Краток одговор
Да, за верникот. Веровесникот (ﷺ) ги именувал заморот, болеста, грижата, тагата и повредата, дури и убодот од трн. Ништо од ова не го снаоѓа муслиманот без Аллах (﷾) со тоа да му избрише дел од неговите гревови. Гревовите паѓаат од него како што паѓаат лисјата од дрвото. Повеќето научници велат дека ова ги опфаќа малите гревови, а големите гревови бараат искрено покајание. Страдањето не е знак дека Аллах (﷾) е лут на вас. Веровесниците страдале повеќе од сите. Ова важи за секаков вид тешкотија. Ги опфаќа болеста и болката, тагата и вознемиреноста, сиромаштијата и долгот. Го опфаќа губењето сакан човек, и неправдата што ви е направена. Дете што умира младо оди во Џенетот. Трпението додава награда без сметка. Но страдањето не го заменува покајанието, и не го подмирува она што им го должите на другите луѓе. Исламот не бара ни да го барате страдањето. Веровесникот (ﷺ) им кажувал на болните да бараат лек, и барал заштита кај Аллах (﷾) од грижа, тага и долг.
Целосно објаснување
Што рекол Веровесникот (ﷺ)
Веровесникот (ﷺ) ги именувал заморот, болеста, тагата, жалоста, повредата и неволјата, дури и убодот од трн. Рекол дека ништо од ова не го снаоѓа муслиманот без Аллах (﷾) со тоа да му избрише дел од неговите гревови. Во друго предание ја именувал дури и грижата што го вознемирува верникот. Аиша го слушнала да вели дека трн, или нешто полошо, го издигнува верникот за еден степен и му брише еден грев. Значи, одговорот е да. За верникот, ниту една болка не е залудна.
Ебу Сеид ел-Худри и Ебу Хурејре пренесуваат дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека муслиманот не го снаоѓа никаков замор, болест, тага, жалост, повреда или неволја, дури ни убод од трн, а Аллах поради тоа да не му избрише дел од неговите гревови.
Ебу Сеид и Ебу Хурејре го слушнале Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели дека верникот не го погодува никаква непријатност, тешкотија, болест или тага, дури ни грижа што го вознемирува, а да не му се избришат гревовите со тоа.
Неколку млади мажи се смееле пред Аиша затоа што еден човек се сопнал на јаже од шатор и речиси тешко се повредил. Таа им рекла да не се смеат. Го слушнала Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели дека кога муслиманот ќе биде убоден од трн, или од нешто полошо, се издигнува за еден степен и му се брише еден грев.
Како лисја што паѓаат од дрво
Абдуллах ибн Месуд го посетил Веровесникот (ﷺ) кога имал висока треска. Веровесникот (ﷺ) рекол дека неговата треска е колку на двајца луѓе. Ибн Месуд прашал дали тоа значи двојна награда, а тој рекол да. Потоа рекол дека ниту една штета не го погодува муслиманот без Аллах (﷾) со тоа да му ги избрише гревовите. Паѓаат од него, рекол, како што дрвото ги фрла своите лисја.
Абдуллах ибн Месуд го посетил Веровесникот (ﷺ) додека имал висока треска. Веровесникот рекол дека неговата треска е колку на двајца луѓе. Ибн Месуд прашал дали тоа е затоа што ќе има двојна награда, а тој рекол да. Рекол дека ниеден муслиман не е погоден од каква било штета, дури и од убод од трн, а да не му ги искупи Аллах гревовите со тоа, како што дрвото ги фрла своите лисја.
Мали гревови и големи гревови
Повеќето научници велат дека овие хадиси ги бришат малите гревови. Ибн Реџеб ја дава причината. Веровесникот (ﷺ) рекол дека петте намази, и од еден џума-намаз до следниот, ги бришат гревовите меѓу нив. Додал: сè додека се избегнуваат големите гревови. Значи, големите гревови бараат искрено покајание. Аллах (﷾) сепак може да прости што сака. Но никој не треба да се држи за тежок грев и да чека болест да го отстрани.
Ебу Хурејре пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: петте намази, и од еден џума-намаз до следниот, ги бришат гревовите меѓу нив, сè додека не се прават големи гревови.
Вели дека Аллах може да прости кога ќе посака, но научниците генерално сметаат дека големите гревови бараат покајание и дека делата за кои хадисите велат дека носат прошка ги бришат малите гревови. Го наведува Ибн Реџеб (Летаиф ел-меариф) дека ова е ставот на повеќето научници, со хадисот од Сахих Муслим дека петте намази и од џума до џума ги откупуваат гревовите сè додека се избегнуваат големите гревови, и Ибн Хаџер дека општите преданија се читаат во негова светлина.
“О, вие кои верувате, покајте Му се на Аллах искрено, за Господарот ваш да премине преку вашите лоши постапки и во џенетските градини, низ кои реки течат, да ве воведе, на Денот во кој Аллах нема да го осрамоти Веровесникот и тие коишто заедно со него веруваа; светлото нивно ќе оди пред нив од нивната десна страна. „Господару наш“ – ќе велат тие – „направи го потполно светлото наше и прости ни, бидејќи Ти, навистина, можеш сè.“”
Дали моето страдање е казна?
Многумина така мислат. Кога ќе дојде болест или загуба, прашуваат што погрешиле. Исламот вели дека од она што ви се случува не можете да го прочитате задоволството или гневот на Аллах (﷾). Куранот опишува човек што мисли дека, кога ќе му се даде изобилство, неговиот Господар го почестил. Кога опскрбата ќе му се намали, вели: „Господарот мој ме понижи!“ Куранот одговара: „А не е така!“ Ибн Кесир објаснува дека и богатството и тешкотијата се искушенија. Аллах (﷾) дава и задржува и од оние што ги сака и од оние што не ги сака. Куранот вели: „Ние ве ставаме на искушение и во добро и во зло“. Една тешкотија може да го искуша човекот, да му избрише гревови или да го издигне на степен. Никој не може да знае што е таа за друг човек. Затоа не заклучувајте дека некој страда затоа што Аллах (﷾) е лут на него.
“А човекот, пак, кога Господарот негов сака да го искуша, па ќе му покаже почест и ќе го опсипе со благодати, вели: „Господарот мој кон мене благородно постапи!“. А кога, пак, ќе го искуша со сиромаштија, човекот вели: „Господарот мој ме понижи!“. А не е така! Вие внимание на сирачето не му посветувате,”
Објаснува дека и богатството и сиромаштијата се искушение, а не знак на почит или срам. Човекот мисли дека кога Аллах ќе му даде изобилство, тоа е затоа што Аллах го почитува, а кога ќе му ја ограничи опскрбата, тоа е затоа што Аллах го понижува. ‘Не’ значи дека не е ниту едното ниту другото. Аллах дава богатство и на оние што ги сака и на оние што не ги сака, и го ускратува од двете. Важно е да Му се покорува на Аллах во двете состојби: да се заблагодарува кога е богат и да биде трпелив кога е сиромав.
“Секое живо суштество смртта ќе ја вкуси! Ние ве ставаме на искушение и во добро и во зло и Нам ќе ни се вратите.”
Ебу Хурејре пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: кога Аллах сака добро за некого, го искушува со тешкотија.
Неколку млади мажи се смееле пред Аиша затоа што еден човек се сопнал на јаже од шатор и речиси тешко се повредил. Таа им рекла да не се смеат. Го слушнала Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели дека кога муслиманот ќе биде убоден од трн, или од нешто полошо, се издигнува за еден степен и му се брише еден грев.
Најдобрите луѓе страдале најмногу
Кога страдањето би било знак на Аллаховиот (﷾) гнев, веровесниците би страдале најмалку. Тие страдале најмногу. Аиша рекла дека никогаш не видела некој да страда повеќе од болест од Веровесникот (ﷺ). Неговата треска била тешка колку на двајца луѓе, и рекол дека носи двојна награда. Ејуб повикал: „Мене неволја ме снајде“. Јакуб со години го немал својот син. Куранот вели дека пратениците и верниците биле толку вознемирувани што велеле: „Кога, веќе, ќе дојде Аллаховата (﷾) помош?!“ Веровесникот (ﷺ) рекол дека кога Аллах (﷾) сака добро за некого, го искушува со тешкотија.
Аиша рекла дека никогаш не видела некој да страда повеќе од болест од Аллаховиот Пратеник (ﷺ).
Абдуллах ибн Месуд го посетил Веровесникот (ﷺ) додека имал висока треска. Веровесникот рекол дека неговата треска е колку на двајца луѓе. Ибн Месуд прашал дали тоа е затоа што ќе има двојна награда, а тој рекол да. Рекол дека ниеден муслиман не е погоден од каква било штета, дури и од убод од трн, а да не му ги искупи Аллах гревовите со тоа, како што дрвото ги фрла своите лисја.
“И на Ејуб, кога Господарот свој Го повика: „Мене неволја ме снајде, а Ти си од милостивите, Најмилостивиот“, му се одѕвавме и неволјата која го снајде му ја тргнавме, и му го вративме, со милоста Наша, семејството негово, и со нив уште толку, и да им биде поука на тие што Нам ни се покорни.”
“„Јас тагата своја и жалта своја пред Аллах ги изнесувам, а од Аллах го знам тоа што вие не го знаете.“ – рече тој.”
“Зарем мислите дека ќе влезете во Џенетот, а сè уште не сте го искусиле тоа што го искусија тие што пред вас беа и исчезнаа? Нив сиромаштија и болест ги снаоѓаше, и толку беа вознемирувани што и Пратеникот и тие што со него веруваа, велеа: „Кога, веќе, ќе дојде Аллаховата помош?!“ Ете, Аллаховата помош е навистина блиску!”
Ебу Хурејре пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: кога Аллах сака добро за некого, го искушува со тешкотија.
Кога тешкотијата навистина следи по грев
Понекогаш тешкотијата е поврзана со гревот. Куранот вели: „А несреќата која ќе ве снајде е поради гревовите кои сте ги направиле, а Тој многу од нив ги простува.“ Ибн Кесир објаснува дека некои несреќи доаѓаат поради претходни гревови, и дека Аллах (﷾) многу други ги простува. Потоа го наведува хадисот за трнот. Значи, дури и тогаш тешкотијата може да го исчисти верникот. Но не можеме да кажеме дека тешкотијата на некој човек доаѓа од одреден грев. Веровесникот (ﷺ) рекол дека чумата била казна за некои, но Аллах (﷾) ја направил милост за верниците. И никој не смее да го суди страдањето на друг. Аллах (﷾) не гледа во лицата или богатството, туку во срцата и делата.
“А несреќата која ќе ве снајде е поради гревовите кои сте ги направиле, а Тој многу од нив ги простува.”
Го објаснува ‘која и да е несреќа што ќе ве снајде’ како несреќи што доаѓаат поради гревовите што луѓето ги направиле претходно, а ‘Тој простува’ како многу гревови за кои Аллах не казнува туку простува. Го додава 35:45: кога Аллах би ги казнувал луѓето за сè што заслужиле, не би оставил ниедно суштество на земјата. Потоа го наведува сахих хадисот дека верникот не го стигнува никаков замор, болест, грижа или тага, дури ни трн, а Аллах да не му избрише дел од гревовите со тоа.
Ебу Сеид ел-Худри и Ебу Хурејре пренесуваат дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека муслиманот не го снаоѓа никаков замор, болест, тага, жалост, повреда или неволја, дури ни убод од трн, а Аллах поради тоа да не му избрише дел од неговите гревови.
Аиша го прашала Аллаховиот Пратеник (ﷺ) за чумата. Тој рекол дека таа била казна што Аллах ја испраќал врз кого сакал, но Аллах ја направил милост за верниците. Верник што трпеливо останува во земја погодена од чума, знаејќи дека до него ќе стигне само она што Аллах го запишал, ја има наградата на шехид.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: Аллах не гледа во вашите лица или во вашето богатство, туку гледа во вашите срца и во вашите дела.
Страдањето значи дека Аллах (﷾) е лут на вас
Удобноста и богатството значат дека Аллах (﷾) ве почитува
Веровесниците страдале повеќе од сите
Некоја тешкотија може да дојде по грев
Дури и тогаш, таа го чисти верникот
Може да ги судите луѓето според нивното страдање
Секаков вид тешкотија
Куранот ги именува искушенијата: „Ние ќе ве ставаме на искушение, малку со страв и со глад, и со губење на имотите, животите и посевите ваши.“ Ибн Кесир ја објаснува секоја загуба. Имотот е богатство што е уништено. Животите се пријатели, семејство и сакани што умираат. Посевите се род што пропаѓа. Хадисите ги именуваат заморот, болеста, тагата, жалоста, грижата и болката. Значи, ветувањето не е само за еден вид страдање. Ги опфаќа телото, умот, парите, семејството и неправдите што луѓето ви ги прават.
“Ние ќе ве ставаме на искушение, малку со страв и со глад, и со губење на имотите, животите и посевите ваши. А ти израдувај ги трпеливите, тие кои, кога ќе ги снајде некаква неволја, само велат: „Ние сме Аллахови и Нему ќе Му се вратиме“. Ним им припаѓаат благословите од Господарот нивен и милоста; тие се на Вистинскиот пат.”
Објаснува дека Аллах ги искушува Своите робови, понекогаш со добри работи, а понекогаш со тешкотии. Списокот во ајетот го чита како видови искушенија: малку страв и глад; губење на имот, кога дел од него ќе се уништи; губење на животи, што значи пријатели, семејство и сакани што умираат; и губење на плодови, кога градините и нивите не родат колку што се надевале. Трпеливите што велат ‘Ние на Аллах Му припаѓаме и кај Него ќе се вратиме’ наоѓаат утеха во тоа и добиваат благослови и милост.
Ебу Сеид ел-Худри и Ебу Хурејре пренесуваат дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека муслиманот не го снаоѓа никаков замор, болест, тага, жалост, повреда или неволја, дури ни убод од трн, а Аллах поради тоа да не му избрише дел од неговите гревови.
| Страдање | Што е ветено |
|---|---|
| Замор, болка, трн | Избришани некои гревови, и подигнат степен |
| Болест и треска | Гревовите однесени, како што печката го чисти железото |
| Грижа, тага, жалост | Избришани гревови |
| Губење на видот, со трпение | Џенетот наместо него |
| Смрт од чума или од болест на стомакот | Се смета за шехид |
| Губење пари или сакани луѓе | Благослови и милост за трпеливите |
| Губење мало дете | Детето е во Џенетот |
| Кога ви е нанесена неправда | Неправедникот ви плаќа со своите добри дела |
Болест и треска
Болеста е тешкотијата за која хадисите зборуваат најмногу. Веровесникот (ﷺ) посетил една жена што треперела од треска, а таа ја проколнала. Тој ѝ рекол да не ја проколнува треската. Рекол дека таа ги отстранува гревовите на синовите на Адам. Го прави тоа како што ковачката печка го чисти железото. Веровесникот (ﷺ) и самиот ја познавал болеста. Аиша рекла дека никогаш не видела некој да страда повеќе од болест од него.
Џабир пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) ја посетил Умму-с-Саиб, која треперела. Таа рекла дека е треска и ја проколнала. Тој рекол: не ја проколнувај треската, зашто таа ги отстранува гревовите на синовите на Адам, како што ковачката печка ја отстранува нечистотијата од железото.
Аиша рекла дека никогаш не видела некој да страда повеќе од болест од Аллаховиот Пратеник (ﷺ).
Абдуллах ибн Месуд го посетил Веровесникот (ﷺ) додека имал висока треска. Веровесникот рекол дека неговата треска е колку на двајца луѓе. Ибн Месуд прашал дали тоа е затоа што ќе има двојна награда, а тој рекол да. Рекол дека ниеден муслиман не е погоден од каква било штета, дури и од убод од трн, а да не му ги искупи Аллах гревовите со тоа, како што дрвото ги фрла своите лисја.
Додека сте болни, вашите добри дела и понатаму се запишуваат
Многу болни тагуваат што повеќе не можат да клањаат ноќе, да постат или да им помагаат на другите. Веровесникот (ﷺ) зборувал за Аллахов (﷾) роб што ќе се разболи. Тој и понатаму ја добива наградата за доброто што го правел кога бил здрав. Значи, човек во болнички кревет не губи ништо од своите стари добри дела. Болеста брише гревови, а наградата од неговите здрави денови продолжува да се запишува.
Ебу Муса пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: кога Аллахов роб ќе се разболи или ќе патува, му се запишува наградата за доброто што го правел кога бил здрав и дома.
Ги брише гревовите
како што печката го чисти железото.
Неговите добри дела продолжуваат да се запишуваат
наградата за она што го правел додека бил здрав.
Трпението додава награда
без мерка.
Долга болест и попреченост
Една жена што имала епилепсија дошла кај Веровесникот (ﷺ). Во нејзините напади телото ѝ се откривало, и го замолила да се помоли за неа. Тој рекол: биди трпелива и Џенетот е твој, или ќе се помолам да оздравиш. Таа го избрала трпението, и го замолила да се помоли да не се открива, и тој го направил тоа. Ибн Абас ја нарекол жена од жителите на Џенетот. Веровесникот (ﷺ) рекол и дека Аллах (﷾) зборува за робот што ќе го изгуби видот. Ако е трпелив, Аллах (﷾) му дава Џенет на негово место.
Ата ибн Ебу Рибах пренесува дека Ибн Аббас понудил да му покаже жена од жителите на Џенетот. Тоа била црна жена што дошла кај Веровесникот (ﷺ) велејќи дека страда од епилептични напади во кои нејзиното тело се открива, и го замолила да се помоли за неа. Тој рекол: ако сакаш, биди трпелива и Џенетот е твој; или ако сакаш, ќе Го замолам Аллах да те излечи. Таа рекла дека ќе биде трпелива, но го замолила да се помоли да не се открива, и тој се помолил за неа.
Енес ибн Малик го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели дека Аллах рекол: кога ќе го искушам Мојот роб преку неговите две сакани нешта, мислејќи на неговите очи, и тој е трпелив, ќе му дадам Џенет на нивно место. Ел-Бухари го ставил под насловот ‘заслугата на оној што го изгубил видот’.
Умирање од болест
Некои смрти од болест се сметаат за шехидство. Веровесникот (ﷺ) именувал некои од шехидите. Меѓу нив се оној што умира од чума и оној што умира од стомачна болест. Аиша го прашала за чумата. Тој рекол дека таа била казна, но Аллах (﷾) ја направил милост за верниците. Верник што трпеливо останува таму каде што удрила чумата, уповавајќи се на Аллах (﷾), ја има наградата на шехид.
Ебу Хурејре пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол дека петмина се шехиди: оној што умира од чума, оној што умира од стомачна болест, оној што ќе се удави, оној што умира под урната зграда и шехидот на Аллаховиот пат.
Аиша го прашала Аллаховиот Пратеник (ﷺ) за чумата. Тој рекол дека таа била казна што Аллах ја испраќал врз кого сакал, но Аллах ја направил милост за верниците. Верник што трпеливо останува во земја погодена од чума, знаејќи дека до него ќе стигне само она што Аллах го запишал, ја има наградата на шехид.
Барајте лек, и посетувајте ги болните
Ништо од ова не значи дека треба да останете болни. Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах (﷾) не спуштил ниту една болест без да го спушти и нејзиниот лек. Тоа е причина за надеж и за барање лекување. Не значи дека секој лек е веќе познат, или дека секое лекување делува. Тој поучил еден човек што чувствувал болка да ја стави раката на местото каде што боли и да рече Бисмилах, во името на Аллах (﷾), три пати. Потоа, седум пати, да бара заштита кај Аллах (﷾) и Неговата моќ од она што го чувствува и од што се плаши. Кога посетувал болни, Го молел Аллах (﷾) да ги излекува. Рекол дека на Судниот ден Аллах (﷾) ќе каже: бев болен, а ти не Ме посети.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах не спуштил ниедна болест а да не го спуштил и нејзиниот лек.
Осман ибн Ебил-Ас му се пожалил на Веровесникот (ﷺ) на болка што ја чувствувал во телото откако станал муслиман. Веровесникот (ﷺ) му рекол да ја стави раката на местото на болката и да рече Бисмилах (во името на Аллах) три пати. Потоа седум пати: Еузу биллахи ве кудретихи мин шерри ма еџиду ве ухазир, ‘Барам заштита кај Аллах и Неговата моќ од злото на она што го чувствувам и од што стравувам’.
Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) посетувал болен, се молел: отстрани ја болката, Господару на луѓето, и излекувај, зашто Ти си Исцелителот; нема исцелување освен Твоето, исцелување што не остава болест зад себе.
Ебу Хурејре пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол дека на Судниот ден Аллах ќе каже: сине Адамов, бев болен, а ти не Ме посети. Човекот ќе праша како би можел да Го посети Господарот на световите. Аллах ќе каже: Мојот роб беше болен, а ти не го посети; да го беше посетил, ќе Ме најдеше кај него.
Верникот се разболува.
Што прави таа?
Брише некои од неговите гревови.
Што треба тој да прави?
Да бара лек. Аллах (﷾) спуштил лек со секоја болест.
А додека чека?
Да стави рака каде што боли, да рече Бисмиллах, и да бара од Аллах (﷾) оздравување.
А оние околу него?
Да го посетат. Аллах (﷾) е со болниот.
Грижа, тага и вознемиреност
Се смета и болката на умот. Хадисите ги именуваат грижата, тагата и жалоста, исто како болеста на телото. Чувството на потиштеност не е недостиг од верба. Јакуб рекол: „Јас тагата своја и жалта своја пред Аллах (﷾) ги изнесувам“. Кога Мерјем била во породилните болки, повикала: „Камо среќа порано да умрев“. Куранот не ја обвинува за тоа. Еден глас ѝ рекол: „Не тагувај“. Самиот Веровесник (ﷺ) барал заштита кај Аллах (﷾) од грижа и тага. Не ги сметал за ништо.
Ебу Сеид и Ебу Хурејре го слушнале Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели дека верникот не го погодува никаква непријатност, тешкотија, болест или тага, дури ни грижа што го вознемирува, а да не му се избришат гревовите со тоа.
Ебу Сеид ел-Худри и Ебу Хурејре пренесуваат дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека муслиманот не го снаоѓа никаков замор, болест, тага, жалост, повреда или неволја, дури ни убод од трн, а Аллах поради тоа да не му избрише дел од неговите гревови.
“„Јас тагата своја и жалта своја пред Аллах ги изнесувам, а од Аллах го знам тоа што вие не го знаете.“ – рече тој.”
“И породилните болки ја присилија да дојде до стеблото на една палма. „Камо среќа порано да умрев и целосно во заборав да паднев!“ – повика таа. И тој, подолу од неа, ја повика: Не тагувај, Господарот твој даде подолу од тебе поток да потече.”
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) се молел: Аллаху, барам заштита кај Тебе од грижа и тага, од слабост и мрзеливост, од кукавичлук и скржавост, од товарот на долгот и од тоа да ме надвладеат луѓето.
Грижата и тагата бришат гревови
Ако се чувствувате потиштено, значи верата ви исчезнала
Веровесникот (ﷺ) барал од Аллах (﷾) заштита од грижа и жалост
Тешкиот период значи дека Аллах (﷾) ве напуштил
Болеста на умот може да се лекува
‘Господарот твој не те напуштил’
Еднаш Веровесникот (ﷺ) се разболел и не можел да стане за ноќниот намаз две или три ноќи. Една жена го исмевала, велејќи дека неговиот ѓавол го напуштил. Тогаш Аллах (﷾) ја објавил сурата ед-Духа. Таа вели: „Господарот твој не те напуштил и не те замразил!“ Ибн Кесир ова го дава како причина поради која сурата слегла. На друго место Куранот вели: „Ние добро знаеме дека ти е тешко во душата поради тоа што тие го зборуваат“. Тешко време не е знак дека Аллах (﷾) ве напуштил.
Џундуб ибн Суфјан пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) се разболел и не станувал за ноќниот намаз две или три ноќи. Дошла една жена и го исмевала, велејќи дека неговиот ѓавол го напуштил. Тогаш Аллах ја објавил сурата Ед-Духа: се колнам во утринската светлина, и во ноќта кога ќе се смири, твојот Господар не те напуштил, ниту ти е незадоволен.
“Господарот твој не те напуштил и не те замразил! Оној свет, навистина, е подобар за тебе од овој свет, а Господарот твој тебе сигурно ќе ти даде, па ќе бидеш задоволен!”
Ја наведува причината поради која сурата била објавена. Веровесникот (ﷺ) се разболел и не станувал за намаз една или две ноќи, а една жена го исмевала дека неговиот ѓавол го напуштил; во друго предание објавата доцнела, а многубошците рекле дека неговиот Господар го напуштил. Па Аллах објавил: твојот Господар ниту те напуштил ниту те мрази. Ибн Кесир ги наведува ел-Бухари, Муслим и други како оние што го забележале тоа.
“Ние добро знаеме дека ти е тешко во душата поради тоа што тие го зборуваат, затоа слави Го Господарот свој и заблагодарувај Му, и извршувај сеџда,”
Што му помага на вознемиреното срце
Куранот вели: „срцата навистина, кога Аллах (﷾) ќе се спомне, се смируваат“. Во време на неволја Веровесникот (ﷺ) велел: нема друг бог освен Аллах (﷾), Величествениот, Благиот. Тој е Господарот на небесата и на земјата. Јунус повикал од темнините: „Нема бог освен Тебе, Славен си!“ А Куранот вели: „не губете надеж во Аллаховата (﷾) милост“. Намазот и спомнувањето не ве спречуваат да барате лекување. Болеста на умот е болест, и за неа треба да се бара помош како и за секоја друга.
“Тие што веруваат и чиишто срца, кога Аллах ќе се спомне, се смируваат – а срцата навистина, кога Аллах ќе се спомне, се смируваат.”
Ибн Абас пренесува дека во време на неволја Аллаховиот Пратеник (ﷺ) велел: нема друг бог освен Аллах, Величествениот, Благиот; нема друг бог освен Аллах, Господарот на величествениот Арш; нема друг бог освен Аллах, Господарот на небесата, Господарот на земјата и Господарот на благородниот Арш.
“И спомни го Зунун, кога гневен отиде и помисли дека нема да го усмртиме, па потоа во темнините тажно замоли: „Нема бог освен Тебе, Славен си! Јас, навистина, бев од тие што си сторија насилство!“ Па му се одѕвавме и од тешкотијата го спасивме; ета така Ние ги спасуваме верниците.”
“„О, синови мои, одете и распрашајте се за Јусуф и за братот негов, и не губете надеж во Аллаховата милост; надежта во Аллаховата милост ја губи само народот невернички.“”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах не спуштил ниедна болест а да не го спуштил и нејзиниот лек.
Сиромаштија, долг и губење пари
Губењето имот е едно од искушенијата што ги именува Куранот. Веровесникот (ﷺ) барал заштита кај Аллах (﷾) од товарот на долгот, па знаел како тој притиска врз човекот. Куранот вели дека шејтанот ги плаши луѓето со сиромаштија, а Аллах (﷾) ветува прошка и добрина. Вели дека на оној што се плаши од Аллах (﷾), Тој му отвора излез, и го опскрбува од каде што никогаш не помислил. Веровесникот (ﷺ) рекол дека вистинското богатство е богатството на душата, а не многуте поседи. А сиромасите меѓу мухаџирите, раните муслимани што ја напуштиле Мека, влегуваат во Џенетот четириесет години пред богатите.
“Ние ќе ве ставаме на искушение, малку со страв и со глад, и со губење на имотите, животите и посевите ваши. А ти израдувај ги трпеливите, тие кои, кога ќе ги снајде некаква неволја, само велат: „Ние сме Аллахови и Нему ќе Му се вратиме“. Ним им припаѓаат благословите од Господарот нивен и милоста; тие се на Вистинскиот пат.”
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) се молел: Аллаху, барам заштита кај Тебе од грижа и тага, од слабост и мрзеливост, од кукавичлук и скржавост, од товарот на долгот и од тоа да ме надвладеат луѓето.
“Шејтанот ве плаши со сиромаштво и ве наведува на зло, а Аллах ви ветува прошка и награда од Него; Аллах е неизмерно добар и Сезнаен.”
“Па кога ќе го достигнат времето на своето чекање, вие или на убав начин задржете ги или великодушно од нив конечно разведете се, и како сведоци двајца ваши праведни луѓе земете, и сведочењето заради Аллах извршете го! Тоа е совет за тој што верува во Аллах и во оној свет – а на тој што се плаши од Аллах, Тој ќе му најде излез и ќе го снабди од каде што не се надева; тој што се потпира на Аллах, Тој му е доволен. Аллах, навистина, ќе го исполни тоа што го одлучил; Аллах веќе му одредил рок на сè.”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека богатството не лежи во поседувањето многу имот; вистинското богатство е задоволството на душата.
Абдуллах ибн Амр ибн ел-Ас им рекол на тројца сиромашни мажи што дошле кај него без ништо дека го слушнал Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како вели: сиромасите меѓу мухаџирите ќе влезат во Џенетот четириесет години пред богатите на Судниот ден. Мажите избрале да бидат трпеливи и не побарале ништо.
Паричните тешкотии во Куранот и хадисот
- Губењето имот е едно од искушенијата, а на трпеливите им се дава радосна вест.
- Веровесникот (ﷺ) барал заштита од товарот на долгот.
- Кој се плаши од Аллах (﷾), Тој му отвора излез и го снабдува од каде што никогаш не се надевал.
- Вистинското богатство е богатството на душата.
- Сиромашните муџахири влегуваат во Џенетот четириесет години пред богатите.
Ако некој ви должи
Исламот му зборува и на оној на кого му се должи. Куранот им кажува на заемодавците: „А ако должникот е во неволја, тогаш причекајте додека му биде полесно“. Додава дека опростувањето на долгот како милостина е уште подобро. Веровесникот (ﷺ) раскажал за еден трговец што им ги опростувал долговите на своите сиромашни должници. Се надевал дека Аллах (﷾) на ист начин ќе му ги опрости неговите гревови, и Аллах (﷾) му простил.
“А ако должникот е во неволја, тогаш причекајте додека му биде полесно; а уште подобро за вас ќе биде ако долгот го дадете како милостина, да знаете!”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) раскажал за еден трговец што им давал на заем на луѓето. Кога некој должник бил во тешкотија, им велел на своите слуги да му го опростат долгот, за Аллах можеби да ни ги опрости нашите гревови. Па Аллах му простил.
Губење на некој што го сакате
Куранот губењето животи го именува меѓу искушенијата. Ги фали оние што велат: „Ние сме Аллахови (﷾) и Нему ќе Му се вратиме“. Ибн Кесир вели дека ова значи пријатели, семејство и сакани што умираат. Кога синот-доенче на Веровесникот (ﷺ), Ибрахим, умирал, очите на Веровесникот (ﷺ) се исполниле со солзи. Рекол дека очите плачат и срцето тагува, но ние велиме само она што го задоволува нашиот Господар. Ѝ зборувал и на една жена што плачела на гроб. Ѝ рекол дека трпението е при првиот удар, кога загубата е нова.
“Ние ќе ве ставаме на искушение, малку со страв и со глад, и со губење на имотите, животите и посевите ваши. А ти израдувај ги трпеливите, тие кои, кога ќе ги снајде некаква неволја, само велат: „Ние сме Аллахови и Нему ќе Му се вратиме“. Ним им припаѓаат благословите од Господарот нивен и милоста; тие се на Вистинскиот пат.”
Објаснува дека Аллах ги искушува Своите робови, понекогаш со добри работи, а понекогаш со тешкотии. Списокот во ајетот го чита како видови искушенија: малку страв и глад; губење на имот, кога дел од него ќе се уништи; губење на животи, што значи пријатели, семејство и сакани што умираат; и губење на плодови, кога градините и нивите не родат колку што се надевале. Трпеливите што велат ‘Ние на Аллах Му припаѓаме и кај Него ќе се вратиме’ наоѓаат утеха во тоа и добиваат благослови и милост.
Енес пренесува дека синот-доенче на Веровесникот (ﷺ), Ибрахим, бил на своите последни здивови, а очите на Веровесникот се исполниле со солзи. Абдурахман ибн Ауф зачудено прашал дали дури и тој плаче. Тој одговорил дека тоа е милост. Потоа заплакал уште повеќе и рекол дека очите пуштаат солзи и срцето тагува, но ние го велиме само она што го задоволува нашиот Господар, и дека се нажалени поради разделбата со Ибрахим.
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) поминал покрај една жена што плачела на гроб и ѝ рекол да се плаши од Аллах и да биде трпелива. Не знаејќи кој е, таа рекла дека тој не бил погоден како неа. Кога дознала кој е, дошла кај него. Тој рекол: трпението е при првиот удар.
Дете што умира оди во Џенетот
Дете што умира младо оди во Џенетот, без гревови за кои треба да одговара. Кога синот на Веровесникот (ﷺ), Ибрахим, умрел како бебе, тој рекол дека Ибрахим има доилка во Џенетот. Во еден сон што му бил покажан, Веровесникот (ﷺ) го видел Ибрахим, веровесникот, во една градина со многу деца околу него. Тоа биле децата што умреле млади. Бил прашан за децата на многубошците, и рекол дека и тие се таму. Научниците подетално зборувале за децата на немуслиманите. Аллах (﷾) е совршено праведен и милостив. Ебу Хурејре му рекол на еден татко во жалост дека малите деца се малечките на Џенетот. Такво дете го фаќа својот татко и не го пушта додека Аллах (﷾) не го внесе и него во Џенетот. А Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах (﷾) во Џенетот го внесува муслиманот што ќе изгуби три мали деца.
Ел-Бера пренесува дека кога умрел Ибрахим, малиот син на Веровесникот (ﷺ), Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: тој има доилка во Џенетот.
Семуре ибн Џундуб пренесува долг сон што Веровесникот (ﷺ) им го раскажал на своите асхаби. Двајца ангели му покажале, меѓу другото, многу висок човек во една градина со многу деца околу него. Му рекле дека човекот е Ибрахим, а децата се секое дете што умрело на фитрата, природната склоност што Аллах му ја дал на човештвото. Некои муслимани прашале: а децата на многубошците? Тој рекол: и децата на многубошците.
Ебу Хассан му рекол на Ебу Хурејре дека му умреле две деца и побарал хадис за да ги утеши. Ебу Хурејре рекол да. Малите деца се малечките на Џенетот. Кога некое од нив ќе го сретне својот татко, го фаќа за облеката и не го пушта додека Аллах не го внесе неговиот татко во Џенетот.
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: муслиманот што ќе изгуби три деца пред да стигнат до полова зрелост, Аллах ќе го внесе во Џенетот, по Својата милост кон тие деца.
Дете што умира младо
- Бебето, синот на Веровесникот (ﷺ), Ибрахим, има доилка во Џенетот.
- Децата што умираат млади се во градина под грижа на Ибрахим, и децата на идолопоклониците исто така.
- Малото дете се држи за својот татко сè додека Аллах (﷾) не го воведе во Џенетот.
Кога луѓето ви прават неправда
И тоа што другите ве повредуваат е тешкотија, и не е залудно. Веровесникот (ﷺ) рекол дека довата на оној на кого му е направена неправда се крева до Аллах (﷾) без никаква преграда меѓу нив. Рекол и дека на Судниот ден, оној што им направил неправда на другите им плаќа со своите добри дела. Ако неговите добри дела се потрошат, нивните гревови се ставаат врз него. Значи, ниту една неправда што ви е направена не е изгубена. Аллах (﷾) ќе ја суди со целосна праведност.
Ибн Абас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) го испратил Муаз во Јемен и му рекол: чувај се од довата на оној на кого му е направена неправда, зашто меѓу неа и Аллах нема преграда.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) прашал кој е банкротиран. Рекол дека банкротираниот од неговата заедница ќе дојде на Судниот ден со намаз, пост и милостина. Но навредил еден, оклеветил друг, зел имот од трет, пролеал крв на четврт и удрил петти. Секому од нив му се дава дел од неговите добри дела. Ако неговите добри дела се потрошат пред да се подмири сметката, нивните гревови се земаат и се фрлаат врз него, а потоа тој е фрлен во Огнот.
Трпението носи повеќе
Хадисите ветуваат дека тешкотијата брише гревови. Трпението носи нешто повеќе. Куранот вели: „само тие коишто ќе бидат стрпливи ќе бидат без сметка наградени.“ Веровесникот (ﷺ) рекол дека сè е добро за верникот. Во лесно време тој е благодарен, а во тешко е трпелив, и двете се добри за него. Трпението не значи дека никогаш не плачете или не Му се пожалувате на Аллах (﷾). Значи дека не се свртувате од Него.
“Кажи: „О, робови Мои кои верувате, плашете се од Господарот свој! Тие што на овој свет ќе прават добри дела ги чека награда, а Аллаховата земја е пространа; само тие коишто ќе бидат стрпливи ќе бидат без сметка наградени.“”
Сухејб пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека работата на верникот е чудесна, зашто во сета има добро за него, и тоа е така само кај верникот: ако му се случи нешто пријатно, тој е благодарен, и тоа е добро за него; ако го снајде тешкотија, тој е трпелив, и тоа е добро за него.
“„Јас тагата своја и жалта своја пред Аллах ги изнесувам, а од Аллах го знам тоа што вие не го знаете.“ – рече тој.”
Што страдањето не прави
Аллах (﷾) може да ја користи тешкотијата за да брише гревови и да го издигне степенот на верникот. Тоа не ја прави штетата добра, ниту го оправдува оној што ја предизвикува. Ниту го заменува враќањето кон Аллах (﷾). Куранот им кажува на верниците: „покајте Му се на Аллах (﷾) искрено“. Неправдите направени на луѓето сепак мора да се поправат. Веровесникот (ﷺ) рекол дека на шехидот му се простува секој грев, освен долгот. И ничие страдање не ги брише гревовите на некој друг. Куранот вели: „секој грешник само својот товар ќе си го носи“. Вашата болка го чисти вашиот сопствен запис. Никој друг не треба да страда или да плаќа за вашите гревови.
“О, вие кои верувате, покајте Му се на Аллах искрено, за Господарот ваш да премине преку вашите лоши постапки и во џенетските градини, низ кои реки течат, да ве воведе, на Денот во кој Аллах нема да го осрамоти Веровесникот и тие коишто заедно со него веруваа; светлото нивно ќе оди пред нив од нивната десна страна. „Господару наш“ – ќе велат тие – „направи го потполно светлото наше и прости ни, бидејќи Ти, навистина, можеш сè.“”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) прашал кој е банкротиран. Рекол дека банкротираниот од неговата заедница ќе дојде на Судниот ден со намаз, пост и милостина. Но навредил еден, оклеветил друг, зел имот од трет, пролеал крв на четврт и удрил петти. Секому од нив му се дава дел од неговите добри дела. Ако неговите добри дела се потрошат пред да се подмири сметката, нивните гревови се земаат и се фрлаат врз него, а потоа тој е фрлен во Огнот.
Абдуллах ибн Амр ибн ел-Ас пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: на шехидот му се простува секој грев, освен долгот.
“Кажи: „Зарем за Господар да барам некој друг освен Аллах, кога Тој е Господар на сè?“ Што и да направи некој, за себе си прави, и секој грешник само својот товар ќе си го носи. На крајот кај Господарот свој ќе се вратите и Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”
Ги брише сопствените гревови на оној што страда
Го подигнува верникот за степен
Го заменува покајанието
Исплаќа долг што му се должи некому
Ги одзема гревовите на некој друг
Значи дека не треба да барате лек
Дали треба да посакувам страдање?
Не. Веровесникот (ﷺ) рекол дека никој не треба да посакува смрт поради штета што го снашла. Ако мора, нека Го моли Аллах (﷾) да го остави жив додека животот е подобар за него. Веровесникот (ﷺ) барал заштита од грижа, тага и долг, и им кажувал на болните да бараат лек. Муслиманот Го моли Аллах (﷾) за олеснување. Ако тешкотијата сепак дојде, знае дека не е залудна.
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол никој од вас да не посакува смрт поради штета што го снашла. Ако мора да посакува, нека каже: ‘Аллаху, остави ме жив сè додека животот е подобар за мене и земи ме кога смртта е подобра за мене.’
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) се молел: Аллаху, барам заштита кај Тебе од грижа и тага, од слабост и мрзеливост, од кукавичлук и скржавост, од товарот на долгот и од тоа да ме надвладеат луѓето.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах не спуштил ниедна болест а да не го спуштил и нејзиниот лек.
Ако не сте муслиман
Овие хадиси зборуваат за верникот. Но вратата е отворена за секого. Амр ибн ел-Ас некогаш сакал да го убие Веровесникот (ﷺ). Кога дошол да го прифати исламот, прво побарал да му се прости. Веровесникот (ﷺ) му рекол дека исламот брише сè што било пред него. Куранот вели: „не губете надеж во Аллаховата (﷾) милост! Аллах (﷾), сигурно, сите гревови ќе ви ги прости“. Што и да сте направиле, и низ што и да минувате, можете да почнете одново денес.
Амр ибн ел-Ас, на умирање, рекол дека пред исламот никој не му бил помразен од Веровесникот (ﷺ), и дека сакал да го убие. Раскажал како дошол кај Веровесникот за да го прифати исламот. Го замолил Веровесникот да ја испружи десната рака за да може да се заколне, а потоа ја повлекол својата рака. Кога бил прашан зошто, рекол дека сака услов: да му биде простено. Веровесникот прашал зар не знае дека исламот го брише сè што било пред него.
“Кажи: О, робови Мои кои кон себеси во гревовите претерувавте, не губете надеж во Аллаховата милост! Аллах, сигурно, сите гревови ќе ви ги прости; Тој, навистина, многу простува и Тој е Милостив.”
Значи, дали моето страдање ги брише моите гревови?
Да, ако сте верник. Болеста, болката, грижата, тагата, сиромаштијата, товарот на долгот, загубата и неправдите што другите ви ги прават сите бришат гревови. Повеќето научници велат дека ова значи мали гревови; големите гревови бараат покајание. Дете што умира младо оди во Џенетот, а трпеливите се наградуваат без сметка. Но страдањето не го заменува покајанието, ниту го подмирува она што им го должите на луѓето. Барајте лек, молете Го Аллах (﷾) за олеснување, и свртете се кон Него. Куранот ветува: „по секоја тешкотија доаѓа олеснување“.
Ебу Сеид ел-Худри и Ебу Хурејре пренесуваат дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека муслиманот не го снаоѓа никаков замор, болест, тага, жалост, повреда или неволја, дури ни убод од трн, а Аллах поради тоа да не му избрише дел од неговите гревови.
Ел-Бера пренесува дека кога умрел Ибрахим, малиот син на Веровесникот (ﷺ), Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: тој има доилка во Џенетот.
“Кажи: „О, робови Мои кои верувате, плашете се од Господарот свој! Тие што на овој свет ќе прават добри дела ги чека награда, а Аллаховата земја е пространа; само тие коишто ќе бидат стрпливи ќе бидат без сметка наградени.“”
“О, вие кои верувате, покајте Му се на Аллах искрено, за Господарот ваш да премине преку вашите лоши постапки и во џенетските градини, низ кои реки течат, да ве воведе, на Денот во кој Аллах нема да го осрамоти Веровесникот и тие коишто заедно со него веруваа; светлото нивно ќе оди пред нив од нивната десна страна. „Господару наш“ – ќе велат тие – „направи го потполно светлото наше и прости ни, бидејќи Ти, навистина, можеш сè.“”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах не спуштил ниедна болест а да не го спуштил и нејзиниот лек.
“Па, навистина, по секоја тешкотија доаѓа олеснување, навистина, по секоја тешкотија доаѓа олеснување!”
Гледишта
Христијанско: Христос ги понесе нашите гревови
Повеќето христијани учат дека гревовите се отстрануваат преку страдањето на Христос на крстот, а не преку сопственото страдање на верникот. Црквите на различни начини објаснуваат како функционира тоа. Многумина искушенијата на верникот ги читаат и како Божја стега, наменета за добро.
Петар пишува дека Христос „ги понесе нашите гревови во Своето тело на дрвото“.
Побивање
Куранот вели дека ниту една душа не го носи товарот на друга. Аллах (﷾) му простува на секој што ќе се сврти кон Него, без да е потребно ничие друго страдање. Сопствената тешкотија на верникот ги брише неговите сопствени гревови, како што учел Веровесникот (ﷺ).
Критичари: ова ги учи луѓето да го прифаќаат страдањето
Некои критичари велат дека ветувањето награда за страдањето ги прави луѓето пасивни. Велат дека ги учи болните да останат болни, а сиромашните да останат сиромашни.
Ако болката брише гревови, верникот нема причина да се бори против болеста или сиромаштијата.
Побивање
Истиот Веровесник (ﷺ) рекол дека секоја болест има лек и им кажувал на луѓето да го бараат. Барал заштита од грижа, тага и долг, и рекол да не се посакува смрт. Куранот им кажува на заемодавците да му дадат време на сиромашниот должник.
Нарекувањето на страдањето милост ги оправдува оние што го предизвикуваат.
Побивање
Не ги оправдува. Довата на оној на кого му е направена неправда стигнува до Аллах (﷾) без преграда. На Судниот ден неправедникот им плаќа на своите жртви со сопствените добри дела.
Исламското гледиште
За верникот, тешкотијата од секаков вид брише гревови, главно мали: болест, болка, грижа, тага, сиромаштија, долг, загуба и неправда. Трпението носи награда без сметка, а дете што умира младо оди во Џенетот. Страдањето не го заменува покајанието ниту ги подмирува долговите кон луѓето. Муслиманот бара лек и Го моли Аллах (﷾) за олеснување.
Заморот, болеста, грижата, тагата и повредата, дури и трнот, бришат дел од гревовите на муслиманот.
Повеќето научници сметаат дека тешкотиите и добрите дела ги бришат малите гревови, а големите гревови бараат искрено покајание.
Страдањето не е знак на Аллаховиот (﷾) гнев, а лесниот живот не е знак на Неговата почит: и двете се искушенија.
Треската ги отстранува гревовите како што печката ја отстранува нечистотијата од железото.
Болниот и понатаму ја добива наградата за доброто што го правел кога бил здрав.
Оној што умира од чума или од стомачна болест се смета за шехид.
Дете што умира младо е во Џенетот.
Секоја болест има лек, па болните треба да го бараат.
Трпеливите добиваат награда без сметка.
Никој не го носи товарот на друг, па страдањето го чисти само сопствениот запис на оној што страда.