Maikling sagot
Wala. Hinahamon ng Qur'an ang sinumang nag-aalinlangan dito na maglahad ng kahit isang kabanatang tulad nito. Sinasabi nito na hindi ito magagawa ng buong sangkatauhan at ng mga jinn (mga nilalang na di-nakikita) nang magkakasama. Unang inilahad ang hamon sa mga Arabe ng Mecca, isang bayang ang dakilang sining ay tula. Nais ng Quraysh, ang nangungunang lipi ng Mecca, na patahimikin ang Propeta (ﷺ). Binoykot nila ang kanyang angkan, pinahirapan ang kanyang mga tagasunod at nakipagdigma, ngunit hindi sila kailanman nakapaglahad ng isang kabanata. Sinabi ng kanilang pinakamahusay na kritiko, si al-Walid ibn al-Mughira, na hindi ito tula at hindi panghuhula. Sa huli ay ang tanging naitawag niya rito ay panggagaway, isang hatol na iniingatan ng Qur'an. Lumitaw ang mga huwad na nag-angkin ng pagkapropeta gaya ni Musaylima, at walang panggagayang nakatamo ng pangmatagalang pagtanggap sa mga nakaaalam ng Arabe. Itinuturo ng Islam na ito ay tanda na ang Qur'an ay mula sa Diyos (﷾).
Buong paliwanag
Ang hamon sa sariling mga salita ng Qur'an
Ang Qur'an mismo ang nagtatakda ng mga kondisyon. Hinihiling nito sa mga nagsasabing ito ay huwad na magdala ng isang salaysay na tulad nito, ng sampung kabanatang tulad nito, o ng kahit isang kabanatang tulad nito. Maaari silang tumawag ng sinumang katulong na kanilang matagpuan bukod sa Diyos (﷾). Sinasabi nito na hindi makapaglalahad ng tulad nito ang sangkatauhan at ang mga jinn nang magkakasama, kahit magtulungan pa sila.
“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”
“O nagsasabi ba sila na ginawa-gawa niya ito? Sabihin mo: “Kaya magdala kayo ng isang kabanatang tulad nito at tumawag kayo ng sinumang nakaya ninyo bukod pa kay Allāh, kung kayo ay mga tapat.””
“O nagsasabi ba sila na ginawa-gawa niya ito? Sabihin mo: “Kaya maglahad kayo ng sampung kabanata [ng Qur’ān] kabilang sa tulad nito na mga ginawa-gawa at tumawag kayo ng sinumang nakaya ninyo bukod pa kay Allāh [para tumulong sa inyo] kung kayo ay mga tapat.””
“O nagsasabi ba silang nagsabi-sabi siya [ng Qur’ān na] ito? Bagkus hindi sila sumasampalataya. Kaya maglahad sila ng isang salaysay tulad [ng Qur’ān] kung sila ay mga tapat.”
“Sabihin mo: “Talagang kung nagtipon ang tao at ang jinn para maglahad ng tulad ng Qur’ān na ito ay hindi sila makapaglalahad ng tulad nito at kahit pa ang iba sa kanila para sa iba pa ay naging mapagtaguyod.””
Isang pagbigkas na tulad nito
Magdala ang mga nagsasabing inimbento ito ng isang pagbigkas na tulad nito.
Sampung kabanatang tulad nito
Magdala ng sampung ginawa-gawang kabanatang tulad nito, at tawagin ang sinumang katulong bukod sa Diyos (﷾).
Isang kabanatang tulad nito
Magdala ng iisang kabanatang tulad nito.
Walang sinuman ang kailanman nakagawa
Hindi makagagawa ng katulad nito ang sangkatauhan at ang mga jinn nang sama-sama, kahit nagtutulungan.
Sino ang humahatol sa hamon?
Ang halatang pagtutol ay maaaring sumulat ang sinuman ng isang pahina ng Arabe at mag-angkin ng tagumpay, at hindi kailanman aamin ang mga Muslim. Ang sagot ay ang mga unang hukom ay hindi mga Muslim. Inilahad ang hamon sa Arabe sa Quraysh at sa mga Arabeng nakapaligid sa kanila. Tula ang kanilang dakilang sining, at nais nilang matapos na ang Propeta (ﷺ). Sinabi pa nila na makapagsasabi sila ng mga salitang tulad nito kung nais nila. Ang iisang nakakukumbinsing kabanata, na binigkas sa Ka'bah (ang banal na bahay sa Mecca), ay tatapos sana sa kanyang pag-angkin. Sinabi ng sarili niyang Aklat na hindi nila ito magagawa. Hindi nila ito kailanman nailahad.
“O nagsasabi ba sila na ginawa-gawa niya ito? Sabihin mo: “Kaya magdala kayo ng isang kabanatang tulad nito at tumawag kayo ng sinumang nakaya ninyo bukod pa kay Allāh, kung kayo ay mga tapat.””
“O nagsasabi ba sila na ginawa-gawa niya ito? Sabihin mo: “Kaya maglahad kayo ng sampung kabanata [ng Qur’ān] kabilang sa tulad nito na mga ginawa-gawa at tumawag kayo ng sinumang nakaya ninyo bukod pa kay Allāh [para tumulong sa inyo] kung kayo ay mga tapat.””
“O nagsasabi ba silang nagsabi-sabi siya [ng Qur’ān na] ito? Bagkus hindi sila sumasampalataya. Kaya maglahad sila ng isang salaysay tulad [ng Qur’ān] kung sila ay mga tapat.”
“Sabihin mo: “Talagang kung nagtipon ang tao at ang jinn para maglahad ng tulad ng Qur’ān na ito ay hindi sila makapaglalahad ng tulad nito at kahit pa ang iba sa kanila para sa iba pa ay naging mapagtaguyod.””
“Kapag binibigkas sa kanila ang mga talata Namin [sa Qur’ān] ay nagsasabi sila: “Nakarinig na kami. Kung sakaling loloobin namin ay talaga sanang nagsabi kami ng tulad nito. Walang iba ito kundi mga alamat ng mga sinauna.””
Ang pinili ng Quraysh sa halip
Sa halip na sumulat ng isang kabanata, binoykot ng Quraysh ang angkan ng Propeta (ﷺ) sa loob ng dalawa o tatlong taon. Pinahirapan nila ang kanyang mga tagasunod, itinaboy siya at pagkatapos ay nakipagdigma sa kanya. Si Bilal, isang inaliping tagasunod ng Propeta (ﷺ), ay inihiga sa nagbabagang lupa na may bato sa kanyang dibdib. Sinabi rin nila sa kanilang bayan na huwag makinig sa Qur'an at sumatsat habang binibigkas ito, upang sila ay manaig. Ang Qur'an mismo ang nag-uulat nito. Hindi kailangan ng isang makata na pigilan ang mga tao sa pakikinig sa mga taludtod ng isang karibal.
Iniuulat nito kung paano inusig ng Quraysh ang mga tagasunod ng Propeta (ﷺ) sa Mecca, kasama kung paano inihiga ni Umayya ibn Khalaf si Bilal nang patihaya sa init ng tanghali na may malaking bato sa kanyang dibdib; at kung paano sumulat ang Quraysh ng isang kasunduan upang iboykot ang mga angkan ng Hashim at al-Muttalib, na tumagal nang dalawa o tatlong taon.
“Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya: Huwag kayong makinig sa Qur’ān na ito at sumatsat kayo [sa pagbigkas] nito, nang sa gayon kayo ay mananaig.”
Ang hatol ng kanilang pinakamahusay na kritiko
Hiniling ng Quraysh kay al-Walid ibn al-Mughira, ang kanilang pinakamahusay na hukom ng wika, ang isang hatol na magagamit nila laban sa Propeta (ﷺ). Inalis niya ang panghuhula, ang kabaliwan at ang tula, at sinabing matamis at mabunga ang pananalita nito. Ang pinakamahusay na paratang na naialok niya ay panggagaway. Iniuulat ni Ibn Ishaq, isang unang manunulat ng talambuhay ng Propeta (ﷺ), na ibinaba tungkol kay al-Walid ang isang bahaging nagtatala ng hatol na iyon. Ayon sa ulat na iyon, binigkas ito sa Mecca habang buhay pa siya upang itanggi ito.
Iniuulat nito na nang malapit na ang panahon ng paglalakbay-banal, nakipagpulong ang Quraysh kay al-Walid ibn al-Mughira upang magkasundo kung ano ang sasabihin sa mga dumadalaw na Arabe tungkol sa Propeta (ﷺ). Tinanggihan ni al-Walid ang bawat mungkahi: ang Qur'an ay hindi bulong ng isang manghuhula, hindi salita ng isang baliw, at hindi tula, sapagkat alam niya ang bawat uri ng tula; ni hindi rin ito pangkukulam. Sinabi niya na matamis ang pananalita nito, gaya ng isang puno ng palma na ang mga sanga ay namumunga. Sa huli, sinabi niya na ang pinakamalapit na paratang ay na siya ay isang manggagaway na ang mga salita ay naghihiwalay sa isang lalaki sa kanyang pamilya. Iniuulat ni Ibn Ishaq na ang Qur'an 74:11-25 ay ibinaba tungkol kay al-Walid.
“Kaya nagsabi siya: “Walang iba [ang Qur’ān na] ito ay kundi isang panggagaway na ipinapasa-pasa. Walang iba ito ay kundi sabi ng tao.””
Hindi tula ni panghuhula
Ang isang kabanatang ‘tulad nito’ ay nangangailangan ng higit pa sa mahusay na Arabe, na karaniwan. Ang dalawang pinakatanyag na anyo ng mataas na pananalita sa mga Arabe ay ang tula (shi'r) at ang mga tugmang pahayag ng mga manghuhula (kahin). May mga takdang sukat ang tula na may mga pangalan sa kanila. Sinasabi ng Qur'an na hindi ito salita ng isang makata o ng isang manghuhula. Sumang-ayon si al-Walid, na nakaaalam ng bawat uri ng tula, na hindi ito alinman sa dalawa. Inaangkin din nito na ito ay pananalita ng Diyos (﷾), na ibinigay sa loob ng dalawampu't tatlong taon sa pamamagitan ng isang taong hindi marunong bumasa o sumulat.
“Ito ay hindi sinabi ng isang manunula. Kaunti ang sinasampalatayanan ninyo! Hindi [ito] sinabi ng isang manghuhula. Kaunti ang isinasaalaala ninyo!”
Iniuulat nito na nang malapit na ang panahon ng paglalakbay-banal, nakipagpulong ang Quraysh kay al-Walid ibn al-Mughira upang magkasundo kung ano ang sasabihin sa mga dumadalaw na Arabe tungkol sa Propeta (ﷺ). Tinanggihan ni al-Walid ang bawat mungkahi: ang Qur'an ay hindi bulong ng isang manghuhula, hindi salita ng isang baliw, at hindi tula, sapagkat alam niya ang bawat uri ng tula; ni hindi rin ito pangkukulam. Sinabi niya na matamis ang pananalita nito, gaya ng isang puno ng palma na ang mga sanga ay namumunga. Sa huli, sinabi niya na ang pinakamalapit na paratang ay na siya ay isang manggagaway na ang mga salita ay naghihiwalay sa isang lalaki sa kanyang pamilya. Iniuulat ni Ibn Ishaq na ang Qur'an 74:11-25 ay ibinaba tungkol kay al-Walid.
“Hindi ka dati bumibigkas bago pa nito ng anumang aklat at hindi ka nagsusulat nito sa pamamagitan ng kanan mo [dahil] kung gayon ay talagang nag-alinlangan ang mga tagapagpabula.”
Isang lalaki ng Quraysh na nakarinig nito
Si Jubayr ibn Mut'im ay isang lalaki ng Quraysh na dumating sa Medina tungkol sa mga bihag ng Badr. Hindi pa siya Muslim noon. Narinig niya ang Propeta (ﷺ) na bumibigkas ng Surat al-Tur (kabanata 52) sa pagdarasal sa paglubog ng araw. Sinabi niya na iyon ang sandaling unang nanahan ang pananampalataya sa kanyang puso. Umabot ang pagbigkas sa mga talatang nagtatanong kung nilikha ba sila mula sa wala, o sila ba ang lumikha ng mga langit at lupa. Noon, sabi niya, halos lumipad ang kanyang puso.
Isinalaysay ni Jubayr ibn Mut'im na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na binibigkas ang Surat al-Tur sa pagdarasal sa paglubog ng araw, sa panahong unang nanahan ang pananampalataya sa kanyang puso. Sa parehong ulat, nagsasalita ang Propeta tungkol sa mga bihag ng Badr.
Isinalaysay ni Jubayr ibn Mut'im, na dumating sa Medina dahil sa mga bihag ng Badr, na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na binibigkas ang Surat al-Tur sa pagdarasal sa paglubog ng araw.
Isinalaysay ni Jubayr ibn Mut'im na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na binibigkas ang Surat al-Tur sa pagdarasal sa paglubog ng araw. Nang umabot siya sa mga talatang nagtatanong kung nilikha ba sila mula sa wala, o sila mismo ang mga tagapaglikha, o sila ang lumikha ng mga langit at ng lupa, sinabi ni Jubayr na halos lumipad ang kanyang puso.
“O nilikha sila ng hindi isang anuman o sila ay ang mga tagalikha? O lumikha sila ng mga langit at lupa? Bagkus hindi sila nakatitiyak.”
Mga gumagaya, noon at mula noon
Lumitaw ang mga karibal na nag-angkin ng pagkapropeta sa mismong buhay ng Propeta (ﷺ). Isa si Musaylima, na iniugnay ng Propeta (ﷺ) sa isang panaginip tungkol sa dalawang sinungaling na mag-aangkin ng pagkapropeta pagkatapos niya. Sinubukan din ang mga panggagaya sa Qur'an sa mga sumunod na siglo. Ang bawat isa ay isang tekstong nakalatag na maihahambing ng sinumang nakababasa ng Arabe. Walang nakatamo ng pangmatagalang pagtanggap bilang kapantay ng Qur'an.
Isinalaysay ni Ibn Abbas na si Musaylima, na kilala bilang ang Sinungaling, ay dumating sa Medina noong nabubuhay pa ang Propeta (ﷺ) kasama ang marami sa kanyang lipi, at sinabing susunod siya sa Propeta kung ibibigay sa kanya ang pamamahala pagkatapos niya. Tinanggihan siya ng Propeta at sinabing sa palagay niya si Musaylima ang lalaking ipinakita sa kanya sa isang panaginip. Sa pamamagitan ni Abu Hurayra, idinaragdag ng ulat ang panaginip ng Propeta tungkol sa dalawang gintong pulseras, na inunawa niyang nangangahulugang dalawang sinungaling na mag-aangkin ng pagkapropeta ang lilitaw pagkatapos niya; sila pala ay sina al-Ansi at Musaylima.
“Sabihin mo: “Talagang kung nagtipon ang tao at ang jinn para maglahad ng tulad ng Qur’ān na ito ay hindi sila makapaglalahad ng tulad nito at kahit pa ang iba sa kanila para sa iba pa ay naging mapagtaguyod.””
Isang ikalawang bukas na pagsubok
Inaanyayahan din ng Qur'an ang mga mambabasa nito na maghanap ng kamalian dito. Sinasabi nito na ang aklat mula sa iba maliban sa Diyos (﷾) ay maglalaman ng maraming pagkakaiba-iba. Nakalatag ang dalawang pagsubok para sa sinumang nais kumuha nito, at hindi gaya ng mga himala ng mga naunang propeta, masusuri ito ngayon.
“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”
“Sabihin mo: “Talagang kung nagtipon ang tao at ang jinn para maglahad ng tulad ng Qur’ān na ito ay hindi sila makapaglalahad ng tulad nito at kahit pa ang iba sa kanila para sa iba pa ay naging mapagtaguyod.””
Dumating ang balarilang Arabe pagkatapos ng Qur'an
Binuo ang mga tuntunin ng balarilang Arabe pagkatapos ng Qur'an, noong ikawalong siglo. Itinayo ito ng mga dalubhasa sa balarila nang higit sa lahat mula sa Qur'an at sa lumang tula ng mga Arabe. Kaya hindi kinailangan ng mga unang hukom ng hamon ang isang aklat ng tuntunin. Mga dalubhasa sila sa buhay na wikang pinagkunan pagkatapos ng mga tuntunin.
Ipinaliliwanag nito na ang sistematikong pag-aaral ng gramatikang Arabe ay nagsimula noong ika-8 siglo, dahil sa pangangailangang basahin at ipaliwanag nang wasto ang Qur'an, at na ang mga unang dalubhasa sa gramatika, higit sa lahat si Sibawayh, ay ginamit ang Qur'an at ang unang tulang Arabe bilang kanilang pangunahing ebidensiya para sa wika.
Pagsagot sa mapag-alinlangan
Qur'an 2:23 — Surah Al-Baqarah, talata 23
“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”
Sinipi para sa
Sinasabi ng mga mapag-alinlangan na usapin ng panlasa ang kalidad ng panitikan, at dahil ang mga Muslim ang humahatol sa bawat pagtatangka, hindi kailanman matatalo ang hamon.
Ang tugon
Hindi mga Muslim ang mga unang hukom. Sila ang Quraysh, mga dalubhasa sa sarili nilang wika, na nais matalo ang Propeta (ﷺ) at nagmalaking makapagsasabi sila ng tulad nito. Pinili nila ang boykot, pagpapahirap at digmaan sa halip na maglahad ng isang kabanata. At nananatiling bukas ang pagsubok: ang anumang pagtatangka ay isang tekstong maitatabi ng sinumang nakababasa ng Arabe sa Qur'an.
Kung saan ito humahantong — Hindi natugunan ang hamon ng mga taong pinakamahusay ang kalagayan upang tugunan ito, at pinakasabik, at hindi mga Muslim ang nagbigay ng hatol na iyon.
Mga pananaw
Confuciano: nagtuturo ang Langit nang walang salita
Sinabi ni Confucius na hindi nagsasalita ang Langit: sinusundan ng apat na panahon ang kanilang mga takbo at nalilikha ang lahat ng bagay, gayunman ay walang sinasabi ang Langit. Ipinapasya ng ilang Confuciano na walang pinatutunayan ang kagandahan ng isang aklat tungkol sa Langit.
Nagsasalita ba ang Langit? Sinusundan ng mga panahon ang kanilang mga takbo at nalilikha ang lahat ng bagay, ngunit walang sinasabi ang Langit, kaya walang aklat na kailangang maging salita ng Langit.
Pagtutol
Mga tanda ang mga panahon, at sumasang-ayon ang Qur'an. Ngunit hindi kailanman inangkin ni Confucius na nagmula sa Langit ang Analects, kaya wala siyang itinakdang pagsubok. Inaangkin ng Qur'an na ito ay salita ng Diyos (﷾), at isinasalalay ang pag-angking iyon sa isang pagsubok na makukuha ng sinuman: maglahad ng isang kabanatang tulad nito. Pinili ng mga pinakamahusay na makatugon dito ang digmaan sa halip.
Mapag-alinlangang pagbasa
Maaaring sabihin ng isang mapag-alinlangan na ang kalidad ng panitikan ay usapin ng panlasa, kaya walang tekstong mapatutunayang walang kapantay.
Usapin ng panlasa ang kalidad ng panitikan, at hindi kailanman matatalo ang isang hamong hinahatulan ng mga mananampalataya.
Pagtutol
Hindi iniwan sa panlasa ang hamon. Ang mga unang hukom nito ay ang Quraysh, mga dalubhasa sa Arabe, na nais matalo ang Propeta (ﷺ). Itinatala ng Qur'an, na binigkas sa kanilang pandinig, ang kanilang pagmamalaki na makapagsasabi sila ng tulad nito (8:31). Gayunman ay hindi ito maiuri ng kanilang pinakamahusay na hukom bilang tula o panghuhula, at pinili nila ang boykot, pagpapahirap at digmaan kaysa sa isang kabanata.
Ang pananaw ng Islam
Isinasalalay ng Qur'an ang pinagmulan nito sa isang pagsubok na makukuha ng sinuman. May lahat ng dahilan upang subukan ito ang mga pinakamahusay na makatugon dito. Sila ang nagsasalita ng wika at nasa rurok ng kanilang sining. Pinili nila ang digmaan sa halip. Nagdala ang Propeta (ﷺ) ng isang Aklat na hindi magaya ni maiuri ng pinakamahuhusay nitong kritiko.
Hinahamon ng Qur'an ang mga nag-aalinlangan na maglahad ng isang kabanatang tulad nito, at sinasabing hindi ito magagawa ng sangkatauhan at ng mga jinn nang magkakasama.
Sinagot ng Quraysh ang Propeta (ﷺ) ng boykot, pagpapahirap at digmaan sa halip na isang kabanatang tulad ng Qur'an.
Sinabi ng Quraysh sa kanilang bayan na huwag makinig sa Qur'an at sumatsat habang binibigkas ito.
Hindi ito matawag na tula o panghuhula ng kanilang nangungunang hukom ng wika, si al-Walid ibn al-Mughira. Gaya ng itinatala ng Qur'an, ang tanging naitawag niya rito ay panggagaway.
Narinig ni Jubayr ibn Mut'im ang pagbigkas ng Surat al-Tur bago siya naging Muslim. Sinabi niya na iyon ang sandaling unang nanahan ang pananampalataya sa kanyang puso.
Nag-angkin ng pagkapropeta ang mga karibal gaya ni Musaylima sa buhay ng Propeta (ﷺ). Walang panggagaya mula noon ang pangmatagalang tinanggap bilang kapantay ng Qur'an.
Isinaayos pagkatapos ang balarilang Arabe nang higit sa lahat mula sa Qur'an at sa unang tulang Arabe.
Ang hindi paggaya sa Qur'an ay tanda na ito ay pananalita ng Diyos (﷾).