakaunang mga kopya ng Juan at walang takdang lugar sa mga sumunod. Gayunman, binasa ito ng mga simbahan bilang salita ng Diyos (﷾) sa loob ng mga siglo. Ang isang aklat na tinatrato nang ganito ay hindi iningatan bilang salita ng Diyos (﷾).
Wala ang kuwento sa pinakaunang mga papiro ng Juan at sa Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus.
Walang nananatiling manuskritong Griyego mula bago ang mga AD 400 ang naglalaman nito.
Inilalagay ito ng mga manuskritong naglalaman nito sa iba't ibang lugar, ang ilan sa Lucas, na nagpapakitang wala itong takdang lugar.
Tuloy-tuloy ang Juan 7:52 patungo sa Juan 8:12 kung wala ito.
Itinuturo ng Qur'an na iniingatan ni Allah (﷾) ang Kanyang huling kapahayagan mula sa pagbaluktot. Kinokondena nito ang pagsulat ng mga salita sa kamay at pagtawag sa mga ito na sa Kanya.