Maikling sagot
Hindi. Sa Islam, ang bawat tao ay direktang bumabaling sa Diyos (﷾), nang walang pari, santo o tagapamagitan. Sinasabi ng Qur'an na malapit ang Diyos (﷾) at sinasagot Niya ang bawat tumatawag sa Kanya. Sinasabi nito na Siya ay higit na malapit sa isang tao kaysa sa sarili nitong ugat ng leeg, ang malaking ugat sa leeg. Ang isang Muslim na nagkasala ay umaamin sa Diyos (﷾) lamang, nagsisisi, at bumabalik sa Kanya. Nananatiling bukas ang pinto ng pagsisisi hanggang kamatayan. Itinuro ng Propeta (ﷺ) na ang pagtawag sa Diyos (﷾) ay pagsamba mismo, kaya nauukol ito sa Diyos (﷾) lamang. Sinabi pa nga niya sa sarili niyang anak na si Fatimah na wala siyang maitutulong sa kanya laban kay Allah (﷾). Ang imam ay nangunguna sa pagdarasal at nagtuturo, ngunit hindi siya nakikinig ng kumpisal at hindi nagbibigay ng kapatawaran. Ang sagot ng Islam ay ang Diyos (﷾) Mismo ang nagpapatawad.
Buong paliwanag
Malapit ang Diyos (﷾) at sinasagot Niya ang tumatawag
Ipinahahayag ng Qur'an na malapit ang Diyos (﷾). Naririnig Niya ang bawat taong tumatawag sa Kanya, at sumasagot Siya. Siya ay higit na malapit sa isang tao kaysa sa ugat ng leeg nito, at nalalaman Niya ang ibinubulong ng sariling kaluluwa ng isang tao. Kaya walang kailangang magdala ng panalangin sa Kanya. Walang anuman tungkol sa Kanyang lingkod ang nakatago sa Kanya.
“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”
“Talaga ngang lumikha Kami sa tao, habang nakaaalam Kami sa anumang isinusulsol sa kanya ng sarili niya at Kami ay higit na malapit sa kanya kaysa sa ugat ng leeg.”
“Nagsabi ang Panginoon ninyo: “Dumalangin kayo sa Akin, tutugon Ako sa inyo.” Tunay na ang mga nagmamalaki sa palayo [pagbukod-tangi sa Akin sa] pagsamba sa Akin ay papasok sa Impiyerno na mga nagpapakaaba.”
Tuwirang napupunta sa Diyos (﷾) ang pagsisisi
Pinatawad ang unang kasalanan ng tao sa salaysay ng Qur'an nang walang tagapamagitan at walang handog. Walang sinisi si Adan at ang kanyang asawa. Magkasama nilang sinabi sa kanilang Panginoon na nilabag nila ang katarungan sa kanilang sarili, at bumaling ang Diyos (﷾) kay Adan nang may awa. Bukas ang parehong pinto sa bawat tao hanggang kamatayan. Sinasabihan ng Qur'an kahit ang mga nagkasala nang mabigat na huwag mawalan ng pag-asa. Sinasabi rin nito na binubura ng mabubuting gawa ang masasama.
“Nagsabi silang dalawa: “Panginoon namin, lumabag kami sa katarungan sa mga sarili namin. Kung hindi Ka magpapatawad sa amin at maaawa sa amin, talagang kami nga ay magiging kabilang sa mga lugi.””
“Saka nakatanggap si Adan mula sa Panginoon nito ng mga salita [ng paghingi ng kapatawaran] saka tumanggap Siya sa pagbabalik-loob nito. Tunay na Siya ay ang Palatanggap ng pagbabalik-loob, ang Maawain.”
“Sabihin mo [O Propeta na sinabi Ko]: “O mga lingkod Ko na nagpakalabis laban sa mga sarili nila, huwag kayong masiraan ng loob sa awa ni Allāh; tunay na si Allāh ay nagpapatawad sa mga pagkakasala nang lahatan. Tunay na Siya ay ang Mapagpatawad, ang Maawain.””
“Ang pagbabalik-loob ay hindi ukol [tanggapin] sa mga gumagawa ng mga masagwang gawa; hanggang sa nang dumalo sa isa sa kanila ang kamatayan ay nagsabi siya: “Tunay na ako ay nagbalik-loob ngayon,” at hindi [ukol tanggapin] sa mga namamatay samantalang sila ay mga tagatangging sumampalataya. Ang mga iyon ay naghanda Kami para sa kanila ng isang pagdurusang masakit.”
“Magpanatili ka ng pagdarasal sa dalawang dulo ng maghapon at sa bahagi ng gabi. Tunay na ang mga magandang gawa ay nag-aalis sa mga masagwang gawa. Iyon ay isang paalaala para sa mga tagapag-alaala.”
Isang awang walang tagapamagitan
Itinuro ng Propeta (ﷺ) na iningatan ng Diyos (﷾) ang siyamnapu't siyam na bahagi ng Kanyang awa para sa Kanyang sarili at ipinadala ang isang bahagi sa lupa. Itinuro niya na tumatakbo ang Diyos (﷾) sa lingkod na lumalapit sa Kanya nang naglalakad. Isinusulat ang isang mabuting gawa nang sampu hanggang pitong daang ulit, at ang isang masamang gawa nang isang beses lamang. Kaya walang pari o simbahang makapagbibigay ng kapatawaran sa ngalan ng Diyos (﷾). Kahit ang mabubuting gawa ay hindi nagkakamit ng Paraiso sa sarili nila. Pumapasok ang isang tao rito dahil sa awa ng Diyos (﷾), na hinihingi niya sa Diyos (﷾) Mismo.
Narinig ni Abu Hurayra ang Propeta (ﷺ) na nagsasabing hinati ni Allah ang awa sa isandaang bahagi, iningatan ang siyamnapu't siyam sa Kanyang Sarili at ipinadala ang isang bahagi sa lupa; mula sa iisang bahaging iyon ay nagpapakita ng awa sa isa't isa ang lahat ng nilalang, kaya iniaangat ng isang kabayong babae ang kanyang kuko mula sa kanyang anak dahil sa takot na matapakan ito. Nasa Sahih Muslim 2752 din.
Isinalaysay ng Propeta (ﷺ) na sinasabi ni Allah: Ako ay ayon sa iniisip ng Aking alipin tungkol sa Akin, at Ako ay kasama niya kapag inaalaala niya Ako; kung lumapit siya sa Akin nang isang dangkal, lumalapit Ako sa kanya nang isang braso, at kung pumunta siya sa Akin nang naglalakad, pumupunta Ako sa kanya nang tumatakbo. Nasa Sahih Muslim 2675 din.
Isinalaysay ni Ibn Abbas na ang Propeta (ﷺ), sa pagsasalaysay ng sinabi ng kanyang Panginoon, ay nagturo: ang mabuting gawang binalak ngunit hindi ginawa ay isinusulat bilang isang buong mabuting gawa; kapag ginawa ito, isinusulat ito nang sampu hanggang pitong daang ulit, o higit pa; ang masamang gawang binalak ngunit hindi ginawa ay isinusulat bilang isang buong mabuting gawa; kapag ginawa ito, isinusulat ito bilang iisang masamang gawa lamang. Nasa Sahih Muslim 131 din.
Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinuman ang maliligtas ng kanyang mga gawa. Nang tanungin kung kasama roon siya, sinabi niya: kahit ako, maliban kung balutin ako ni Allah ng Kanyang awa. Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila na gumawa ng mabubuting gawa nang wasto, taos-puso at katamtaman.
- 99Mga bahagi ng Kanyang awa na itinabi Niya para sa Kanyang sarili
- 1Bahaging ipinadala Niya sa lupa
- 10 to 700Ulit na isinusulat ang isang mabuting gawa
- 1Ulit na isinusulat ang isang masamang gawa
Pagsamba ang pagtawag sa Diyos (﷾), kaya sa Diyos (﷾) lamang ito napupunta
Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang panalangin (du'a, na nangangahulugang pagtawag sa Diyos (﷾)) ay pagsamba mismo. Sa bawat pagdarasal ay sinasabi ng isang Muslim sa Diyos (﷾): “Sa Iyo [lamang] kami sumasamba at sa Iyo [lamang] kami nagpapatulong.” Kaya ang panalanging ipinadadala sa isang santo o isang anghel ay nagbibigay ng bahagi ng pagsamba sa iba bukod sa Diyos (﷾). Sinasabi ng Qur'an na ang mga tinatawag bukod kay Allah (﷾) ay mga lingkod na tulad ng mga taong tumatawag sa kanila. Tinatanggihan din nito ang lumang dahilan na inilalapit lamang ng ganoong mga katulong ang mga tao kay Allah (﷾).
Isinalaysay ni al-Nu'man ibn Bashir na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang panalangin ay mismong pagsamba, at pagkatapos ay binigkas niya ang talata kung saan sinasabi ni Allah: manalangin kayo sa Akin at sasagutin Ko kayo (Qur'an 40:60).
“Sa Iyo [lamang] kami sumasamba at sa Iyo [lamang] kami nagpapatulong.”
“Tunay na ang mga dinadalanginan ninyo bukod pa kay Allāh ay mga lingkod na mga tulad ninyo. Kaya dumalangin kayo saka tumugon sila sa inyo, kung kayo ay mga tapat.”
“Pansinin, ukol kay Allāh ang relihiyong wagas. Ang mga gumagawa sa bukod pa sa Kanya bilang mga katangkilik [ay nagsasabi]: “Hindi kami sumasamba sa kanila kundi upang magpalapit sila sa amin kay Allāh sa kadikitan.” Tunay na si Allāh ay maghahatol sa pagitan nila hinggil sa anumang sila hinggil doon ay nagkakaiba-iba. Tunay na si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa sinumang sinungaling [nag-uugnay sa Kanya ng katambal,] na palatangging sumampalataya.”
Kahit ang Propeta (ﷺ) ay hindi makapagbibigay ng kapatawaran
Sinasabihan ng Qur'an ang Propeta (ﷺ) na sabihing wala siyang kapangyarihang magdulot ng pakinabang o pinsala kahit sa kanyang sarili. Nang bigyang-babala niya ang sarili niyang pamilya, sinabi niya sa kanyang anak na si Fatimah na wala siyang maitutulong sa kanya laban kay Allah (﷾). Itinuturo nga ng Islam na sa Araw ng Paghuhukom ay may ilang mamamagitan (makikiusap para sa iba), ngunit ang mga pinahintulutan lamang ng Diyos (﷾). Walang sinuman sa buhay na ito ang namamagitan sa isang tao at sa kanyang Panginoon.
“Sabihin mo: “Hindi ako nakapagdudulot para sa sarili ko ng pakinabang ni pinsala maliban sa niloob ni Allāh. Kung sakaling nangyaring ako ay nakaaalam sa nakalingid, talaga sanang nakapagparami ako ng kabutihan at hindi sumaling sa akin ang kasagwaan. Walang iba ako kundi isang mapagbabala [ng parusa] at isang mapagbalita ng nakagagalak [na gantimpala] para sa mga taong sumasampalataya [sa mensahe ko].””
Isinalaysay ni Abu Hurayra na nang bumaba ang talatang nag-uutos na balaan ang pinakamalapit na mga kamag-anak (Qur'an 26:214), tinawag ng Propeta (ﷺ) ang Quraysh, ang kanyang tiyuhing si al-Abbas, ang kanyang tiyahing si Safiyya at ang kanyang anak na si Fatima, at sinabi sa bawat isa na hindi niya sila matutulungan kahit kaunti laban kay Allah; maaaring hingin sa kanya ni Fatima ang anumang gusto niya, ngunit hindi niya ito matutulungan kahit kaunti laban kay Allah.
“Sa Araw na iyon ay hindi magpapakinabang ang pamamagitan maliban sa sinumang nagpahintulot doon ang Napakamaawain at nalugod Siya roon sa sinasabi.”
Ang pinanghahawakan ng mga Kristiyano
Ngayon ang pananaw ng Kristiyano. Itinuturo ng mga simbahang Katoliko at Ortodokso na pinatatawad ng isang pari ang mga kasalanan sa sakramento ng kumpisal, isang ritwal ng simbahan. Sinasabi nila na ibinigay ni Kristo ang awtoridad na ito sa mga apostol, ang kanyang mga piniling alagad, at binabasa nila ang Juan 20:23 sa ganitong paraan. Hindi hinihingi ng karamihan sa mga simbahang Protestante ang pagkukumpisal sa pari. Ngunit pinaniniwalaan nilang lahat na si Kristo ang iisang tagapamagitan sa pagitan ng Diyos (﷾) at ng mga tao. Pinaniniwalaan nila na pinatatawad ang kasalanan sa pamamagitan lamang ng kanyang handog.
“Ang sinumang patawarin ninyo ng kanilang mga kasalanan, ay pinatatawad sila; at ang sinumang panatilihin ninyo ang kanilang mga kasalanan, ay pinananatili.”
“Sapagkat may isang Diyos, at may isang tagapamagitan sa Diyos at sa mga tao, ang taong si Kristo Jesus;”
| Paniniwala | Islam | Katoliko at Ortodokso | Karamihan sa mga Protestante |
|---|---|---|---|
| Kailangan ang pangungumpisal sa isang pari | |||
| Isang tagapamagitan sa pagitan ng Diyos (﷾) at ng mga tao | |||
| Kapatawaran sa pamamagitan ng isang hain |
- Oo
- Hindi
Sa Islam, malapit ang Diyos (﷾), at pinatawad sina Adan at ang kanyang asawa nang walang tagapamagitan at walang hain.
Ang itinuro ni Jesus tungkol sa panalangin at kapatawaran
Sa kabilang direksiyon tumuturo ang sariling aral ni Jesus. Sa mga Ebanghelyo ay direkta niyang ipinadadala ang mga tao sa Diyos (﷾). Sinabihan niya silang manalangin sa Ama nang lihim, at sila mismo ang humingi sa Ama na patawarin sila. Sa kanyang talinghaga (isang kuwentong may aral) ng nawalang anak, tumakbo ang ama upang salubungin ang kanyang anak at pinatawad siya nang walang tagapamagitan. Ang maniningil ng buwis na humingi sa Diyos (﷾) ng awa sa sarili niyang mga salita ay umuwing inaring-ganap (matuwid sa harap ng Diyos (﷾)).
“Ngunit ikaw, kapag ikaw ay mananalangin, pumasok ka sa iyong silid, at kapag nailapat mo na ang iyong pinto, manalangin ka sa iyong Ama na nasa lihim; at ang iyong Ama na nakakikita sa lihim ay gagantihin ka nang hayag.”
“At patawarin mo kami sa aming mga utang, gaya naman namin na nagpatawad sa aming mga may utang.”
“At siya'y tumindig, at pumunta sa kanyang ama. Ngunit nang siya'y malayo pa, ay natanaw siya ng kanyang ama, at nahabag, at tumakbo, at niyakap siya sa leeg, at siya'y hinagkan.”
“Ngunit ang maniningil ng buwis, na nakatayo sa malayo, ay ayaw man lamang itingin ang kanyang mga mata sa langit, kundi dinadagukan ang kanyang dibdib, na nagsasabi, Diyos, mahabag ka sa akin na isang makasalanan. Sinasabi ko sa inyo, Ang taong ito ay umuwi sa kanyang bahay na inaring-ganap kaysa sa isa: sapagkat ang bawat nagmamataas ay ibababa; at ang nagpapakababa ay itataas.”
Talata por talata
1 Timoteo 2:5 — kabanata 2, talata 5
“Sapagkat may isang Diyos, at may isang tagapamagitan sa Diyos at sa mga tao, ang taong si Kristo Jesus;”
Sinipi para sa
Binabasa ito ng mga Kristiyano bilang pagtuturo na walang makararating sa Diyos kundi sa pamamagitan ni Kristo, na kapwa Diyos at tao.
Ang tugon
Ang talata mismo ang naghihiwalay sa “iisang Diyos” sa tagapamagitan, at tinatawag ang tagapamagitan na “ang taong si Kristo Jesus”. At tinuruan ni Jesus ang kanyang mga alagad na manalangin sa Ama nang lihim at humingi sa Ama na patawarin sila.
Kung saan ito humahantong — Pinananatiling hiwalay ng talata ang iisang Diyos (﷾) at ang taong si Kristo Jesus. Sa panalanging itinuro ni Jesus (Mateo 6:9-13), humihingi ang mga makasalanan sa Ama ng kapatawaran nang walang binabanggit na tagapamagitan.
Juan 14:6 — kabanata 14, talata 6
“Sinabi sa kanya ni Jesus, Ako ang daan, at ang katotohanan, at ang buhay: walang taong makapupunta sa Ama, kundi sa pamamagitan ko.”
Sinipi para sa
Sinabi ni Jesus na walang makapupunta sa Ama kundi sa pamamagitan niya, kaya ang bawat panalangin ay dapat dumaan kay Kristo.
Ang tugon
Si Jesus ang daan bilang sugong ang aral ay humahantong sa Diyos (﷾). Sa parehong Ebanghelyo ay sinasabi niya na ang buhay na walang hanggan ay ang makilala “ang iisang tunay na Diyos, at si Jesu-Kristo na iyong sinugo”. Ang daang itinuro niya ay ang manalangin nang direkta sa Ama, at ang sarili niyang huwarang panalangin ay walang pinangangalanang sinuman sa pagitan. Kahit sa bahaging pinasasabi sa kanya ng Juan na “humingi sa aking pangalan”, may idinadagdag siya. Hindi siya mananalangin sa Ama para sa kanila, dahil ang Ama mismo ang umiibig sa kanila (Juan 16:26-27).
Kung saan ito humahantong — Ang pagpunta sa Ama sa pamamagitan ni Jesus ay nangangahulugang pagsunod sa mensahe ng isinugo ng iisang Diyos (﷾). Hindi ito nangangahulugang pananalangin sa kanya o sa pamamagitan niya.
Juan 20:23 — kabanata 20, talata 23
“Ang sinumang patawarin ninyo ng kanilang mga kasalanan, ay pinatatawad sila; at ang sinumang panatilihin ninyo ang kanilang mga kasalanan, ay pinananatili.”
Sinipi para sa
Binabasa ito ng mga Katoliko at Ortodokso bilang pagbibigay ni Kristo sa mga apostol, at sa mga pari pagkatapos nila, ng kapangyarihang magpatawad ng mga kasalanan sa kumpisal.
Ang tugon
Wala itong pinangangalanang pagkasaserdote at walang mga kahalili, at wala itong sinasabi tungkol sa pagkukumpisal sa ibang tao. Sa Ebanghelyo ni Lucas, nakipag-usap ang maniningil ng buwis sa Diyos (﷾) lamang at umuwing inaring-ganap. Tumakbo ang ama ng nawalang anak upang salubungin siya habang malayo pa siya.
Kung saan ito humahantong — Walang anuman sa talata ang humihingi sa isang makasalanan na dumaan sa isang pari, at ipinapakita ng sariling aral ni Jesus ang kapatawarang direktang hinihingi sa Diyos (﷾).
Mga pananaw
Kristiyano
Nagmumula ang kapatawaran sa pamamagitan ni Kristo, ang iisang tagapamagitan. Nagkukumpisal din ang mga Katoliko at Ortodokso sa isang pari, na nagpapatawad sa ngalan ni Kristo. Karamihan sa mga Protestante ay direktang nagkukumpisal sa Diyos sa pamamagitan ni Kristo.
May iisang tagapamagitan sa pagitan ng Diyos at ng mga tao, si Kristo Jesus, at nagmumula sa kanya ang kapatawaran.
Pagtutol
Nagsasalita nga ang talata tungkol sa iisang tagapamagitan. Ngunit inihihiwalay nito ang “iisang Diyos” sa “ang taong si Kristo Jesus”. At ang panalanging itinuro ni Jesus ay humihingi sa Ama na magpatawad, nang walang binabanggit na handog at walang sinuman sa pagitan.
Sa Juan 20:23 ay binibigyan ni Jesus ang mga apostol ng awtoridad na magpatawad o magpanatili ng mga kasalanan. Pinaniniwalaan ng mga simbahang Katoliko at Ortodokso na napapasa ito sa kanilang mga pari.
Pagtutol
Nagsasalita nga ang talata tungkol sa pagpapatawad ng mga kasalanan. Ngunit wala itong pinangangalanang pagkasaserdote at walang mga kahalili, at wala itong sinasabi tungkol sa pagkukumpisal sa ibang tao. Sa sariling kuwento ni Jesus, ang maniningil ng buwis ay humingi sa Diyos (﷾) lamang at umuwing inaring-ganap. Nagtatanong ang Qur'an: “sino ang nagpapatawad sa mga pagkakasala kundi si Allāh”?
Ang pananaw ng Islam
Ang bawat tao ay direktang nakatayo sa harap ng Diyos (﷾). Naririnig Niya ang bawat tumatawag, pinatatawad ang sinumang taos na bumabaling sa Kanya, at hindi nangangailangan ng pari, santo o handog. Itinuro ng Propeta (ﷺ) sa mga tao na humingi sa Diyos (﷾) lamang.
Ipinahahayag ng Qur'an na malapit ang Diyos (﷾) at sinasagot Niya ang bawat tumatawag. Siya ay higit na malapit sa isang tao kaysa sa ugat ng leeg nito.
Ang panalangin ay pagsamba, kaya ang pananalangin sa o sa pamamagitan ng sinuman bukod sa Diyos (﷾) ay nagbibigay ng pagsamba sa isang nilikha.
Tinatanggihan ng Qur'an ang pag-aangkin na kailangan ang ibang mga nilalang upang ilapit ang mga tao sa Diyos (﷾).
Nagsisi sina Adan at ang kanyang asawa sa Diyos (﷾) sa sarili nilang mga salita. Pinatawad ng Diyos (﷾) si Adan nang walang tagapamagitan at walang handog.
Bukas ang pinto ng pagsisisi sa bawat tao hanggang kamatayan, gaano man kabigat ang kasalanan. At binubura ng mabubuting gawa ang masasama.
Ang mga sahih (matibay) na hadith ay mga ulat ng mga salita ng Propeta (ﷺ). Inilalarawan ng mga ito ang awa ng Diyos (﷾) sa bumabaling sa Kanya. Nagsasalita ang mga ito tungkol sa siyamnapu't siyam na bahagi ng awa na nasa Kanya, sa Kanyang pagtakbo upang salubungin ang lingkod, at sa pagpaparami ng mabubuting gawa.
Sinabi ng Propeta (ﷺ) sa sarili niyang anak na wala siyang maitutulong sa kanya laban kay Allah (﷾). Pinasasabi sa kanya ng Qur'an na wala siyang kapangyarihan kahit sa sarili niyang pakinabang o pinsala.
Ang pamamagitan (pakikiusap para sa iba) sa Araw ng Paghuhukom ay nauukol lamang sa mga pinahintulutan ng Diyos (﷾). Hindi ito isang tarangkahang kailangang daanan ng isang tao sa buhay na ito.
Itinuro ni Jesus sa mga tao na manalangin nang direkta sa Ama at sila mismo ang humingi sa Kanya ng kapatawaran.