Paano dapat tingnan ng mga Muslim ang mga kasamahan ng Propeta (ﷺ)?

“Ang mga nangungunang kauna-unahan kabilang sa mga tagalikas at mga tagaadya at ang mga sumunod sa kanila ayon sa paggawa ng maganda ay nalugod si Allāh sa kanila at nalugod sila sa Kanya. Naghanda Siya para sa kanila ng mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito magpakailanman. Iyon ang pagkatamong sukdulan.”

“Talaga ngang nalugod si Allāh sa mga mananampalataya noong nangangako sila ng katapatan sa iyo [O Propeta Muḥammad] sa ilalim ng punong-kahoy sapagkat nakaalam Siya sa nasa mga puso nila kaya naman nagpababa Siya ng katahimikan sa kanila at gumantimpala Siya sa kanila ng isang pagpapawaging malapit,”

“Si Muḥammad ay ang Sugo ni Allāh. Ang mga kasama sa kanya ay mga matindi sa mga tagatangging sumasampalataya, mga maawain sa isa’t isa sa kanila. Makikita mo sila na mga nakayukod, mga nakapatirapa, na naghahangad ng isang kabutihang-loob mula kay Allāh at ng isang kasiyahan [Niya]. Ang tatak nila ay nasa mga mukha nila, mula sa bakas ng pagpapatirapa. Iyon ay ang paglalarawan sa kanila sa Torah. Ang paglalarawan naman sa kanila sa Ebanghelyo ay gaya ng tanim na nagluwal ng usbong nito, saka pinalakas nito iyon, saka kumapal iyon, saka tumayo iyon sa puno nito, na nagpatuwa sa mga tagatanim, upang magpangitngit Siya sa pamamagitan nila sa mga tagatangging sumampalataya. Nangako si Allāh sa mga sumampalataya at mga gumawa ng mga maayos kabilang sa kanila ng isang kapatawaran at isang pabuyang sukdulan [sa Paraiso].”

“[May bahagi] para sa mga maralitang tagalikas, na mga pinalisan mula sa mga tahanan nila at mga yaman nila, habang naghahangad ng isang kabutihang-loob mula kay Allāh at isang pagkalugod, at nag-aadya kay Allāh at sa Sugo Niya. Ang mga iyon ay ang mga tapat. Ang mga namalagi sa tahanan [sa Madīnah] at pananampalataya bago pa ng mga iyon ay umiibig sa sinumang lumikas kanila, hindi nakatatagpo sa mga dibdib nila ng isang pangangailangan sa anumang ibinigay sa mga iyon, at nagtatangi [sa mga iyon] higit sa mga sarili nila, kahit pa man sa kanila ay may kadahupan. Ang sinumang ipinagsasanggalang sa kasakiman ng sarili niya, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay [sa landas nila]. Ang mga dumating matapos na nila ay nagsasabi: “Panginoon namin, magpatawad Ka sa amin at sa mga kapatid namin na nauna sa amin sa pananampalataya at huwag Kang maglagay sa mga puso namin ng isang pagkamuhi sa mga sumampalataya. Panginoon namin, tunay na Ikaw ay Mahabagin, Maawain.””

Iniulat ni Abu Said al-Khudri na sinabi ng Propeta (ﷺ): huwag ninyong laitin ang aking mga kasamahan. Kung gumugol ang sinuman sa inyo ng gintong kasinlaki ng Bundok Uhud, hindi ito aabot sa isang mudd, o kahit kalahati nito, ng ginugol ng isa sa kanila.

Iniulat ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang pinakamabuti sa mga tao ay ang kanyang sariling salinlahi, pagkatapos ay ang mga sumunod sa kanila, pagkatapos ay ang mga sumunod sa mga iyon.

Tinanong ni Ibn al-Hanafiyya, anak ni Ali, ang kanyang ama kung sino ang pinakamabuti sa mga tao pagkatapos ng Sugo ni Allah (ﷺ). Sumagot si Ali na si Abu Bakr, pagkatapos ay si Umar. Sa takot na pangalanan ni Ali si Uthman sa susunod, nagtanong siya: pagkatapos ay ikaw? Sumagot si Ali na siya ay isang lalaki lamang sa gitna ng mga Muslim.

Iniulat ni Ibn Abbas na nang ihimlay ang bangkay ni Umar at ipanalangin siya ng mga tao, dumating si Ali, humingi ng awa ni Allah para kay Umar at sinabing walang sinumang ang mga gawa ay higit na mahal sa kanya na dalhin sa pakikipagkita kay Allah kaysa sa mga gawa ni Umar. Sinabi ni Ali na palagi niyang inaakala na ilalagay ni Allah si Umar kasama ng kanyang dalawang kasama, dahil madalas niyang marinig ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: ako, si Abu Bakr at si Umar ay umalis; ako, si Abu Bakr at si Umar ay pumasok.

Namahagi si Umar ng mga kasuotan sa mga babae ng Madinah, at may isang magandang kasuotang natira. Sinabihan siya ng isang lalaki na ibigay ito sa kanyang asawa, ang apo ng Sugo ni Allah (ﷺ), na tinutukoy si Umm Kulthum, ang anak na babae ni Ali. Sa halip ay ibinigay ito ni Umar kay Umm Salit, isang babae ng mga Ansar na nagdala ng mga sisidlan ng tubig para sa mga Muslim sa Uhud.

Iniulat ni Uqba ibn al-Harith na matapos ang pagdarasal sa Asr ay nakita ni Abu Bakr si al-Hasan na nakikipaglaro sa mga batang lalaki at binuhat niya ito sa kanyang mga balikat. Sinabi niya: kamukha mo ang Propeta (ﷺ), hindi si Ali. Nakangiti si Ali.

Sinabi ni Abu Bakr: pangalagaan (parangalan) ninyo si Muhammad (ﷺ) sa pamamagitan ng kanyang pamilya.

Iniulat ni Zayd ibn Arqam na sa isang painuman na tinatawag na Khumm, sa pagitan ng Makkah at Madinah, pinuri ng Propeta (ﷺ) si Allah at sinabing nag-iiwan siya ng dalawang mabibigat na bagay sa mga tao: ang Aklat ni Allah, na naglalaman ng tamang patnubay at liwanag, kaya mahigpit na hawakan ito; at ang mga tao ng kanyang sambahayan, na pinaaalalahanan ang mga tao ng kanilang mga tungkulin sa mga kasapi ng kanyang pamilya. Sinabi ni Zayd na ang mga asawa ng Propeta (ﷺ) ay kabilang sa kanyang sambahayan, ngunit ang sambahayang tinutukoy dito ay ang mga ipinagbabawal ang kawanggawa: ang pamilya ni Ali, ni Aqil, ni Ja'far at ni al-Abbas.

“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”

Iniulat ni Abu Hurayra na may humiling sa Sugo ni Allah (ﷺ) na sumpain ang mga sumasamba sa maraming diyos. Sumagot siya na hindi siya isinugo bilang isang sumusumpa, kundi bilang isang awa.

Iniulat ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang pinakamabuti sa mga tao ay ang kanyang sariling salinlahi, pagkatapos ay ang mga sumunod sa kanila, pagkatapos ay ang mga sumunod sa mga iyon.