Inihula ba si Muhammad (ﷺ) sa Bibliya?

“Ako'y magbabangon para sa kanila ng isang Propeta mula sa gitna ng kanilang mga kapatid, na gaya mo, at ilalagay ko ang aking mga salita sa kanyang bibig; at sasalitain niya sa kanila ang lahat ng aking iuutos sa kanya. At mangyayari, na ang sinumang hindi makinig sa aking mga salita na kanyang sasalitain sa aking pangalan, ay aking sisingilin sa kanya.”

“At iutos mo sa bayan, na sinasabi, Kayo'y dadaan sa hangganan ng inyong mga kapatid na mga anak ni Esau, na naninirahan sa Seir; at sila'y matatakot sa inyo: mag-ingat nga kayong mabuti sa inyong sarili:”

“At hindi na lumitaw mula noon sa Israel ang isang propetang gaya ni Moises, na nakilala ng PANGINOON nang mukhaan,”

“at sa pagsabi nila: “Tunay na kami ay pumatay sa Kristo Jesus na anak ni Maria, na Sugo ni Allāh.” Hindi sila nakapatay sa kanya at hindi sila nagpako sa kanya sa krus subalit may pinahawig sa kanya para sa kanila. Tunay na ang mga nagkaiba-iba hinggil sa kanya ay talagang nasa isang pagdududa hinggil sa kanya. Walang ukol sa kanila hinggil sa kanya na anumang kaalaman maliban sa pagsunod sa palagay. Hindi sila nakapatay sa kanya sa katiyakan,”

“At tinanong nila siya, Ano nga? Ikaw ba si Elias? At sinabi niya, Hindi ako. Ikaw ba ang propetang yaon? At siya'y sumagot, Hindi.”

“Marami nga sa mga tao, nang marinig ang pananalitang ito, ay nagsabi, Tunay na ito ang Propeta. Sinabi ng iba, Ito ang Kristo. Ngunit sinabi ng ilan, Manggagaling ba ang Kristo sa Galilea?”

“At ako'y mananalangin sa Ama, at bibigyan niya kayo ng ibang Mang-aaliw, upang manatili siyang kasama ninyo magpakailanman;”

“Mumunti kong mga anak, isinusulat ko sa inyo ang mga bagay na ito, upang huwag kayong magkasala. At kung ang sinuman ay magkasala, mayroon tayong isang tagapamagitan sa Ama, si Jesus Kristo ang matuwid:”

“Gayunma'y sinasabi ko sa inyo ang katotohanan; Makabubuti sa inyo na ako'y umalis: sapagkat kung hindi ako aalis, ay hindi darating sa inyo ang Mang-aaliw; ngunit kung ako'y aalis, ay susuguin ko siya sa inyo.”

“Sapagkat siya'y magiging dakila sa paningin ng Panginoon, at hindi siya iinom ng alak ni ng matapang na inumin; at siya'y mapupuspos ng Espiritu Santo, mula pa sa sinapupunan ng kanyang ina.”

“At bumaba sa kanya ang Espiritu Santo sa anyong may katawan na tulad ng isang kalapati, at may isang tinig na nanggaling sa langit, na nagsabi, Ikaw ang aking minamahal na Anak; sa iyo ako lubos na nalulugod.”

“Marami pa akong mga bagay na sasabihin sa inyo, ngunit hindi pa ninyo kayang dalhin ngayon. Gayunman, pagdating niya, ang Espiritu ng katotohanan, ay papatnubayan niya kayo sa buong katotohanan: sapagkat hindi siya magsasalita mula sa kanyang sarili; kundi anumang mga bagay na kanyang marinig, ang mga yaon ang kanyang sasalitain: at ipahahayag niya sa inyo ang mga bagay na darating. Luluwalhatiin niya ako: sapagkat tatanggapin niya ang sa akin, at ipahahayag sa inyo.”

Sa kanyang apendiks tungkol sa Paracleto, binabanggit ni Brown na ang salita ay natatangi sa mga sulatin ni Juan, at na sa 1 Juan 2:1 si Jesus mismo ay isang parakletos. Itinatala niya na iniuugnay ng tradisyong Kristiyano ang Paracleto sa Espiritu Santo, ngunit pinagdudahan ito ng mga iskolar kabilang sina Spitta, Delafosse, Windisch, Sasse, Bultmann at Betz, at iminungkahing ang Paracleto ay dating isang hiwalay na tagapagligtas na tauhan na kalaunan ay napagkamalang Espiritu Santo. Si Brown mismo ay nananatili sa tradisyonal na pagkakakilanlan.

“Narito ang aking lingkod, na aking inaalalayan; ang aking hinirang, na kinalulugdan ng aking kaluluwa; inilagay ko ang aking espiritu sa kanya: siya'y maglalabas ng kahatulan sa mga Hentil. Siya'y hindi sisigaw, ni magtataas, ni iparirinig man ang kanyang tinig sa lansangan. Ang nasugatang tambo ay hindi niya babaliin, at ang umuusok na mitsa ay hindi niya papatayin: siya'y maglalabas ng kahatulan ayon sa katotohanan. Siya'y hindi manlulupaypay ni masisiraan ng loob, hanggang sa kanyang maitatag ang kahatulan sa lupa: at ang mga pulo ay maghihintay sa kanyang kautusan.”

“Umawit kayo sa PANGINOON ng isang bagong awit, at ng kanyang papuri mula sa wakas ng lupa, kayong bumababa sa dagat, at ang lahat ng naroon; ang mga pulo, at ang mga naninirahan doon. Itaas ng ilang at ng mga lungsod nito ang kanilang tinig, ng mga nayong tinatahanan ng Kedar: umawit ang mga naninirahan sa bato, sumigaw sila mula sa taluktok ng mga bundok.”

“At ito ang mga pangalan ng mga anak ni Ismael, ayon sa kanilang mga pangalan, ayon sa kanilang mga lahi: ang panganay ni Ismael, si Nebayot; at si Kedar, at si Adbeel, at si Mibsam,”

“Ang lahat ng kawan ng Kedar ay matitipon sa iyo, ang mga lalaking tupa ng Nebayot ay maglilingkod sa iyo: sila'y aakyat na may pagtanggap sa aking dambana, at aking luluwalhatiin ang bahay ng aking kaluwalhatian.”

“At sinabi niya, Ang PANGINOON ay dumating mula sa Sinai, at sumikat mula sa Seir sa kanila; siya'y lumiwanag mula sa bundok ng Paran, at siya'y dumating na may sampu-sampung libong mga banal: mula sa kanyang kanang kamay ay lumabas ang isang maapoy na kautusan para sa kanila.”

Tungkol sa igos at oliba, sa kabundukan ng Sinai at sa “matiwasay na bayang ito”, iniuulat ni Ibn Kathir ang pananaw na ang mga ito ay kumakatawan sa tatlong lugar kung saan nagsugo si Allah ng isang propeta na may batas: ang Jerusalem, kung saan isinugo si Jesus; ang Sinai, kung saan nakipag-usap si Allah kay Moises; at ang Makkah, kung saan isinugo si Muhammad (ﷺ). Idinaragdag ng parehong mga iskolar na binabanggit ng dulo ng Torah ang parehong tatlong lugar: dumating si Allah mula sa Sinai, sumikat mula sa Seir, at nagpakita mula sa mga bundok ng Paran, na kinikilala nilang mga bundok ng Makkah. Binabasa nila ang Seir bilang bundok ng Jerusalem, kung saan isinugo si Jesus.

“At siya'y tumahan sa ilang ng Paran: at ikinuha siya ng kanyang ina ng asawa mula sa lupain ng Ehipto.”

“At tungkol kay Ismael, ay dininig kita: Narito, pinagpala ko siya, at palalaguin ko siya, at pararamihin ko siya nang lubha; labindalawang prinsipe ang kanyang magiging anak, at gagawin ko siyang isang dakilang bansa.”

“At ito ang mga pangalan ng mga anak ni Ismael, ayon sa kanilang mga pangalan, ayon sa kanilang mga lahi: ang panganay ni Ismael, si Nebayot; at si Kedar, at si Adbeel, at si Mibsam,”

“Ang Arabia, at ang lahat ng prinsipe ng Kedar, ay nakipagkalakalan sa iyo ng mga kordero, at mga lalaking tupa, at mga kambing: sa mga ito sila'y naging iyong mga mangangalakal.”

“Ang lahat ng kawan ng Kedar ay matitipon sa iyo, ang mga lalaking tupa ng Nebayot ay maglilingkod sa iyo: sila'y aakyat na may pagtanggap sa aking dambana, at aking luluwalhatiin ang bahay ng aking kaluwalhatian.”

Iniulat ni Wathila ibn al-Asqa' na sinabi ng Propeta (ﷺ) na pinili ng Diyos ang Kinana mula sa mga inapo ni Ismael, pinili ang Quraysh mula sa Kinana, pinili ang Banu Hashim mula sa Quraysh, at pinili siya mula sa Banu Hashim. Sa Sahih Muslim, nakalagay ito sa ilalim ng pamagat tungkol sa kabutihan ng angkan ng Propeta.

“Sinabi sa kanila ni Jesus, Hindi pa ba ninyo nabasa kailanman sa mga kasulatan, Ang batong itinakuwil ng mga nagtayo ng bahay, ay siyang naging pangulo sa panulukan: ito'y gawa ng Panginoon, at kamangha-mangha sa ating mga mata? Kaya't sinasabi ko sa inyo, Ang kaharian ng Diyos ay aalisin sa inyo, at ibibigay sa isang bansang nagbubunga ng mga bunga nito.”

“At gagawin ko rin namang isang bansa ang anak ng aliping babae, sapagkat siya'y iyong binhi.”

Isinalaysay ni Abu Hurayra na inihambing ng Propeta (ﷺ) ang kanyang sarili at ang mga propeta bago siya sa isang lalaking nagtayo ng isang magandang bahay ngunit iniwang bakante ang lugar ng isang laryo sa isang sulok. Nilibot ito ng mga tao, hinangaan ito, at hiniling na sana ay nasa lugar ang laryo. Sinabi niya: ako ang laryong iyon, at ako ang huli sa mga propeta.

“na mga sumusunod sa Sugo na Propetang iliterato, na nakatatagpo sila sa kanya na nakasulat sa ganang kanila sa Torah at Ebanghelyo, na nag-uutos sa kanila sa nakabubuti, sumasaway sa kanila sa nakasasama, nagpapahintulot sa kanila ng mga kaaya-aya, nagbabawal sa kanila ng mga karima-rimarim, at nag-aalis sa kanila ng pabigat sa kanila at mga kulyar na dating nasa kanila. Kaya ang mga sumampalataya sa kanya, nagpitagan sa kanya, nag-adya sa kanya, at sumunod sa liwanag [ng Qur’ān] na pinababa kasama sa kanya, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay.”

“[Banggitin] noong nagsabi si Jesus na anak ni Maria: “O mga anak ni Israel, tunay na ako ay sugo ni Allāh sa inyo bilang tagapagpatotoo para sa nauna sa akin na Torah at bilang tagapagbalita ng nakagagalak hinggil sa isang Sugo na darating matapos ko na, na ang pangalan niya ay Aḥmad.” Ngunit noong naghatid siya sa kanila ng mga malinaw na patunay ay nagsabi sila: “Ito ay isang panggagaway na malinaw.””

“Panginoon namin, at magpadala Ka sa kanila ng isang sugo kabilang sa kanila, na bibigkas sa kanila ng mga talata Mo, magtuturo sa kanila ng kasulatan at karunungan, at magbubusilak sa kanila. Tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan, ang Marunong.”

Isinalaysay ni Abu Hurayra na sinabi ng Propeta (ﷺ) na siya ang pinakamalapit sa lahat ng tao sa anak ni Maria. Ang mga propeta ay magkakapatid na iisa ang ama, sabi niya, at walang propeta sa pagitan niya at ni Jesus.

“Sapagkat tunay na sinabi ni Moises sa mga magulang, Ang Panginoon ninyong Diyos ay magtitindig para sa inyo ng isang propeta mula sa inyong mga kapatid, na gaya ko; siya ang inyong pakikinggan sa lahat ng bagay na kanyang sasabihin sa inyo.”

“Ngunit ang Mang-aaliw, na siyang Espiritu Santo, na susuguin ng Ama sa aking pangalan, ay siyang magtuturo sa inyo ng lahat ng bagay, at magpapaalaala sa inyo ng lahat ng aking sinabi sa inyo.”

“Narito ang aking lingkod na aking hinirang; ang aking minamahal na kinalulugdan ng aking kaluluwa: ilalagay ko ang aking espiritu sa kanya, at siya'y magpapahayag ng paghatol sa mga Hentil.”