Maikling sagot
Hindi. Walang talatang nagsasabing umiikot ang araw sa mundo. Sinasabi ng Qur'an na ang araw at ang buwan ay kapwa lumalangoy sa sarili nilang ligiran. Totoo iyon: umiikot ang buwan sa mundo, at dinadala ng araw ang mga planeta nito sa palibot ng gitna ng ating galaxy. Nagsasalita ang ibang mga talata tungkol sa pagsikat ng araw sa silangan, o sa araw na dumaraan sa kanan ng isang yungib. Inilalarawan ng mga ito ang langit ayon sa pagkakita rito ng mga tao mula sa kinatatayuan nila, gaya ng ginagawa pa rin natin. Ang sagot ng Islam ay walang pinapangalanang gitna ang Qur'an, at walang mali sa anumang sinasabi nito tungkol sa araw.
Buong paliwanag
Ang pagtutol
Sinasabi ng mga kritiko na inilalarawan ng Qur'an ang isang mundong hindi gumagalaw na iniikutan ng araw. Itinuturo nila ang mga talata kung saan tumatakbo ang araw sa landas nito at lumalangoy ang bawat katawan sa isang ligiran. Idinaragdag nila ang talata kung saan sinasabi ni Abraham na pinararating ng Diyos (﷾) ang araw mula sa silangan. Idinaragdag nila ang yungib, kung saan dumaraan ang araw sa kanan at sa kaliwa. At idinaragdag nila ang isang wastong hadith, kung saan pumupunta ang araw sa paglubog nito upang magpatirapa sa ilalim ng Trono.
“Ang araw ay umiinog para sa isang pagtitigilan para rito. Iyon ay ang pagtatakda ng Makapangyarihan, Maalam. Ang buwan ay nagtakda Kami rito ng mga yugto hanggang sa nanumbalik ito gaya ng buwig na magulang. Ang araw ay hindi nararapat para rito na umabot sa buwan at ang gabi ay hindi mauuna sa maghapon. Lahat, sa ikutan, ay lumalangoy.”
“Siya ay ang lumikha ng gabi at maghapon at ng araw at buwan; lahat sa isang ligiran ay lumalangoy.”
“Hindi ka ba nakaalam sa nangatwiran kay Abraham hinggil sa Panginoon nito dahil nagbigay sa kanya si Allāh ng paghahari? Noong nagsabi si Abraham: “Ang Panginoon ko ay ang nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan” ay nagsabi siya: “Ako ay nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan.” Nagsabi si Abraham: “Ngunit tunay na si Allāh ay nagpaparating sa araw mula sa silangan kaya magparating ka nito mula sa kanluran.” Kaya nagitla ang tumangging sumampalataya. Si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong tagalabag sa katarungan.”
“[Kung sakaling naroon ka,] makikita mo ang araw, kapag lumitaw iyon, na humihilig palayo sa yungib nila sa gawing kanan, at kapag lumubog iyon, na lumalampas sa kanila sa gawing kaliwa habang sila ay nasa isang puwang mula roon. Iyon ay kabilang sa mga tanda ni Allāh. Ang sinumang pinapatnubayan ni Allāh ay siya ang napapatnubayan. Ang sinumang pinaliligaw Niya ay hindi ka makatatagpo para rito ng isang katangkilik na tagagabay [sa kapatnubayan].”
Isinalaysay ni Abu Dharr na sa paglubog ng araw ay tinanong siya ng Propeta (ﷺ) kung alam niya kung saan pumupunta ang araw, at sumagot siya na si Allah at ang Kanyang Sugo ang higit na nakaaalam. Sinabi niya: pumupunta ito hanggang sa magpatirapa sa ilalim ng Trono at humingi ng pahintulot, at ibinibigay ang pahintulot. Darating ang panahon na hindi tatanggapin ang pagpapatirapa nito at hindi ibibigay ang pahintulot. Sasabihan itong bumalik sa daang pinanggalingan nito, at sisikat ito mula sa lugar na nilulubugan nito. Sinabi niya na ito ang kahulugan ng Qur'an 36:38.
Ang sinasabi ng mga talata
Sinasabi ng Qur'an na nilikha ng Diyos (﷾) ang gabi at ang araw, ang araw at ang buwan. Pagkatapos ay sinasabi nito: “lahat sa isang ligiran ay lumalangoy”. Sinasabi nito na hindi nararapat sa araw na abutan ang buwan, ni mauna ang gabi sa maghapon. Sinasabi nito na bawat isa ay umiinog “para sa isang taning na tinukoy”. Wala sa mga talatang ito ang nagsasabi kung ano ang iniikutan ng araw. Walang gumagawa sa mundo bilang gitna. Ang salita para sa ligiran, falak, ay nagpapangalan sa isang bilugang landas, hindi sa gitna nito.
“Siya ay ang lumikha ng gabi at maghapon at ng araw at buwan; lahat sa isang ligiran ay lumalangoy.”
“Ang araw ay umiinog para sa isang pagtitigilan para rito. Iyon ay ang pagtatakda ng Makapangyarihan, Maalam. Ang buwan ay nagtakda Kami rito ng mga yugto hanggang sa nanumbalik ito gaya ng buwig na magulang. Ang araw ay hindi nararapat para rito na umabot sa buwan at ang gabi ay hindi mauuna sa maghapon. Lahat, sa ikutan, ay lumalangoy.”
“Lumikha Siya ng mga langit at lupa ayon sa katotohanan. Nagpupulupot Siya ng gabi sa maghapon at nagpupulupot Siya ng maghapon sa gabi. Nagpasilbi Siya ng araw at buwan; bawat isa ay umiinog para sa isang taning na tinukoy. Pansinin, Siya ay ang Makapangyarihan, ang Palapatawad.”
“Si Allāh ang nag-angat ng mga langit nang walang mga haligi na nakikita ninyo. Pagkatapos lumuklok Siya sa Trono. Pinagsilbi Niya ang araw at ang buwan; bawat isa ay umiinog para sa isang taning na tinukoy. Nangangasiwa Siya ng nauukol. Nagdedetalye Siya ng mga tanda nang sa gayon kayo sa pakikipagkita sa Panginoon ninyo ay nakatitiyak.”
Lumalangoy ang araw at ang buwan, bawat isa sa sarili nitong ligiran
Tumatakbo ang bawat isa sa landas nito hanggang sa isang takdang taning
Ipinupulupot ang gabi sa araw
Nakatigil ang lupa sa gitna
Umiikot ang araw sa palibot ng lupa
Gumagalaw nga ang araw
Umiikot ang buwan sa mundo. Hindi rin nakatigil ang araw. Dinadala nito ang mundo at ang iba pang mga planeta sa palibot ng gitna ng ating galaxy, ang Milky Way. Inilalagay ng NASA ang karaniwang bilis nito sa 828,000 kilometro bawat oras. Ang isang buong ikot ay inaabot nang mga 230 milyong taon. Kaya ang araw at ang buwan ay talagang kapwa lumalangoy sa isang ligiran. Hindi kailangan ng Qur'an na totoo ito. Ngunit walang bahagi ng mga salita nito ang kinailangang bawiin.
Ipinaliliwanag na ang araw, kasama ang buong solar system, ay umiikot sa sentro ng galaxy na Milky Way sa karaniwang bilis na 828,000 km/h, at inaabot ng mga 230 milyong taon upang makumpleto ang isang buong ikot.
“Ang araw ay umiinog para sa isang pagtitigilan para rito. Iyon ay ang pagtatakda ng Makapangyarihan, Maalam. Ang buwan ay nagtakda Kami rito ng mga yugto hanggang sa nanumbalik ito gaya ng buwig na magulang. Ang araw ay hindi nararapat para rito na umabot sa buwan at ang gabi ay hindi mauuna sa maghapon. Lahat, sa ikutan, ay lumalangoy.”
- 828,000 km/hAng karaniwang bilis ng araw sa palibot ng gitna ng galaxy
- 230 milyong taonIsang buong ikot
Pagsasalita mula sa kinatatayuan ng mga tao
Sinabi ni Abraham sa isang hari na pinararating ng Diyos (﷾) ang araw mula sa silangan, at hiniling sa kanya na paratingin ito mula sa kanluran. Hindi nakasagot ang hari. Iyan ang araw ayon sa pagkakita ng lahat sa pagsikat nito. Sa yungib, dumaan ang araw sa kanan ng mga natutulog nang sumikat ito, at sa kaliwa nang lumubog ito. Kailangan ng kanan at kaliwa ng isang taong nakatayo sa isang lugar. Dito ay ang mga tao sa yungib. Naglalathala pa rin ang mga almanake ng mga oras ng pagsikat at paglubog ng araw. Walang nagsasabing itinuturo ng mga ito na umiikot ang araw sa mundo.
“Hindi ka ba nakaalam sa nangatwiran kay Abraham hinggil sa Panginoon nito dahil nagbigay sa kanya si Allāh ng paghahari? Noong nagsabi si Abraham: “Ang Panginoon ko ay ang nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan” ay nagsabi siya: “Ako ay nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan.” Nagsabi si Abraham: “Ngunit tunay na si Allāh ay nagpaparating sa araw mula sa silangan kaya magparating ka nito mula sa kanluran.” Kaya nagitla ang tumangging sumampalataya. Si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong tagalabag sa katarungan.”
“[Kung sakaling naroon ka,] makikita mo ang araw, kapag lumitaw iyon, na humihilig palayo sa yungib nila sa gawing kanan, at kapag lumubog iyon, na lumalampas sa kanila sa gawing kaliwa habang sila ay nasa isang puwang mula roon. Iyon ay kabilang sa mga tanda ni Allāh. Ang sinumang pinapatnubayan ni Allāh ay siya ang napapatnubayan. Ang sinumang pinaliligaw Niya ay hindi ka makatatagpo para rito ng isang katangkilik na tagagabay [sa kapatnubayan].”
| Talata | Ang inilalarawan nito |
|---|---|
| 2:258 | Ang pagsikat ng araw sa silangan, ayon sa nakikita ng lahat |
| 18:17 | Ang pagdaan ng araw sa kanan at sa kaliwa ng mga natutulog sa yungib |
| 18:86 | Ang araw na natagpuang lumulubog sa madilim na tubig, sa dagat sa kanluran |
Umiinog para sa isang taning na tinukoy
Sinasabi ng Qur'an na umiinog ang araw “para sa isang pagtitigilan para rito”. Ang Arabe, li-mustaqarrin laha, ay maaaring mangahulugan ng isang lugar ng pamamahinga o isang takdang panahon. Kung isang takdang panahon, iyon ang wakas ng landas ng araw, kapag nagwakas ang mundong ito. Sinasabi ng isa pang talata na bawat isa ay umiinog “para sa isang taning na tinukoy”. Sa pagbasang ito ay nagsasalita ang talata tungkol sa isang panahon, hindi sa isang landas sa palibot ng mundo. Ipinapaliwanag ng wastong hadith tungkol sa kung saan pumupunta ang araw ang parehong talatang ito. Sinasagot ito sa sarili nitong pahina.
“Ang araw ay umiinog para sa isang pagtitigilan para rito. Iyon ay ang pagtatakda ng Makapangyarihan, Maalam. Ang buwan ay nagtakda Kami rito ng mga yugto hanggang sa nanumbalik ito gaya ng buwig na magulang. Ang araw ay hindi nararapat para rito na umabot sa buwan at ang gabi ay hindi mauuna sa maghapon. Lahat, sa ikutan, ay lumalangoy.”
Nagbibigay ito ng dalawang pananaw sa “isang pagtitigilan para rito”. Ang una ay isang lugar: sa ilalim ng Trono, sa panig na nakaharap sa lupa. Saanman naroroon ang araw, ito ay nasa ilalim ng Trono, ito at ang lahat ng nilikha, sapagkat ang Trono ang kanilang bubong. Ang Trono, idinadagdag niya, ay hindi isang globo, gaya ng sinasabi ng maraming astronomo, kundi isang simboryo na may mga paa, na pinapasan ng mga anghel, sa ibabaw ng mundo sa itaas ng mga ulo ng mga tao. Ang araw, na umiikot sa ikaapat nitong globo, ay pinakamalapit sa Trono sa tanghali at pinakamalayo rito sa hatinggabi; pagkatapos ay nagpapatirapa ito at humihingi ng pahintulot na sumikat, gaya ng sinasabi ng mga hadith. Ang ikalawang pananaw ay isang panahon: ang wakas ng takbo nito sa Araw ng Pagkabuhay na Muli, kapag huminto ang paggalaw nito at nagwakas ang mundong ito.
“Si Allāh ang nag-angat ng mga langit nang walang mga haligi na nakikita ninyo. Pagkatapos lumuklok Siya sa Trono. Pinagsilbi Niya ang araw at ang buwan; bawat isa ay umiinog para sa isang taning na tinukoy. Nangangasiwa Siya ng nauukol. Nagdedetalye Siya ng mga tanda nang sa gayon kayo sa pakikipagkita sa Panginoon ninyo ay nakatitiyak.”
Isinalaysay ni Abu Dharr na sa paglubog ng araw ay tinanong siya ng Propeta (ﷺ) kung alam niya kung saan pumupunta ang araw, at sumagot siya na si Allah at ang Kanyang Sugo ang higit na nakaaalam. Sinabi niya: pumupunta ito hanggang sa magpatirapa sa ilalim ng Trono at humingi ng pahintulot, at ibinibigay ang pahintulot. Darating ang panahon na hindi tatanggapin ang pagpapatirapa nito at hindi ibibigay ang pahintulot. Sasabihan itong bumalik sa daang pinanggalingan nito, at sisikat ito mula sa lugar na nilulubugan nito. Sinabi niya na ito ang kahulugan ng Qur'an 36:38.
Nagpapatirapa ba ang araw sa ilalim ng Trono gabi-gabi (Sahih al-Bukhari 3199)?
Isang makatarungang pagsubok
Iisang pagsubok ang angkop para sa anumang kasulatan. Kung saan nagsasalita ito tungkol sa nakikita ng mga tao, basahin ito bilang isang tanaw. Kung saan nagsasalita ito tungkol sa araw mismo, suriin kung tama ito. Tungkol sa araw mismo, sinasabi ng Qur'an na umiinog ito sa landas nito, lumalangoy sa sarili nitong ligiran at tumatalima sa Lumikha nito. Walang ibinibigay ito na gitna, distansiya o laki. Kung saan nagsasalita ito tungkol sa nakikita ng mga tao, nagsasalita ito gaya ng pagsasalita pa rin ng mga tao.
“Siya ay ang lumikha ng gabi at maghapon at ng araw at buwan; lahat sa isang ligiran ay lumalangoy.”
“Ang araw ay umiinog para sa isang pagtitigilan para rito. Iyon ay ang pagtatakda ng Makapangyarihan, Maalam. Ang buwan ay nagtakda Kami rito ng mga yugto hanggang sa nanumbalik ito gaya ng buwig na magulang. Ang araw ay hindi nararapat para rito na umabot sa buwan at ang gabi ay hindi mauuna sa maghapon. Lahat, sa ikutan, ay lumalangoy.”
“Hindi ka ba nakaalam sa nangatwiran kay Abraham hinggil sa Panginoon nito dahil nagbigay sa kanya si Allāh ng paghahari? Noong nagsabi si Abraham: “Ang Panginoon ko ay ang nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan” ay nagsabi siya: “Ako ay nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan.” Nagsabi si Abraham: “Ngunit tunay na si Allāh ay nagpaparating sa araw mula sa silangan kaya magparating ka nito mula sa kanluran.” Kaya nagitla ang tumangging sumampalataya. Si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong tagalabag sa katarungan.”
Ang pagtutol na sinagot
Qur'an 36:38-40 — Surah Ya-Sin, talata 38-40
“Ang araw ay umiinog para sa isang pagtitigilan para rito. Iyon ay ang pagtatakda ng Makapangyarihan, Maalam. Ang buwan ay nagtakda Kami rito ng mga yugto hanggang sa nanumbalik ito gaya ng buwig na magulang. Ang araw ay hindi nararapat para rito na umabot sa buwan at ang gabi ay hindi mauuna sa maghapon. Lahat, sa ikutan, ay lumalangoy.”
Sinipi para sa
Umiinog ang araw at lumalangoy sa isang ligiran. Sa isang aklat ng ikapitong siglo, maaari lamang itong mangahulugang sa palibot ng mundo.
Ang tugon
Hindi kailanman sinasabi ng mga talata kung sa palibot ng ano. Binibigyan din nila ang buwan ng isang ligiran, at talagang umiikot ang buwan sa mundo. Gumagalaw rin ang araw: dinadala nito ang mga planeta sa palibot ng gitna ng galaxy. Ang talatang walang pinapangalanang gitna ay hindi mapipilit na pangalanan ang mundo.
Kung saan ito humahantong — Binibigyan ng Qur'an ang araw ng isang ligiran at walang pinapangalanang gitna. Totoo ang dalawang bahagi.
Tafsir Ibn Kathir, tungkol sa 36:38
Nagbibigay ito ng dalawang pananaw sa “isang pagtitigilan para rito”. Ang una ay isang lugar: sa ilalim ng Trono, sa panig na nakaharap sa lupa. Saanman naroroon ang araw, ito ay nasa ilalim ng Trono, ito at ang lahat ng nilikha, sapagkat ang Trono ang kanilang bubong. Ang Trono, idinadagdag niya, ay hindi isang globo, gaya ng sinasabi ng maraming astronomo, kundi isang simboryo na may mga paa, na pinapasan ng mga anghel, sa ibabaw ng mundo sa itaas ng mga ulo ng mga tao. Ang araw, na umiikot sa ikaapat nitong globo, ay pinakamalapit sa Trono sa tanghali at pinakamalayo rito sa hatinggabi; pagkatapos ay nagpapatirapa ito at humihingi ng pahintulot na sumikat, gaya ng sinasabi ng mga hadith. Ang ikalawang pananaw ay isang panahon: ang wakas ng takbo nito sa Araw ng Pagkabuhay na Muli, kapag huminto ang paggalaw nito at nagwakas ang mundong ito.
Sinipi para sa
Maging ang mga Muslim na tagapagpaliwanag ay bumasa sa Qur'an bilang mundo ang gitna.
Ang tugon
Marami ang bumasa nang ganoon, dahil iyon ang astronomiyang pinaniwalaan ng halos lahat bago si Copernicus. Binuod ni Ibn Kathir ang pagkakasunod ng mga planeta ng mga astronomo. Sinabi niya na nagkakaiba sila, at na ang punto lamang niya ay ang pitong langit. Ang agham ng isang tagapagpaliwanag ay hindi ang talata. Nang magbago ang astronomiya, hindi kinailangang magbago kasama nito ang mga salita ng mga talata.
Kung saan ito humahantong — Pinaniwalaan ng mga lumang tagapagpaliwanag ang agham ng kanilang panahon. Hindi nakasandig doon ang mga salita ng Qur'an.
Mga pananaw
Ang pagbasa ng mga kritiko
Sa Qur'an ay umiinog ang araw, sumisikat sa silangan at dumaraan sa yungib. Sa isang hadith ay pumupunta ito sa paglubog nito sa ilalim ng Trono. Sinasabi ng mga kritiko na ito ay isang mundong hindi gumagalaw na iniikutan ng araw.
Sinasabi ng Qur'an 36:38 na umiinog ang araw sa landas nito, at sinasabi ng 21:33 na lumalangoy ang bawat isa sa isang ligiran. Binabasa ito ng mga kritiko bilang ang araw na umiikot sa mundo.
Pagtutol
Sinasabi ng mga talata na gumagalaw ang araw sa sarili nitong ligiran. Hindi nila sinasabi kung sa palibot ng ano. Gumagalaw nga ang araw: dinadala nito ang mga planeta sa palibot ng gitna ng galaxy.
Sa 2:258 ay sinasabi ni Abraham na pinararating ng Diyos ang araw mula sa silangan. Ipinagpapalagay niyan na gumagalaw ang araw at hindi gumagalaw ang mundo.
Pagtutol
Iyan ang araw ayon sa pagkakita ng lahat. Gumagana ang hamon sa anumang modelo: ang Diyos (﷾) lamang ang makapagpapasikat dito sa kanluran. Sinasabi pa rin ng mga tao na sumisikat ang araw.
Sa 18:17 ay gumagalaw ang araw sa kanan at sa kaliwa ng yungib.
Pagtutol
Laging mula sa kinatatayuan ng isang tao ang kanan at kaliwa. Dito ay ang mga natutulog sa yungib. Isa iyong tanaw, hindi isang pag-angkin tungkol sa kung ano ang umiikot sa ano.
Inilagay ni Ibn Kathir ang araw sa ikaapat na globo nito, at binuod ang isang pagkakasunod ng mga planeta sa mga langit.
Pagtutol
Totoo. Iyon ang astronomiya ng kanyang panahon, na pinaniwalaan ng halos bawat maalam na tao bago si Copernicus. Paliwanag niya iyon, hindi ang talata. Siya mismo ang nagsabi na ang punto lamang niya ay ang pitong langit.
Sinasabi ng Sahih al-Bukhari 3199 na pumupunta ang araw sa paglubog nito upang magpatirapa sa ilalim ng Trono.
Pagtutol
Ipinapaliwanag ng hadith ang 36:38 at walang sinasabi tungkol sa kung ano ang iniikutan ng araw. Nasa ibabaw ng lahat ng nilikha ang Trono, kaya nasa ilalim nito ang araw saanman ito naroroon. Nasa sarili nitong pahina ang buong sagot.
Ang pananaw ng Islam
Walang talatang nagsasabing umiikot ang araw sa mundo. Binibigyan ng Qur'an ang araw at ang buwan ng kanya-kanyang ligiran, at nagsasalita tungkol sa pagsikat at paglubog ng araw ayon sa pagkakita rito ng mga tao.
Sinasabi ng Qur'an na ang araw at ang buwan ay kapwa lumalangoy sa sarili nilang bilugang landas, at walang pinapangalanang gitna.
Dinadala ng araw ang mga planeta sa palibot ng gitna ng Milky Way, sa loob ng mga 230 milyong taon.
Inilalarawan ng mga talata tungkol sa pagsikat ng araw, sa yungib at sa buwang sumusunod sa araw ang langit ayon sa pagkakita rito mula sa lupa. Binabasa ni al-Tabari ang ‘sumusunod’ bilang ang buwang sumisikat pagkatapos lumubog ang araw.
Binabasa rin ang “para sa isang pagtitigilan para rito” sa 36:38 bilang isang panahon: ang wakas ng landas ng araw kapag nagwakas ang mundo.
Ang astronomiyang mundo ang gitna ng mga tagapagpaliwanag ay ang agham ng kanilang panahon, hindi ang mga salita ng Qur'an.