Ano ang pinagsasaluhan ng Islam at ng kulturang Tsino?

“Ang sinumang gumawa ng isang maayos, na isang lalaki o isang babae, habang siya ay isang mananampalataya ay talagang magpapamuhay nga Kami sa kanya nang isang buhay na kaaya-aya at talagang gaganti nga Kami sa kanila ng pabuya sa kanila ayon sa higit na maganda sa anumang dati nilang ginagawa [na maayos na gawa].”

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

“Nagtagubilin Kami sa tao hinggil sa mga magulang niya [na maging mabuti] – nagdalang-tao sa kanya ang ina niya sa isang panlalata sa ibabaw isang panlalata at ang pag-awat sa kanya ay sa dalawang taon – na [nagsasabi]: Magpasalamat ka sa Akin at sa mga magulang mo. Tungo sa Akin ang kahahantungan.”

Isinalaysay ni Abu Huraira na may isang lalaking nagtanong sa Propeta (ﷺ) kung sino ang pinakakarapat-dapat sa kanyang mabuting pakikisama. Sinabi ng Propeta: ang iyong ina. Tatlong ulit pang nagtanong ang lalaki kung sino ang kasunod, at ang sagot ay ang iyong ina, pagkatapos ay ang iyong ina, at pagkatapos ay ang iyong ama.

“Ang paggalang sa magulang sa kasalukuyan ay nangangahulugan ng pagtustos sa mga magulang. Ngunit ang mga aso at kabayo ay may kakayahan ding gumawa ng anumang pagtustos;-- kung walang paggalang, ano ang magtatangi sa isang pagtustos mula sa isa pa?”

“Bumasa ka sa ngalan ng Panginoon mo na lumikha, lumikha sa tao mula sa isang malalinta. Bumasa ka at ang Panginoon mo ay ang Pinakamapagbigay, na nagturo sa pamamagitan ng panulat, nagturo sa tao ng hindi nito nalaman.”

Inilalarawan ni Aisha ang unang kapahayagan. Sa kuweba ng Hira, sinabi ng anghel sa Propeta (ﷺ) na bumasa, at tatlong ulit siyang sumagot na hindi siya marunong bumasa, bago ibinigay sa kanya ang mga unang talata ng Surat al-Alaq. Dinala siya ni Khadija sa kanyang pinsang si Waraqa ibn Nawfal, isang matanda at bulag na lalaking naging Kristiyano at sumusulat ng mga bahagi ng Ebanghelyo sa mga titik na Hebreo. Sinabi ni Waraqa na ito ang anghel na isinugo ni Allah kay Moises, at makalipas ang ilang araw ay namatay siya.

“Kaya napakataas si Allāh, ang Haring Totoo. Huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān bago pa matapos sa iyo ang pagkasi nito at magsabi ka: “Panginoon ko magdagdag Ka sa akin ng kaalaman.””

“O ang sinumang siya ay masunurin sa mga sandali ng gabi habang nakapatirapa at nakatayo, na nangingilag sa Kabilang-buhay at nag-aasam awa ng Panginoon niya [ay higit na mabuti ba]? Sabihin mo: “Nagkakapantay kaya ang mga nakaaalam at ang mga hindi nakaaalam? Nagsasaalaala lamang ang mga may isip.””

Isinalaysay ni Abu Hurayra ang isang mas mahabang pananalita ng Propeta (ﷺ) tungkol sa mabubuting gawa at sa gantimpala nito. Kabilang dito: ang sinumang tumahak sa isang landas sa paghahanap ng kaalaman, pinadadali ni Allah para sa kanya ang isang landas patungo sa Paraiso; at kapag nagtipon ang mga tao sa isang masjid upang bigkasin ang Qur'an at pag-aralan ito nang sama-sama, bumababa sa kanila ang kapanatagan, binabalot sila ng awa at pinalilibutan sila ng mga anghel. Nagtatapos ito sa: ang sinumang napabagal ng kanyang mga gawa ay hindi mapabibilis ng kanyang lahi.

“Hindi ba kaaya-aya ang matuto nang may palagiang tiyaga at sipag?”

“Huwag kayong lumapit sa yaman ng ulila kundi sa [paraang] pinakamaganda hanggang sa umabot siya sa katindihan niya. Magpatupad kayo sa kasunduan; tunay na ang kasunduan ay laging pinananagutan.”

Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ) na tatlo ang tanda ng isang mapagpaimbabaw: kapag nagsasalita siya ay nagsisinungaling, kapag nangangako siya ay sinisira niya ito, at kapag pinagkakatiwalaan siya ay nagtataksil siya sa tiwala.

Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang katapatan ay humahantong sa kabutihan at ang kabutihan sa Paraiso, at ang isang lalaki ay patuloy na nagsasabi ng totoo hanggang sa siya ay maging tapat. Ang pagsisinungaling ay humahantong sa kasamaan at ang kasamaan sa Apoy, at ang isang lalaki ay patuloy na nagsisinungaling hanggang sa maitala siya sa harap ni Allah bilang isang sinungaling.

“Sinabi ng Guro, ‘Hindi ko alam kung paano makauusad ang taong walang katapatan. Paano mapatatakbo ang isang malaking karwahe nang walang pahalang na kahoy na pinagsisingkawan ng mga baka, o ang isang maliit na karwahe nang walang kaayusan sa pagsisingkaw ng mga kabayo?’”

“Sumamba kayo kay Allāh at huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman. Sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda, at sa may pagkakamag-anak, mga ulila, mga dukha, kapit-bahay na may pagkakamag-anak, kapit-bahay na malayo, kasamahan sa tabi, kinapos sa daan, at minay-ari ng mga kanang kamay ninyo. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa sinumang naging isang hambog na mayabang.”

Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang naniniwala kay Allah at sa Huling Araw ay hindi dapat manakit sa kanyang kapitbahay, dapat magparangal sa kanyang panauhin, at dapat magsalita ng mabuti o manahimik.

Isinalaysay ni Abu Shurayh na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang naniniwala kay Allah at sa Huling Araw ay dapat maging mapagbigay sa kanyang kapitbahay at mapagbigay sa kanyang panauhin.

Isinalaysay ni Aisha na sinabi ng Propeta (ﷺ) na patuloy siyang hinihimok ng anghel na si Gabriel na pakitunguhan nang mabuti ang mga kapitbahay, nang napakadalas kaya inakala niyang gagawin ni Gabriel na tagapagmana ang mga kapitbahay.

“Sinabi ng Guro, ‘Ang isang kabataan, kapag nasa tahanan, ay dapat maging masunurin sa magulang, at, sa labas, magalang sa kanyang mga nakatatanda. Dapat siyang maging taimtim at tapat. Dapat siyang mag-umapaw sa pag-ibig sa lahat, at linangin ang pakikipagkaibigan sa mabubuti. Kapag may panahon at pagkakataon siya, pagkatapos gawin ang mga bagay na ito, dapat niyang gamitin ang mga ito sa mga pinong pag-aaral.’”

“Kumain kayo at uminom kayo at huwag kayong magpakalabis; tunay na Siya ay hindi umiibig sa mga nagpapakalabis.”

“[Sila] ang mga kapag gumugol ay hindi nagpapakalabis at hindi sila nagkukuripot, at laging nasa pagitan niyon ay katamtaman.”

“Huwag kang gumawa sa kamay mo na nakakulyar sa leeg mo at huwag kang magpaluwag nito nang buong pagpapaluwag para mauwi kang isang sinisising nasaid.”

“Sa mga seremonya ng pagdiriwang, mas mabuti ang maging matipid kaysa magastos.”

“Ngunit mayroon akong tatlong mahalagang bagay na pinahahalagahan ko at mahigpit na hinahawakan. Ang una ay kahinahunan; ang ikalawa ay katipiran; at ang ikatlo ay ang pag-iwas sa pag-una sa iba.”

“Kaya kumain kayo mula sa itinustos sa inyo ni Allāh bilang ipinahihintulot na kaaya-aya at magpasalamat kayo sa biyaya ni Allāh, kung kayo ay sa Kanya sumasamba.”

Iniulat ni Umar ibn Abi Salama na, noong bata pa siya sa pangangalaga ng Propeta (ﷺ), gumagala ang kanyang kamay sa paligid ng pinggan habang kumakain. Sinabihan siya ng Propeta (ﷺ) na banggitin ang pangalan ni Allah, kumain gamit ang kanyang kanang kamay, at kumain mula sa bahagi ng pinggan na pinakamalapit sa kanya. Sinasabi niya na pinanatili niya ito mula noon.

“Nagtagubilin Kami sa tao hinggil sa mga magulang niya [na maging mabuti] – nagdalang-tao sa kanya ang ina niya sa isang panlalata sa ibabaw isang panlalata at ang pag-awat sa kanya ay sa dalawang taon – na [nagsasabi]: Magpasalamat ka sa Akin at sa mga magulang mo. Tungo sa Akin ang kahahantungan.”

“May nagsabi, ‘Ano ang sasabihin mo tungkol sa panuntunang ang pinsala ay dapat gantihan ng kabaitan?’ Sinabi ng Guro, ‘Kung gayon ay ano ang iyong igaganti sa kabaitan? Gantihan ang pinsala ng katarungan, at gantihan ang kabaitan ng kabaitan.’”

“Na ang mga masjid ay ukol kay Allāh, kaya huwag kayong manalangin kasama kay Allāh sa isa man.”

“Kabilang sa mga tanda Niya ang gabi at ang maghapon, at ang araw at ang buwan. Huwag kayong magpatirapa sa araw ni sa buwan. Magpatirapa kayo kay Allāh na lumikha ng mga ito, kung kayo ay sa Kanya sumasamba.”

“Sabihin mo: “Tunay na ang dasal ko, ang pag-aalay ko, ang buhay ko, at ang kamatayan ko ay ukol kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilalang – walang katambal sa Kanya. Gayon nag-utos sa akin, at ako ay una sa mga Muslim.””

“Kung dadalangin kayo sa kanila ay hindi sila makaririnig sa panalangin ninyo, at kung sakaling nakarinig sila ay hindi sila tutugon sa inyo. Sa Araw ng Pagbangon ay magkakaila sila sa pagtatambal ninyo. Walang nagbabalita sa iyo ng tulad ng [kay Allāh na] isang Mapagbatid.”

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

Iniulat ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ) na kapag namatay ang isang tao, natatapos ang kanyang mga gawa maliban sa tatlo: ang pangmatagalang kawanggawa, ang kaalamang pinakikinabangan ng mga tao, at ang isang matuwid na anak na nananalangin para sa kanya.

“Hindi naging ukol sa Propeta at sa mga sumampalataya na humingi sila ng tawad para sa mga tagapagtambal [na namatay sa kawalang-pananampalataya], kahit pa man ang mga ito ay mga mayroong pagkakamag-anak, matapos na luminaw para sa kanila na ang mga ito ay mga maninirahan sa Impiyerno.”

“Ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa [pakinabang ng] sarili niya at ang sinumang naligaw ay naligaw lamang laban dito. Hindi papasanin ng isang tagapasan ang pasanin ng iba. Hindi Kami magpaparusa hanggang sa magpadala Kami ng isang sugo.”

“Tunay na si Allāh ay hindi lumalabag sa katarungan na kasimbigat ng isang katiting. Kung may isang magandang gawa ay pag-iibayuhin Niya ito [sa gantimpala] at magbibigay Siya mula sa taglay Niya ng isang pabuyang mabigat.”

“Huwag kayong mang-alipusta sa mga dinadalanginan nila bukod pa kay Allāh para mag-alipusta sila kay Allāh dala ng pang-aaway nang walang kaalaman. Gayon ipinang-akit Namin para sa bawat kalipunan ang gawa nila. Pagkatapos tungo sa Panginoon nila ang babalikan nila saka magbabalita Siya sa kanila hinggil sa dati nilang ginagawa.”

“Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon.”

“O mga sumampalataya, magsipasok kayo sa pagkapasakop nang lubusan at huwag kayong sumunod sa mga yapak ng demonyo; tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na malinaw.”

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”