Ang Gita ba ay sariling salita ni Krishna?

“Ang araw na makaalis si Krishńa sa lupa ay magiging ang una sa panahong Kali, na ang haba ay maririnig mo; magpapatuloy ito nang 360,000 taon ng mga may-kamatayan.”

Sa kanyang mga tala sa unang kabanata, ipinaliliwanag ni Burgess na ang Surya Siddhanta, isang klasikong tratadong Hindu tungkol sa astronomiya, at ang mga tratadong sumusunod sa pamamaraan nito ay nagbibilang ng lahat mula sa simula ng kasalukuyang panahon, ang Kali yuga. Itinatakda nila ang simulang iyon sa hatinggabi sa meridyan ng Ujjain, sa pagitan ng 17 at 18 Pebrero 3102 BC.

“Isinagawa ni Vyasa ang pagtitipon ng Bharata, maliban sa mga yugto, na orihinal na dalawampu't apat na libong taludtod; at iyon lamang ang tinatawag ng marurunong na Bharata.”

“Pagkatapos niyon ay isinagawa niya ang isa pang kalipunan, na binubuo ng anim na raang libong taludtod. Sa mga ito, tatlumpung daang libo ang kilala sa mundo ng mga Deva; labinlimang daang libo sa mundo ng mga Pitri; labing-apat na raang libo sa mga Gandharva, at isang daang libo sa mga rehiyon ng sangkatauhan.”

Isinulat ni V. S. Sukthankar, ang iskolar na Indian na namuno sa kritikal na edisyon ng Mahabharata sa Bhandarkar Oriental Research Institute sa Poona, na pabagu-bago ang teksto ng epiko mula pa sa simula. Una itong binigkas nang malaya mula sa alaala, nang kasingtapat ng kaya ng bawat bumibigkas. Si Sauti, na muling bumigkas nito, ay nakarinig nito nang minsan lamang, sa unang pagbigkas na iyon. Ang mahigpit na mga pananggalang na ginamit para sa mga tekstong Vedic ay hindi kailanman umiral, sa abot ng nalalaman, para sa mga epiko. Ang tradisyon mismo, binabanggit niya, ay nagsasabing naglathala ang limang mag-aaral ni Vyasa ng limang magkakahiwalay na bersiyon. Napagpasyahan niya na walang saysay ang isiping muling buuin ang teksto sa literal na orihinal nitong anyo. Ang edisyon ay makapaglalayon lamang sa pinakamatandang anyo ng teksto na pinahihintulutan ng mga manuskrito.

Isinulat ni V. S. Sukthankar, ang iskolar na Indian na namuno sa kritikal na edisyon ng Mahabharata sa Bhandarkar Oriental Research Institute sa Poona, na pabagu-bago ang teksto ng epiko mula pa sa simula. Una itong binigkas nang malaya mula sa alaala, nang kasingtapat ng kaya ng bawat bumibigkas. Si Sauti, na muling bumigkas nito, ay nakarinig nito nang minsan lamang, sa unang pagbigkas na iyon. Ang mahigpit na mga pananggalang na ginamit para sa mga tekstong Vedic ay hindi kailanman umiral, sa abot ng nalalaman, para sa mga epiko. Ang tradisyon mismo, binabanggit niya, ay nagsasabing naglathala ang limang mag-aaral ni Vyasa ng limang magkakahiwalay na bersiyon. Napagpasyahan niya na walang saysay ang isiping muling buuin ang teksto sa literal na orihinal nitong anyo. Ang edisyon ay makapaglalayon lamang sa pinakamatandang anyo ng teksto na pinahihintulutan ng mga manuskrito.

“Muling paggawa sa epiko na si Krishna ang diyos-ng-lahat, pagpasok ng napakaraming materyal na pangaral, pagdaragdag ng materyal na Puraniko, luma at bago; pagdami ng mga kabayanihan, 200 B. C. hanggang 100-200 A. D.”

“Sa kaso ng mga mas tiyak na petsang ito ay may makatwirang posibilidad lamang. Ang mga ito ay pansamantala at dapat na pansamantala hanggang sa malaman natin ang higit sa nalalaman natin ngayon.”

“Ang walang hanggang (sistemang) ito ng debosyon ay ipinahayag ko sa araw, ipinahayag ito ng araw kay Manu, at ipinaalam ito ni Manu kay Ikshvâku. Sa pagdating nang ganito nang paunti-unti, nakilala ito ng mga maharlikang pantas. Ngunit, O kilabot ng (iyong) mga kaaway! ang debosyong iyon ay nawala sa mundo dahil sa mahabang (paglipas ng) panahon.”

“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”

Isinalaysay ni Zayd ibn Thabit na matapos mapatay sa Yamama ang marami sa mga nakasaulo ng Qur'an, hiniling sa kanya ni Abu Bakr na tipunin ang Qur'an sa iisang tomo, at ipinaalala sa kanya na siya ang dating sumusulat ng kapahayagan para sa Sugo ni Allah. Tinipon ito ni Zayd mula sa mga nakasulat na piraso at mula sa alaala ng mga tao, at ang natapos na kopya ay napunta mula kay Abu Bakr kay Umar at pagkatapos ay kay Hafsa.

Isinalaysay ni Anas na si Hudhayfa ibn al-Yaman, na nabahala sa pagkakaiba-iba ng mga sundalo ng Syria at Iraq sa pagbigkas ng Qur'an, ay humimok kay Uthman na iligtas ang pamayanan bago ito magkaiba-iba tungkol sa Aklat nito gaya ng nangyari sa mga Hudyo at Kristiyano. Hiniram ni Uthman ang mga tinipong pahina na iniingatan ni Hafsa, ipinakopya ang mga ito kay Zayd ibn Thabit at sa tatlong lalaki ng Quraysh, at sinabi sa tatlo na kapag nagkaiba sila ni Zayd ay isulat nila sa diyalekto ng Quraysh, na siyang pinagbabaan ng Qur'an, ibinalik ang mga pahina sa kanya, nagpadala ng isang kopya sa bawat lalawigan, at iniutos na sunugin ang lahat ng iba pang nakasulat na materyal ng Qur'an.

Dalawang pahinang pergamino na may mga bahagi ng Surah 18 hanggang 20 sa unang sulat na Hijazi. Noong 2015, pinetsahan ng Oxford Radiocarbon Accelerator Unit ang pergamino sa pagitan ng 568 at 645 CE, nang may 95.4 porsiyentong posibilidad, isang yugtong sumasaklaw sa buhay ng Propeta (ﷺ) (mga 570-632). Maliban sa maliliit na usapin ng pagbaybay, ang teksto sa mga pahina ay ang teksto ng mga surah na iyon gaya ng nasa Qur'an ngayon.

Pinag-aaralan ng isang mananalaysay ng relihiyon mula sa Harvard kung paano nabubuhay ang mga kasulatan sa pananalita at alaala. Sa bahaging pinamagatang ‘An Arabic Reciting: Qur'an as Spoken Book’, inilalarawan niya ang Qur'an bilang higit sa lahat isang binibigkas na kasulatan, na ang pangalan ay nangangahulugang pagbigkas, isinasaulo at pinakikinggan nang malakas nang higit kaysa binabasa nang tahimik.

“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”

“Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo, na [nagsasabi]: “Sumamba kayo kay Allāh at umiwas kayo sa nagpapakadiyos.” Kaya mayroon sa kanila na pinatnubayan ni Allāh at mayroon sa kanila na nagindapat sa kanya ang kaligawan. Kaya humayo kayo sa lupain saka tumingin kayo kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagapagpasinungaling.”

“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”

“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”