Maikling sagot
Pinagsasaluhan ng Islam ang ilan sa pinahahalagahan ng isang Jain, at idinaragdag nito ang iniiwan ng Jainismo. Pinanghahawakan mo na hindi dapat saktan ang mga buháy na nilalang, na nananagot ang bawat kaluluwa sa sarili nitong mga gawa, at na dapat pangibabawan ng tao ang kanyang sarili. Pinananatili ng Islam ang pananagutan at ang pagpipigil. Idinaragdag nito ang isang Tagapaglikhang walang kailangan at nakaririnig sa bawat panawagan. Idinaragdag nito ang isang Aklat na iningatan gaya ng pagdating nito, ang awa para sa isang kaluluwang hindi makapagpapalaya sa sarili, at ang huling sugo (ﷺ). Ang tunay na pagbabago ay ang pagsamba kay Allah (﷾) lamang at ang pagkuha ng iyong patnubay mula sa Qur'an. Nangangahulugan din ito ng paniniwala sa iisang buhay at pagkatapos ay ang Araw, sa halip na maraming buhay. Hindi itinuturo ng Islam ang ahimsa gaya ng Jainismo, ngunit wala itong hinihinging kumain ng karne ang sinuman. Iisang buong paraan ito ng pamumuhay para sa bawat mananampalataya.
Buong paliwanag
Ang pinahahalagahan ng mga Jain
Itinuturing ng mga Jain na unang panata ang di-karahasan (ahimsa), at itinuturo nila na nananagot ang bawat kaluluwa sa sarili nitong mga gawa. Sinasabi ng Uttaradhyayana Sutra ng Svetambara, sa Ingles ni Hermann Jacobi noong 1895, na hindi makikibahagi sa pagdurusa ng isang tao ang kanyang mga kamag-anak ni ang kanyang mga kaibigan. Siya lamang ang dapat magpasan nito, sapagkat “ang Karman ay sumusunod sa gumawa” (karma, ang mga gawang kumakapit sa kaluluwa). Iba ang hanay ng mga kasulatang iniingatan ng mga Digambara. Gayunman, nagkakasundo ang dalawang tradisyon na ang di-karahasan ang una sa mga panata ng layko.
“Ni ang kanyang mga kamag-anak, ni ang kanyang mga kaibigan, ni ang kanyang mga anak, ni ang kanyang mga kaanak ay makikibahagi sa kanyang pagdurusa, siya lamang ang dapat magpasan nito; sapagkat ang Karman ay sumusunod sa gumawa.”
Isinulat ni Jaini na ang una sa mga pangunahing panata ng layko (anuvrata) ay ang ahimsa, ang hindi pananakit, na tinatawag niyang pinakasentral na konsepto ng etikang Jaina. Idinaragdag ng kanyang tala na nagkakaisa ang lahat ng sektang Jaina tungkol sa pagkakakilanlan at kalikasan ng mga anuvrata (p. 170).
Ang pinagsasaluhan ng Islam
Pinagsasaluhan ng Islam ang bigat ng mga gawa ng bawat kaluluwa. Sinasabi ng Qur'an na walang nakakamit ang bawat kaluluwa malibang laban sa sarili nito. Hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba (6:164). Ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kabutihan o kasamaan ay makikita iyon (99:7-8). Bubuklatin sa bawat tao ang sarili niyang talaan (17:13-14). Pinagsasaluhan din ng Islam ang pagpipigil. Isinatungkulin ang pag-aayuno upang matuto kayong mangilag magkasala (2:183). Pinagsasaluhan din nito ang awa. Sinasabi ng Qur'an tungkol sa Propeta (ﷺ): “Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.” (21:107). Sinabi niya na pumasok sa Apoy ang isang babae dahil sa isang pusang itinali niya. Hindi niya ito pinakain ni pinakawalan upang humanap ng sarili nitong pagkain (Bukhari 3318). Hindi kapareho ng ahimsa ang Islam, at sinasabi ng isang bahagi sa ibaba kung saan nagkakaiba ang dalawa.
“Sabihin mo: “Sa iba pa ba kay Allāh maghahangad ako bilang Panginoon samantalang Siya ay Panginoon ng bawat bagay? Walang [kasalanang] nakakamit ang bawat kaluluwa malibang laban dito. Hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba. Pagkatapos tungo sa Panginoon ninyo ang babalikan ninyo saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo noon hinggil doon ay nagkakaiba-iba.””
“Kaya ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kabutihan ay makikita niya iyon, at ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kasamaan ay makikita niya iyon.”
“Sa bawat tao ay nagdikit Kami ng gawain niya sa leeg niya at magpapalabas Kami para sa kanya sa Araw ng Pagbangon ng isang talaang masusumpungan niyang nakabuklat. [Sasabihin:] Basahin mo ang talaan mo; nakasapat ang sarili mo ngayong araw laban sa iyo bilang mapagtuos.”
“O mga sumampalataya, isinatungkulin sa inyo ang pag-aayuno kung paanong isinatungkulin ito sa mga bago pa ninyo, nang sa gayon kayo ay mangingilag magkasala.”
“Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.”
Isinalaysay ni Ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na isang babae ang pumasok sa Apoy dahil sa isang pusang itinali niya, na hindi niya pinakain ni pinakawalan upang humanap ng sarili nitong pagkain.
Ang idinaragdag ng Islam: isang Tagapaglikhang walang kailangan, at nakaririnig
Itinatanggi ng Jainismo ang isang Tagapaglikha. Isa-isang tinatalakay ng pahinang “Matibay ba ang mga argumentong Jain laban sa isang Tagapaglikha?” ang mga argumentong iyon. Inilalarawan ng Qur'an ang Iisang si Allah (﷾), ang Walang Hanggan, na hindi nagkaanak at hindi ipinanganak, at walang kapantay (112). Siya ang Tagapaglalang ng mga langit at lupa. Walang anumang katulad Niya, at naririnig at nakikita Niya ang lahat ng bagay (42:11). Wala Siyang pangangailangan, at tayo ang nangangailangan sa Kanya (35:15). Sinasabi Niya: “Hindi Ako nagnanais mula sa kanila ng anumang panustos” (51:57-58). Gayunman ay malapit Siya. Sumasagot Siya sa panalangin ng bawat dumadalangin kapag dumalangin ito sa Kanya (2:186). Sinasabi Niya: “Dumalangin kayo sa Akin, tutugon Ako sa inyo” (40:60). Itinatanong ng pahinang “Kung hindi sumasagot ang mga Jina sa mga panalangin, sino ang sumasagot?” kung sino ang nakaririnig. Ang idinaragdag ng Islam ay hindi isang pamamaraan. Ito ay Isang mababalingan.
“Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa. Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan]. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.””
“[Si Allāh] ang Tagapaglalang ng mga langit at lupa, gumawa Siya para sa inyo mula sa mga sarili ninyo ng mga kabiyak at mula sa mga hayupan ng mga kabiyak, na nagpaparami Siya sa inyo dahil doon. Walang katulad sa Kanya na anuman [ni may anumang totoong diyos maliban sa Kanya], at Siya ay ang Madinigin, ang Nakakikita.”
“O mga tao, kayo ay ang mga maralita kay Allāh at si Allāh ay ang Walang-pangangailangan, ang Kapuri-puri.”
“Hindi Ako nagnanais mula sa kanila ng anumang panustos at hindi Ako nagnanais na magpakain sila sa Akin. Tunay na si Allāh ay ang Palatustos, ang May Lakas, ang Matibay.”
“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”
“Nagsabi ang Panginoon ninyo: “Dumalangin kayo sa Akin, tutugon Ako sa inyo.” Tunay na ang mga nagmamalaki sa palayo [pagbukod-tangi sa Akin sa] pagsamba sa Akin ay papasok sa Impiyerno na mga nagpapakaaba.”
Isang Aklat na iningatan gaya ng pagdating nito
Hindi pinagsasaluhan ng dalawang dakilang tradisyong Jain ang iisang kanon. Inilalahad ng dalawang pahina, kasama ang mga sanggunian, ang sinasabi mismo ng mga tradisyong Jain tungkol sa kanilang mga kasulatan. Ang mga ito ay ang “Naingatan ba ang mga kasulatang Jain?” at “Aling kanong Jain ang naglalaman ng mga salita ni Mahavira?”. Gumagawa ang Islam ng isang makitid na pahayag na masusuri. Sinasabi ng Diyos (﷾): “Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].” (15:9). Ipinakikita ng pahinang “Paano naingatan ang Qur'an?” kung paano.
“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”
Awa para sa isang kaluluwang hindi makapagpapalaya sa sarili
Itinuturo ng Jainismo na pinalalaya ng isang kaluluwa ang sarili nito sa pamamagitan ng sarili nitong pagsisikap. Iniuutos ng Islam ang pagsisikap, at tinitimbang ang bawat gawa hanggang sa kasimbigat ng isang katiting (99:7-8). Ito ang dahilan nito sa pagdaragdag ng awa. Mapipigilan ng pagsisikap ang pag-uulit ng isang pagkakamali, ngunit hindi nito binabawi ang pagkakamaling nagawa na. Pinanghahawakan ng Islam na ginagawa ang bawat pagkakamali sa harap ng Diyos (﷾), at Siya ang Iisang nagpapatawad. Kaya sinasabi nito na walang sinumang naliligtas sa pamamagitan lamang ng mga gawa. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang maliligtas ng kanyang mga gawa. Nang tanungin kung kasama roon siya, sinabi niya: kahit ako, maliban kung balutin ako ni Allah (﷾) ng Kanyang awa. Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman (Bukhari 6463). Kaya iniuutos ang pagsisikap, at ang awa ang nagdadala rito. Nananatili ring bukás ang pinto. Sinasabi ng Diyos (﷾): “huwag kayong masiraan ng loob sa awa ni Allāh; tunay na si Allāh ay nagpapatawad sa mga pagkakasala nang lahatan” (39:53). Inilalahad ito ng pahinang “Paano naliligtas ang isang Muslim? Nakakamit ba ng mga Muslim ang Paraiso sa pamamagitan ng mabubuting gawa?”.
“Ang sumasakop sa kanyang sarili sa pamamagitan ng kanyang sarili ay makakamit ang kaligayahan.”
“Kaya ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kabutihan ay makikita niya iyon, at ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kasamaan ay makikita niya iyon.”
Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman ang maliligtas ng kanyang mga gawa. Nang tanungin kung kasama roon siya, sinabi niya: kahit ako, maliban kung balutin ako ni Allah ng Kanyang awa. Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman.
“Sabihin mo [O Propeta na sinabi Ko]: “O mga lingkod Ko na nagpakalabis laban sa mga sarili nila, huwag kayong masiraan ng loob sa awa ni Allāh; tunay na si Allāh ay nagpapatawad sa mga pagkakasala nang lahatan. Tunay na Siya ay ang Mapagpatawad, ang Maawain.””
Iisang buhay, pagkatapos ay ang Araw
Nagsasalita ang Uttaradhyayana Sutra tungkol sa kaluluwang umiikot nang paulit-ulit sa Bilog ng mga Kapanganakan (Uttaradhyayana 33.1, Svetambara). Itinuturo ng Islam ang iisang buhay bago ang Araw ng Pagbangon. Sinasabi ng Qur'an na lalasap ng kamatayan ang bawat kaluluwa, at na kay Allah (﷾) tayo babalik (21:35). Sa Araw na iyon, bubuklatin sa bawat tao ang sarili niyang talaan (17:13-14). Sa Islam, ang gumawa ng gawa ang siyang gagantihan para rito. Tinatalakay ng pahinang “Makatarungan ba ang karma?” ang karma at muling pagsilang.
“Ipaliliwanag ko ngayon nang sunud-sunod ang walong uri ng Karman, na nakagapos dito ang kaluluwa ay umiikot nang paulit-ulit sa Bilog ng mga Kapanganakan.”
“Bawat kaluluwa ay lalasap ng kamatayan. Susubok Kami sa inyo sa pamamagitan ng kasamaan at kabutihan bilang tukso. Tungo sa Amin pababalikin kayo.”
“Sa bawat tao ay nagdikit Kami ng gawain niya sa leeg niya at magpapalabas Kami para sa kanya sa Araw ng Pagbangon ng isang talaang masusumpungan niyang nakabuklat. [Sasabihin:] Basahin mo ang talaan mo; nakasapat ang sarili mo ngayong araw laban sa iyo bilang mapagtuos.”
Iisang paraan ng pamumuhay para sa bawat mananampalataya
Pinararangalan ng Jainismo ang mga monghe at madre dahil sa kanilang mga panata. Walang hiwalay na mas mataas na landas ang Islam para sa mga lumilisan sa buhay-tahanan. Minsan ay nanata ang tatlong lalaki na magdarasal buong gabi magpakailanman, mag-aayuno araw-araw nang walang tigil, at hindi kailanman mag-aasawa. Sinabi sa kanila ng Propeta (ﷺ) na higit siyang natatakot kay Allah (﷾) kaysa sa kanila. Ngunit nag-aayuno siya at tumitigil sa pag-aayuno, nagdarasal at natutulog, at nag-asawa (Bukhari 5063). Kaya maaaring maging malapit sa Diyos (﷾) ang may-bahay at ang manggagawa sa pang-araw-araw na buhay. Tinatawag ng Qur'an ang mga mananampalataya na pumasok sa Islam nang lubusan (2:208), at sinasabing binuo ng Diyos (﷾) ang relihiyon para sa kanila (5:3). Iisang paraan ng pamumuhay ang paniniwala, pagsamba, batas, pamilya at pagkatao. Higit pa ang ibinibigay ng pahinang “Bakit walang mga monghe sa Islam, at walang mga panata na manatiling walang asawa?”. Ipinakikita ito nang buo ng pahinang “Ano ang Islam?”.
Isinalaysay ni Anas ibn Malik na tatlong lalaki ang nagtanong tungkol sa pagsamba ng Propeta (ﷺ) at inakalang napakakaunti ng sa kanila. Nanata ang isa na magdarasal buong gabi magpakailanman, ang isa na mag-aayuno araw-araw nang walang tigil, at ang isa na lalayo sa mga babae at hindi kailanman mag-aasawa. Sinabi sa kanila ng Propeta na higit siyang natatakot kay Allah kaysa sa kanila, ngunit nag-aayuno siya at tumitigil sa pag-aayuno, nagdarasal at natutulog, at nag-asawa. Ang sinumang tumalikod sa kanyang daan, sabi niya, ay hindi kabilang sa kanya.
“O mga sumampalataya, magsipasok kayo sa pagkapasakop nang lubusan at huwag kayong sumunod sa mga yapak ng demonyo; tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na malinaw.”
“Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon.”
Kung saan nagkakaiba ang Islam at ang unang panata
Dito nagkakaiba ang Islam at ang Jainismo, at hindi ito itinatago ng pahinang ito. Ipinahihintulot ng Islam ang pagkain ng karne ng mga hayupan (16:5) at ng mga hayop na kinatay nang binabanggit ang pangalan ni Allah (﷾) (6:118). Wala itong hinihinging kumain ng karne ang sinuman, kaya hindi pinipilit dito ang isang Jain na naging Muslim. Ngunit walang Muslim ang maaaring magturing na bawal ang karne, sapagkat sinasabi ng Diyos (﷾): “huwag kayong magbawal ng mga kaaya-ayang ipinahintulot ni Allāh para sa inyo” (5:87). Iniuutos ng Islam ang awa sa pagkatay. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na itinakda ni Allah (﷾) ang kahusayan sa lahat ng bagay. Kaya kapag kumatay kayo, kumatay kayo nang mahusay: hasain ang talim at iligtas ang hayop sa paghihirap (Muslim 1955). Higit pa ang ibinibigay ng pahinang “Itinuturo ba ng Islam ang kabaitan sa mga hayop?”.
“Ang mga hayupan, nilikha Niya ang mga ito para sa inyo; sa mga ito ay may init at mga pakinabang, at mula sa mga ito ay kumakain kayo.”
“Kaya kumain kayo mula sa binanggit ang pangalan ni Allāh roon, kung kayo sa mga tanda Niya ay mga mananampalataya.”
“O mga sumampalataya, huwag kayong magbawal ng mga kaaya-ayang ipinahintulot ni Allāh para sa inyo at huwag kayong lumabag. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga tagalabag.”
Isinalaysay ni Shaddad ibn Aws na sinabi ng Propeta (ﷺ) na itinakda ni Allah ang kahusayan sa lahat ng bagay. Kaya kapag kumatay kayo, kumatay kayo nang mahusay: hasain ang talim at iligtas ang hayop sa paghihirap.
| Punto | Turong Jain | Islam |
|---|---|---|
| Ang mga gawa ng bawat kaluluwa | Sumusunod ang karma sa gumawa. | Walang tagapasan ang magpapasan ng pasanin ng iba. |
| Pagpipigil | Ang di-karahasan ang unang panata. | Itinakda ang pag-aayuno, upang matuto ng pagpipigil sa sarili. |
| Isang Tagapaglikha | Tinatanggihan. | Iisang hindi nangangailangan ng anuman, at nakaririnig sa tumatawag. |
| Pagpapalaya sa kaluluwa | Sa pamamagitan ng sarili nitong pagsisikap. | Iniuutos ang pagsisikap, at awa ang nagdadala nito. |
| Ilang buhay? | Ang Ikot ng mga Kapanganakan. | Iisang buhay, saka ang Araw. |
| Karne | Hindi kailanman kinakain. | Pinahihintulutan, hindi iniuutos, nang may awa sa pagkatay. |
Ang huling sugo, at isang aklat na masusubok mo
Pinanghahawakan ng Islam na nabuo ang patnubay ng Diyos (﷾) sa Qur'an. Wala itong hinihinging tanggapin ito ng sinuman nang walang pagsusuri. Inaanyayahan ng Qur'an ang nag-aalinlangan na maglahad ng isang surah (kabanata) na tulad nito (2:23) at maghanap ng pagkakaiba-iba rito (4:82). Kung mula sa Diyos (﷾) ang Qur'an, salita Niya ang sinasabi nito na si Muhammad (ﷺ) ang Pangwakas sa mga Propeta (33:40). Hindi hinihingi ng Islam na kutyain mo si Mahavira o ang sinumang Jain. Sinasabihan ng Qur'an ang mga mananampalataya na mag-anyaya sa pamamagitan ng karunungan at magandang pangaral, at makipagtalo sa paraang pinakamaganda (16:125).
“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”
“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”
“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”
“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”
Ang tunay na pagbabagong hinihingi ng Islam
Humihingi nga ang Islam ng isang tunay na pagbabago, at mas mabuting sabihin ito nang malinaw. Pinararangalan ng maraming Jain ang mga Jina sa pamamagitan ng mga imahen sa kanilang mga templo. Hinihingi ng Islam na kay Allah (﷾) lamang mapunta ang pagsamba at panalangin, at na walang sinumang dalanginan kasama Niya (72:18; 40:60). Hinihingi nito na kunin mo ang iyong patnubay mula sa Qur'an at sa huling Propeta (ﷺ), hindi mula sa mga kasulatang Jain. Hinihingi nito na paniwalaan mong may iisang buhay at pagkatapos ay ang Araw, sa halip na maraming buhay. Hindi nito hinihinging tumigil ka sa pagmamalasakit sa mga buháy na nilalang, gaya ng ipinakikita ng awang nabanggit sa itaas. Hindi nito hinihinging maliitin mo ang sinuman.
“Na ang mga masjid ay ukol kay Allāh, kaya huwag kayong manalangin kasama kay Allāh sa isa man.”
“Nagsabi ang Panginoon ninyo: “Dumalangin kayo sa Akin, tutugon Ako sa inyo.” Tunay na ang mga nagmamalaki sa palayo [pagbukod-tangi sa Akin sa] pagsamba sa Akin ay papasok sa Impiyerno na mga nagpapakaaba.”
“Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.”
Ang sagot ng Islam: ang pagpipigil ay ang simula
Kapwa humihingi ang Jainismo at ang Islam ng pagpipigil at ng pagtutuos. Ang tanong ay kung saan papunta ang daan mula roon. Ang pagiging mabuti ay ang simula, hindi ang wakas. Sinasabi ng Qur'an na nasa pagkalugi ang tao, maliban sa mga sumampalataya, gumawa ng mga maayos, at nagtagubilinan ng katotohanan at pagtitiis (103:1-3). Sinasabi nito na bumabalik kay Allah (﷾) ang bawat kaluluwa (21:35). Ang Islam ay isang buong paraan ng pamumuhay: magkakasama ang paniniwala, pagsamba, batas, pamilya at pagkatao. Tinatalakay ng pahina tungkol sa pagsunod sa relihiyong kinagisnan mo ang pamilya at tradisyon. Hinihingi ng Islam na basahin mo ang Qur'an sa isang saling pinagkakatiwalaan mo at subukin ito. Pagkatapos ay itanong kung si Muhammad (ﷺ) ba ang huling propetang isinugo ng Diyos (﷾) (33:40).
“Sumpa man sa panahon, tunay na ang tao ay talagang nasa isang pagkalugi, maliban sa mga sumampalataya, gumawa ng mga maayos, nagtagubilinan ng katotohanan, at nagtagubilinan ng pagtitiis.”
“Bawat kaluluwa ay lalasap ng kamatayan. Susubok Kami sa inyo sa pamamagitan ng kasamaan at kabutihan bilang tukso. Tungo sa Amin pababalikin kayo.”
“O mga sumampalataya, magsipasok kayo sa pagkapasakop nang lubusan at huwag kayong sumunod sa mga yapak ng demonyo; tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na malinaw.”
“Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon.”
“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”
“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”
Limang pangamba at mga tugon
Acaranga Sutra 1.4.1.1 — aklat 1, panayam 4 (Katuwiran), aral 1, taludtod 1
“ang lahat ng humihinga, umiiral, nabubuhay, may pakiramdam na nilalang ay hindi dapat patayin, ni pakitunguhan nang marahas, ni abusuhin, ni pahirapan, ni itaboy.”
Sinipi para sa
Ang di-karahasan ang unang panata at ang pinakamataas na tungkulin. Pinahihintulutan ng Islam na patayin at kainin ang mga hayop.
Ang tugon
Pinahihintulutan nga nito, at hindi itinatago ng Islam ang pagkakaiba. Ipinahihintulot nito ang karne ng mga hayupan (16:5) at ng mga hayop na kinatay sa pangalan ni Allah (﷾) (6:118). Wala itong hinihinging kumain ng karne ang sinuman. Ngunit walang Muslim ang maaaring magturing na bawal ito (5:87). Itinuturo nito ang awa. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na kumatay nang mahusay at iligtas ang hayop sa paghihirap (Muslim 1955). Pumasok sa Apoy ang isang babae dahil sa isang pusang itinali niya nang walang pagkain (Bukhari 3318). Ang tanong sa pagitan natin ay kung sino ang nagtatakda ng hangganan sa kung paano maaaring gamitin ang buhay, at sinasabi ng Islam na ang Tagapaglikha.
Kung saan ito humahantong — Hindi kapareho ng ahimsa ang Islam. Ipinagbabawal nito ang kalupitan, humihingi ng awa sa bawat nilalang (21:107), at wala itong hinihinging kumain ng karne ang sinuman.
Uttaradhyayana Sutra 9.35 — panayam 9 (Ang Pravragya ni Haring Nami), taludtod 35
“Ang sumasakop sa kanyang sarili sa pamamagitan ng kanyang sarili ay makakamit ang kaligayahan.”
Sinipi para sa
Dapat kong sakupin ang aking sarili sa pamamagitan ng aking sarili. Kung ang biyaya ang gumagawa ng gawain, walang saysay ang pagsisikap.
Ang tugon
Hindi sinasabi ng Islam na walang saysay ang pagsisikap. Tinitimbang ang bawat gawa, hanggang sa kasimbigat ng isang katiting (99:7-8). Sinabi ng Propeta (ﷺ) na hindi maliligtas ang sinuman ng kanyang mga gawa lamang, kahit siya, maliban kung balutin siya ni Allah (﷾) ng Kanyang awa. Pagkatapos ay sinabihan niya sila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman (Bukhari 6463). Mapipigilan ng pagsisikap ang pag-uulit ng isang pagkakamali, ngunit hindi nito binabawi ang pagkakamaling nagawa na. Pinanghahawakan ng Islam na ang Diyos (﷾) ang Iisang nagpapatawad. Iniuutos ang pagsisikap, at ang awa ang nagdadala rito.
Kung saan ito humahantong — Kapwa humihingi ng pagsisikap ang dalawa. Idinaragdag ng Islam na sinasalubong ang pagsisikap ng awa ng Iisang lumikha sa iyo.
Uttaradhyayana Sutra 13.23 — panayam 13 (Citra at Sambhuta), taludtod 23
“Ni ang kanyang mga kamag-anak, ni ang kanyang mga kaibigan, ni ang kanyang mga anak, ni ang kanyang mga kaanak ay makikibahagi sa kanyang pagdurusa, siya lamang ang dapat magpasan nito; sapagkat ang Karman ay sumusunod sa gumawa.”
Sinipi para sa
Sumusunod sa gumawa ang Karman, at walang sinumang makikibahagi rito. Walang sinumang makapagpapatawad sa akin.
Ang tugon
Sumasang-ayon ang Islam na hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba (6:164). Ngunit ginagawa ang isang pagkakamali sa harap ng Diyos (﷾), at Siya ang Iisang nagpapatawad. Sinasabi Niya: “huwag kayong masiraan ng loob sa awa ni Allāh; tunay na si Allāh ay nagpapatawad sa mga pagkakasala nang lahatan” (39:53). Sinasabi rin ng Islam na binubuklat ang talaan at walang kahit isang gawang nawawala (17:13-14; 99:7-8). Walang inaalis ang awa sa anumang gawang tinitimbang.
Kung saan ito humahantong — Sa dalawa, nananagot ang bawat kaluluwa para sa sarili nito. Idinaragdag ng Islam ang Iisang maaaring magpatawad.
Uttaradhyayana Sutra 28.3 — aral 28 (Ang Daan tungo sa Huling Paglaya), talata 3
“Wastong kaalaman, pananampalataya, asal, at pagtitimpi; ang mga nilalang na sumusunod sa daang ito ay magtatamo ng lubos na kaligayahan.”
Sinipi para sa
Isang buong daan ang wastong kaalaman, pananampalataya, asal at pagtitimpi. Isa akong mabuting Jain at mabuting tao.
Ang tugon
Tinitingnan ni Allah (﷾) ang mga puso at mga gawa (Muslim 2564), kaya hindi hinahatulan ng mga Muslim ang puso ninuman. Ang kabutihan ang simula. Pinagsasama ng Qur'an ang paniniwala at ang mabubuting gawa (103:1-3) at sinasabing kay Allah (﷾) babalik ang bawat kaluluwa (21:35). Itinuturo nito na hindi nagpaparusa ang Diyos (﷾) hanggang hindi Siya nagpapadala ng isang sugo (17:15). Hinihingi ng Islam na timbangin mo ang mensaheng umabot sa iyo, at hinihingi ng Qur'an na subukin ito (2:23; 4:82).
Kung saan ito humahantong — Ang pagiging mabuti ang simula. Ang tanong ay kung totoo ang Qur'an, at hinihingi ng Islam na subukin mo ito.
Uttaradhyayana Sutra 32.111 — aral 32 (Ang mga Sanhi ng Kapabayaan), talata 111
“Itinuro namin ang daan kung paano maging malaya sa lahat ng paghihirap na umiiral mula pa sa panahong walang simula; ang mga nilalang na sumusunod dito ay sa kanilang panahon magiging walang hanggang maligaya.”
Sinipi para sa
Isinilang akong Jain at ganito ang pamumuhay ng aking pamilya. Bakit iiwan ang daang itinuro ng mga Jina?
Ang tugon
Hindi hinihingi ng Islam na tumigil ka sa pagpaparangal sa iyong mga magulang. Pinagsasama ng Qur'an ang kabaitan sa mga magulang at ang pagsamba sa Diyos (﷾) at ipinagbabawal kahit ang isang salita ng pagkasuya sa kanila (17:23-24). Ngunit ang tanong ay kung totoo ang isang daan, hindi kung kanino ka isinilang. Sinasabi ng Qur'an na ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa pakinabang ng sarili niya. Hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba (17:15). Kaya dapat timbangin ng bawat tao ang mensahe para sa sarili niya. Tinatalakay ito ng pahina tungkol sa pagsunod sa relihiyong kinagisnan mo.
Kung saan ito humahantong — Nananatili ang kabaitan sa pamilya. Kung salita ng Diyos (﷾) ang Qur'an ang iisang tanong na susubukin.
Mga pananaw
Jain: buong landas na ang pagpipigil at ang sariling pagsisikap
Maaaring sabihin ng isang Jain na nagbibigay ng buong daan ang aral ng Jina. Mayroon itong di-karahasan, tapat na pagtutuos sa sariling mga gawa, pangingibabaw sa sarili, at wastong kaalaman, pananampalataya at asal. Maaaring idagdag ng isang Jain na isinilang siya rito at na ito ang pamumuhay ng kanyang pamilya. Kaya bakit pa titingin sa iba?
Sinasabi ng Acaranga Sutra ng Svetambara na hindi dapat patayin o pahirapan ang lahat ng humihinga at buháy na nilalang. Pinahihintulutan ng Islam ang pagpatay sa mga hayop, kaya mas mataas ang ahimsa.
Pagtutol
Itinuturo ng Islam ang awa sa bawat nilalang (21:107), at pinangangalanan ang kalupitan sa isang pusa bilang dahilan ng pagpasok sa Apoy (Bukhari 3318). Dapat gawin nang mahusay ang pagkatay (Muslim 1955), at walang sinumang naging Muslim ang kailangang kumain ng karne. Ang pagkakaiba ay pinanghahawakan ng Islam na pinahintulutan ito ng Tagapaglikha (16:5).
Sumusunod sa gumawa ang Karman, at hindi makikibahagi sa kanyang pagdurusa ang mga kamag-anak ni ang mga kaibigan (Uttaradhyayana 13.23, Svetambara). Nag-iisang nananagot ang bawat kaluluwa, kaya wala nang iba pang kailangan.
Pagtutol
Sumasang-ayon ang Islam na hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba (6:164). Idinaragdag nito na mapatatawad ito ng Iisang sa harap Niya ginawa ang pagkakamali, at pinatatawad Niya ang lahat ng kasalanan ng bumabalik sa Kanya (39:53).
Ang sumasakop sa kanyang sarili sa pamamagitan ng kanyang sarili ay makakamit ang kaligayahan (Uttaradhyayana 9.35, Svetambara). Pinalalaya ng isang kaluluwa ang sarili nito sa pamamagitan ng sarili nitong pagsisikap, at gagawing walang saysay ng biyaya ang pagsisikap.
Pagtutol
Iniuutos ng Islam ang pagsisikap at tinitimbang ang bawat gawa (99:7-8). Sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang naliligtas sa pamamagitan lamang ng mga gawa, pagkatapos ay sinabihan sila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman (Bukhari 6463).
Ang wastong kaalaman, pananampalataya, asal at pagtitimpi ang daan (Uttaradhyayana 28.3, Svetambara). Isa akong mabuting Jain at mabuting tao, kaya wala na akong iba pang kailangan.
Pagtutol
Isang magandang simula ang kabutihan, at si Allah (﷾) lamang ang nakakikita sa puso (Muslim 2564). Pinagsasama ng Qur'an ang paniniwala at ang mabubuting gawa (103:1-3) at sinasabing bumabalik kay Allah (﷾) ang bawat kaluluwa (21:35). Nag-aanyaya ito ng isang pagsubok (4:82).
Ang pananaw ng Islam
Pinagsasaluhan ng Islam ang totoo sa pinanghahawakan ng isang Jain: nananagot ang bawat kaluluwa sa sarili nitong mga gawa, mahalaga ang pagpipigil, at mahalaga ang awa sa mga buháy na nilalang. Idinaragdag nito ang isang Tagapaglikhang walang kailangan at nakaririnig, at isang Aklat na iningatan gaya ng pagdating nito. Idinaragdag nito ang awa para sa isang kaluluwang hindi makapagpapalaya sa sarili at ang iisang paraan ng pamumuhay para sa bawat mananampalataya. Idinaragdag nito ang huling sugo, kasama ang isang aklat na susubukin. Iisang paraan ng pamumuhay ang paniniwala, pagsamba, batas, pamilya at pagkatao.
Sa Islam din, walang nakakamit ang bawat kaluluwa malibang laban sa sarili nito. Walang tagapasang nagpapasan ng pasanin ng iba, at nakikita ang bawat gawa hanggang sa kasimbigat ng isang katiting.
Pinagsasaluhan ng Islam ang pagpipigil at awa. Isinatungkulin ang pag-aayuno upang ituro ang pagpipigil sa sarili, at isinugo ang Propeta (ﷺ) bilang awa sa lahat ng nilalang. Pinangangalanan ang kalupitan sa isang pusa bilang dahilan ng pagpasok sa Apoy.
Iisa ang Tagapaglikha ng Qur'an, walang hanggan, hindi nagkaanak at hindi ipinanganak. Walang katulad Niya, naririnig at nakikita Niya, wala Siyang pangangailangan, at wala Siyang kailangan mula sa Kanyang ginawa.
Malapit Siya sa bawat tumatawag, at sumasagot sa panalangin ng bawat dumadalangin.
Sinasabi ng Diyos (﷾) na ibinaba Niya ang Paalaala at iingatan Niya ito laban sa pagbabago. Isang makitid na pahayag ito na masusuri.
Iniuutos ang pagsisikap at tinitimbang ang bawat gawa, ngunit walang sinumang naliligtas sa pamamagitan lamang ng mga gawa. Ang awa ang nagdadala sa pagsisikap, at pinatatawad ng Diyos (﷾) ang lahat ng kasalanan ng bumabalik sa Kanya.
Itinuturo ng Islam ang iisang buhay bago ang Araw. Pagkatapos ay bubuklatin ang sariling talaan ng bawat tao, at kay Allah (﷾) babalik ang bawat kaluluwa.
Walang mas mataas na landas ang Islam para sa mga lumilisan sa buhay-tahanan. Nag-ayuno at tumigil sa pag-aayuno ang Propeta (ﷺ), nagdasal at natulog, at nag-asawa, at iisang buong paraan ng pamumuhay ang Islam.
Ipinahihintulot ng Islam ang karne ng mga hayupan at ng mga hayop na kinatay sa pangalan ni Allah (﷾). Wala itong hinihinging kumain ng karne ang sinuman, at iniuutos nito ang awa at ang mahusay na pagkatay.
Inaanyayahan ng Qur'an ang lahat na subukin ito. Ang mga pagsubok ay ang maglahad ng isang sura na tulad nito at ang maghanap ng pagkakaiba-iba. Tinatawag nito si Muhammad (ﷺ) na Pangwakas sa mga Propeta.
Tunay ang pagbabagong hinihingi ng Islam. Ito ay ang ibaling ang pagsamba at panalangin kay Allah (﷾) lamang at huwag dalanginan ang sinuman kasama Niya. Ito rin ay ang kunin ang patnubay mula sa Qur'an at sa huling Propeta (ﷺ). Hinihingi ng Islam sa mga Muslim na anyayahan ang iba nang may karunungan at sa paraang pinakamaganda.
Ang pagpipigil ay ang simula, hindi ang wakas. Pinagsasama ng Qur'an ang paniniwala at ang mabubuting gawa, at bumabalik kay Allah (﷾) ang bawat kaluluwa.