Naniniwala ba ang mga Sikh at ang mga Muslim sa iisang Diyos?

“May iisang Diyos lamang na ang pangalan ay totoo, ang Lumikha, walang takot at walang pagkapoot, walang kamatayan, hindi ipinanganak, umiiral sa sarili”

“Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa. Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan]. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.””

“[Si Allāh] ang Tagapaglalang ng mga langit at lupa, gumawa Siya para sa inyo mula sa mga sarili ninyo ng mga kabiyak at mula sa mga hayupan ng mga kabiyak, na nagpaparami Siya sa inyo dahil doon. Walang katulad sa Kanya na anuman [ni may anumang totoong diyos maliban sa Kanya], at Siya ay ang Madinigin, ang Nakakikita.”

“O Allah, Ikaw Mismo ang Panginoon ng mundo, ang maawaing Khuda.”

Isinulat ni Guru Arjan na tinatawag ng ilan ang Diyos na Ram, Ram at ang ilan ay Khuda, at na pinaglilingkuran Siya ng ilan bilang Gusain at ng iba bilang Allah. Tinatawag niya Siyang Sanhi ng mga sanhi, ang Mapagbigay, ang Maawain. Nagpapatuloy ang himno sa paglilista kung paano nagkakaiba ang mga tao: ang ilan ay naliligo sa mga banal na tubig at ang ilan ay pumupunta sa Makkah, ang ilan ay bumabasa ng Vedas at ang ilan ay ng Kateb, ang ilan ay nagsasabing Hindu at ang ilan ay nagsasabing Muslim. Nagtatapos ito na ang sinumang nakaaalam sa Kalooban ng Diyos ay nakaaalam sa lihim ng kanyang Panginoon.

Isinulat ng Bhagat Kabir, na ang mga himno ay nasa Guru Granth Sahib at hindi isa sa sampung Guru, na una ay nilikha ni Allah ang Liwanag, at pagkatapos sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihang lumikha ay ginawa Niya ang lahat ng may-kamatayang nilalang. Mula sa iisang Liwanag ay bumukal ang buong sansinukob, kaya sino ang mabuti at sino ang masama?

“Siya ay ang lumikha ng mga langit at lupa sa anim na araw. Pagkatapos lumuklok Siya sa trono. Nakaaalam Siya sa anumang lumalagos sa lupa at anumang lumalabas mula rito, anumang bumababa mula sa langit, at anumang pumapanik doon. [Sa pamamagitan ng kaalaman Niya] Siya ay kasama sa inyo nasaan man kayo. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Nakakikita.”

“Ang Napakamaawain ay sa trono lumuklok [ayon sa naaangkop sa kadakilaan Niya].”

“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”

“Talaga ngang lumikha Kami sa tao, habang nakaaalam Kami sa anumang isinusulsol sa kanya ng sarili niya at Kami ay higit na malapit sa kanya kaysa sa ugat ng leeg.”

Nagsisimula si Ibn Kathir sa pagpapaalala na nilikha ni Allah ang mga langit at lupa sa anim na araw at pagkatapos ay lumuklok sa Trono. Tungkol sa “Siya ay kasama sa inyo nasaan man kayo”, sinasabi niya na ang ibig sabihin nito ay binabantayan kayo ni Allah at saksi Siya sa inyong mga gawa saanman kayo naroon, sa lupa man o dagat, sa gabi man o araw. Ang lahat ng bagay ay pantay na nasa loob ng Kanyang kaalaman, Kanyang paningin at Kanyang pandinig: naririnig Niya ang inyong mga salita, nakikita ang inyong kinalalagyan at nalalaman ang inyong mga lihim.

Sinasabi ni Ibn Kathir na ang talata ay nagsasalaysay ng kapangyarihan ni Allah sa tao bilang kanyang Tagapaglikha, at ng Kanyang kaalaman, na sumasaklaw sa lahat ng kanyang mga gawain. Tungkol sa “Kami ay higit na malapit sa kanya kaysa sa ugat ng leeg”, sinasabi niya na ang kahulugan nito ay ang mga anghel ni Allah ay higit na malapit sa tao kaysa sa ugat ng kanyang leeg. Ang mga nagpakahulugan dito bilang kaalaman ni Allah, sabi niya, ay ginawa iyon upang iwasan ang anumang pahiwatig ng pananahan (hulul) o pagsasanib (ittihad), na kapwa itinatakwil ng pinagkaisahan ng mga iskolar.

“Ang liwanag na nasa lahat ng bagay ay Iyo, O Panginoon ng liwanag.”

“Ikaw lamang ang aking espirituwal at makalupang Panginoon; Ikaw ay hindi nadudungisan ng buong nilikha.”

“[Si Allāh] ang Tagapaglalang ng mga langit at lupa, gumawa Siya para sa inyo mula sa mga sarili ninyo ng mga kabiyak at mula sa mga hayupan ng mga kabiyak, na nagpaparami Siya sa inyo dahil doon. Walang katulad sa Kanya na anuman [ni may anumang totoong diyos maliban sa Kanya], at Siya ay ang Madinigin, ang Nakakikita.”

Isinulat ni Guru Arjan: alamin ninyo na ang Guru at ang Lampas-sa-Lahat na Panginoon ay Iisa. Sa parehong mga himno ay tinatawag niya ang Guru na ang Lumikha at ang Lampas-sa-Lahat na Panginoon, at sinasabing kung wala ang Guru ay walang sinumang mapalalaya.

“Sabihin mo: “Ako ay tao lamang tulad ninyo. Ikinakasi sa akin na ang Diyos ninyo ay Diyos na nag-iisa lamang. Kaya ang sinumang naging nag-aasam ng pakikipagkita sa Panginoon niya ay gumawa siya ng gawang maayos at huwag siyang magtambal sa pagsamba sa Panginoon Niya ng isa man.””

“Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa. Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan]. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.””

“Taglay ni Allāh ang mga pangalang pinakamagaganda kaya dumalangin kayo sa Kanya sa pamamagitan ng mga ito. Hayaan ninyo ang mga lumalapastangan sa mga pangalan Niya; gagantihan sila sa dati nilang ginagawa.”

“Sabihin mo: “Dumalangin kayo kay Allāh o dumalangin kayo sa Napakamaawain; sa alin man kayo dumadalangin, taglay Niya ang mga pangalang pinakamagaganda. Huwag kang magpaingay sa dasal mo at huwag kang bumulong nito. Maghangad ka sa pagitan niyon ng isang [katamtamang] landas.””

“Talagang kung nagtanong ka sa kanila kung sino ang lumikha ng mga langit at lupa at nagpasilbi ng araw at buwan ay talagang magsasabi nga silang si Allāh. Kaya paanong nalilinlang sila [palayo sa pagsamba kay Allāh]?”