Maikling sagot
Itinuturo ng Islam na walang taong banal o diyos. Sinasabi ng Qur'an na bawat nilalang sa mga langit at lupa ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin. Sinabihan nito ang Propeta Muhammad (ﷺ) mismo na sabihin: “Ako ay tao lamang tulad ninyo.” Walang propetang maaaring magsabi sa mga tao na sambahin siya. Iba ang itinuro noon ng estadong Hapon. Tinawag ng isang komentaryo sa konstitusyon nito noong 1889 ang emperador na “bumaba mula sa Langit, banal at sagrado”. Noong 1 Enero 1946, may sinabing bago ang isang reskripto, isang pormal na pahayag sa pangalan ng emperador. Sinabi nito na hindi nakasalig ang ugnayan ng emperador at ng bayan sa “maling paniniwala na ang Emperador ay banal”. Hindi nakasalig sa anumang reskripto ang turo ng Islam. Para ito sa bawat tao, mga hari at mga propeta man. Sa mga tao nauukol ang karangalan, at sa Diyos (﷾) lamang ang pagsamba.
Buong paliwanag
Walang taong banal
Sinasagot ng Islam ang tanong na ito para sa bawat tao, hindi lamang para sa iisa. Sinasabi ng Qur'an na bawat nilalang sa mga langit at lupa ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin. Sinabihan nito ang Propeta Muhammad (ﷺ) na sabihin: “Ako ay tao lamang tulad ninyo.” Ikinakasi sa kanya na Iisa ang Diyos (﷾). Sinabihan din siyang sabihin na wala siyang kapangyarihang magdulot ng pakinabang o pinsala kahit sa kanyang sarili, maliban sa niloob ng Diyos (﷾). Sinasabi ng Qur'an na walang taong binigyan ng Kasulatan at pagkapropeta ang magsasabi sa mga tao na sambahin siya. Hindi rin niya sila sasabihang gawing mga panginoon ang mga anghel at mga propeta. Sinabi ng Propeta (ﷺ): huwag ninyo akong labis na purihin; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah (﷾) at Kanyang Sugo.
“Walang [magagawa] ang bawat sinumang nasa mga langit at lupa kundi pupunta sa Napakamaawain bilang alipin [na nagpapasailalim].”
“Sabihin mo, [O Propeta Muḥammad]: “Ako ay tao lamang tulad ninyo. Ikinakasi sa akin na ang Diyos ninyo ay Diyos na nag-iisa lamang, kaya magpakatuwid kayo sa Kanya at humingi kayo ng tawad sa Kanya.” Kapighatian ay ukol sa mga tagapagtambal [kay Allāh],”
“Sabihin mo: “Ako ay tao lamang tulad ninyo. Ikinakasi sa akin na ang Diyos ninyo ay Diyos na nag-iisa lamang. Kaya ang sinumang naging nag-aasam ng pakikipagkita sa Panginoon niya ay gumawa siya ng gawang maayos at huwag siyang magtambal sa pagsamba sa Panginoon Niya ng isa man.””
“Sabihin mo: “Hindi ako nakapagdudulot para sa sarili ko ng pakinabang ni pinsala maliban sa niloob ni Allāh. Kung sakaling nangyaring ako ay nakaaalam sa nakalingid, talaga sanang nakapagparami ako ng kabutihan at hindi sumaling sa akin ang kasagwaan. Walang iba ako kundi isang mapagbabala [ng parusa] at isang mapagbalita ng nakagagalak [na gantimpala] para sa mga taong sumasampalataya [sa mensahe ko].””
“Hindi naging ukol sa isang tao na magbigay rito si Allāh ng kasulatan, kapamahalaan, at pagkapropeta, pagkatapos magsabi ito sa mga tao: “Kayo ay maging mga mananamba para sa akin bukod pa kay Allāh,” bagkus [magsabi ito]: “Kayo ay maging mga paham dahil kayo noon ay nagtuturo ng kasulatan at dahil kayo noon ay nag-aaral;” ni mag-uutos ito sa inyo na gumawa kayo sa mga anghel at mga propeta bilang mga panginoon. Nag-uutos ba ito sa inyo ng kawalang-pananampalataya matapos noong kayo ay naging mga Muslim?”
Isinalaysay ni Umar na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: huwag ninyo akong labis na purihin gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah at Kanyang Sugo.
Ang aral ng pagkamatay ng Propeta (ﷺ)
Nang mamatay ang Propeta (ﷺ), hindi ito mapaniwalaan ni Umar, isa sa kanyang mga nangungunang kasamahan. Nagsalita sa mga tao si Abu Bakr, ang kanyang pinakamalapit na kasamahan. Sinabi niya: ang sinumang sumasamba kay Muhammad, patay na si Muhammad; ang sinumang sumasamba kay Allah (﷾), buhay si Allah (﷾) at hindi kailanman mamamatay. Pagkatapos ay binigkas niya ang mga talata ng Qur'an, kabilang ang: “Walang iba si Muḥammad kundi isang Sugo”. Isinisilang at namamatay ang isang tao. Sa Iisang hindi kailanman mamamatay lamang nauukol ang pagsamba.
Isinalaysay ni Aisha na nang mamatay ang Propeta (ﷺ), ipinilit ni Umar na hindi pa siya patay. Pumasok si Abu Bakr, binuksan ang takip ng kanyang mukha at hinagkan siya, pagkatapos ay lumabas at sinabi sa mga tao: ang sinumang sumasamba kay Muhammad, patay na si Muhammad; ang sinumang sumasamba kay Allah, buhay si Allah at hindi kailanman mamamatay. Pagkatapos ay binigkas niya ang Qur'an 39:30 at 3:144.
“Walang iba si Muḥammad kundi isang Sugo, na nakalipas na bago pa niya ang mga sugo. Kaya ba kung namatay siya o napatay siya ay uuwi kayo sa mga pinagdaanan ninyo? Ang sinumang babalik sa pinagdaanan niya ay hindi siya makapipinsala kay Allāh ng anuman. Gaganti si Allāh sa mga tagapagpasalamat.”
Ang itinuro ng estado, 1889-1945
Sinasabi ng unang makabagong konstitusyon ng Hapon, ang Konstitusyong Meiji ng 1889, sa Artikulo 3: “Ang Emperador ay banal at hindi malalabag.” Si Ito Hirobumi, isa sa mga sumulat nito, ay sumulat din ng isang komentaryo rito. Tungkol sa artikulong ito ay isinulat niya: “Ang Emperador ay bumaba mula sa Langit, banal at sagrado; Siya ay nangingibabaw sa lahat ng Kanyang mga sakop.” Nagsimula siya sa isang linya tungkol sa Banal na Trono, na sinasabi niyang mula sa Kojiki, ang pinakamatandang kronika ng Hapon. Iniuugat ng mga lumang aklat ang lahi ng pamilya ng mga emperador kay Amaterasu. Pinararangalan siya ng Shinto bilang kami ng araw. Ang mga kami ay ang mga banal na nilalang at kapangyarihang pinararangalan ng Shinto. Sinasabi ng mga iskolar ng Shinto na hindi mga ‘diyos’ ang mga kami sa diwang Kanluranin. Inilalagay ng Nihon Shoki, isang kronika ng 720, nang magkakatabi ang ilang bersiyon. Sa isa sa mga ito, sinasabi ni Amaterasu sa kanyang apo na ang kanyang mga inapo ang magiging mga panginoon ng lupain.
“Ang Emperador ay banal at hindi malalabag.”
““Ang Banal na Trono ay itinatag noong panahong naghiwalay ang langit at ang lupa” (Kojiki). Ang Emperador ay bumaba mula sa Langit, banal at sagrado; Siya ay nangingibabaw sa lahat ng Kanyang mga sakop. Dapat Siyang igalang at hindi Siya malalabag. Kailangan nga Niyang magbigay ng nararapat na paggalang sa batas, ngunit walang kapangyarihan ang batas na papanagutin Siya rito.”
“Pagkatapos ay inutusan niya ang kanyang Kagalang-galang na Apo, na nagsasabi:—‘Ang Lupain ng Kapatagang-Tambo na may 1500 Taglagas na Magandang Uhay ng Palay ay ang rehiyong paghahariang panginoon ng aking mga inapo. Ikaw, aking Kagalang-galang na Apo, ay humayo roon at pamahalaan ito.”
Isang papel ng Kokugakuin University tungkol sa kung paano nauunawaan ang kami. Binabanggit nito na ang kami ay karaniwang isinasalin bilang ‘diyos’, ngunit madalas sabihin na ang salitang Hapon at ang salitang Ingles ay magkaibang-magkaibang konsepto, at inihahambing nito ang monoteismo ng tradisyong Hudyo at Kristiyano sa mga politeistikong ideya ng Shinto.
Ang nagbago noong 1945 at 1946
Noong 15 Disyembre 1945, inilabas ng punong-himpilan ng mga Alyado sa Tokyo ang Kautusan sa Shinto (SCAPIN-448). Tinapos nito ang suporta ng estado sa Shinto. Ipinasya rin nito na “Ang pagpapalaganap ng mga doktrina ng Shinto” sa mga paaralang “buo o bahagyang tinutustusan ng pondo ng publiko ay ipinagbabawal”. Pagkatapos ay nagsalita ang isang reskripto noong 1 Enero 1946 tungkol sa ugnayan ng emperador at ng bayan. Sa Ingles na inilabas kasama nito, sinabi nito: “Hindi nakasalalay ang mga ito sa mga alamat at mito lamang. Hindi nakasalig ang mga ito sa maling paniniwala na ang Emperador ay banal” ... Ang salitang Hapon na isinaling ‘banal’ ay akitsumikami, isang ‘nahahayag na kami’: isang kami sa anyong tao. Walang sinasabi ang reskripto tungkol sa pagmumula kay Amaterasu.
“Ang pagpapalaganap ng mga doktrina ng Shinto sa anumang anyo at sa anumang paraan sa anumang institusyong pang-edukasyon na buo o bahagyang tinutustusan ng pondo ng publiko ay ipinagbabawal at agad na ititigil.”
“Ang mga ugnayan sa pagitan namin at ng aming bayan ay laging nakatayo sa pagtitiwala at pagmamahalan sa isa't isa. Hindi nakasalalay ang mga ito sa mga alamat at mito lamang. Hindi nakasalig ang mga ito sa maling paniniwala na ang Emperador ay banal”
- 1889
Ang Konstitusyong Meiji
Artikulo 3: ‘Banal at hindi malalabag ang Emperador.’
- 1889
Ang komentaryo ni Ito Hirobumi
Ang emperador ay ‘bumaba mula sa Langit, banal na diyos at sagrado’.
- 15 Disyembre 1945
Ang Shinto Directive
Nagwakas ang suporta ng estado sa Shinto.
- 1 Enero 1946
Ang rescript
Hindi nakasalalay ang ugnayan ng emperador at ng bayan sa ‘maling akala na banal na diyos ang Emperador’.
Itinuturo ng Islam na walang taong banal na diyos.
Karangalan para sa mga tao, pagsamba para sa Diyos (﷾)
Ipinagdiriwang ng Hapon ang isang pambansang pista opisyal, ang Araw ng Paggalang sa Matatanda (Keiro no Hi), upang parangalan ang matatanda. Iniuutos ng Islam ang pagpaparangal sa mga magulang sa katandaan, nang may magiliw na mga salita at pagpapakumbaba. Ngunit nagsisimula ang parehong talata sa: huwag sumamba kundi sa Diyos (﷾). Sa mga tao nauukol ang karangalan, at sa Diyos (﷾) lamang ang pagsamba. Wala ring ibinibigay ang Islam na ranggo sa harap ng Diyos (﷾) dahil sa pagkasilang. Sinasabi ng Qur'an na ang pinakamarangal ay ang pinakamatuwid. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang napabagal ng kanyang mga gawa ay hindi mapabibilis ng kanyang lahi.
Itinatakda ng Batas ang layunin ng bawat pambansang pista opisyal. Ang Araw ng Paggalang sa Matatanda (Keiro no Hi), ang ikatlong Lunes ng Setyembre, ay upang igalang at mahalin ang matatandang naglingkod sa lipunan nang maraming taon, at ipagdiwang ang kanilang mahabang buhay. Ang Araw ng mga Bata (5 Mayo) ay upang igalang ang mga bata bilang mga tao, hangarin ang kanilang kaligayahan, at pasalamatan ang mga ina. Ang Araw ng Luntian (4 Mayo) ay upang mapalapit sa kalikasan at magpasalamat sa mga biyaya nito.
“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””
“O mga tao, tunay na Kami ay lumikha sa inyo mula sa isang lalaki [na si Adan] at isang babae [na si Eva] at gumawa sa inyo na mga bansa at mga lipi upang magkakilalahan kayo. Tunay na ang pinakamarangal sa inyo sa ganang kay Allāh ay ang pinakamapangilag magkasala sa inyo. Tunay na si Allāh ay Maalam, Mapagbatid.”
Isinalaysay ni Abu Hurayra ang isang mas mahabang pananalita ng Propeta (ﷺ) tungkol sa mabubuting gawa at sa gantimpala nito. Kabilang dito: ang sinumang tumahak sa isang landas sa paghahanap ng kaalaman, pinadadali ni Allah para sa kanya ang isang landas patungo sa Paraiso; at kapag nagtipon ang mga tao sa isang masjid upang bigkasin ang Qur'an at pag-aralan ito nang sama-sama, bumababa sa kanila ang kapanatagan, binabalot sila ng awa at pinalilibutan sila ng mga anghel. Nagtatapos ito sa: ang sinumang napabagal ng kanyang mga gawa ay hindi mapabibilis ng kanyang lahi.
Kung paano titimbangin ang sagot
Hindi nakasalalay sa anumang estado o anumang reskripto ang turo ng Islam tungkol dito. Nagmumula ito sa isang Aklat na humihinging basahin ito nang maingat. Dinala ang Aklat na iyon ni Muhammad (ﷺ), ang huli sa mga Propeta, na isinugo sa lahat ng tao. Ang Islam ay isang ganap na paraan ng pamumuhay, na nasa gitna nito ang iisang Tagapaglikha at bawat tao ay Kanyang alipin. Ang unang hakbang ay basahin mo mismo ang Qur'an at isaalang-alang ang taong nagdala nito.
“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”
“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””
“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”
Limang tugon, sinagot
Saligang Batas ng Imperyo ng Japan (Saligang Batas ng Meiji, 1889), Artikulo 3
“Ang Emperador ay banal at hindi malalabag.”
Sinipi para sa
Isang legal na pormula ang “banal at hindi malalabag” na matatagpuan sa mga konstitusyong Europeo noong panahong iyon. Ang ibig sabihin nito ay hindi maaaring idemanda ang monarka, hindi na siya ay banal.
Ang tugon
Para sa Artikulo 3 nang mag-isa, makatarungan ang pagbasang iyon. Ibinibigay rin ng komentaryo ni Ito ang legal na kahulugang iyon: walang kapangyarihan ang batas na papanagutin ang emperador. Ngunit higit pa ang sinasabi ng parehong talata. Sa Ingles ni Miyoji Ito, na tumulong sa pagbuo ng konstitusyon, tinatawag nito ang emperador na “bumaba mula sa Langit, banal at sagrado”. Iyon ang dahilan kung bakit sinisipi ng pahinang ito ang komentaryo, hindi ang artikulo lamang.
Kung saan ito humahantong — Nakasalig ang pag-aangkin ng pagkabanal sa komentaryo, sa Ingles ng isa sa mga bumuo ng konstitusyon, hindi sa legal na pormula ng Artikulo 3.
Imperyal na Kasulatan noong 1 Enero 1946 (ang “Pahayag ng Pagkatao”), ang tekstong Ingles na inilabas kasama nito
“Ang mga ugnayan sa pagitan namin at ng aming bayan ay laging nakatayo sa pagtitiwala at pagmamahalan sa isa't isa. Hindi nakasalalay ang mga ito sa mga alamat at mito lamang. Hindi nakasalig ang mga ito sa maling paniniwala na ang Emperador ay banal”
Sinipi para sa
Hindi kailanman sinasabi ng reskripto ng 1946 na ‘Hindi ako diyos’. Nagsasalita lamang ito tungkol sa ugnayan ng emperador at ng bayan.
Ang tugon
Sinisipi ng pahinang ito ang mga salita ng reskripto ayon sa pagkakasulat. Sinasabi nito na hindi nakasalig ang ugnayang iyon sa “maling paniniwala na ang Emperador ay banal”. Ang salitang Hapon ay akitsumikami, isang nahahayag na kami. Walang sinasabi ang reskripto tungkol sa pagmumula kay Amaterasu. Hindi nakasalalay ang sagot ng Islam sa kung paano binabasa ang reskripto. Nakasalig ito sa Qur'an: bawat nilalang ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin.
Kung saan ito humahantong — Eksaktong sinisipi ang reskripto. Nakatayo ang turo ng Islam sa Qur'an, anumang pagbasa sa reskripto ang mas gusto ng isang tao.
Perspectives toward Understanding the Concept of Kami
Isang papel ng Kokugakuin University tungkol sa kung paano nauunawaan ang kami. Binabanggit nito na ang kami ay karaniwang isinasalin bilang ‘diyos’, ngunit madalas sabihin na ang salitang Hapon at ang salitang Ingles ay magkaibang-magkaibang konsepto, at inihahambing nito ang monoteismo ng tradisyong Hudyo at Kristiyano sa mga politeistikong ideya ng Shinto.
Sinipi para sa
Hindi Diyos sa diwang Kanluranin ang isang kami. Ang akitsumikami ay nangangahulugang isang kami sa anyong tao, hindi ang Tagapaglikha, kaya walang sinumang nag-angkin na ang emperador ang gumawa sa mundo.
Ang tugon
Sinasabi nga ng mga iskolar ng Shinto na hindi mga ‘diyos’ ang mga kami sa diwang Kanluranin. Ngunit hindi lamang ang pagtawag sa isang tao na Tagapaglikha ang ipinagbabawal ng Qur'an. Sinasabi nito na kahit ang isang propeta ay hindi maaaring magsabi sa mga tao na sambahin siya, o gawing mga panginoon ang mga anghel at mga propeta. Kung hindi maaari ang isang propeta, hindi maaari ang sinumang ibang tao. Sa Diyos (﷾) lamang ang pagpipitagang nauukol sa Kanya.
Kung saan ito humahantong — Ipinagbabawal ng Islam ang paggawa sa sinumang tao na panginoon kasama ng Diyos (﷾), hindi lamang ang pagtawag sa kanya na Tagapaglikha.
Sahih Muslim 2699 — Kitab al-Dhikr wa al-Du'a wa al-Tawba wa al-Istighfar (Pag-alaala, Panalangin, Pagsisisi at Paghingi ng Kapatawaran), hadith 2699
Isinalaysay ni Abu Hurayra ang isang mas mahabang pananalita ng Propeta (ﷺ) tungkol sa mabubuting gawa at sa gantimpala nito. Kabilang dito: ang sinumang tumahak sa isang landas sa paghahanap ng kaalaman, pinadadali ni Allah para sa kanya ang isang landas patungo sa Paraiso; at kapag nagtipon ang mga tao sa isang masjid upang bigkasin ang Qur'an at pag-aralan ito nang sama-sama, bumababa sa kanila ang kapanatagan, binabalot sila ng awa at pinalilibutan sila ng mga anghel. Nagtatapos ito sa: ang sinumang napabagal ng kanyang mga gawa ay hindi mapabibilis ng kanyang lahi.
Sinipi para sa
Pinipitagan ng mga Muslim ang pamilya at lahi ng Propeta (ﷺ), kaya pinararangalan din ng Islam ang pinagmulan.
Ang tugon
Minamahal ng mga Muslim ang pamilya ng Propeta (ﷺ), ngunit walang sinumang nakikibahagi sa pagka-Diyos ng Diyos (﷾) dahil sa pinagmulan. Hindi rin nagbibigay ng ranggo sa harap Niya ang pinagmulan. Sinasabi ng Qur'an na ang pinakamarangal ay ang pinakamatuwid. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang napabagal ng kanyang mga gawa ay hindi mapabibilis ng kanyang lahi.
Kung saan ito humahantong — Sa Islam, walang ibinibigay na ranggo sa harap ng Diyos (﷾) ang lahi; ang mga gawa at ang katuwiran ang nagbibigay.
Sahih al-Bukhari 3445 — Kitab Ahadith al-Anbiya (Aklat ng mga Propeta), hadith 3445
Isinalaysay ni Umar na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: huwag ninyo akong labis na purihin gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah at Kanyang Sugo.
Sinipi para sa
Minamahal ng mga Muslim ang Propeta (ﷺ) higit sa lahat ng tao at nagpapadala ng mga pagpapala sa kanya. Iyon din ang ganoong pagpipitagan.
Ang tugon
Hindi pagsamba sa kanya ang pagmamahal sa kanya. Ang pagpapadala ng mga pagpapala sa Propeta (ﷺ) ay mismong isang panalangin sa Diyos (﷾): hinihiling ng mga Muslim sa Diyos (﷾) na pagpalain siya, sa mga salitang itinuro niya sa kanila. Iniuutos ito ng Qur'an. Itinuturo ng Islam sa kanila na manalangin sa Diyos (﷾) lamang, hindi kailanman sa kanya. Siya mismo ang nagsabi: huwag ninyo akong labis na purihin; ako ay isang alipin lamang. Nang mamatay siya, sinabi ni Abu Bakr na dapat malaman ng sinumang sumasamba kay Muhammad na patay na siya.
Kung saan ito humahantong — Pinararangalan ng mga Muslim ang Propeta (ﷺ) bilang isang alipin at sugo ng Diyos (﷾). Sa Diyos (﷾) lamang ang pagsamba, na hindi kailanman mamamatay.
Mga pananaw
Ang turo ng estado noong 1889-1945 (Shinto ng Estado)
Mula 1889 hanggang 1945, itinuro ng estadong Hapon na banal ang emperador. Tinawag siya ng komentaryo sa konstitusyon nito na bumaba mula sa Langit, banal at sagrado. Iniuugat ng mga lumang aklat ang lahing imperyal kay Amaterasu, na pinararangalan bilang kami ng araw.
Inilalarawan ng komentaryo ni Ito sa Artikulo 3 ng Konstitusyong Meiji ang emperador. Bumaba siya mula sa Langit, banal at sagrado, at nasa itaas ng lahat ng kanyang mga sakop, sabi nito.
Pagtutol
Bumaba man mula sa Langit o hindi, walang taong banal. Sinasabi ng Qur'an na bawat nilalang sa langit at lupa ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin. Ang Propeta (ﷺ) mismo ay sinabihang sabihin: ako ay tao lamang tulad ninyo.
Iniuugat ng Nihon Shoki ang lahing imperyal kay Amaterasu. Sa isang bersiyong ibinibigay nito, sinasabi niya sa kanyang apo na ang kanyang mga inapo ang magiging mga panginoon ng lupain.
Pagtutol
Ang pagmumula sa langit, kahit totoo pa, ay hindi gagawing banal ang sinuman. Bawat nilalang sa mga langit at lupa ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin. Hindi rin nagbibigay ng ranggo sa harap ng Diyos (﷾) ang lahi. Sinasabi ng Qur'an na ang pinakamarangal ay ang pinakamatuwid. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na hindi pinabibilis ng lahi ang isang pinababagal ng kanyang mga gawa.
Ang akitsumikami ay nangangahulugang isang kami sa anyong tao, hindi ang Tagapaglikha. Walang sinumang nagturo na ang emperador ang gumawa sa mundo.
Pagtutol
Higit pa sa pagtawag sa isang tao na Tagapaglikha ang ipinagbabawal ng Islam. Kahit ang isang propeta ay hindi maaaring magsabi sa mga tao na sambahin siya, o gawing mga panginoon ang mga anghel at mga propeta. Kung hindi maaari ang isang propeta, hindi maaari ang sinumang ibang tao. Bawat nilalang sa mga langit at lupa ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin.
Pangkasaysayan: ang talaan ng 1945 at 1946
Tinapos ng Kautusan sa Shinto noong 15 Disyembre 1945 ang suporta ng estado sa Shinto. Tinapos din nito ang pagtuturo nito sa mga paaralang binabayaran ng estado. Nagsalita ang reskripto (isang pormal na pahayag) ng emperador noong 1 Enero 1946 tungkol sa ugnayan ng emperador at ng bayan. Hindi ito nakasalig, sabi nito, sa maling paniniwala na banal ang Emperador.
Tinapos ng Kautusan sa Shinto (SCAPIN-448) ang suporta ng estado sa Shinto. Pinatigil nito ang pagtuturo ng doktrina ng Shinto sa mga paaralang binabayaran ng estado.
Sinabi ng reskripto (isang pormal na pahayag) ng emperador noong 1 Enero 1946 na hindi nakasalalay sa mga alamat at mito ang ugnayan ng emperador at ng bayan. Hindi rin ito nakasalig sa maling paniniwala na banal ang Emperador.
Ang salitang Hapon na isinaling ‘banal’ ay akitsumikami, ‘nahahayag na kami’. Walang sinasabi ang reskripto tungkol sa pagmumula kay Amaterasu.
Ang pananaw ng Islam
Walang taong banal. Bawat nilalang ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin, at ang Propeta (ﷺ) mismo ay sinabihang sabihin na siya ay tao. Walang ibinibigay na ranggo sa harap ng Diyos (﷾) ang lahi. Sa mga tao nauukol ang karangalan at sa Diyos (﷾) lamang ang pagsamba. Nakasalig ang turo ng Islam sa Qur'an, hindi sa anumang estado, at inaanyayahan nito ang mambabasa na timbangin ang Qur'an at ang huling Propeta (ﷺ).
Bawat nilalang sa mga langit at lupa ay pumupunta sa Diyos (﷾) bilang alipin. Sinabihan ang Propeta (ﷺ) na sabihin: ako ay tao lamang tulad ninyo.
Walang sinumang binigyan ng pagkapropeta ang maaaring magsabi sa mga tao na sambahin siya, at ipinagbawal ng Propeta (ﷺ) ang labis na pagpuri sa kanya.
Nang mamatay ang Propeta (ﷺ), nagsalita si Abu Bakr sa mga tao. Ang sinumang sumasamba kay Muhammad, patay na si Muhammad. Ang sinumang sumasamba kay Allah (﷾), buhay si Allah (﷾) at hindi kailanman mamamatay.
Ang pinakamarangal sa harap ng Diyos (﷾) ay ang pinakamatuwid. At hindi pinasusulong ng lahi ang isang taong pinababagal ng sarili niyang mga gawa.
Nauukol ang karangalan sa mga magulang at matatanda, at ang pagsamba sa Diyos (﷾) lamang.
Inaanyayahan ng Qur'an ang maingat na pagbasa, at isinugo sa lahat ng tao si Muhammad (ﷺ), ang huling Propeta.