Ako ay isang Hindu: bakit ko dapat isaalang-alang ang Islam?

“Tinatawag nila siyang Indra, Mitra, Varuṇa, Agni, at siya ay ang makalangit at may marangal na pakpak na si Garutmân. Sa Isa, ang mga pantas ay nagbibigay ng maraming titulo: tinatawag nila itong Agni, Yama, Mâtariṣvan.”

“Pinaglilingkuran ko ang mga tao sa paraan ng kanilang paglapit sa akin. Sa bawat paraan, O anak ni Prithâ! ang mga tao ay sumusunod sa aking landas.”

“Sisipiin ko sa inyo, mga kapatid, ang ilang linya mula sa isang himno na naaalala kong inuulit ko na mula pa sa aking pinakamaagang pagkabata, na inuulit araw-araw ng milyun-milyong tao: ‘Kung paanong ang iba't ibang batis na nagmumula sa iba't ibang lugar ay naghahalo ng kanilang tubig sa dagat, gayundin, O Panginoon, ang iba't ibang landas na tinatahak ng mga tao dahil sa iba't ibang hilig, gaano man kaiba ang kanilang anyo, liko man o tuwid, ay lahat humahantong sa iyo.’”

Sa isang kabanata ng mga salita ni Gandhi tungkol sa ibang mga pananampalataya, tinipon ng kanyang mga patnugot ang tatlong kaugnay na bahagi, lahat mula sa mga panayam. Sa isang panayam kay Dr. Crane, isang Amerikanong klerigo, na iniulat sa Harijan (6 Marso 1937), sinabi niya na si Jesus ay kasing-banal nina Krishna, Rama, Muhammad (ﷺ) o Zoroaster, at na hindi niya itinuturing na kinasihan ang bawat salita ng Bibliya, ng mga Veda o ng Qur'an. Sa isang panayam sa Amerikanong mamamahayag na si Andrew Freeman, na inilathala sa Harijan (17 Nobyembre 1946), sinabi niya na si Muhammad (ﷺ), kung darating siya sa India ngayon, ay itatakwil ang marami sa kanyang tinatawag na mga tagasunod at kikilalanin si Gandhi mismo bilang isang tunay na Muslim. Sa isang panayam kay Dr. John Mott, na inilathala sa Young India (21 Marso 1929), pinangalanan niya ang natatanging ambag ng Islam sa kultura ng India bilang ang dalisay nitong paniniwala sa kaisahan ng Diyos. Idinagdag niya na ang praktikal na Hinduismo, hindi tulad ng pilosopiya nito, ay hindi kasing-tahas sa bagay na ito gaya ng Islam.

“Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo, [O Muḥammad,] kalakip ng katotohanan bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala. Walang anumang kalipunan malibang may nagdaan doon na isang mapagbabala.”

“Huwag kayong mang-alipusta sa mga dinadalanginan nila bukod pa kay Allāh para mag-alipusta sila kay Allāh dala ng pang-aaway nang walang kaalaman. Gayon ipinang-akit Namin para sa bawat kalipunan ang gawa nila. Pagkatapos tungo sa Panginoon nila ang babalikan nila saka magbabalita Siya sa kanila hinggil sa dati nilang ginagawa.”

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”

“Ang yaong hindi pinaliliwanag ng pananalita, ngunit siyang nagpapaliwanag sa pananalita: kilalanin mo na iyon lamang ang Brahman (ang Kataas-taasang Nilalang), hindi ito na sinasamba ng mga tao rito. Ang yaong hindi maiisip ng isip, ngunit sa pamamagitan nito, sabi nila, ay nakapag-iisip ang isip: kilalanin mo na iyon lamang ang Brahman, hindi ito na sinasamba ng mga tao rito. Ang yaong hindi nakikita ng mata, ngunit sa pamamagitan nito ay nakakakita ang mata: kilalanin mo na iyon lamang ang Brahman, hindi ito na sinasamba ng mga tao rito. Ang yaong hindi naririnig ng tainga, ngunit sa pamamagitan nito ay nakaririnig ang tainga: kilalanin mo na iyon lamang ang Brahman, hindi ito na sinasamba ng mga tao rito. Ang yaong hindi nalalanghap ng sinuman sa pamamagitan ng hininga, ngunit sa pamamagitan nito ay nalalanghap ang hininga: kilalanin mo na iyon lamang ang Brahman, hindi ito na sinasamba ng mga tao rito.”

“Walang kilalang epekto at walang kilalang sanhi niya, walang nakikitang katulad niya o higit na mabuti; ang kanyang mataas na kapangyarihan ay nahahayag bilang sari-sari, bilang likas, na kumikilos bilang puwersa at kaalaman.”

“Walang sinumang nakahawak sa kanya sa itaas, o sa kabila, o sa gitna. Walang larawan niya na ang pangalan ay Dakilang Kaluwalhatian. Hindi makikita ang kanyang anyo, walang sinumang nakakikita sa kanya sa pamamagitan ng mata. Ang mga nakakikilala sa kanya sa pamamagitan ng puso at isip na ganitong naninirahan sa puso, ay nagiging walang kamatayan.”

“[Si Allāh] ang Tagapaglalang ng mga langit at lupa, gumawa Siya para sa inyo mula sa mga sarili ninyo ng mga kabiyak at mula sa mga hayupan ng mga kabiyak, na nagpaparami Siya sa inyo dahil doon. Walang katulad sa Kanya na anuman [ni may anumang totoong diyos maliban sa Kanya], at Siya ay ang Madinigin, ang Nakakikita.”

“Hindi nakaaabot sa Kanya ang mga paningin samantalang Siya ay nakaaabot sa mga paningin. Siya ay ang Mapagtalos, ang Mapagbatid.”

“Nang hindi pinapansin ang mga ito, kilalanin mo ang Atman mismo bilang ang walang kondisyong Brahman. Ito ang kahulugan. Ang Brahman ay hindi ang sinasamba ng mga tao rito, gaya ni Iswara, na hindi ang Atman, at may kondisyon at tinutukoy bilang ‘ito’.”

“Sapagkat ang Kasulatan, ang Smriti, ang Itihâsa at ang Purâna ay pare-parehong nagtuturo na may iisang kataas-taasang sanhi, ibig sabihin, ang Brahman—isang nilalang na siyang Panginoon ng lahat ng Panginoon, nakaaalam ng lahat, makapangyarihan sa lahat, agad na natutupad ang lahat ng layunin nito, malaya sa lahat ng dungis, hindi limitado ng lugar o panahon, tumatamasa ng kataas-taasang walang kapantay na kaligayahan. Ni hindi rin mapaninindigan na sa itaas ng Panginoon ay may ‘dalisay na Pag-iral’ na ang Panginoon ay isang bahagi lamang nito.”

“Ang Brahman na iyon ay tinatawag na Tadvanam (layon ng pagsamba). Siya ay dapat sambahin sa pangalang Tadvanam. Ang nakakikilala sa Brahman nang ganito, ay minamahal ng lahat ng nilalang.”

“Ang mga pinagkaitan ng kaalaman ng iba't ibang pagnanasa ay lumalapit sa ibang mga diyos, na sumusunod sa iba't ibang alituntunin, at pinamamahalaan ng sarili nilang mga kalikasan. Anumang anyo (ng diyos) ang nais sambahin nang may pananampalataya ng sinumang sumasamba, sa anyong iyon ay pinatatatag ko ang kanyang pananampalataya. Taglay ang pananampalatayang iyon, sinisikap niyang paluguran (ang diyos sa) anyong iyon, at natatamo mula rito ang mga kapaki-pakinabang na bagay na kanyang hinahangad, (bagaman ang mga ito ay) sa katunayan ay ibinibigay ko. Ngunit ang bungang (natamo) sa gayon ng mga may kaunting pagpapasya ay nasisira. Ang mga sumasamba sa mga diyos ay pumupunta sa mga diyos, at ang aking mga sumasamba, ay pumupunta rin sa akin.”

“Maging ang mga iyon, O anak ni Kuntî! na mga deboto ng ibang mga diyos at sumasamba nang may pananampalataya, ay ako lamang ang sinasamba, (ngunit) nang hindi wasto. Sapagkat ako ang tumatamasa gayundin ang panginoon ng lahat ng handog. Ngunit hindi nila ako tunay na nakikilala, kaya sila'y bumabagsak. Ang mga nanunumpa sa mga diyos ay pumupunta sa mga diyos; ang mga nanunumpa sa mga espiritu ng mga ninuno ay pumupunta sa mga espiritu ng mga ninuno; ang mga sumasamba sa mga Bhûta ay pumupunta sa mga Bhûta; at gayundin ang mga sumasamba sa akin ay pumupunta sa akin.”

“Sa mga ito, ang may taglay na kaalaman, na laging nakatalaga, at na ang pagsamba ay (nakatuon) sa iisang (Nilalang) lamang, ang itinuturing na pinakamataas. Sapagkat sa taong may kaalaman ay mahal ako higit sa lahat ng bagay, at mahal siya sa akin.”

“Tungkol naman sa mga iyon, gayunman, O anak ni Prithâ! na, iniaalay ang lahat ng kanilang gawa sa akin, at (itinuturing) ako bilang kanilang pinakamataas (na layunin), ay sumasamba sa akin, nagninilay sa akin nang may debosyon sa wala nang iba maliban sa akin, at ang mga isip ay nakatuon sa akin, ako, nang walang pagkaantala, ay lumalapit bilang kanilang tagapagligtas mula sa karagatan ng mundong ito ng kamatayan.”

“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”

“Ngayon, kung sadya siyang makinig sa (pagbigkas ng) Veda, ang kanyang mga tainga ay pupunuin ng (tunaw na) lata o lacre. Kung bigkasin niya (ang mga tekstong Veda), puputulin ang kanyang dila. Kung alalahanin niya ang mga ito, hahatiin sa dalawa ang kanyang katawan.”

“At dahil sa pagbabawal, sa Smriti, sa (mga Sûdra na) makarinig at mag-aral (ng Veda) at (makaalam at magsagawa ng) mga bagay (ng Veda).”

“Ang pagbabawal sa pakikinig sa Veda ay inihahatid ng mga sumusunod na bahagi: ‘Ang mga tainga ng nakaririnig ng Veda ay pupunuin ng (tunaw na) tingga at lacre,’ at ‘Sapagkat ang isang Sûdra ay (parang) isang sementeryo, kaya (ang Veda) ay hindi dapat basahin malapit sa isang Sûdra.’ Mula sa huling bahaging ito ay agad na nagbubunga ang pagbabawal sa pag-aaral ng Veda; sapagkat paano niya pag-aaralan ang Kasulatan kung malapit sa kanya ay hindi man lamang ito dapat basahin? Bukod dito, may tahasang pagbabawal (sa pag-aaral ng mga Sûdra ng Veda). ‘Hihiwain ang kanyang dila kung bigkasin niya ito; puputulin ang kanyang katawan kung iingatan niya ito.’”

“Gayunman, mula sa mga Sûdra na, tulad ni Vidura at ng ‘relihiyosong mangangaso,’ ay nagtatamo ng kaalaman bunga ng mga epekto ng mga dating gawa, hindi maipagkakait ang bunga ng kanilang kaalaman, yamang ang kaalaman sa lahat ng pagkakataon ay nagdudulot ng bunga nito. Bukod dito, ipinahahayag ng Smriti na ang lahat ng apat na kasta ay karapat-dapat magtamo ng kaalaman sa mga itihâsa at purâna; ihambing ang bahaging, ‘Siya ay magtuturo sa apat na kasta’ (Mahâbh.).—Gayunman, nananatiling tiyak na punto na wala silang anumang gayong karapatan kaugnay ng Veda.”

“Ang Sûdra ay natatanging ipinagbabawal na makinig at mag-aral ng Veda at gawin ang mga bagay na iniuutos nito. ‘Sapagkat ang isang Sûdra ay parang isang sementeryo, kaya ang Veda ay hindi dapat basahin malapit sa isang Sûdra;’ ‘Kaya ang Sûdra ay parang hayop, hindi karapat-dapat sa mga sakripisyo.’ At ang hindi nakaririnig ng pagbigkas ng Veda ay hindi ito matututunan upang maunawaan at magawa ang iniuutos ng Veda. Kaya ang pagbabawal sa pakikinig ay nagpapahiwatig ng pagbabawal sa pag-unawa at sa anumang nakasalalay rito.”

“Kung may isa kabilang sa mga tagapagtambal na nagpakalinga sa iyo ay kalingain mo siya hanggang sa makarinig siya ng pananalita ni Allāh. Pagkatapos paabutin mo siya sa pook ng kaligtasan niya. Iyon ay dahil sila ay mga taong hindi nakaaalam [sa Islām].”

“Talaga ngang nagpadali Kami sa Qur’ān para sa pag-aalaala, kaya may tagapag-alaala kaya?”

“Kaya dahil sa nalabi ng (pagkakasala sa mga dating) krimen, ipinanganganak ang mga tulala, pipi, bulag, bingi, at may kapansanang mga tao, na (lahat) ay hinahamak ng mga banal.”

“Nagkunot-noo siya at tumalikod siya dahil dumating sa kanya ang bulag. Ano ang magpapaalam sa iyo na marahil siya ay magpapakabusilak [sa kasalanan] o magsasaalaala para magpakinabang sa kanya ang paalaala? Tungkol sa nag-akalang nakasasapat [para mangailangan ng pananampalataya], ikaw ay sa kanya nag-aasikaso. Ano [ang maisisisi] sa iyo na hindi siya magpakabusilak [sa kasalanan]? Hinggil naman sa dumating sa iyo na nagpupunyagi [sa paghahanap ng kabutihan] habang siya ay natatakot [kay Allāh], ikaw ay sa kanya nagwawalang-bahala.”

“Hindi sa bulag isang maisisisi, hindi sa pilay isang maisisisi, hindi sa may-sakit maisisisi, at hindi sa mga sarili ninyo na kumain kayo mula sa mga bahay ninyo, o mga bahay ng mga ama ninyo, o mga bahay ng mga ina ninyo, o mga bahay ng mga lalaking kapatid ninyo, o mga bahay ng babaing kapatid ninyo, o mga bahay ng mga tiyuhin sa ama ninyo, o mga bahay ng mga tiyahin sa ama ninyo, o mga bahay ng mga tiyuhin sa ina ninyo, o mga bahay ng mga tiyahin sa ina ninyo, o anumang nagtaglay kayo ng mga susi nito, o [bahay] ng kaibigan ninyo. Wala sa inyong maisisisi na kumain kayo nang lahatan o nang hiwa-hiwalay. Kapag pumasok kayo sa mga bahay ay bumati kayo sa mga sarili ng isa’t isa sa inyo ng isang pagbating mula sa ganang kay Allāh, na pinagpalang kaaya-aya. Gayon naglilinaw si Allāh para sa inyo ng mga talata [ng Qur’ān] nang sa gayon kayo ay makapag-uunawa.”

Narinig ni Anas ibn Malik ang Propeta (ﷺ) na nagsabi na sinabi ni Allah: kapag sinubok Ko ang Aking lingkod sa kanyang dalawang minamahal na bagay, na ang ibig sabihin ay ang kanyang mga mata, at siya'y nagtiis, ibibigay Ko sa kanya ang Paraiso bilang kapalit ng mga ito. Inilagay ito ni al-Bukhari sa ilalim ng pamagat na ‘ang kalamangan ng nawalan ng paningin’.

“Mula sa kanya (ibig sabihin, sa Panginoon, nagmumula) ang bunga (ng mga gawa); sapagkat (iyon lamang) ang posible.”

“Kung tututulan na ito (ibig sabihin, ang pagsasaalang-alang ng Panginoon sa karapatan at kawalan nito) ay imposible dahil sa di-pagkakaiba (ng karapatan at kawalan nito, bago ang unang paglikha); pinabubulaanan namin ang pagtutol batay sa (mundo) na walang simula.”

“Sa bawat tao ay nagdikit Kami ng gawain niya sa leeg niya at magpapalabas Kami para sa kanya sa Araw ng Pagbangon ng isang talaang masusumpungan niyang nakabuklat. [Sasabihin:] Basahin mo ang talaan mo; nakasapat ang sarili mo ngayong araw laban sa iyo bilang mapagtuos.”

“Sabihin mo: “Sa iba pa ba kay Allāh maghahangad ako bilang Panginoon samantalang Siya ay Panginoon ng bawat bagay? Walang [kasalanang] nakakamit ang bawat kaluluwa malibang laban dito. Hindi magpapasan ang isang tagapasan ng pasanin ng iba. Pagkatapos tungo sa Panginoon ninyo ang babalikan ninyo saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo noon hinggil doon ay nagkakaiba-iba.””

“Sabihin mo [O Propeta na sinabi Ko]: “O mga lingkod Ko na nagpakalabis laban sa mga sarili nila, huwag kayong masiraan ng loob sa awa ni Allāh; tunay na si Allāh ay nagpapatawad sa mga pagkakasala nang lahatan. Tunay na Siya ay ang Mapagpatawad, ang Maawain.””

“Nagsisising bumalik kayo sa Panginoon ninyo at magpasakop kayo sa Kanya bago pa pumunta sa inyo ang pagdurusa, pagkatapos hindi kayo maiaadya.”

Sinabi ni Amr ibn al-As, nang malapit na siyang mamatay, na bago ang Islam ay walang sinumang higit na kinamumuhian niya kaysa sa Propeta (ﷺ), at nais niyang patayin ito. Isinalaysay niya kung paano siya lumapit sa Propeta upang tanggapin ang Islam. Hiniling niya sa Propeta na iunat ang kanang kamay nito upang siya ay makapanumpa, at pagkatapos ay binawi niya ang sarili niyang kamay. Nang tanungin kung bakit, sinabi niyang may gusto siyang kondisyon: na siya ay patawarin. Itinanong ng Propeta kung hindi ba niya alam na binubura ng Islam ang lahat ng nauna rito.

Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang bawat bata ay ipinanganak sa fitra, ang tunay na pananampalataya, at ang kanyang mga magulang ang gumagawa sa kanya na isang Hudyo, isang Kristiyano o isang Mago, gaya ng isang hayop na nagsisilang ng buong supling: may nakikita ka bang ipinanganak sa kanila na putol ang bahagi ng katawan?

Isinulat nina Jamison at Witzel na ang Rig Veda ay nakarating sa atin sa esensiya sa iisang lubhang mahusay na naingatang paaralan lamang, ang kay Shakalya, na ang pagsusuri sa teksto nang salita-por-salita (ang Padapatha) ay ipinasa rin; nawala ang mga koleksiyong Bashkala at Mandukeya. Inililista ng kanilang talahanayan ng mga tekstong Vedic ang mga natitirang koleksiyon: isa ng Rig Veda, tatlo ng Sama Veda, anim ng Yajur Veda (isa sa mga ito ay bahagya) at dalawa ng Atharva Veda, na sinasabi nilang lubhang nagkakaiba sa isa't isa. Minamarkahan ng talahanayan ang iba pang mga teksto bilang nawala, tulad ng Brahmana ng paaralang Paippalada, na walang natitirang teksto.

Hinahatulan ni Witzel ang listahan ni Patanjali ng mga paaralan (21 ng Rig Veda, 101 ng Yajur Veda, 1,000 ng Sama Veda, 9 ng Atharva Veda) bilang malinaw na hindi makatotohanan sa bahagi (p. 259, tala 10). Napapansin niya na ang ibang bersiyon ng Rig Veda, na ngayon ay nawala, tulad ng sa paaralang Bashkala, ay may mas maraming himno at nagtatapos sa ibang himno; ang Shakala Rig Veda lamang ang nagtatapos sa himnong mayroon ito ngayon (p. 265, tala 32). Inihahambing niya ang mga ito roon sa mga apokripong himno ng Rig Veda (ang koleksiyong Khila), na inilalarawan niya sa pp. 284-285 bilang ipinasa bilang hiwalay na koleksiyon lamang sa Kashmir. Inilalarawan din niya ang mga sinaunang teksto ng Yajur Veda na kilala lamang mula sa mga pira-piraso, kabilang ang nawala na ngayong Caraka Samhita (p. 298).

Sa panimula ng kanyang dakilang komentaryo sa gramatika ni Panini, ipinaliliwanag ni Patanjali kung gaano kalawak ang paggamit ng mga salita. Sa mga larangan ng kanilang paggamit, inililista niya ang apat na Veda, kasama ang kanilang mga pantulong na agham at lihim na aral, “na hinati sa maraming paraan”: 101 sangay ng mga paring Adhvaryu (ang Yajur Veda), ang Sama Veda “na may isang libong landas”, ang Rig Veda “sa 21 paraan” at ang Atharva Veda “sa 9 na paraan”.

Sinabi ni Rama kay Hanuman na ang Rig Veda ay may 21 sangay, ang Yajur Veda ay 109, ang Sama Veda ay 1,000 at ang Atharva Veda ay 50, at na sa bawat sangay ay may isang Upanishad (1,180 lahat ayon sa bilang na iyon). Pagkatapos ay sinabihan niya ito na pag-aralan lamang ang Mandukya para sa paglaya, o kung hindi ay 10, o 32, o ang 108 Upanishad, na ang mga pangalan ay inililista niya.

“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”

Isinalaysay ni Abu Hurayra na binabalikan ni Gabriel ang Qur'an kasama ang Propeta (ﷺ) minsan bawat taon, at dalawang ulit sa taon ng kanyang pagkamatay.

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

“Hindi Kami nagsugo sa iyo maliban sa kalahatan para sa mga tao bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala, subalit ang higit na marami sa mga tao ay hindi nakaaalam.”

Isinalaysay ni Jabir ibn Abdullah na binanggit ng Propeta (ﷺ) ang limang bagay na ibinigay sa kanya na hindi ibinigay sa sinumang propeta bago siya. Ang huli sa mga ito: ang bawat naunang propeta ay isinugo sa sarili niyang bansa lamang, ngunit siya ay isinugo sa buong sangkatauhan.

Isang pagtataya sa bawat bansa ng mga Muslim sa mundo noong 2009: mga 1.57 bilyon. Mga isa sa lima ang nanirahan sa Gitnang Silangan at Hilagang Aprika, isang rehiyong kinabibilangan ng Turkey at Iran, at higit sa anim sa sampu ang nanirahan sa Asya. Ang apat na pinakamalaking populasyong Muslim ay nasa Indonesia, Pakistan, India at Bangladesh.

Iniuulat nito na bago ang kanyang misyon, si Muhammad (ﷺ) ay kilala sa Quraysh bilang al-Amin, ang mapagkakatiwalaan. Nang mag-away ang mga angkan kung sino ang magbabalik ng Itim na Bato sa kinalalagyan nito sa muling pagtatayo ng Ka'ba, nagkasundo silang tanggapin ang hatol ng unang lalaking papasok, at siya iyon. Iniiwan ng mga tao ng Makkah ang kanilang mahahalagang bagay sa kanyang pag-iingat, at sa Hijra ay pinaiwan niya si Ali upang ibalik ang mga ito sa kanilang mga may-ari.

“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”

“Nadaig ang Bizancio. sa pinakamalapit na lupain. Sila, matapos na ng pagkadaig sa kanila, ay mananaig sa tatlo hanggang siyam na taon. Sa kay Allāh ang pag-uutos bago pa niyan at matapos na niyan. Sa araw na iyon ay matutuwa ang mga mananampalataya”

“Kapag ang mga gawaing itinuro ng mga Veda at ng mga institusyon ng batas ay halos tumigil na, at malapit na ang katapusan ng panahong Kali, isang bahagi ng banal na nilalang na iyon na umiiral ayon sa sarili niyang espirituwal na kalikasan sa katangian ni Brahma, at siyang simula at wakas, at sumasaklaw sa lahat ng bagay, ay bababa sa lupa: isisilang siya sa pamilya ni Vishńuyaśas, isang tanyag na Brahman ng nayon ng Sambhala, bilang si Kalki, na may taglay na walong higit-sa-taong kakayahan.”

Binibilang ng kabanata nang sunud-sunod ang mga pagbaba ng Panginoon. Kabilang sa dalawampu't dalawang binabanggit nito ang isang baboy-ramo na nag-angat sa lupa mula sa tubig, isang isdang nagligtas kay Manu sa baha, isang pagong na nagpasan sa bundok ng Mandara sa likod nito, si Mohini (isang anyong babae na umakit sa mga demonyo), ang taong-leong si Narasimha at ang unano. Binabanggit din nito ang mga pantas at hari, kabilang ang isang diyos-hari (Dutt: ‘Naradeva’) na nagpaamo sa dagat, na kinikilala ng mga komentarista nito na si Rama, at saka sina Balarama at Krishna, na ipinanganak sa mga Vrishni. Inihuhula nito ang Buddha at, sa huli, si Kalki.

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

Isinalaysay ni Umar na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: huwag ninyo akong labis na purihin gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah at Kanyang Sugo.

“Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa. Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan]. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.””

“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

“Sabihin mo: “O mga May Kasulatan, halikayo sa isang salitang magkatulad sa pagitan namin at ninyo: na hindi tayo sasamba kundi kay Allāh, hindi tayo magtatambal sa Kanya ng anuman, at hindi gagawa ang iba sa atin sa iba bilang mga panginoon bukod pa kay Allāh.” Ngunit kung tumalikod sila ay sabihin ninyo: “Sumaksi kayo na kami ay mga Muslim.””

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”