Maikling sagot
Hindi bilang batas para sa karaniwang buhay. Sa Sermon sa Bundok, ayon sa itinatala ni Mateo, sinasabi ni Jesus na iharap ang kabilang pisngi at magbigay sa bawat humihingi. Sinasabi niya na ang pag-aasawa sa isang babaeng hiniwalayan ay pangangalunya, at sinasabihan niya ang kanyang mga tagasunod na ipagbili ang kanilang ari-arian. Pinararangalan ng mga Muslim si Jesus bilang isang tunay na propeta, at sinusukat nila ang mga salitang ito, gaya ng pagkakasulat, ayon sa Qur'an. Sa aktuwal na pamumuhay, ang bawat bansang Kristiyano ay may mga hukuman, pulisya at bangko. Itinuturo ng pinakamalalaking simbahan na makatarungan ang pagtatanggol sa sarili at na maaaring magmay-ari ng ari-arian ang mga Kristiyano. Nagbibigay ang Islam ng batas na matutupad ng mga tao. Humihingi ito ng takdang bahagi ng kayamanan, pinupuri ang tapat na pangangalakal at pinahihintulutan ang makatarungang paghuhukom habang pinupuri ang pagpapatawad. Pinahihintulutan din nito ang diborsiyo at ang muling pag-aasawa. Sinasabi ng Qur'an na hindi nag-aatang ang Diyos (﷾) sa isang kaluluwa nang higit sa kaya nito.
Buong paliwanag
Ang mga utos tungkol sa pinsala at sa batas
Hindi sinisisi ng mga Muslim si Jesus dahil sa mga utos na ito. Isinugo siya sa Israel para sa kanyang sariling panahon, at sinusukat ng mga Muslim ang talaan ng mga Ebanghelyo tungkol sa kanya ayon sa Qur'an. Ang tanong dito ay kung makapamumuhay ba ang isang lipunan ayon sa mga salitang ito gaya ng pagkakasulat. Ayon sa itinatala ni Mateo, sinisipi ni Jesus ang “mata sa mata” ng kautusan at pagkatapos ay nag-uutos: huwag ninyong labanan ang masama, at iharap ang kabilang pisngi. Kung ihabla ka ng isang tao para sa iyong tunika, ibigay mo rin sa kanya ang iyong balabal. Kung pilitin ka ng isang tao na lumakad ng isang milya, lumakad ka ng dalawa. Ang lipunang pinatatakbo ng mga salitang ito ay walang hukumang magpaparusa sa karahasan. Wala itong paraan upang ipagtanggol ang mga karapatan ng biktima, dahil sinasabihan ang inaapi na magbigay pa nang higit. Walang estadong Kristiyano ang sumubok nito kailanman.
“Narinig ninyo na sinabi, Mata sa mata, at ngipin sa ngipin: Ngunit sinasabi ko sa inyo, Na huwag ninyong labanan ang masama: kundi ang sinumang sumampal sa iyong kanang pisngi, ay iharap mo rin sa kanya ang kabila.”
“At kung ang sinumang tao ay magsakdal sa iyo sa batas, at kunin ang iyong tunika, ay ibigay mo rin sa kanya ang iyong balabal.”
“At ang sinumang pumilit sa iyo na lumakad nang isang milya, ay lumakad kang kasama niya nang dalawa.”
“[Gagawa Siya rito] bilang sugo sa mga anak ni Israel, [na magsasabi]: ‘Na ako ay naghatid nga sa inyo ng isang tanda mula sa Panginoon ninyo; na ako ay lilikha para sa inyo mula sa putik ng gaya ng anyo ng ibon, saka iihip rito, saka ito ay magiging isang ibon ayon sa pahintulot ni Allāh. Magpapagaling ako ng ipinanganak na bulag at ketungin. Magbibigay-buhay ako sa mga patay ayon sa pahintulot ni Allāh. Magbabalita ako sa inyo ng kinakain ninyo at iniimbak ninyo sa mga bahay ninyo. Tunay na sa gayon ay talagang may tanda para sa inyo kung kayo ay mga mananampalataya.”
“Nagpababa Kami sa iyo ng Aklat kalakip ng katotohanan bilang tagapagpatotoo para sa nauna rito na kasulatan at bilang tagapagsubaybay rito. Kaya humatol ka sa pagitan nila ng ayon sa pinababa ni Allāh at huwag kang sumunod sa mga pithaya nila kapalit ng dumating sa iyo na katotohanan. Para sa bawat kabilang sa inyo ay gumawa Kami ng isang pagbabatas at isang pamamaraan. Kung sakaling niloob ni Allāh ay talaga sanang gumawa Siya sa inyo na nag-iisang kalipunan [sa pagbabatas] subalit [pinag-iiba kayo] upang sumubok Siya sa inyo sa ibinigay Niya sa inyo. Kaya mag-unahan kayo sa mga kabutihan. Tungo kay Allāh ang babalikan ninyo nang lahatan saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo dati kaugnay roon ay nagkakaiba-iba.”
Ang mga utos tungkol sa pera
Sinasabi ni Jesus na magbigay sa sinumang humihingi, at huwag talikuran ang sinumang nais humiram. Sa Lucas ay sinasabi rin niya na huwag hingin pabalik ang iyong mga ari-arian sa sinumang kumuha ng mga ito. Ipinagbabawal niya ang pag-iimpok ng kayamanan sa lupa. Sinabi niya sa isang mayamang lalaki na ipagbili ang lahat at ibigay sa mga dukha. Pagkatapos ay sinabi niya sa kanyang mga alagad na mas madali pang makadaan ang isang kamelyo sa butas ng karayom kaysa sa makapasok ang isang mayaman sa kaharian ng Diyos (﷾). Sa Lucas ay ibinibigay ang utos sa mga alagad sa pangkalahatan: ipagbili ang inyong ari-arian, at ibigay sa mga dukha. Ang taong tutupad sa lahat ng ito ay hindi makapagpapanatili ng bahay o ng anumang ipon, o makapagpapakain ng pamilya sa susunod na taon.
“Bigyan mo ang humihingi sa iyo, at huwag mong talikuran ang ibig humiram sa iyo.”
“Bigyan mo ang bawat taong humihingi sa iyo; at sa kumukuha ng iyong mga ari-arian ay huwag mo nang hingin pang muli.”
“Huwag kayong mag-impok para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa lupa, na dito'y sumisira ang tanga at ang kalawang, at dito'y nanghuhukay ang mga magnanakaw at nagnanakaw: Kundi mag-impok kayo para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa langit, na doo'y hindi sumisira ang tanga ni ang kalawang, at doo'y hindi nanghuhukay ni nagnanakaw ang mga magnanakaw:”
“At tumingin sa kanya si Jesus at siya'y inibig, at sinabi sa kanya, Isang bagay ang kulang sa iyo: humayo ka, ipagbili mo ang anumang mayroon ka, at ibigay mo sa mga dukha, at magkakaroon ka ng kayamanan sa langit: at pumarito ka, pasanin mo ang krus, at sumunod sa akin.”
“At tumingin si Jesus sa palibot, at sinabi sa kanyang mga alagad, Gaano kahirap para sa mga may kayamanan ang pumasok sa kaharian ng Diyos! At nangagtaka ang mga alagad sa kanyang mga salita. Ngunit sumagot muli si Jesus, at sinabi sa kanila, Mga anak, gaano kahirap para sa mga nagtitiwala sa kayamanan ang pumasok sa kaharian ng Diyos! Lalong madali pa ang pagdaan ng isang kamelyo sa butas ng karayom, kaysa pagpasok ng isang mayaman sa kaharian ng Diyos.”
“Ipagbili ninyo ang inyong ari-arian, at maglimos kayo; gumawa kayo para sa inyong sarili ng mga supot na hindi naluluma, isang kayamanan sa mga langit na hindi nauubos, na doo'y hindi lumalapit ang magnanakaw, ni sumisira ang tanga.”
Ang utos tungkol sa diborsiyo
Sa Sermon ay sinasabi ni Jesus na ang sinumang mag-asawa sa isang babaeng hiniwalayan ay nagkakasala ng pangangalunya. Pinanghahawakan pa rin ito ng Simbahang Katoliko. Itinuturo nito na ang taong hiniwalayan na muling nag-asawa ay namumuhay sa pampubliko at permanenteng pangangalunya. Ikinakasal na ngayon ng karamihan sa ibang mga simbahan ang mga taong hiniwalayan, at pinahihintulutan ito ng bawat bansa sa Kanluran.
“Ngunit sinasabi ko sa inyo, Na ang sinumang humiwalay sa kanyang asawa, maliban sa dahilan ng pakikiapid, ay nagtutulak sa kanya na mangalunya: at ang sinumang mag-asawa sa babaing hiniwalayan ay nangangalunya.”
Tinatawag nito ang diborsiyo na isang mabigat na pagkakasala laban sa likas na batas, at sinasabing ang isang diborsiyadong pumasok sa isang bagong pagsasama, kahit kinikilala ng batas sibil, ay nasa kalagayan ng hayag at permanenteng pangangalunya.
Ang ginawa ng mga simbahan sa mga utos na ito
Kahit sa Mga Gawa, ipinagbili ng mga unang mananampalataya sa Jerusalem ang kanilang mga ari-arian at pinagsaluhan ang lahat ng bagay. Gayunman ay sinabi ni Pedro kay Ananias na sa kanya ang kanyang lupa upang panatilihin. Sinasabi ng mga liham ni Pablo na ang ayaw magtrabaho ay hindi dapat kumain. Sinasabi rin ng mga ito na ang lalaking hindi nagtataguyod sa sarili niyang sambahayan ay nagtakwil sa pananampalataya. Isinulat ito ng mga sumunod na simbahan sa kanilang turo. Ipinahahayag ng Articles of Religion ng Church of England, ang pahayag nito ng paniniwala, na hindi pinagsasaluhan ang mga ari-arian ng mga Kristiyano. Sinasabi nila ito laban sa mga Anabaptista, isang pangkat ng mga Protestante noong ikalabing-anim na siglo. Pinahihintulutan din ng Articles ang mga Kristiyano na magdala ng sandata at maglingkod sa mga digmaan sa utos ng mahistrado. Sinasabi ng Katesismong Katoliko, ang opisyal na aklat ng turo ng Simbahan, na makatarungan ang pagtatanggol sa sarili. Idinadagdag nito na ang pagtatanggol sa iba ay maaaring maging mabigat na tungkulin para sa mga may pananagutan sa kanila. Bukod sa mga unang mananampalatayang iyon sa Jerusalem, iilan ang sumubok na mamuhay nang ganito. Kasama rito ang mga monghe na may panata at maliliit na pamayanang nagsasalu-salo sa mga ari-arian. Ginawa nila ito sa paglabas sa karaniwang lipunan.
“At ang lahat ng sumasampalataya ay nagkakaisa, at pinagsasamahan nila ang lahat ng bagay; At ipinagbibili nila ang kanilang mga pag-aari at mga kalakal, at ibinabahagi sa lahat, ayon sa pangangailangan ng bawat isa.”
“Samantalang ito'y nasa iyo pa, hindi ba iyo? at nang maipagbili na, hindi ba nasa iyong kapangyarihan? bakit mo inisip ang bagay na ito sa iyong puso? hindi ka nagsinungaling sa mga tao, kundi sa Diyos.”
“Sapagkat noong kami ay kasama pa ninyo, ito ang iniutos namin sa inyo, na kung ang sinuman ay ayaw gumawa, ay huwag din siyang kumain.”
“Ngunit kung ang sinuman ay hindi nagkakandili sa kanyang sarili, at lalo na sa kanyang sariling sambahayan, ay itinatwa niya ang pananampalataya, at masahol pa siya kaysa isang hindi sumasampalataya.”
Ipinahahayag nito na ang mga kayamanan at ari-arian ng mga Kristiyano ay hindi pag-aari ng lahat, sa karapatan, titulo at pag-aari, laban sa pahayag ng ilang Anabaptista, bagaman ang bawat tao ay dapat magbigay ng limos sa mga dukha nang masagana, ayon sa kanyang kakayahan.
Tungkol sa mga pinunong sibil: ang mga batas ng kaharian ay maaaring magparusa ng kamatayan sa mga Kristiyano dahil sa mabibigat na krimen, at matuwid para sa mga Kristiyano, sa utos ng pinuno, na humawak ng armas at maglingkod sa mga digmaan.
Itinuturo nito na matuwid ang lehitimong pagtatanggol sa mga tao at mga lipunan, na lehitimo ang ipilit ang paggalang sa sariling karapatang mabuhay, at na para sa may pananagutan sa buhay ng iba ay maaari itong maging isang mabigat na tungkulin, kasama ang mga may hawak ng lehitimong kapangyarihan.
Pinagkakaiba nito ang mga utos ng Bagong Kautusan, na tumatali sa bawat Kristiyano, at ang mga payong pang-ebanghelyo, na nag-aalis ng anumang maaaring humadlang sa pag-ibig sa kapwa; ang mga payo, gaya ng karalitaan, ay iminumungkahi sa bawat alagad ngunit ipinapahayag bilang paraan ng pamumuhay ng mga nasa buhay na itinalaga.
Paano binabasa ng mga Kristiyano ang Sermon
Sinasagot ng mga Kristiyano ang lahat ng ito sa ilang paraan. Tinatapos ng Sermon ang turo nito tungkol sa mga kaaway sa isang panawagan na maging sakdal gaya ng pagiging sakdal ng Amang nasa langit. Itinuturing ng Simbahang Katoliko ang pagtalikod sa lahat ng ari-arian bilang isang payo: isang pagpapayong inaalok sa bawat alagad, na ginagawang panata ng mga monghe at madre. Hindi ito isang utos, na magbubuklod sa lahat. Itinuro ni Martin Luther, ang Alemang repormador ng ikalabing-anim na siglo, na dapat tiisin ng isang Kristiyano ang maling ginawa sa kanyang sarili. Maaari pa rin siyang magdala ng tabak bilang pinuno, hukom o sundalo upang ipagtanggol ang iba.
“Kaya't kayo'y maging sakdal, gaya ng inyong Ama na nasa langit na sakdal.”
Pinagkakaiba nito ang mga utos ng Bagong Kautusan, na tumatali sa bawat Kristiyano, at ang mga payong pang-ebanghelyo, na nag-aalis ng anumang maaaring humadlang sa pag-ibig sa kapwa; ang mga payo, gaya ng karalitaan, ay iminumungkahi sa bawat alagad ngunit ipinapahayag bilang paraan ng pamumuhay ng mga nasa buhay na itinalaga.
Itinuturo ni Luther na dapat tiisin ng isang Kristiyano ang masamang ginawa sa kanya nang hindi lumalaban, ngunit maaari at dapat siyang humawak ng tabak bilang pinuno, hukom o sundalo upang ipagtanggol ang iba. Sa pagbasang ito, ang mga utos ng Sermon ay namamahala sa pansariling buhay, hindi sa mga hukuman o sa estado.
Pagkakawanggawang may sukat
Ipinagbabawal ng Qur'an ang dalawang sukdulan. Sinasabi nito na huwag itali ang iyong kamay sa iyong leeg o iunat ito nang buong pag-unat, kung hindi ay mauuwi kang sinisisi at nasaid. Ang mga mananampalataya ay ang mga gumugugol nang walang pagpapakalabis at walang pagkukuripot, na nagpapanatili ng makatarungang pagkakatimbang. Nang itanong kung gaano karami ang ibibigay, ang sagot ay ang labis sa iyong pangangailangan. Hindi pinahintulutan ng Propeta (ﷺ) si Sa'd ibn Abi Waqqas, isang Kasamahan, na iwan ang lahat ng kanyang ari-arian sa pagkakawanggawa, o kahit kalahati. Pinahintulutan niya ang ikatlong bahagi sa pinakamarami, dahil mas mabuting iwanang mayaman ang iyong mga tagapagmana kaysa nagpapalimos. Ang obligadong pagkakawanggawa, ang zakat, ay isang takdang bahagi: sa pilak, ikaapatnapung bahagi, at walang dapat ibigay sa ibaba ng isang takdang halaga. Pinapangalanan ng Qur'an kung sino ang tumatanggap nito.
“Huwag kang gumawa sa kamay mo na nakakulyar sa leeg mo at huwag kang magpaluwag nito nang buong pagpapaluwag para mauwi kang isang sinisising nasaid.”
“[Sila] ang mga kapag gumugol ay hindi nagpapakalabis at hindi sila nagkukuripot, at laging nasa pagitan niyon ay katamtaman.”
“Nagtatanong sila sa iyo tungkol sa alak at sugal. Sabihin mo: “Sa dalawang ito ay may kasalanang malaki at mga pakinabang para sa mga tao ngunit ang kasalanan sa dalawang ito ay higit na malaki kaysa sa kapakinabangan sa dalawang ito.” Nagtatanong sila sa iyo kung ano gugugulin nila. Sabihin mo: “Ang kalabisan [sa pangangailangan ninyo].” Gayon naglilinaw si Allāh para sa inyo ng mga tanda, nang sa gayon kayo ay mag-iisip-isip”
Si Sa'd ibn Abi Waqqas, na maysakit sa Mecca, ay nagtanong sa Propeta (ﷺ) kung maaari niyang ipamana ang lahat ng kanyang ari-arian sa kawanggawa. Sinabi ng Propeta na hindi, at hindi rin ang kalahati, at pinahintulutan ang isang-katlo, at idinagdag na kahit ang isang-katlo ay marami na: higit na mabuti na iwan mong mayaman ang iyong mga tagapagmana kaysa dukha at namamalimos sa mga tao, at kahit ang pagkaing isinusubo ng isang lalaki sa bibig ng kanyang asawa ay kawanggawa.
Isinalaysay ni Anas ang nakasulat na mga tuntunin ng zakah na ipinadala sa kanya ni Abu Bakr sa Bahrain, gaya ng itinakda ng Propeta (ﷺ). Itinatakda ng mga ito ang mga halagang dapat ibigay para sa mga kamelyo at tupa, at para sa pilak ay isang-ikaapatnapu (2.5%), at walang dapat ibigay kung ang isang tao ay may isandaan at siyamnapung dirham lamang.
“Ang mga [tungkuling] kawanggawa ay ukol lamang sa mga maralita, mga dukha, mga manggagawa sa mga ito, napalulubag-loob ang mga puso, sa pagpapalaya ng alipin at mga nagkakautang, ayon sa landas ni Allāh, at kinapos sa daan – bilang tungkulin mula kay Allāh. Si Allāh ay Maalam, Marunong.”
Mabuti ang paghahanapbuhay at ang ari-arian
Sinasabi ng Qur'an sa mga mananampalataya, kapag natapos na ang pagdarasal sa Biyernes, na magsikalat sa lupain at hanapin ang kabutihang-loob ni Allah (﷾). Pinahihintulutan nito ang pangangalakal at ipinagbabawal ang patubo, at ipinagbabawal ang di-makatarungang pagkuha sa ari-arian ng isa't isa. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na walang sinumang kumakain ng pagkaing mas mabuti kaysa sa kinikita niya sa sarili niyang paggawa. Sinabi rin niya na ang propetang si David ay nabuhay mula sa sarili niyang paggawa. Sinabi pa niya na ang taong napatay sa pagtatanggol sa kanyang ari-arian ay isang martir. Hindi hinihiling ng Islam sa isang mananampalataya na hayaang mapunta ang kanyang mga ari-arian sa sinumang kumuha ng mga ito.
“Kaya kapag natapos ang pagdarasal ay magsikalat kayo sa lupain, maghangad kayo mula sa kabutihang-loob ni Allāh, at mag-alaala kayo kay Allāh nang madalas nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.”
“Ang mga kumakain ng patubo ay hindi bumabangon malibang kung paanong bumangon ang pinatuliro ng demonyo dahil sa kabaliwan. Iyon ay dahil sila ay nagsabi na ang pagtitinda ay tulad ng patubo lamang. Nagpahintulot si Allāh ng pagtitinda at nagbawal Siya ng patubo. Kaya ang sinumang dinatnan ng isang pangaral mula sa Panginoon niya at tumigil siya, sa kanya na ang nagdaan [na nakuha niya] at ang nauukol sa kanya ay kay Allāh. Ang sinumang nanumbalik, ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Apoy; sila ay doon mga mananatili.”
“O mga sumampalataya, huwag kayong gumamit sa mga yaman ninyo sa pagitan ninyo sa kawalang-kabuluhan, maliban na ito ay maging isang kalakalan ayon sa pagkakaluguran mula sa inyo. Huwag kayong pumatay sa mga sarili ninyo; tunay na si Allāh laging sa inyo ay Maawain.”
Isinalaysay ni al-Miqdam na sinabi ng Propeta (ﷺ) na wala pang sinumang nakakain ng pagkaing higit na mabuti kaysa sa kinita niya sa gawa ng sarili niyang mga kamay, at na ang propetang si David ay kumakain mula sa kinita niya sa sarili niyang pagpapagal.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Amr na narinig niya ang Propeta (ﷺ) na nagsasabing ang sinumang mapatay habang ipinagtatanggol ang kanyang ari-arian ay isang martir.
Katarungan, at ang pagpapatawad bilang mas mabuting daan
Pinatotohanan ng Qur'an ang batas ng Torah ng pantay na ganti. Binibigyan nito ang inaapi ng karapatan sa isang makatarungan at pantay na sagot, at hindi higit. Pagkatapos ay pinupuri nito ang nagbibigay ng karapatang iyon. Ang sinumang nagpapatawad at nakikipag-ayos ay may gantimpala kay Allah (﷾), at ang pagtitiis ang pinakamabuting landas. Ang pagpapatawad ay isang kabutihang malayang pinipili, hindi isang batas na nag-iiwan sa mga biktima nang walang lunas.
“Nagtakda Kami sa kanila roon [sa Torah] na ang buhay ay sa buhay, ang mata ay sa mata, ang ilong ay sa ilong, ang tainga ay sa tainga, ang ngipin ay sa ngipin, at ang mga sugat ay may pantay na ganti. Ngunit ang sinumang nagkawanggawa [ng pagpapaumanhin] doon, ito ay isang panakip-sala para sa kanya. Ang sinumang hindi humatol ng ayon sa pinababa ni Allāh, ang mga iyon ay ang mga tagalabag sa katarungan.”
“O mga sumampalataya, isinatungkulin sa inyo ang ganting-pinsala kaugnay sa mga pinatay: ang malaya sa malaya, ang alipin sa alipin, at ang babae sa babae; ngunit ang sinumang [nakapatay na] pinagpaumanhinan ng kapatid nito ng anuman ay may pagsunod sa makatuwiran at pagsasagawa roon [sa tagapagmana ng napatay] ng isang pagmamagandang-loob. Iyon ay isang pagpapagaan mula sa Panginoon ninyo at isang awa. Kaya ang sinumang nangaway matapos niyon, ukol sa kanya ay isang pagdurusang masakit.”
“Ang ganti sa masagwang gawa ay isang masagwa gawang tulad niyon; ngunit ang sinumang nagpaumanhin at nakipag-ayos, ang pabuya sa kanya ay nasa kay Allāh. Tunay na Siya ay hindi umiibig sa mga tagalabag sa katarungan.”
“Kung magpaparusa kayo ay magparusa kayo ng tulad ng ipinarusa sa inyo. Talagang kung magtitiis kayo, talagang iyon ay pinakamabuti para sa mga nagtitiis.”
Pinahihintulutan ang diborsiyo at ang muling pag-aasawa
Pinahihintulutan ng Qur'an ang diborsiyo at inilalahad kung paano ito ginagawa nang may kabaitan. Ipinagbabawal din nito sa sinuman na pigilan ang isang babaeng hiniwalayan na muling magpakasal sa dati niyang asawa, kapag nagkasundo ang dalawa sa makatarungang mga kondisyon. Walang sinumang muling nag-asawa sa ilalim ng mga tuntuning ito ang tinatawag na mangangalunya.
“Ang [magkakabalikang] diborsiyo ay dalawang ulit, kaya [matapos nito ay] pagpapanatili ayon sa nakabubuti o pagpapalaya ayon sa pagmamagandang-loob. Hindi ipinahihintulot para sa inyo na kumuha kayo mula sa ibinigay ninyo sa kanila na anuman maliban na mangamba silang dalawa na hindi silang dalawa makapagpanatili sa mga hangganan ni Allāh. Kaya kung nangangamba kayo na hindi silang dalawa makapagpanatili sa mga hangganan ni Allāh, walang maisisisi sa kanilang dalawa kaugnay sa pagtubos [ng maybahay sa sarili]. Iyon ay mga hangganan ni Allāh kaya huwag kayong lumabag sa mga iyon. Ang sinumang lumampas sa mga hangganan ni Allāh, ang mga iyon ay ang mga tagalabag sa katarungan.”
“Kapag nagdiborsiyo kayo ng mga maybahay ninyo at umabot sila sa `iddah nila ay huwag kayong magpasuliranin sa kanila na magpakasal sila sa mga [dating] asawa nila kapag nagkaluguran sa pagitan nila ayon sa nakabubuti. Iyon ay ipinangangaral sa sinumang kabilang sa inyo na sumasampalataya kay Allāh at sa Huling Araw. Iyon ay higit na busilak para sa inyo at higit na dalisay. Si Allāh ay nakaaalam at kayo ay hindi nakaaalam.”
Isang batas na matutupad ng mga tao
Sinasabi ng Qur'an na hindi naglalagay ang Diyos (﷾) sa isang kaluluwa ng pasaning higit sa kaya nito. Sinasabi rin nito na wala Siyang inilagay na pagkaasiwa sa mga mananampalataya sa relihiyon. Ito ang dahilan kung bakit matutupad ng isang buong pamayanan ang batas ng Islam, mayaman at dukha, sa pribadong buhay at sa mga hukuman nito.
“Hindi nag-aatang si Allāh sa isang kaluluwa malibang ayon sa kaya nito. Ukol dito ang [gantimpala sa] kinamit nito at laban dito ang [ganti sa] nakamit nito. Panginoon namin, huwag Kang magpanagot sa amin kung nakalimot kami o nagkamali kami. Panginoon namin, huwag Kang magpabuhat sa amin ng isang pabigat na gaya ng ipinabuhat Mo sa mga bago pa namin. Panginoon namin, huwag Kang magpapasan sa amin ng anumang wala kaming lakas doon. Magpaumanhin Ka sa amin, magpatawad Ka sa amin, at maawa Ka sa amin. Ikaw ay Mapagtangkilik sa amin, kaya mag-adya Ka sa amin laban sa mga taong tagatangging sumampalataya.”
“Makibaka kayo alang-alang kay Allāh nang totoong pakikibaka. Siya ay humalal sa inyo at hindi Siya naglagay sa inyo sa relihiyon ng anumang pagkaasiwa, bilang kapaniwalaan ng ama ninyong si Abraham. Siya ay nagpangalan sa inyo na mga Muslim bago pa niyan at sa [Qur’ān na] ito upang ang Sugo ay maging isang saksi sa inyo at kayo ay maging mga saksi sa mga tao. Kaya magpanatili kayo ng pagdarasal, magbigay kayo ng zakāh, at mangunyapit kayo kay Allāh. Siya ay ang Pinagpapatangkilikan ninyo! Kaya kay inam ang Pinagpapatangkilikan at kay inam ang Mapag-adya!”
| Usapin | Ang Sermon, ayon sa tala ni Mateo | Ang Qur'an at ang Sunnah |
|---|---|---|
| Pinsalang ginawa sa iyo | ‘huwag ninyong labanan ang masama’; iharap ang kabilang pisngi. | Pinahihintulutan ang makatarungan at katumbas na sagot; mas mabuti ang magpatawad. |
| Pagbibigay | Magbigay sa bawat humihingi. | Isang takdang bahagi sa zakah; isang-katlo lamang ang pinakamaraming maiiwan ni Sa'd sa kawanggawa. |
| Ari-arian | Huwag mag-impok ng kayamanan sa lupa. | Legal ang kalakalan, at martir ang napatay habang ipinagtatanggol ang kanyang ari-arian. |
| Diborsiyo | Pangangalunya ang pagpapakasal sa babaeng hiniwalayan. | Pinahihintulutan ang diborsiyo, at maaaring muling mag-asawa ang hiniwalayan. |
Hindi nag-aatang ang Diyos (﷾) sa isang kaluluwa ng pasaning higit sa kaya nito.
Talata por talata
Mateo 5:38-39 — kabanata 5, talata 38-39
“Narinig ninyo na sinabi, Mata sa mata, at ngipin sa ngipin: Ngunit sinasabi ko sa inyo, Na huwag ninyong labanan ang masama: kundi ang sinumang sumampal sa iyong kanang pisngi, ay iharap mo rin sa kanya ang kabila.”
Sinipi para sa
Ang pagharap sa kabilang pisngi ay tungkol sa isang personal na insulto, isang sampal, at sa pagtalikod sa pribadong paghihiganti. Hindi nito ipinagbabawal ang mga hukuman, pulisya o pagtatanggol sa sarili.
Ang tugon
Kung gayon ay hindi tinutupad ang mga salita ayon sa kung ano ang mga ito. Hindi nililimitahan ni Mateo ang utos sa mga insulto. Inilalagay niya ito kasunod mismo ng “mata sa mata”, na sa Torah ay isang tuntunin para sa mga hukom, at pagkatapos ay sinasabi ang “huwag ninyong labanan ang masama”. Pinananatili ng Qur'an ang dalawang kalahati sa kanilang lugar: isang makatarungang lunas sa batas para sa inaapi, at ang pagpapatawad bilang malayang pagpiling ginagantimpalaan ng Diyos (﷾).
Kung saan ito humahantong — Natutupad lamang ng mga Kristiyano ang utos na ito sa pamamagitan ng pagpapakitid dito. Ipinahahayag ng Islam ang pagkakatimbang sa teksto mismo.
Marcos 10:21 — kabanata 10, talata 21
“At tumingin sa kanya si Jesus at siya'y inibig, at sinabi sa kanya, Isang bagay ang kulang sa iyo: humayo ka, ipagbili mo ang anumang mayroon ka, at ibigay mo sa mga dukha, at magkakaroon ka ng kayamanan sa langit: at pumarito ka, pasanin mo ang krus, at sumunod sa akin.”
Sinipi para sa
Ang utos na ipagbili ang lahat ay para sa iisang mayamang lalaki na pinipigilan ng kanyang kayamanan. Hindi ito tuntunin para sa lahat ng Kristiyano.
Ang tugon
Agad na humaharap si Jesus sa kanyang mga alagad at nagsasalita tungkol sa mga mayaman sa pangkalahatan: mas madali pang makadaan ang isang kamelyo sa butas ng karayom. Sa Lucas ay ibinibigay ang utos sa mga alagad bilang isang pangkat: ipagbili ang inyong ari-arian, at magbigay ng limos. Hindi lamang ito pagsubok sa iisang lalaki.
Kung saan ito humahantong — Pinalalawak ng mga Ebanghelyo ang utos nang lampas sa iisang lalaki, at hindi pa rin ito tinutupad ng mga simbahan.
Mateo 6:19-20 — kabanata 6, talata 19-20
“Huwag kayong mag-impok para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa lupa, na dito'y sumisira ang tanga at ang kalawang, at dito'y nanghuhukay ang mga magnanakaw at nagnanakaw: Kundi mag-impok kayo para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa langit, na doo'y hindi sumisira ang tanga ni ang kalawang, at doo'y hindi nanghuhukay ni nagnanakaw ang mga magnanakaw:”
Sinipi para sa
Ipinagbabawal ni Jesus ang paggawa sa kayamanan na iyong kayamanan sa puso, hindi ang pag-iipon ng pera. Ang punto ay kung nasaan ang puso.
Ang tugon
Nagpapatuloy nga si Jesus sa pagsasalita tungkol sa puso: ‘kung saan naroon ang inyong kayamanan, doon din naroon ang inyong puso’. Ngunit ang utos mismo ay ‘Huwag kayong mag-impok para sa inyong sarili ng mga kayamanan sa lupa’. Ipinagbabawal nito ang pag-iimpok, hindi lamang ang pag-ibig dito. Hayagang sinasabi ng Qur'an ang pagkakatimbang: gumugol nang walang pagpapakalabis at walang pagkukuripot, at ibigay ang labis sa iyong pangangailangan.
Kung saan ito humahantong — Malinaw na sinasabi ng Islam ang kailangang ipaliwanag ng mga Kristiyano na ibig sabihin ng mga salitang ito.
Mga pananaw
Pangunahing Kristiyano
Ipinapakita ng Sermon sa Bundok ang sakdal na pag-ibig ng kaharian ng Diyos. Binabasa ng mga Kristiyano ang ilan sa mga utos nito bilang mga payo, na ginagawang panata ng mga monghe at madre. Binabasa nila ang iba bilang mga tuntunin para sa pribadong buhay, hindi para sa mga hukuman o mga estado.
Tinatawagan ni Jesus ang kanyang mga tagapakinig na maging sakdal, gaya ng pagiging sakdal ng kanilang Amang nasa langit. Binabasa ito ng mga Kristiyano bilang paglalahad sa huwaran ng kaharian.
Pagtutol
Maaaring magbigay-inspirasyon ang isang huwaran. Ngunit ayon sa itinatala ni Mateo, mga utos ang mga ito, hindi mga larawan: huwag labanan ang masama, magbigay sa sinumang humihingi. Ang batas na walang lipunang makatutupad ay hindi ang hinihingi ng Diyos (﷾), dahil hindi Siya nag-aatang sa isang kaluluwa nang higit sa kaya nito.
Itinuturing ng Simbahang Katoliko ang pagtalikod sa lahat ng ari-arian bilang isang payo: isang pagpapayo para sa mga nagbibigay ng buong buhay nila sa Diyos, gaya ng mga monghe at madre. Hindi ito tuntunin para sa bawat Kristiyano.
Pagtutol
Ganyan ito binabasa ng Simbahang Katoliko. Ngunit sa Marcos, humaharap si Jesus sa kanyang mga alagad at nagsasalita tungkol sa mga mayaman sa pangkalahatan, hindi lamang sa iisang lalaki. Sa Lucas ay ibinibigay ang utos sa mga alagad bilang isang pangkat.
Itinuro ni Luther na ang hindi paglaban ay tungkol sa kung paano tinitiis ng isang Kristiyano ang mga maling ginawa sa kanyang sarili. Maaaring gumamit ng puwersa ang mga pinuno, hukom at sundalo upang ipagtanggol ang iba.
Pagtutol
Ito ay isang makatwirang tuntunin, ngunit tuntunin ito ni Luther, hindi mga salita ni Mateo. Inilalagay ni Mateo ang utos kasunod mismo ng mata sa mata ng kautusan, ang tuntunin para sa makatarungang lunas. Pinananatili ng Qur'an kapwa ang makatarungang lunas at ang pagpapatawad bilang malayang pagpili.
Ang pananaw ng Islam
Si Jesus ay isang tunay na propetang nagpatotoo sa Kautusan ni Moises. Pinaniniwalaan ng mga Muslim na ang mga Ebanghelyo ng Bagong Tipan, ayon sa kung ano ang hawak natin ngayon, ay hinubog ng mga kamay ng tao, at sinusukat nila ang mga ito ayon sa Qur'an. Anuman ang itinuro ni Jesus sa Israel noong kanyang panahon, ang utos na walang lipunang makatutupad ay hindi batas ng Diyos (﷾) para sa lahat. Ang huling batas, na dinala ng Propeta Muhammad (ﷺ), ay timbang. Makapamumuhay ayon dito ang bawat tao at ang bawat lipunan.
Iniuutos ni Jesus ang pagharap sa kabilang pisngi, ang pagbibigay nang higit sa kinukuha ng isang habla at ang paglakad ng ikalawang milya.
Iniuutos ni Jesus ang pagbibigay sa lahat ng humihingi. Iniuutos din niya ang hindi paghingi pabalik ng mga ari-arian sa kumuha ng mga ito, ang hindi pag-iimpok ng kayamanan sa lupa at ang pagbebenta ng mga ari-arian upang magbigay ng limos.
Sinasabi ni Jesus sa kanyang mga alagad ang isang pahayag tungkol sa isang kamelyo. Mas madali pa itong makadaan sa butas ng karayom kaysa sa makapasok ang isang mayaman sa kaharian ng Diyos (﷾).
Hinihingi ng mga liham ng Bagong Tipan ang paggawa at ang pagtataguyod sa sariling sambahayan. Kahit sa Mga Gawa, kung saan pinagsaluhan ng mga unang mananampalataya ang lahat ng bagay, sinasabi ni Pedro na sa kanya ang lupa ni Ananias upang panatilihin.
Itinuturo ng mga pangunahing simbahan na maaaring magmay-ari ng ari-arian ang mga Kristiyano, magdala ng sandata sa utos ng mahistrado at ipagtanggol ang kanilang sarili.
Ipinagbabawal ng Qur'an kapwa ang pagkukuripot at ang pagbibigay nang labis na wala nang natitira sa iyo. At nilimitahan ng Propeta (ﷺ) sa ikatlong bahagi ang maaaring iwan ng isang tao sa pagkakawanggawa sa isang testamento.
Nagbibigay ang Islam ng makatarungan at pantay na lunas sa batas para sa mga maling ginawa at pinupuri ang pagpapatawad bilang mas mabuting pagpili.
Pinararangalan ng Islam ang makatarungang paghahanapbuhay at pinahihintulutan ang isang tao na ipagtanggol ang kanyang ari-arian.
Itinuturo ng Qur'an na hindi naglalagay ang Diyos (﷾) sa isang kaluluwa ng pasaning higit sa kaya nito.