Iniuutos ba ng Bibliya ang kamatayan para sa pag-alis sa pananampalataya, at paano ito ihahambing sa Islam?

“Kung ang iyong kapatid, ang anak ng iyong ina, o ang iyong anak na lalaki, o ang iyong anak na babae, o ang asawa ng iyong sinapupunan, o ang iyong kaibigan, na gaya ng iyong sariling kaluluwa, ay humikayat sa iyo nang lihim, na sinasabi, Tayo'y yumaon at maglingkod sa ibang mga diyos, na hindi mo nakilala, ikaw, ni ng iyong mga magulang; Samakatuwid baga'y sa mga diyos ng mga bayan na nasa palibot ninyo, malapit sa iyo, o malayo sa iyo, mula sa isang dulo ng lupa hanggang sa kabilang dulo ng lupa; Huwag kang papayag sa kanya, ni makikinig man sa kanya; ni ang iyong mata ay mahahabag sa kanya, ni patatawarin mo man, ni ikukubli mo man siya: Kundi tiyak na papatayin mo siya; ang iyong kamay ang mauuna sa kanya upang siya'y patayin, at pagkatapos ay ang kamay ng buong bayan. At babatuhin mo siya ng mga bato, hanggang sa siya'y mamatay; sapagkat sinikap niyang ilayo ka sa PANGINOON mong Diyos, na naglabas sa iyo mula sa lupain ng Ehipto, mula sa bahay ng pagkaalipin.”

“Kung may masumpungan sa gitna ninyo, sa alinman sa iyong mga pintuang-bayan na ibinibigay sa iyo ng PANGINOON mong Diyos, na lalaki o babae, na gumawa ng kasamaan sa paningin ng PANGINOON mong Diyos, sa pagsalangsang sa kanyang tipan, At yumaon at naglingkod sa ibang mga diyos, at sumamba sa mga iyon, maging sa araw, o sa buwan, o sa alinman sa hukbo ng langit, na hindi ko iniutos; At isinaysay ito sa iyo, at narinig mo ito, at sinisiyasat mo nang masikap, at, narito, ito'y totoo, at tiyak ang bagay, na ang gayong karumal-dumal ay ginawa sa Israel: Kung magkagayo'y ilalabas mo ang lalaking iyon o ang babaing iyon, na gumawa ng masamang bagay na iyon, sa iyong mga pintuang-bayan, ang lalaking iyon nga o ang babaing iyon, at babatuhin mo sila ng mga bato, hanggang sa sila'y mamatay. Sa bibig ng dalawang saksi, o ng tatlong saksi, papatayin ang karapat-dapat sa kamatayan; ngunit sa bibig ng isang saksi ay hindi siya papatayin.”

“At sila'y pumasok sa isang tipan upang hanapin ang PANGINOONG Diyos ng kanilang mga magulang ng kanilang buong puso at ng kanilang buong kaluluwa; Na ang sinumang hindi hahanap sa PANGINOONG Diyos ng Israel ay papatayin, maging maliit o malaki, maging lalaki o babae.”

“Ang lalaki man o babae na may espiritung sumasanib, o isang manggagaway, ay tiyak na papatayin: babatuhin sila ng mga bato: ang kanilang dugo ay sasakanila.”

“Huwag ninyong isiping ako'y naparito upang sirain ang kautusan, o ang mga propeta: hindi ako naparito upang sirain, kundi upang ganapin. Sapagkat katotohanang sinasabi ko sa inyo, Hanggang sa mawala ang langit at ang lupa, ang isang tuldok o isang kudlit ay hindi mawawala sa kautusan, hanggang sa maganap ang lahat.”

“Kaya ang sinumang lumabag sa isa sa pinakamaliit na utos na ito, at magturo nang gayon sa mga tao, ay tatawaging pinakamaliit sa kaharian ng langit: ngunit ang sinumang tumupad at magturo ng mga ito, ay tatawaging dakila sa kaharian ng langit.”

Itinatanong nito kung dapat bang pagtiisan ang mga erehe, at sumasagot na nararapat silang ihiwalay sa mundo sa pamamagitan ng kamatayan gayundin sa Simbahan. Dalawang ulit na binabalaan ng Simbahan ang isang erehe; kung mananatili siyang matigas, itinitiwalag siya nito at ibinibigay sa sekular na hukuman upang patayin.

Itinatala nito na ang pilosopong si Giordano Bruno ay nilitis ng Inkisisyon, hinatulang erehe, ibinigay sa sekular na kapangyarihan, at sinunog sa Roma noong Pebrero 1600.

“Tunay na ang mga sumampalataya, pagkatapos tumangging sumampalataya, pagkatapos sumampalataya, pagkatapos tumangging sumampalataya, pagkatapos nadagdagan ng kawalang-pananampalataya, hindi mangyayaring si Allāh ay ukol magpatawad sa kanila at hindi ukol magpatnubay sa kanila sa isang landas.”

“Nagtatanong sila sa iyo tungkol sa Buwang Pinakababanal: sa pakikipaglaban dito. Sabihin mo: Ang isang pakikipaglaban dito ay isang malaking [kasalanan] samantalang ang isang pagsagabal sa landas ni Allāh, ang isang kawalang-pananampalataya sa Kanya, [ang isang paghadlang] sa pagpasok sa Masjid na Pinakababanal, at ang isang pagpapalayas sa mga naninirahan [malapit] dito ay higit na malaking [kasalanan] sa ganang kay Allāh. Ang panliligalig [ng pagtatambal] ay higit na malaking [kasalanan] kaysa sa pagpatay. Hindi sila titigil na kumakalaban sa inyo hanggang sa magpatalikod sila sa inyo palayo sa relihiyon ninyo kung makakakaya sila. Ang sinumang tumalikod kabilang sa inyo sa relihiyon niya at namatay habang siya ay isang tagatangging sumampalataya, ang mga iyon ay nawalang-kabuluhan ang mga gawa nila sa Mundo at Kabilang-buhay. Ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Apoy; sila ay doon mga mananatili.”

“O mga sumampalataya, ang sinumang tatalikod kabilang sa inyo sa relihiyon niya ay papalitan ni Allāh ng mga taong umiibig Siya sa kanila at umiibig sila sa Kanya, na mga kaaba-aba sa mga mananampalataya, na mga makapangyarihan sa mga tagatangging sumampalataya, na nakikibaka ayon sa landas ni Allāh at hindi nangangamba sa paninisi ng isang naninisi. Iyon ay ang kagandahang-loob ni Allāh; nagbibigay Siya nito sa sinumang loloobin Niya. Si Allāh ay Malawak, Maalam.”

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”

“Sabihin mo: “Ang katotohanan ay mula sa Panginoon ninyo. Kaya ang sinumang lumuob ay sumampalataya siya, at ang sinumang lumuob ay tumanggi siyang sumampalataya.” Tunay na Kami ay naglaan para sa mga tagalabag sa katarungan ng isang apoy na papaligid sa kanila ang mga pader nito. Kung magpapasaklolo sila ay sasakloluhan sila ng isang tubig na gaya ng kumukulong langis, na iihaw sa mga mukha nila. Kay saklap ang inumin at kay sagwa ito bilang pahingahan!”

“Kung sakaling niloob ng Panginoon mo ay talaga sanang sumampalataya ang sinumang nasa lupa sa kabuuan nila nang lahatan. Kaya ikaw ba ay mamimilit sa mga tao hanggang sa sila ay maging mga mananampalataya?”

Isinalaysay ni Ikrima na nang sunugin ni Ali ang ilang erehe, sinabi ni Ibn Abbas na hindi niya sila susunugin, dahil ipinagbawal ng Propeta (ﷺ) ang pagpaparusa sa sinuman sa parusa ni Allah na apoy. Ipapapatay na lamang niya sila, dahil sinabi ng Propeta: ang sinumang magpalit ng kanyang relihiyon, patayin ninyo siya.

Sa pagkomento sa tuntunin ni al-Khiraqi na ang isang tumalikod sa relihiyon, lalaki man o babae, na nasa hustong gulang at may matinong pag-iisip ay dapat anyayahang bumalik sa Islam sa loob ng tatlong araw bago ang anumang parusa, itinatala ni Ibn Qudamah, isang Hanbali na hurista, na ang pag-aanyaya sa tumalikod na magsisi ay ang pananaw ng karamihan sa mga iskolar, at na ito ang pasya ni Umar.

Naninindigan ang karaniwang aklat-gabay ng batas na Hanafi na ang isang babaeng tumalikod sa Islam ay hindi pinapatay. Pinipigil siya hanggang sa bumalik siya sa Islam.

Naninindigan si Ibn Qudamah, isang Hanbali na hurista, na bilang tuntunin, walang sinumang maaaring magsagawa ng isang takdang parusa (hadd) maliban sa pinuno (imam) o sa itinalaga niyang kumilos para sa kanya. Ang tanging eksepsiyong pinahihintulutan niya ay isang lumang patakaran tungkol sa isang amo at sa sarili niyang alipin, na wala nang aplikasyon ngayon.

“Huwag kayong lumapit sa yaman ng ulila kundi sa [paraang] pinakamaganda hanggang sa umabot siya sa katindihan niya. Magpatupad kayo sa kasunduan; tunay na ang kasunduan ay laging pinananagutan.”