Sapat na ba ang Qur'an nang walang hadith?

“Gayon Kami gumawa sa inyo [O mga Muslim] bilang kalipunang makakatamtaman upang kayo ay maging mga saksi sa mga tao at ang Sugo sa inyo ay maging saksi. Hindi Kami gumawa sa qiblah na ikaw dati ay nakabatay roon kundi upang magpaalam Kami sa sinumang susunod sa Sugo sa sinumang tatalikod sa mga sakong niya. Tunay na ito ay naging talagang mabigat, maliban sa mga pinatnubayan ni Allāh. Hindi nangyaring si Allāh ay ukol na magsayang ng pananampalataya ninyo. Tunay na si Allāh sa mga tao ay talagang Mahabagin, Maawain.”

Isinalaysay ni al-Bara ibn Azib na pagdating sa Madinah, nagdasal ang Propeta (ﷺ) nang nakaharap sa Jerusalem sa loob ng labing-anim o labimpitong buwan, hanggang sa ibinaling ang direksiyon ng pagdarasal sa Ka'bah.

“Ipinahintulot sa inyo sa gabi ng pag-aayuno ang pakikipagtalik sa mga maybahay ninyo. Sila ay kasuutan para sa inyo at kayo ay kasuutan para sa kanila. Nakaalam si Allāh na kayo noon ay nagtataksil sa mga sarili ninyo ngunit tumanggap Siya sa inyo ng pagbabalik-loob at nagpaumanhin Siya sa inyo. Kaya ngayon ay makipagtalik kayo sa kanila at maghangad kayo ng isinatungkulin ni Allāh para sa inyo. Kumain kayo at uminom kayo hanggang sa luminaw para sa inyo ang puting sinulid sa itim na sinulid mula sa madaling-araw. Pagkatapos lubusin ninyo ang pag-aayuno hanggang sa gabi. Huwag kayong makipagtalik sa kanila samantalang kayo ay mga namimintuho sa mga masjid. Iyon ay mga hangganan ni Allāh kaya huwag kayong lumapit sa mga iyon. Gayon naglilinaw si Allāh sa mga tanda Niya para sa mga tao, nang sa gayon sila ay mangingilag magkasala.”

Isinalaysay ni al-Bara na nang unang gawing obligado ang pag-aayuno sa Ramadan, lumayo ang mga tao sa kanilang mga asawa sa buong buwan, at nilabag nang palihim ng ilang lalaki ang tuntuning iyon. Pagkatapos ay ipinahayag ni Allah na nalalaman Niyang dinaraya nila ang kanilang sarili, ngunit tinanggap Niya ang kanilang pagsisisi at pinatawad sila (2:187).

“[Banggitin] noong nagtapat ang Propeta sa isa sa mga maybahay niya [na si Ḥafṣah] ng isang napag-usapan, saka noong nagsabalita ito hinggil doon [kay`Ā’ishah] at naglantad naman niyon si Allāh sa kanya, nagbigay-alam siya ng isang bahagi nito at nagwalang-bahala siya sa ibang bahagi. Kaya noong nagsabalita siya rito hinggil doon ay nagsabi ito: “Sino ang nagbalita sa iyo nito?” Nagsabi siya: “Nagsabalita sa akin [si Allāh,] ang Maalam, ang Mapagbatid.””

“Panginoon namin, at magpadala Ka sa kanila ng isang sugo kabilang sa kanila, na bibigkas sa kanila ng mga talata Mo, magtuturo sa kanila ng kasulatan at karunungan, at magbubusilak sa kanila. Tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan, ang Marunong.”

“Talaga ngang nagmagandang-loob si Allāh sa mga mananampalataya yayamang nagpadala Siya sa kanila ng isang Sugo kabilang sa mga sarili nila, na bumibigkas sa kanila ng mga talata Niya, nagbubusilak Siya sa kanila, at nagtuturo sa kanila ng Aklat at Karunungan – bagamat sila dati bago pa niyan ay talagang nasa isang pagkaligaw na malinaw.”

“Kung hindi dahil sa kabutihang-loob ni Allāh sa iyo at sa awa Niya ay talaga sanang may nagbalak na isang pangkatin kabilang sa kanila [nagtataksil sa mga sarili] na magligaw sila sa iyo ngunit hindi sila nagliligaw kundi sa mga sarili nila at hindi sila nakapipinsala sa iyo ng anuman. Nagpababa si Allāh sa iyo ng Aklat at Karunungan at nagturo Siya sa iyo ng hindi mo noon nalalaman. Laging ang kabutihang-loob ni Allāh sa iyo ay sukdulan.”

“Tandaan ninyo [mga maybahay ng Sugo] ang binibigkas sa mga bahay ninyo na mga talata ni Allāh at karunungan. Tunay na si Allāh ay laging Mapagtalos, Mapagbatid.”

Sa kabanata tungkol sa utos ni Allah sa Kanyang Aklat na sundin ang sunna ng Kanyang Propeta, binabanggit ni al-Shafi'i na binabanggit ng Qur'an ang Aklat at, sa tabi nito, ang Karunungan. Sinasabi niya na narinig niya ang mga iskolar ng Qur'an na kanyang pinagkakatiwalaan na nagsasabing ang Karunungan ay ang sunna ng Sugo ni Allah (ﷺ), sapagkat binabanggit ito kasama ng Aklat at itinuturo ng Sugo ang dalawa.

“O mga sumampalataya, tumalima kayo kay Allāh at tumalima kayo sa Sugo at sa mga may katungkulan mula sa inyo. Kaya kung naghidwaan kayo sa isang bagay ay sumangguni kayo kay Allāh at sa Sugo, kung kayo ay sumasampalataya kay Allāh at sa Huling Araw. Iyon ay higit na mabuti at higit na maganda sa pagsasakatuparan.”

“Ang sinumang tumatalima sa Sugo ay tumalima nga kay Allāh. Ang sinumang tumalikod, hindi nagsugo sa iyo bilang tagapag-ingat sa kanila.”

“Ang anumang ipinakumpiska ni Allāh sa Sugo Niya mula sa mga naninirahan sa mga pamayanan ay ukol kay Allāh, ukol sa Sugo, ukol sa may pagkakamag-anak [sa Sugo], mga ulila, mga dukha, at kinapos sa landas upang hindi ito maging isang yamang palipat-lipat sa pagitan ng mga mayaman kabilang sa inyo. Ang anumang ibinigay sa inyo ng Sugo [na si Propeta Muḥammad] ay kunin ninyo at ang anumang sinaway niya sa inyo ay tigilan ninyo. Mangilag kayong magkasala kay Allāh; tunay na si Allāh ay matindi ang parusa.”

“Kaya hindi, sumpa man sa Panginoon mo, hindi sila sumasampalataya hanggang sa nagpapahatol sila sa iyo sa anumang napagtalunan sa pagitan nila, pagkatapos hindi sila nakatatagpo sa mga sarili nila ng isang pagkaasiwa sa anumang inihusga mo at nagpapasakop sila nang isang pagpapasakop [na lubos].”

“Talaga ngang nagkaroon para sa inyo sa Sugo ni Allāh ng isang magandang huwaran para sa sinumang naging nag-aasam [sa pakikipagkita] kay Allāh at sa Huling Araw at nag-alaala kay Allāh nang madalas.”

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

“Magpanatili kayo ng pagdarasal, magbigay kayo ng zakāh, at yumukod kayo kasama sa mga yumuyukod.”

Isinalaysay ni Malik ibn al-Huwayrith na siya at ang iba pang mga binata ay nanatili kasama ng Propeta (ﷺ) sa loob ng dalawampung araw. Nang pauwiin niya sila upang turuan ang kanilang mga pamilya, sinabi niya sa kanila: magdasal kayo gaya ng nakita ninyong pagdarasal ko.

Isang kasaysayan ng mga makabagong debate tungkol sa awtoridad ng sunna sa Ehipto at Timog Asya. Itinatala ni Brown na hindi napagpasyahan ng Ahl-i Qur'an, ang unang kilusang Qur'an lamang sa India, kung paano magsagawa ng salah. Bumuo si Abdullah Chakralawi ng isang ‘salah ayon sa Qur'an’, na tinalikuran ng iba sa kilusan. Sa halip ay tinanggap ni Aslam Jayrajpuri ang salah na laging isinasagawa ng buong pamayanan, na ipinasa mula sa Propeta (ﷺ), habang itinatanggi pa rin ang awtoridad ng hadith.

“[Isinugo ang mga sugo] kalakip ng mga malinaw na patunay at mga kasulatan. Nagpababa Kami sa iyo ng paalaala upang maglinaw ka sa mga tao ng pinababa sa kanila at nang sa gayon sila ay mag-iisip-isip.”

“ang Tagapagmay-ari ng Araw ng Pagtutumbas.”

Narinig ni Umar si Hisham ibn Hakim na binibigkas ang Surat al-Furqan nang iba sa paraang natutuhan niya at dinala siya sa Propeta (ﷺ). Pinabigkas ng Propeta ang bawat isa, sinabi tungkol sa dalawang pagbasa na ganoon ibinaba ang surah, at sinabing ibinaba ang Qur'an upang bigkasin sa pitong paraan, kaya bigkasin ang alinmang mas madali.

“[Si Allāh] ang Tagaalam sa nakalingid, saka hindi Siya naghahayag sa [kaalaman Niya sa] inilingid Niya sa isa man, maliban sa sinumang kinalugdan Niya na isang sugo sapagkat tunay na Siya ay nagpapatahak mula sa harapan nito at mula sa likuran nito ng [mga anghel na nakatambang”

Isinalaysay ni Umar ibn al-Khattab na isang estrangherong nakasuot ng napakaputing damit ang dumating at nagtanong sa Propeta (ﷺ) tungkol sa Islam, pananampalataya at kahusayan sa pagsamba, at pagkatapos ay tungkol sa Oras. Sinabi ng Propeta na ang tinatanong ay hindi higit na nakaaalam kaysa sa nagtatanong, at nagbigay ng dalawa sa mga tanda nito: manganganak ang isang aliping babae ng kanyang amo, at makikita mo ang mga nakayapak, kulang sa damit at dukhang pastol na nagpapaligsahan sa isa't isa sa pagtatayo ng matataas na gusali. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta kay Umar na ang estranghero ay ang anghel na si Gabriel, na dumating upang turuan sila ng kanilang relihiyon.

“O mga sumampalataya, kapag nag-utangan kayo ng isang pautang sa isang taning na tinukoy ay isulat ninyo ito at isulat sa pagitan ninyo ng isang tagasulat ayon sa katarungan. Hindi tatanggi ang isang tagasulat na isulat niya gaya ng itinuro sa kanya ni Allāh. Kaya magsulat siya at magdikta ang nasa kanya ang tungkulin, mangilag siyang magkasala kay Allāh na Panginoon niya, at huwag siyang magpakulang mula roon ng anuman. Ngunit kung ang nasa kanya ang tungkulin ay isang hunghang o isang mahina o hindi nakakakaya na magdikta mismo ay magdikta ang katangkilik niya ayon sa katarungan. Magpasaksi kayo ng dalawang saksi mula sa kalalakihan ninyo; ngunit kung silang dalawa ay hindi dalawang lalaki, [magpasaksi sa] isang lalaki at dalawang babae kabilang sa sinumang nalugod kayo na mga saksi, upang kung makalimot ang isa sa dalawang [babae] ay magpapaalaala ang isa sa dalawa sa isa pa. Hindi tatanggi ang mga saksi kapag tinawag sila. Huwag kayong magsawa na magsulat kayo nitong [utang], maliit man o malaki, hanggang sa taning nito. Iyon ay higit na makatarungan sa ganang kay Allāh, higit na mananatili para sa pagsasaksi, at higit na malapit upang hindi kayo mag-alinlangan, malibang ito ay isang kalakalang dinadaluhan, na nagsasagawa kayo nito sa pagitan ninyo sapagkat walang maisisisi sa inyo na hindi kayo magsulat nito. Magpasaksi kayo kapag nagbilihan kayo. Hindi pinipinsala ang isang tagasulat ni ang isang saksi. Kung gagawa kayo [nito], tunay na ito ay mga kasuwailan sa inyo. Mangilag kayong magkasala kay Allāh at magtuturo sa inyo si Allāh. Si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

“O mga sumampalataya, kung naghatid sa inyo ang isang suwail ng isang balita ay magsiyasat kayo dahil baka makapaminsala kayo ng mga tao dahil sa kamangmangan, saka kayo dahil sa nagawa ninyo ay baka maging mga nagsisisi.”

Isinalaysay ni Abu Sa'id al-Khudri na tatlong beses humingi si Abu Musa ng pahintulot na pumasok kay Umar, hindi sinagot, at umalis. Sinabi niya kay Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang humingi nang tatlong beses at hindi binigyan ng pahintulot ay dapat bumalik. Sinabi ni Umar na pagdadalhin niya siya ng saksi para dito. Nagtanong si Abu Musa sa isang pagtitipon ng mga Ansar, at sumama sa kanya si Abu Sa'id at sinabi kay Umar na sinabi nga iyon ng Propeta.

Ibinibigay ni Muslim ang kawing: si Yahya ibn Yahya, na bumasa nito kay Malik, mula kay Nafi', mula kay Ibn Umar, na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang salah nang sama-sama ay dalawampu't pitong antas na higit na mabuti kaysa sa salah nang mag-isa.

Ang klasikong aklat-gabay sa pagsusuri ng hadith. Binibigyang-kahulugan nito ang isang matibay (sahih) na hadith bilang may kawing na dugtong-dugtong mula simula hanggang wakas sa pamamagitan ng mga tagapagsalaysay na matuwid at tumpak, nang walang kakaibang anyo o nakatagong depekto. Binabanggit nito si al-Bukhari bilang unang nagtipon ng isang aklat ng matitibay na hadith lamang, na sinundan ni Muslim, at tinatawag ang kanilang dalawang aklat na pinakatunay na mga aklat pagkatapos ng Aklat ni Allah.

Sinabi ni Abdullah ibn al-Mubarak (namatay 797 CE) na ang kawing ng pagsasalaysay ay bahagi ng relihiyon, at na kung wala ito ay masasabi ng sinuman ang anumang gusto niya.

Isinulat ni Hammam ibn Munabbih, isang estudyante ng Kasamahang si Abu Hurayrah (namatay mga 680 CE), ang 138 ulat na narinig niya mula rito. Inilathala ni Hamidullah ang koleksiyon mula sa dalawang manuskrito, isa sa Berlin at isa sa Damascus. Ang parehong mga ulat ay matatagpuan sa Musnad ni Ahmad ibn Hanbal, na tinipon sa sumunod na siglo.

Nangatwiran ang mga Kanluraning iskolar gaya nina Ignaz Goldziher at Joseph Schacht na ang karamihan sa mga hadith ay ipinakalat matagal pagkatapos ng Propeta (ﷺ). Sinubok ni Motzki, isang Alemang iskolar ng Islam, ang isang halimbawang 3,810 ulat sa Musannaf ni Abd al-Razzaq (namatay 827 CE). Naghinuha siya na mapagkakatiwalaan ang akda bilang pinagmulan ng mga tunay na ulat mula sa unang siglo ng Islam.

Sinasabi ni Arriano, na sumusulat noong ikalawang siglo CE, mahigit apat na siglo pagkamatay ni Alejandro ang Dakila noong 323 BCE, na sinundan niya ang mga salaysay nina Ptolomeo at Aristobulo, dalawang lalaking naglingkod kasama ni Alejandro. Nawala na ang sarili nilang mga aklat. Ang kanyang akda pa rin ang pangunahing pinagmulang ginagamit ng mga mananalaysay para sa mga kampanya ni Alejandro.

“Hindi siya bumibigkas ayon sa [sariling] pithaya. Walang iba ito kundi isang kasi na ikinakasi sa kanya.”

“Ang sinumang nakikipaghidwaan sa Sugo matapos na luminaw para sa kanya ang patnubay at sumusunod sa iba pa sa landas ng mga mananampalataya, magtutuon Kami sa kanya sa tinuunan niya at magsusunog Kami sa kanya Impiyerno. Kay sagwa ito bilang kahahantungan!”

Isinalaysay ni al-Miqdam ibn Ma'dikarib na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ibinigay sa kanya ang Qur'an at ang isang bagay na katulad nito kasama nito, at nagbabala na darating ang panahon na ang isang lalaking nakasandal nang busog sa kanyang upuan ay magsasabi: manghawak lamang kayo sa Qur'an, at ituring na ipinahihintulot lamang ang natatagpuan ninyong ipinahihintulot dito.