A i shtyp Islami gratë? A është mizogjin?

“Dhe Zoti iu përgjigj lutjes së tyre: “Unë nuk do t’ia humb mundin askujt nga ju që ka bërë vepra, qoftë mashkull apo femër. Ju jeni njëlloj (në shpërblim). Atyre që u shpërngulën, u dëbuan nga vatrat e tyre, u munduan në rrugën Time, luftuan dhe u vranë, Unë do t’ua mbuloj veprat e këqija dhe do t’i shpie në kopshte, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, si shpërblim nga Allahu. Shpërblimi më i mirë është tek Allahu.””

“Me të vërtetë që për myslimanët dhe myslimanet, besimtarët dhe besimtaret, të bindurit ndaj Allahut dhe të bindurat ndaj Allahut, të drejtët (të sinqertët) dhe të drejtat (të sinqertat), duruesit dhe durueset, të përulurit dhe të përulurat, mirëbërësit dhe mirëbërëset, agjëruesit dhe agjërueset, ruajtësit e nderit dhe ruajtëset e nderit, përkujtuesit e Allahut vazhdimisht dhe përkujtueset, pra, për të gjithë këta Allahu ka përgatitur falje dhe shpërblim të madh.”

“Cilindo mashkull apo femër që kryen vepra të mira, duke qenë besimtar, Ne do ta bëjmë që të kalojë jetë të bukur dhe do ta shpërblejmë sipas veprave më të mira, që ka bërë.”

“Allahu ka dhënë si shembull për besimtarët gruan e Faraonit, kur ajo tha: “O Zoti im! Ndërtomë një banesë tek Ti, në Xhenet; më shpëto nga Faraoni dhe veprat e tij dhe më shpëto nga populli keqbërës!””

“Edhe Merjemen, të bijën e Imranit, e cila ruajti virgjërinë e saj; Ne frymë brenda saj nga shpirti Ynë (shpirtin e Isait a.s.). Ajo u besoi fjalëve të Zotit të saj dhe librave të Tij e ishte nga të devotshmit!”

“Meshkujve u takon pjesë nga ajo që ua kanë lënë prindërit dhe të afërmit, por, edhe femrave u takon pjesë nga ajo që ua kanë lënë prindërit dhe të afërmit qoftë ajo pak apo shumë, si pjesë e caktuar dhe e detyruar.”

“Në qoftë se nuk keni fëmijë, atyre (grave) u takon një e katërta e pasurisë që keni lënë e, nëse keni fëmijë, atyre u takon një e teta nga ajo që keni lënë, pasi të kryhet testamenti e të lahet borxhi.”

“Mos i lakmoni ato gjëra, me anë të të cilave Allahu i ka bërë disa nga ju të dallohen mbi të tjerët: meshkujt do të kenë pjesë prej asaj që kanë punuar e po ashtu edhe femrat do të kenë pjesë prej asaj që kanë punuar. Kërkoni prej Allahut nga mirësitë e Tij. Vërtet, Allahu është i Dijshëm për çdo gjë.”

“Dhe jepuni me gjithë zemër grave tuaja dhuratën e kurorëzimit. Në qoftë se ato ju falin me dëshirën e vet diçka prej asaj (dhurate), pranojeni atë pa frikë dhe me kënaqësi!”

Aishja e pyeti Profetin (ﷺ) nëse grave duhet t'u kërkohet pëlqimi për martesë. Ai tha po; dhe kur ajo tha se një e virgjër mund të jetë shumë e turpshme për të folur, ai tha se heshtja e saj është pëlqimi i saj.

Hansa bint Hidami, e cila kishte qenë e martuar më parë, transmeton se babai i saj e martoi kundër dëshirës së saj, prandaj ajo shkoi te Profeti (ﷺ), dhe ai e shpalli martesën të pavlefshme.

Gruaja e Thabit ibn Kajsit i tha Profetit (ﷺ) se nuk kishte asnjë ankesë për karakterin apo fenë e burrit të saj, por nuk mund të qëndronte me të. Profeti e pyeti nëse do ta kthente kopshtin që ai i kishte dhënë si mehr. Ajo pranoi, dhe Profeti i tha Thabitit ta merrte përsëri dhe ta ndante.

“O besimtarë! - nuk ju lejohet që t'i merrni në trashëgim gratë me forcë. Mos i trajtoni ato ashpër me qëllimin që t’u merrni një pjesë të dhuratës martesore që u keni dhënë. (Një gjë e tillë ju lejohet) vetëm atëherë kur ato bëjnë imoralitet të hapur. Jetoni e silluni mirë me to! Në qoftë se ato nuk ju pëlqejnë (atëherë duroni sepse), është e mundur që juve të mos ju pëlqejë diçka, por që Allahu t’ju sjellë nëpërmjet saj shumë të mira.”

“Kur t’i ndani gratë dhe atyre t’u afrohet fundi i periudhës së pritjes, ose mbajini me të mirë, ose lërini të ikin me të mirë. Dhe mos i mbani ato me qëllim lëndimi, se në këtë mënyrë i bëni padrejtësi vetes. Mos luani me shpalljet e Allahut! Kujtoni begatitë që ju ka dhënë Ai, si dhe Librin (Kuranin) dhe diturinë e hollësishme, që jua ka zbritur për t’ju këshilluar. Kini frikë Allahun dhe ta dini se Allahu është i Dijshëm për çdo gjë!”

“Ata që i akuzojnë gratë e ndershme (për imoralitet), e pastaj nuk sjellin katër dëshmitarë, t’i rrihni me tetëdhjetë goditje dhe të mos ua pranoni më kurrë dëshminë; këta janë njerëz ngatërrestarë.”

“Përjashtim bëjnë ata që, pas kësaj, pendohen dhe përmirësohen. Allahu është vërtet Falës dhe Mëshirëplotë.”

“kur foshnja e varrosur për së gjalli të pyetet për çfarë faji ishte vrarë;”

Aishja transmeton se një grua e varfër erdhi te ajo me dy vajzat e saj, dhe ajo kishte vetëm një hurmë për t'i dhënë. Nëna e ndau mes dy vajzave të saj dhe iku. Kur Aishja i tregoi Profetit (ﷺ), ai tha se kushdo që sprovohet me vajza dhe sillet mirë me to, ato do të jenë mburojë për të nga Zjarri.

Muavije ibn Xhahime transmeton se babai i tij Xhahime erdhi te Profeti (ﷺ) duke dashur të dilte të luftonte, dhe i kërkoi këshillë. Profeti e pyeti nëse kishte nënë. Kur ai tha po, Profeti i tha të rrinte me të, sepse Xheneti është nën këmbët e saj.

Ebu Hurejra transmeton se një burrë e pyeti Profetin (ﷺ) kush e meriton më shumë shoqërinë e tij të mirë. Profeti tha: nëna jote. Burri pyeti edhe tri herë kush vjen pas dhe përgjigjja ishte nëna jote, pastaj nëna jote, e pastaj babai yt.

I lejoi një gruaje të martuar në Angli të zotëronte dhe të kontrollonte pronë në emrin e saj, sikur të ishte e pamartuar. Para tij, pjesa më e madhe e asaj që zotëronte një grua kalonte te burri i saj; një ligj i vitit 1870 e kishte lejuar të mbante vetëm fitimet e veta dhe disa lloje të tjera prone.

E bëri të paligjshëm në Britaninë e Madhe diskriminimin për shkak të gjinisë në ofrimin e mallrave, lehtësive dhe shërbimeve, përfshirë huatë, kreditë dhe financimin (neni 29).

E bëri të paligjshëm në Shtetet e Bashkuara që një huadhënës t'i refuzonte kredi një aplikuesi për shkak të gjinisë apo gjendjes martesore.

“Do t'u flasësh bijve të Izraelit dhe do t'u thuash: Në qoftë se një njeri vdes pa lënë djem, trashëgiminë e tij do t'ia kaloni bijës së tij. Në qoftë se nuk ka bijë, trashëgiminë e tij do t'ua jepni vëllezërve të tij. Në qoftë se nuk ka vëllezër, trashëgiminë e tij do t'ua jepni vëllezërve të atit të tij. Dhe në qoftë se ati i tij nuk ka vëllezër, trashëgiminë e tij do t'ia jepni të afërmit më të ngushtë të familjes së tij, dhe ai do ta zotërojë. Ky do të jetë për bijtë e Izraelit një statut gjykimi, ashtu siç e urdhëroi ZOTI Moisiun.”

“Allahu ju urdhëron për trashëgiminë tuaj: mashkullit i takon aq sa pjesa e dy femrave; nëse trashëgimtarë janë dy e më tepër femra, atyre u takojnë dy të tretat nga trashëgimia; nëse është një femër - i takon gjysma e pasurisë; e për çdonjërin prind të të vdekurit - u përket një e gjashta nga pasuria e trashëguar, nëse i vdekuri ka lënë fëmijë; e nëse nuk ka fëmijë, e trashëgojnë prindërit dhe nënës i bie një e treta; nëse i vdekuri ka vëllezër, nënës së tij i bie një e gjashta, pas kryerjes së testamentit të lënë dhe larjes së borxhit. Ju nuk e dini se cili është më i afërt për ju nga dobia: prindërit tuaj apo fëmijët tuaj. Ky caktim është nga ana e Allahut. Pa dyshim Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.”

“Në qoftë se nuk keni fëmijë, atyre (grave) u takon një e katërta e pasurisë që keni lënë e, nëse keni fëmijë, atyre u takon një e teta nga ajo që keni lënë, pasi të kryhet testamenti e të lahet borxhi.”

“Kur një burrë merr një grua dhe martohet me të, dhe ndodh që ajo të mos gjejë hir në sytë e tij, sepse ka gjetur diçka të pahijshme tek ajo, atëherë le t'i shkruajë një letër ndarjeje, t'ia japë në dorë dhe ta nxjerrë nga shtëpia e tij. Dhe kur ajo të jetë larguar nga shtëpia e tij, mund të shkojë e të bëhet gruaja e një burri tjetër.”

“Kur t’i lini gratë të lira dhe ato të kenë plotësuar kohën e pritjes, mos i pengoni ato që të martohen përsëri me burrat e tyre, nëse merren vesh me të mirë. Kështu këshillohet çdokush prej jush që beson Allahun dhe Ditën e Kiametit. Kjo është më e ndershme dhe më e virtytshme. Allahu di, kurse ju nuk dini.”

“Gratë të cilave iu vdes burri, duhet të presin katër muaj e dhjetë ditë (pas vdekjes së tij). Pas kalimit të këtij afati, ju nuk jeni përgjegjës për çfarë bëjnë ato me jetën e tyre sipas rregullave. Allahu e njeh mirë çdo vepër që ju bëni.”

“Por unë po ju them: kushdo që e lë gruan e vet, përveçse për shkak kurvërie, e bën të kryejë shkelje të kurorës; dhe kushdo që martohet me një grua të lënë kryen shkelje të kurorës.”

“Gruaja le të mësojë në heshtje me gjithë nënshtrim. Por unë nuk lejoj që gruaja të mësojë, as të sundojë mbi burrin, por të jetë në heshtje. Sepse së pari u formua Adami, pastaj Eva. Dhe Adami nuk u mashtrua, por gruaja, e mashtruar, ra në shkelje.”

Tertuliani u thotë grave të krishtera se secila prej tyre është një Eva, dhe se dënimi i Perëndisë mbi gjininë e tyre, dhe faji i tij, jetojnë ende. E quan gruan portën e djallit dhe dezertoren e parë të ligjit hyjnor, dhe thotë se për shkak të asaj që ajo fitoi, vdekjen, edhe Biri i Perëndisë duhej të vdiste.

“Djalli u pëshpëriti, për t’ua zbuluar pjesët e turpshme të mbuluara të trupit të tyre dhe u tha: “Zoti juaj jua ka ndaluar pemën, vetëm që të mos bëheni engjëj ose të pavdekshëm.” Dhe iu betua atyre (duke thënë): “Vërtet, Unë jam për ju këshillues i sinqertë!” Dhe i mashtroi me dinakërinë e tij. Pasi e shijuan frutën, atyre iu zbuluan vendet e turpshme dhe nisën të mbulohen me gjethet e Xhenetit dhe Zoti i tyre i thirri: “A nuk jua kisha ndaluar atë pemë? A nuk ju pata thënë se djalli është vërtet armiku juaj i hapët?””

“Kështu, ata të dy, (Ademi dhe Havaja), hëngrën nga ajo pemë e u ndërgjegjësuan për lakuriqësinë e tyre, prandaj nisën të mbulohen me gjethet e Xhenetit. Ademi nuk e zbatoi urdhrin e Zotit të vet, kështu që devijoi (nga rruga e drejtë). Pastaj, Zoti i tij e zgjodhi atë, ia pranoi pendimin, e udhëzoi”

“Në qoftë se një burrë gjen një vajzë të virgjër që nuk është e fejuar, e kap dhe bie me të, dhe ata gjenden, atëherë burri që ra me të do t'i japë atit të vajzës pesëdhjetë sikla argjendi, dhe ajo do të bëhet gruaja e tij, sepse e ka poshtëruar; ai nuk mund ta largojë gjatë gjithë ditëve të tij.”

“Në qoftë se një vajzë e virgjër është e fejuar me një burrë dhe një burrë tjetër e gjen në qytet dhe bie me të, do t'i nxirrni që të dy te porta e atij qyteti dhe do t'i vrisni me gurë, që të vdesin: vajzën sepse nuk bërtiti, megjithëse ishte në qytet, dhe burrin sepse poshtëroi gruan e të afërmit të tij. Kështu do ta shkulësh të keqen nga mesi yt.”

“Kur do të dalësh në luftë kundër armiqve të tu dhe ZOTI, Perëndia yt, do t'i japë në duart e tua dhe ti do t'i zësh robër, në qoftë se midis robërve sheh një grua të bukur dhe të pëlqen aq sa të duash ta marrësh për grua, do ta çosh në shtëpinë tënde; ajo do ta rruajë kokën dhe do t'i presë thonjtë, do të heqë rrobat e robërisë, do të banojë në shtëpinë tënde dhe do të qajë një muaj të tërë atin dhe nënën e saj; pastaj do të hysh tek ajo dhe do të jesh burri i saj, dhe ajo do të jetë gruaja jote. Në qoftë se pastaj nuk të pëlqen më, do ta lësh të shkojë ku të dojë, por nuk do ta shesësh për para dhe nuk do ta trajtosh si skllave, sepse e ke poshtëruar.”

“Vlerësimi yt për një mashkull nga njëzet deri në gjashtëdhjetë vjeç do të jetë pesëdhjetë sikla argjendi, sipas siklit të shenjtërores. Në qoftë se është femër, vlerësimi yt do të jetë tridhjetë sikla. Në qoftë se është nga pesë deri në njëzet vjeç, vlerësimi yt do të jetë njëzet sikla për një mashkull dhe dhjetë sikla për një femër. Në qoftë se është nga një muaj deri në pesë vjeç, vlerësimi yt do të jetë pesë sikla argjendi për një mashkull dhe tre sikla argjendi për një femër. Në qoftë se është gjashtëdhjetë vjeç e lart, vlerësimi yt do të jetë pesëmbëdhjetë sikla për një mashkull dhe dhjetë sikla për një femër.”

“Folu bijve të Izraelit dhe u thuaj: Në qoftë se një grua mbetet me barrë dhe lind një djalë, do të jetë e papastër shtatë ditë; do të jetë e papastër si në ditët e papastërtisë së saj mujore. Ditën e tetë do të rrethpritet mishi i prepucit të fëmijës. Pastaj ajo do të qëndrojë akoma tridhjetë e tre ditë për t'u pastruar nga gjaku; nuk do të prekë asnjë gjë të shenjtë dhe nuk do të hyjë në shenjtërore, deri sa të mbushen ditët e pastrimit të saj. Por në qoftë se lind një vajzë, do të jetë e papastër dy javë, si në kohën e papastërtisë së saj mujore; dhe do të qëndrojë gjashtëdhjetë e gjashtë ditë për t'u pastruar nga gjaku.”

“Në qoftë se një burrë e shet bijën e tij si shërbëtore, ajo nuk do të dalë e lirë ashtu si dalin skllevërit.”

“Moisiu u tha atyre: ‘I keni lënë të gjalla tërë gratë? Ja, pikërisht ato, me këshillën e Balaamit, i shtynë bijtë e Izraelit të kryejnë mëkat kundër ZOTIT në çështjen e Peorit, dhe kështu plaga ra mbi asamblenë e ZOTIT. Prandaj tani vritni çdo mashkull midis fëmijëve dhe vritni çdo grua që ka pasur marrëdhënie me një burrë; por tërë vajzat që nuk kanë pasur marrëdhënie me burrë, lërini të gjalla për ju’.”

“Gruas i tha: Do ta shumëfishoj shumë dhimbjen tënde dhe shtatzëninë tënde; me dhimbje do të lindësh fëmijë; dhe dëshira jote do të jetë për burrin tënd, dhe ai do të sundojë mbi ty.”

“Dhe gjej më të hidhur se vdekja gruan, zemra e së cilës është lak dhe rrjetë, dhe duart e saj janë pranga; ai që i pëlqen Perëndisë do t'i shpëtojë asaj, por mëkatari do të kapet prej saj. Ja, këtë kam gjetur, thotë Predikuesi, duke shqyrtuar gjërat një nga një për të gjetur arsyen, të cilën shpirti im e kërkon ende, por nuk e kam gjetur: një burrë midis një mijë e kam gjetur, por një grua midis gjithë atyre nuk e kam gjetur.”

“Gruaja le të mësojë në heshtje me gjithë nënshtrim. Por unë nuk lejoj që gruaja të mësojë, as të sundojë mbi burrin, por të jetë në heshtje. Sepse së pari u formua Adami, pastaj Eva. Dhe Adami nuk u mashtrua, por gruaja, e mashtruar, ra në shkelje.”

“Gratë tuaja le të heshtin në kishat, sepse nuk u lejohet të flasin, por të jenë të nënshtruara, siç thotë edhe ligji. Dhe në qoftë se duan të mësojnë diçka, le t'i pyesin burrat e tyre në shtëpi, sepse është turp për gratë të flasin në kishë.”

“Por çdo grua që lutet ose profetizon me kokën pa mbuluar e çnderon kokën e vet: sepse kjo është e njëjtë sikur të ishte e rruar. Sepse në qoftë se gruaja nuk mbulohet, le t'i presin edhe flokët: por në qoftë se është turp për një grua të pritet ose të rruhet, le të mbulohet.”

“Meshkujt kanë autoritet mbi gratë, meqë Allahu u ka dhënë disa cilësi mbi ato dhe, meqë ata shpenzojnë për mbajtjen e tyre. Gra të mira janë ato të dëgjueshmet, që ruajnë fshehtësitë që ka urdhëruar Allahu. Sa i përket grave që ju i druheni mosbindjes dhe sjelljes së keqe nga ana e tyre, këshillojini, (e, nëse kjo s’bën dobi) mos i pranoni në shtrat dhe (në fund) i rrihni ato (lehtas). Por, nëse ato ju binden, atëherë mos i ndëshkoni më. Allahu, me të vërtetë, është i Lartësuar dhe i Madhëruar!”

Në Hutben e Lamtumirës Profeti (ﷺ) u tha burrave t'i frikësohen Allahut për gratë. Tha se nëse një grua lejon të ulet në shtratin e burrit dikush që burri nuk e do, ai mund ta godasë, por jo rëndë (gajre mubarrih), dhe se sigurimi i ushqimit dhe i veshjes së saj në mënyrë të përshtatshme është detyra e tij ndaj saj.

“Mos i lakmoni ato gjëra, me anë të të cilave Allahu i ka bërë disa nga ju të dallohen mbi të tjerët: meshkujt do të kenë pjesë prej asaj që kanë punuar e po ashtu edhe femrat do të kenë pjesë prej asaj që kanë punuar. Kërkoni prej Allahut nga mirësitë e Tij. Vërtet, Allahu është i Dijshëm për çdo gjë.”

“Dhe jepuni me gjithë zemër grave tuaja dhuratën e kurorëzimit. Në qoftë se ato ju falin me dëshirën e vet diçka prej asaj (dhurate), pranojeni atë pa frikë dhe me kënaqësi!”

“O njerëz! Në të vërtetë, Ne ju krijuam ju prej një mashkulli dhe një femre dhe ju bëmë popuj e fise, për ta njohur njëri tjetrin. Më i nderuari prej jush tek Allahu është ai që i frikësohet më shumë Atij. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe për Atë asgjë nuk është e fshehtë.”

“Me të vërtetë që për myslimanët dhe myslimanet, besimtarët dhe besimtaret, të bindurit ndaj Allahut dhe të bindurat ndaj Allahut, të drejtët (të sinqertët) dhe të drejtat (të sinqertat), duruesit dhe durueset, të përulurit dhe të përulurat, mirëbërësit dhe mirëbërëset, agjëruesit dhe agjërueset, ruajtësit e nderit dhe ruajtëset e nderit, përkujtuesit e Allahut vazhdimisht dhe përkujtueset, pra, për të gjithë këta Allahu ka përgatitur falje dhe shpërblim të madh.”

“Meshkujt kanë autoritet mbi gratë, meqë Allahu u ka dhënë disa cilësi mbi ato dhe, meqë ata shpenzojnë për mbajtjen e tyre. Gra të mira janë ato të dëgjueshmet, që ruajnë fshehtësitë që ka urdhëruar Allahu. Sa i përket grave që ju i druheni mosbindjes dhe sjelljes së keqe nga ana e tyre, këshillojini, (e, nëse kjo s’bën dobi) mos i pranoni në shtrat dhe (në fund) i rrihni ato (lehtas). Por, nëse ato ju binden, atëherë mos i ndëshkoni më. Allahu, me të vërtetë, është i Lartësuar dhe i Madhëruar!”

Në Hutben e Lamtumirës Profeti (ﷺ) u tha burrave t'i frikësohen Allahut për gratë. Tha se nëse një grua lejon të ulet në shtratin e burrit dikush që burri nuk e do, ai mund ta godasë, por jo rëndë (gajre mubarrih), dhe se sigurimi i ushqimit dhe i veshjes së saj në mënyrë të përshtatshme është detyra e tij ndaj saj.

Muavije el-Kushejriu e pyeti Profetin (ﷺ) cila është e drejta e gruas mbi burrin e saj. Ai tha: ushqeje kur ha, vishe kur vishesh, mos e godit në fytyrë, mos e shaj, dhe mos u largo prej saj përveçse brenda shtëpisë.

Ata transmeton se e pyeti Ibn Abasin çfarë do të thotë një goditje që ‘nuk është e rëndë’ (gajr mubarrih). Ibn Abasi tha: me misvak, shkopin e dhëmbëve, dhe të ngjashme. Një transmetim tjetër e paraqet Atanë duke i lidhur fjalët me Hutben e Lamtumirës së Profetit (ﷺ) dhe duke i shpjeguar në të njëjtën mënyrë.

Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) nuk goditi kurrë askënd me dorën e tij, as grua, as shërbëtor, përveçse kur luftonte në rrugën e Allahut. Nuk u hakmor kurrë për asgjë që iu bë atij, përveçse kur cenohej diçka që Allahu e kishte bërë të shenjtë; atëherë vepronte për hir të Allahut.

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: më i plotësuari nga besimtarët në besim është ai me sjelljen më të mirë, dhe më të mirët prej jush janë ata që janë më të mirë me gratë e tyre.

“Mos iu qasni pasurisë së jetimit, veçse me qëllim të mirë, derisa të arrijë moshën e pjekurisë. Dhe përmbushni zotimet. Me të vërtetë, për zotimet do të jeni përgjegjës.”

“O besimtarë! Shkruajeni huan që ia jepni njëri-tjetrit për një afat të caktuar. Le ta shënojë atë me drejtësi një shkrues ndërmjet jush; asnjë shkrues të mos ngurrojë që ta shënojë ashtu siç e ka mësuar Allahu. Ai le të shënojë, kurse borxhliu le të diktojë dhe le t’i frikësohet Allahut, Zotit të vet, duke mos lënë mangët asgjë nga borxhi! Në qoftë se borxhliu është mendjelehtë ose i mitur, ose i tillë që nuk është në gjendje të diktojë, atëherë le të diktojë saktësisht kujdestari i tij. Thirrni dy dëshmitarë prej njerëzve tuaj e, nëse nuk gjeni dy dëshmitarë burra, atëherë thirrni për dëshmitarë një burrë dhe dy gra, nga ata që i quani të përshtatshëm; në mënyrë që, nëse njëra grua harron, t’ia kujtojë tjetra. Dëshmitarët nuk duhet të kundërshtojnë kurdo që të thirren. Mos e lini pa e shënuar borxhin, qoftë i vogël apo i madh, duke shënuar edhe afatin e pagimit. Kjo mënyrë është më e drejtë para Allahut, më e saktë për dëshmi dhe më e përshtatshme për të mos dyshuar. Por, nëse është fjala për mallin që qarkullon nga dora në dorë, atëherë nuk do të keni gjynah nëse nuk e shënoni atë. Thirrni dëshmitarë edhe kur të lidhni kontrata për shitblerje dhe të mos dëmtohet as shkruesi, as dëshmitari. Nëse bëni të kundërtën, atëherë keni bërë gjynah, prandaj ruajuni Allahut! Allahu ju mëson ju; Allahu është i Dijshëm për çdo gjë.”

“Nëse një burrë e akuzon gruan e tij pa pasur dëshmitarë të tjerë përveç vetes, ai duhet të betohet në Allahun katër herë, se thotë të vërtetën,”

“dhe herën e pestë të kërkojë mallkimin e Allahut ndaj vetes, nëse ka gënjyer.”

“Ndërsa gruaja do të kursehet nga dënimi, nëse betohet për Allahun katër herë, se i shoqi është gënjeshtar”

“dhe, herën e pestë, të kërkojë zemërimin e Allahut ndaj vetes, nëse i shoqi ka thënë të vërtetën.”

Ukbe ibn el-Harithi u martua me një grua, dhe pastaj një skllave tha se i kishte dhënë gji të dyve. Kur ai i tregoi Profetit (ﷺ), Profeti e pyeti si mund ta mbante gruan e tij kur ajo grua e kishte thënë këtë, dhe i tha të ndahej prej saj.

Ebu Seid el-Hudri transmeton se në një ditë Bajrami Profeti (ﷺ) i nxiti gratë të jepnin sadaka. Tha se i ishte treguar se shumica e banorëve të Zjarrit ishin gra, sepse mallkonin shpesh dhe ishin mosmirënjohëse ndaj burrave të tyre, dhe i quajti të mangëta në mendje dhe në fe. Kur ato pyetën çfarë do të thoshte kjo, ai tha se dëshmia e një gruaje është gjysma e asaj të një burri, dhe se ajo nuk falet as nuk agjëron gjatë menstruacioneve.

“O besimtarë! Shkruajeni huan që ia jepni njëri-tjetrit për një afat të caktuar. Le ta shënojë atë me drejtësi një shkrues ndërmjet jush; asnjë shkrues të mos ngurrojë që ta shënojë ashtu siç e ka mësuar Allahu. Ai le të shënojë, kurse borxhliu le të diktojë dhe le t’i frikësohet Allahut, Zotit të vet, duke mos lënë mangët asgjë nga borxhi! Në qoftë se borxhliu është mendjelehtë ose i mitur, ose i tillë që nuk është në gjendje të diktojë, atëherë le të diktojë saktësisht kujdestari i tij. Thirrni dy dëshmitarë prej njerëzve tuaj e, nëse nuk gjeni dy dëshmitarë burra, atëherë thirrni për dëshmitarë një burrë dhe dy gra, nga ata që i quani të përshtatshëm; në mënyrë që, nëse njëra grua harron, t’ia kujtojë tjetra. Dëshmitarët nuk duhet të kundërshtojnë kurdo që të thirren. Mos e lini pa e shënuar borxhin, qoftë i vogël apo i madh, duke shënuar edhe afatin e pagimit. Kjo mënyrë është më e drejtë para Allahut, më e saktë për dëshmi dhe më e përshtatshme për të mos dyshuar. Por, nëse është fjala për mallin që qarkullon nga dora në dorë, atëherë nuk do të keni gjynah nëse nuk e shënoni atë. Thirrni dëshmitarë edhe kur të lidhni kontrata për shitblerje dhe të mos dëmtohet as shkruesi, as dëshmitari. Nëse bëni të kundërtën, atëherë keni bërë gjynah, prandaj ruajuni Allahut! Allahu ju mëson ju; Allahu është i Dijshëm për çdo gjë.”

Një grua e pyeti Aishen nëse duhej t'i kompensonte namazet që nuk i kishte falur gjatë menstruacioneve. Aishja tha se ato kishin menstruacione në kohën e Profetit (ﷺ), dhe ai nuk u tha kurrë t'i kompensonin ato namaze.

Ibn Abasi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se iu tregua Zjarri, dhe shumica e atyre që ishin në të ishin gra mosmirënjohëse. U pyet nëse ato nuk besonin në Allahun. Tha se ishin mosmirënjohëse ndaj burrave të tyre dhe ndaj së mirës që u bëhej: nëse një burrë i bën mirë njërës prej tyre për vite dhe pastaj ajo sheh një gjë që nuk i pëlqen, thotë se nuk ka parë kurrë asnjë të mirë prej tij.

Ebu Seid el-Hudri transmeton se në një ditë Bajrami Profeti (ﷺ) i nxiti gratë të jepnin sadaka. Tha se i ishte treguar se shumica e banorëve të Zjarrit ishin gra, sepse mallkonin shpesh dhe ishin mosmirënjohëse ndaj burrave të tyre, dhe i quajti të mangëta në mendje dhe në fe. Kur ato pyetën çfarë do të thoshte kjo, ai tha se dëshmia e një gruaje është gjysma e asaj të një burri, dhe se ajo nuk falet as nuk agjëron gjatë menstruacioneve.

“Me të vërtetë që për myslimanët dhe myslimanet, besimtarët dhe besimtaret, të bindurit ndaj Allahut dhe të bindurat ndaj Allahut, të drejtët (të sinqertët) dhe të drejtat (të sinqertat), duruesit dhe durueset, të përulurit dhe të përulurat, mirëbërësit dhe mirëbërëset, agjëruesit dhe agjërueset, ruajtësit e nderit dhe ruajtëset e nderit, përkujtuesit e Allahut vazhdimisht dhe përkujtueset, pra, për të gjithë këta Allahu ka përgatitur falje dhe shpërblim të madh.”

Ebu Hurejra transmeton se një burrë e pyeti Profetin (ﷺ) kush e meriton më shumë shoqërinë e tij të mirë. Profeti tha: nëna jote. Burri pyeti edhe tri herë kush vjen pas dhe përgjigjja ishte nëna jote, pastaj nëna jote, e pastaj babai yt.

I atribuon Aishes 2.210 hadithe, 174 prej tyre te el-Buhariu dhe te Muslimi bashkë, thotë se nuk njeh asnjë grua në umet, apo ndër gratë përgjithësisht, më të ditur se ajo, dhe e jep moshën e saj në vdekje gjashtëdhjetë e tre vjeç e disa muaj.