Anong mga krimen ang pinarurusahan ng Bibliya ng kamatayan?

“At maglalagay ka ng mga hangganan sa bayan sa palibot, na sinasabi, Mag-ingat kayo sa inyong sarili, na huwag kayong umahon sa bundok, o humipo sa hangganan nito: ang sinumang humipo sa bundok ay tunay na papatayin:”

“At itatalaga mo si Aaron at ang kanyang mga anak, at gaganapin nila ang kanilang katungkulang saserdote: at ang dayuhang lumapit ay papatayin.”

“At ang sumakit sa kanyang ama, o sa kanyang ina, ay tunay na papatayin.”

“At ang sumumpa sa kanyang ama, o sa kanyang ina, ay tunay na papatayin.”

“Kung ang isang tao ay may anak na lalaking matigas ang ulo at mapaghimagsik, na hindi sumusunod sa tinig ng kanyang ama, o sa tinig ng kanyang ina, at, kapag kanilang pinarusahan siya, ay hindi nakikinig sa kanila: Kung magkagayo'y hahawakan siya ng kanyang ama at ng kanyang ina, at dadalhin siya sa matatanda ng kanyang lungsod, at sa pintuang-bayan ng kanyang dako; At sasabihin nila sa matatanda ng kanyang lungsod, Ang anak naming ito ay matigas ang ulo at mapaghimagsik, hindi siya sumusunod sa aming tinig; siya'y matakaw, at lasenggo. At babatuhin siya ng mga bato ng lahat ng lalaki sa kanyang lungsod, hanggang sa siya'y mamatay: sa gayon ay aalisin mo ang kasamaan sa gitna ninyo; at maririnig ito ng buong Israel, at matatakot.”

“At ang taong gagawa nang may kapalaluan, at hindi makikinig sa saserdote na nakatayo upang maglingkod doon sa harap ng PANGINOON mong Diyos, o sa hukom, ang taong iyon nga ay mamamatay: at aalisin mo ang kasamaan sa Israel.”

“Kung ang isang baka ay manuwag ng isang lalaki o babae, hanggang sa sila'y mamatay: kung gayo'y tunay na babatuhin ang baka, at ang laman nito ay hindi kakainin; ngunit ang may-ari ng baka ay walang pananagutan. Ngunit kung ang baka ay dating nanunuwag ng kanyang sungay nang nakaraang panahon, at ito'y napatunayan sa may-ari nito, at hindi niya ito ikinulong, at ito'y nakapatay ng isang lalaki o babae; ang baka ay babatuhin, at ang may-ari rin nito ay papatayin. Kung patawan siya ng isang halaga ng salapi, kung gayo'y ibibigay niya bilang pantubos sa kanyang buhay ang anumang ipinataw sa kanya.”

“At, narito, ang isa sa mga anak ni Israel ay dumating at nagdala sa kanyang mga kapatid ng isang babaeng Midianita sa paningin ni Moises, at sa paningin ng buong kapisanan ng mga anak ni Israel, na umiiyak sa harap ng pintuan ng tabernakulo ng kapisanan. At nang makita ito ni Finees, na anak ni Eleazar, na anak ni Aaron na saserdote, ay tumindig siya mula sa gitna ng kapisanan, at kumuha ng isang sibat sa kanyang kamay; At sinundan niya ang lalaking Israelita sa loob ng tolda, at sinaksak silang dalawa, ang lalaking Israelita, at ang babae sa kanyang tiyan. Kaya napigil ang salot sa mga anak ni Israel.”

“Si Finees, na anak ni Eleazar, na anak ni Aaron na saserdote, ay nagpalayo ng aking poot sa mga anak ni Israel, habang siya'y may sigasig alang-alang sa akin sa gitna nila, upang hindi ko lipulin ang mga anak ni Israel sa aking paninibugho. Kaya sabihin mo, Narito, ibinibigay ko sa kanya ang aking tipan ng kapayapaan: At magkakaroon siya nito, at ang kanyang binhi pagkatapos niya, samakatwid baga'y ang tipan ng walang hanggang pagkasaserdote; sapagkat siya'y may sigasig para sa kanyang Diyos, at gumawa ng pagtubos para sa mga anak ni Israel.”

“Tunay na sasaktan mo ang mga naninirahan sa lungsod na iyon sa pamamagitan ng talim ng tabak, na lubos na lilipulin ito, at ang lahat ng naroon, at ang mga hayop doon, sa pamamagitan ng talim ng tabak. At titipunin mo ang lahat ng samsam doon sa gitna ng lansangan nito, at susunugin mo sa apoy ang lungsod, at ang lahat ng samsam doon nang buo, para sa PANGINOON mong Diyos: at ito'y magiging bunton magpakailanman; hindi na ito itatayong muli.”

“Kung ang isang dalagang birhen ay ipinagtipan sa isang lalaki, at may isang lalaking nakasumpong sa kanya sa lungsod, at sumiping sa kanya; Ay ilalabas ninyo silang dalawa sa pintuang-bayan ng lungsod na iyon, at babatuhin ninyo sila ng mga bato hanggang sa sila'y mamatay; ang dalaga, sapagkat hindi siya sumigaw, gayong nasa lungsod; at ang lalaki, sapagkat pinahiya niya ang asawa ng kanyang kapwa: sa gayo'y aalisin mo ang kasamaan sa gitna ninyo.”

“At ang anak na babae ng sinumang saserdote, kung lapastanganin niya ang kanyang sarili sa pagpapatutot, ay nilalapastangan niya ang kanyang ama: siya'y susunugin sa apoy.”

“At kung ang isang lalaki ay mag-asawa ng isang babae at ng kanyang ina, ito ay kasamaan: sila'y susunugin sa apoy, siya at sila; upang huwag magkaroon ng kasamaan sa gitna ninyo.”

“Sapagkat ang kasalanan ay hindi maghahari sa inyo: sapagkat wala kayo sa ilalim ng kautusan, kundi sa ilalim ng biyaya.”

“Kaya nang patuloy silang nagtatanong sa kanya, ay tumindig siya, at sinabi sa kanila, Ang walang kasalanan sa inyo, ay siyang unang bumato sa kanya.”

“Sapagkat iniutos ng Diyos, na nagsasabi, Igalang mo ang iyong ama at ina: at, Ang sumumpa sa ama o ina, ay dapat mamatay.”

“Huwag ninyong isiping ako'y naparito upang sirain ang kautusan, o ang mga propeta: hindi ako naparito upang sirain, kundi upang ganapin. Sapagkat katotohanang sinasabi ko sa inyo, Hanggang sa mawala ang langit at ang lupa, ang isang tuldok o isang kudlit ay hindi mawawala sa kautusan, hanggang sa maganap ang lahat.”

“Si Jesus Kristo ay siya ring kahapon, at ngayon, at magpakailanman.”

Tungkol sa kuwento ng babaing nahuli sa pangangalunya (Juan 7:53-8:11), iniuulat nito na wala ito sa mga unang papiro (P66 at P75), sa Codex Sinaiticus at Codex Vaticanus at sa iba pang unang saksi, at na inilalagay ito ng mga manuskritong naglalaman nito sa iba't ibang lugar: pagkatapos ng Juan 7:52, pagkatapos ng Juan 7:36, sa dulo ng Juan, o pagkatapos ng Lucas 21:38. Naghihinuha ito na hindi ito bahagi ng orihinal na Ebanghelyo ni Juan.

“Sabihin mo: “Halikayo, bibigkas ako ng ipinagbawal ng Panginoon ninyo sa inyo: na huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman; sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda; huwag kayong pumatay ng mga anak ninyo dahil sa isang paghihikahos, Kami ay nagtutustos sa inyo at sa kanila; huwag kayong lumapit sa mga malaswa: anumang nalantad mula sa mga ito at anumang nakubli; at huwag kayong pumatay ng buhay na ipinagbawal ni Allāh malibang ayon sa [legal na] karapatan.” Iyon ay itinagubilin Niya sa inyo, nang sa gayon kayo ay makapag-uunawa.”

“Huwag kayong pumatay ng buhay na ipinagbawal ni Allāh [na patayin] malibang ayon sa karapatan. Ang sinumang pinatay na nilabag sa katarungan ay nagtalaga Kami sa katangkilik niya ng isang kapamahalaan, ngunit huwag siyang magpakalabis kaugnay sa pagpatay. Tunay na siya ay laging maiaadya.”

“Alang-alang doon, nag-atas Kami sa mga anak ni Israel na ang sinumang pumatay sa isang tao nang hindi dahil [sa pagpatay] sa isang tao o sa [paggawa ng] kaguluhan sa lupa ay para bang pumatay siya sa mga tao nang lahatan, at ang sinumang nagbigay-buhay rito ay para bang nagbigay-buhay siya sa mga tao nang lahatan. Talaga ngang naghatid sa kanila ang mga sugo Namin ng mga malinaw na patunay. Pagkatapos, tunay na marami mula sa kanila, matapos niyon, sa lupa ay talagang mga nagpapakalabis.”

“O mga sumampalataya, isinatungkulin sa inyo ang ganting-pinsala kaugnay sa mga pinatay: ang malaya sa malaya, ang alipin sa alipin, at ang babae sa babae; ngunit ang sinumang [nakapatay na] pinagpaumanhinan ng kapatid nito ng anuman ay may pagsunod sa makatuwiran at pagsasagawa roon [sa tagapagmana ng napatay] ng isang pagmamagandang-loob. Iyon ay isang pagpapagaan mula sa Panginoon ninyo at isang awa. Kaya ang sinumang nangaway matapos niyon, ukol sa kanya ay isang pagdurusang masakit.”

“Hindi nangyaring ukol sa isang mananampalataya na makapatay ng isang mananampalataya malibang dala ng isang pagkakamali. Ang sinumang nakapatay ng isang mananampalataya dala ng isang pagkakamali, [ang panakip-sala ay] pagpapalaya ng isang aliping mananampalataya at isang pagbabayad-pinsalang inaabot sa mag-anak nito, malibang magkawanggawa sila. Kaya kung [ang napatay na] ito ay kabilang sa mga taong kaaway para sa inyo at siya ay isang mananampalataya, [ang panakip-sala ay] pagpapalaya ng isang aliping mananampalataya. Kung [ang napatay na] ito ay kabilang sa mga taong sa pagitan ninyo at nila ay may isang kasunduan, [ang panakip-sala ay] pagbabayad-pinsalang inaabot sa mag-anak nito at pagpapalaya ng isang aliping mananampalataya; ngunit ang sinumang hindi makatagpo [ng mapalalaya, ang panakip-sala] ay pag-aayuno ng dalawang buwang magkakasunod bilang paghiling ng pagbabalik-loob mula kay Allāh. Laging si Allāh ay Maalam, Marunong.”

Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang bayad-dugo para sa taong napatay ng isang hayop, o para sa namatay dahil nahulog sa isang balon o sa isang minahan.

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

Isinalaysay ni Abu Hurayra na tinanong ni Sa'd ibn Ubada ang Propeta (ﷺ) kung, kapag nakakita siya ng isang lalaking kasama ng kanyang asawa, ay dapat ba niya itong pabayaang hindi ginagalaw hanggang makapagdala siya ng apat na saksi. Sinabi ng Propeta na oo.

Isinalaysay ni Sahl ibn Sa'd na tinanong ni Uwaimir al-Ajlani ang Propeta (ﷺ) kung ang isang lalaking nakakita ng ibang lalaki na kasama ng kanyang asawa ay dapat ba itong patayin, at pagkatapos ay patayin din siya dahil dito, o ano ang dapat niyang gawin. Sinabi ng Propeta na naghayag si Allah ng isang pasya tungkol sa kanya at sa kanyang asawa, at sinabihan siyang dalhin ang babae. Pagkatapos ay ginawa ng mag-asawa ang li'an, ang mga sinumpaang panunumpa sa Qur'an 24:6-9, sa harap ng Propeta.

“Ang mga nagpaparatang [ng pangangalunya] sa mga malinis na babae, pagkatapos hindi nakapaglahad ng apat na saksi, ay hagupitin ninyo ng walumpung hagupit at huwag kayong tumanggap sa kanila ng isang pagsasaksi magpakailanman – ang mga iyon ay ang mga suwail –”

“Ang mga nagpaparatang [ng pangangalunya] sa mga maybahay nila samantalang hindi sila nagkaroon ng mga saksi maliban sa mga sarili nila, ang pagsaksi ng isa sa kanila ay apat na pagsaksi kay Allāh na tunay na siya ay talagang kabilang sa mga tapat.”

“Magtutulak ng pagdurusa palayo [sa maybahay na] ito na sumaksi ito nang apat na pagsaksi kay Allāh na tunay na [ang asawang] iyon ay talagang kabilang sa mga sinungaling.”

Isinalaysay ni Ali na ang isang pinunong itinalaga ng Propeta (ﷺ) ay nagsindi ng apoy at inutusan ang kanyang mga tauhan na pumasok dito. Nang mabalitaan ito ng Propeta, sinabi niya na kung pumasok sila roon ay mananatili sila roon hanggang sa Araw ng Pagkabuhay na Muli, at na walang pagsunod sa paggawa ng mali: ang pagsunod ay sa mabuti lamang. Mayroon ding ganitong ulat ang Sahih Muslim 1840.

“Sabihin mo: “Sa iba pa ba kay Allāh maghahangad ako bilang Panginoon samantalang Siya ay Panginoon ng bawat bagay? Walang [kasalanang] nakakamit ang bawat kaluluwa malibang laban dito. Hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba. Pagkatapos tungo sa Panginoon ninyo ang babalikan ninyo saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo noon hinggil doon ay nagkakaiba-iba.””

Isinalaysay ni Ibn Umar na may isang babaeng natagpuang patay sa isa sa mga kampanya ng Propeta (ﷺ), at ipinagbawal ng Propeta ang pagpatay sa mga babae at mga bata.

“na mga sumusunod sa Sugo na Propetang iliterato, na nakatatagpo sila sa kanya na nakasulat sa ganang kanila sa Torah at Ebanghelyo, na nag-uutos sa kanila sa nakabubuti, sumasaway sa kanila sa nakasasama, nagpapahintulot sa kanila ng mga kaaya-aya, nagbabawal sa kanila ng mga karima-rimarim, at nag-aalis sa kanila ng pabigat sa kanila at mga kulyar na dating nasa kanila. Kaya ang mga sumampalataya sa kanya, nagpitagan sa kanya, nag-adya sa kanya, at sumunod sa liwanag [ng Qur’ān] na pinababa kasama sa kanya, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay.”

Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang isang pangkat na lulusob na sunugin ang dalawang lalaking binanggit ang pangalan, at binawi niya ang utos bago sila umalis: si Allah lamang ang nagpaparusa sa apoy, kaya kung matagpuan nila sila ay patayin nila sila, hindi sunugin.