Maaari bang tumawag ang isang Muslim sa sinuman bukod kay Allah para sa tulong?

“Nagsabi ang Panginoon ninyo: “Dumalangin kayo sa Akin, tutugon Ako sa inyo.” Tunay na ang mga nagmamalaki sa palayo [pagbukod-tangi sa Akin sa] pagsamba sa Akin ay papasok sa Impiyerno na mga nagpapakaaba.”

“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”

Iniulat ni an-Nu'man ibn Bashir na sinabi ng Propeta (ﷺ): ang panalangin ay pagsamba. Pagkatapos ay binigkas niya ang talata kung saan sinasabi ni Allah: “Dumalangin kayo sa Akin, tutugon Ako sa inyo.”

“Sa Iyo [lamang] kami sumasamba at sa Iyo [lamang] kami nagpapatulong.”

Narinig ni Abu Hurayra ang Propeta (ﷺ) na nagtanong kung may maiiwan bang dumi sa isang taong naliligo nang limang beses sa isang araw sa ilog sa tapat ng kanyang pinto. Sinabi nilang walang kahit bakas na maiiwan. Sinabi niya na iyon ang halimbawa ng limang salah, na sa pamamagitan nito ay binubura ni Allah ang masasamang gawa. Nasa Sahih Muslim 667 din.

Isinalaysay ni Ubada ibn al-Samit na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang salah na hindi binigkasan ng al-Fatiha ay hindi wasto.

Sa ilalim ng paksa tungkol sa paglalagay ng layon bago ang pandiwa, ipinaliliwanag ni Ibn Kathir ang “Sa Iyo [lamang] kami sumasamba at sa Iyo [lamang] kami nagpapatulong” bilang: Ikaw lamang ang aming sinasamba at wala nang iba, at sa Iyo lamang kami umaasa at wala nang iba. Tinatawag niya ang unang kalahati na pagpapahayag ng kawalang-kinalaman sa shirk, at ang ikalawa na pagkilala na ang lahat ng bagay ay nasa kamay lamang ni Allah.

“Kung mag-aadya sa inyo si Allāh ay walang dadaig sa inyo. Kung magtatatwa Siya sa inyo ay sino itong mag-aadya sa inyo matapos na Niya? Kay Allāh ay manalig ang mga mananampalataya.”

“Na ang mga masjid ay ukol kay Allāh, kaya huwag kayong manalangin kasama kay Allāh sa isa man.”

“Huwag kang dumalangin sa bukod pa kay Allāh, na hindi nagpapakinabang sa iyo ni nakapipinsala sa iyo sapagkat kung ginawa mo, tunay na ikaw samakatuwid ay kabilang sa mga tagalabag sa katarungan.”

“Sabihin mo: “Dumadalangin ako sa Panginoon ko lamang at hindi ako nagtatambal sa Kanya ng isa man.” Sabihin mo: “Tunay na ako ay hindi nakapagdudulot sa inyo ng isang pinsala ni isang paggabay.””

“Sabihin mo: “Hindi ako nakapagdudulot para sa sarili ko ng pakinabang ni pinsala maliban sa niloob ni Allāh. Kung sakaling nangyaring ako ay nakaaalam sa nakalingid, talaga sanang nakapagparami ako ng kabutihan at hindi sumaling sa akin ang kasagwaan. Walang iba ako kundi isang mapagbabala [ng parusa] at isang mapagbalita ng nakagagalak [na gantimpala] para sa mga taong sumasampalataya [sa mensahe ko].””

“Walang ukol sa iyo mula sa pag-uutos na anuman: na tumanggap Siya ng pagbabalik-loob sa kanila o magparusa Siya sa kanila sapagkat tunay na sila ay mga tagalabag sa katarungan.”

Iniulat ni Umar na sa Badr ay tiningnan ng Propeta (ﷺ) ang kaaway, mga isang libo, at ang sarili niyang mga kasamahan, tatlong daan at labinsiyam. Humarap siya sa qibla, iniunat ang kanyang mga kamay at nanawagan sa kanyang Panginoon: O Allah, tuparin Mo ang Iyong ipinangako sa akin. Nagpatuloy siya hanggang dumulas ang kanyang balabal mula sa kanyang mga balikat, at ibinalik ito ni Abu Bakr at sinabing tutuparin ni Allah ang Kanyang pangako. Pagkatapos ay ibinaba ni Allah na tutulong Siya sa pamamagitan ng isang libong anghel.

“[Banggitin] noong nagpapasaklolo kayo sa Panginoon ninyo ay tumugon Siya sa inyo, [na nagsasabi]: “Tunay na Ako ay mag-aayuda sa inyo ng isang libo mula sa mga anghel na mga nagkakasunud-sunod.””

Isinalaysay ni Anas na pagkamatay ng Propeta (ﷺ), tuwing may tagtuyot, hinihiling ni Umar ibn al-Khattab sa buhay pang tiyuhin ng Propeta na si al-Abbas na manalangin kay Allah para sa ulan. Sinabi ni Umar: dati'y hinihiling namin sa aming Propeta na manalangin sa Iyo para sa ulan, at ngayon ay hinihiling namin sa kanyang tiyuhin.

Iniulat ni Ali ibn Abi Talib kung paano sinisimulan ng Propeta (ﷺ) ang kanyang pagdarasal at kung ano ang sinasabi niya rito kapag tumatayo siya upang magdasal. Nagsisimula siya sa pagharap ng kanyang mukha sa Siyang lumikha ng mga langit at lupa, na sinasabing ang kanyang pagdarasal, pag-aalay, pamumuhay at kamatayan ay para kay Allah, Panginoon ng mga daigdig, na walang katambal. Kay Allah lamang siya humingi ng kapatawaran at patnubay. Sa pagyukod, pagtayo at pagpapatirapa ay si Allah lamang ang kanyang kinakausap, at sa pagitan ng tashahhud at ng pagbati ay hiniling niya kay Allah na patawarin ang kanyang nauna at huling mga kasalanan.

Iniulat ni Ali na sinabihan siya ng Sugo ni Allah (ﷺ) na sabihin: O Allah, patnubayan Mo ako at panatilihin Mo akong tuwid. Dapat niyang isaisip ang tamang landas at ang katuwiran ng isang palaso.

Isinalaysay ni Umar ibn al-Khattab na isang estrangherong nakasuot ng napakaputing damit, na walang bakas ng paglalakbay, ang umupo sa harap ng Propeta (ﷺ) at nagtanong sa kanya tungkol sa Islam, pananampalataya at kahusayan sa pagsamba. Nang tanungin tungkol sa pananampalataya, sinabi ng Propeta na ito ay ang maniwala kay Allah, sa Kanyang mga anghel, sa Kanyang mga aklat, sa Kanyang mga sugo at sa Huling Araw, at maniwala sa banal na itinakda, ang mabuti at masama nito. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta kay Umar na ang estranghero ay si Gabriel, na dumating upang turuan sila ng kanilang relihiyon.

Isinalaysay ni Ibn Umar na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang Islam ay itinayo sa lima: ang sumaksi na walang diyos kundi si Allah at na si Muhammad ay Sugo ni Allah, ang panatilihin ang pagdarasal, ang magbayad ng zakah, ang magsagawa ng paglalakbay-banal, at ang mag-ayuno sa buwan ng Ramadan.

Iniulat ni Abdullah ibn Mas'ud na sa likod ng Propeta (ﷺ) ay dati nang sinasabi ng mga kasamahan sa pag-upo: kapayapaan kay Gabriel, kapayapaan kay Miguel, kapayapaan kay ganito. Lumingon ang Sugo ni Allah (ﷺ) at sinabing si Allah Mismo ang As-Salam, at tinuruan silang sabihin: ang lahat ng papuri, pagdarasal at mabubuting bagay ay ukol kay Allah; kapayapaan sa iyo, O Propeta, at ang awa at mga pagpapala ni Allah; kapayapaan sa amin at sa mga matuwid na lingkod ni Allah. Sinabi niya na ang pagbating ito ay umaabot sa bawat matuwid na lingkod sa langit at lupa. Pagkatapos: sumasaksi ako na walang diyos kundi si Allah, at sumasaksi ako na si Muhammad ay Kanyang lingkod at Sugo.

Sinabi ni al-Hasan ibn Ali na tinuruan siya ng Sugo ni Allah (ﷺ) ng mga salitang sasabihin sa pagdarasal na witr: O Allah, patnubayan Mo ako kasama ng mga pinatnubayan Mo, pagkalooban Mo ako ng kagalingan kasama ng mga pinagkalooban Mo ng kagalingan, at kupkupin Mo ako kasama ng mga kinupkop Mo.

Iniuulat ni al-Tabari, mula sa mananalaysay na si Abu Mikhnaf, na sa umaga ng Ashura sa Karbala ay itinaas ni al-Husayn ang kanyang mga kamay at nanalangin: O Allah, Ikaw ang aking pinagtitiwalaan sa gitna ng lahat ng dalamhati, at Ikaw ang aking pag-asa sa gitna ng lahat ng paghihirap. Ang mga ulat ni Abu Mikhnaf ay umaabot kay al-Tabari sa pamamagitan ni Hisham al-Kalbi, kaya hindi matibay ang tanikala ayon sa pamantayan ng hadith.

Isinalaysay ni Anas na pagkamatay ng Propeta (ﷺ), tuwing may tagtuyot, hinihiling ni Umar ibn al-Khattab sa buhay pang tiyuhin ng Propeta na si al-Abbas na manalangin kay Allah para sa ulan. Sinabi ni Umar: dati'y hinihiling namin sa aming Propeta na manalangin sa Iyo para sa ulan, at ngayon ay hinihiling namin sa kanyang tiyuhin.

Isinalaysay ni Abu Huraira na tinanong ang Propeta (ﷺ) kung sino ang magiging pinakamaligaya sa mga tao sa kanyang pamamagitan sa Araw ng Pagkabuhay na Muli. Sinabi niya kay Abu Huraira na, nang makita ang kasabikan nito sa hadith, inaasahan niyang walang ibang magtatanong sa kanya tungkol dito bago ito. Pagkatapos ay sinabi niya na ito ay ang nagsabi ng ‘walang diyos kundi si Allah’ nang taimtim (khalisan), mula sa kanyang puso.

“O mga sumampalataya, huwag kayong magwalang-galang sa mga sagisag ni Allāh ni sa Buwang Pinakababanal ni sa handog, ni sa mga nakakuwintas [na alay], ni sa mga nagsasadya sa Bahay na Pinakababanal na naghahangad ng isang kabutihang-loob mula sa Panginoon nila at isang pagkalugod. Kapag kumalas kayo [sa iḥrām ay maaaring] mangaso kayo. Huwag ngang mag-udyok sa inyo ang pagkasuklam sa ilang tao na sumagabal sa inyo sa Masjid na Pinakababanal [sa Makkah] na lumabag kayo. Magtulungan kayo sa pagsasamabuting-loob at pangingilag magkasala at huwag kayong magtulungan sa kasalanan at pangangaway. Mangilag kayong magkasala kay Allāh. Tunay na si Allāh ay matindi ang parusa.”

“Nagsabi sila: “O ama namin, humingi ka po ng tawad para sa amin sa mga pagkakasala namin; tunay na kami dati ay mga nagkakamali.” Nagsabi siya: “Hihingi ako ng tawad para sa inyo sa Panginoon ko; tunay na Siya ay ang Mapagpatawad, ang Maawain.””

“Hindi nagsugo ng anumang sugo kundi upang talimain ito ayon sa pahintulot ni Allāh. Kung sakaling sila, noong lumabag sila sa katarungan sa mga sarili nila, ay dumating sa iyo saka humingi ng tawad kay Allāh at humingi ng tawad para sa kanila ang Sugo, talaga sanang nakatagpo sila na si Allāh ay Palatanggap ng pagbabalik-loob, Maawain.”

“Sabihin mo: “Dumalangin kayo sa mga inaakala ninyo [na mga diyos] bukod pa sa Kanya, hindi sila nakapangyayari sa pagpawi ng pinsala palayo sa inyo ni sa isang paglilipat.” Yaong mga dinadalanginan nila ay naghahangad tungo sa Panginoon nila ng pampalapit, [na nagtatagisan] kung alin sa kanila ang [magiging] pinakamalapit, nag-aasam ng awa Niya, at nangangamba sa pagdurusang dulot Niya. Tunay na ang pagdurusang dulot ng Panginoon mo ay laging pinangingilagan.”

“Nagpapalagos Siya ng gabi sa maghapon at nagpapalagos Siya ng maghapon sa gabi. Pinagsilbi Niya ang araw at ang buwan [para sa inyo], habang bawat isa ay umiinog para sa isang taning na tinukoy. Iyon ay si Allāh, ang Panginoon ninyo; ukol sa Kanya ang paghahari. Ang mga dinadalanginan ninyo bukod pa sa Kanya ay hindi nagmamay-ari ng kahit isang lamad ng buto ng datiles.”

“Kung dadalangin kayo sa kanila ay hindi sila makaririnig sa panalangin ninyo, at kung sakaling nakarinig sila ay hindi sila tutugon sa inyo. Sa Araw ng Pagbangon ay magkakaila sila sa pagtatambal ninyo. Walang nagbabalita sa iyo ng tulad ng [kay Allāh na] isang Mapagbatid.”

“Hindi nagkakapantay ang mga buhay at ang mga patay. Tunay na si Allāh ay nagpaparinig sa sinumang niloloob Niya samantalang ikaw ay hindi tagapagparinig sa sinumang mga nasa mga libingan.”

“[Si Allāh] ang Tagapaglalang ng mga langit at lupa, gumawa Siya para sa inyo mula sa mga sarili ninyo ng mga kabiyak at mula sa mga hayupan ng mga kabiyak, na nagpaparami Siya sa inyo dahil doon. Walang katulad sa Kanya na anuman [ni may anumang totoong diyos maliban sa Kanya], at Siya ay ang Madinigin, ang Nakakikita.”

“Narinig nga ni Allāh ang sabi ng [babaing] nakikipagtalo sa iyo [O Propeta Muḥammad] hinggil sa asawa niya at dumaraing kay Allāh at si Allāh ay nakaririnig sa pagtatalakayan ninyong dalawa. Tunay na si Allāh ay Madinigin, Nakakikita.”

Sinabi ni Aisha: papuri kay Allah, na ang pandinig ay sumasaklaw sa bawat tinig. Ang babaeng nakiusap tungkol sa kanyang asawa ay dumating sa Propeta (ﷺ) habang ako ay nasa isang sulok ng bahay, at hindi ko narinig ang kanyang sinabi. Pagkatapos ay ibinaba ni Allah: “Narinig nga ni Allāh ang sabi ng [babaing] nakikipagtalo sa iyo hinggil sa asawa niya” (58:1).

“Sino ang higit na ligaw kaysa sa sinumang dumadalangin sa bukod pa kay Allāh, na hindi tumutugon sa kanya hanggang sa Araw ng Pagbangon samantalang ang mga ito, sa panalangin sa mga ito, ay mga nalilingat?”

“[Gayon nga] hanggang sa nang dumating sa isa sa kanila ang kamatayan ay nagsabi siya: “Panginoon ko, magpabalik Kayo sa akin [sa Mundo], nang sa gayon ako ay gagawa ng maayos sa naiwan ko!” Aba’y hindi! Tunay na ito ay isang salitang siya ay tagapagsabi nito. Mula sa likuran nila ay may isang harang hanggang sa araw na bubuhayin sila.”

Iniulat ni Abu Huraira na sinabi ng Propeta (ﷺ) na kapag namatay ang isang tao, natatapos ang kanyang mga gawa maliban sa tatlo: ang pangmatagalang kawanggawa, ang kaalamang pinakikinabangan ng mga tao, at ang isang matuwid na anak na nananalangin para sa kanya.

“Kung dadalangin kayo sa kanila ay hindi sila makaririnig sa panalangin ninyo, at kung sakaling nakarinig sila ay hindi sila tutugon sa inyo. Sa Araw ng Pagbangon ay magkakaila sila sa pagtatambal ninyo. Walang nagbabalita sa iyo ng tulad ng [kay Allāh na] isang Mapagbatid.”

“Kapag nagtanong sa iyo ang mga lingkod Ko tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit: sumasagot Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin kaya tumugon sila sa Akin at sumampalataya sila sa Akin, nang sa gayon sila ay magagabayan.”

“Sabihin mo: “Ukol kay Allāh ang [pagpapahintulot ng] pamamagitan nang lahatan. Sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Pagkatapos tungo sa Kanya pababalikin kayo [para tuuusin].””

Iniulat ni Zayd ibn Arqam na sa isang painuman na tinatawag na Khumm, sa pagitan ng Makkah at Madinah, pinuri ng Propeta (ﷺ) si Allah at sinabing nag-iiwan siya ng dalawang mabibigat na bagay sa mga tao: ang Aklat ni Allah, na naglalaman ng tamang patnubay at liwanag, kaya mahigpit na hawakan ito; at ang mga tao ng kanyang sambahayan, na pinaaalalahanan ang mga tao ng kanilang mga tungkulin sa mga kasapi ng kanyang pamilya. Sinabi ni Zayd na ang mga asawa ng Propeta (ﷺ) ay kabilang sa kanyang sambahayan, ngunit ang sambahayang tinutukoy dito ay ang mga ipinagbabawal ang kawanggawa: ang pamilya ni Ali, ni Aqil, ni Ja'far at ni al-Abbas.

Iniulat ni Ka'b ibn Ujra na tinanong ng mga kasamahan ang Sugo ni Allah (ﷺ) kung paano hihilingin kay Allah na magpadala ng mga pagpapala sa kanya at sa mga kasapi ng kanyang pamilya, dahil itinuro na sa kanila ni Allah kung paano siya babatiin sa pagdarasal. Sinabihan niya silang sabihin: O Allah, magpadala Ka ng awa kay Muhammad (ﷺ) at sa angkan ni Muhammad, gaya ng pagpapadala Mo nito kay Abraham at sa angkan ni Abraham, sapagkat Ikaw ay Kapuri-puri, Maluwalhati. O Allah, pagpalain Mo si Muhammad at ang angkan ni Muhammad, gaya ng pagpapala Mo kay Abraham at sa angkan ni Abraham.

“Ang mga dumating matapos na nila ay nagsasabi: “Panginoon namin, magpatawad Ka sa amin at sa mga kapatid namin na nauna sa amin sa pananampalataya at huwag Kang maglagay sa mga puso namin ng isang pagkamuhi sa mga sumampalataya. Panginoon namin, tunay na Ikaw ay Mahabagin, Maawain.””

“Tunay na ikaw ay mamamatay at tunay na sila ay mga mamamatay.”

Isinalaysay ni Anas na pagkamatay ng Propeta (ﷺ), tuwing may tagtuyot, hinihiling ni Umar ibn al-Khattab sa buhay pang tiyuhin ng Propeta na si al-Abbas na manalangin kay Allah para sa ulan. Sinabi ni Umar: dati'y hinihiling namin sa aming Propeta na manalangin sa Iyo para sa ulan, at ngayon ay hinihiling namin sa kanyang tiyuhin.

Iniulat ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Sugo ni Allah (ﷺ): may mga anghel si Allah na naglalakbay sa buong mundo at dinadala sa akin ang mga pagbati ng kapayapaan (salam) ng aking mga tao.

Isinalaysay ni Umar na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabi: huwag ninyo akong labis na purihin gaya ng labis na pagpuri ng mga Kristiyano sa anak ni Maria; ako ay isang alipin lamang, kaya tawagin ninyo akong alipin ni Allah at Kanyang Sugo.

Iniulat ni Anas ibn Malik na sinabi ng Sugo ni Allah (ﷺ) na sa gabi ng kanyang Paglalakbay sa Gabi ay dumaan siya kay Moises sa pulang buhanginan, at si Moises ay nakatayong nagdarasal sa kanyang libingan.

Iniulat ni Aws ibn Aws na sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang mga tao na magpadala ng maraming pagpapala sa kanya tuwing Biyernes, sapagkat ipinakikita ang mga ito sa kanya. Itinanong nila kung paano, gayong nabulok na ang kanyang katawan. Sinabi niya na ipinagbawal ni Allah sa lupa na tunawin ang mga katawan ng mga propeta.

Iniulat ni Abdullah ibn Mas'ud na sinabi ng Sugo ni Allah (ﷺ): may mga anghel si Allah na naglalakbay sa buong mundo at dinadala sa akin ang mga pagbati ng kapayapaan (salam) ng aking mga tao.

“bagkus nag-angat sa kanya [ng katawan at kaluluwa] si Allāh tungo sa Kanya. Laging si Allāh ay Makapangyarihan, Marunong.”

Isinalaysay ni Abu Huraira na nanumpa ang Propeta (ﷺ) na ang anak ni Maria ay malapit nang bumaba sa gitna ng mga Muslim bilang isang makatarungang pinuno. Babaliin niya ang krus, papatayin ang baboy at wawakasan ang jizya, at magiging napakarami ng yaman kaya walang sinumang tatanggap nito. Pagkatapos ay binigkas ni Abu Huraira ang Qur'an 4:159: walang sinuman sa mga May Kasulatan ang hindi maniniwala sa kanya bago ang kanyang kamatayan.

“Hindi ako nagsabi sa kanila maliban ng ipinag-utos Mo sa akin na: Sumamba kayo kay Allāh na Panginoon ko at Panginoon ninyo. Ako noon sa kanila ay isang saksi hanggat nananatili ako sa piling nila; ngunit noong kumuha Ka sa akin, Ikaw ay ang Mapagmasid sa kanila. Ikaw sa bawat bagay ay Saksi.”

“Manalig ka sa Buhay na hindi namamatay at magluwalhati ka kalakip ng papuri sa Kanya. Nakasapat Siya sa mga pagkakasala ng mga lingkod Niya bilang Mapagbatid.”

“Sabihin mo: “Ukol kay Allāh ang [pagpapahintulot ng] pamamagitan nang lahatan. Sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Pagkatapos tungo sa Kanya pababalikin kayo [para tuuusin].””

“Si Allāh, walang Diyos kundi Siya, ang Buháy, ang Mapagpanatili. Walang nakatatangay sa Kanya na isang antok ni isang pagkatulog. Sa Kanya ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa. Sino itong mamamagitan sa piling Niya malibang ayon pahintulot Niya? Nakaaalam Siya sa anumang nasa harapan nila at anumang nasa likuran nila. Hindi sila nakapapaligid sa anuman mula sa kaalaman Niya malibang ayon sa niloob Niya. Sumakop ang silya Niya sa mga langit at lupa at hindi nakabibigat sa Kanya ang pangangalaga sa mga ito. Siya ay ang Mataas, ang Sukdulan.”

“Sa Araw na iyon ay hindi magpapakinabang ang pamamagitan maliban sa sinumang nagpahintulot doon ang Napakamaawain at nalugod Siya roon sa sinasabi.”

Isinalaysay ni Abu Huraira na tinanong ang Propeta (ﷺ) kung sino ang magiging pinakamaligaya sa mga tao sa kanyang pamamagitan sa Araw ng Pagkabuhay na Muli. Sinabi niya kay Abu Huraira na, nang makita ang kasabikan nito sa hadith, inaasahan niyang walang ibang magtatanong sa kanya tungkol dito bago ito. Pagkatapos ay sinabi niya na ito ay ang nagsabi ng ‘walang diyos kundi si Allah’ nang taimtim (khalisan), mula sa kanyang puso.