Maikling sagot
Ang Paraiso sa Islam ay isang hardin ng walang katapusang kagalakan, na tinitirhan magpakailanman. Inilalarawan ng Qur'an ang mga hardin na dumadaloy sa ilalim ng mga ito ang mga ilog, kasinlawak ng mga langit at ng lupa. Walang lungkot, pagod o kamatayan doon, at walang pagkamuhing natitira sa puso ng sinuman. Nasa mga tao nito ang lahat ng ninanais nila, at higit pa. Sinabi ng Propeta Muhammad (ﷺ) na naroon ang hindi pa nakikita ng anumang mata at hindi pa naririnig ng anumang tainga. Sinabi niya na ang isang puwang doon na kasinlaki ng isang paa ay mas mabuti kaysa sa buong mundo. Ang isang mananampalatayang may pinakamahirap na buhay sa lupa, kapag inilubog doon nang minsan, ay magsasabing hindi siya kailanman nakaranas ng hirap. Ang pinakamalaking kagalakan sa lahat ay nalulugod ang Diyos (﷾) sa mga tao nito. Pumapasok dito ang isang tao sa pamamagitan ng awa ng Diyos (﷾), na hinahanap niya sa pamamagitan ng pananampalataya at mabubuting gawa.
Buong paliwanag
Mga hardin na kasinlawak ng mga langit at ng lupa
Ipinapangako ng Qur'an sa mga mananampalatayang gumagawa ng mabuti ang isang walang hanggang tahanan sa mga hardin na dumadaloy sa ilalim ng mga ito ang mga ilog. Kasinlawak ng mga langit at ng lupa ang mga hardin. Nagsasalita ito tungkol sa mga ilog ng tubig na hindi nasisira, gatas na hindi nagbabago ang lasa at dalisay na pulut-pukyutan. Nagsasalita rin ito tungkol sa alak na kasarapan para sa mga umiinom. Hindi sila kailanman nalalasing ng alak na ito at hindi kailanman sinasakitan ng ulo. May bawat uri ng bunga.
“Magbalita ka ng nakagagalak sa mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos na ukol sa kanila ay mga Hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog. Sa tuwing tinutustusan sila mula sa mga ito ng bunga bilang panustos ay nagsasabi sila: “Ito ay ang itinustos sa amin bago pa niyan.” Bibigyan sila nito na nagkakawangisan [na nagkakaiba sa lasa]. Ukol sa kanila roon ay mga asawang dinalisay at sila ay doon mga mananatili.”
“Makipag-unahan kayo tungo sa isang kapatawaran mula sa Panginoon ninyo at isang paraiso na ang luwang nito ay gaya ng luwang [sa pagitan] ng langit at lupa, na inihanda para sa mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya. Iyon ay ang kabutihang-loob ni Allāh, na ibinibigay Niya sa sinumang niloloob Niya. Si Allāh ay may kabutihang-loob na sukdulan.”
“Ang mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos ay magpapapasok Kami sa kanila sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito magpakailanman. Magkakaroon sila sa mga ito ng mga asawang dinalisay, at magpapapasok Kami sa kanila sa lilim na malilim [sa Paraiso].”
“Ang paglalarawan sa Paraiso – na pinangakuan ang mga tagapangilag magkasala roon ng mga ilog mula sa tubig na hindi nagbabago, ng mga ilog mula sa gatas na hindi nagbago ang lasa nito, ng mga ilog mula sa alak na kasarapan para sa mga tagainom, at ng mga ilog mula sa pulut-pukyutan na dinalisay, at may ukol sa kanila roon na lahat ng mga bunga at isang kapatawaran mula sa Panginoon nila – ay gaya ba ng mga mamamalagi sa Apoy at paiinumin ng isang nakapapasong tubig kaya magpuputul-putol ito sa mga bituka nila?”
“Wala ritong kalanguan ni sila buhat dito ay palalasingin.”
“na hindi sila pasasakitan [sa ulo] dahil sa mga ito at hindi sila lalanguin,”
Walang lungkot, walang pagod, walang kamatayan
Wala ang lahat ng sumisira sa kaligayahan sa lupa. Inaalis ng Diyos (﷾) ang bawat pagkamuhi sa mga puso ng mga tao nito, kaya nagkikita sila bilang magkakapatid. Hindi sila nakararamdam ng pagod, hindi kailanman nagkakasakit o tumatanda, at hindi kailanman pinaaalis. Pinasasalamatan nila ang Diyos (﷾) sa pag-aalis ng lahat ng lungkot, at hindi na nila kailanman lalasapin muli ang kamatayan.
“Tunay na ang mga tagapangilag magkasala ay nasa mga hardin at mga bukal. [Sasabihin:] “Pumasok kayo sa mga ito nang may kapayapaan habang mga natitiwasay.” Magtatanggal Kami ng anumang nasa mga dibdib nila na pagkamuhi, bilang magkakapatid habang nasa mga kama na mga nagkakaharapan. Walang sumasaling sa kanila roon na isang pagkapagal at hindi sila mula roon mga palalabasin.”
“Magsasabi sila: “Ang papuri ay ukol kay Allāh na nag-alis sa amin ng lungkot. Tunay na ang Panginoon namin ay talagang Mapagpatawad, Mapagpasalamat.” [Siya] ang nagpatahan sa amin sa tahanan ng pananatilihan dahil sa kabutihang-loob Niya. Walang sumasaling sa amin doon na isang pagkapagal at walang sumasaling sa amin na isang pagkapata.”
“Hindi sila lalasap doon ng kamatayan maliban sa unang pagkamatay at magsasanggalang Siya sa kanila sa pagdurusa sa Impiyerno”
Isinalaysay nina Abu Sa'id al-Khudri at Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ipahahayag ng isang tagatawag sa mga tao ng Paraiso na sila ay magiging malusog at hindi kailanman magkakasakit, mabubuhay at hindi kailanman mamamatay, mananatiling bata at hindi kailanman tatanda, at magtatamasa ng ginhawa at hindi kailanman makararanas ng hirap.
| Ano | Sa Paraiso |
|---|---|
| Ang laki nito | Kasinlawak ng mga langit at ng lupa. |
| Ang mga ilog nito | Tubig na hindi kailanman nasisira, gatas na hindi kailanman nagbabago ang lasa, at dalisay na pulot. |
| Mga sama ng loob at lungkot | Inalis sa bawat puso. |
| Pagod, sakit at katandaan | Wala. |
| Kamatayan | Hindi na kailanman matitikman. |
| Ang pinakadakilang kagalakan | Ang pagkalugod ng Diyos (﷾). |
Mga asawang dalisay at banal
Sinasabi ng Qur'an na magkakaroon ang mga tao ng Paraiso ng mga asawang dinalisay, at na ipakakasal sila ng Diyos (﷾) sa mga asawang may dakilang kagandahan. Wala itong ibinibigay na bilang.
“Magbalita ka ng nakagagalak sa mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos na ukol sa kanila ay mga Hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog. Sa tuwing tinutustusan sila mula sa mga ito ng bunga bilang panustos ay nagsasabi sila: “Ito ay ang itinustos sa amin bago pa niyan.” Bibigyan sila nito na nagkakawangisan [na nagkakaiba sa lasa]. Ukol sa kanila roon ay mga asawang dinalisay at sila ay doon mga mananatili.”
“Ang mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos ay magpapapasok Kami sa kanila sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito magpakailanman. Magkakaroon sila sa mga ito ng mga asawang dinalisay, at magpapapasok Kami sa kanila sa lilim na malilim [sa Paraiso].”
“Gayon nga, at ipakakasal Namin sila sa mga dilag na may maningning na mata.”
Ang hindi pa nakikita ng anumang mata
Sinabi ng Propeta (ﷺ) na may inihanda ang Diyos (﷾) para sa Kanyang mga matuwid na lingkod. Wala pang matang nakakita nito, wala pang taingang nakarinig tungkol dito at wala pang pusong nakagunita nito. Binigkas niya ang talatang nagsasabing walang kaluluwang nakaaalam ng mga kagalakang ikinubli para rito. Idinaragdag ng Qur'an na nasa mga tao nito ang lahat ng ninanais nila, at higit pa.
Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ipinahayag ni Allah: inihanda Ko para sa Aking mga matuwid na alipin ang hindi pa nakita ng mata, hindi pa narinig ng tainga, at hindi pa naisip ng puso ng tao. Pagkatapos ay inaanyayahan ng ulat ang nakikinig na bigkasin ang Qur'an 32:17: walang kaluluwang nakaaalam kung anong kagalakan ang itinatago para sa kanila.
Isinalaysay ni Sahl ibn Sa'd na inilarawan ng Propeta (ﷺ) ang Paraiso at nagtapos sa pagsasabing may mga biyaya itong hindi pa nakita ng mata, hindi pa narinig ng tainga, at hindi pa kailanman naisip ng puso ng tao. Pagkatapos ay binigkas niya ang Qur'an 32:16-17.
“Kaya hindi nalalaman ng isang kaluluwa ang ikinubli para sa kanila na ginhawa ng mga mata bilang ganti sa anumang dati nilang ginagawa.”
“Ukol sa kanila ang anumang niloloob nila rito at mayroon Kaming isang dagdag.”
Gaano ito kadakila
Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang pinakamababang tao sa Paraiso ay magkakaroon ng katulad ng buong mundo, at sampung ulit pa. Ang isang puwang doon na kasinlaki ng isang paa ay mas mabuti kaysa sa mundo at sa lahat ng nasa loob nito. Isipin ang mananampalatayang may pinakamalungkot na buhay sa lupa. Kapag inilubog sa Paraiso nang minsan, susumpa siyang hindi siya kailanman nakaranas ng anumang hirap.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na inilarawan ng Propeta (ﷺ) ang huling lalaking lalabas sa Apoy at papasok sa Paraiso. Sa bawat pagpunta niya rito, tila puno na ito sa kanya. Pagkatapos ay sinasabi sa kanya ni Allah na mayroon siyang katulad ng buong mundo at sampung ulit pa. Idinaragdag ng ulat na sinabing ito ang pinakamababang antas sa mga tao ng Paraiso.
Isinalaysay ni al-Mughira ibn Shu'ba na sinabi ng Propeta (ﷺ) na tinanong ni Moises si Allah kung sino ang may pinakamababang antas sa Paraiso. Sinabi ni Allah na ito ang huling lalaking papasok dito, na inaalok ng katulad ng kaharian ng isang makamundong hari, limang ulit, at pagkatapos ay sampung ulit pa, kasama ang anumang ninanais ng kanyang kaluluwa at ikinasisiya ng kanyang mata.
Isinalaysay ni Anas na nang magdalamhati ang isang ina dahil sa kanyang anak na napatay sa Badr, sinabi sa kanya ng Propeta (ﷺ) na maraming halamanan sa Paraiso at ang kanyang anak ay nasa pinakamataas, ang al-Firdaws. Idinagdag niya na ang isang puwang sa Paraiso na kasinliit ng haba ng isang busog o isang paa ay higit na mabuti kaysa sa buong mundo at sa lahat ng nilalaman nito.
Isinalaysay ni Anas ibn Malik na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang taong may pinakamaginhawang buhay sa lupa, kung siya ay kabilang sa mga tao ng Apoy, ay ilulubog dito nang minsan at sasabihin niyang hindi siya nakaranas kailanman ng anumang ginhawa. At ang taong may pinakamiserableng buhay sa lupa, kung siya ay kabilang sa mga tao ng Paraiso, ay ilulubog dito nang minsan at manunumpa sa kanyang Panginoon na hindi siya nakaranas kailanman ng anumang hirap o pighati.
Ang pinakamalaking kagalakan: nalulugod sa kanila ang Diyos (﷾)
Higit pa sa kasiyahan ang Paraiso. Sinasabi ng Qur'an na ang pinakamalaking kaligayahan sa lahat ay ang pagkalugod ng Diyos (﷾). Papuri sa Diyos (﷾) ang mga salita ng mga tao nito roon, at ang kanilang pagbati sa isa't isa ay ‘Kapayapaan’.
“Nangako si Allāh sa mga lalaking mananampalataya at mga babaing mananampalataya ng mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito at ng mga tahanang kaaya-aya sa mga Hardin ng Eden. May isang pagkalugod mula kay Allāh na higit na malaki. Iyon ay ang pagkatamong sukdulan.”
“Tunay na ang mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos ay nagpapatnubay sa kanila ang Panginoon nila dahil sa pananampalataya nila. Dadaloy mula sa ilalim nila ang mga ilog sa mga hardin ng kaginhawahan. Ang panalangin nila doon ay “Kaluwalhatian sa Iyo, O Allāh” at ang pagbati nila roon ay “Kapayapaan.” Ang panghuli sa panalangin nila ay na “Ang papuri ay ukol kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilalang.””
Kung paano pinapasok ang Paraiso
Itinuro ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang maliligtas ng kanyang mga gawa. Nang tanungin kung totoo rin ito para sa kanya, sinabi niya: kahit ako, maliban kung balutin ako ng Diyos (﷾) ng Kanyang awa. Inihanda ang Paraiso para sa mga sumasampalataya sa Diyos (﷾) at sa Kanyang mga sugo, at ang pananampalataya at mabubuting gawa ang paraan ng isang lingkod upang hanapin ang awang iyon.
Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman ang maliligtas ng kanyang mga gawa. Nang tanungin kung kasama roon siya, sinabi niya: kahit ako, maliban kung balutin ako ni Allah ng Kanyang awa. Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman.
“Makipag-unahan kayo tungo sa isang kapatawaran mula sa Panginoon ninyo at isang paraiso na ang luwang nito ay gaya ng luwang [sa pagitan] ng langit at lupa, na inihanda para sa mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya. Iyon ay ang kabutihang-loob ni Allāh, na ibinibigay Niya sa sinumang niloloob Niya. Si Allāh ay may kabutihang-loob na sukdulan.”
“Ang mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos ay magpapapasok Kami sa kanila sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito magpakailanman. Magkakaroon sila sa mga ito ng mga asawang dinalisay, at magpapapasok Kami sa kanila sa lilim na malilim [sa Paraiso].”
Mga pananaw
Ang pananaw ng Islam
Ang Paraiso ay isang walang hanggang hardin ng kagalakan, na walang lungkot, sakit o kamatayan. Inilalarawan ito ng Qur'an at ng Propeta (ﷺ) bilang mas dakila kaysa sa anumang kayang ilarawan ng isip. Ang pinakamataas na kagalakan nito ay ang pagkalugod ng Diyos (﷾), at pinapasok ito sa pamamagitan ng Kanyang awa.
Ipinapangako ng Qur'an sa mga mananampalatayang gumagawa ng mabuti ang isang walang hanggang tahanan sa mga hardin na dumadaloy sa ilalim ang mga ilog. Kasinlawak ng mga langit at ng lupa ang mga hardin.
Sa Paraiso ay walang pagkamuhi, pagod, lungkot, sakit o kamatayan, at walang sinuman ang pinaaalis kailanman.
Lampas sa anumang nakita, narinig o nagunita ang mga kagalakan nito, at nasa mga tao nito ang lahat ng ninanais nila at higit pa.
Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang pinakamababang antas sa Paraiso ay may sampung ulit ng katulad ng mundong ito. Sinabi rin niya na ang puwang ng isang paa roon ay mas mabuti kaysa sa buong mundo.
Ilulubog nang minsan sa Paraiso ang mananampalatayang may pinakamalungkot na buhay sa lupa. Ipalilimot nito sa kanya ang bawat hirap na naranasan niya.
Hindi lamang pisikal na kasiyahan ang Paraiso: pinangangalanan ng Qur'an ang pagkalugod ng Diyos (﷾) bilang pinakamalaking kaligayahan nito.
Pinapasok ang Paraiso sa pamamagitan ng awa ng Diyos (﷾), hindi binibili ng mga gawa. Ang pananampalataya at mabubuting gawa ang paraan ng isang lingkod upang hanapin ang awang iyon.