Краток одговор

Молитвата во исламот не е гаранција за богатство или највисоки оценки. Таа е обожување, должно кон Оној што нè создал. Световните дарови им одат на сите. Куранот вели: „На сите нив, и на едните и на другите, им ги даваме даровите од Господарот твој“ (17:20). Значи, соученик што никогаш не се моли може да успее многу добро, и исламот го очекува тоа. Самиот Веровесник (ﷺ) спиел на рогозина од палмини листови, додека царевите на Рим и Персија живееле во раскош. Исламот успехот го мери на друг начин: „Па кој ќе биде од огнот оддалечен и во Џенетот воведен, успеал!“ (3:185). Исламот никогаш не рекол ни дека довата го заменува трудот: „на човекот му припаѓа само тоа што тој сам ќе го стори“ (53:39). А доказот за исламот не почива на услишените молитви. Почива на Куранот и на Веровесникот (ﷺ). Молитвата сепак го прави она што го ветува. Го чува човекот од злото (29:45), а „срцата навистина, кога Аллах (﷾) ќе се спомне, се смируваат“ (13:28).

Прочитајте го целото објаснување

Видете ги зачуваните страници