Maikling sagot
Hindi tinatawag ng mga Muslim na propeta ang Buddha, at hindi rin nila siya tinatawag na huwad na guro. Sinasabi ng Qur'an na nagsugo ang Diyos (﷾) ng isang tagapagbabala sa bawat kalipunan, ngunit wala itong pinangangalanang propeta sa India. Sinasabi rin nito na hindi isinalaysay sa atin ng Diyos (﷾) ang kuwento ng bawat sugo. Kaya walang inaangkin ang mga Muslim tungkol sa tao, at sa Diyos (﷾) ang paghatol sa kanya. Ngunit sa mga unang tekstong Budista ay nangangatwiran siya laban sa isang Tagalikha, at walang sugo ng Diyos (﷾) ang nagturo niyon. Kaya tinitimbang ng mga Muslim ang bawat aral ayon sa Qur'an. Ang sumasang-ayon dito, gaya ng paggawa ng mabuti at pagtugon sa galit ng kabaitan, ay tama saanman ito matagpuan, at sinasagot ng Islam ang hindi. Ang mensaheng inilalahad ng mga Muslim sa harap mo upang suriin ay ang Qur'an, na dinala ni Muhammad (ﷺ) sa buong sangkatauhan.
Buong paliwanag
Isang tagapagbabala sa bawat kalipunan, at hindi lahat ay pinangalanan
Sinasabi ng Qur'an na walang kalipunang iniwan nang walang tagapagbabala. Sinasabi rin nito na isinalaysay ng Diyos (﷾) ang kuwento ng ilang sugo at hindi ng iba. Kaya hindi inaangkin ng Qur'an na nagbibigay ito ng buong listahan, at wala itong pinangangalanang propetang isinugo sa India. Nagturo ang Buddha sa hilagang India. Kaya hindi masasabi ng mga Muslim na isa siya sa mga tagapagbabala, at hindi rin nila masasabing hindi. Ayon sa pagkakatayo ng mga tekstong Pali, nangangatwiran laban sa isang Tagalikha ang aral na ibinibigay nila sa kanya. Tinawag ng bawat sugo ang kanyang mga kababayan na sambahin si Allah (﷾) at iwasan ang kasamaan (16:36). Kaya hindi matatanggap ng mga Muslim ang aral na iyon bilang mensahe mula sa Diyos (﷾). Tungkol sa tao mismo ay walang sinabi sa kanila ang Diyos (﷾), kaya wala silang sinasabi. Binabasa ni Ibn Kathir ang mga talatang ito na nangangahulugang walang bansa sa mga anak ni Adan ang lumipas nang walang tagapagbabala.
“Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo, [O Muḥammad,] kalakip ng katotohanan bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala. Walang anumang kalipunan malibang may nagdaan doon na isang mapagbabala.”
“Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo, na [nagsasabi]: “Sumamba kayo kay Allāh at umiwas kayo sa nagpapakadiyos.” Kaya mayroon sa kanila na pinatnubayan ni Allāh at mayroon sa kanila na nagindapat sa kanya ang kaligawan. Kaya humayo kayo sa lupain saka tumingin kayo kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagapagpasinungaling.”
“Para sa bawat kalipunan ay may sugo. Kaya kapag dumating ang sugo nila ay huhusga sa pagitan nila ayon pagkamakatarungan habang sila ay hindi nilalabag sa katarungan.”
“[Nagsugo Kami ng] mga sugong isinalaysay na Namin sa iyo bago pa niyan at may mga sugong hindi Namin isinalaysay sa iyo. Kumausap si Allāh kay Moises sa isang pakikipag-usap.”
“Talaga ngang nagsugo Kami ng mga sugo bago mo pa. Mayroon sa kanila na isinalaysay Namin sa iyo at mayroon sa kanila na hindi Namin isinalaysay sa iyo. Hindi naging ukol sa isang sugo na magdala ito ng isang tanda malibang ayon sa pahintulot ni Allāh. Kaya kapag dumating ang utos ni Allāh, huhusga ayon sa katotohanan at malulugi roon ang mga nagpapabula.”
Ipinapaliwanag nito ang talata: walang bansa sa mga anak ni Adan ang lumipas nang hindi nagpapadala si Allah ng mga tagapagbabala rito at nag-aalis ng bawat dahilan. Inilalagay niya sa tabi nito ang 13:7, “Para sa bawat [pangkat ng] mga tao ay may tagapagpatnubay”, at ang 16:36, “Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo”. Sinasabi niya na maraming talata tungkol dito.
Ang tao mismo: kagandahang-asal, at ang paghatol ay iniiwan sa Diyos (﷾)
Sinasabihan ng Qur'an ang mga Muslim na mag-anyaya sa iba sa pamamagitan ng karunungan at makipagtalo sa pinakamabuti at pinakamagiliw na paraan. Sinasabi nito na hahatulan ang bawat kalipunan nang makatarungan at na walang aapihin. Sinasabi rin nito na hindi nagpapadala ang Diyos (﷾) ng Kanyang parusa hangga't hindi dumarating ang isang sugo. Walang salita mula sa Diyos (﷾) ang mga Muslim tungkol sa Buddha mismo, kaya wala silang hatol sa kanya. Nagsasalita sila tungkol sa kanya nang may paggalang, at hindi nila kinukutya siya o ang kanyang mga tagasunod.
“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”
“Para sa bawat kalipunan ay may sugo. Kaya kapag dumating ang sugo nila ay huhusga sa pagitan nila ayon pagkamakatarungan habang sila ay hindi nilalabag sa katarungan.”
“Ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa [pakinabang ng] sarili niya at ang sinumang naligaw ay naligaw lamang laban dito. Hindi papasanin ng isang tagapasan ang pasanin ng iba. Hindi Kami magpaparusa hanggang sa magpadala Kami ng isang sugo.”
Dalawang sangay ng Budismo, at ang sinasabi ng Buddha tungkol sa kanyang sarili
May dalawang dakilang sangay ang Budismo. Sinusunod ng Theravada, na kadalasang matatagpuan sa Timog at Timog-Silangang Asya, ang mga tekstong Pali, na pinaniniwalaan nitong salita ng Buddha. Nagdaragdag ang Mahayana, na kadalasang matatagpuan sa Silangang Asya, ng iba pang mga sutra at nagpaparangal sa maraming Buddha at bodhisattva (mga nilalang na nanatang maging mga Buddha at magligtas sa iba). Mga paaralang Mahayana ang Zen at ang Pure Land. Sinisipi ng pahinang ito ang mga tekstong Pali at sinasabi kung kailan kabilang ang isang pag-aangkin sa isang paaralan. Sa Dhammapada, isang kalipunan ng mga taludtod na pinaniniwalaan ng Theravada na aral ng Buddha, itinuturo ng Buddha palayo sa kanyang sarili. Dapat gawin ng kanyang mga tagasunod ang gawain mismo, at nagtuturo lamang ng daan ang mga Buddha.
“Kayo mismo ang dapat gumawa ng gawain, ang mga Natanto ay nagtuturo lamang ng daan.”
Mga Buddha, nang maramihan
Nagsasalita ang mga tekstong Pali tungkol sa mga Buddha, hindi tungkol sa iisa. Tinatawag ng isang taludtod ng Dhammapada ang panawagang huwag gumawa ng kasamaan at dalisayin ang isip na turo ng mga Buddha. Sa isang mahabang diskurso ay pinangangalanan ng Buddha ang anim na Buddha bago siya at sinasabing lumitaw rin siya sa mundo. Sa isa pang taludtod ay sinasabi niya na nalalaman niya para sa kanyang sarili at itinatanong kung kanino siya dapat maging tagasunod. Maaaring makita ng isang mambabasang Budista ang pagkakahawig sa tagapagbabala ng Qur'an sa bawat kalipunan. Tunay ang pagkakahawig sa isang aspekto: kapwa nagsasalita ang dalawa tungkol sa maraming guro sa maraming panahon. Kung ano ang mga guro, at kung sino ang nagsusugo sa kanila, ang pinagkakaiba ng dalawa, gaya ng ipinakikita ng mga susunod na bahagi.
“Huwag gumawa ng anumang kasamaan; yakapin ang mabuti; dalisayin ang sariling isip: ito ang turo ng mga Buddha.”
Sa Savatthi ay ikinukuwento ng Buddha sa mga mendikante ang tungkol sa mga nakaraang buhay. Pinangangalanan niya ang anim na Buddha bago siya: sina Vipassi, Sikhi, Vessabhu, Kakusandha, Konagamana at Kassapa. Ang bawat isa, sabi niya, ay lumitaw sa mundo na ‘ganap at lubos na gising’. Idinaragdag niya na sa kasalukuyang panahon ay lumitaw rin siya sa mundo, ganap at lubos na gising. Pagkatapos ay inilalarawan ng sutra nang detalyado ang una sa anim.
“Ako ang mananakop ng lahat, ang nakaaalam ng lahat, walang dungis sa gitna ng lahat ng bagay. Tinalikuran ko ang lahat, malaya sa pagwawakas ng pagnanasa. Yamang nalalaman ko para sa aking sarili, kanino ako dapat maging tagasunod?”
Si Dhul-Kifl, at ang sinasabi ng mga tagapagpaliwanag
Hinulaan ng ilang Muslim na ang Buddha ay si Dhul-Kifl, isang taong dalawang ulit na pinangangalanan ng Qur'an sa mga matiisin at mabubuti. Walang ibinibigay na lugar, kalipunan o panahon para sa kanya ang mga talata. Mahabang tinatalakay siya ng mga klasikong tagapagpaliwanag na sina Ibn Kathir at al-Tabari. Nagkakaiba sila kung propeta ba siya o isang matuwid na tao, at iniuugnay siya ng mga ulat na ibinibigay nila kay Eliseo at sa mga Israelita. Wala sa kanila ang nag-uugnay sa kanya sa India. Walang sinasabi ang Qur'an at ang mga tunay na ulat na ginagawa siyang ang Buddha, kaya hindi ito dapat sabihin ng mga Muslim, at hindi ito sinasabi ng pahinang ito.
“[Banggitin] sina Ismael, Enoc, at Dhulkifl. Lahat ay kabilang sa mga tagapagtiis.”
“Banggitin mo sina Ismael, Eliseo, at Dhulkifl. Bawat [isa] ay kabilang sa mga mabuti.”
Sinasabi ni Ibn Kathir na si Ismael ay anak ni Abraham at si Idris ay nabanggit na nang mas maaga. Tungkol kay Dhulkifl ay sinasabi niya na ang payak na kahulugan ng talata ay binabanggit siya kasama ng mga propeta dahil siya ay propeta. Idinaragdag niya na pinaniniwalaan ng iba na siya ay isang matuwid na tao, isang makatarungang hari at hukom, at na nagpigil si Ibn Jarir (al-Tabari) sa pagpapasya. Sinisipi niya si Mujahid: isang matuwid na tao, hindi propeta, na nangako sa propeta ng kanyang bayan na pangasiwaan ang kanilang mga gawain at humatol sa pagitan nila nang makatarungan; at isang ulat na si Eliseo, nang tumanda, ay pumili ng ganoong lalaki bilang kanyang kahalili. Sinisipi niya si Ibn Abbas na siya ay isang hukom sa mga Israelita, at si Abu Musa al-Ash'ari na hindi siya propeta kundi isang matuwid na tao sa gitna nila. Pagkatapos ay nagbibigay siya ng isang ulat na may di-pangkaraniwang tanikala tungkol sa isang lalaking tinatawag na al-Kifl, at sinasabing, kung al-Kifl ang pangalan doon, maaaring ibang tao iyon.
Sinasabi ni al-Tabari na si Dhulkifl ay isang lalaking nangako ng isang gawain para sa ilang tao, para man sa isang propeta o para sa isang hari sa mga matuwid na hari. Tinupad niya ang kanyang ipinangako, at pinuri siya ng Diyos at ibinilang sa mga pinuri dahil sa pagtitiis sa pagsunod. Nagbibigay siya ng mga maagang ulat na may ganitong kahulugan. Sa isa, nagtanong ang isang propeta kung sino ang mangangakong mag-aayuno sa araw, magdarasal sa gabi at hindi magagalit, at isang binata ang gumawa nito at pumalit sa kanya. Sa isa pa mula kay Mujahid, si Eliseo, nang tumanda, ay pumili ng ganoong lalaki bilang kanyang kahalili.
Pagtimbang sa isang aral ayon sa Qur'an
Pinaniniwalaan ng mga Muslim na ang Qur'an ay ang iningatang salita ng Diyos (﷾), at tinitimbang nila ang bawat aral ayon dito. Tinatawag ng Qur'an ang sarili nitong tagapagsubaybay sa mga naunang aklat. Itinatala ni Ibn Kathir ang maagang pagbasa: ang sumasang-ayon dito ay totoo, at ang naiiba rito ay mali. Inilalapat ng isang Muslim ang parehong panukat sa anumang aral mula sa labas ng Qur'an. Ang sumasang-ayon ay tama saanman ito matagpuan. Kung saan nangangatwiran laban sa isang Tagalikha ang mga unang tekstong Budista, sinasagot sila ng Islam sa pahinang “Naniwala ba ang Buddha sa Diyos?”. Hindi hinihingi ng Qur'an na tanggapin ito nang basta-basta. Sinasabi nito na kung nagmula ito sa iba pa sa Diyos (﷾), makatatagpo rito ng maraming pagkakasalungatan. Hinahamon din nito ang nag-aalinlangan na magdala ng isang kabanatang tulad nito.
“Nagpababa Kami sa iyo ng Aklat kalakip ng katotohanan bilang tagapagpatotoo para sa nauna rito na kasulatan at bilang tagapagsubaybay rito. Kaya humatol ka sa pagitan nila ng ayon sa pinababa ni Allāh at huwag kang sumunod sa mga pithaya nila kapalit ng dumating sa iyo na katotohanan. Para sa bawat kabilang sa inyo ay gumawa Kami ng isang pagbabatas at isang pamamaraan. Kung sakaling niloob ni Allāh ay talaga sanang gumawa Siya sa inyo na nag-iisang kalipunan [sa pagbabatas] subalit [pinag-iiba kayo] upang sumubok Siya sa inyo sa ibinigay Niya sa inyo. Kaya mag-unahan kayo sa mga kabutihan. Tungo kay Allāh ang babalikan ninyo nang lahatan saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo dati kaugnay roon ay nagkakaiba-iba.”
Ipinapaliwanag nito ang muhaymin (“tagapagsubaybay rito”) mula sa mga sinaunang awtoridad. Sa isang ulat mula kay Ibn Abbas, ang Qur'an ay mapagkakatiwalaan sa bawat aklat bago ito. Sa isa pa, ito ay saksi sa mga ito, at sa ikatlo ay hukom sa mga ito. Iniuulat niya si Ibn Jurayj: anumang nasa mga naunang aklat na sumasang-ayon sa Qur'an ay totoo, at anumang naiiba rito ay mali. Sinasabi ni Ibn Kathir na saklaw ng salita ang lahat ng kahulugang ito. Idinadagdag niya na ginawa ni Allah ang Qur'an, ang huli sa mga aklat, na katiwala, saksi at hukom sa kanilang lahat. Ipinangako ni Allah na Siya Mismo ang mag-iingat dito (15:9).
“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”
“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”
| Ang tanong | Ang sinasabi ng mga Muslim |
|---|---|
| Propeta ba ang Buddha? | Hindi nila masasabing propeta siya, o hindi siya propeta. Walang pinangangalanang propetang isinugo sa India ang Qur'an. |
| Isa ba siyang bulaang guro? | Hindi nila iyon sinasabi. Nasa Diyos (﷾) ang paghatol sa kanya. |
| Siya ba si Dhul-Kifl? | Hindi nila dapat sabihin iyon. Hindi iniuugnay nina Ibn Kathir at al-Tabari si Dhul-Kifl sa India. |
| Ang kanyang turo laban sa isang Lumikha | Hindi mula sa isang sugo: nanawagan ang bawat sugo sa mga tao na paglingkuran si Allah (﷾). |
| Ang kanyang panawagang salubungin ang galit ng kabaitan | Tama saanman ito matagpuan. |
Ang ipinapayo ng mga tekstong Pali
Sinasabihan ng isang taludtod ng Dhammapada ang nakikinig na talunin ang galit ng kabaitan, ang kasamaan ng kabutihan, ang karamutan ng pagbibigay, at ang kasinungalingan ng katotohanan. Binabasa ito ng mga Muslim nang may paggalang. Isa itong panawagan sa mabuting pagkatao, at hindi ito ang naghihiwalay sa Islam sa aral ng Buddha.
“Talunin ang galit ng kabaitan, ang kasamaan ng kabutihan, ang karamutan ng pagbibigay, at ang kasinungalingan ng katotohanan.”
Ang ipinapayo ng Qur'an, at ang panawagan sa likod nito
Iniuutos ng Qur'an ang katarungan at ang paggawa ng mabuti. Sinasabihan nito ang mananampalataya na itulak ang masama sa pamamagitan ng higit na mabuti, upang ang dating kaaway ay maging isang matalik na kaibigan. Kaya malayang sinasabi ng mga Muslim na tama ang gayong aral. Nagpapatuloy sila sa pagtatanong kung sino ang gumawa sa atin at kung ano ang kasunod ng kamatayan, dahil dumating ang bawat sugo na may iisang panawagan: sambahin si Allah (﷾) at iwasan ang kasamaan. Sa Islam, iisang paraan ng pamumuhay ang paniniwala, pagsamba at pagkatao, at walang isa sa tatlo ang ganap nang wala ang iba.
“Tunay na si Allāh ay nag-uutos ng katarungan, paggawa ng maganda, at pagbibigay sa may pagkakamag-anak; at sumasaway sa kahalayan, nakasasama, at paglabag. Nangangaral Siya sa inyo nang sa gayon kayo ay magsasaalaala.”
“Hindi nagkakapantay ang magandang gawa at ang masagwang gawa. Itulak mo [ang masagwa] sa pamamagitan ng siyang higit na maganda, biglang ang [taong] sa pagitan mo at niya ay may pagkamuhi ay [magiging] para bang siya ay isang katangkilik na matalik.”
“Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo, na [nagsasabi]: “Sumamba kayo kay Allāh at umiwas kayo sa nagpapakadiyos.” Kaya mayroon sa kanila na pinatnubayan ni Allāh at mayroon sa kanila na nagindapat sa kanya ang kaligawan. Kaya humayo kayo sa lupain saka tumingin kayo kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagapagpasinungaling.”
Ang huling sugo, isinugo sa lahat
Sinasabi ng Qur'an na isinugo si Muhammad (ﷺ) sa buong sangkatauhan, at bilang awa sa lahat ng nilalang. Iyon ang dahilan kung bakit inaanyayahan ng mga Muslim ang lahat, kabilang ang mga Budista, na tingnan ang dinala niya. Wala silang hinihinging tanggapin ito nang basta-basta. Hinihingi ng Qur'an na suriin ito. Inilalahad ng pahinang “Paano natin malalaman kung talagang mula sa Diyos ang isang banal na aklat?” ang mga pagsubok na nalalapat sa anumang aklat.
“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””
“Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.”
Anim na tugon, sinagot
Dhammapada 276 — Ang Landas, taludtod 276
“Kayo mismo ang dapat gumawa ng gawain, ang mga Natanto ay nagtuturo lamang ng daan.”
Sinipi para sa
Ipinakita lamang ng Buddha ang daan at sinabihan kaming lakarin ito mismo. Hindi niya kailangan ang ranggo ng isang propeta, at walang maidaragdag ang Islam sa itinuro niya.
Ang tugon
Walang ranggong ibinibigay o inaalis ang mga Muslim sa Buddha. Sinasabi ng Islam na wala itong salita mula sa Diyos (﷾) tungkol sa kanya, at hindi siya inilalagay nito sa itaas o sa ibaba ng sinuman. Ang sinasabi nito ay nagpadala ang Diyos (﷾) ng patnubay sa bawat kalipunan, na tumatawag sa kanila na sambahin si Allah (﷾) at iwasan ang kasamaan (16:36). Dumating ang huli rito kay Muhammad (ﷺ). Sinasabi rin ng Qur'an na nananagot ang bawat kaluluwa sa sarili nitong mga gawa at walang sinumang magpapasan ng pasanin ng iba (6:164). Kung saan humahantong ang daan ay ang tanong na tinatalakay ng ibang mga pahinang Budista.
Kung saan ito humahantong — Sinusubok ng Islam ang aral, hindi ang tao. Hindi nito itinataas ang Buddha bilang propeta ni ibinababa bilang huwad na guro.
Dhammapada 183 — Ang mga Buddha, taludtod 183
“Huwag gumawa ng anumang kasamaan; yakapin ang mabuti; dalisayin ang sariling isip: ito ang turo ng mga Buddha.”
Sinipi para sa
Ang inyong tagapagbabala sa bawat kalipunan ay ang aming mga Buddha sa bawat panahon lamang. Nagkakasundo na tayo, kaya wala nang dapat sabihin pa.
Ang tugon
Nasa ideya ng maraming guro sa paglipas ng panahon ang pagkakahawig. Sa mga tekstong Pali, ang Buddha ay isang nagising at nagpapakita ng daan. Sa Dhammapada ay sinasabi ng Buddha na nalalaman niya para sa kanyang sarili at itinatanong kung kanino siya dapat maging tagasunod (353). Sa Islam, tumatanggap ang sugo ng salita ng Diyos (﷾) (18:110); walang inaangking ganoon ang Buddha ng mga tekstong Pali. Iisang bagay ang ipinanawagan nilang lahat: sambahin si Allah (﷾) (16:36). Dahil walang pinangangalanang isa sa India ang Islam, hindi nito sinasabing isa roon ang Buddha.
Kung saan ito humahantong — Pinagsasaluhang ideya ang maraming guro sa maraming panahon. Kung ano ang mga guro, at kung sino ang nagsusugo sa kanila, ang pinagkakaiba ng dalawa.
Qur'an 21:85 — Surah Al-Anbiya, talata 85
“[Banggitin] sina Ismael, Enoc, at Dhulkifl. Lahat ay kabilang sa mga tagapagtiis.”
Sinipi para sa
Sinasabi ng ilang Muslim na ang Buddha ay si Dhul-Kifl, o na si Maitreya ay si Muhammad (ﷺ). Kaya pinararangalan pa rin siya ng Islam bilang propeta.
Ang tugon
Dalawang ulit na pinangangalanan ng Qur'an si Dhul-Kifl, sa mga matiisin at mabubuti, at walang sinasabi tungkol sa kung saan siya nanirahan o kung sino ang kanyang mga kababayan. Iniuulat siya ni Ibn Kathir bilang isang tao sa mga Israelita, at kapwa nagbibigay sila ni al-Tabari ng mga ulat na nag-uugnay sa kanya kay Eliseo. Nagkakaiba pa nga ang mga iskolar kung propeta ba siya. Walang anuman sa Qur'an o sa mga tunay na ulat ang nag-uugnay sa kanya sa India o sa Buddha, o nag-uugnay kay Maitreya kay Muhammad (ﷺ). Kaya hindi dapat sabihin ng mga Muslim ang alinman, at hindi ito sinasabi ng site na ito.
Kung saan ito humahantong — Hindi inaangkin ang wala sa Qur'an o sa isang tunay na ulat. Sinasabi lamang ng Islam ang masasabi nito nang may katiyakan.
Qur'an 3:85 — Surah Al-Imran, talata 85
“Ang sinumang naghahangad ng iba pa sa Islām bilang relihiyon ay hindi ito matatanggap mula sa kanya at siya sa Kabilang-buhay ay kabilang sa mga lugi.”
Sinipi para sa
Sinasabi ng Islam na ang mga Muslim lamang ang maliligtas, kaya dapat nitong sabihin na napahamak ang Buddha. Mahirap itong itugma sa pagtawag sa kanya na isang mabuting tao.
Ang tugon
Walang salita mula sa Diyos (﷾) ang mga Muslim tungkol sa Buddha mismo, kaya wala silang hatol sa kanya. Sinasabi ng Qur'an na walang ipinadadalang parusa ang Diyos (﷾) hangga't hindi dumarating ang isang sugo (17:15), at na hinahatulan ang bawat kalipunan nang makatarungan at hindi inaapi (10:47). Sinasabi rin nito: “Ang sinumang naghahangad ng iba pa sa Islām bilang relihiyon ay hindi ito matatanggap mula sa kanya” (3:85). Iyon ang dahilan kung bakit hinihingi ng Islam sa bawat mambabasang nakaririnig ng mensahe nito na timbangin ito. Tinatalakay ito ng pahinang “Ano ang nangyayari sa mga taong hindi kailanman nakarinig tungkol sa Islam o kay Jesus?”.
Kung saan ito humahantong — Sa Diyos (﷾) ang paghatol sa sinumang tao. Nangangako ang Qur'an ng katarungan at walang pang-aapi.
Qur'an 5:48 — Surah Al-Ma'idah, talata 48
“Nagpababa Kami sa iyo ng Aklat kalakip ng katotohanan bilang tagapagpatotoo para sa nauna rito na kasulatan at bilang tagapagsubaybay rito. Kaya humatol ka sa pagitan nila ng ayon sa pinababa ni Allāh at huwag kang sumunod sa mga pithaya nila kapalit ng dumating sa iyo na katotohanan. Para sa bawat kabilang sa inyo ay gumawa Kami ng isang pagbabatas at isang pamamaraan. Kung sakaling niloob ni Allāh ay talaga sanang gumawa Siya sa inyo na nag-iisang kalipunan [sa pagbabatas] subalit [pinag-iiba kayo] upang sumubok Siya sa inyo sa ibinigay Niya sa inyo. Kaya mag-unahan kayo sa mga kabutihan. Tungo kay Allāh ang babalikan ninyo nang lahatan saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo dati kaugnay roon ay nagkakaiba-iba.”
Sinipi para sa
Walang napatutunayan ang pagtimbang sa aking aral ayon sa Qur'an. Ipinagpapalagay mong totoo ang Qur'an.
Ang tugon
Patas iyon, at hindi hinihingi ng mga Muslim na magsimula ka roon. Tinitimbang nila ayon sa Qur'an dahil pinaniniwalaan nilang salita ito ng Diyos (﷾), ngunit hinihingi ng Qur'an na suriin muna ito. Sinasabi nito na kung nagmula ito sa iba pa sa Diyos (﷾), makatatagpo rito ng maraming pagkakasalungatan (4:82). Hinahamon nito ang nag-aalinlangan na magdala ng isang kabanatang tulad nito (2:23). Nagbibigay ang pahinang “Paano natin malalaman kung talagang mula sa Diyos ang isang banal na aklat?” ng mga pagsubok na nalalapat sa anumang aklat, kabilang ang Qur'an.
Kung saan ito humahantong — Hinihingi ng Qur'an na subukin ito bago paniwalaan. Hindi humihingi ng tiwala ang mga Muslim.
Dhammapada 223 — Galit, taludtod 223
“Talunin ang galit ng kabaitan, ang kasamaan ng kabutihan, ang karamutan ng pagbibigay, at ang kasinungalingan ng katotohanan.”
Sinipi para sa
Itinuturo na ng mga tekstong Pali ang kabaitan, katotohanan at pagpipigil sa sarili. Hindi ko kailangan ang ibang relihiyon para roon.
Ang tugon
Tinatanggap ng Islam ang pagkakasundo at malinaw itong sinasabi. Iniuutos nito ang katarungan at ang paggawa ng mabuti (16:90), at sinasabihan ka nitong itulak ang masama sa pamamagitan ng higit na mabuti (41:34). Ngunit hindi ang mabuting asal ang buong tanong. Itinatanong din kung sino ang gumawa sa atin, sino ang nakaririnig sa atin at ano ang kasunod ng kamatayan, at sinasagot ang mga ito ng Qur'an. Tinawag ng bawat sugo na sambahin si Allah (﷾) at iwasan ang kasamaan nang magkasama (16:36). Ang Islam ay ang buong daang iyon, na iisa ang paniniwala, pagsamba at pagkatao. Tinatalakay ito ng pahina tungkol sa kung bakit maaaring isaalang-alang ng isang Budista ang Islam.
Kung saan ito humahantong — Ang pinagsasaluhang kabutihan ay ang pinagsisimulan ng daan. Idinaragdag ng Islam kung sino ang ating sinasamba, at ang buong paraan ng pamumuhay na kasunod nito.
Mga pananaw
Aral na Budista (ang mga tekstong Pali)
Maaaring sumagot ang isang mambabasang Budista mula sa mga tekstong Pali, na pinaniniwalaan ng Theravada na salita ng Buddha. Itinuturo ng Buddha palayo sa kanyang sarili, at lumilitaw ang mga Buddha sa maraming panahon. Kinukuwestiyon din ang hatol ng Islam sa mga hindi Muslim at ang paggamit nito sa Qur'an bilang panukat.
Sa Dhammapada, isang tekstong Theravada, sinasabi ng Buddha na dapat gawin ng kanyang mga tagasunod ang gawain mismo at nagtuturo lamang ng daan ang mga Buddha. Wala siyang inangking mensahe mula sa isang tagalikha, kaya maling tanong ang ‘propeta ba siya?’.
Pagtutol
Tinatanggap, at hindi siya tinatawag na propeta ng mga Muslim. Tungkol sa ginawa ng Diyos (﷾) ang pag-aangkin ng Qur'an: nagsugo Siya ng isang tagapagbabala sa bawat kalipunan at kakaunti ang pinangalanan Niya. Tinitimbang ayon sa Qur'an, na nag-aanyaya ng pagsusuri, kung ganap ba ang anumang aral.
Nagsasalita ang mga tekstong Pali tungkol sa mga Buddha sa maraming panahon na nagbibigay ng iisang turo (Dhammapada 183; Digha Nikaya 14). Iyon ang ideya ng Muslim tungkol sa isang tagapagbabala sa bawat kalipunan, kaya dapat parangalan ng mga Muslim ang Buddha bilang propeta.
Pagtutol
Nasa ideya lamang ng maraming guro ang pagkakahawig. Ang sugo sa Islam ay isang taong pinagkakasihan ng Diyos (﷾) ng Kanyang salita, at tinatawag niya ang kanyang mga kababayan na sambahin si Allah (﷾). Walang pinangangalanang sugo ang Islam sa India, kaya hindi nito masasabing isa roon ang Buddha.
Sinasabi ng ilang Muslim na ang Buddha ay si Dhul-Kifl, o na si Maitreya, ang Buddha na darating pa, ay si Muhammad (ﷺ). Kaya pinararangalan na siya ng Islam bilang propeta.
Pagtutol
Dalawang ulit na pinangangalanan ng Qur'an si Dhul-Kifl at wala itong ibinibigay na lugar o kalipunan para sa kanya. Nagbibigay sina Ibn Kathir at al-Tabari ng mga ulat na nag-uugnay sa kanya kay Eliseo, at iniuulat siya ni Ibn Kathir sa mga Israelita. Nagkakaiba ang mga iskolar kung propeta ba siya. Walang anuman sa Qur'an o sa mga tunay na ulat ang nag-uugnay sa kanya sa Buddha, o kay Maitreya kay Muhammad (ﷺ), kaya hindi ito dapat sabihin ng mga Muslim.
Sinasabi ng Islam na hindi tatanggapin ang isang relihiyong iba sa Islam (3:85). Kaya dapat sabihin ng Islam na napahamak ang Buddha.
Pagtutol
Walang salita mula sa Diyos (﷾) ang mga Muslim tungkol sa Buddha mismo, kaya wala silang hatol sa kanya. Sinasabi ng Qur'an na walang ipinadadalang parusa ang Diyos (﷾) hangga't hindi dumarating ang isang sugo, at na hinahatulan ang bawat kalipunan nang makatarungan at hindi inaapi. Sa Diyos (﷾) ang paghatol.
Walang napatutunayan ang pagtimbang sa aking aral ayon sa Qur'an, dahil ipinagpapalagay ng mga Muslim na totoo ang Qur'an.
Pagtutol
Pinaniniwalaan nga ng mga Muslim na salita ng Diyos (﷾) ang Qur'an, ngunit hindi nila hinihinging magsimula ka roon. Sinasabi ng Qur'an na magpapakita ito ng maraming pagkakasalungatan kung hindi ito mula sa Diyos (﷾). At hinahamon nito ang nag-aalinlangan na magdala ng isang kabanatang tulad nito.
Ang pananaw ng Islam
Hindi tinatawag ng mga Muslim ang Buddha na propeta ni huwad na guro. Nagsugo ang Diyos (﷾) ng isang tagapagbabala sa bawat kalipunan at hindi Niya pinangalanan silang lahat, at wala itong pinangangalanan sa India ang Qur'an. Walang hatol ang mga Muslim sa tao at tinitimbang nila ang bawat aral ayon sa Qur'an. Inaanyayahan nila ang lahat na suriin ang Qur'an at ang huling sugo, na isinugo sa buong sangkatauhan. Magkakasamang bumubuo ng iisang paraan ng pamumuhay ang paniniwala, pagsamba at pagkatao.
Sinasabi ng Qur'an na nagkaroon ng tagapagbabala ang bawat kalipunan, at na tinawag ng bawat sugo ang kanyang mga kababayan na sambahin si Allah (﷾).
Hindi isinalaysay ng Diyos (﷾) ang kuwento ng bawat sugo, at walang pinangangalanang propeta sa India ang Qur'an.
Kaya hindi inaangkin ni itinatanggi ng mga Muslim na isang sugo ang Buddha. Wala silang salita mula sa Diyos (﷾) tungkol sa kanya, kaya wala silang hatol sa kanya at nagsasalita sila tungkol sa kanya nang may kagandahang-asal.
Pinangangalanan ng Qur'an si Dhul-Kifl nang walang lugar o kalipunan. Iniuulat siya ni Ibn Kathir sa mga Israelita, nagbibigay sila ni al-Tabari ng mga ulat na nag-uugnay sa kanya kay Eliseo, at walang isa sa kanila ang nag-uugnay sa kanya sa India.
Tinitimbang ng mga Muslim ang bawat aral ayon sa Qur'an. Ang sumasang-ayon dito ay tama saanman ito matagpuan. Kung saan nangangatwiran laban sa isang Tagalikha ang mga unang tekstong Budista, sinasagot sila ng Islam.
Hinihingi ng Qur'an na suriin ito. Sinasabi nito na maglalaman ito ng maraming pagkakasalungatan kung hindi ito mula sa Diyos (﷾), at hinahamon nito ang nag-aalinlangan na magdala ng isang kabanatang tulad nito.
Tinatawag ng Dhammapada ang nakikinig na talunin ang galit ng kabaitan at yakapin ang mabuti. Iniuutos ng Qur'an ang katarungan at sinasabihan ang mananampalataya na itulak ang masama sa pamamagitan ng higit na mabuti.
Isinugo si Muhammad (ﷺ) sa buong sangkatauhan, at bilang awa sa lahat ng nilalang.