Maikling sagot
Hindi kailangang maghintay ng Diyos (﷾), dahil hindi Niya kailanman kinailangan ang isang kamatayan upang magpatawad. Sinasabi ng Qur'an na nagsisi si Adan matapos kumain mula sa punungkahoy, at tinanggap ng Diyos (﷾) ang kanyang pagsisisi. Walang kinailangang handog, at walang ibang nagbayad para sa kanyang kasalanan. Ayon sa salaysay na Kristiyano, alam ng Diyos (﷾) mula pa sa panahon ni Adan na magkakasala ang mga tao, gayunman ay dumating ang lunas pagkalipas ng libu-libong taon. Ipinapakita mismo ng Bibliya ang Diyos (﷾) na nagpapatawad sa mga taong nanumbalik sa Kanya, matagal pa bago ang krus na sinasabi ng mga Kristiyano. At kaya ng Diyos (﷾), na makapangyarihan sa lahat, na magpatawad sa Kanyang kalooban lamang.
Buong paliwanag
Nagsisi si Adan at pinatawad
Isinasalaysay ng Qur'an ang kuwento ni Adan nang walang anumang utang na naiwang naghihintay. Inamin ni Adan at ng kanyang asawa ang kanilang pagkakamali at humingi ng kapatawaran. Tinuruan ng Diyos (﷾) si Adan ng mga salita ng pagsisisi, bumaling sa kanya, hinirang siya at pinatnubayan siya. Natapos ang kasalanan kung saan ito nagsimula, at walang ibang hiniling na magbayad para dito.
“Nagsabi silang dalawa: “Panginoon namin, lumabag kami sa katarungan sa mga sarili namin. Kung hindi Ka magpapatawad sa amin at maaawa sa amin, talagang kami nga ay magiging kabilang sa mga lugi.””
“Saka nakatanggap si Adan mula sa Panginoon nito ng mga salita [ng paghingi ng kapatawaran] saka tumanggap Siya sa pagbabalik-loob nito. Tunay na Siya ay ang Palatanggap ng pagbabalik-loob, ang Maawain.”
“Pagkatapos humalal sa kanya ang Panginoon niya saka tumatanggap sa pagbabalik-loob niya at nagpatnubay [sa kanya].”
Bukas ang daan pabalik sa bawat bayan
Sinasabi ng Qur'an na ang bawat bayan sa lupa ay nagkaroon ng isang mapagbabala. Dinala ng bawat sugo ang parehong panawagan: sambahin si Allah (﷾) at umiwas sa masama. Kaya walang bayan sa pagitan ni Adan at ni Jesus ang naiwan nang walang daan pabalik sa Diyos (﷾).
“Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo, [O Muḥammad,] kalakip ng katotohanan bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala. Walang anumang kalipunan malibang may nagdaan doon na isang mapagbabala.”
“Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo, na [nagsasabi]: “Sumamba kayo kay Allāh at umiwas kayo sa nagpapakadiyos.” Kaya mayroon sa kanila na pinatnubayan ni Allāh at mayroon sa kanila na nagindapat sa kanya ang kaligawan. Kaya humayo kayo sa lupain saka tumingin kayo kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagapagpasinungaling.”
Ang sinasabi ng mga Kristiyano
Sumasagot ang mga Kristiyano na isinugo ng Diyos (﷾) ang Kanyang Anak sa sandaling pinili Niya, ‘ang kapuspusan ng panahon’. Sumusulat si Pablo, isang Kristiyanong misyonero ng unang siglo, tungkol sa ‘ang kapatawaran ng mga kasalanang nakaraan, sa pamamagitan ng pagpapaumanhin ng Diyos’. Ang pagpapaumanhin dito ay nangangahulugang pagtitiis. Marami ang bumabasa rito bilang kapatawarang patiuna para sa mga nabuhay bago ang krus. Tungkol sa pagdurusa, sinasabi ni Pablo na dumaraing pa rin ang mga mananampalataya habang hinihintay nila ang “ang pagtubos sa ating katawan”.
“Ngunit nang dumating ang kaganapan ng panahon, ay sinugo ng Diyos ang kanyang Anak, na ipinanganak ng isang babae, na ipinanganak sa ilalim ng kautusan,”
“Na siyang inilagay ng Diyos na maging pampalubag-loob sa pamamagitan ng pananampalataya sa kanyang dugo, upang ipakilala ang kanyang katuwiran sa kapatawaran ng mga kasalanang nakaraan, sa pagtitiis ng Diyos;”
“At hindi lamang sila, kundi tayo rin naman, na may mga unang bunga ng Espiritu, tayo rin ay dumaraing sa ating sarili, na naghihintay sa pagkukupkop, samakatuwid ay ang pagtubos sa ating katawan.”
Kapatawaran sa Bibliya nang walang krus
Kung walang sinumang mapatatawad nang walang krus na sinasabi ng mga Kristiyano, mawawalan sana ng pag-asa ang mga salinlahi bago si Jesus. Kabaligtaran ang ipinapakita ng Bibliya. Sinasabi ni Ezekiel, isang Hebreong propeta ng ikaanim na siglo BCE, na ang masamang taong tumalikod sa kanyang mga kasalanan ay mabubuhay. Ang Nineve, ang lungsod na binalaan ni Jonas, ay tumalikod sa kasamaan nito at iniligtas. Sinasabi ni Jesus na ang maniningil ng buwis na humingi ng habag ay umuwing inaring-ganap. Ibinibigay ng bawat talata ang sarili nitong dahilan, ang pagbabalik ng makasalanan, at wala sa mga ito ang bumabanggit ng isang kamatayang darating pa.
“Ngunit kung ang masama ay tumalikod sa lahat ng kanyang mga kasalanang kanyang ginawa, at ingatan ang lahat ng aking mga palatuntunan, at gawin ang matuwid at tama, siya'y tiyak na mabubuhay, siya'y hindi mamamatay. Ang lahat ng kanyang mga pagsalangsang na kanyang ginawa, ay hindi aalalahanin laban sa kanya: sa kanyang katuwirang kanyang ginawa ay mabubuhay siya.”
“At nakita ng Diyos ang kanilang mga gawa, na sila'y tumalikod sa kanilang masamang lakad; at nagsisi ang Diyos sa kasamaan, na kanyang sinabing gagawin niya sa kanila; at hindi niya ginawa.”
“Ngunit ang maniningil ng buwis, na nakatayo sa malayo, ay ayaw man lamang itingin ang kanyang mga mata sa langit, kundi dinadagukan ang kanyang dibdib, na nagsasabi, Diyos, mahabag ka sa akin na isang makasalanan. Sinasabi ko sa inyo, Ang taong ito ay umuwi sa kanyang bahay na inaring-ganap kaysa sa isa: sapagkat ang bawat nagmamataas ay ibababa; at ang nagpapakababa ay itataas.”
| Sino | Paano |
|---|---|
| Si Adan at ang kanyang asawa | Inamin nila ang kanilang mali at humingi ng kapatawaran; bumaling ang Diyos (﷾) kay Adan. |
| Ang masamang tao sa Ezekiel | Tumatalikod siya sa kanyang mga kasalanan, at nabubuhay. |
| Nineve | Tumalikod ito sa kasamaan nito, at iniligtas. |
| Ang maniningil ng buwis | Humingi siya ng awa, at umuwing inaring-ganap. |
Wala sa kanila ang bumabanggit ng isang kamatayang darating pa.
Nasa Diyos (﷾) ang kapangyarihang magpatawad
Tinatawag ng Bibliya ang Diyos (﷾) na Makapangyarihan sa lahat at sinasabing walang imposible sa Kanya, kaya nakasalalay ang kapatawaran sa Kanyang kalooban. Ipinapakita ng mga Ebanghelyo ng Bagong Tipan si Jesus, habang nangangaral pa siya, na nagsasabi sa isang lalaking paralitiko na pinatawad na ang kanyang mga kasalanan. Sinasabi ni Mateo na niluwalhati ng mga tao ang Diyos (﷾), na nagbigay ng gayong kapangyarihan sa mga tao.
“At nang si Abram ay siyamnapu't siyam na taong gulang, ay napakita ang PANGINOON kay Abram, at sinabi sa kanya, Ako ang Diyos na Makapangyarihan sa lahat; lumakad ka sa harap ko, at ikaw ay maging sakdal.”
“Sapagkat walang bagay na hindi mangyayari sa Diyos.”
“Nang makita ni Jesus ang kanilang pananampalataya, ay sinabi niya sa lumpo, Anak, pinatatawad na ang iyong mga kasalanan.”
“Ngunit nang makita ito ng mga karamihan, ay nangamangha sila, at niluwalhati ang Diyos, na nagbigay ng gayong kapangyarihan sa mga tao.”
Tinanggihan ng Diyos (﷾) ang paghahandog ng tao
Madalas sabihin ng mga Kristiyano na kailangang maging masakit at kahiya-hiya ang kamatayan ni Jesus dahil sa bigat ng kasalanan. Ngunit kinondena ng Diyos (﷾) ng Bibliya ang pagsunog sa mga bata bilang isang bagay na “hindi ko iniutos sa kanila”. Sa pamamagitan ni Oseas, isang Hebreong propeta ng ikawalong siglo BCE, sinabi Niya na habag ang nais Niya sa halip na mga handog. Nang handa na si Abraham na ihandog ang kanyang anak, pinigilan siya ng Diyos (﷾): “Huwag mong ipatong ang iyong kamay sa bata”.
“At itinayo nila ang matataas na dako ng Tofet, na nasa libis ng anak ni Hinnom, upang sunugin ang kanilang mga anak na lalaki at ang kanilang mga anak na babae sa apoy; na hindi ko iniutos sa kanila, ni pumasok man sa aking puso.”
“Sapagkat habag ang aking ninais, at hindi hain; at ang pagkakilala sa Diyos nang higit kaysa mga handog na sinusunog.”
“At sinabi niya, Huwag mong ipatong ang iyong kamay sa bata, ni gawan mo siya ng anuman: sapagkat ngayon ay nalalaman ko na ikaw ay may takot sa Diyos, yamang hindi mo ipinagkait sa akin ang iyong anak, ang iyong bugtong na anak.”
Talata por talata
Mga Taga-Galacia 4:4 — kabanata 4, talata 4
“Ngunit nang dumating ang kaganapan ng panahon, ay sinugo ng Diyos ang kanyang Anak, na ipinanganak ng isang babae, na ipinanganak sa ilalim ng kautusan,”
Sinipi para sa
Isinugo ng Diyos ang Kanyang Anak sa tamang sandali sa kasaysayan, ‘ang kapuspusan ng panahon’, kaya bahagi ng Kanyang plano ang pagtatakda ng panahon.
Ang tugon
Sinasabi ng doktrina na walang kasalanang maaalis nang wala ang kamatayang iyon. Ang sandaling pinili libu-libong taon pagkatapos ni Adan ay nangangahulugang may mga salinlahing nabuhay at namatay bago ang lunas. Gayunman ay ipinapakita ng mga propeta ang Diyos (﷾) na nagpapatawad sa mga tao sa sarili nilang panahon, sa sandaling sila ay nanumbalik sa Kanya.
Kung saan ito humahantong — Ibinigay ang kapatawaran matagal pa bago ang krus na sinasabi ng mga Kristiyano, kaya hindi kailanman naghintay ng krus ang kapatawaran.
Mga Taga-Roma 3:25 — kabanata 3, talata 25
“Na siyang inilagay ng Diyos na maging pampalubag-loob sa pamamagitan ng pananampalataya sa kanyang dugo, upang ipakilala ang kanyang katuwiran sa kapatawaran ng mga kasalanang nakaraan, sa pagtitiis ng Diyos;”
Sinipi para sa
Ang mga nabuhay bago si Jesus ay pinatawad nang patiuna, dahil sa krus na darating.
Ang tugon
Hindi ibinibigay nina Jonas o Jesus ang dahilang iyon. Iniligtas ang Nineve dahil “tumalikod sila sa kanilang masamang lakad”. Umuwing inaring-ganap ang maniningil ng buwis dahil “ang nagpapakababa ay itataas”. Pinapangalanan ng bawat talata ang sariling pagbabalik ng makasalanan. Sinasabi ni Ezekiel na ang mga kasalanan ng taong nanumbalik ‘ay hindi na babanggitin sa kanya’.
Kung saan ito humahantong — Ang sariling mga dahilan ng Bibliya para sa mga kapatawarang ito ay pagsisisi at pagpapakumbaba, hindi isang kamatayang darating pa.
Mga pananaw
Pangunahing Kristiyano
Kinailangan ng kasalanan ang isang sakdal na handog, at isinugo ng Diyos ang Kanyang Anak sa panahong pinili Niya. Ang mga nabuhay bago ang krus ay pinatawad alang-alang dito.
Isinusulat ni Pablo na isinugo ng Diyos ang Kanyang Anak “nang dumating ang kapuspusan ng panahon”. Binabasa ito ng mga Kristiyano bilang piniling sandali ng Diyos sa kasaysayan.
Pagtutol
Sinasabi nga ni Pablo na pinili ng Diyos (﷾) ang Kanyang sandali. Ngunit kung kailangan ng kapatawaran ang krus na sinasabi ng mga Kristiyano, buong mga salinlahi ang nabuhay at namatay nang wala ito. Gayunman ay ipinapakita ng mga propeta ang Diyos (﷾) na nagpapatawad sa mga tao sa sarili nilang panahon, sa sandaling sila ay nanumbalik.
Nagsasalita si Pablo tungkol sa ‘ang kapatawaran ng mga kasalanang nakaraan, sa pamamagitan ng pagpapaumanhin ng Diyos’. Binabasa ito ng mga Kristiyano bilang kapatawarang patiuna para sa mga nauna sa krus.
Pagtutol
Maaaring basahin nang ganoon ang mga salita ni Pablo. Ngunit sinasabi ni Ezekiel na ang mga kasalanan ng taong nanumbalik ‘ay hindi na babanggitin sa kanya’. Umuwing inaring-ganap ang maniningil ng buwis dahil nagpakumbaba siya.
Ang pananaw ng Islam
Pinatatawad ng Diyos (﷾) ang sinumang bumabaling sa Kanya, at laging ganoon. Nagsisi si Adan at pinatawad, at ang bawat bayan ay nagkaroon ng isang sugo.
Itinuturo ng Qur'an na nagsisi si Adan at bumaling sa kanya ang Diyos (﷾), nang walang handog.
Itinuturo ng Qur'an na ang bawat bayan ay nagkaroon ng isang mapagbabala. Kaya walang bayang naiwan nang walang daan pabalik sa Diyos (﷾).
Itinatala ng Bibliya ang mga taong pinatawad nang tumalikod sila sa kanilang mga kasalanan, at ibinibigay ang kanilang pagtalikod bilang dahilan.
Itinatala ng mga Ebanghelyo ng Bagong Tipan si Jesus na nagpapahayag na pinatawad na ang mga kasalanan ng isang lalaki matagal pa bago ang krus na sinasabi ng mga Kristiyano. Itinatala rin nila ang mga taong nagluwalhati sa Diyos (﷾), na nagbigay ng gayong kapangyarihan sa mga tao.
Alam ng isang Diyos na nakaaalam ng lahat mula pa sa panahon ni Adan na magkakasala ang mga tao. Ang lunas na naantala nang libu-libong taon ay mag-iiwan sa buong mga salinlahi nang wala nito.
Kaya ng isang makapangyarihan sa lahat na Diyos (﷾) na magpatawad sa Kanyang kalooban lamang, kaya walang kamatayang kinailangan.
Sa pamamagitan ni Jeremias, kinondena ng Diyos (﷾) ang pagsunog sa mga bata bilang isang bagay na hindi Niya iniutos. Nang handa na si Abraham na ihandog ang kanyang anak, pinigilan siya ng Diyos (﷾).