Maikling sagot
Hindi. Hinihiling ng Qur'an na subukin ito, hindi tanggapin nang basta-basta. Iisang salita ang ginagamit nito, ayat (mga tanda), para sa sarili nitong mga talata at para sa mga bagay ng paglikha. Tinatawag na mga tanda ang ulan, ang mga sasakyang-dagat sa dagat, ang gabi at ang araw, at ang maraming wika at kulay ng sangkatauhan. Paulit-ulit nitong sinasabihan ang bumabasa na tingnan ang mga ito at mag-isip. Nagtatakda rin ito ng pagsubok para sa sarili nito: kung nagmula ito sa iba bukod sa Diyos (﷾), makatatagpo sana ang mga tao rito ng maraming pagkakasalungatan. Sinasabihan nito ang mga taong umaangkin ng pagtatangi ng Diyos (﷾) para sa kanilang sarili lamang na dalhin ang kanilang patunay. Sinisisi nito ang mga taong sumusunod sa kanilang mga ninuno nang hindi nag-iisip. At ang unang pagkasi sa Propeta (ﷺ) ay nagsasalita tungkol sa Diyos (﷾) na nagtuturo sa pamamagitan ng panulat. Kaya sa Islam, ang pananampalataya ay pagtitiwalang itinayo sa ebidensiya, hindi bulag na pagtitiwala.
Buong paliwanag
Tinatawag na tanda ang paglikha
Iisang salita ang ginagamit ng Qur'an, ayat (mga tanda), para sa sarili nitong mga talata at para sa mga bagay ng paglikha. Itinuturo nito ang langit, ang ulan, ang mga hayop at ang mga hangin. Itinuturo nito ang maraming wika at kulay ng tao. Sinasabi nito na bawat isa ay tanda para sa mga taong gumagamit ng kanilang isip. Pinupuri rin nito ang mga nag-iisip nang malalim tungkol sa paglikha at nagpapasyang hindi ito ginawa nang walang saysay.
“Tunay na sa pagkalikha sa mga langit at lupa, sa pagsasalit-salitan ng gabi at maghapon, sa mga sasakyang-dagat na naglalayag sa dagat kalakip ng ipinakikinabang nito sa mga tao, sa anumang pinababa ni Allāh mula sa langit na tubig saka nagbigay-buhay Siya sa pamamagitan nito sa lupa matapos ng kamatayan nito at nagkalat Siya rito ng bawat gumagalaw na nilalang, at sa pagpihit sa mga hangin at mga ulap na pinagsisilbi sa pagitan ng langit at lupa ay talagang mga tanda para sa mga taong nakapag-uunawa.”
“Kabilang sa mga tanda Niya ang pagkakalikha ng mga langit at lupa at ang pagkakaiba-iba ng mga wika ninyo at mga kulay ninyo. Tunay na sa gayon ay talagang may mga tanda para sa mga nakaaalam.”
“Sa lupa ay may mga tanda para sa mga nakatitiyak, at sa mga sarili ninyo. Kaya hindi ba kayo nakakikita?”
“Tunay na sa pagkalikha sa mga langit at lupa at pagsasalit-salitan ng gabi at maghapon ay talagang may mga tanda ukol sa mga may isip, na mga umaalaala kay Allāh nang nakatayo o nakaupo o nakahiga sa mga tagiliran nila at nag-iisip-isip sa pagkalikha sa mga langit at lupa, [na nagsasabi]: Panginoon namin, hindi Ka lumikha nito nang walang-saysay. Kaluwalhatian sa Iyo, kaya magsanggalang Ka sa amin sa pagdurusa sa Apoy.”
| Talata | Ang tanda |
|---|---|
| 2:164 | Ang langit, ang ulan, ang mga barko, ang mga hayop at ang mga hangin. |
| 30:22 | Ang maraming wika at kulay ng sangkatauhan. |
| 51:20-21 | Ang lupa, at ang sariling pagkatao ng mga tao. |
| 3:190-191 | Ang mga langit at ang lupa, at ang gabi at araw. |
Hinihiling ng Qur'an na pag-aralan ito
Itinatanong ng Qur'an kung bakit hindi taimtim na sinisikap ng mga tao na unawain ito. Ipinapangako rin nito na ipakikita ang mga tanda nito sa mundo at sa mismong mga sarili ng mga tao, hanggang sa maging malinaw na ito ang katotohanan. Kaya hindi nito hinihiling na paniwalaan muna ito at unawain pagkatapos. Hinihiling nito sa bumabasa na tingnan ang mundo, buuin ang konklusyong itinuturo ng mundo, at pagkatapos ay bumalik sa Aklat.
“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān o sa mga puso ay may mga pampinid ng mga ito?”
“Magpapakita Kami sa kanila ng mga tanda Namin sa mga abot-tanaw at sa mga sarili nila hanggang sa luminaw para sa kanila na [ang Qur’ān na] ito ay ang katotohanan. Hindi ba nakasapat ang Panginoon mo na Siya sa bawat bagay ay Saksi?”
Patunay, hindi bulag na pagsunod
Nang angkinin ng mga tao na ang sarili lamang nilang pangkat ang papasok sa Paraiso, sinabihan sila ng Qur'an na dalhin ang kanilang patunay. Sinisisi nito ang mga sumusunod sa mga gawi ng kanilang mga ninuno kahit kulang sa karunungan ang kanilang mga ninuno. Ipinagbabawal nito ang pagsunod sa bagay na wala kang kaalaman. At sinasabihan nito ang Propeta (ﷺ) na tawagan ang mga tao sa Diyos (﷾) batay sa ebidensiyang kasinlinaw ng paningin.
“Nagsabi sila: “Walang papasok sa Paraiso kundi mga Hudyo o mga Kristiyano.” Iyon ay mga pinakamimithi nila. Sabihin mo: “Magbigay kayo ng patotoo ninyo kung kayo ay mga tapat.””
“Kapag sinabi sa kanila: “Sumunod kayo sa pinababa ni Allāh” ay nagsasabi sila: “Bagkus sumusunod kami sa nasumpungan namin sa mga magulang namin.” Kahit ba nangyaring ang mga magulang nila ay hindi nakapag-uunawa ng anuman at hindi napapatnubayan?”
“Huwag kang tumalunton sa anumang walang ukol sa iyo hinggil doon na isang kaalaman. Tunay na ang pandinig, ang paningin, at ang puso, ang bawat isa sa mga iyon ay laging pinananagutan.”
“Sabihin mo: “Ito ay landas ko. Nag-aanyaya ako tungo [sa pagsamba] kay Allāh batay sa isang pagkatalos, ako at ang sinumang sumunod sa akin. Kaluwalhatian kay Allāh! Hindi ako kabilang sa mga tagapagtambal.””
Dalhin ang iyong patunay
Pag-aralan nang maingat ang Qur'an
Manalangin para sa higit na kaalaman
Sundin ang iyong mga ninuno nang hindi nag-iisip
Sundin ang hindi mo nalalaman
Nag-uutos ang Qur'an ng kaalaman
Nagsisimula ang unang pagkasi sa Propeta (ﷺ) sa salitang iqra, na nangangahulugang bumasa o magpahayag. Nagsasalita ito tungkol sa Diyos (﷾) na nagtuturo sa pamamagitan ng panulat. Tinuturuan din ng Qur'an ang mananampalataya na manalangin para sa higit pang kaalaman.
“Bumasa ka sa ngalan ng Panginoon mo na lumikha, lumikha sa tao mula sa isang malalinta. Bumasa ka at ang Panginoon mo ay ang Pinakamapagbigay, na nagturo sa pamamagitan ng panulat, nagturo sa tao ng hindi nito nalaman.”
“Kaya napakataas si Allāh, ang Haring Totoo. Huwag kang magmadali sa pagbigkas ng Qur’ān bago pa matapos sa iyo ang pagkasi nito at magsabi ka: “Panginoon ko magdagdag Ka sa akin ng kaalaman.””
Ang pagsubok na itinatakda ng Qur'an para sa sarili nito
Ang bawat aklat na nag-aangking mula sa Diyos (﷾) ay dapat suriin, at itinatakda ng Qur'an ang pagsubok sa sarili nitong mga salita. Sinasabi nito na ang aklat mula sa iba bukod sa Diyos (﷾) ay maglalaman ng maraming pagkakaiba-iba (maraming pagkakasalungatan). Kaya sinasabihan ang mga bumabasa na pag-aralan ito nang maingat. Gumagawa rin ito ng pag-angkin tungkol sa kasaysayan: na iingatan ito ng Diyos (﷾) laban sa pagkasira. Maaaring suriin ng sinuman ang pag-angking iyon sa pamamagitan ng mga manuskrito.
“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”
“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”
Pagsuri kung saan nagmula ang Qur'an
Kailangang suriin ang pag-angking mula sa Diyos (﷾). Sumasang-ayon ba ang aklat sa sarili nito? Tapat ba ito sa kasaysayan? Matutunton ba natin kung paano ito umabot sa atin, at sa pamamagitan nino? Mismong ang mga tanong na ito ang inaanyayahan ng Islam. Dinala ang Qur'an ng mga taong nakasaulo nito, at isinulat ito mula pa sa simula. Itinuturo rin nito na bago ito dumating, hindi marunong bumasa o sumulat ang Propeta (ﷺ). Kaya hindi niya ito makokopya mula sa isang aklat.
“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”
“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”
“Hindi ka dati bumibigkas bago pa nito ng anumang aklat at hindi ka nagsusulat nito sa pamamagitan ng kanan mo [dahil] kung gayon ay talagang nag-alinlangan ang mga tagapagpabula.”
Isinalaysay ni Zayd ibn Thabit na matapos mapatay sa Yamama ang marami sa mga nakasaulo ng Qur'an, hiniling sa kanya ni Abu Bakr na tipunin ang Qur'an sa iisang tomo, at ipinaalala sa kanya na siya ang dating sumusulat ng kapahayagan para sa Sugo ni Allah. Tinipon ito ni Zayd mula sa mga nakasulat na piraso at mula sa alaala ng mga tao, at ang natapos na kopya ay napunta mula kay Abu Bakr kay Umar at pagkatapos ay kay Hafsa.
Talata por talata
Qur'an 2:3 — Surah Al-Baqarah, talata 3
“na mga sumasampalataya sa nakalingid, nagpapanatili sa pagdarasal, at mula sa itinustos Namin sa kanila ay gumugugol,”
Sinipi para sa
Pinupuri ang mga mananampalataya dahil sumasampalataya sila sa nakalingid, na itinuturing ng mga kritiko na paniniwala nang walang ebidensiya.
Ang tugon
Ang nakalingid ay ang hindi nakikita mula rito, gaya ng Diyos (﷾) Mismo, ng mga anghel at ng buhay pagkatapos ng kamatayan. Hindi hinihiling ng Qur'an sa sinuman na tanggapin ang mga ito nang walang anumang pinagbabatayan. Itinuturo muna nito ang mga tandang nakikita, at isang Aklat na nag-aanyayang subukin ito. Pagkatapos ay tinatanggap ang nakalingid batay sa salita ng isang pinagmulang napatunayang totoo. Ganoon din ang ginagawa ng mga tao sa mga ulat tungkol sa mga lugar na hindi pa nila napupuntahan.
Kung saan ito humahantong — Nakasandig sa nakikita at nasusuri ang paniniwala sa nakalingid, kaya hindi ito bulag na pananampalataya.
The Selfish Gene (1976), kabanata 11
Sa kabanata tungkol sa mga meme, inilalarawan nito ang pananampalataya bilang bulag na pagtitiwalang hawak nang walang ebidensiya, at kahit salungat sa ebidensiya.
Sinipi para sa
Ang pananampalataya ay nangangahulugang bulag na pagtitiwala, kapag walang ebidensiya at maging laban dito.
Ang tugon
Maaaring inilalarawan niyan ang ilang relihiyon, ngunit hindi nito inilalarawan ang Qur'an. Humihingi ng patunay ang Qur'an at kinokondena ang bulag na pagsunod. Sinasabihan nito ang mga tao na tingnan ang mga tanda sa lupa at sa mismong mga sarili nila.
Kung saan ito humahantong — Ang ideya ng Qur'an tungkol sa pananampalataya ay pagtitiwalang itinayo sa ebidensiya, ang kabaligtaran ng bulag na pagtitiwala.
Mga pananaw
Ang pananampalataya bilang bulag na pagtitiwala
Naniniwala ang ilang kritiko ng relihiyon na ang pananampalatayang panrelihiyon, sa likas nitong katangian, ay nangangahulugang paniniwala nang walang ebidensiya.
Inilalarawan ni Richard Dawkins, isang biyologong Briton at manunulat na ateista, ang pananampalataya bilang bulag na pagtitiwala, na pinanghahawakan nang walang ebidensiya at maging laban dito.
Pagtutol
Maaaring inilalarawan ni Dawkins ang pananampalataya ng ilang tao, ngunit hindi ang sa Qur'an. Humihingi ng patunay ang Qur'an, at sinisisi ang pagsunod sa mga ninuno nang walang kaalaman. Isinasandig nito ang sarili nitong katwiran sa ebidensiyang matitimbang ng sinuman: isang maayos na paglikha, at isang Aklat na nag-aanyayang hanapan ito ng mga pagkakasalungatan.
Ang pananaw ng Islam
Nakasandig sa mga tanda ang pananampalataya sa Islam. Tumuturo ang paglikha sa Lumikha nito, at inaanyayahan ng Qur'an ang mga tao na suriin ang sarili nitong mga pag-angkin. Sinabihan ang Propeta (ﷺ) na tawagan ang mga tao batay sa malinaw na ebidensiya.
Tinatawag ng Qur'an na mga tanda ang mga bagay ng paglikha at sinasabihan ang mga bumabasa nito na pagnilayan ang mga ito.
Nag-aalok ang Qur'an ng pagsubok sa sarili nitong pinagmulan: ang aklat mula sa iba bukod sa Diyos (﷾) ay maglalaman ng maraming pagkakaiba-iba.
Humihingi ng patunay ang Qur'an mula sa mga umaangkin ng pagtatangi ng Diyos (﷾) para sa kanilang sarili lamang. Sinisisi nito ang mga taong sumusunod sa kanilang mga ninuno nang walang kaalaman.
Sinabihan ang Propeta (ﷺ) na tawagan ang mga tao sa Diyos (﷾) batay sa ebidensiyang kasinlinaw ng paningin.
Nagmumula sa iisang Diyos (﷾) ang paglikha at ang pagkasi. Kaya tumuturo sa iisang katotohanan ang mga tanda sa mundo at ang mga talata ng Aklat.