Maikling sagot
Binibigyang-diin ng Islam ang pag-alaala sa Diyos (﷾) dahil kadalasang dumarating ang kasalanan kapag nalilimutan ang Diyos (﷾). Habang nasa isip ng isang tao ang Diyos (﷾), mahirap gumawa ng mali. Kumikilos si Satanas upang punuin ang isip ng ibang mga bagay upang malimutan ang Diyos (﷾). Kaya binuo ang mga gawain ng pagsamba upang manatili sa isip ang Diyos (﷾). Nakakalat sa buong araw ang limang pang-araw-araw na pagdarasal, sa pagitan ng mga pagkain, trabaho at pagtulog, at sinasabi ng Qur'an na para sa pag-alaala sa Diyos (﷾) ang pagdarasal. Sinasanay ng pag-aayuno ang pagpipigil sa sarili. Ipinagbabawal ang alak at sugal bahagya dahil hinahadlangan ng mga ito ang pag-alaala. Kapag nagkasala nga ang isang mananampalataya, ibinabalik siya ng pag-alaala sa Diyos (﷾) upang humingi ng tawad. Humihingi ang Islam ng katamtaman sa karamihan ng mga bagay, ngunit humihingi ito ng masaganang pag-alaala sa Diyos (﷾). Nagdaragdag ang Qur'an ng isang pangako: sa pag-alaala sa Diyos (﷾), napapanatag ang mga puso.
Buong paliwanag
Ang paglimot sa Diyos (﷾) ang simula ng kasalanan
Sinasabi ng Qur'an na nadadaig ni Satanas ang mga tao sa pamamagitan ng pagpapalimot sa kanila ng pag-alaala sa Diyos (﷾). Sinasabi nito na ang mga nadaig niya ay ang kanyang lapian, at na sila ang mga lugi. Pinangangalanan nito ang mga nakalalasing (anumang nagpapalabo sa isip, gaya ng alak) at ang pagpusta bilang kanyang mga kasangkapan. Pinupukaw ng mga ito ang poot at inilalayo ang mga tao sa pag-alaala sa Diyos (﷾) at sa pagdarasal. Isa ito sa mga dahilang ibinibigay ng Qur'an sa pagbabawal sa mga ito.
“Nakagapi sa kanila ang demonyo kaya nagpalimot ito sa kanila ng pag-alaala kay Allāh. Ang mga iyon ay ang lapian ng demonyo. Pansinin, tunay na ang lapian ng demonyo ay ang mga lugi.”
“Nagnanais lamang ang demonyo na magsadlak sa pagitan ninyo ng poot at suklam dahil sa alak at pagpusta, at humadlang sa inyo sa pag-alaala kay Allāh at sa pagdarasal, kaya kayo ba ay mga titigil?”
Binuo ang pagsamba para sa pag-alaala
Sa Qur'an, sinasabihan ng Diyos (﷾) si Moises na magpanatili ng pagdarasal para sa pag-alaala sa Kanya. Ang salitang Arabe ay dhikr, na ang ibig sabihin ay pag-alaala. Ganito rin ito isinasalin ng Rowwad, ang saling Tagalog ng Qur'an na ginagamit ng site na ito: “magpanatili ka ng pagdarasal para sa pag-alaala sa Akin” (20:14). Limang beses sa isang araw, pinuputol ng pagdarasal ang pagkain, trabaho at pagtulog upang pakainin ang kaluluwa. Pinipigilan din nito ang isang tao mula sa mga mahahalay na gawa. Itinakda ang pag-aayuno upang matutunan ng mga mananampalataya ang taqwa (pagpipigil sa sarili at kamalayan sa Diyos (﷾)).
“Tunay na Ako ay si Allāh; walang Diyos kundi Ako, kaya sumamba ka sa Akin at magpanatili ka ng pagdarasal para sa pag-alaala sa Akin.”
“Bigkasin mo ang ikinasi sa iyo mula sa Aklat at panatilihin mo ang pagdarasal; tunay na ang pagdarasal ay sumasaway sa kahalayan at nakasasama. Talagang ang pag-alaala kay Allāh ay higit na malaki. Si Allāh ay nakaaalam sa anumang niyayari ninyo.”
“O mga sumampalataya, isinatungkulin sa inyo ang pag-aayuno kung paanong isinatungkulin ito sa mga bago pa ninyo, nang sa gayon kayo ay mangingilag magkasala.”
| Gawa | Ang sinasabi ng Qur'an na ginagawa nito |
|---|---|
| Pagdarasal, 20:14 | Itinatag ito para sa pag-alaala sa Kanya. |
| Pagdarasal, 29:45 | Pinipigilan nito ang isang tao sa mga mahalay na gawa. |
| Pag-aayuno, 2:183 | Itinakda ito upang matutuhan ng mga mananampalataya ang taqwa. |
| Ang pagbabawal sa mga nakalalasing at pagsusugal, 5:91 | Inilalayo ng mga ito ang mga tao sa pag-alaala sa Diyos (﷾) at sa pagdarasal. |
Alalahanin nang madalas ang Diyos (﷾)
Humihingi ang Islam ng balanse sa pagkain, pagtulog, yaman at kahit sa pagsamba. Ang pag-alaala ang eksepsiyon. Sinasabihan ng Qur'an ang mga mananampalataya na alalahanin nang marami ang Diyos (﷾). Ang Arabe ay udhkuru Allaha dhikran kathira, na isinasalin ng Rowwad na alalahanin si Allah (﷾) “nang pag-aalaalang madalas” (33:41). Ipinapangako rin nito na inaalala ng Diyos (﷾) ang mga umaalaala sa Kanya. Inihambing ng Propeta (ﷺ) ang umaalaala sa kanyang Panginoon sa buhay, at ang hindi umaalaala sa patay.
“O mga sumampalataya, mag-alaala kayo kay Allāh nang pag-aalaalang madalas”
“Kaya alalahanin ninyo Ako, aalalahanin Ko kayo; at magpasalamat kayo sa Akin at huwag kayong tumangging sumampalataya sa Akin.”
Isinalaysay ni Abu Musa na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang umaalaala sa kanyang Panginoon, kung ihahambing sa hindi umaalaala, ay gaya ng buhay kung ihahambing sa patay.
Isinalaysay ng Propeta (ﷺ) na sinasabi ni Allah: Ako ay ayon sa iniisip ng Aking alipin tungkol sa Akin, at Ako ay kasama niya kapag inaalaala niya Ako; kung lumapit siya sa Akin nang isang dangkal, lumalapit Ako sa kanya nang isang braso, at kung pumunta siya sa Akin nang naglalakad, pumupunta Ako sa kanya nang tumatakbo. Nasa Sahih Muslim 2675 din.
Ibinabalik ng pag-alaala ang makasalanan
May mga sandali ng kahinaan ang lahat. Ang isang taong walang paraan upang alalahanin ang Diyos (﷾) ay maaaring lumubog nang mas malalim sa bawat kasalanan. Pinupuri ng Qur'an ang mga, matapos gumawa ng mali, ay umaalaala sa Diyos (﷾) at humihingi ng Kanyang kapatawaran. Ipinapangako rin nito na napapanatag ang mga puso sa pag-alaala sa Kanya.
“na mga kapag nakagawa ng isang mahalay o lumabag sa katarungan sa mga sarili nila ay umaalaala kay Allāh kaya humihingi ng tawad para sa mga pagkakasala nila – at sino ang nagpapatawad sa mga pagkakasala kundi si Allāh – at hindi nagpupumilit sa nagawa nila habang sila ay nakaaalam.”
“na mga sumampalataya at napapanatag ang mga puso nila sa pag-aalaala kay Allāh. Pansinin, sa pag-aalaala kay Allāh napapanatag ang mga puso.”
| Punto | Paglimot sa Kanya | Pag-alaala sa Kanya |
|---|---|---|
| Sa Qur'an | Kung paano nakukuha ni Satanas ang mga tao (58:19). | Inaalaala ng Diyos (﷾) ang mga umaalaala sa Kanya (2:152). |
| Pagkatapos ng isang mali | Maaaring lumubog nang palalim ang isang tao sa bawat kasalanan. | Inaalaala niya ang Diyos (﷾) at humihingi ng kapatawaran (3:135). |
| Ang puso | Gaya ng patay. | Gaya ng buhay; napapanatag ang mga puso (13:28). |
Mga pananaw
Ang pananaw ng Islam
Ang pag-alaala sa Diyos (﷾) ang layuning dumadaloy sa buong pagsamba. Nagbabantay ito laban sa kasalanan, na lumalaki kapag nalilimutan ang Diyos (﷾), at ibinabalik nito ang makasalanan sa pagbabalik-loob. Inihambing ng Propeta (ﷺ) ang isang buhay na wala nito sa kamatayan.
Sinasabi ng Qur'an na ipinapanatili ang pagdarasal para sa pag-alaala sa Diyos (﷾) at na pinipigilan nito ang mga mahahalay na gawa.
Itinakda ang pag-aayuno upang matutunan ng mga mananampalataya ang pagpipigil sa sarili.
Iniuutos ng Qur'an sa mga mananampalataya na alalahanin nang madalas ang Diyos (﷾), at ipinapangako na inaalala ng Diyos (﷾) ang mga umaalaala sa Kanya.
Sinasabi ng Qur'an na pinalilimot ni Satanas sa mga tao ang pag-alaala sa Diyos (﷾). Ang mga nakalalasing at ang pagpusta ang kanyang mga paraan tungo roon.
Kadalasang ginagawa ang kasalanan kapag nalilimutan ang Diyos (﷾). Kaya ang pagpapanatili sa Diyos (﷾) sa isip ang unang bantay laban dito.
Pinupuri ng Qur'an ang mga umaalaala sa Diyos (﷾) matapos gumawa ng mali at humihingi ng Kanyang kapatawaran.
Inihambing ng Propeta (ﷺ) ang umaalaala sa kanyang Panginoon sa buhay. Inihambing niya ang hindi umaalaala sa patay.
Ipinapangako ng Qur'an na napapanatag ang mga puso sa pag-alaala sa Diyos (﷾).