Maikling sagot
Ang Qur'an ay salita ng Diyos (﷾), na binibigkas nang eksakto ayon sa pagkadala rito ng anghel na si Gabriel. Ang hadith ay ang mga salita at gawa ng Propeta (ﷺ), na iniulat ng mga taong nakarinig at nakakita sa kanya. Magkaiba ang tunog ng dalawa. Ang hadith ay parang isang taong nagsasalita: payak, praktikal, at iniangkop sa tanong na nasa harap niya. May sariling ritmo at tugma ang Qur'an, at nagsasalita ito sa Propeta (ﷺ) mula sa labas. Sinasabi nito sa kanya kung ano ang sasabihin, at kung minsan ay itinutuwid siya nito. Ang ikatlong uri ng pananalita, ang hadith qudsi (banal na hadith), ay nagbibigay ng kahulugan ng Diyos (﷾) sa sariling mga salita ng Propeta (ﷺ). Hindi kailanman inilagay sa Qur'an ang hadith qudsi. At nang paratangan nang mali ang kanyang asawang si Aisha, naghintay siya ng isang buwan para sa pagkasi. Walang talatang dumating hanggang ipadala ito ng Diyos (﷾). Kaya itinuturo ng Islam na ang Qur'an ay salita ng Diyos (﷾), at hindi ng iba.
Buong paliwanag
Tatlong uri ng pananalita
Laging pinag-iiba ng mga Muslim ang tatlong uri ng pananalita. Ang Qur'an ay sariling salita ng Diyos (﷾), na hindi binigkas ng Propeta (ﷺ) ayon sa sarili niyang pithaya. Ang hadith ay ang sarili niyang mga kasabihan at gawa. Pinaniniwalaan ng mga Muslim na ginabayan din ng Diyos (﷾) ang mga ito, ngunit hindi binibigkas ang mga ito bilang Kanyang salita. Ang hadith qudsi (banal na hadith) ay mga kasabihan kung saan iniuulat niya ang sinasabi ng Diyos (﷾), sa sarili niyang mga salita. Iniingatan ang mga ito sa mga koleksiyon ng hadith, hindi kailanman sa Qur'an. Dalawa sa mga ito ang ipinapakita sa ibaba.
“Hindi siya bumibigkas ayon sa [sariling] pithaya. Walang iba ito kundi isang kasi na ikinakasi sa kanya.”
Isinalaysay ni Abu Dharr na sinabi ng Propeta (ﷺ) na sinasabi ni Allah: Mga alipin Ko, ipinagbawal Ko ang kawalang-katarungan sa Aking Sarili at ginawa Ko itong ipinagbabawal sa inyo, kaya huwag kayong mang-api sa isa't isa; kayong lahat ay ligaw maliban sa mga ginagabayan Ko, kaya humingi kayo sa Akin ng patnubay; nagkakasala kayo gabi at araw at pinatatawad Ko ang lahat ng kasalanan, kaya humingi kayo sa Akin ng kapatawaran. Isang hadith qudsi: ang kahulugan ay ibinibigay bilang kay Allah, sa mga salita ng Propeta.
Isinalaysay ng Propeta (ﷺ) na sinasabi ni Allah: Ako ay ayon sa iniisip ng Aking alipin tungkol sa Akin, at Ako ay kasama niya kapag inaalaala niya Ako; kung lumapit siya sa Akin nang isang dangkal, lumalapit Ako sa kanya nang isang braso, at kung pumunta siya sa Akin nang naglalakad, pumupunta Ako sa kanya nang tumatakbo. Nasa Sahih Muslim 2675 din.
| Tanong | Ang Qur'an | Hadith qudsi | Hadith |
|---|---|---|---|
| Kaninong mga salita? | Ang sariling salita ng Diyos (﷾) | Ang kahulugan mula sa Diyos (﷾), sa mga salita ng Propeta (ﷺ) | Ang sariling mga pananalita at gawa ng Propeta (ﷺ) |
| Sino ang nagsasalita? | Ang Diyos (﷾), na madalas nagsasabi sa Propeta (ﷺ) kung ano ang sasabihin | Ang Propeta (ﷺ), na nag-uulat ng sinasabi ng Diyos (﷾) | Ang Propeta (ﷺ), para sa kanyang sarili |
| Binibigkas bilang salita ng Diyos (﷾)? | Oo | Hindi | Hindi |
| Kung saan ito iniingatan | Sa Qur'an | Sa mga koleksiyon ng hadith | Sa mga koleksiyon ng hadith |
Nagsasalita sa kanya ang Qur'an, hindi para sa kanya
Kinakausap ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) mula sa labas. Paulit-ulit itong nagsisimula sa ‘Sabihin mo’, na sinasabi sa kanya kung ano ang sasabihin. Nang humingi ang kanyang mga kalaban ng ibang pagbigkas, sinabihan siya nito na sumagot na hindi niya ito mapapalitan ayon sa sarili niyang pagkukusa. Sinabihan pa nga siya nito na huwag magmadali sa kanyang dila habang ipinapahayag ito. Sa kabuuan, ang tinig ay sa Diyos (﷾), at ang Propeta (ﷺ) ang kinakausap.
“Sabihin mo: Siyang si Allāh ay Kaisa-isa.”
“Kapag binibigkas sa kanila ang mga talata Namin [sa Qur’ān] bilang mga malinaw na patunay ay nagsasabi ang mga hindi nag-aasam ng pakikipagkita sa Amin: “Magdala ka ng isang Qur’ān na iba rito o magpalit ka nito.” Sabihin mo: “Hindi nagiging ukol sa akin na magpalit ako nito mula sa pagkukusa ng sarili ko. Hindi ako sumusunod maliban sa ikinakasi sa akin. Tunay na ako ay nangangamba, kung sumuway ako sa Panginoon, sa pagdurusa sa isang araw na sukdulan.””
“Huwag kang magpagalaw ng dila mo, [O Propeta Muḥammad,] kasabay nito upang magmadali ka nito. Tunay na nasa Amin ang pagtitipon nito [sa puso mo] at ang pagpapabigkas nito. Kaya kapag bumigkas Kami nito ay sumunod ka [O Propeta Muḥammad] sa pagpapabigkas nito. Pagkatapos tunay na nasa Amin ang paglilinaw nito [sa iyo].”
Dalawang magkaibang istilo
Ang hadith ng Propeta (ﷺ) ay payak at praktikal na prosa. Nagbabago ang mga ito ayon sa pagkakataon: isang sagot sa isang tanong, isang tagubilin, isang kuwento, isang babala. May sariling ritmo ang Qur'an at may tugmang mga dulo ng talata, na kadalasang tumatakbo sa mahahabang bahagi. Halimbawa, ang bawat talata ng Surat al-Ikhlas (kabanata 112) ay nagtatapos sa parehong tunog: ahad, as-samad, yulad, ahad. Sa loob ng dalawampu't tatlong taon ay binigkas ng iisang lalaki ang dalawa, at bawat isa ay nagpanatili ng sariling istilo.
“Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa. Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan]. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.””
Isinalaysay ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang sinumang naniniwala kay Allah at sa Huling Araw ay hindi dapat manakit sa kanyang kapitbahay, dapat magparangal sa kanyang panauhin, at dapat magsalita ng mabuti o manahimik.
Itinutuwid siya ng Qur'an
Kung minsan ay itinutuwid ng Qur'an ang Propeta (ﷺ), sa mga salitang binigkas niya pagkatapos sa kanyang mga tagasunod. Sinisisi siya nito dahil nagkunot-noo siya sa isang bulag na dumating upang matuto. Tinatanong siya nito kung bakit niya ipinagbawal sa kanyang sarili ang ipinahintulot ng Diyos (﷾). Itinatanong nito kung bakit niya pinaumanhinan ang mga lalaki mula sa martsa patungong Tabuk, isang kampanya sa dulong hilaga ng Arabia. Sinasabi nito na ginawa niya iyon bago pa makilala ang mga tapat mula sa mga sinungaling. Ang sarili niyang mga kasabihan ay hindi kailanman kumakausap sa kanya mula sa labas at sumasaway sa kanya sa tinig ng Diyos (﷾).
“Nagkunot-noo siya at tumalikod siya dahil dumating sa kanya ang bulag. Ano ang magpapaalam sa iyo na marahil siya ay magpapakabusilak [sa kasalanan] o magsasaalaala para magpakinabang sa kanya ang paalaala? Tungkol sa nag-akalang nakasasapat [para mangailangan ng pananampalataya], ikaw ay sa kanya nag-aasikaso. Ano [ang maisisisi] sa iyo na hindi siya magpakabusilak [sa kasalanan]? Hinggil naman sa dumating sa iyo na nagpupunyagi [sa paghahanap ng kabutihan] habang siya ay natatakot [kay Allāh], ikaw ay sa kanya nagwawalang-bahala.”
“O Propeta, bakit ka nagbabawal [sa sarili mo] ng ipinahintulot ni Allāh para sa iyo, na naghahangad ng kaluguran ng mga maybahay mo? Si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.”
“Magpaumanhin si Allāh sa iyo; bakit ka nagpahintulot sa kanila [na magpaiwan]? [Sana ay] hanggang sa luminaw sa iyo ang mga nagtotoo at nalaman mo ang mga sinungaling.”
Isang buwang walang pagkasi
Nang paratangan nang mali si Aisha, ang asawa ng Propeta (ﷺ), kumalat ang tsismis sa buong Medina. Labis siyang nagdusa at humingi ng payo sa kanyang mga kasamahan. Ang taong bumubuo ng kasulatan ay may lahat ng dahilan upang gumawa agad ng isang talata at linisin ang pangalan ng kanyang asawa. Sa halip, sa sariling mga salita ni Aisha, lumipas ang isang buong buwan nang walang anumang pagkasi tungkol sa kanyang kaso. Saka lamang dumating ang mga talata ng kanyang pagiging walang sala.
Ang sariling salaysay ni Aisha tungkol sa paninirang ikinalat laban sa kanya. Sinasabi niya na ang Propeta (ﷺ) ay buong isang buwan na hindi nakatanggap ng anumang kapahayagan tungkol sa kanyang kaso, habang kumakalat ang bulung-bulungan at sumasangguni siya sa kanyang mga Kasamahan, bago bumaba ang mga talatang nagpapahayag na wala siyang sala. Nang matagpuan siya ni Safwan ibn al-Mu'attal na naiwan at nakilala siya, sapagkat nakita na siya nito bago itinakda ang belo, sinabi niya: tinakpan ko ang aking mukha ng aking kasuotan.
“Tunay na ang mga naghatid ng kabulaanan ay isang pulutong kabilang sa inyo. Huwag kayong mag-akalang ito ay masama para sa inyo, bagkus ito ay mabuti para sa inyo. Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila ang kinamit niya mula sa kasalanan. Ang bumalikat sa kalakihan niyon kabilang sa kanila, ukol sa kanya ay isang pagdurusang mabigat.”
Ang mga taong pinakanakakikilala sa kanya
Binigkas ang Qur'an sa mga taong nakakilala sa Propeta (ﷺ) sa buong buhay niya. Ipinapaalala nito sa kanila na namuhay siya kasama nila nang isang buong buhay bago ito dumating. Ipinapaalala rin nito sa kanila na hindi siya marunong bumasa ng aklat ni sumulat nito. Kilala nila ang kanyang karaniwang pananalita, at narinig nila na hindi ganoon ang Qur'an.
“Sabihin mo: “Kung sakaling niloob ni Allāh ay hindi sana ako bumigkas nito sa inyo at hindi sana Siya nagpaalam nito sa inyo sapagkat namalagi nga ako sa inyo nang tanang-buhay bago pa nito. Kaya hindi ba kayo nakapag-uunawa?””
“Hindi ka dati bumibigkas bago pa nito ng anumang aklat at hindi ka nagsusulat nito sa pamamagitan ng kanan mo [dahil] kung gayon ay talagang nag-alinlangan ang mga tagapagpabula.”
Mga pananaw
Ang pananaw ng Islam
Ang Qur'an ay salita ng Diyos (﷾), na ipinahayag sa pamamagitan ni Gabriel. Ang hadith ay mga salita ng Propeta (ﷺ), at ang hadith qudsi ay may dalang kahulugan ng Diyos (﷾) sa kanyang mga salita. Pinanatili niyang magkakahiwalay ang tatlo sa buong buhay niya, at malinaw na hindi kanya ang tinig ng Qur'an.
Sinasabi ng Qur'an na hindi ito binigkas ng Propeta (ﷺ) ayon sa sarili niyang pithaya. Ito ay pagkasing ibinaba sa kanya.
Kinakausap ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) mula sa labas at sinasabi sa kanya kung ano ang sasabihin.
Itinutuwid ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) sa mga talatang binigkas niya sa kanyang mga tagasunod.
Ang mga kasabihan kung saan iniuulat ng Propeta (ﷺ) ang mga salita ng Diyos (﷾) ay iningatan sa mga koleksiyon ng hadith, hiwalay sa Qur'an.
Nang paratangan nang mali si Aisha, lumipas ang isang buwan nang walang pagkasi tungkol sa kanyang kaso.
May sariling ritmo at tugmang mga dulo ng talata ang Qur'an. Ang sariling mga kasabihan ng Propeta (ﷺ) ay nasa payak na prosang nag-iiba-iba.
Ang taong bumubuo mismo ng kasulatan ay hindi maghihintay ng isang buwan para sa isang talata habang sinisiraan ang kanyang asawa.