Maikling sagot
Oo. Malapit na tumutugma sa Qur'an ang ilang bahagi ng Bibliya. Sa Deuteronomio, nangangako ang Diyos (﷾) ng isang propetang tulad ni Moises at sinasabing ilalagay Niya ang Kanyang mga salita sa bibig nito. Iyan mismo ang Qur'an: nagsasalita rito ang Diyos (﷾) bilang ‘Ako’, at inulit ito ng Propeta Muhammad (ﷺ) salita sa salita. Nagsalita si Jesus tungkol sa “Espiritu ng katotohanan” na darating, na hindi magsasalita mula sa kanyang sarili kundi ang naririnig lamang niya. Ganoon din ang sinasabi ng Qur'an tungkol sa Propeta (ﷺ): hindi siya nagsasalita ayon sa sarili niyang pithaya, kundi ang ipinapahayag lamang sa kanya. Ito ang dahilan kung bakit pinaniniwalaan ng mga Muslim na ang Bibliya mismo ay tumuturo sa Qur'an.
Buong paliwanag
“Ilalagay ko ang aking mga salita sa kanyang bibig”
Ang Deuteronomio ay ang ikalimang aklat ng Torah, ang unang limang aklat ng Bibliya. Dito ay ipinangako ng Diyos (﷾) kay Moises ang isang propetang tulad niya “mula sa gitna ng kanilang mga kapatid”. Ang mga kapatid ay ang mga kamag-anak ng Israel, at kasama rito ang mga anak ni Ismael. Ang propetang ito ay magsasalita ng mga salita ng Diyos (﷾) sa pangalan ng Diyos (﷾). Sinasabi mismo ng Torah na wala nang bumangong propetang tulad ni Moises sa Israel. Sa ganitong paraan mismo nagsasalita ang Qur'an. Nagsasalita ang Diyos (﷾) sa unang panauhan (“Tunay na Ako ay si Allāh”, “Ako ay Panginoon ninyo”), na walang ‘sinabi ng Diyos’ sa unahan. Mahigit tatlong daang beses sinasabi sa kanya ng Diyos (﷾) ang ‘Sabihin mo’ (qul), na ibinibigay sa Propeta (ﷺ) ang mga salitang sasabihin. Hindi niya kailanman inangking siya ay Diyos, at ipinagbabawal ng Islam ang ganoong pag-angkin. Kaya ito ay mga salita ng Diyos (﷾) sa bibig ng isang tao.
“Ako'y magbabangon para sa kanila ng isang Propeta mula sa gitna ng kanilang mga kapatid, na gaya mo, at ilalagay ko ang aking mga salita sa kanyang bibig; at sasalitain niya sa kanila ang lahat ng aking iuutos sa kanya. At mangyayari, na ang sinumang hindi makinig sa aking mga salita na kanyang sasalitain sa aking pangalan, ay aking sisingilin sa kanya.”
“At iutos mo sa bayan, na sinasabi, Kayo'y dadaan sa hangganan ng inyong mga kapatid na mga anak ni Esau, na naninirahan sa Seir; at sila'y matatakot sa inyo: mag-ingat nga kayong mabuti sa inyong sarili:”
“At hindi na lumitaw mula noon sa Israel ang isang propetang gaya ni Moises, na nakilala ng PANGINOON nang mukhaan,”
“Tunay na Ako ay si Allāh; walang Diyos kundi Ako, kaya sumamba ka sa Akin at magpanatili ka ng pagdarasal para sa pag-alaala sa Akin.”
“Tunay na [ang kapaniwalaan ng Islām na] ito ay kalipunan ninyo – kalipunang nag-iisa, at Ako ay Panginoon ninyo kaya sumamba kayo sa Akin.”
“Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa. Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan]. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.””
Kinakausap siya ng Aklat
Nagbibigay ang Qur'an ng mga utos sa Propeta (ﷺ), gaya ng bumangon at magdasal sa gabi. Itinutuwid pa nga siya nito, dahil nagkunot-noo siya sa isang bulag at dahil ipinagbawal niya sa kanyang sarili ang ipinahintulot ng Diyos (﷾). Minsan ay mabilis niyang iginalaw ang kanyang dila upang panghawakan ang bawat bagong talata. Sinabihan siya ng Qur'an na huwag magmadali, dahil gawain ng Diyos (﷾) ang pagtitipon at pagbigkas dito. Hindi ganito kinakausap ng isang tao ang kanyang sarili. Ito ang tinig ng naglagay ng mga salita sa kanyang bibig.
“O nakabalot, bumangon ka [upang magdasal] sa gabi, maliban sa kaunting [bahagi nito]: sa kalahati nito, o magbawas ka mula rito ng kaunti, o magdagdag ka rito at bumigkas ka ng Qur’ān sa isang [tamang] pagbigkas. Tunay na Kami ay maglalahad sa iyo ng isang sinasabing mabigat.”
“Nagkunot-noo siya at tumalikod siya dahil dumating sa kanya ang bulag. Ano ang magpapaalam sa iyo na marahil siya ay magpapakabusilak [sa kasalanan] o magsasaalaala para magpakinabang sa kanya ang paalaala? Tungkol sa nag-akalang nakasasapat [para mangailangan ng pananampalataya], ikaw ay sa kanya nag-aasikaso. Ano [ang maisisisi] sa iyo na hindi siya magpakabusilak [sa kasalanan]? Hinggil naman sa dumating sa iyo na nagpupunyagi [sa paghahanap ng kabutihan] habang siya ay natatakot [kay Allāh], ikaw ay sa kanya nagwawalang-bahala.”
“O Propeta, bakit ka nagbabawal [sa sarili mo] ng ipinahintulot ni Allāh para sa iyo, na naghahangad ng kaluguran ng mga maybahay mo? Si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”
“Huwag kang magpagalaw ng dila mo, [O Propeta Muḥammad,] kasabay nito upang magmadali ka nito. Tunay na nasa Amin ang pagtitipon nito [sa puso mo] at ang pagpapabigkas nito. Kaya kapag bumigkas Kami nito ay sumunod ka [O Propeta Muḥammad] sa pagpapabigkas nito. Pagkatapos tunay na nasa Amin ang paglilinaw nito [sa iyo].”
Ipinaliliwanag ni Ibn Abbas na mabigat para sa Propeta (ﷺ) ang kapahayagan at mabilis niyang iginagalaw ang kanyang mga labi kasabay nito, hanggang sa ipahayag ni Allah na hindi niya dapat madaliin ang kanyang dila: ang pagtitipon at pagbigkas ng Qur'an ay gawain ni Allah. Pagkatapos noon ay nakikinig siya habang bumibigkas si Gabriel, at pagkatapos ay binibigkas niya ito gaya ng pagbigkas ni Gabriel.
Mga salita ng Diyos (﷾), o mga salita ng tao tungkol sa Diyos (﷾)?
Pinaniniwalaan ng mga Kristiyano na isinulat ang Bibliya ng maraming tao sa ilalim ng pagkasi ng Diyos (﷾), bawat isa sa sarili niyang mga salita at istilo. Hayagang sinasabi ito ng mga Kristiyanong iskolar. Isinulat ni W. Graham Scroggie, isang Scottish Baptist na ministro, noong 1922 na dumaan ang mga aklat nito sa mga isip ng tao at dala nito ang kanilang istilo. Isinulat ni Kenneth Cragg, isang Anglican na iskolar ng Islam, noong 1956 na dumating ang mga Ebanghelyo sa pamamagitan ng isip ng simbahan. Sinasabi ni Lucas, na sumulat ng isa sa mga Ebanghelyo ng Bagong Tipan, na sinaliksik niya ito mula sa mga nauna sa kanya. Nagtatapos ang mga sulat ni Pablo sa kanyang personal na pagbati sa mga kaibigan. Walang ganoong mga talata ang Qur'an. Hiwalay na iniingatan ang sariling mga salita ng Propeta (ﷺ), sa hadith (ang mga ulat ng sinabi at ginawa niya). Isipin ang dalawang guro. Sinasabi ng isa sa isang mag-aaral: ‘ituro mo sa kanila ang itinuro ko sa iyo’. Ipinapasa ng mag-aaral ang mga ideya sa sarili niyang mga salita. Iniaabot naman ng isa ang isang aklat sa kanyang mag-aaral at sinasabing: ‘basahin mo ito nang salita sa salita’. Ipinapasa ng mag-aaral ang sariling mga salita ng guro. Dumaan sa mga isip ng tao ang mga aklat ng Bibliya, gaya ng sa unang kaso. Ang Qur'an, kung saan nagsasalita ang Diyos (﷾) bilang ‘Ako’, ay sa ikalawa.
Isinulat ni Scroggie, isang Scottish na ministrong Baptist, na ang Bibliya ay pantao gayundin banal: ang mga aklat nito ay dumaan sa isip ng mga tao, isinulat sa wika ng mga tao at ng kanilang mga kamay, at may tatak ng kanilang istilo.
Si Cragg, isang Anglikanong iskolar ng Islam at kalaunan ay katulong na obispo sa Jerusalem, ay naghambing sa Bagong Tipan at sa Qur'an: ang mga Ebanghelyo, isinulat niya, ay may kasamang pagpapaikli at pag-eedit, at dumaan sa isip ng simbahan na nasa likod ng kanilang mga may-akda.
“Yamang marami ang nagsikap na maglahad nang maayos ng isang salaysay tungkol sa mga bagay na lubos na pinaniniwalaan sa gitna natin, Gaya ng pagkakabigay sa atin ng mga yaon, na buhat sa pasimula ay mga saksing nakakita, at mga ministro ng salita; Minabuti ko rin naman, palibhasa'y may ganap na pagkaunawa sa lahat ng bagay buhat pa sa una, na isulat sa iyo nang sunud-sunod, kagalang-galang na Teofilo,”
“Binabati ka ng lahat ng kasama ko. Batiin mo ang mga umiibig sa amin sa pananampalataya. Ang biyaya ay sumainyo nawang lahat. Amen.”
“Batiin mo sina Prisca at Aquila, at ang sambahayan ni Onesiforo.”
“Batiin ninyo ang lahat ng mga kapatid ng banal na halik.”
“Tunay na Ako ay si Allāh; walang Diyos kundi Ako, kaya sumamba ka sa Akin at magpanatili ka ng pagdarasal para sa pag-alaala sa Akin.”
| Tanong | Ang Bibliya | Ang Qur'an |
|---|---|---|
| Kaninong mga salita? | Dumaan ang mga aklat nito sa isip ng mga tao at taglay ang kanilang istilo. | Nagsasalita ang Diyos (﷾) sa unang panauhan; nakahiwalay ang sariling mga salita ng Propeta (ﷺ), sa hadith. |
| Mga personal na pagbati | Nagtatapos ang mga liham ni Pablo sa mga pagbati sa mga kaibigan. | Wala. |
| Gaya ng isang mag-aaral na | Ipinapasa ang mga ideya ng guro sa sarili niyang mga salita | Binabasa nang malakas ang aklat ng guro, salita por salita |
“Hindi siya magsasalita mula sa kanyang sarili”
Sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad na darating ang Espiritu ng katotohanan pagkatapos niya. Hindi siya magsasalita mula sa kanyang sarili, kundi ang naririnig lamang niya. Ganoon din ang sinasabi ng Qur'an tungkol sa Propeta (ﷺ). Hindi siya nagsasalita ayon sa sarili niyang pithaya, at ang dinadala niya ay pagkasing ibinaba sa kanya. Ang inilalarawan ni Jesus ay nakaririnig at pagkatapos ay nagsasalita. Pinapatnubayan niya sa buong katotohanan, at isinasaysay niya ang mga bagay na darating. Ito ang mga tanda ng isang propetang tumatanggap ng pagkasi. Inilalarawan ng mga ito ang Propeta (ﷺ), na nagpasa ng Qur'an ayon sa pagkarinig niya rito.
“Gayunman, pagdating niya, ang Espiritu ng katotohanan, ay papatnubayan niya kayo sa buong katotohanan: sapagkat hindi siya magsasalita mula sa kanyang sarili; kundi anumang mga bagay na kanyang marinig, ang mga yaon ang kanyang sasalitain: at ipahahayag niya sa inyo ang mga bagay na darating.”
“Hindi siya bumibigkas ayon sa [sariling] pithaya. Walang iba ito kundi isang kasi na ikinakasi sa kanya.”
Isang bagong awit mula sa mga nayon ng Kedar
Nananawagan si Isaias ng “isang bagong awit” sa Panginoon mula sa mga dulo ng lupa. Pinapangalanan niya ang ilang at “ang mga nayon na tinatahanan ng Kedar”. Si Kedar ang ikalawang anak ni Ismael, at dinala ang kanyang pangalan ng isang bayan sa hilagang Arabia. Kabilang sa mga lugar na pinapangalanan ni Isaias para sa papuring ito ang Kedar sa Arabia, kung saan ipinahayag ang Qur'an.
“Umawit kayo sa PANGINOON ng isang bagong awit, at ng kanyang papuri mula sa wakas ng lupa, kayong bumababa sa dagat, at ang lahat ng naroon; ang mga pulo, at ang mga naninirahan doon. Itaas ng ilang at ng mga lungsod nito ang kanilang tinig, ng mga nayong tinatahanan ng Kedar: umawit ang mga naninirahan sa bato, sumigaw sila mula sa taluktok ng mga bundok.”
“At ito ang mga pangalan ng mga anak ni Ismael, ayon sa kanilang mga pangalan, ayon sa kanilang mga lahi: ang panganay ni Ismael, si Nebayot; at si Kedar, at si Adbeel, at si Mibsam,”
| Sipi | Ang sinasabi nito | Paano ito tumutugma |
|---|---|---|
| Deuteronomio 18:18 | Isang propetang gaya ni Moises, mula sa gitna ng kanilang mga kapatid, na nasa kanyang bibig ang mga salita ng Diyos (﷾) | Sa Qur'an ay nagsasalita ang Diyos (﷾) sa unang panauhan, at inulit ito ng Propeta (ﷺ) salita por salita |
| Juan 16:13 | Hindi magsasalita ang Espiritu ng katotohanan mula sa kanyang sarili, kundi ang naririnig lamang niya | Hindi siya nagsasalita ayon sa sarili niyang pagnanasa; ito ay paghahayag na ibinaba sa kanya |
| Isaias 42:10-11 | Isang bagong awit mula sa mga nayong tinatahanan ng Kedar | Si Kedar ang ikalawang anak ni Ismael, at dinala ang kanyang pangalan ng isang bayan sa hilagang Arabia |
Ang sagot sa panalangin ni Abraham
Isinasalaysay ng Qur'an kung paano nanalangin sina Abraham at Ismael habang itinatayo ang Ka'ba (ang Bahay ng Diyos (﷾) sa Mecca). Humiling sila ng isang sugo mula sa sarili nilang mga inapo, na bibigkas sa kanila ng mga tanda ng Diyos (﷾) at magtuturo sa kanila ng kasulatan. Ang Propeta (ﷺ), isang inapo ni Ismael, ang sugong iyon. Ang Qur'an ang kasulatang binigkas niya.
“[Banggitin] noong nag-angat si Abraham ng mga pundasyon ng Bahay, at si Ismael, [ay dumalangin siya]: Panginoon Namin, tanggapin Mo mula sa amin; tunay na Ikaw ay ang Madinigin, ang Maalam.”
“O Panginoon namin, at gawin Mo kami bilang mga tagapagpasakop sa Iyo at mula sa mga supling namin bilang kalipunang tagapagpasakop sa Iyo, ipakita Mo sa amin ang mga pamamaraan [ng pagsamba] namin, at tanggapin Mo ang pagbabalik-loob namin. Tunay na Ikaw ay ang Palatanggap ng pagbabalik-loob, ang Maawain.”
“Panginoon namin, at magpadala Ka sa kanila ng isang sugo kabilang sa kanila, na bibigkas sa kanila ng mga talata Mo, magtuturo sa kanila ng kasulatan at karunungan, at magbubusilak sa kanila. Tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan, ang Marunong.”
Talata por talata
Deuteronomio 18:18-19 — Torah (Batas), kabanata 18, talata 18-19
“Ako'y magbabangon para sa kanila ng isang Propeta mula sa gitna ng kanilang mga kapatid, na gaya mo, at ilalagay ko ang aking mga salita sa kanyang bibig; at sasalitain niya sa kanila ang lahat ng aking iuutos sa kanya. At mangyayari, na ang sinumang hindi makinig sa aking mga salita na kanyang sasalitain sa aking pangalan, ay aking sisingilin sa kanya.”
Sinipi para sa
Sinasabi ni Pedro sa Mga Gawa na ang propetang ito na tulad ni Moises ay si Jesus. Natupad ang pangako sa kanya, hindi sa sinumang dumating pagkatapos niya.
Ang tugon
Ang pangako ay tungkol sa isang propeta “mula sa gitna ng kanilang mga kapatid”, ang mga kamag-anak ng Israel. Sinasabi mismo ng Torah na wala nang bumangong propetang tulad ni Moises sa Israel. Sa Ebanghelyo ni Juan ay tinanong ng mga saserdote si Juan Bautista kung siya ang Cristo, at pagkatapos ay hiwalay kung siya ang “propetang iyon”. Kaya itinuring nilang dalawang magkaibang tao ang dalawa. At ang tandang ibinibigay ng Deuteronomio ay ang sariling mga salita ng Diyos (﷾), na inilagay sa bibig ng propeta at sinalita sa pangalan ng Diyos (﷾). Iyan ang anyo ng buong Qur'an.
Kung saan ito humahantong — Nagmumula ang propeta ng Deuteronomio sa mga kapatid ng Israel at nagdadala ng sariling mga salita ng Diyos (﷾); inihihiwalay siya ng Ebanghelyo ni Juan sa Cristo, at tumutugma ang Qur'an sa pangako.
Deuteronomio 18:15 — Torah (Batas), kabanata 18, talata 15
“Ang PANGINOON mong Diyos ay magbabangon para sa iyo ng isang Propeta mula sa gitna mo, mula sa iyong mga kapatid, na gaya ko; sa kanya kayo makikinig;”
Sinipi para sa
Ang ‘mga kapatid’ sa Deuteronomio ay nangangahulugang mga kapwa Israelita (17:15; 18:2), at sinasabi ng talatang 15 ang “mula sa gitna mo”.
Ang tugon
Sakop ng salita ang dalawa: tinatawag ng Deuteronomio 2:4 ang mga anak ni Esau na “inyong mga kapatid”. Sa talatang 18, kung saan ang Diyos (﷾) Mismo ang nagsasalita, ang mga salita ay “mula sa gitna ng kanilang mga kapatid” lamang. At nagtatapos ang Torah nang walang ganoong propetang bumangon sa Israel.
Kung saan ito humahantong — Pinahihintulutan ng salita ang mga kamag-anak ng Israel, at iniiwang bukas sa kanila ng sariling pananalita ng Diyos (﷾) sa talatang 18 ang pinto.
Juan 14:26 — kabanata 14, talata 26
“Ngunit ang Mang-aaliw, na siyang Espiritu Santo, na susuguin ng Ama sa aking pangalan, ay siyang magtuturo sa inyo ng lahat ng bagay, at magpapaalaala sa inyo ng lahat ng aking sinabi sa inyo.”
Sinipi para sa
Si Jesus mismo ang nagpapangalan sa Mang-aaliw: “na siyang Espiritu Santo”. Kaya ang Paraclete (ang salitang Griyego para sa Mang-aaliw) ay ang Espiritu Santo.
Ang tugon
Ang isang maagang saling Syriac ng talatang ito ay may ‘ang Espiritu’ lamang. At hindi tumutugma ang mga Ebanghelyo sa pagkilalang iyon. Hindi makadarating ang Paraclete malibang umalis si Jesus patungo sa nagsugo sa kanya. Gayunman ay napuspos ng Espiritu Santo si Juan Bautista mula pa sa sinapupunan at bumaba ito kay Jesus sa Jordan. Habang nagtuturo pa si Jesus, sinabi niya na ibinibigay ng Ama ang Espiritu Santo sa mga humihingi. At sa Juan ay ibinibigay niya ang Espiritu Santo sa kanyang mga alagad bago pa siya umakyat sa Ama. Sinasabi ng Mga Gawa na iniakyat siya makalipas ang apatnapung araw.
Kung saan ito humahantong — Naroon na at naibigay na ang Espiritu Santo bago pumunta si Jesus sa Ama; makadarating lamang ang Paraclete pagkaalis niya.
Mga pananaw
Kristiyano
Sumasagot ang mga Kristiyano na ang propetang tulad ni Moises sa Deuteronomio ay si Jesus, gaya ng sinasabi ni Pedro, isang alagad ni Jesus, sa Mga Gawa. Binabasa nila ang Espiritu ng katotohanan sa Juan bilang ang Espiritu Santo.
Sa Mga Gawa, inilalapat ni Pedro kay Jesus ang pangako ng isang propetang tulad ni Moises.
Pagtutol
Inilalapat nga ito ni Pedro kay Jesus, ngunit sa Juan ay hiwalay na nagtatanong ang mga saserdote tungkol sa Cristo at sa “propetang iyon”, bilang dalawang magkaibang tao. Sinabi ni Jesus na ang kanyang mga salita ay ‘hindi sa aking sarili’ (Juan 14:10), ngunit ibinibigay ng mga Ebanghelyo ng Bagong Tipan ang mga ito sa mga salita ng kanilang mga manunulat. Ang Qur'an ay sariling pananalita ng Diyos (﷾), salita sa salita, gaya ng inilalarawan ng Deuteronomio.
Sinasabi ng mga Kristiyano na ang ‘mga kapatid’ sa Deuteronomio ay nangangahulugang mga kapwa Israelita, at na sinasabi ng talatang 15 ang “mula sa gitna mo”.
Pagtutol
Sakop ng salita ang dalawa: tinatawag ng Deuteronomio 2:4 ang mga anak ni Esau na “inyong mga kapatid”. Sa talatang 18, kung saan ang Diyos (﷾) Mismo ang nagsasalita, ang mga salita ay “mula sa gitna ng kanilang mga kapatid” lamang. Pagkatapos ay nagtatapos ang Torah nang walang ganoong propetang bumangon sa Israel.
Binabasa ng mga Kristiyano ang Espiritu ng katotohanan bilang ang Espiritu Santo, na pinapangalanan ng Juan 14:26.
Pagtutol
Sinasabi nga ng Juan 14:26 ang “ang Espiritu Santo”, ngunit ang isang maagang saling Syriac ay may ‘ang Espiritu’ lamang. Bago umalis si Jesus, napuspos na ng Espiritu Santo si Juan Bautista at bumaba na ito kay Jesus. Makadarating lamang ang Paraclete pagkaalis niya. Nangako si Jesus ng “ibang Mang-aaliw”. At ginagamit ng 1 Juan ang parehong salita, parakletos, para kay Jesus mismo: ang darating ay tulad niya.
Ang pananaw ng Islam
Nangangako ang Bibliya ng isang propetang magsasalita ng sariling mga salita ng Diyos (﷾). Natutupad ito sa Qur'an, na ipinahayag sa Propeta Muhammad (ﷺ).
Nangangako ang Deuteronomio ng isang propetang tulad ni Moises. Ilalagay ng Diyos (﷾) ang Kanyang mga salita sa bibig nito, at magsasalita ito sa pangalan ng Diyos (﷾).
Nagsasalita ang Qur'an bilang Diyos sa unang panauhan. Mahigit tatlong daang beses nitong inuutusan ang Propeta (ﷺ) na ‘Sabihin mo’ ang ibinibigay nito sa kanya. Ito ang mga salita ng Diyos (﷾) na inilagay sa bibig ng isang propeta.
Nag-uutos ang Qur'an sa Propeta (ﷺ) at itinutuwid siya. Itinutuwid siya nito dahil nagkunot-noo siya sa isang bulag, at dahil ipinagbawal niya sa kanyang sarili ang ipinahintulot ng Diyos (﷾).
Ang aklat na nag-uutos at sumasaway sa taong bumibigkas dito ay nagsasalita mula sa labas niya.
Inilalarawan ng mga Kristiyanong iskolar ang Bibliya bilang isinulat sa mga salita ng tao, at naglalaman ito ng personal na pagbati ni Pablo. Walang sariling salita ng Propeta (ﷺ) ang Qur'an.
Inilarawan ni Jesus ang isang darating na hindi magsasalita mula sa kanyang sarili kundi ang naririnig lamang niya. Sinasabi ng Qur'an na hindi nagsasalita ang Propeta (ﷺ) ayon sa sarili niyang pithaya kundi mula sa pagkasi.
Iniuugnay ni Isaias ang isang bagong awit ng papuri sa mga nayon ng Kedar, ang anak ni Ismael.
Inihaharap ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) bilang ang sugong ipinanalangin nina Abraham at Ismael.
Kapag pinagsama-sama, inihuhula ng mga bahaging ito ang pagkasi ng Qur'an.