Paano ko pag-uusapan ang Islam kasama ang mga kaibigang Hapon?

“Hindi sumasaway sa inyo si Allāh kaugnay sa mga [tagatangging sumampalataya na] hindi nakipaglaban sa inyo dahil sa Relihiyon [ninyo] at hindi nagpalisan sa inyo mula sa mga tahanan ninyo, na magsamabuting-loob kayo sa kanila at magpakamakatarungan kayo sa kanila. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakamakatarungan.”

“Tunay na ikaw ay hindi pumapatnubay sa sinumang inibig mo, subalit si Allāh ay pumapatnubay sa sinumang niloloob Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napapatnubayan.”

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”

“O mga sumampalataya, kayo ay maging mga mapagpanatili para kay Allāh, mga saksi sa pagkamakatarungan. Huwag ngang mag-udyok sa inyo ang pagkasuklam sa ilang tao upang hindi kayo magmakatarungan. Magmakatarungan kayo; ito ay pinakamalapit sa pangingilag magkasala. Mangilag kayong magkasala kay Allāh. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo.”

“O nilikha sila ng hindi isang anuman o sila ay ang mga tagalikha? O lumikha sila ng mga langit at lupa? Bagkus hindi sila nakatitiyak.”

“Kaya nagpalagay ba kayo na lumikha lamang Kami sa inyo nang walang-kabuluhan, at na kayo tungo sa Amin ay hindi pababalikin [para tuusin]?”

“Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon.”

“O mga sumampalataya, magsipasok kayo sa pagkapasakop nang lubusan at huwag kayong sumunod sa mga yapak ng demonyo; tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na malinaw.”

“O mga sumampalataya, kapag tumayo kayo patungo sa pagdarasal ay maghugas kayo ng mga mukha ninyo, mga kamay ninyo hanggang sa mga siko – magpahid kayo sa mga ulo ninyo – at mga paa ninyo hanggang sa mga bukungbukong. Kung kayo ay kailangang-maligo ay maligo kayo. Kung kayo ay mga may-sakit o nasa isang paglalakbay, o dumating ang isa sa inyo mula sa dumihan, o sumaling kayo ng mga babae saka hindi kayo nakatagpo ng tubig, ay magsadya kayo sa isang lupang kaaya-aya saka magpahid kayo sa mga mukha ninyo at mga kamay ninyo [ng alikabok] mula roon. Hindi nagnanais si Allāh na maglagay sa inyo ng anumang pagkaasiwa, subalit nagnanais Siya na dumalisay sa inyo at lumubos sa pagpapala Niya sa inyo, nang sa gayon kayo ay magpapasalamat [sa Kanya].”

Iniulat ni Umar ibn Abi Salama na, noong bata pa siya sa pangangalaga ng Propeta (ﷺ), gumagala ang kanyang kamay sa paligid ng pinggan habang kumakain. Sinabihan siya ng Propeta (ﷺ) na banggitin ang pangalan ni Allah, kumain gamit ang kanyang kanang kamay, at kumain mula sa bahagi ng pinggan na pinakamalapit sa kanya. Sinasabi niya na pinanatili niya ito mula noon.

“Kaya kumain kayo mula sa itinustos sa inyo ni Allāh bilang ipinahihintulot na kaaya-aya at magpasalamat kayo sa biyaya ni Allāh, kung kayo ay sa Kanya sumasamba.”

“Kumain kayo at uminom kayo at huwag kayong magpakalabis; tunay na Siya ay hindi umiibig sa mga nagpapakalabis.”

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

“Nagtagubilin Kami sa tao hinggil sa mga magulang niya [na maging mabuti] – nagdalang-tao sa kanya ang ina niya sa isang panlalata sa ibabaw isang panlalata at ang pag-awat sa kanya ay sa dalawang taon – na [nagsasabi]: Magpasalamat ka sa Akin at sa mga magulang mo. Tungo sa Akin ang kahahantungan.”

Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang naniniwala kay Allah at sa Huling Araw ay hindi dapat manakit sa kanyang kapitbahay, dapat magparangal sa kanyang panauhin, at dapat magsalita ng mabuti o manahimik.

Inilalarawan ng Encyclopedia of Shinto ang temizuya (binabasa ring chozuya) bilang isang paliguang-tubig malapit sa pasukan ng isang dambana, kung saan hinuhugasan ng mga bisita ang kanilang mga kamay at bibig bilang simbolikong paglilinis. Sinasabi nito na ang paghuhugas doon ay isang simbolikong paraan ng paglilinis ng katawan at isip bago pumasok sa isang sagradong lugar, at pagkatapos ay tumutuloy ang mga bisita sa pangunahing dambana.

Ipinaliliwanag na ang itadakimasu, na halos ‘nakikibahagi ako’ o ‘mapagpakumbaba kong tinatanggap’, ay sinasabi bago kumain bilang pasasalamat sa mga nagbibigay ng pagkain at sa pagkain mismo, at na maaari rin itong maunawaan bilang pasasalamat sa mga buhay na bagay na nagiging pagkain.

Isang kuwalitatibong pag-aaral tungkol sa pagsasayang ng pagkain sa pang-araw-araw na buhay ng mga mamimiling Hapones, gamit ang mobile ethnography. Sinasabi nito na ang mottainai, na maaaring isalin na ‘Sayang naman’, ay nagpapahayag ng panghihinayang sa pagtatapon ng isang bagay na mahalaga, gaya ng pagkain o pera, at nagbibigay-diin sa pagpapahalaga sa pagkain at sa mga hangganan nito. Ginabayan ng ideyang ito ang mga kalahok na bilhin lamang ang kailangan nila, kainin ang mga tira at magplano upang walang masayang.

Itinatakda ng Batas ang layunin ng bawat pambansang pista opisyal. Ang Araw ng Paggalang sa Matatanda (Keiro no Hi), ang ikatlong Lunes ng Setyembre, ay upang igalang at mahalin ang matatandang naglingkod sa lipunan nang maraming taon, at ipagdiwang ang kanilang mahabang buhay. Ang Araw ng mga Bata (5 Mayo) ay upang igalang ang mga bata bilang mga tao, hangarin ang kanilang kaligayahan, at pasalamatan ang mga ina. Ang Araw ng Luntian (4 Mayo) ay upang mapalapit sa kalikasan at magpasalamat sa mga biyaya nito.

Inilalarawan nito ang omotenashi bilang paraang Hapones ng pagiging mapagpatuloy: hindi lamang ang pagbibigay ng pagkain at ligtas na lugar, kundi ang mga tradisyonal na paraan ng pag-aalaga sa mga panauhin. Kabilang sa mga tanda nito ang pag-unawa sa kalagayan at mga pangangailangan ng panauhin, isang maingat na inihandang kapaligiran (shitsurae), ang hindi pagpapapansin at ang kababaang-loob, at ang pagiging maramdamin.

“Ang sinumang gumawa ng isang maayos, na isang lalaki o isang babae, habang siya ay isang mananampalataya ay talagang magpapamuhay nga Kami sa kanya nang isang buhay na kaaya-aya at talagang gaganti nga Kami sa kanila ng pabuya sa kanila ayon sa higit na maganda sa anumang dati nilang ginagawa [na maayos na gawa].”

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“Huwag kayong mang-alipusta sa mga dinadalanginan nila bukod pa kay Allāh para mag-alipusta sila kay Allāh dala ng pang-aaway nang walang kaalaman. Gayon ipinang-akit Namin para sa bawat kalipunan ang gawa nila. Pagkatapos tungo sa Panginoon nila ang babalikan nila saka magbabalita Siya sa kanila hinggil sa dati nilang ginagawa.”

Isinalaysay ni Aisha na binati ng ilang Hudyo ang Propeta (ﷺ) ng ‘kamatayan nawa ang sumainyo’, at isinumpa niya sila pabalik. Sinabihan siya nito na maging mahinahon, sapagkat iniibig ni Allah ang kahinahunan sa bawat bagay. Nang itanong niya kung hindi ba nito narinig ang sinabi nila, sumagot ito na sinagot lamang niya sila ng ‘at sa inyo rin’.

Iniulat ni Abu Hurayra na may humiling sa Sugo ni Allah (ﷺ) na sumpain ang mga sumasamba sa maraming diyos. Sumagot siya na hindi siya isinugo bilang isang sumusumpa, kundi bilang isang awa.

Isang papel ng Kokugakuin University tungkol sa kung paano nauunawaan ang kami. Binabanggit nito na ang kami ay karaniwang isinasalin bilang ‘diyos’, ngunit madalas sabihin na ang salitang Hapon at ang salitang Ingles ay magkaibang-magkaibang konsepto, at inihahambing nito ang monoteismo ng tradisyong Hudyo at Kristiyano sa mga politeistikong ideya ng Shinto.

Isang papel ng Kokugakuin University tungkol sa konsepto ng kami. Tinatawag nito ang ‘Diyos’ na hindi angkop na salin ng kami, at sinasabing ang ideya ng kami ay hindi tumuturo sa isang panuntunan o nilalang na hiwalay sa nilikha kundi sa isang katangian ng pag-iral na nakikibahagi sa pagkakaisa ng pag-iral. Sinisipi nito si Ueda Kenji na kapwa binabanggit ng Nihon Shoki at ng Kojiki ang isang naunang umiiral na sustansiya na mula roon ay nagkaroon ang mga kami. Iniuulat nito ang pananaw ni Ueda Kenji na walang anumang diyos na lumikha sa pinakamaagang mga mito ng Hapon.

“Na ang mga masjid ay ukol kay Allāh, kaya huwag kayong manalangin kasama kay Allāh sa isa man.”

“O mga tao, tunay na Kami ay lumikha sa inyo mula sa isang lalaki [na si Adan] at isang babae [na si Eva] at gumawa sa inyo na mga bansa at mga lipi upang magkakilalahan kayo. Tunay na ang pinakamarangal sa inyo sa ganang kay Allāh ay ang pinakamapangilag magkasala sa inyo. Tunay na si Allāh ay Maalam, Mapagbatid.”

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“O mga sumampalataya, kumain kayo mula sa mga kaaya-aya na itinustos sa inyo. Magpasalamat kayo kay Allāh, kung kayo ay sa Kanya sumasamba.”

“Ipinagbawal lamang sa inyo ang namatay, ang dugo, ang laman ng baboy, at ang anumang inialay sa iba pa kay Allāh; ngunit ang sinumang napilitan nang hindi lumalabag ni lumalampas ay walang kasalanan sa kanya. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”

“O mga sumampalataya, ang alak, ang pagpusta, ang [pag-aalay sa] mga dambana, at [ang pagsasapalaran gamit] ang mga tagdan ng palaso ay kasalaulaan lamang kabilang sa gawain ng demonyo, kaya umiwas kayo rito, nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”

Iniulat ni Umar ibn Abi Salama na, noong bata pa siya sa pangangalaga ng Propeta (ﷺ), gumagala ang kanyang kamay sa paligid ng pinggan habang kumakain. Sinabihan siya ng Propeta (ﷺ) na banggitin ang pangalan ni Allah, kumain gamit ang kanyang kanang kamay, at kumain mula sa bahagi ng pinggan na pinakamalapit sa kanya. Sinasabi niya na pinanatili niya ito mula noon.

“Hindi naging ukol sa Propeta at sa mga sumampalataya na humingi sila ng tawad para sa mga tagapagtambal [na namatay sa kawalang-pananampalataya], kahit pa man ang mga ito ay mga mayroong pagkakamag-anak, matapos na luminaw para sa kanila na ang mga ito ay mga maninirahan sa Impiyerno.”

“Ang sinumang napatnubayan ay napatnubayan lamang para sa [pakinabang ng] sarili niya at ang sinumang naligaw ay naligaw lamang laban dito. Hindi papasanin ng isang tagapasan ang pasanin ng iba. Hindi Kami magpaparusa hanggang sa magpadala Kami ng isang sugo.”

“Tunay na si Allāh ay hindi lumalabag sa katarungan na kasimbigat ng isang katiting. Kung may isang magandang gawa ay pag-iibayuhin Niya ito [sa gantimpala] at magbibigay Siya mula sa taglay Niya ng isang pabuyang mabigat.”

Iniulat ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ) na kapag namatay ang isang tao, natatapos ang kanyang mga gawa maliban sa tatlo: ang pangmatagalang kawanggawa, ang kaalamang pinakikinabangan ng mga tao, at ang isang matuwid na anak na nananalangin para sa kanya.

“Kung nakipagpunyagi silang dalawa sa iyo na magtambal ka sa Akin ng wala kang kaalaman hinggil doon ay huwag kang tumalima sa kanilang dalawa. Makisama ka sa kanilang dalawa sa Mundo ayon sa nakabubuti. Sumunod ka sa landas ng sinumang nagsisising nanumbalik tungo sa Akin. Pagkatapos tungo sa Akin ang babalikan ninyo saka magbabalita Ako sa inyo hinggil sa anumang dati ninyong ginagawa.”

“Nagtadhana ang Panginoon mo na huwag kayong sumamba kundi sa Kanya at sa mga magulang ay [mag-ukol ng] paggawa ng maganda. Kung aabutan nga naman sa piling mo ng katandaan ang isa sa kanilang dalawa o ang kapwa sa kanilang dalawa ay huwag kang magsabi sa kanilang dalawa ng pagkasuya at huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal. Magbaba ka para sa kanila ng loob sa pagkaaba dahil sa pagkaawa at magsabi ka: “Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa yayamang nag-alaga silang dalawa sa akin noong bata pa [ako].””

Iniulat ni Asma, anak na babae ni Abu Bakr, na ang kanyang ina, na isa pang politeista (mushrika), ay dumalaw sa kanya noong nabubuhay pa ang Propeta (ﷺ), umaasa sa kabaitan ng kanyang anak. Tinanong ni Asma ang Propeta (ﷺ) kung dapat ba niyang panatilihin ang mabuting ugnayan sa kanyang ina. Sinabi niyang oo: panatilihin mo ang mabuting ugnayan sa iyong ina.

“O mga sumampalataya, kayo ay maging mga tagapagpanatili ng pagkamakatarungan, mga saksi para kay Allāh kahit pa laban sa mga sarili ninyo o mga magulang at mga pinakamalapit na kaanak. Kung naging isang mayaman o isang maralita, si Allāh ay higit na karapat-dapat sa kanilang dalawa. Kaya huwag kayong sumunod sa pithaya, na baka lumihis kayo. Kung magbabaluktot kayo [ng pagsasaksi] o aayaw kayo, tunay na si Allāh laging sa anumang ginagawa ninyo ay Mapagbatid.”

“Sabihin mo: “Ito ay landas ko. Nag-aanyaya ako tungo [sa pagsamba] kay Allāh batay sa isang pagkatalos, ako at ang sinumang sumunod sa akin. Kaluwalhatian kay Allāh! Hindi ako kabilang sa mga tagapagtambal.””

“Mag-anyaya ka tungo sa landas ng Panginoon mo sa pamamagitan ng karunungan at pangaral na maganda, at makipagtalo ka sa kanila ayon sa siyang pinakamaganda. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa landas Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.”

“Huwag kang tumalunton sa anumang walang ukol sa iyo hinggil doon na isang kaalaman. Tunay na ang pandinig, ang paningin, at ang puso, ang bawat isa sa mga iyon ay laging pinananagutan.”

Tinatawag ng Encyclopedia of Shinto ang musuhi (musubi) na simbolo ng buhay at produksiyon, at sinasabing ang mga paniniwala rito ay nagdagdag ng mga bagong katangian sa mga kami na nakaugat sa pagsasaka. Sinasabi nito na ang Shinto ay unang isang gawaing panrelihiyon na ipinasa bilang bahagi ng pang-araw-araw na kaugalian, at hindi umaasa sa mga misyonero at kasulatan.

“Huwag kayong makipagtalo sa mga May Kasulatan malibang ayon sa pinakamaganda, maliban sa mga lumabag sa katarungan kabilang sa kanila. Sabihin ninyo: “Sumampalataya kami sa pinababa sa amin at pinababa sa inyo. Ang Diyos namin at ang Diyos ninyo ay nag-iisa. Kami sa Kanya ay mga tagapagpasakop.””

“Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon.”

“O mga sumampalataya, magsipasok kayo sa pagkapasakop nang lubusan at huwag kayong sumunod sa mga yapak ng demonyo; tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na malinaw.”

“Kung kayo ay nasa isang pag-aalinlangan sa ibinaba Namin sa Lingkod Namin, maglahad kayo ng isang kabanata kabilang sa tulad nito at tumawag kayo ng mga saksi ninyo bukod pa kay Allāh kung kayo ay mga tapat.”

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”

“Sino pa ang higit na maganda sa sinasabi kaysa sa sinumang nag-anyaya tungo kay Allāh, gumawa ng maayos, at nagsabi: “Tunay na ako ay kabilang sa mga Muslim [na sumusuko kay Allāh].””

“Tunay na ikaw ay hindi pumapatnubay sa sinumang inibig mo, subalit si Allāh ay pumapatnubay sa sinumang niloloob Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napapatnubayan.”