Mali bang pinupuna si Aisha, ang Ina ng mga Mananampalataya?

“Ang Propeta ay higit na karapat-dapat sa mga mananampalataya kaysa sa mga sarili nila. Ang mga maybahay niya ay mga ina nila. Ang mga may mga pagkakaanak [sa kaangkanan at dugo], ang iba sa kanila ay higit na karapat-dapat sa iba [sa pagmamana] ayon sa Kautusan ni Allāh kaysa sa mga mananampalataya at mga lumikas [alang-alang kay Allāh], maliban na gumawa kayo sa mga katangkilik ninyo ng isang nakabubuti [sa pamamagitan ng isang habilin]. Noon pa, iyon sa Talaan [na Tablerong Iniingatan] ay nakatitik na.”

“O mga sumampalataya, huwag kayong pumasok sa mga bahay ng Propeta maliban na magpahintulot sa inyo para sa isang pagkain, na hindi mga naghihintay sa pagkaluto nito, subalit kapag inanyayahan kayo ay pumasok kayo; saka kapag nakakain na kayo ay maghiwa-hiwalay kayo, na hindi mga naghahalubilo para sa isang pag-uusap. Tunay na iyon ay nakapeperhuwisyo noon sa Propeta ngunit nahihiya siya [na humiling] sa inyo [na umalis] samantalang si Allāh ay hindi nahihiya sa [pagpapabatid ng] katotohanan. Kapag humiling kayo sa kanila [na mga maybahay niya] ng isang kailangan ay humiling kayo sa kanila mula sa likuran ng isang lambong. Iyon ay higit na dalisay para sa mga puso ninyo at mga puso nila. Hindi naging ukol sa inyo na mamerhuwisyo kayo sa Sugo ni Allāh ni mag-asawa kayo ng mga maybahay niya matapos na niya magpakailanman; tunay na iyon laging sa ganang kay Allāh ay sukdulan.”

Iniulat ni al-Qasim, apo ni Abu Bakr, na nang magkasakit si Aisha, dinalaw siya ni Ibn Abbas at sinabi: O ina ng mga mananampalataya, pupunta ka sa mga tapat na nauna, ang Sugo ni Allah (ﷺ) at si Abu Bakr.

Tinanong ni Amr ibn al-As ang Propeta (ﷺ) kung sino ang pinakamamahal na tao sa kanya. Sinabi niya na si Aisha; at sa mga lalaki, ang kanyang ama.

Iniulat ni Aisha na sinabi sa kanya ng Sugo ni Allah (ﷺ): Aisha, ito si Gabriel na bumabati sa iyo. Ibinalik niya ang pagbati ng kapayapaan at awa, at sinabi sa Propeta (ﷺ): nakikita mo ang hindi ko nakikita.

Iniulat ni Aisha na nang ipadala ng ibang mga asawa si Umm Salama upang magreklamo na ipinapadala ng mga tao ang kanilang mga regalo sa araw ni Aisha, sinabihan ng Propeta (ﷺ) si Umm Salama na huwag siyang saktan sa pamamagitan ng pananakit kay Aisha, sapagkat hindi kailanman dumating sa kanya ang pagkasi sa ilalim ng kumot ng sinuman sa kanyang mga asawa maliban sa kanya.

Iniulat ni Anas ibn Malik na sinabi ng Sugo ni Allah (ﷺ): ang kahigitan ni Aisha sa ibang mga babae ay gaya ng kahigitan ng tharid sa ibang pagkain.

Isinalaysay ni Aisha na namatay ang Propeta (ﷺ) sa kanyang bahay, sa kanyang araw, na nakasandal ang ulo nito sa kanyang dibdib. Sa kanyang mga huling sandali ay nilinis niya ang kanyang mga ngipin ng isang pinalambot na siwak, pinunasan ang kanyang mukha ng tubig, sinabing walang diyos kundi si Allah at na ang kamatayan ay may mga hirap, at pagkatapos ay sinabi ang “Kasama ng pinakamataas na kasamahan” hanggang sa siya ay pumanaw.

Ang sariling salaysay ni Aisha tungkol sa paninirang ikinalat laban sa kanya. Sinasabi niya na ang Propeta (ﷺ) ay buong isang buwan na hindi nakatanggap ng anumang kapahayagan tungkol sa kanyang kaso, habang kumakalat ang bulung-bulungan at sumasangguni siya sa kanyang mga Kasamahan, bago bumaba ang mga talatang nagpapahayag na wala siyang sala. Nang matagpuan siya ni Safwan ibn al-Mu'attal na naiwan at nakilala siya, sapagkat nakita na siya nito bago itinakda ang belo, sinabi niya: tinakpan ko ang aking mukha ng aking kasuotan.

“Tunay na ang mga naghatid ng kabulaanan ay isang pulutong kabilang sa inyo. Huwag kayong mag-akalang ito ay masama para sa inyo, bagkus ito ay mabuti para sa inyo. Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila ang kinamit niya mula sa kasalanan. Ang bumalikat sa kalakihan niyon kabilang sa kanila, ukol sa kanya ay isang pagdurusang mabigat.”

“Bakit nga ba hindi, noong nakarinig kayo nito, nag-isip ang mga lalaking mananampalataya at ang mga babaing mananampalataya ng maganda sa mga sarili nila at nagsabing ito ay isang kabulaanang malinaw?”

“Nangangaral sa inyo si Allāh na [huwag] kayong manumbalik sa tulad nito magpakailanman, kung kayo ay mga mananampalataya.”

“Ang mga karima-rimarim ay ukol sa mga [taong] karima-rimarim at ang mga [taong] karima-rimarim ay ukol sa mga karima-rimarim. Ang mga kaaya-aya ay ukol sa mga [taong] kaaya-aya at ang mga [taong] kaaya-aya ay ukol sa mga kaaya-aya. Ang mga [taong kaaya-ayang] iyon ay mga pinawalang-sala mula sa sinasabi ng mga [naninirang-puring] ito. Ukol sa kanila ay isang kapatawaran at isang panustos na masagana.”

Iniulat ni Aisha na isang umaga ay lumabas ang Sugo ni Allah (ﷺ) na nakasuot ng isang guhitang balabal na yari sa itim na balahibo ng kamelyo. Dumating si al-Hasan ibn Ali at isinilong niya ito sa ilalim nito; pagkatapos ay dumating si al-Husayn at isinilong niya ito kasama niya; pagkatapos ay dumating si Fatima at isinilong niya ito; pagkatapos ay dumating si Ali at isinilong niya ito. Pagkatapos ay binigkas niya ang talata: “Nagnanais lamang si Allāh na mag-alis sa inyo ng karumihan, O mga tao ng bahay, at magdalisay sa inyo nang isang [lubos na] pagdadalisay” (Qur'an 33:33).

“O mga maybahay ng Propeta, hindi kayo gaya ng isa sa mga babae. Kung nangilag kayong magkasala ay huwag kayong magmalamyos sa pagsabi para magmithi ang sa puso niya ay may karamdaman at magsabi kayo ng isang pananalitang nakabubuti. Manatili kayo sa mga bahay ninyo at huwag kayong magtanghal gaya ng pagtatanghal ng unang Panahon ng Kamangmangan. Magpanatili kayo ng pagdarasal, magbigay kayo ng zakāh, at tumalima kayo kay Allāh at sa Sugo Niya. Nagnanais lamang si Allāh na mag-alis sa inyo ng karumihan [na kapinsalaan, kasamaan, at kasalanan], O mga tao ng bahay [ng Propeta], at magdalisay sa inyo nang isang [lubos na] pagdadalisay. Tandaan ninyo [mga maybahay ng Sugo] ang binibigkas sa mga bahay ninyo na mga talata ni Allāh at karunungan. Tunay na si Allāh ay laging Mapagtalos, Mapagbatid.”

Pumunta si Shurayh ibn Hani kay Aisha upang magtanong tungkol sa pagpupunas sa ibabaw ng medyas na katad. Sinabihan siya nitong tanungin si Ali, ang anak ni Abu Talib, dahil dati itong naglalakbay kasama ng Sugo ni Allah (ﷺ). Tinanong nila si Ali, at sinabi niya na nagtakda ang Sugo ni Allah (ﷺ) ng hangganang tatlong araw at tatlong gabi para sa manlalakbay at isang araw at isang gabi para sa naninirahan.

Ipinaglaban malapit sa Basra noong 656 CE. Bumangon sina Aisha, Talha at al-Zubayr laban kay Ali upang ipaghiganti ang pagpatay sa kalipa na si Uthman. Nabigo ang mga pag-uusap bago ang labanan matapos ang tatlong araw. Matapos ang labanan, pinakitunguhan si Aisha nang may paggalang at pinatira nang ilang panahon sa Basra, at ipinahatid siya ni Ali pabalik sa kanyang kapatid sa ama na si Muhammad ibn Abi Bakr. Ipinakikita ng ilang tradisyon si Aisha na nagsisisi, na nagnanais na sana ay hindi na siya nabuhay upang makita ang labanan.

Iniulat ni Abu Maryam Abdullah ibn Ziyad al-Asadi na nang pumunta sa Basra sina Talha, al-Zubayr at Aisha, ipinadala ni Ali sina Ammar ibn Yasir at al-Hasan ibn Ali sa Kufa. Sa pulpito ay sinabi ni Ammar: pumunta si Aisha sa Basra. Sumpa man kay Allah, siya ang asawa ng inyong Propeta (ﷺ) sa mundong ito at sa Kabilang-buhay, ngunit sinusubok kayo ni Allah, kung Siya ba ang susundin ninyo o siya.

Iniulat ni Abu Wa'il na nang ipadala ni Ali sina Ammar at al-Hasan sa mga tao ng Kufa upang tawagin sila sa pakikipaglaban, sinabi ni Ammar sa kanila: alam ko na siya ang asawa ng Propeta (ﷺ) sa mundong ito at sa Kabilang-buhay, ngunit sinubok kayo ni Allah, kung Siya ba ang susundin ninyo o siya.

“Kung may dalawang pangkat kabilang sa mga mananampalataya na nag-away-away ay magpayapa kayo sa pagitan ng dalawa; ngunit kung lumabag ang isa sa dalawa sa iba ay kalabanin ninyo ang lumabag hanggang sa bumalik ito sa kautusan ni Allāh. Kaya kung bumalik ito [at tumigil ito sa pangangaway] ay magpayapa kayo sa pagitan ng dalawa ayon sa katarungan at magpakamakatarungan kayo; tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakamakatarungan.”

“Ang mga mananampalataya ay magkakapatid lamang, kaya magpayapa kayo sa pagitan ng mga kapatid ninyo. Mangilag kayong magkasala kay Allāh nang sa gayon kayo ay kaaawaan.”

“O mga maybahay ng Propeta, hindi kayo gaya ng isa sa mga babae. Kung nangilag kayong magkasala ay huwag kayong magmalamyos sa pagsabi para magmithi ang sa puso niya ay may karamdaman at magsabi kayo ng isang pananalitang nakabubuti. Manatili kayo sa mga bahay ninyo at huwag kayong magtanghal gaya ng pagtatanghal ng unang Panahon ng Kamangmangan. Magpanatili kayo ng pagdarasal, magbigay kayo ng zakāh, at tumalima kayo kay Allāh at sa Sugo Niya. Nagnanais lamang si Allāh na mag-alis sa inyo ng karumihan [na kapinsalaan, kasamaan, at kasalanan], O mga tao ng bahay [ng Propeta], at magdalisay sa inyo nang isang [lubos na] pagdadalisay. Tandaan ninyo [mga maybahay ng Sugo] ang binibigkas sa mga bahay ninyo na mga talata ni Allāh at karunungan. Tunay na si Allāh ay laging Mapagtalos, Mapagbatid.”

Iniulat ng lolo ni Ibrahim na pinahintulutan ni Umar, sa kanyang huling Hajj, ang mga asawa ng Propeta (ﷺ) na magsagawa ng Hajj, at ipinadala sina Uthman ibn Affan at Abd al-Rahman ibn Awf kasama nila bilang mga tagapaghatid.

“[Tatanggapin] kung magbabalik-loob kayong dalawa kay Allāh sapagkat kumiling nga ang mga puso ninyong dalawa. Kung magtataguyuran kayong dalawa laban sa kanya, tunay na si Allāh ay Mapagtangkilik sa kanya at si Gabriel at ang maayos sa mga mananampalataya. Ang mga anghel, matapos niyon, ay mapagtaguyod [sa Kanya].”

“Marahil ang Panginoon niya, kung nagdiborsiyo siya sa inyo, ay magpapalit sa kanya ng mga maybahay na higit na mabuti kaysa sa inyo – mga babaing tagapagpasakop, mga babaing mananampalataya, mga babaing masunurin, mga babaing tagapagbalik-loob, mga babaing mananamba, mga babaing tagaayuno, na mga dating nakapag-asawa at mga birhen.”

“O Propeta [Muḥammad], sabihin mo sa mga maybahay mo: “Kung kayo ay nagnanais ng buhay na pangmundo at ng gayak nito, halikayo, magpapatamasa ako sa inyo at magpapalaya ako sa inyo nang pagpapalayang marilag. Kung kayo ay nagnanais kay Allāh, sa Sugo Niya [na si Muḥammad], at sa tahanan sa Kabilang-buhay, tunay na si Allāh ay naghanda para sa mga babaing tagagawa ng maganda kabilang sa inyo ng isang pabuyang sukdulan [sa Paraiso].””

Isinalaysay ni Aisha na namatay ang Propeta (ﷺ) sa kanyang bahay, sa kanyang araw, na nakasandal ang ulo nito sa kanyang dibdib. Sa kanyang mga huling sandali ay nilinis niya ang kanyang mga ngipin ng isang pinalambot na siwak, pinunasan ang kanyang mukha ng tubig, sinabing walang diyos kundi si Allah at na ang kamatayan ay may mga hirap, at pagkatapos ay sinabi ang “Kasama ng pinakamataas na kasamahan” hanggang sa siya ay pumanaw.

Sinasabi ni Aisha na wala siyang pinagselosan sa mga asawa ng Propeta (ﷺ) nang gaya ng kay Khadijah, na hindi niya kailanman nakita, sapagkat napakadalas siyang banggitin nito.

“Ang Propeta ay higit na karapat-dapat sa mga mananampalataya kaysa sa mga sarili nila. Ang mga maybahay niya ay mga ina nila. Ang mga may mga pagkakaanak [sa kaangkanan at dugo], ang iba sa kanila ay higit na karapat-dapat sa iba [sa pagmamana] ayon sa Kautusan ni Allāh kaysa sa mga mananampalataya at mga lumikas [alang-alang kay Allāh], maliban na gumawa kayo sa mga katangkilik ninyo ng isang nakabubuti [sa pamamagitan ng isang habilin]. Noon pa, iyon sa Talaan [na Tablerong Iniingatan] ay nakatitik na.”

Iniuugnay nito kay Aisha ang 2,210 hadith, 174 sa mga ito ay nasa kapwa al-Bukhari at Muslim, sinasabi na wala siyang alam na babae sa pamayanan, o sa lahat ng babae, na mas marunong kaysa sa kanya, at ibinibigay ang kanyang edad nang mamatay bilang animnapu't tatlo at ilang buwan.

Itinatala nito na nanumpa ang estudyante ni Aisha na si Masruq na nakita niya ang matatandang Kasamahan ng Propeta (ﷺ) na nagtatanong sa kanya tungkol sa mga bahagi ng pamana.

Iniulat ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang paglait sa isang Muslim ay kasamaan (fusuq), at ang pakikipaglaban sa kanya ay kawalang-pananampalataya.

Narinig ni Umm al-Darda ang kalipa na si Abd al-Malik na isinusumpa ang kanyang lingkod sa gabi, at sinabi sa kanya na narinig ni Abu al-Darda ang Sugo ni Allah (ﷺ) na nagsabi: ang mga sumusumpa ay hindi magiging tagapamagitan o saksi sa Araw ng Pagkabuhay.

Iniulat ni Abu Hurayra na may humiling sa Sugo ni Allah (ﷺ) na sumpain ang mga sumasamba sa maraming diyos. Sumagot siya na hindi siya isinugo bilang isang sumusumpa, kundi bilang isang awa.

“Ang mga namemerhuwisyo ng mga lalaking mananampalataya at mga babaing mananampalataya dahil sa iba pa sa nakamit ng mga ito ay pumasan nga ng isang paninirang-puri at isang kasalanang malinaw.”

“Mangunyapit kayo sa lubid ni Allāh nang lahatan at huwag kayong magkahati-hati. Mag-alaala kayo sa biyaya ni Allāh sa inyo yayamang kayo noon ay magkakaaway at nagbuklod Siya sa pagitan ng mga puso ninyo kaya kayo dahil sa biyaya Niya ay naging magkakapatid. Kayo noon ay nasa isang bingit ng isang hukay ng Apoy ngunit sumagip siya sa inyo mula roon. Gayon naglilinaw si Allāh para sa inyo ng mga tanda Niya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.”

“noong tumatanggap kayo niyon sa pamamagitan ng dila ninyo, nagsasabi kayo sa pamamagitan ng mga bibig ninyo ng wala kayong kaalaman hinggil doon, at nag-aakala kayong iyon ay magaan samantalang iyon sa ganang kay Allāh ay mabigat.”

Iniulat ni Aisha na nang ipadala ng ibang mga asawa si Umm Salama upang magreklamo na ipinapadala ng mga tao ang kanilang mga regalo sa araw ni Aisha, sinabihan ng Propeta (ﷺ) si Umm Salama na huwag siyang saktan sa pamamagitan ng pananakit kay Aisha, sapagkat hindi kailanman dumating sa kanya ang pagkasi sa ilalim ng kumot ng sinuman sa kanyang mga asawa maliban sa kanya.

“O mga sumampalataya, huwag kayong pumasok sa mga bahay ng Propeta maliban na magpahintulot sa inyo para sa isang pagkain, na hindi mga naghihintay sa pagkaluto nito, subalit kapag inanyayahan kayo ay pumasok kayo; saka kapag nakakain na kayo ay maghiwa-hiwalay kayo, na hindi mga naghahalubilo para sa isang pag-uusap. Tunay na iyon ay nakapeperhuwisyo noon sa Propeta ngunit nahihiya siya [na humiling] sa inyo [na umalis] samantalang si Allāh ay hindi nahihiya sa [pagpapabatid ng] katotohanan. Kapag humiling kayo sa kanila [na mga maybahay niya] ng isang kailangan ay humiling kayo sa kanila mula sa likuran ng isang lambong. Iyon ay higit na dalisay para sa mga puso ninyo at mga puso nila. Hindi naging ukol sa inyo na mamerhuwisyo kayo sa Sugo ni Allāh ni mag-asawa kayo ng mga maybahay niya matapos na niya magpakailanman; tunay na iyon laging sa ganang kay Allāh ay sukdulan.”

Iniulat ni Abu Maryam Abdullah ibn Ziyad al-Asadi na nang pumunta sa Basra sina Talha, al-Zubayr at Aisha, ipinadala ni Ali sina Ammar ibn Yasir at al-Hasan ibn Ali sa Kufa. Sa pulpito ay sinabi ni Ammar: pumunta si Aisha sa Basra. Sumpa man kay Allah, siya ang asawa ng inyong Propeta (ﷺ) sa mundong ito at sa Kabilang-buhay, ngunit sinusubok kayo ni Allah, kung Siya ba ang susundin ninyo o siya.

“Iyon ay isang kalipunang lumipas na. Ukol doon ang nakamit niyon at ukol sa inyo ang nakamit ninyo. Hindi kayo tatanungin tungkol sa anumang dati nilang ginagawa.”

“[May bahagi] para sa mga maralitang tagalikas, na mga pinalisan mula sa mga tahanan nila at mga yaman nila, habang naghahangad ng isang kabutihang-loob mula kay Allāh at isang pagkalugod, at nag-aadya kay Allāh at sa Sugo Niya. Ang mga iyon ay ang mga tapat. Ang mga namalagi sa tahanan [sa Madīnah] at pananampalataya bago pa ng mga iyon ay umiibig sa sinumang lumikas kanila, hindi nakatatagpo sa mga dibdib nila ng isang pangangailangan sa anumang ibinigay sa mga iyon, at nagtatangi [sa mga iyon] higit sa mga sarili nila, kahit pa man sa kanila ay may kadahupan. Ang sinumang ipinagsasanggalang sa kasakiman ng sarili niya, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay [sa landas nila]. Ang mga dumating matapos na nila ay nagsasabi: “Panginoon namin, magpatawad Ka sa amin at sa mga kapatid namin na nauna sa amin sa pananampalataya at huwag Kang maglagay sa mga puso namin ng isang pagkamuhi sa mga sumampalataya. Panginoon namin, tunay na Ikaw ay Mahabagin, Maawain.””

Iniulat ni Abu Said al-Khudri na sinabi ng Propeta (ﷺ): huwag ninyong laitin ang aking mga kasamahan. Kung gumugol ang sinuman sa inyo ng gintong kasinlaki ng Bundok Uhud, hindi ito aabot sa isang mudd, o kahit kalahati nito, ng ginugol ng isa sa kanila.

“Ang Propeta ay higit na karapat-dapat sa mga mananampalataya kaysa sa mga sarili nila. Ang mga maybahay niya ay mga ina nila. Ang mga may mga pagkakaanak [sa kaangkanan at dugo], ang iba sa kanila ay higit na karapat-dapat sa iba [sa pagmamana] ayon sa Kautusan ni Allāh kaysa sa mga mananampalataya at mga lumikas [alang-alang kay Allāh], maliban na gumawa kayo sa mga katangkilik ninyo ng isang nakabubuti [sa pamamagitan ng isang habilin]. Noon pa, iyon sa Talaan [na Tablerong Iniingatan] ay nakatitik na.”

Tinanong ni Amr ibn al-As ang Propeta (ﷺ) kung sino ang pinakamamahal na tao sa kanya. Sinabi niya na si Aisha; at sa mga lalaki, ang kanyang ama.

“Tunay na ang mga naghatid ng kabulaanan ay isang pulutong kabilang sa inyo. Huwag kayong mag-akalang ito ay masama para sa inyo, bagkus ito ay mabuti para sa inyo. Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila ang kinamit niya mula sa kasalanan. Ang bumalikat sa kalakihan niyon kabilang sa kanila, ukol sa kanya ay isang pagdurusang mabigat.”

Iniulat ni Aisha na isang umaga ay lumabas ang Sugo ni Allah (ﷺ) na nakasuot ng isang guhitang balabal na yari sa itim na balahibo ng kamelyo. Dumating si al-Hasan ibn Ali at isinilong niya ito sa ilalim nito; pagkatapos ay dumating si al-Husayn at isinilong niya ito kasama niya; pagkatapos ay dumating si Fatima at isinilong niya ito; pagkatapos ay dumating si Ali at isinilong niya ito. Pagkatapos ay binigkas niya ang talata: “Nagnanais lamang si Allāh na mag-alis sa inyo ng karumihan, O mga tao ng bahay, at magdalisay sa inyo nang isang [lubos na] pagdadalisay” (Qur'an 33:33).

Iniulat ni Abu Maryam Abdullah ibn Ziyad al-Asadi na nang pumunta sa Basra sina Talha, al-Zubayr at Aisha, ipinadala ni Ali sina Ammar ibn Yasir at al-Hasan ibn Ali sa Kufa. Sa pulpito ay sinabi ni Ammar: pumunta si Aisha sa Basra. Sumpa man kay Allah, siya ang asawa ng inyong Propeta (ﷺ) sa mundong ito at sa Kabilang-buhay, ngunit sinusubok kayo ni Allah, kung Siya ba ang susundin ninyo o siya.