Maikling sagot
Hindi. Ang Diyos (﷾) lamang ang sinasamba ng mga Muslim. Ang pagsamba sa sinuman bukod sa Kanya, kahit sa Propeta Muhammad (ﷺ), ang pinakamasamang kasalanan sa Islam. Sinasabihan siya ng Qur'an na sabihing wala siyang kapangyarihang tumulong o pumipinsala kahit sa kanyang sarili. Sinabihan niya ang kanyang mga tagasunod na huwag siyang purihin nang labis gaya ng pagpuri ng mga Kristiyano kay Jesus. Hiniling niya na tawagin siyang lingkod ni Allah (﷾) at Kanyang sugo. Nang mamatay siya, sinabi ng kanyang pinakamalapit na kaibigang si Abu Bakr sa nagdadalamhating madla na ang sinumang sumasamba kay Muhammad (ﷺ) ay dapat malaman na patay na siya. Ang sinumang sumasamba kay Allah (﷾) ay dapat malaman na buhay si Allah (﷾) at hindi kailanman namamatay. Ang lumang pangalang ‘Muhammadan’ ay ginawa ayon sa padron ng ‘Kristiyano’, na para bang itinuturing siya ng mga Muslim gaya ng pagturing ng mga Kristiyano kay Jesus. Minamahal siya ng mga Muslim at sinusunod ang kanyang halimbawa, ngunit sa Diyos (﷾) lamang sila nananalangin.
Buong paliwanag
Ang sinasabi ng Qur'an kung ano siya
Sinasabihan ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) na sabihing wala siyang kapangyarihan sa pakinabang o pinsala, kahit para sa kanyang sarili. Sinasabihan siya nito na sabihing siya ay isang taong tulad ng ibang tao, na dinatnan ng pagkasi. Tinatawag siya nito na isang awang isinugo sa lahat ng nilalang. Isinugo siya, kaya siya ay isang lingkod, hindi ang nagsusugo.
“Sabihin mo: “Hindi ako nakapagdudulot para sa sarili ko ng pakinabang ni pinsala maliban sa niloob ni Allāh. Kung sakaling nangyaring ako ay nakaaalam sa nakalingid, talaga sanang nakapagparami ako ng kabutihan at hindi sumaling sa akin ang kasagwaan. Walang iba ako kundi isang mapagbabala [ng parusa] at isang mapagbalita ng nakagagalak [na gantimpala] para sa mga taong sumasampalataya [sa mensahe ko].””
“Sabihin mo: “Ako ay tao lamang tulad ninyo. Ikinakasi sa akin na ang Diyos ninyo ay Diyos na nag-iisa lamang. Kaya ang sinumang naging nag-aasam ng pakikipagkita sa Panginoon niya ay gumawa siya ng gawang maayos at huwag siyang magtambal sa pagsamba sa Panginoon Niya ng isa man.””
“Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.”
Ang sinabi niya sa kanyang mga tagasunod
Ang Propeta (ﷺ) mismo ang nagpangalan sa panganib. Sinabihan niya ang kanyang mga tagasunod na huwag siyang purihin nang labis gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria. Sinabihan niya silang tawagin siyang lingkod ni Allah (﷾) at Kanyang sugo. Minsan ay nagdasal siya nang nakaupo, at tumayo ang kanyang mga tagasunod sa likuran niya. Sumenyas siya na umupo sila. Sinabi niya sa kanila na muntik na nilang gawin ang ginagawa ng mga Persiyano at mga Romano, na nakatayo habang nakaupo ang kanilang mga hari.
Isinalaysay ni Umar na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: huwag ninyo akong labis na purihin gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah at Kanyang Sugo.
Isinalaysay ni Jabir na ang Propeta (ﷺ), nang may sakit, ay namuno sa pagdarasal nang nakaupo, at nakatayo ang mga tao sa likod niya. Sinenyasan niya silang umupo, at pagkatapos ay sinabi sa kanila na muntik na nilang gawin ang ginagawa ng mga Persiano at Romano, na nakatayo sa harap ng kanilang mga hari habang nakaupo ang mga hari, at na hindi nila ito dapat gawin.
Ang araw na namatay siya
Dumating ang tunay na pagsubok nang mamatay ang Propeta (ﷺ) noong 632. Nadaig ng damdamin si Umar, isa pang malapit na kasamahan, at iginiit na hindi siya patay. Hinalikan ni Abu Bakr ang mukha ng Propeta (ﷺ). Lumabas siya sa mga tao at sinabing ang sinumang sumasamba kay Muhammad (ﷺ) ay dapat malaman na patay na siya. Ang sinumang sumasamba kay Allah (﷾) ay dapat malaman na buhay si Allah (﷾). Pagkatapos ay binigkas niya ang talatang nagsasabing si Muhammad (ﷺ) ay walang iba kundi isang sugo. Maaaring ginawang banal ng isang batang pamayanan ang pinuno nito sa araw na iyon. Isinara ni Abu Bakr, na di-nagtagal ay magiging unang kalipa (pinuno ng mga Muslim), ang pintong iyon sa iisang pangungusap. Sa loob ng labing-apat na siglo, hindi kailanman itinuro ng Islam na banal siya.
Isinalaysay ni Aisha na nang mamatay ang Propeta (ﷺ), ipinilit ni Umar na hindi pa siya patay. Pumasok si Abu Bakr, binuksan ang takip ng kanyang mukha at hinagkan siya, pagkatapos ay lumabas at sinabi sa mga tao: ang sinumang sumasamba kay Muhammad, patay na si Muhammad; ang sinumang sumasamba kay Allah, buhay si Allah at hindi kailanman mamamatay. Pagkatapos ay binigkas niya ang Qur'an 39:30 at 3:144.
“Walang iba si Muḥammad kundi isang Sugo, na nakalipas na bago pa niya ang mga sugo. Kaya ba kung namatay siya o napatay siya ay uuwi kayo sa mga pinagdaanan ninyo? Ang sinumang babalik sa pinagdaanan niya ay hindi siya makapipinsala kay Allāh ng anuman. Gaganti si Allāh sa mga tagapagpasalamat.”
Umar
Sa tindi ng damdamin, iginiit niyang hindi patay ang Propeta (ﷺ).
Abu Bakr
Hinagkan niya ang mukha ng Propeta (ﷺ) at lumabas sa mga tao.
‘Ang sinumang sumamba kay Muhammad’
ay dapat malaman na patay na siya; ang sinumang sumamba kay Allah (﷾) ay dapat malaman na buhay si Allah (﷾).
Pagkatapos ay binigkas niya ang Qur'an
Si Muhammad (ﷺ) ay isang sugo lamang.
Kung bakit walang mga larawan niya
Ipinagbabawal ng pamamaraang Islamiko ang mga larawan ng Propeta (ﷺ), at ng Diyos (﷾), sa parehong dahilan. Iniulat ni Ibn Abbas, ang pinsan at kasamahan ng Propeta (ﷺ), kung paano nagsimula ang mga diyus-diyusan sa bayan ni Noe. Nagsimula ang mga ito bilang mga estatwa ng mabubuting tao, na itinayo matapos silang mamatay. Sinamba lamang ang mga ito matapos mamatay ang mga gumawa sa mga ito at makalimutan ang pinagmulan nila. Inalis ng Propeta (ﷺ) ang mga diyus-diyusan mula sa Ka'ba, ang Bahay ng Diyos (﷾) sa Mecca. Kabilang sa mga ito ang mga larawan nina Abraham at Ismael. Nagbabala rin siya laban sa paggawa ng larawan. Ang tuntunin ay ang dinala ni Moises pababa ng bundok sa Sampung Utos. Ipinapakita nito kung gaano kaingat na binabantayan ng Islam na walang sinumang sumamba sa Propeta (ﷺ) nito.
“[Si Allāh] ang Tagapaglalang ng mga langit at lupa, gumawa Siya para sa inyo mula sa mga sarili ninyo ng mga kabiyak at mula sa mga hayupan ng mga kabiyak, na nagpaparami Siya sa inyo dahil doon. Walang katulad sa Kanya na anuman [ni may anumang totoong diyos maliban sa Kanya], at Siya ay ang Madinigin, ang Nakakikita.”
Ipinaliliwanag ni Ibn Abbas na ang mga diyus-diyusan ng mga tao ni Noe, sina Wadd, Suwa', Yaghuth, Ya'uq at Nasr, ay may mga pangalan ng mga matuwid na lalaki. Nang mamatay ang mga lalaking iyon, nagtayo ang kanilang mga kababayan ng mga estatwa sa mga lugar na dati nilang inuupuan at pinangalanan ang mga estatwa ayon sa kanila. Hindi sinamba ang mga estatwa noong una; nang mamatay na lamang ang henerasyong iyon at nakalimutan na ang dahilan ng mga ito saka nagsimulang sambahin ng mga tao ang mga ito.
Isinalaysay ni Ibn Abbas na nang dumating ang Propeta (ﷺ) sa Mecca, ayaw niyang pumasok sa Ka'ba habang may mga diyus-diyusan sa loob nito, at iniutos na ilabas ang mga ito. Kabilang sa mga inalis ang mga larawan nina Abraham at Ismael.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang mga gumagawa ng mga larawan ay tatanggap ng pinakamatinding parusa mula kay Allah.
“Huwag kang magkakaroon ng ibang mga diyos sa harap ko. Huwag kang gagawa para sa iyo ng anumang larawang inanyuan, o ng anumang kawangis ng anumang bagay na nasa itaas sa langit, o nasa ibaba sa lupa, o nasa tubig sa ilalim ng lupa: Huwag mong yuyukuran ang mga iyon, ni paglilingkuran ang mga iyon: sapagkat akong PANGINOON mong Diyos ay Diyos na mapanibughuin, na dinadalaw ang kasamaan ng mga magulang sa mga anak hanggang sa ikatlo at ikaapat na salinlahi ng mga napopoot sa akin;”
Ang mukhang pagsamba, at kung ano talaga ito
Qur'an 33:56 — Surah Al-Ahzab, talata 56
“Tunay na si Allāh ay nagbabasbas sa Propeta at ang mga anghel Niya [ay humihiling sa Kanya ng gayon]. O mga sumampalataya, dumalangin kayo [kay Allāh] ng pagbasbas sa kanya at bumati kayo sa kanya ng pagbati ng kapayapaan.”
Sinipi para sa
Humihiling ang mga Muslim ng pagbasbas kay Muhammad (ﷺ) sa bawat pagdarasal at tuwing binabanggit ang kanyang pangalan. Kaya mukhang nananalangin sila sa kanya.
Ang tugon
Sinasabihan ng talata ang mga mananampalataya na hilingin sa Diyos (﷾) na basbasan siya. Ang mga salitang sinasabi ng mga Muslim ay isang panalangin sa Diyos (﷾) para sa Propeta (ﷺ): ‘O Allah, basbasan Mo si Muhammad.’ Siya ang ipinananalangin, hindi ang dinadalanginan. Sa parehong pagdarasal ay sinasabi ng bawat Muslim sa Diyos (﷾): “Sa Iyo [lamang] kami sumasamba at sa Iyo [lamang] kami nagpapatulong.” Sa pag-upo sa pagdarasal, sumasaksi rin ang bawat Muslim na si Muhammad (ﷺ) ay lingkod at Sugo ng Diyos (﷾).
Kung saan ito humahantong — Ang paghiling sa Diyos (﷾) na basbasan ang isang tao ay isang panalangin sa Diyos (﷾), hindi pagsamba sa taong iyon.
Sahih al-Bukhari 15 — Kitab al-Iman (Aklat ng Pananampalataya), hadith 15
Isinalaysay ni Anas na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman sa kanila ang may pananampalataya hangga't hindi niya iniibig ang Propeta nang higit kaysa sa kanyang ama, sa kanyang mga anak at sa lahat ng tao.
Sinipi para sa
Sinasabihan ang mga Muslim na mahalin si Muhammad (ﷺ) nang higit sa kanilang mga magulang, mga anak at lahat ng iba pa. Iyan ay debosyong nauukol lamang sa Diyos.
Ang tugon
Minamahal siya ng mga Muslim dahil isinugo siya ng Diyos (﷾), at nakikita ang pagmamahal na iyon sa pagsunod sa kanya. Ang pagsamba sa Islam ay nangangahulugang pagdarasal, pagpapatirapa (pagyukod na nakadikit ang noo sa lupa), pag-aalay at pagtawag sa sinuman para sa tulong na ang Diyos (﷾) lamang ang makapagbibigay. Bawat isa sa mga ito ay para sa Diyos (﷾) lamang. Ang Propeta (ﷺ), na nagsabing dapat siyang mahalin ng mga Muslim nang higit sa lahat, ay nagbawal din ng papuring lampas sa kanyang antas. Pinigilan niya ang mga taong tumayo sa harap niya habang nakaupo siya, gaya ng pagtayo ng mga nasasakupan sa harap ng mga hari. Sinabihan niya silang tawagin siyang isang lingkod.
Kung saan ito humahantong — Ang pagmamahal sa Propeta (ﷺ) nang higit sa lahat ng tao ay hindi pagsamba sa kanya; ipinagbabawal ng parehong turo ang pagturing sa kanya bilang banal.
Mga pananaw
Ang pananaw ng Islam
Si Muhammad (ﷺ) ay isang taong pinili bilang huling sugo ng Diyos (﷾). Minamahal siya ng mga Muslim, pinararangalan, at sinusunod ang kanyang halimbawa, at ang Diyos (﷾) lamang ang sinasamba nila. Ang pagsamba sa kanya, o sa sinumang iba, kasama ng Diyos (﷾) ay nagpapawalang-bisa sa Islam ng isang tao.
Inuutusan ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) na sabihing wala siyang kapangyarihan sa anumang pakinabang o pinsala sa kanyang sarili maliban sa niloob ni Allah (﷾). Pinasasabi rin siya nito na wala siyang kaalaman sa nakalingid.
Inuutusan siya ng Qur'an na sabihing siya ay isang taong tulad lamang ng ibang tao. Ikinakasi sa kanya na iisa ang Diyos (﷾).
Ipinagbawal ng Propeta (ﷺ) sa kanyang mga tagasunod na purihin siya nang labis gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano kay Jesus. Sinabihan niya silang tawagin siyang lingkod ni Allah (﷾) at Kanyang sugo.
Pinigilan niya ang kanyang mga tagasunod na tumayo sa likuran niya habang nakaupo siya, gaya ng pagtayo ng mga nasasakupan sa harap ng mga hari.
Nang mamatay siya, sinabi ni Abu Bakr sa pamayanan na patay na si Muhammad (ﷺ) at si Allah (﷾) lamang ang buhay. Binigkas niya na si Muhammad (ﷺ) ay walang iba kundi isang sugo.
Ang pagtatambal sa Diyos (﷾) ang iisang kasalanang sinasabi ng Qur'an na hindi pinatatawad ng Diyos (﷾) sa sinumang namatay na gumagawa nito nang hindi nagsisisi. Kaya ang pagsamba sa Propeta (ﷺ) ang magiging pinakamabigat na kasalanang magagawa ng isang Muslim.
Ipinagbabawal ng pamamaraang Islamiko ang mga larawan ng Propeta (ﷺ) upang hindi siya kailanman maging bagay ng pagsamba. Ipinagbabawal ng Sampung Utos ang mga larawang inanyuan sa parehong dahilan.