Paano ko pag-uusapan ang Islam kasama ang mga kaibigang Sikh?

“Hindi sumasaway sa inyo si Allāh kaugnay sa mga [tagatangging sumampalataya na] hindi nakipaglaban sa inyo dahil sa Relihiyon [ninyo] at hindi nagpalisan sa inyo mula sa mga tahanan ninyo, na magsamabuting-loob kayo sa kanila at magpakamakatarungan kayo sa kanila. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakamakatarungan.”

“Tunay na ikaw ay hindi pumapatnubay sa sinumang inibig mo, subalit si Allāh ay pumapatnubay sa sinumang niloloob Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napapatnubayan.”

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”

“Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa. Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan]. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.””

“May iisang Diyos lamang na ang pangalan ay totoo, ang Lumikha, walang takot at walang pagkapoot, walang kamatayan, hindi ipinanganak, umiiral sa sarili”

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

Isinulat ng Bhagat Kabir, na ang mga himno ay nasa Guru Granth Sahib at hindi isa sa sampung Guru, na una ay nilikha ni Allah ang Liwanag, at pagkatapos sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihang lumikha ay ginawa Niya ang lahat ng may-kamatayang nilalang. Mula sa iisang Liwanag ay bumukal ang buong sansinukob, kaya sino ang mabuti at sino ang masama?

“O mga sumampalataya, mag-alaala kayo kay Allāh nang pag-aalaalang madalas”

“Nagpapakain sila ng pagkain, sa kabila ng pagkaibig dito, sa dukha, ulila, at bihag. [Sinasabi nila sa mga sarili]: Nagpapakain lamang kami sa inyo para sa [ikalulugod ng] mukha ni Allāh; hindi kami nagnanais mula sa inyo ng isang ganti ni isang pasasalamat.”

“O mga tao, tunay na Kami ay lumikha sa inyo mula sa isang lalaki [na si Adan] at isang babae [na si Eva] at gumawa sa inyo na mga bansa at mga lipi upang magkakilalahan kayo. Tunay na ang pinakamarangal sa inyo sa ganang kay Allāh ay ang pinakamapangilag magkasala sa inyo. Tunay na si Allāh ay Maalam, Mapagbatid.”

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“Huwag kayong mang-alipusta sa mga dinadalanginan nila bukod pa kay Allāh para mag-alipusta sila kay Allāh dala ng pang-aaway nang walang kaalaman. Gayon ipinang-akit Namin para sa bawat kalipunan ang gawa nila. Pagkatapos tungo sa Panginoon nila ang babalikan nila saka magbabalita Siya sa kanila hinggil sa dati nilang ginagawa.”

Isinalaysay ni Aisha na binati ng ilang Hudyo ang Propeta (ﷺ) ng ‘kamatayan nawa ang sumainyo’, at isinumpa niya sila pabalik. Sinabihan siya nito na maging mahinahon, sapagkat iniibig ni Allah ang kahinahunan sa bawat bagay. Nang itanong niya kung hindi ba nito narinig ang sinabi nila, sumagot ito na sinagot lamang niya sila ng ‘at sa inyo rin’.

Iniulat ni Abu Hurayra na may humiling sa Sugo ni Allah (ﷺ) na sumpain ang mga sumasamba sa maraming diyos. Sumagot siya na hindi siya isinugo bilang isang sumusumpa, kundi bilang isang awa.

Itinatakda ng sangguniang akda ng mga Sikh ang petsa ng kamatayan ni Guru Arjan sa Jeth sudi 4, 1663 Bk, ibig sabihin 30 Mayo 1606, sa Lahore, matapos ang isang panahon ng pagkabilanggo at pagpapahirap. Sinasabi nito na ang tunay na dahilan ay ang sariling saloobin ng emperador, at sinisipi ang alaala ni Jahangir tungkol sa kanyang hangaring wakasan ang turo ng Guru o dalhin siya sa Islam, at tungkol sa kanyang utos na patayin ang Guru, at itinatala ang pagdalaw ni Prinsipe Khusrau sa Guru. Itinatala nito na taun-taong ginugunita ng mga Sikh ang kamatayan ng Guru sa Lahore.

“Inutusan ko silang iharap siya at ibinigay ang kanyang mga bahay, tirahan at mga anak kay Murtaza Khan, at matapos samsamin ang kanyang ari-arian ay iniutos na siya ay patayin.”

“Nagkataong huminto si Khusrau sa lugar kung saan siya naroon, at lumabas siya at nagbigay-galang sa kanya. Pinakitunguhan niya si Khusrau sa ilang natatanging paraan, at naglagay sa kanyang noo ng isang marka ng daliri na safron, na tinatawag ng mga Indian (Hinduwan) na qashqa, at itinuturing na mapalad.”

Itinatala na ang mga Kashmiri Pandit, na nagdurusa sa ilalim ng mga patakaran ng gobernador na Mughal ng Kashmir, ay dumating kay Guru Tegh Bahadur sa Anandpur noong 25 Mayo 1675; na nagpasya siyang ibigay ang kanyang buhay para sa karapatan ng mga tao na isagawa ang sarili nilang relihiyon; na inaresto siya noong Hulyo 1675 sa utos ni Aurangzeb at ikinulong nang mahigit tatlong buwan; na sa Delhi ay pinilit siya sa ilalim ng pagpapahirap na tanggapin ang Islam at tumanggi siya; at na pinugutan siya ng ulo sa publiko sa Chandni Chowk, Delhi, noong 11 Nobyembre 1675.

Itinatala na si Zorawar Singh, siyam na taong gulang, at ang kanyang nakababatang kapatid na si Fateh Singh ay kinuha kasama ng kanilang lola, si Mata Gujari, matapos ang paglikas sa Anandpur noong Disyembre 1705 at ipinadala sa Sirhind. Doon ay inalok sila ng faujdar, si Wazir Khan, ng kayamanan at karangalan kung tatanggapin nila ang Islam, pagkatapos ay binantaan sila ng kamatayan; tumanggi sila. Namagitan para sa mga bata si Nawab Sher Muhammad Khan ng Malerkotla. Pinatay sila sa utos ni Wazir Khan noong 12 Disyembre 1705, at namatay si Mata Gujari nang marinig ang balita. Ang lugar ay Fatehgarh Sahib na ngayon.

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”

Isinalaysay ni Ibn Umar na may isang babaeng natagpuang patay sa isa sa mga kampanya ng Propeta (ﷺ), at ipinagbawal ng Propeta ang pagpatay sa mga babae at mga bata.

“Hindi ako nag-aayuno, ni nagdiriwang ng Ramzan: Pinaglilingkuran ko Siya na mag-iingat sa akin sa huling oras. Ang iisang Panginoon ng lupa ang aking Diyos, na humahatol kapwa sa mga Hindu at Musalman. Hindi ako nagpeperegrinasyon sa Makka, ni sumasamba sa mga banal na lugar ng mga Hindu. Ang iisang Diyos ang aking pinaglilingkuran at wala nang iba. Hindi ako sumasamba gaya ng mga Hindu, ni nagdarasal gaya ng mga Musalman. Tinatanggap ko sa aking puso ang Walang-Anyong Diyos, at doon ako yumuyukod sa Kanya. Hindi ako Hindu ni Musalman. Ang kaluluwa at katawan ay pag-aari ng Diyos tawagin man Siyang Allah o Ram. Ibinigay ni Kabir ang aral na ito. Kapag nakatagpo ako ng isang tunay na guru o pir, nakikilala ko ang aking sariling Panginoon.”

“Magpanatili kayo ng pagdarasal, magbigay kayo ng zakāh, at yumukod kayo kasama sa mga yumuyukod.”

“O mga sumampalataya, isinatungkulin sa inyo ang pag-aayuno kung paanong isinatungkulin ito sa mga bago pa ninyo, nang sa gayon kayo ay mangingilag magkasala.”

“Dito ay may mga tandang malinaw [gaya ng] Pinagtayuan ni Abraham. Ang sinumang pumasok dito ay magiging matiwasay. Sa kay Allāh tungkulin ng mga tao ang magsagawa ng ḥajj sa Bahay [na Pinakababanal]: ng sinumang nakayang [magkaroon] patungo roon ng isang landas. Ang sinumang tumangging sumasampalataya, tunay na si Allāh ay Walang-pangangailangan sa mga nilalalang.”

“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”

“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”

“Huwag kang tumalunton sa anumang walang ukol sa iyo hinggil doon na isang kaalaman. Tunay na ang pandinig, ang paningin, at ang puso, ang bawat isa sa mga iyon ay laging pinananagutan.”

“Hindi ako nag-aayuno, ni nagdiriwang ng Ramzan: Pinaglilingkuran ko Siya na mag-iingat sa akin sa huling oras. Ang iisang Panginoon ng lupa ang aking Diyos, na humahatol kapwa sa mga Hindu at Musalman. Hindi ako nagpeperegrinasyon sa Makka, ni sumasamba sa mga banal na lugar ng mga Hindu. Ang iisang Diyos ang aking pinaglilingkuran at wala nang iba. Hindi ako sumasamba gaya ng mga Hindu, ni nagdarasal gaya ng mga Musalman. Tinatanggap ko sa aking puso ang Walang-Anyong Diyos, at doon ako yumuyukod sa Kanya. Hindi ako Hindu ni Musalman. Ang kaluluwa at katawan ay pag-aari ng Diyos tawagin man Siyang Allah o Ram. Ibinigay ni Kabir ang aral na ito. Kapag nakatagpo ako ng isang tunay na guru o pir, nakikilala ko ang aking sariling Panginoon.”

“Sabihin mo: “Ito ay landas ko. Nag-aanyaya ako tungo [sa pagsamba] kay Allāh batay sa isang pagkatalos, ako at ang sinumang sumunod sa akin. Kaluwalhatian kay Allāh! Hindi ako kabilang sa mga tagapagtambal.””

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon.”

“O mga sumampalataya, magsipasok kayo sa pagkapasakop nang lubusan at huwag kayong sumunod sa mga yapak ng demonyo; tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na malinaw.”

“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”

“Sino pa ang higit na maganda sa sinasabi kaysa sa sinumang nag-anyaya tungo kay Allāh, gumawa ng maayos, at nagsabi: “Tunay na ako ay kabilang sa mga Muslim [na sumusuko kay Allāh].””

“Tunay na ikaw ay hindi pumapatnubay sa sinumang inibig mo, subalit si Allāh ay pumapatnubay sa sinumang niloloob Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napapatnubayan.”