Дали исламот ги угнетува жените? Дали е мизогин?

“И нивниот Господар им се одѕва: „На ниту еден трудбеник меѓу вас, било маж или жена, неговото дело нема да го поништам; вие сте едни од други. На тие коишто ќе се иселат и кои ќе бидат протерани од родниот крај и кои ќе бидат мачени на Мојот пат и кои ќе се борат и ќе загинат, сигурно лошите дела ќе им ги покријам и сигурно ќе ги воведам во џенетски градини низ кои реки течат! Тоа ќе биде награда од Аллах, а кај Аллах е најубавата награда.“”

“За муслиманите и муслиманките, и за верниците и за верничките, и за послушните мажи и за послушните жени, и за искрените мажи и за искрените жени, и за стрпливите мажи и за стрпливите жени, и за понизните мажи и за понизните жени, и за мажите кои даваат зекат и за жените кои даваат зекат, и за мажите кои постат и за жените кои постат, и за мажите кои за своите срамни места водат грижа и за жените кои за своите срамни места водат грижа, и за мажите кои често Го спомнуваат Аллах и за жените кои често Го споменуваат Аллах – Аллах, навистина, за сите нив прошка и голема награда подготви.”

“На тој што прави добро, било маж или жена, а верник е, Ние ќе му дадеме да проживее убав живот и навистина ќе ги наградиме според подоброто што го правеле.”

“А на тие што веруваат, Аллах како поука им ја наведува жената фараонова, кога рече: „Господару мој, изгради ми кај Себе куќа во Џенетот и спаси ме од фараонот и неговите постапки, и избави ме од неправедниот народ!“”

“И Мерјем, ќерката Имранова, која невиноста своја ја сочува, а Ние вдахнавме живот во неа, и таа во зборовите на Господарот свој и во книгите Негови веруваше и беше од тие што го поминуваат времето во молитва.”

“На мажите им припаѓа дел од тоа што го оставиле родителите и роднините, и на жените им припаѓа дел од тоа што го оставиле родителите и роднините. Било да е многу или малку, делот е пропишан!”

“А ним им припаѓа четвртина од тоа што вие ќе го оставите, ако немате дете; а ако имате дете, ним им припаѓа осмина од тоа што сте го оставиле откако ќе се изврши пораката која ќе ја оставите или откако ќе се подмири долгот.”

“И не го посакувајте тоа со што Аллах некои од вас ги одликувал над останатите: на мажите им припаѓа награда за тоа што ќе го сторат, а на жените награда за тоа што тие ќе го сторат. И молете Го Аллах за Неговото изобилство! Аллах, навистина, сè добро знае!”

“И со драго срце, на сопругите венчалните дарови дајте им ги; па ако тие по своја волја ви подарат нешто од тоа, во тоа со пријатност и угодност уживајте.”

Аиша го прашала Веровесникот (ﷺ) дали жените треба да бидат прашани за нивната согласност за брак. Тој рекол да; а кога таа рекла дека девицата може да биде премногу срамежлива за да зборува, тој рекол дека нејзиното молчење е нејзина согласност.

Хансе бинт Хидам, која претходно била мажена, пренесува дека нејзиниот татко ја омажил против нејзината волја, па таа отишла кај Веровесникот (ﷺ), а тој го прогласил бракот за неважечки.

Сопругата на Сабит ибн Кајс му рекла на Веровесникот (ﷺ) дека нема приговор за карактерот или верата на својот маж, но дека не може да остане со него. Веровесникот прашал дали би ја вратила градината што тој ѝ ја дал како мехр. Таа се согласила, и Веровесникот му рекол на Сабит да ја земе назад и да се разведе од неа.

“О, верници, забрането ви е сопругите да ги наследувате (како предмети) без нивна желба и да им причинувате тешкотии со намера од нештата што им ги дарувавте за себе да си присвоите освен доколку сторат јасен грев. Со нив убаво живејте! А ако почувствувате непожелност кон нив, можно е да не сакате нешто во коешто Аллах дал големо добро!”

“Кога ќе ги разведете сопругите, па тие ќе го исполнат својот разводен рок, тогаш или на убав начин задржете ги или широкоградно отпремете ги. И не задржувајте ги нанесувајќи им штета, а тој што така ќе постапи, себеси насилство си сторил! Не играјте си со Аллаховите прописи и сетете се на Аллаховата благодат кон вас, и што ви ги објавил Книгата и мудроста со коишто ве советува. Плашете се од Аллах и знајте дека Аллах знае сè.”

“Тие што ќе обвинат чесни жени, а не го докажат тоа со четири сведоци, со осумдесет удари искамшикувајте ги и никогаш повеќе сведочењето нивно не примајте го; тоа се нечесни луѓе,”

“освен тие кои потоа ќе се покајат и ќе се поправат, затоа што и Аллах простува и Милостив е!”

“и кога живо закопаното девојче ќе биде запрашано поради каква вина е убиено,”

Аиша пренесува дека кај неа дошла една сиромашна жена со своите две ќерки, а таа имала само една урма да ѝ даде. Мајката ја поделила меѓу своите две ќерки и си отишла. Кога Аиша му кажала на Веровесникот (ﷺ), тој рекол дека кој е искушан со ќерки и добро се однесува со нив, тие ќе му бидат штит од Огнот.

Муавија ибн Џахиме пренесува дека неговиот татко Џахиме дошол кај Веровесникот (ﷺ) сакајќи да излезе и да се бори, и побарал совет. Веровесникот прашал дали има мајка. Кога рекол да, Веровесникот му рекол да остане со неа, зашто Џенетот е под нејзините нозе.

Ебу Хурејре пренесува дека еден човек го прашал Веровесникот (ﷺ) кој најмногу го заслужува неговото добро дружење. Веровесникот рекол: твојата мајка. Човекот уште три пати прашал кој е следен, а одговорот бил твојата мајка, па твојата мајка, а потоа твојот татко.

Ѝ дозволил на мажената жена во Англија да поседува и да управува со имот во свое име, како да е немажена. Пред него, повеќето од она што го поседувала сопругата преминувало кај нејзиниот маж; еден закон од 1870 ѝ дозволувал да ги задржи само своите заработки и неколку други видови имот.

Ја направил незаконска во Велика Британија дискриминацијата врз основа на полот при обезбедувањето стоки, објекти и услуги, вклучувајќи заеми, кредити и финансии (член 29).

Го направил незаконско во Соединетите Држави заемодавачот да одбие кредит на барателот поради полот или брачниот статус.

“И кажи им на синовите Израилеви, велејќи: Ако некој човек умре, и нема син, тогаш неговото наследство нека премине на неговата ќерка. А ако нема ќерка, тогаш неговото наследство дајте им го на неговите браќа. А ако нема браќа, тогаш неговото наследство дајте им го на браќата на неговиот татко. А ако неговиот татко нема браќа, тогаш неговото наследство дајте му го на најблискиот роднина од неговото семејство, и тој нека го поседува: и тоа нека им биде на синовите Израилеви судска наредба, како што Господ му заповеда на Мојсеј.”

“Аллах во врска со вашите деца ви налага на машкото да му припадне колку и на две женски деца. А ако има повеќе од две женски, на нив им припаѓаат две третини од тоа што го оставил, а ако е само една, нејзе ѝ припаѓа половина. А на родителите, на секој посебно му припаѓа шестина од тоа што го оставил, ако има дете. А ако нема дете, а го наследат само родителите, тогаш на неговата мајка ѝ припаѓа третина. А ако има браќа, тогаш на неговата мајка ѝ припаѓа шестина откако ќе се изврши пораката која ја оставил или откако ќе се подмири долгот. Вие не знаете кој ви е поблизок според користа, родителите ваши или синовите ваши. Тоа е Аллахова заповед! А Аллах, навистина, сè знае и Мудар е!”

“А ним им припаѓа четвртина од тоа што вие ќе го оставите, ако немате дете; а ако имате дете, ним им припаѓа осмина од тоа што сте го оставиле откако ќе се изврши пораката која ќе ја оставите или откако ќе се подмири долгот.”

“Кога некој човек ќе земе жена и ќе се ожени со неа, а таа не најде милост во неговите очи, бидејќи нашол нешто нечисто кај неа: тогаш нека ѝ напише разводно писмо, нека ѝ го даде в рака и нека ја испрати од својата куќа. И кога ќе излезе од неговата куќа, таа може да отиде и да стане жена на друг човек.”

“А кога ќе ги разведете сопругите ваши и тие ќе го исполнат својот разводен рок, не пречете им тие повторно да се омажат за своите сопрузи, кога ќе се сложат дека убаво ќе живеат. Со ова се советуваат тие меѓу вас кои веруваат во Аллах и во оној свет. Тоа ви е почисто и почестито. А Аллах знае, а вие не знаете.”

“Сопругите се должни да чекаат четири месеци и десет дена по смртта на своите сопрузи. И кога тие ќе го исполнат пропишаниот рок, вие не сте одговорни за тоа што тие, по прописот, ќе го направат. А Аллах добро го знае тоа што го правите.”

“А Јас ви велам дека секој што ќе ја отпушти својата жена, освен поради блуд, ја прави да прељубничи: и секој што ќе се ожени со отпуштена, прељубничи.”

“Жената нека учи во тишина со сета покорност. А на жената не ѝ дозволувам да поучува, ниту да има власт над мажот, туку да биде во тишина. Зашто Адам беше создаден прв, а потоа Ева. И Адам не беше измамен, туку жената, бидејќи беше измамена, падна во престап.”

Тертулијан им вели на христијанките дека секоја од нив е Ева, и дека Божјата пресуда врз нивниот пол, и неговата вина, сè уште живеат. Жената ја нарекува ѓаволска порта и прв отпадник од божествениот закон, и вели дека поради она што таа го заработи, смртта, дури и Синот Божји мораше да умре.

“И шејтанот почна да им дошепнува за да им ги разоткрие срамните места нивни, кои им беа скриени, и рече: „Господарот ваш ви го забранува ова дрво само за да не станете мелеци или за да не бидете бесмртни!“ – и им се колнеше: „Јас сум ви, навистина, искрен советник!“ И со измама ги заведе. А кога тие од дрвото вкусија, срамните места нивни им се покажаа и тие на себе џенетско лисје да ставаат почнаа. „Зарем тоа дрво не ви го забранив?!“ – ги повика Господарот нивен – „и ви реков: ‘Шејтанот ви е, навистина, отворен непријател. ‘“”

“И тие двајцата каснаа од него и им се укажаа срамните места нивни, па почнаа по нив лисје џенетско да ставаат. Така Адем не го послуша Господарот свој и заталка од патот. Потоа Господарот негов избран го направи, па му прости и на Вистинскиот пат го упати.”

“Ако некој најде девојка што е девица, која не е свршена, и ја фати и легне со неа, и бидат откриени; Тогаш човекот што легнал со неа нека му даде на таткото на девојката педесет сикли сребро, и таа нека му биде жена; бидејќи ја понизил, не може да ја отпушти во сите свои денови.”

“Ако некоја девојка девица е свршена за маж, и некој човек ја најде во градот и легне со неа; тогаш изведете ги двајцата пред портата на тој град, и каменувајте ги со камења за да умрат; девојката, бидејќи не викаше, а беше во градот; а мажот, бидејќи ја понизи жената на својот ближен: така отстрани го злото од својата средина.”

“Кога ќе излезеш во војна против своите непријатели, и Господ, твојот Бог, ќе ти ги предаде во рацете, и ќе ги заробиш, И ќе видиш меѓу заробените убава жена, и ќе ја посакаш, за да ја земеш за жена; Тогаш доведи ја дома во својата куќа; и таа нека ја избричи својата глава и нека ги исече своите нокти; И нека ја соблече од себе облеката на своето ропство, и нека остане во твојата куќа, и нека ги оплакува својот татко и својата мајка цел месец: а потоа влези кај неа и биди ѝ маж, и таа ќе ти биде жена. И ќе биде така, ако не ти е мила, тогаш пушти ја да оди каде што сака; но никако не продавај ја за пари, не тргувај со неа, затоа што ја понизи.”

“И твојата процена за машко од дваесет години до шеесет години нека биде педесет сикли сребро, според сиклата на светилиштето. А ако е женско, тогаш твојата процена нека биде триесет сикли. А ако е од пет години до дваесет години, тогаш твојата процена за машко нека биде дваесет сикли, а за женско десет сикли. А ако е од еден месец до пет години, тогаш твојата процена за машко нека биде пет сикли сребро, а за женско твојата процена нека биде три сикли сребро. А ако е од шеесет години и повеќе; ако е машко, тогаш твојата процена нека биде петнаесет сикли, а за женско десет сикли.”

“Зборувај им на синовите Израилеви, велејќи: Ако жена зачне и роди машко дете: тогаш нека биде нечиста седум дена; како во деновите на одвојувањето поради нејзината слабост, нека биде нечиста. И во осмиот ден нека се обреже месото на неговата крајна кожица. А потоа нека остане во крвта на своето очистување триесет и три дена; нека не допира ништо свето, ниту нека влегува во светилиштето, додека не се исполнат деновите на нејзиното очистување. А ако роди женско дете, тогаш нека биде нечиста две седмици, како во своето одвојување: и нека остане во крвта на своето очистување шеесет и шест дена.”

“И ако некој човек ја продаде својата ќерка за слугинка, таа нема да излезе како што излегуваат слугите.”

“И Мојсеј им рече: Зарем ги оставивте живи сите жени? Ете, тие, по советот на Валаам, ги наведоа синовите Израилеви да згрешат против Господ во работата со Фегор, и имаше помор во собранието Господово. Затоа сега убијте го секое машко меѓу децата, и убијте ја секоја жена што познала маж, легнувајќи со него. А сите женски деца, што не познале маж, легнувајќи со него, оставете ги живи за себе.”

“На жената ѝ рече: Многу ќе ги умножам твоите маки и твоите бремености; со маки ќе раѓаш деца; и твојата желба ќе биде кон твојот маж, и тој ќе владее над тебе.”

“И наоѓам дека е погорчлива од смртта жената чие срце е стапици и мрежи, а рацете ѝ се окови: кој Му е угоден на Бога ќе се избави од неа; а грешникот ќе биде уловен од неа. Ете, ова најдов, вели проповедникот, бројќи едно по едно, за да ја најдам сметката: што уште ја бара мојата душа, но не наоѓам: еден човек меѓу илјада најдов; но жена меѓу сите нив не најдов.”

“Жената нека учи во тишина со сета покорност. А на жената не ѝ дозволувам да поучува, ниту да има власт над мажот, туку да биде во тишина. Зашто Адам беше создаден прв, а потоа Ева. И Адам не беше измамен, туку жената, бидејќи беше измамена, падна во престап.”

“Вашите жени нека молчат во црквите: зашто не им е дозволено да зборуваат; туку им е заповедано да бидат покорни, како што вели и законот. А ако сакаат да научат нешто, нека ги прашуваат своите мажи дома: зашто е срамно за жените да зборуваат во црквата.”

“А секоја жена што се моли или пророкува со непокриена глава ја срами својата глава: зашто тоа е исто како да е избричена. Зашто, ако жената не се покрива, нека се и острижи: а ако е срамно за жената да биде острижена или избричена, нека се покрива.”

“Мажите се надредени над жените затоа што Аллах ги одликувал едните над другите и затоа што тие ги трошат имотите свои. Поради тоа честитите жени се послушни и за време на отсуството на сопругот го чуваат тоа што Аллах одредил да се чува. Тие за чијашто непослушност се плашите, посоветувајте ги, а потоа напуштете ги постелите нивни, па и удрете ги! Ако ви станат послушни, против нив ништо не правете! Аллах е навистина Возвишен и Голем!”

Во својата Опроштајна хутба Веровесникот (ﷺ) им рекол на мажите да се плашат од Аллах во однос на жените. Рекол дека ако сопругата дозволи некој што нејзиниот маж не го сака да седне на неговата постела, тој може да ја удри, но не жестоко (гајре муберрих), и дека обезбедувањето храна и облека за неа на соодветен начин е негова должност кон неа.

“И не го посакувајте тоа со што Аллах некои од вас ги одликувал над останатите: на мажите им припаѓа награда за тоа што ќе го сторат, а на жените награда за тоа што тие ќе го сторат. И молете Го Аллах за Неговото изобилство! Аллах, навистина, сè добро знае!”

“И со драго срце, на сопругите венчалните дарови дајте им ги; па ако тие по своја волја ви подарат нешто од тоа, во тоа со пријатност и угодност уживајте.”

“О, луѓе, Ние од еден маж и од една жена ве создадовме и на народи и племиња ве поделивме за да се запознавате. Најугледен кај Аллах е тој што најмногу се плаши од Него; Аллах, навистина, сè знае и ништо не Му е скриено.”

“За муслиманите и муслиманките, и за верниците и за верничките, и за послушните мажи и за послушните жени, и за искрените мажи и за искрените жени, и за стрпливите мажи и за стрпливите жени, и за понизните мажи и за понизните жени, и за мажите кои даваат зекат и за жените кои даваат зекат, и за мажите кои постат и за жените кои постат, и за мажите кои за своите срамни места водат грижа и за жените кои за своите срамни места водат грижа, и за мажите кои често Го спомнуваат Аллах и за жените кои често Го споменуваат Аллах – Аллах, навистина, за сите нив прошка и голема награда подготви.”

“Мажите се надредени над жените затоа што Аллах ги одликувал едните над другите и затоа што тие ги трошат имотите свои. Поради тоа честитите жени се послушни и за време на отсуството на сопругот го чуваат тоа што Аллах одредил да се чува. Тие за чијашто непослушност се плашите, посоветувајте ги, а потоа напуштете ги постелите нивни, па и удрете ги! Ако ви станат послушни, против нив ништо не правете! Аллах е навистина Возвишен и Голем!”

Во својата Опроштајна хутба Веровесникот (ﷺ) им рекол на мажите да се плашат од Аллах во однос на жените. Рекол дека ако сопругата дозволи некој што нејзиниот маж не го сака да седне на неговата постела, тој може да ја удри, но не жестоко (гајре муберрих), и дека обезбедувањето храна и облека за неа на соодветен начин е негова должност кон неа.

Муавија ел-Кушејри го прашал Веровесникот (ﷺ) кое е правото на сопругата врз нејзиниот сопруг. Тој рекол: да ја храниш кога ти јадеш, да ја облечеш кога ти се облекуваш, да не ја удираш по лицето, да не ја навредуваш и да не се одделуваш од неа освен во куќата.

Ата пренесува дека го прашал Ибн Абас што значи удар што ‘не е силен’ (гајр мубаррих). Ибн Абас рекол: со мисвак, стапчето за заби, и слично. Во друго предание Ата ги поврзува зборовите со Проштевачката проповед на Веровесникот (ﷺ) и ги објаснува на истиот начин.

Аиша пренесува дека Веровесникот (ﷺ) никогаш никого не удрил со својата рака, ниту жена ниту слуга, освен кога се борел на Аллаховиот пат. Никогаш не се одмаздил за ништо што му било направено нему, освен ако не било повредено нешто што Аллах го направил свето; тогаш постапувал заради Аллах.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: најсовршен од верниците во верувањето е оној со најдобар карактер, а најдобри од вас се оние што се најдобри кон своите жени.

“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”

“О, верници, запишете кога еден од друг позајмувате до одреден рок. И еден писар помеѓу вас тоа праведно нека го напише и писарот нека не се воздржува да напише така како што Аллах го подучил! Тој нека пишува, а должникот нека му кажува! Нека се плаши од Аллах, Господарот свој, и нека не изостави ништо од тоа! А ако должникот е умно ограничен или слаб, или ако не е во состојба да говори, тогаш нека диктира неговиот старател и тоа праведно! И земете двајца сведоци меѓу вас, па ако не најдете двајца мажи, тогаш еден маж и две жени од кои сте задоволни како сведоци. Ако едната од двете нешто погрешно каже, другата нека ја потсети. Сведоците треба да се одѕвијат на секој повик. Нека не ви биде мака тоа да го запишете со рок на враќање, било да е долгот мал или голем! Тоа ви е поисправно кај Аллах и при сведочењето посилно, и за да не се сомневате подобро, освен ако станува збор за секојдневна трговија која ја извршувате меѓу вас, бидејќи тогаш не е грев ако тоа не го запишете! Земете сведоци и кога склучувате купопродажни договори, и нека не биде оштетен ни писарот ни сведокот! А ако го сторите тоа, тогаш тоа е ваш грев! И плашете се од Аллах и Аллах ќе ве подучи. Аллах добро знае сè!”

“А тие кои ќе ги обвинат своите жени, а немаат други сведоци, туку само тие се сведоци, ќе го потврдат своето сведочење со заклетва во Аллах, и тоа четирипати дека навистина ја говорат вистината,”

“а петтиот пат да го погоди Аллаховото проклетство, ако лаже!”

“А таа ќе биде поштедена од казната ако четирипати се заколне во Аллах дека тој, навистина, лаже,”

“а петтиот пат да ја стигне Аллаховиот гнев, ако тој ја говори вистината!”

Укбе ибн ел-Харис се оженил со една жена, а потоа една робинка рекла дека ги доела двајцата. Кога му кажал на Веровесникот (ﷺ), Веровесникот прашал како може да ја задржи својата жена кога жената го рекла тоа, и му рекол да се раздели од неа.

Ебу Сеид ел-Худри пренесува дека на еден бајрамски ден Веровесникот (ﷺ) ги поттикнал жените да даваат садака. Рекол дека му било покажано оти повеќето од жителите на Огнот биле жени, затоа што често проколнувале и биле неблагодарни кон своите сопрузи, и ги нарекол недостатни во разумот и верата. Кога прашале што значи тоа, рекол дека сведочењето на жената е половина од она на мажот и дека таа не клања намаз и не пости за време на својот циклус.

“О, верници, запишете кога еден од друг позајмувате до одреден рок. И еден писар помеѓу вас тоа праведно нека го напише и писарот нека не се воздржува да напише така како што Аллах го подучил! Тој нека пишува, а должникот нека му кажува! Нека се плаши од Аллах, Господарот свој, и нека не изостави ништо од тоа! А ако должникот е умно ограничен или слаб, или ако не е во состојба да говори, тогаш нека диктира неговиот старател и тоа праведно! И земете двајца сведоци меѓу вас, па ако не најдете двајца мажи, тогаш еден маж и две жени од кои сте задоволни како сведоци. Ако едната од двете нешто погрешно каже, другата нека ја потсети. Сведоците треба да се одѕвијат на секој повик. Нека не ви биде мака тоа да го запишете со рок на враќање, било да е долгот мал или голем! Тоа ви е поисправно кај Аллах и при сведочењето посилно, и за да не се сомневате подобро, освен ако станува збор за секојдневна трговија која ја извршувате меѓу вас, бидејќи тогаш не е грев ако тоа не го запишете! Земете сведоци и кога склучувате купопродажни договори, и нека не биде оштетен ни писарот ни сведокот! А ако го сторите тоа, тогаш тоа е ваш грев! И плашете се од Аллах и Аллах ќе ве подучи. Аллах добро знае сè!”

Една жена ја прашала Аиша дали треба да ги надокнади намазите што не ги клањала за време на својот циклус. Аиша рекла дека тие имале менструации во времето на Веровесникот (ﷺ), а тој никогаш не им рекол да ги надокнадуваат тие намази.

Ибн Абас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека му бил покажан Огнот, и повеќето од оние во него биле жени што биле неблагодарни. Бил прашан дали тие не верувале во Аллах. Рекол дека биле неблагодарни кон своите сопрузи и кон доброто што им било направено: ако сопругот е добар кон некоја од нив со години, а потоа таа види едно нешто што не ѝ се допаѓа, вели дека никогаш немала никакво добро од него.

Ебу Сеид ел-Худри пренесува дека на еден бајрамски ден Веровесникот (ﷺ) ги поттикнал жените да даваат садака. Рекол дека му било покажано оти повеќето од жителите на Огнот биле жени, затоа што често проколнувале и биле неблагодарни кон своите сопрузи, и ги нарекол недостатни во разумот и верата. Кога прашале што значи тоа, рекол дека сведочењето на жената е половина од она на мажот и дека таа не клања намаз и не пости за време на својот циклус.

“За муслиманите и муслиманките, и за верниците и за верничките, и за послушните мажи и за послушните жени, и за искрените мажи и за искрените жени, и за стрпливите мажи и за стрпливите жени, и за понизните мажи и за понизните жени, и за мажите кои даваат зекат и за жените кои даваат зекат, и за мажите кои постат и за жените кои постат, и за мажите кои за своите срамни места водат грижа и за жените кои за своите срамни места водат грижа, и за мажите кои често Го спомнуваат Аллах и за жените кои често Го споменуваат Аллах – Аллах, навистина, за сите нив прошка и голема награда подготви.”

Ебу Хурејре пренесува дека еден човек го прашал Веровесникот (ﷺ) кој најмногу го заслужува неговото добро дружење. Веровесникот рекол: твојата мајка. Човекот уште три пати прашал кој е следен, а одговорот бил твојата мајка, па твојата мајка, а потоа твојот татко.

На Аиша ѝ припишува 2.210 хадиси, од кои 174 и кај ел-Бухари и кај Муслим, вели дека не знае за жена во уметот, ниту меѓу жените воопшто, поучена од неа, и нејзината возраст при смртта ја дава како шеесет и три години и неколку месеци.