Maikling sagot
Oo. Itinuturo ng Islam na kapwa walang hanggan ang Paraiso at ang Impiyerno. Walang hanggan ang Impiyerno para sa mga namamatay na tumatanggi sa pananampalataya matapos makarating sa kanila ang mensahe. Walang sinumang pinarurusahan bago siya binalaan ng isang sugo. Tinitimbang ang bawat gawa, hanggang sa bigat ng isang katiting, at may mga antas ang Impiyerno ayon sa mga gawa. Walang hukumang sumusukat sa isang hatol ayon sa kung gaano katagal ginawa ang krimen. Isang sandali lamang ang isang pagpatay, at tumatagal nang maraming taon ang hatol dito. Ang nananatili sa Kabilang-buhay ay ang kalagayang kinamatayan ng isang tao. Itinuturing ng Islam na ang pagkamatay nang walang pananampalataya, matapos dumating ang mensahe, ay ang pinakamabigat na kasalanan laban sa Siyang nagbigay ng lahat. Hindi rin pinalalampas ang isang Muslim na mamamatay-tao. Ibinibigay ang kanyang mabubuting gawa sa mga inapi niya. Mas dakila ang awa ng Diyos (﷾) kaysa sa awa ng isang ina, at nananatiling bukas ang pinto hanggang kamatayan.
Buong paliwanag
Ang eksaktong itinuturo ng Islam
Sinasabi ng Qur'an na kapwa walang hanggan ang Paraiso at ang Impiyerno. Hindi kailanman palalabasin ang mga nasa Paraiso. Mananatili magpakailanman sa Impiyerno ang mga tumatanggi sa pananampalataya at gumagawa ng mali, at sinasabi ito sa ilang lugar. Walang hanggan ang Impiyerno para sa mga namamatay na tumatanggi sa pananampalataya matapos makarating sa kanila ang mensahe. Walang sinumang pinarurusahan ng Diyos (﷾) bago siya binalaan ng isang sugo, upang walang sinumang magkaroon ng katwiran laban sa Kanya. Pinatatawad ng Diyos (﷾) ang anumang loobin Niya maliban sa pagtatambal sa Kanya. Tinatanggap ang pagbabalik-loob bago dumating ang kamatayan, ngunit hindi sa sandali ng kamatayan, at hindi mula sa mga namamatay na tumatanggi sa pananampalataya. Hindi pinalalambot ng pahinang ito ang alinman dito. Itinatanong nito kung makatarungan ito, at sumasagot ng oo.
“Walang sumasaling sa kanila roon na isang pagkapagal at hindi sila mula roon mga palalabasin.”
“Tunay na ang mga tumangging sumampalataya at lumabag sa katarungan, hindi nangyaring si Allāh ay ukol magpatawad sa kanila ni ukol magpatnubay sa kanila sa isang daan, maliban sa daan ng Impiyerno bilang mga mananatili roon magpakailanman. Laging iyon, kay Allāh, ay madali.”
“Tunay na si Allāh ay sumumpa ng mga tagatangging sumasampalataya at naghanda para sa kanila ng isang liyab. Bilang mga mananatili roon magpakailanman, hindi sila makatatagpo ng isang katangkilik ni isang mapag-adya.”
“ngunit [makapagdudulot ako] ng isang pagpapaabot [ng katotohanan] mula kay Allāh at mga pasugo Niya. Ang mga sumusuway kay Allāh at sa Sugo Niya [na si Muḥammad] ay tunay na ukol sa kanila ang Apoy ng Impiyerno bilang mga mananatili roon magpakailanman;”
“Ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa [pakinabang ng] sarili niya at ang sinumang naligaw ay naligaw lamang laban dito. Hindi papasanin ng isang tagapasan ang pasanin ng iba. Hindi Kami magpaparusa hanggang sa magpadala Kami ng isang sugo.”
“[Nagsugo Kami ng] mga sugo bilang mga tagapagbalita ng nakagagalak at mga tagapagbabala upang hindi magkaroon ang mga tao laban kay Allāh ng isang katwiran matapos ng mga sugo. Laging si Allāh ay Makapangyarihan, Marunong.”
“Tunay na si Allāh ay hindi nagpapatawad na tambalan Siya at magpapatawad naman Siya sa anumang mababa pa roon sa sinumang loloobin Niya. Ang sinumang nagtatambal kay Allāh ay gumawa-gawa nga ng isang kasalanang sukdulan.”
“Ang pagbabalik-loob ay hindi ukol [tanggapin] sa mga gumagawa ng mga masagwang gawa; hanggang sa nang dumalo sa isa sa kanila ang kamatayan ay nagsabi siya: “Tunay na ako ay nagbalik-loob ngayon,” at hindi [ukol tanggapin] sa mga namamatay samantalang sila ay mga tagatangging sumampalataya. Ang mga iyon ay naghanda Kami para sa kanila ng isang pagdurusang masakit.”
Walang hukumang sumusukat sa isang hatol ayon sa orasan
Sinasabi ng pinakakilalang pagtutol na hindi maaaring maging karapat-dapat sa isang walang hanggang parusa ang isang may-hangganang buhay ng kasalanan. Ngunit walang sistemang legal ang nagtutugma sa haba ng isang hatol sa kung gaano katagal ginawa ang krimen. Maaaring ilang segundo lamang ang isang pagpatay, at walang tumatawag na hindi makatarungan ang isang mahabang hatol dahil doon. Sumasagot ang isang hatol sa kung ano ang ginawa at kanino, hindi sa tagal nito. Kaya ang tunay na tanong ay hindi ang haba kundi kung ano ang nararapat. Dito ay gumuguhit ang Islam ng sarili nitong hangganan. Maaaring lumampas ang gantimpala sa kinita, dahil isa itong kaloob. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang maliligtas ng kanyang mga gawa lamang, kundi ng awa lamang ng Diyos (﷾). Hindi kailanman lumalampas ang parusa sa kinita, dahil sinasabi ng Qur'an na ang kasamaan ay ginagantihan lamang ng katulad nito. Kaya dapat sumagot ang isang parusang nananatili sa isang kasalanang ganoon kabigat. Ipinapakita ng mga susunod na seksiyon kung bakit itinuturing ng Islam na ganoong uri ng kasalanan ang pagkamatay nang walang pananampalataya sa Tagapagbigay.
Inilalahad ng Seksiyon 2.2 ang mga pagtutol na ibinabangon ng mga kritiko sa walang hanggang parusa. Tinatanong ng isa kung bakit ang kadakilaan ng nasaktan ang dapat magtakda kung gaano kasala ang nagkasala. Tinatanong ng isa pa kung paanong ang anumang kasalanan ng isang may-hangganang nilalang, na nagawa sa gitna ng kalabuan at kamangmangan, ay mararapatan ng walang hanggang parusa, na tinatawag ni Marilyn McCord Adams na pinakamahalagang tanong. Ang lahok ay isinulat tungkol sa turong Kristiyano.
Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman ang maliligtas ng kanyang mga gawa. Nang tanungin kung kasama roon siya, sinabi niya: kahit ako, maliban kung balutin ako ni Allah ng Kanyang awa. Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman.
“Ang sinumang naghatid ng magandang gawa ay ukol sa kanya ang sampung tulad nito, at ang sinumang naghatid ng masagwang gawa ay hindi siya gagantihan maliban ng tulad nito; at sila ay hindi lalabagin sa katarungan.”
Ang nananatili ay ang kalagayang kinamatayan ng isang tao
Hindi ipinapataw ang isang hatol ng parusa sa isang sandali ng pag-aalinlangan. Itinatali ng Islam ang walang hanggang kahihinatnan sa kalagayang kinamatayan ng isang tao, matapos makarating sa kanya ang mensahe at nagkaroon siya ng panahong sumagot. Ito ang kalagayang pinanghahawakan ng isang tao hanggang sa wakas, hindi isang lumilipas na pagkakamali. Nagsasalita ang Qur'an tungkol sa mga tumatanggi sa pananampalataya at namamatay na tumatanggi rito. Itinatala nito na hihilingin ng mga haharap sa Apoy na pabalikin sila upang sumampalataya. Pagkatapos ay sinasabi nito na kung pababalikin sila, babalik sila sa ipinagbawal sa kanila: “Tunay na sila ay talagang mga sinungaling.” (6:28). Hindi ito parusa para sa mga kasalanang hindi pa nagagawa. Dumarating lamang ang hiling kapag kaharap na nila ang Apoy. Hindi ang pananampalatayang hiningi ang pananampalatayang nagsisimula sa pagkakita sa parusa, kaya hindi nagbago ang kanilang kalagayan. Sinasabi ng Qur'an na walang pakinabang sa isang kaluluwa ang pananampalataya kapag dumating na ang mga huling tanda, kung hindi ito sumampalataya bago noon. Ibinibigay ito bilang sagot ng Islam, hindi bilang patunay. Ang patunay ay ang pangangatwiran sa itaas.
“Tunay na ang mga tumangging sumampalataya at namatay samantalang sila ay mga tagatangging sumampalataya ay hindi tatanggapin mula sa isa sa kanila ang kasukat ng Mundo na ginto at kahit pa man ipantubos niya ito. Ang mga iyon ay may ukol sa kanila na isang pagdurusang masakit at walang ukol sa kanila na anumang mga tagapag-adya.”
“Kung sakaling makakikita ka kapag patitigilin sila sa ibabaw ng Apoy saka magsasabi sila: “O kung sana kami ay pababalikin [sa Mundo] at [upang] hindi magpasinungaling sa mga tanda ng Panginoon Natin at maging kabilang sa mga mananampalataya!””
“Bagkus lumitaw sa kanila ang dati nilang ikinukubli bago pa niyan. Kung sakaling pinabalik sila [sa Mundo] ay talaga sanang nanumbalik sila sa isinaway sa kanila. Tunay na sila ay talagang mga sinungaling.”
“Naghihintay kaya sila maliban pa na pumunta sa kanila ang mga anghel o pumunta ang Panginoon mo o pumunta ang ilan sa mga tanda ng Panginoon mo? Sa araw na pumunta ang ilan sa mga tanda ng Panginoon mo ay hindi magpapakinabang sa isang kaluluwa ang pananampalataya nito [kung] hindi ito dating sumampalataya bago pa niyan o nagkamit ito sa pananampalataya nito ng isang kabutihan. Sabihin mo: “Maghintay kayo; tunay na Kami ay mga naghihintay.””
“Ang pagbabalik-loob ay hindi ukol [tanggapin] sa mga gumagawa ng mga masagwang gawa; hanggang sa nang dumalo sa isa sa kanila ang kamatayan ay nagsabi siya: “Tunay na ako ay nagbalik-loob ngayon,” at hindi [ukol tanggapin] sa mga namamatay samantalang sila ay mga tagatangging sumampalataya. Ang mga iyon ay naghanda Kami para sa kanila ng isang pagdurusang masakit.”
Tinitimbang ang bawat gawa, at may mga antas ang Impiyerno
Ang ibig sabihin ng katarungan ay natatanggap ng bawat tao ang nararapat sa sarili niyang mga gawa, at walang nawawala. Sinasabi ng Qur'an na hindi kailanman lumalabag sa katarungan ang Diyos (﷾) kahit kasimbigat ng isang katiting. Sinasabi nito na makikita kapwa ang kasimbigat ng isang katiting na kabutihan at ang kasimbigat ng isang katiting na kasamaan. Pinararami nang sampung ulit ang kabutihan, habang ang kasamaan ay ginagantihan lamang ng katulad nito. At sinasabi nito na ang lahat ay may mga antas ayon sa kanilang mga gawa, upang hindi sila lapastanganin sa katarungan. Kaya hindi iisang kapalaran ang Impiyerno para sa lahat ng nasa loob nito. Sumusunod ang mga antas nito sa ginawa ng bawat tao.
“Tunay na si Allāh ay hindi lumalabag sa katarungan na kasimbigat ng isang katiting. Kung may isang magandang gawa ay pag-iibayuhin Niya ito [sa gantimpala] at magbibigay Siya mula sa taglay Niya ng isang pabuyang mabigat.”
“Kaya ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kabutihan ay makikita niya iyon, at ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kasamaan ay makikita niya iyon.”
“Ang sinumang naghatid ng magandang gawa ay ukol sa kanya ang sampung tulad nito, at ang sinumang naghatid ng masagwang gawa ay hindi siya gagantihan maliban ng tulad nito; at sila ay hindi lalabagin sa katarungan.”
“Lahat ay may mga antas ayon sa ginawa nila. Ang Panginoon mo ay hindi nalilingat sa mga ginagawa nila.”
“Para sa lahat ay may mga antas [ng baytang] mula sa anumang ginawa nila, at upang maglulubus-lubos Siya sa kanila [ng kabayaran] sa mga gawa nila habang hindi sila nilalabag sa katarungan.”
“Maglalagay Kami ng mga timbangang pangmakatarungan para sa Araw ng Pagbangon, kaya hindi lalabagin sa katarungan ang isang kaluluwa sa anuman. Kung ito man ay kasimbigat ng buto ng mustasa ay magtatanghal Kami nito. Nakasapat na Kami bilang Tagapagtuos.”
Katarungan sa Kabilang-buhay, gaya ng inilalahad ng Qur'an
- Walang pinarurusahan bago siya binalaan ng isang sugo.
- Tinitimbang ang bawat gawa, hanggang sa bigat ng isang atom ng mabuti o masama.
- Pinararami nang sampung ulit ang mabuti; ang masama ay ginagantihan lamang ng katulad nito.
- May kani-kaniyang antas ang lahat ayon sa kanilang mga gawa, kaya walang sinumang ginagawan ng mali.
- Nananatiling bukas ang pinto ng pagsisisi hanggang sa kamatayan.
Isang mabait na ateista at isang Muslim na mamamatay-tao
Ganito ang pinakamatalas na anyo ng pagtutol. Nasa Impiyerno magpakailanman ang isang mabait na doktor na ateista, habang napupunta sa Paraiso ang isang Muslim na mamamatay-tao. May iniiwang kulang ang dalawang kalahati ng larawang iyon. Una, hindi nasasayang ang kabutihan ng hindi sumasampalataya. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na kapag gumawa ng mabuti ang isang hindi sumasampalataya, ipinatitikim sa kanya ang gantimpala nito sa mundong ito. Sinabi rin niya na sa Kabilang-buhay ay walang natitirang mabuting gawa ang gayong tao na gagantimpalaan. Ikalawa, hindi pinalalampas ang mamamatay-tao. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang mga unang usaping hahatulan sa pagitan ng mga tao sa Huling Araw ay ang mga usapin ng pagdanak ng dugo. Inilarawan niya ang isang Muslim na dumarating na may pagdarasal, pag-aayuno at kawanggawa, ngunit nagpadanak ng dugo at kumuha ng yaman ng iba. Ibinibigay ang kanyang mabubuting gawa sa mga inapi niya. Kapag naubos ang mga ito, itinatapon sa kanya ang kanilang mga kasalanan, at itinatapon siya sa Apoy. Inilalabas sa pamamagitan ng awa ng Diyos (﷾) ang mga mananampalatayang pumapasok sa Impiyerno dahil sa kanilang mga kasalanan. Ikatlo, walang naliligtas dahil sa isang pangalang Muslim. Inilalagay ng Qur'an ang mga mapagpaimbabaw, na nagdala ng pangalan nang walang pananampalataya, sa pinakamababang palapag ng Apoy. Ang mahalaga ay ang pananampalataya sa puso, ang kondisyong ibinigay ng Propeta (ﷺ) para sa mga inilalabas. Kaya hindi kinakansela ng isang pagtutuos ang isa pa. Buong inaayos ang pagtutuos sa mga tao, at ang pagtutuos sa Diyos (﷾) ang nagpapasya kung ano ang nananatili.
Iniulat ni Anas na sinabi ng Propeta (ﷺ) na hindi inaapi ni Allah ang isang mananampalataya sa anumang mabuting gawa: binibigyan siya dahil dito sa mundong ito at ginagantimpalaan dahil dito sa Kabilang-buhay. Tungkol naman sa tumatangging sumampalataya, binibigyan siya sa mundong ito dahil sa mabubuting gawang ginawa niya para kay Allah, kaya kapag narating niya ang Kabilang-buhay ay wala na siyang natitirang mabuting gawa na gagantimpalaan.
Iniulat ni Anas na sinabi ng Propeta (ﷺ) na kapag ang isang tumatangging sumampalataya ay gumawa ng mabuting gawa, ipinatitikim sa kanya ang gantimpala nito sa mundong ito. Tungkol naman sa mananampalataya, iniimbak ni Allah ang kanyang mabubuting gawa para sa kanya sa Kabilang-buhay, at binibigyan siya ng panustos sa mundong ito dahil sa kanyang pagsunod.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang mga unang usaping hahatulan sa pagitan ng mga tao sa Araw ng Pagkabuhay na Muli ay ang mga usapin ng pagdanak ng dugo.
Iniulat ni Abu Hurayra na tinanong ng Propeta (ﷺ) kung sino ang bangkarote. Sinabi niya na ang bangkarote sa kanyang pamayanan ay darating sa Araw ng Pagkabuhay na may pagdarasal, pag-aayuno at kawanggawa. Ngunit ininsulto niya ang isa, siniraang-puri ang isa pa, kinuha ang yaman ng isa pa, nagpadanak ng dugo ng isa pa at binugbog ang isa pa. Bibigyan ang bawat isa ng ilan sa kanyang mabubuting gawa. Kung maubos ang kanyang mabubuting gawa bago maayos ang pagtutuos, kukunin ang kanilang mga kasalanan at itatapon sa kanya, at pagkatapos ay itatapon siya sa Apoy.
Isinalaysay ni Anas na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang nagsasabing walang diyos kundi si Allah at may kabutihan sa kanyang puso na kasimbigat ng isang butil ng sebada ay ilalabas mula sa Impiyerno; gayundin ang sinumang may kasimbigat ng isang butil ng trigo, at ang sinumang may kasimbigat ng isang atomo.
“Tunay na ang mga mapagpaimbabaw ay nasa pinakamababang palapag ng Apoy. Hindi ka makatatagpo para sa kanila ng isang mapag-adya,”
Laban sa Tagapagbigay ang pinakamalalim na kasalanan
Bakit ang pagtutuos sa Diyos (﷾) ang dapat magpasya sa walang hanggang kahihinatnan? Dahil ito ang pinakamalaking pagtutuos na mayroon ang isang tao. Ibinigay, hindi kinita, ang buhay, isip, mga pandama at bawat mabuting bagay. Itinatanong ng Qur'an kung paanong tatanggi ang sinuman na sumampalataya sa Siyang nagbigay sa kanya ng buhay noong wala siya nito. Sinasabi nito na hindi kailanman mabibilang ng tao ang mga biyaya ng Diyos (﷾). Tinatawag nito ang pagtatambal kay Allah (﷾) na “isang kawalang-katarungang [kasalanang] sukdulan” (31:13). Sasagot ang isang ateista na walang sinumang maaaring maging walang utang na loob sa isang taong taos-puso niyang pinaniniwalaang wala. Sumasagot ang Islam sa dalawang bahagi. Itinuturo nito na makikilala ang Tagapagbigay mula sa Kanyang mga kaloob, at na kapag nakarating sa isang tao ang Kanyang mensahe, nananatili ang patunay laban sa kanya. Ipinauubaya ng Islam sa Diyos (﷾) kung tunay bang nakarating ang mensahe sa isang tao, at kung ano ang ginawa niya rito. Walang pangangailangan ang Diyos (﷾) sa pasasalamat ng sinuman. Ngunit hindi Siya nalulugod sa kawalan ng utang na loob ng Kanyang mga lingkod, at alam Niya ang nasa bawat puso.
“Papaano kayong tumatangging sumampalataya kay Allāh samantalang kayo noon ay mga patay at nagbigay-buhay Siya sa inyo, pagkatapos magbibigay-kamatayan Siya sa inyo, pagkatapos magbibigay-buhay Siya sa inyo, pagkatapos tungo sa Kanya pababalikin kayo [para tuusin].”
“Nagbigay Siya sa inyo ng bawat hiningi ninyo. Kung magbibilang kayo ng biyaya ni Allāh ay hindi kayo makapag-iisa-isa sa mga ito. Tunay na ang tao ay talagang mapaglabag sa katarungan, palatangging sumampalataya.”
“[Banggitin] noong nagsabi si Luqmān sa anak niya habang siya ay nangangaral dito: “O anak ko, huwag kang magtambal kay Allāh; tunay na ang pagtatambal [kay Allāh] ay talagang isang kawalang-katarungang [kasalanang] sukdulan.””
“[Nagsugo Kami ng] mga sugo bilang mga tagapagbalita ng nakagagalak at mga tagapagbabala upang hindi magkaroon ang mga tao laban kay Allāh ng isang katwiran matapos ng mga sugo. Laging si Allāh ay Makapangyarihan, Marunong.”
“Kung tatanggi kayong sumampalataya, tunay na si Allāh ay Walang-pangangailangan sa inyo at hindi Siya nalulugod para sa mga lingkod Niya sa kawalang-pananampalataya. Kung magpapasalamat kayo ay malulugod Siya roon para sa inyo. Hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba. Pagkatapos tungo sa Panginoon ninyo ang babalikan ninyo saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang dati ninyong ginagawa. Tunay na Siya ay Maalam sa laman ng mga dibdib.”
Magkasama ang awa at ang katarungan
Hindi pinagsasalungat ng Islam ang awa at ang katarungan. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na mas maawain ang Diyos (﷾) sa Kanyang mga lingkod kaysa sa isang ina sa kanyang anak. Sinabi niya na isang bahagi lamang ng Kanyang awa ang ipinadala ng Diyos (﷾) sa lupa at iningatan Niya ang siyamnapu't siyam. Sinasabi ng Qur'an na sumasaklaw ang Kanyang awa sa lahat ng bagay, at itinatanong kung ano ang mapapala ng Diyos (﷾) sa pagpaparusa sa sinumang nagpapasalamat at sumasampalataya. Gayunman, hindi ang ibig sabihin ng awa ay pagtrato nang pareho sa makatarungan at sa di-makatarungan. Humihingi ng katarungan ang mga biktima ng mga mapaniil, at hindi maawain ang isang mundong hindi kailanman dinarating nito. May utang ding katarungan sa pagtutuos sa Diyos (﷾), at doon ay laban sa Tagapagbigay ng lahat ang kasalanan. Itinatanong ng Qur'an kung dapat bang tratuhin ang mga tao ng pananampalataya gaya ng mga tao ng kasalanan.
Isinalaysay ni Umar na may mga bihag na dinala sa Propeta (ﷺ), at kabilang sa kanila ang isang babaeng puno ng gatas ang mga suso; tuwing nakakakita siya ng bata sa mga bihag, niyayakap niya ito sa kanyang dibdib at pinasususo. Tinanong ng Propeta kung maihahagis kaya niya ang kanyang anak sa apoy. Sinabi nila na hindi. Sinabi niya: si Allah ay higit na maawain sa Kanyang mga alipin kaysa sa babaeng ito sa kanyang anak.
Narinig ni Abu Hurayra ang Propeta (ﷺ) na nagsasabing hinati ni Allah ang awa sa isandaang bahagi, iningatan ang siyamnapu't siyam sa Kanyang Sarili at ipinadala ang isang bahagi sa lupa; mula sa iisang bahaging iyon ay nagpapakita ng awa sa isa't isa ang lahat ng nilalang, kaya iniaangat ng isang kabayong babae ang kanyang kuko mula sa kanyang anak dahil sa takot na matapakan ito. Nasa Sahih Muslim 2752 din.
“Magtakda Ka para sa amin sa Mundong ito ng isang maganda at sa Kabilang-buhay; tunay na kami ay nagbalik sa Iyo. Nagsabi Siya: Ang pagdurusang dulot Ko ay pinatatama Ko sa sinumang niloloob Ko. Ang awa Ko ay sumakop sa bawat bagay kaya magtatakda Ako nito [sa Kabilang-buhay] para sa mga nangingilag magkasala at nagbibigay ng zakāh, at sa kanila na sa mga tanda Namin ay sumasampalataya,”
“Ano ang mapapala ni Allāh sa [sa pagdulot] pagdurusa sa inyo kung nagpasalamat kayo at sumampalataya kayo? Laging si Allāh ay Tagapagpasalamat, Maalam.”
“Kaya gagawa ba Kami sa mga Muslim gaya ng mga salarin? Ano ang mayroon sa inyo? Papaano kayong humahatol?”
Walang pinarurusahan dahil sa kung saan siya ipinanganak, at walang pinipilit
Walang pinarurusahan bago makarating sa kanya ang mensahe, at isinugo ang mga sugo upang walang sinumang magkaroon ng katwiran laban sa Diyos (﷾). Ipinaliliwanag ito ng pahina tungkol sa mga taong hindi kailanman nakarinig. Hindi rin pamimilit ang isang babala. Sinasabi ng Qur'an na walang pamimilit sa relihiyon at na luminaw na ang katotohanan mula sa pagkakamali. Ipinakita ng Diyos (﷾) sa tao ang landas, maging tagapagpasalamat man siya o mapagtangging magpasalamat. Sinasabi ng Qur'an na ang sinumang lumuob ay sumampalataya, at ang sinumang lumuob ay tumanggi. Alam at itinatala ng Diyos (﷾) ang lahat, ngunit hindi paggawa ng isang pagpili ang pagkaalam dito. Ipinaliliwanag ito ng pahina tungkol sa kung fatalistiko ba ang Islam. Nangangako ang Islam ng patnubay sa sinumang nagsisikap para dito. Hinahatulan ng Diyos (﷾) nang may buong kaalaman kung tunay bang nakarating sa isang tao ang mensahe, at kung ano ang ginawa niya rito.
“Ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa [pakinabang ng] sarili niya at ang sinumang naligaw ay naligaw lamang laban dito. Hindi papasanin ng isang tagapasan ang pasanin ng iba. Hindi Kami magpaparusa hanggang sa magpadala Kami ng isang sugo.”
“[Nagsugo Kami ng] mga sugo bilang mga tagapagbalita ng nakagagalak at mga tagapagbabala upang hindi magkaroon ang mga tao laban kay Allāh ng isang katwiran matapos ng mga sugo. Laging si Allāh ay Makapangyarihan, Marunong.”
“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”
“Tunay na Kami ay nagpatnubay sa kanya sa landas, na maaaring maging isang tagapagpasalamat at maaaring maging isang mapagtangging magpasalamat.”
“Sabihin mo: ‘Ang katotohanan ay mula sa Panginoon ninyo. Kaya ang sinumang lumuob ay sumampalataya siya, at ang sinumang lumuob ay tumanggi siyang sumampalataya.’”
“Tunay na Kami ay nagbibigay-buhay sa mga patay at nagtatala ng anumang ipinauna nila at mga bakas nila [na maganda at masagwa]. Sa bawat bagay ay nag-isa-isa Kami sa isang talaang malinaw.”
“Ang mga nakibaka alang-alang sa Amin ay talagang magpapatnubay nga Kami sa kanila sa mga landas Namin. Tunay na si Allāh ay talagang kasama sa mga tagagawa ng maganda.”
Ang sagot ng Islam: bukas ang pinto ngayon
Hindi sinasabi ng Islam sa sinuman na ligaw na siya habang nabubuhay siya. Sinasabihan ng Qur'an ang mga nagkasala sa kanilang sarili na huwag masiraan ng loob sa awa ng Diyos (﷾). Pinatatawad Niya ang lahat ng kasalanan ng mga bumabaling sa Kanya. Hinihiling nito sa kanila na bumaling at magpasakop bago dumating ang wakas. Isang buong paraan ng pamumuhay ang Islam: pananampalataya sa iisang Diyos (﷾), pagsamba sa Kanya lamang, at mabuting pag-uugali sa Kanyang mga nilalang. Kapwa iniingatan dito ang pagtutuos sa Diyos (﷾) at ang pagtutuos sa mga tao.
“Sabihin mo [O Propeta na sinabi Ko]: “O mga lingkod Ko na nagpakalabis laban sa mga sarili nila, huwag kayong masiraan ng loob sa awa ni Allāh; tunay na si Allāh ay nagpapatawad sa mga pagkakasala nang lahatan. Tunay na Siya ay ang Mapagpatawad, ang Maawain.””
“Nagsisising bumalik kayo sa Panginoon ninyo at magpasakop kayo sa Kanya bago pa pumunta sa inyo ang pagdurusa, pagkatapos hindi kayo maiaadya.”
Ang mga sagot, isa-isa
Qur'an 4:168-169 — Surah An-Nisa, talata 168-169
“Tunay na ang mga tumangging sumampalataya at lumabag sa katarungan, hindi nangyaring si Allāh ay ukol magpatawad sa kanila ni ukol magpatnubay sa kanila sa isang daan, maliban sa daan ng Impiyerno bilang mga mananatili roon magpakailanman. Laging iyon, kay Allāh, ay madali.”
Sinipi para sa
Hindi maaaring maging karapat-dapat sa isang parusang walang katapusan ang isang may-hangganang buhay ng paggawa ng mali. Nilalabag niyon ang tuntuning dapat akma ang parusa sa krimen.
Ang tugon
Hindi sinusukat ang mga hatol ayon sa kung gaano katagal ginawa ang isang krimen. Binibigyan ng Islam ng antas ang bawat gawa at ng mga antas ang Impiyerno. Sumusunod ang walang hanggang kahihinatnan nito sa pagkamatay nang walang pananampalataya matapos dumating ang mensahe.
Kung saan ito humahantong — Hindi ginagawang hindi makatarungan ng haba lamang ang isang hatol, kaya hindi ipinapakita ng pagtutol na hindi makatarungan ang walang hanggang Impiyerno.
Sahih Muslim 2808a — Kitab Sifat al-Qiyama wa al-Janna wa al-Nar (Ang Pagkabuhay, ang Paraiso at ang Impiyerno), hadith 2808a
Iniulat ni Anas na sinabi ng Propeta (ﷺ) na hindi inaapi ni Allah ang isang mananampalataya sa anumang mabuting gawa: binibigyan siya dahil dito sa mundong ito at ginagantimpalaan dahil dito sa Kabilang-buhay. Tungkol naman sa tumatangging sumampalataya, binibigyan siya sa mundong ito dahil sa mabubuting gawang ginawa niya para kay Allah, kaya kapag narating niya ang Kabilang-buhay ay wala na siyang natitirang mabuting gawa na gagantimpalaan.
Sinipi para sa
Impiyerno magpakailanman ang natatanggap ng isang mabuting ateista, habang Paraiso ang natatanggap ng isang makasalanang Muslim. Kaya ginagantimpalaan ng Islam ang isang tatak, hindi ang isang buhay.
Ang tugon
Ginagantihan sa mundong ito ang kabutihan ng hindi sumasampalataya, gaya ng sinasabi ng parehong pahayag ng Propeta (ﷺ). Ibinibigay ng Muslim na nagpadanak ng dugo ang kanyang mabubuting gawa sa kanyang mga biktima. Kapag naubos ang mga ito, kinukuha niya ang kanilang mga kasalanan at itinatapon siya sa Apoy. Walang naliligtas dahil sa isang pangalang Muslim. Inilalagay ng Qur'an ang mga mapagpaimbabaw, na nagdala ng pangalan nang walang pananampalataya, sa pinakamababang palapag ng Apoy. Ang mahalaga ay ang pananampalataya sa puso, ang kondisyong ibinigay ng Propeta (ﷺ) para sa mga inilalabas mula sa Impiyerno.
Kung saan ito humahantong — Hindi sinasayang ng Islam ang kabutihan ng ateista ni pinalalampas ang mga krimen ng Muslim, at ginagantimpalaan nito ang pananampalataya, hindi ang isang tatak. Hindi turo ng Islam ang larawan sa pagtutol.
Sahih al-Bukhari 5999 — Kitab al-Adab (Mabuting Asal), hadith 5999
Isinalaysay ni Umar na may mga bihag na dinala sa Propeta (ﷺ), at kabilang sa kanila ang isang babaeng puno ng gatas ang mga suso; tuwing nakakakita siya ng bata sa mga bihag, niyayakap niya ito sa kanyang dibdib at pinasususo. Tinanong ng Propeta kung maihahagis kaya niya ang kanyang anak sa apoy. Sinabi nila na hindi. Sinabi niya: si Allah ay higit na maawain sa Kanyang mga alipin kaysa sa babaeng ito sa kanyang anak.
Sinipi para sa
Sinasabi mismo ng Islam na mas maawain ang Diyos kaysa sa isang ina. Walang inang hahayaang masunog ang kanyang anak magpakailanman.
Ang tugon
Sinasabi ng parehong hadith na maawain ang Diyos (﷾) sa Kanyang mga lingkod, at itinatanong ng Qur'an kung ano ang mapapala Niya sa pagpaparusa sa sinumang nagpapasalamat at sumasampalataya. Hindi binubura ng awa ang katarungan. Hindi maawain ang isang mundong pareho ang wakas ng mga mapaniil at ng kanilang mga biktima.
Kung saan ito humahantong — Magkasamang nakatayo sa Islam ang awa at ang katarungan, kaya hindi inaalis ng awa ng Diyos (﷾) ang walang hanggang Impiyerno.
Qur'an 33:64-65 — Surah Al-Ahzab, talata 64-65
“Tunay na si Allāh ay sumumpa ng mga tagatangging sumasampalataya at naghanda para sa kanila ng isang liyab. Bilang mga mananatili roon magpakailanman, hindi sila makatatagpo ng isang katangkilik ni isang mapag-adya.”
Sinipi para sa
Karaniwang pinaniniwalaan ng mga tao ang kinagisnan nila. Pinarurusahan sila ng pagkondena sa mga hindi sumasampalataya dahil sa kung saan sila ipinanganak.
Ang tugon
Sinasabi ng Islam na walang pinarurusahan ang Diyos (﷾) bago makarating sa kanya ang isang sugo. Hinahatulan ang bawat isa ayon sa nakarating sa kanya, ng isang Diyos na nakaaalam sa bawat puso.
Kung saan ito humahantong — Walang kinokondena dahil sa pagkakataon ng kapanganakan, kaya hindi tinatamaan ng pagtutol ang turo ng Islam.
Qur'an 72:23 — Surah Al-Jinn, talata 23
“ngunit [makapagdudulot ako] ng isang pagpapaabot [ng katotohanan] mula kay Allāh at mga pasugo Niya. Ang mga sumusuway kay Allāh at sa Sugo Niya [na si Muḥammad] ay tunay na ukol sa kanila ang Apoy ng Impiyerno bilang mga mananatili roon magpakailanman;”
Sinipi para sa
Pinipilit ng isang banta ng Impiyerno ang paniniwala, at walang halaga ang pinilit na paniniwala.
Ang tugon
Hindi pamimilit ang isang babala. Ipinagbabawal ng Qur'an ang pamimilit sa relihiyon at sinasabi: ang sinumang lumuob ay sumampalataya, at ang sinumang lumuob ay tumanggi.
Kung saan ito humahantong — Nananatiling sariling pagpili ng tao ang pagpili, kaya malaya pa rin ang paniniwala matapos ang isang babala.
Qur'an 36:12 — Surah Ya-Sin, talata 12
“Tunay na Kami ay nagbibigay-buhay sa mga patay at nagtatala ng anumang ipinauna nila at mga bakas nila [na maganda at masagwa]. Sa bawat bagay ay nag-isa-isa Kami sa isang talaang malinaw.”
Sinipi para sa
Alam ng Diyos nang patiuna kung sino ang mapupunta sa Impiyerno. Kalupitan ang likhain pa rin sila.
Ang tugon
Hindi paggawa ng isang pagpili ang pagkaalam dito. Malayang pumipili ang mga tao, at isinugo ang mga sugo upang walang sinumang magkaroon ng katwiran laban sa Diyos (﷾).
Kung saan ito humahantong — Hindi inaalis ng kaalaman ng Diyos (﷾) ang pagpili ng sinuman, kaya hindi nito ginagawang hindi makatarungan ang Impiyerno.
Mga pananaw
Ateista at nag-aalinlangan: hindi makatarungan ang walang hanggang Impiyerno
Akma sa krimen ang makatarungang parusa. Hindi maaaring maging karapat-dapat sa isang walang hanggang parusa ang isang may-hangganang buhay, at hindi dapat magdusa magpakailanman ang isang mabuting taong hindi sumampalataya. Hindi lilikha ng gayong lugar ang isang mapagmahal na Diyos.
Maikli ang buhay ng isang tao, puno ng pag-aalinlangan at kamangmangan. Walang kasalanang nagawa rito ang maaaring maging karapat-dapat sa isang parusang walang katapusan. Nilalabag ng isang parusang walang hanggan ang tuntuning dapat akma ang parusa sa krimen.
Pagtutol
Walang hukumang nagtatakda ng isang hatol ayon sa kung gaano katagal ginawa ang krimen. Tinitimbang ng Islam ang bawat gawa, at may mga antas ang Impiyerno. Sumusunod ang walang hanggang kahihinatnan nito sa pagkamatay nang walang pananampalataya matapos dumating ang mensahe.
Ipinadadala ng Islam sa Impiyerno magpakailanman ang isang mabait na ateista, habang napupunta sa Paraiso ang isang Muslim na pumatay. Hindi iyon maaaring maging makatarungan.
Pagtutol
Ginagantihan sa mundong ito ang kabutihan ng hindi sumasampalataya. Napupunta sa kanyang mga biktima ang mabubuting gawa ng Muslim na mamamatay-tao, at kapag naubos ang mga ito, itinatapon sa kanya ang kanilang mga kasalanan. Sumusunod ang walang hanggang kahihinatnan sa pagtutuos sa Diyos (﷾).
Hindi kailanman hahayaan ng isang tunay na mapagmahal at maawaing Diyos na magdusa ang sinuman magpakailanman.
Pagtutol
Hindi kinakansela ng awa ang katarungan, at hindi para sa pakinabang ng Diyos (﷾) ang parusa. Katarungan ito, na utang sa katotohanan at sa bawat inapi. Sinasabi ng Islam na mas dakila ang Kanyang awa kaysa sa awa ng isang ina.
Pinaniniwalaan ng karamihan ng tao ang pinalaki silang paniwalaan. Kaya pinarurusahan ng Impiyerno ang mga tao dahil sa kung saan sila nagkataong ipinanganak.
Pagtutol
Walang pinarurusahan ang Islam bago makarating sa kanya ang mensahe. Hinahatulan ang bawat tao ayon sa nakarating sa kanya, ng isang Diyos na nakaaalam sa bawat puso.
Hindi malayang paniniwala ang paniniwalang pinanghahawakan sa ilalim ng banta ng Impiyerno.
Pagtutol
Hindi pamimilit ang isang babala. Sinasabi ng Islam na walang pamimilit sa relihiyon: ang sinumang lumuob ay sumampalataya, at ang sinumang lumuob ay tumanggi.
Kung alam ng Diyos nang patiuna kung sino ang mapupunta sa Impiyerno, kalupitan ang likhain pa sila.
Pagtutol
Hindi paggawa ng isang pagpili ang pagkaalam dito. Nilikha ang mga tao na malayang pumili, at isinugo ang mga sugo upang walang sinumang magkaroon ng katwiran laban sa Diyos (﷾).
Budista: tumatagal lamang ang impiyerno hanggang maubos ang gawa
Itinuro ng Buddha na totoo ang mga impiyerno ngunit hindi walang hanggan. Nagdurusa roon ang mga nilalang hanggang maubos ang masamang gawang nagdala sa kanila roon, at pagkatapos ay muli silang isinisilang.
Sa impiyerno ay nagdurusa ang mga nilalang, ngunit hindi sila namamatay hanggang hindi naaalis ang masamang gawa. Kaya walang impiyernong walang hanggan.
Pagtutol
Kung gayon ay sinasagot din ng mga impiyerno ng mga Budista ang mga gawa ng isang makatarungang parusa, gaya ng sinasabi ng Islam. Sumasang-ayon ang Islam na inilalabas, sa pamamagitan ng awa ng Diyos (﷾), ang mga makasalanang mananampalatayang pumapasok sa Impiyerno. Ang kahihinatnang nananatili ay para lamang sa isang namamatay na tumatanggi sa pananampalataya matapos dumating ang mensahe. At walang pinarurusahan ang Diyos (﷾) bago siya binalaan ng isang sugo.
Sikh: hindi napupunta sa impiyerno ang mga sumasamba sa Diyos
Itinatanong ni Guru Arjan kung bakit mapupunta sa impiyerno ang mga sumasamba sa Diyos araw at gabi. Pinaniniwalaan ng turong Sikh na sa biyaya ng Diyos ay mararating ng kaluluwa ang pintuan ng kaligtasan.
Bakit pupunta sa impiyerno ang mga sumasamba sa Iyo araw at gabi?
Pagtutol
Sumasang-ayon ang Islam na walang inaapi ang Diyos (﷾). Walang pinarurusahan Siya bago siya binalaan ng isang sugo. Ang tanong ay kung aling pagsamba ang tinatanggap Niya kapag dumating na ang Kanyang mensahe. Sinasabi ng Qur'an: “Ang sinumang naghahangad ng iba pa sa Islām bilang relihiyon ay hindi ito matatanggap mula sa kanya” (3:85).
Jain: sinusukat ang karma ayon sa gawa
Itinuturo ng Jainismo na walang nakatatakas sa bunga ng sarili niyang mga gawa, sa buhay na ito o sa susunod. Ngunit sinusukat ang bawat karma ayon sa gawang lumikha nito. Maaaring dumaan ang kaluluwa sa mga impiyerno, ngunit walang parusa roon ang walang hanggan.
Walang nakatatakas sa bunga ng sarili niyang mga gawa, sa buhay na ito o sa susunod. Ngunit tumutugma ang bawat bunga sa gawa nito, kaya walang parusang maaaring walang katapusan.
Pagtutol
Tinitimbang din ng Islam ang bawat gawa, hanggang sa bigat ng isang katiting. At hindi kailanman lumalabag sa katarungan ang Diyos (﷾) kahit kasimbigat ng isang katiting. Ngunit hindi ang tagal ng isang gawa ang bigat nito. Isipin ang isang taong tumatanggi, hanggang kamatayan, sa Siyang nagbigay sa kanya ng lahat, matapos dumating ang Kanyang mensahe. Iyon ang pagpili ng isang buong buhay, at pangwakas ang kahihinatnan nito.
Ang pananaw ng Islam
Walang hanggan ang Paraiso at ang Impiyerno. Walang hanggan ang Impiyerno para sa mga namamatay na tumatanggi sa pananampalataya matapos makarating sa kanila ang mensahe. Tinitimbang ang bawat gawa, may mga antas ang Impiyerno, at walang inaapi ang Diyos (﷾).
Mananatili magpakailanman sa Impiyerno ang mga namamatay na tumatanggi sa pananampalataya matapos makarating sa kanila ang mensahe. Hindi kailanman palalabasin ang mga nasa Paraiso.
Walang pinarurusahan ang Diyos (﷾) bago siya binalaan ng isang sugo.
Hindi kailanman lumalabag sa katarungan ang Diyos (﷾) kahit kasimbigat ng isang katiting. Tinitimbang ang bawat gawa, at ang lahat ay may mga antas ayon sa kanilang mga gawa.
Ginagantihan sa mundong ito ang kabutihan ng isang hindi sumasampalataya. Nagbabayad ng sarili niyang mabubuting gawa ang isang Muslim na umapi sa iba, at maaaring itapon siya sa Apoy.
Mas dakila ang awa ng Diyos (﷾) kaysa sa awa ng isang ina. Pinatatawad Niya ang lahat ng kasalanan ng mga bumabaling sa Kanya bago ang kamatayan.