Kailangan bang manumbalik ang relihiyon ni Jesus, at sino ang nagpanumbalik nito?

Ang salaysay ni Joseph Smith tungkol sa pangitain noong 1820: sinabihan siya na “hindi ako dapat sumapi sa alinman sa kanila, sapagkat silang lahat ay mali”, at na “ang lahat ng kanilang mga kredo ay karumal-dumal”.

Sinabi ng anghel na “may isang aklat na nakatago, nakasulat sa mga laminang ginto, na nagbibigay ng salaysay tungkol sa mga dating naninirahan sa kontinenteng ito”, na naglalaman ng “kabuuan ng walang hanggang Ebanghelyo”.

“Mula sa mga nagsabi: “Tunay na kami ay mga Kristiyano,” tumanggap Kami ng tipan sa kanila, ngunit lumimot sila sa isang bahagi mula sa ipinaalaala sa kanila kaya nag-udyok Kami sa pagitan nila ng pagkamuhi at pagkapoot hanggang sa Araw ng Pagbangon. Magbabalita sa kanila si Allāh hi‌nggil sa anumang dating pinaggagawa nila.”

“Kaya kapighatian ay ukol sa mga sumusulat ng kasulatan sa pamamagitan ng mga kamay nila, pagkatapos nagsasabi silang ito ay mula sa ganang kay Allāh upang bumili sila kapalit nito ng isang kaunting panumbas. Kaya kapighatian ay ukol sa kanila mula sa sinulat ng mga kamay nila at kapighatian ay ukol sa kanila mula sa nakakamit nila.”

Tungkol sa 1 Juan 5:7-8, iniuulat nito na ang mga salita tungkol sa Ama, sa Verbo at sa Espiritu Santo ay wala sa bawat kilalang manuskritong Griyego maliban sa walong huling manuskrito, at sa apat sa mga ito ay nakasulat ang mga salita sa gilid bilang isang huling dagdag; na walang Griyegong ama ng simbahan ang sumipi sa mga ito; at na wala ang mga ito sa bawat sinaunang salin maliban sa Latin.

Nagsisimula ang kredo sa: “Sumasampalataya kami sa iisang Diyos, ang Amang Makapangyarihan sa lahat, na lumikha ng lahat ng bagay na nakikita at hindi nakikita”. Ipinahayag ng konsilyo ang Anak bilang inianak ng Ama, tunay na Diyos mula sa tunay na Diyos, at “kaisa sa sustansiya” (homoousios) ng Ama, at kinondena ang mga nagsasabing may panahong hindi pa siya umiiral.

Ipinahayag ng konsilyo ang Espiritu Santo bilang Panginoon at Tagapagbigay ng buhay, na nagmumula sa Ama, at kasama ng Ama at ng Anak ay sama-samang sinasamba at niluluwalhati.

“[Banggitin] noong nagsabi si Jesus na anak ni Maria: “O mga anak ni Israel, tunay na ako ay sugo ni Allāh sa inyo bilang tagapagpatotoo para sa nauna sa akin na Torah at bilang tagapagbalita ng nakagagalak hinggil sa isang Sugo na darating matapos ko na, na ang pangalan niya ay Aḥmad.” Ngunit noong naghatid siya sa kanila ng mga malinaw na patunay ay nagsabi sila: “Ito ay isang panggagaway na malinaw.””

“Nagpababa Kami sa iyo ng Aklat kalakip ng katotohanan bilang tagapagpatotoo para sa nauna rito na kasulatan at bilang tagapagsubaybay rito. Kaya humatol ka sa pagitan nila ng ayon sa pinababa ni Allāh at huwag kang sumunod sa mga pithaya nila kapalit ng dumating sa iyo na katotohanan. Para sa bawat kabilang sa inyo ay gumawa Kami ng isang pagbabatas at isang pamamaraan. Kung sakaling niloob ni Allāh ay talaga sanang gumawa Siya sa inyo na nag-iisang kalipunan [sa pagbabatas] subalit [pinag-iiba kayo] upang sumubok Siya sa inyo sa ibinigay Niya sa inyo. Kaya mag-unahan kayo sa mga kabutihan. Tungo kay Allāh ang babalikan ninyo nang lahatan saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo dati kaugnay roon ay nagkakaiba-iba.”

“Ipinagbawal sa inyo ang namatay, ang dugo, ang laman ng baboy, at ang anumang inialay sa iba pa kay Allāh sa iba pa kay Allāh, ang nasakal, ang hinambalos, ang nalaglag, ang nasuwag, ang anumang kinainan ng mabangis na hayop maliban sa nakatay ninyo [bago namatay], ang inialay sa mga dambana, at na magsapalaran kayo sa pamamagitan ng mga tagdan. Iyon ay kasuwailan. Sa araw na ito ay nawalan ang mga tumangging sumampalataya ng pag-asa [na tatalikod kayo] sa Relihiyon ninyo, kaya huwag kayong matakot sa kanila at matakot kayo sa Akin. Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo, lumubos Ako sa inyo ng biyaya Ko at nalugod Ako para sa inyo sa Islām bilang relihiyon. Ngunit ang sinumang napilitan [kumain ng bawal] dahil sa kagutuman, nang hindi nagkakahilig sa pagkakasala, tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.ang namatay, ang dugo, ang laman ng baboy, at ang anumang inialay sa iba pa kay Allāh”

Sinabi ng isang Hudyong lalaki kay Umar ibn al-Khattab na kung ang talatang “Sa araw na ito bumuo Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo” ay ibinaba sa mga Hudyo, gagawin nilang kapistahan ang araw na iyon. Sumagot si Umar na alam na alam ng mga Muslim kung kailan at saan ito bumaba: sa isang Biyernes, habang nakatayo ang Propeta (ﷺ) sa Arafat noong paglalakbay-banal.

“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”

Dalawang pahinang pergamino na may mga bahagi ng Surah 18 hanggang 20 sa unang sulat na Hijazi. Noong 2015, pinetsahan ng Oxford Radiocarbon Accelerator Unit ang pergamino sa pagitan ng 568 at 645 CE, nang may 95.4 porsiyentong posibilidad, isang yugtong sumasaklaw sa buhay ng Propeta (ﷺ) (mga 570-632). Maliban sa maliliit na usapin ng pagbaybay, ang teksto sa mga pahina ay ang teksto ng mga surah na iyon gaya ng nasa Qur'an ngayon.

“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”

“...at siya ay may kaloob na isalin ang aklat, at iniutos ko sa kanya na huwag mag-angkin ng ibang kaloob, sapagkat hindi ko siya bibigyan ng ibang kaloob.”

Si Joseph ay may “kaloob na isalin ang mga lamina”, at inutusang “huwag mag-angkin ng ibang kaloob hanggang sa matupad ang aking layunin dito; sapagkat hindi kita bibigyan ng ibang kaloob hanggang sa ito ay matapos”.

Natanggap ni Joseph Smith ang mga lamina noong Setyembre 22, 1827. Nang matapos ang kanyang gawain, “hiningi ito ng sugo, ibinigay ko ito sa kanya; at nasa kanyang pag-iingat ito hanggang sa araw na ito” (Mayo 2, 1838).

Sinasabi ng sanaysay na ayon sa mga salaysay, inilalagay ni Joseph Smith ang mga pansalin o ang batong panakita sa loob ng isang sumbrero, isinusubsob ang kanyang mukha sa sumbrero, at binabasa nang malakas ang mga salita. Sinisipi nito si Emma Smith na ang mga lamina ay “madalas na nakapatong sa mesa nang walang anumang pagtatangkang itago ang mga ito, nakabalot sa isang maliit na lino na mantel”. Sinasabi rin nito na noong kabataan niya ay “gumamit siya ng batong panakita upang hanapin ang mga nawawalang bagay at ang nakabaong kayamanan”.

“Kaya hindi ba sila nagmumuni-muni sa Qur’ān? Kung sakaling ito ay mula sa ganang iba pa kay Allāh, talaga sanang nakatagpo sila rito ng pagkakaiba-ibang marami.”

Dalawang pahinang pergamino na may mga bahagi ng Surah 18 hanggang 20 sa unang sulat na Hijazi. Noong 2015, pinetsahan ng Oxford Radiocarbon Accelerator Unit ang pergamino sa pagitan ng 568 at 645 CE, nang may 95.4 porsiyentong posibilidad, isang yugtong sumasaklaw sa buhay ng Propeta (ﷺ) (mga 570-632). Maliban sa maliliit na usapin ng pagbaybay, ang teksto sa mga pahina ay ang teksto ng mga surah na iyon gaya ng nasa Qur'an ngayon.

Natanggap ni Joseph Smith ang mga lamina noong Setyembre 22, 1827. Nang matapos ang kanyang gawain, “hiningi ito ng sugo, ibinigay ko ito sa kanya; at nasa kanyang pag-iingat ito hanggang sa araw na ito” (Mayo 2, 1838).

“...at siya ay may kaloob na isalin ang aklat, at iniutos ko sa kanya na huwag mag-angkin ng ibang kaloob, sapagkat hindi ko siya bibigyan ng ibang kaloob.”