Maikling sagot
Walang sinumang nakabibili ng Paraiso sa pamamagitan ng mga gawa, kahit ang Propeta (ﷺ). Naliligtas ang isang Muslim sa pamamagitan ng pananampalataya, ng mabubuting gawang tumutubo mula rito, at sa huli ay sa pamamagitan ng awa ng Diyos (﷾). Nagiging Muslim ang isang tao sa pamamagitan ng pananampalataya sa Iisang Diyos (﷾) at kay Muhammad (ﷺ) bilang Kanyang Sugo. Ipinapangako ng Qur'an ang Paraiso sa “mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos”, at inuuna nito ang pananampalataya. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang Muslim na namatay na naniniwalang walang diyos kundi si Allah (﷾) ay papasok sa Paraiso sa huli. Maaaring parusahan muna ang mga kasalanang hindi niya pinagsisihan. At sinabi rin niya na walang sinumang maliligtas ng kanyang mga gawa malibang takpan siya ng Diyos (﷾) ng awa. Pinatatawad ng Diyos (﷾) ang anumang kasalanang niloloob Niya, maliban sa pagsamba sa iba bukod sa Kanya kung mamatay ang isang tao na ginagawa pa rin ito. Pinatatawad ang sinumang tumalikod dito bago mamatay. Walang paring nakatayo sa pagitan, dahil ang Diyos (﷾) ay higit na malapit sa bawat tao kaysa sa ugat ng kanyang leeg.
Buong paliwanag
Nauuna ang pananampalataya
Ang Islam ang relihiyong tinatanggap ng Diyos (﷾), at pumapasok dito ang isang tao sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi ng isang gawa. Talata sa talata, ipinapangako ng Qur'an ang gantimpala sa “mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos”. Inuuna nito ang pananampalataya bago ang mga gawa. Kung saan inuuna ng isang talata ang mga gawa, ginagawa pa rin nitong kondisyon ang pananampalataya: “habang siya ay isang mananampalataya, ang mga iyon ay papasok sa Paraiso”. Sinasabi ng isa pang talata na nagtagumpay ang mga mananampalataya, at saka pa lamang pinapangalanan ang kanilang pagdarasal. Tumutubo ang mabubuting gawa mula sa pananampalataya. Hindi nila ito pinapalitan. Kung walang pananampalataya, hindi talaga tinatanggap ang mga gawa: sinasabi ng Qur'an na ang anumang relihiyong iba sa Islam ay hindi kailanman tatanggapin.
“Tunay na ang relihiyon sa ganang kay Allāh ay ang Islām. Hindi nagkaiba-iba ang mga binigyan ng kasulatan kundi matapos na dumating sa kanila ang kaalaman dala ng paglabag sa pagitan nila. Ang sinumang tatangging sumampalataya sa mga tanda ni Allāh, tunay na si Allāh ay mabilis ang pagtutuos.”
“Magbalita ka ng nakagagalak sa mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos na ukol sa kanila ay mga Hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog. Sa tuwing tinutustusan sila mula sa mga ito ng bunga bilang panustos ay nagsasabi sila: “Ito ay ang itinustos sa amin bago pa niyan.” Bibigyan sila nito na nagkakawangisan [na nagkakaiba sa lasa]. Ukol sa kanila roon ay mga asawang dinalisay at sila ay doon mga mananatili.”
“Bagkus ang sinumang nagsuko ng mukha niya kay Allāh, habang siya ay gumagawa ng maganda, ay ukol sa kanya ang pabuya sa kanya sa ganang Panginoon niya. Walang pangamba sa kanila ni sila ay malulungkot.”
“Ang sinumang gumagawa ng mga maayos, na lalaki man o babae, habang siya ay isang mananampalataya, ang mga iyon ay papasok sa Paraiso at hindi lalabagin sa katarungan nang isang kapiranggot.”
“Nagtagumpay nga ang mga mananampalataya, na sila sa pagdarasal nila ay mga nagtataimtim,”
“Ang sinumang naghahangad ng iba pa sa Islām bilang relihiyon ay hindi ito matatanggap mula sa kanya at siya sa Kabilang-buhay ay kabilang sa mga lugi.”
Ang bigat ng ‘walang diyos kundi si Allah’
Mas mabigat ang tawhid (ang kaisahan ng Diyos (﷾)) kaysa sa anumang ibang gawa. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinuman sa kanyang pamayanan na namatay na naniniwala pa ring walang diyos kundi si Allah (﷾) ay papasok sa Paraiso. Nagtaka si Abu Dharr, isa sa kanyang mga Kasamahan. Nagtanong siya: kahit nakagawa siya ng pangangalunya at pagnanakaw? Sumagot ang Propeta (ﷺ): kahit nakagawa siya. Hindi nito ginagawang magaan ang kasalanan. Ipinapaliwanag ito ni al-Bukhari, na nagtipon ng hadith noong ikasiyam na siglo, bilang ang nagsisisi bago mamatay. Ang hadith ay mga ulat ng sinabi at ginawa ng Propeta (ﷺ). Idinaragdag ng mga iskolar na Muslim na ang mananampalatayang namatay na may mga kasalanang hindi pinagsisihan ay maaaring managot sa mga ito, ngunit hindi pagsasarhan ng Paraiso magpakailanman. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang taong nagsasabing walang diyos kundi si Allah (﷾) ay ilalabas mula sa Apoy. Ganoon ito kung mayroon siyang kahit kasimbigat ng isang butil ng sebada na kabutihan sa kanyang puso.
Isinalaysay ni Abu Dharr na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang nagsasabing walang diyos kundi si Allah, at namatay na nanghahawak dito, ay papasok sa Paraiso. Nagtanong si Abu Dharr: kahit nangalunya siya at nagnakaw? Sinabi ng Propeta: kahit ganoon, at inulit niya ito tuwing muling nagtatanong si Abu Dharr. Idinagdag ni al-Bukhari na ito ay tungkol sa taong, sa oras ng kamatayan o bago nito, ay nagsisi at nagsabing walang diyos kundi si Allah: pinatatawad siya.
Isinalaysay ni Abu Dharr na sinabi ng Propeta (ﷺ) na dinalhan siya ni Gabriel ng mabuting balita na ang sinuman sa kanyang pamayanan na mamatay nang hindi nagtatambal ng anuman kay Allah ay papasok sa Paraiso. Nagtanong si Abu Dharr: kahit nangalunya siya at nagnakaw? Sinabi ng Propeta: kahit nangalunya siya at nagnakaw.
Isinalaysay ni Anas na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang nagsasabing walang diyos kundi si Allah at may kabutihan sa kanyang puso na kasimbigat ng isang butil ng sebada ay ilalabas mula sa Impiyerno; gayundin ang sinumang may kasimbigat ng isang butil ng trigo, at ang sinumang may kasimbigat ng isang atomo.
Hindi binibili ng mga gawa ang Paraiso
Sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang maliligtas ng kanyang mga gawa. Tinanong siya kung totoo iyon kahit sa kanya. Sinabi niyang oo, malibang takpan siya ni Allah (﷾) ng awa. Itinuro niya na tinitimbang ang mga gawa ayon sa layuning nasa likod ng mga ito. At sinabi niya sa isang lalaki na makakasama niya ang mga minamahal niya. Kakaunti ang naipapakitang pagdarasal at pag-aayuno ng lalaki, ngunit minahal niya si Allah (﷾) at ang Kanyang Sugo. Pinapasok ang Paraiso sa pamamagitan ng awa ng Diyos (﷾). Ang pananampalataya at mabubuting gawa ang paraan ng isang lingkod upang hanapin ito. Sinasabihan ng Qur'an ang mga mananampalataya: “Magsipasok kayo sa Paraiso dahil sa dati ninyong ginagawa”. Ipinapaliwanag ng mga iskolar na Muslim na ang mga gawa ay ang paraang ginagamit ng Diyos (﷾) upang ibigay ang Kanyang awa, hindi isang halagang bumibili ng Paraiso. Ipinapakita ng mga salita ng Propeta (ﷺ) tungkol sa sarili niyang mga gawa na ang awa, hindi ang mga gawa, ang nagpapasya.
Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman ang maliligtas ng kanyang mga gawa. Nang tanungin kung kasama roon siya, sinabi niya: kahit ako, maliban kung balutin ako ni Allah ng Kanyang awa. Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman.
Narinig ni Umar ibn al-Khattab ang Propeta (ﷺ) na nagsasabing ang mga gawa ay hinahatulan ayon sa mga layunin nito, at ang bawat tao ay tumatanggap ng kanyang nilayon. Ang isang lalaking lumikas para sa makamundong pakinabang o upang pakasalan ang isang babae ay mayroon lamang ng dahilan ng kanyang paglikas.
Isinalaysay ni Anas ibn Malik na may isang lalaking nagtanong sa Propeta (ﷺ) kung kailan darating ang Oras. Tinanong ng Propeta kung ano ang inihanda niya para rito. Sinabi ng lalaki na hindi siya nakapaghanda ng maraming pagdarasal, pag-aayuno o kawanggawa, ngunit iniibig niya si Allah at ang Kanyang Sugo. Sinabi ng Propeta sa kanya na makakasama niya ang mga iniibig niya.
“na mga nagpapapanaw sa kanila ang mga anghel habang mga kaaya-aya, na nagsasabi: “Kapayapaan ay sumainyo. Magsipasok kayo sa Paraiso dahil sa dati ninyong ginagawa [na pagsampalataya].””
Ang pinatatawad ng Diyos (﷾)
Ipinahahayag ng Qur'an na pinatatawad ng Diyos (﷾) ang anumang kasalanan sa sinumang loloobin Niya, maliban sa pagtatambal sa Kanya. Ibig sabihin niyan ay ang pagsamba sa iba bukod sa Kanya, na tinatawag na shirk. Binabasa ito ng mga iskolar na Muslim bilang ang taong namatay na ginagawa pa rin ito. Sinasabihan ng isa pang talata ang bawat makasalanan na huwag masiraan ng loob sa awa ng Diyos (﷾), dahil pinatatawad Niya ang lahat ng kasalanan. Binabasa ito ng mga iskolar na Muslim bilang pangako sa nagsisisi, dahil tinatawagan ng kasunod na talata ang mga tao na bumalik sa Kanya.
“Tunay na si Allāh ay hindi nagpapatawad na tambalan Siya at magpapatawad naman Siya sa anumang mababa pa roon sa sinumang loloobin Niya. Ang sinumang nagtatambal kay Allāh ay gumawa-gawa nga ng isang kasalanang sukdulan.”
“Sabihin mo [O Propeta na sinabi Ko]: “O mga lingkod Ko na nagpakalabis laban sa mga sarili nila, huwag kayong masiraan ng loob sa awa ni Allāh; tunay na si Allāh ay nagpapatawad sa mga pagkakasala nang lahatan. Tunay na Siya ay ang Mapagpatawad, ang Maawain.””
Sumampalataya sa iisang Diyos (﷾), at na si Muhammad (ﷺ) ang Kanyang sugo. Ito ang Islam, ang relihiyong tinatanggap ng Diyos (﷾).
Gumawa ng mabuti, nang tapat para sa Diyos (﷾). Binibilang ang bawat gawa ayon sa layuning nasa likod nito.
May mga kasalanan sa daan?
Bumalik sa Diyos (﷾) at humingi ng Kanyang kapatawaran. Pinatatawad Niya ang bawat kasalanan ng mga nagsisisi.
Ang tanging eksepsiyon: kung mamatay ang isang tao habang sumasamba pa sa iba bukod sa Diyos (﷾), o tinatanggihan Siya at ang Kanyang sugo matapos makarating sa kanila ang mensahe, hindi iyon pinatatawad. Walang pinarurusahan ang Diyos (﷾) hanggang may dumating sa kanilang isang sugo.
Kaloob ng Diyos (﷾) ang Paraiso: ang bawat pumapasok dito ay pumapasok dahil sa Kanyang awa. Walang nagkakamit nito sa mabubuting gawa lamang, at mapagpakumbabang sinabi rin ito ng Propeta (ﷺ) tungkol sa kanyang sarili.
Paraiso: mga hardin na may mga ilog na umaagos sa ilalim, isang tahanan magpakailanman.
Walang sinumang nakatayo sa pagitan
Walang pari, walang sakramento (isang rito ng simbahan na sinasabing nagbibigay ng biyaya ng Diyos (﷾)) at walang tagapamagitan. Sinasabi ng Qur'an na ang Diyos (﷾) ay higit na malapit sa isang tao kaysa sa ugat ng kanyang leeg. Sinasabi nito na sinasagot Niya ang bawat tumatawag sa Kanya.
“Talaga ngang lumikha Kami sa tao, habang nakaaalam Kami sa anumang isinusulsol sa kanya ng sarili niya at Kami ay higit na malapit sa kanya kaysa sa ugat ng leeg.”
“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”
Isang makatarungang pagtutuos
Nakikita ang bawat gawa: ang kasimbigat ng isang katiting na kabutihan, at ang kasimbigat ng isang katiting na kasamaan. Walang sinumang pinarurusahan dahil sa isang mensaheng hindi kailanman umabot sa kanya, dahil hindi nagpaparusa ang Diyos (﷾) hanggang sa magpadala Siya ng isang sugo. At nagpadala ang Diyos (﷾) ng isang sugo sa bawat bayan, kaya walang bansang iniwang walang patnubay.
“Kaya ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kabutihan ay makikita niya iyon, at ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kasamaan ay makikita niya iyon.”
“Ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa [pakinabang ng] sarili niya at ang sinumang naligaw ay naligaw lamang laban dito. Hindi papasanin ng isang tagapasan ang pasanin ng iba. Hindi Kami magpaparusa hanggang sa magpadala Kami ng isang sugo.”
“Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo, na [nagsasabi]: “Sumamba kayo kay Allāh at umiwas kayo sa nagpapakadiyos.” Kaya mayroon sa kanila na pinatnubayan ni Allāh at mayroon sa kanila na nagindapat sa kanya ang kaligawan. Kaya humayo kayo sa lupain saka tumingin kayo kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagapagpasinungaling.”
“Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo, [O Muḥammad,] kalakip ng katotohanan bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala. Walang anumang kalipunan malibang may nagdaan doon na isang mapagbabala.”
Ang pag-angking Kristiyano
Madalas sabihin ng mga Kristiyano na itinuturo ng Kristiyanismo ang kaligtasan bilang isang libreng kaloob na tinatanggap sa pamamagitan ng pananampalataya, samantalang pinagsisikapan ito ng mga tao sa Islam. Itinuturo nila ang sulat ni Pablo sa mga taga-Efeso. Si Pablo ay isang Kristiyanong misyonero ng unang siglo. Sinasabi ng sulat na naliligtas ang mga tao sa pamamagitan ng biyaya (ang libreng pagtatangi ng Diyos (﷾)) sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi sa mga gawa.
“Sapagkat sa biyaya kayo'y nangaligtas sa pamamagitan ng pananampalataya; at ito'y hindi sa inyong sarili: ito'y kaloob ng Diyos: Hindi sa mga gawa, upang ang sinuman ay huwag magmapuri.”
Kung saan nahahati ang Bagong Tipan
Sinasabi ni Pablo na inaaring-ganap (idinedeklarang matuwid sa harap ng Diyos (﷾)) ang isang tao sa pamamagitan ng pananampalataya nang walang mga gawa ng kautusan. Sinasabi ni Santiago na inaaring-ganap ang isang tao sa pamamagitan ng mga gawa, at hindi sa pananampalataya lamang. Kapwa nasa Bagong Tipan ang dalawa. Sinasabi ni Ezekiel, isang propeta ng ikaanim na siglo BCE, na ang masamang taong tumatalikod sa kanyang mga kasalanan at gumagawa ng tama ay mabubuhay. Wala siyang pinapangalanang hain bilang kondisyon. Sinipi ni Jesus ang Diyos (﷾): “Habag ang ibig ko, at hindi hain.” At sinasabi ng aklat ng Mga Gawa na walang ibang pangalang maililigtas ang mga tao. Kung babasahin nang mahigpit, gaya ng pagbasa rito ng maraming Kristiyano, isinasara niyan ang lahat ng namatay nang hindi naririnig ang pangalang iyon.
“Kaya't ipinapasya namin na ang tao ay inaaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya nang hiwalay sa mga gawa ng kautusan.”
“Nakikita nga ninyo na sa pamamagitan ng mga gawa ay inaaring-ganap ang tao, at hindi sa pananampalataya lamang.”
“Ngunit kung ang masama ay tumalikod sa lahat ng kanyang mga kasalanang kanyang ginawa, at ingatan ang lahat ng aking mga palatuntunan, at gawin ang matuwid at tama, siya'y tiyak na mabubuhay, siya'y hindi mamamatay. Ang lahat ng kanyang mga pagsalangsang na kanyang ginawa, ay hindi aalalahanin laban sa kanya: sa kanyang katuwirang kanyang ginawa ay mabubuhay siya.”
“Ngunit humayo kayo at pag-aralan ninyo kung ano ang kahulugan nito, Habag ang ibig ko, at hindi hain: sapagkat hindi ako naparito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi.”
“At walang kaligtasan sa kaninumang iba: sapagkat walang ibang pangalan sa silong ng langit na ibinigay sa mga tao, na sukat nating ikaligtas.”
Talata por talata
Mga Taga-Efeso 2:8-9 — kabanata 2, talata 8-9
“Sapagkat sa biyaya kayo'y nangaligtas sa pamamagitan ng pananampalataya; at ito'y hindi sa inyong sarili: ito'y kaloob ng Diyos: Hindi sa mga gawa, upang ang sinuman ay huwag magmapuri.”
Sinipi para sa
Ang kaligtasan ay isang kaloob na tinatanggap sa pamamagitan ng pananampalataya, samantalang itinuturo ng Islam na kailangang pagsikapan ng isang tao ang Paraiso sa pamamagitan ng mga gawa.
Ang tugon
Hindi iyon itinuturo ng Islam. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman, kahit siya, ang maliligtas ng kanyang mga gawa nang wala ang awa ng Diyos (﷾). Nagsasalita nga ang Qur'an tungkol sa pagtitimbang ng mga gawa. Ngunit pinasasampung-ulit ng Diyos (﷾) ang bawat mabuting gawa at binibilang ang bawat masamang gawa nang isa lamang (6:160). Ang pananampalataya ang kondisyon upang mabilang ang anumang gawa. At ang Bagong Tipan mismo ay nahahati: sinasabi ni Santiago na inaaring-ganap ang isang tao sa pamamagitan ng mga gawa at hindi sa pananampalataya lamang.
Kung saan ito humahantong — Isinasandig ng Islam ang kaligtasan sa pananampalataya at sa awa ng Diyos (﷾), kaya mali ang pagbasa ng paratang na ‘pinagsisikapan’ ang Paraiso.
Mga Gawa 4:12 — kabanata 4, talata 12
“At walang kaligtasan sa kaninumang iba: sapagkat walang ibang pangalan sa silong ng langit na ibinigay sa mga tao, na sukat nating ikaligtas.”
Sinipi para sa
Dumarating ang kaligtasan sa pamamagitan lamang ng pangalan ni Jesus.
Ang tugon
Kung babasahin nang mahigpit, isinasara niyan ang lahat ng namatay nang hindi naririnig ang pangalan ni Jesus. Sinasabi ni Ezekiel na pinatatawad ng Diyos (﷾) ang masamang taong tumatalikod sa kanyang mga kasalanan, at walang pinapangalanang hain. Sinipi ni Jesus ang mga salita ng Diyos (﷾): “Habag ang ibig ko, at hindi hain”. Idinaragdag ng Qur'an na walang pinarurusahan ang Diyos (﷾) hangga't hindi pa umaabot sa kanya ang isang sugo.
Kung saan ito humahantong — Inilalarawan ni Ezekiel, at ng mga salitang sinipi ni Jesus, ang isang Diyos na nagpapatawad sa nagsisisi, na siyang itinuturo ng Qur'an.
Qur'an 19:60-61 — Surah Maryam, talata 60-61
“maliban sa sinumang nagbalik-loob, sumampalataya, at gumawa ng maayos sapagkat ang mga iyon ay papasok sa Paraiso at hindi sila lalabagin sa katarungan sa anuman. [Papasok sila] sa mga Hardin ng Eden na ipinangako ng Napakamaawain sa mga lingkod Niya sa nakalingid. Tunay na laging ang pangako Niya ay darating.”
Sinipi para sa
Matitiyak ng isang Kristiyano ang kanyang kaligtasan, ngunit hindi kailanman malalaman ng isang Muslim kung pupunta siya sa Paraiso.
Ang tugon
Ipinapangako ng Qur'an ang Hardin sa mga nagsisisi, sumasampalataya at gumagawa ng mabuti, at sinasabing tiyak na matutupad ang Kanyang pangako. Tiyak ang isang Muslim sa pangakong iyon. Ang hindi niya ipinagpapalagay ay ang sarili niyang wakas, kaya humihiling siya sa Diyos (﷾) na patatagin ang kanyang puso, gaya ng panalangin ng Propeta (ﷺ): O Tagapagpabaling ng mga puso, ibaling Mo ang aming mga puso sa pagtalima sa Iyo. Hindi rin nagkakasundo ang mga Kristiyano rito. Kinondena ng Katolikong Konseho ng Trento ang sinumang nag-aangkin ng di-nagkakamaling katiyakan na mananatili siya hanggang sa wakas. Sinabi ni Jesus na hindi lahat ng nagsasabi sa kanya ng “Panginoon, Panginoon” ay papasok sa kaharian.
Kung saan ito humahantong — Ipinapangako ng Islam ang Paraiso sa mga sumasampalataya at gumagawa ng mabuti. Hindi inaangkin ng Islam, ni ng malaking bahagi ng simbahan, ang katiyakan sa sariling wakas.
Mga pananaw
Pangunahing Kristiyano
Ang kaligtasan ay libreng kaloob ng Diyos, na tinatanggap sa pamamagitan ng pananampalataya sa kamatayan at muling pagkabuhay ni Cristo, at hindi ito makakamit sa pamamagitan ng mga gawa.
Sinasabi ng Efeso na naliligtas ang mga mananampalataya sa pamamagitan ng biyaya sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi sa mga gawa.
Pagtutol
Sumasang-ayon ang Islam na walang sinumang nagkakamit ng Paraiso sa sariling pagsisikap: sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang maliligtas ng kanyang mga gawa nang wala ang awa ng Diyos (﷾). Ginagawa rin ng Islam na kondisyon ang pananampalataya upang mabilang ang anumang gawa. At sinasabi ni Santiago na inaaring-ganap ang isang tao sa pamamagitan ng mga gawa at hindi sa pananampalataya lamang.
Sinasabi ng Mga Gawa na ang kaligtasan ay hindi matatagpuan sa ibang pangalan kundi kay Jesus.
Pagtutol
Ipagpalagay nang sinasabi ito ng Mga Gawa, ngunit nang tanungin kung paano papasok sa buhay, si Jesus mismo ang nagsabi: tuparin mo ang mga utos. Sinasabi ni Ezekiel na pinatatawad ng Diyos (﷾) ang makasalanang nagsisisi, nang walang pinapangalanang hain, at sinipi ni Jesus ang Diyos (﷾): “Habag ang ibig ko, at hindi hain”. Idinaragdag ng Qur'an na walang pinarurusahan ang Diyos (﷾) hangga't hindi pa umaabot sa kanya ang isang sugo.
Ang pananaw ng Islam
Dumarating ang kaligtasan sa pamamagitan ng pananampalataya sa Iisang Diyos (﷾) at sa Kanyang Sugo (ﷺ), na ipinapakita sa mabubuting gawa, at ibinibigay sa huli ng awa ng Diyos (﷾). Walang sinumang nagkakamit nito sa sariling pagsisikap, at walang sinumang nakatayo sa pagitan ng isang tao at ng Diyos (﷾).
Ipinapangako ng Qur'an ang Paraiso sa mga sumasampalataya at gumagawa ng mabuti, na inuuna ang pananampalataya.
Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinuman sa kanyang pamayanan na namatay na naniniwalang walang diyos kundi si Allah (﷾) ay papasok sa Paraiso. Sinabi niya ito kahit tungkol sa isang nakagawa ng pangangalunya at pagnanakaw.
Itinuro ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang maliligtas ng kanyang mga gawa, kahit siya, nang wala ang awa ng Diyos (﷾).
Hinahatulan ang mga gawa ayon sa layuning nasa likod ng mga ito.
Pinatatawad ng Diyos (﷾) ang anumang kasalanang niloloob Niya maliban sa pagtatambal sa Kanya. Maging iyon ay pinatatawad Niya sa nagsisisi.
Walang sinumang pinarurusahan dahil sa isang mensaheng hindi kailanman umabot sa kanya.
Malapit ang Diyos (﷾) at sumasagot nang direkta, kaya walang paring o tagapamagitang kailangan.