Kısa cevap
Evet. Birinci yüzyılda yaşamış bir Hristiyan misyoner olan Pavlus, İsa'nın öğretmediği şeyler vaaz etti. Pavlus İsa'yla onun görevi sırasında hiç karşılaşmadı. Vaaz ettiği mesaja “benim duyurduğum Müjde” dedi. Bir adam İsa'ya sonsuz yaşamı nasıl kazanacağını sorduğunda, İsa ona buyrukları yerine getirmesini söyledi. Pavlus kimsenin Yasa'nın işleriyle aklanmadığını, yani Tanrı'nın (﷾) önünde doğru sayılmadığını yazdı. İsa, Tanrı'nın (﷾) İbrahim'le yaptığı antlaşmanın gerektirdiği gibi sünnet edildi. Pavlus Galatya'daki müminlere, sünnet olurlarsa Mesih'in onlara hiçbir yararı olmayacağını söyledi. Hristiyanların İsa'nın ölümünün günahların bedelini ödediği öğretisi, İsa'nın sonsuz yaşam hakkındaki kendi cevabında değil, Pavlus'un mektuplarında ortaya konur. Peygamber Muhammed (ﷺ) İsa'nın öğrettiğini geri getirdi: tek Allah (﷾) ve O'nun buyruklarına itaat.
Ayrıntılı açıklama
Pavlus İsa'yla onun görevi sırasında hiç karşılaşmadı
Pavlus On İkiler'den biri değildi ve İsa'yla onun görevi sırasında hiç karşılaşmadı. Yahuda'nın yerine On İkiler arasına biri seçilirken öğrenciler bir şart koydu. Bu kişi Yahya'nın vaftizinden İsa'nın göğe alındığı güne kadar onlarla birlikte bulunmuş olmalıydı. Pavlus müjdesini, yani vaaz ettiği iyi haberi, hiçbir insandan değil İsa Mesih'in bir açıklamasıyla aldığını söyler. Ona “benim duyurduğum Müjde” der. 50 yılı dolaylarından kalan ilk mektupları Yeni Ahit'in en eski kitaplarıdır. Dört İncil'in hepsinden daha eskidirler.
“Bu nedenle, Yahya'nın vaftizinden başlayarak Rab İsa'nın aramızdan göğe alındığı güne dek, Rab İsa'nın aramızda dolaştığı bütün süre boyunca bizimle birlikte bulunmuş olan adamlardan biri, bizimle birlikte onun dirilişinin tanığı olmalıdır.”
“Kardeşler, size şunu bildiririm ki, benim duyurduğum müjde insan kaynaklı değildir. Çünkü onu insandan almadım, bana öğretilmedi de; onu İsa Mesih'in açıklamasıyla aldım.”
“Bu, benim duyurduğum Müjde'ye göre Tanrı'nın, insanların gizli yanlarını İsa Mesih aracılığıyla yargılayacağı gün olacaktır.”
Standart bir ders kitabı. Pavlus'un en eski mektuplarını MS 50 dolaylarına, Markos'u yaklaşık 65-70'e, Matta ile Luka'yı yaklaşık 80-85'e, Yuhanna'yı da yaklaşık 90-95'e tarihler; İsa'nın Aramice konuştuğunu, İncillerin ise kendilerini adlandırmayan yazarlarca Grekçe yazıldığını belirtir. Pavlus'un İsa'yı hayattayken tanımadığını ve ancak çarmıha germeden sonra iman ettiğini de söyler.
Pavlus'un baştan beri vaaz ettiği
Elçilerin İşleri, Yeni Ahit'in ilk müminlerin tarihini anlatan kitabıdır. Din değiştirmesinin hemen ardından Pavlus'un havralarda İsa'nın Tanrı'nın Oğlu olduğunu vaaz ettiğini söyler. Atina'da filozoflar onun İsa'yı ve dirilişi müjdelediğini duydu. Onu yabancı ilahlar getiren biri sandılar. Pavlus'un kendisi, Mesih dirilmediyse vaazının da onların imanının da boş olduğunu söyler.
“Hemen havralarda İsa'nın Tanrı'nın Oğlu olduğunu duyurmaya başladı.”
“Bunun üzerine Epikürcü ve Stoacı filozoflardan bazıları onunla tartıştı. Bazıları, Bu boşboğaz ne demek istiyor? dedi. Bazıları da, Yabancı ilahların habercisine benziyor, dedi; çünkü Pavlus onlara İsa'yı ve dirilişi müjdeliyordu.”
“Mesih dirilmediyse, bizim duyurumuz boştur, sizin imanınız da boştur.”
Sonsuz yaşamın yolu
Bir adam İsa'ya sonsuz yaşama sahip olmak için hangi iyiliği yapması gerektiğini sordu. İsa cevap verdi: buyrukları yerine getir. Buyrukların en küçüğünü çiğneyen ve başkalarına da böyle yapmayı öğretenin göklerin egemenliğinde en küçük sayılacağını da söyledi. Pavlus, Yasa'nın işleriyle, yani Musa Yasası'nın istediği amellerle, hiçbir insanın aklanmayacağını yazdı. İnsanın Yasa'nın işlerinden ayrı olarak imanla aklandığını, yani Tanrı'nın (﷾) önünde doğru sayıldığını da yazdı. Aynı Yeni Ahit'te Yakup, İsa'nın cevabından yana durur: insan yalnız imanla değil, işlerle aklanır.
“Ve işte, biri gelip İsa'ya şöyle dedi: İyi Öğretmenim, sonsuz yaşama sahip olmak için ne iyilik yapmalıyım? İsa ona şöyle dedi: Bana neden iyi diyorsun? Tanrı'dan, yani tek olandan başka iyi yoktur. Ama yaşama girmek istiyorsan, buyrukları yerine getir.”
“Bu nedenle, bu buyrukların en küçüklerinden birini çiğneyen ve başkalarına da böyle yapmayı öğreten, göklerin egemenliğinde en küçük sayılacak; ama onları yerine getiren ve öğreten, göklerin egemenliğinde büyük sayılacaktır.”
“Ama insanın Yasa'nın işleriyle değil, İsa Mesih'e imanla aklandığını bildiğimiz için, biz de Yasa'nın işleriyle değil, Mesih'e imanla aklanalım diye Mesih İsa'ya iman ettik; çünkü Yasa'nın işleriyle hiçbir insan aklanmayacaktır.”
“Bu nedenle insanın Yasa'nın işlerinden ayrı olarak imanla aklandığı sonucuna varıyoruz.”
“Görüyorsunuz ki, insan yalnız imanla değil, işlerle aklanır.”
Sünnet
Sünnet, sünnet derisinin kesilmesidir. Tanrı (﷾) onu İbrahim'e sonsuz bir antlaşma olarak verdi. İsa sekizinci gün sünnet edildi. Pavlus Galatyalılara, sünnet olurlarsa Mesih'in onlara hiçbir yararı olmayacağını söyledi. Yine de Pavlus o bölgedeki Yahudiler yüzünden Timoteos'u kendisi sünnet etti. Elçilerin İşleri Yeruşalim'deki müminlerin duyduklarını da kaydeder. Onlara göre Pavlus uluslar (Yahudi olmayanlar) arasında yaşayan Yahudilere Musa'dan ayrılmayı, “çocuklarını sünnet etmemelerini” söyleyerek öğretiyordu.
“Benimle sizin ve senden sonraki soyunun arasında tutacağınız antlaşmam şudur; Aranızdaki her erkek çocuk sünnet edilecek. Ve sünnet derinizin etini keseceksiniz; ve bu benimle sizin aranızdaki antlaşmanın belirtisi olacak. Ve aranızda sekiz günlük olan, kuşaklarınızdaki her erkek çocuk sünnet edilecek, evde doğan ya da senin soyundan olmayan herhangi bir yabancıdan parayla satın alınan. Evinde doğan da, parayla satın alınan da mutlaka sünnet edilmelidir: ve antlaşmam etinizde sonsuz bir antlaşma olacak. Ve sünnet derisinin eti kesilmemiş sünnetsiz erkek çocuk, o can halkından kesilip atılacak; antlaşmamı bozmuştur.”
“Çocuğun sünnet edileceği sekizinci gün gelince, ona, ana rahmine düşmeden önce meleğin verdiği ad olan İSA adı verildi.”
“Bakın, ben Pavlus size diyorum ki, sünnet olursanız Mesih'in size hiçbir yararı olmaz.”
“Pavlus onu yanında götürmek istedi; o bölgelerdeki Yahudiler yüzünden onu alıp sünnet etti; çünkü hepsi onun babasının Grek olduğunu biliyordu.”
“Onlara senin hakkında, uluslar arasında yaşayan bütün Yahudilere, çocuklarını sünnet etmemelerini ve törelere göre yaşamamalarını söyleyerek Musa'dan ayrılmayı öğrettiğin haberi verilmiş.”
Kan ve haç
Pavlus'un mektupları İsa'nın kanının müminleri akladığını ve onun onlar için lanetli olduğunu öğretir. Matta, Markos ve Luka'da İsa'ya sonsuz yaşama nasıl sahip olunacağı doğrudan sorulduğunda, günahlar için bir ölümden hiç söz etmedi. Yasa herkesin kendi günahı için öleceğini söyler. Hezekiel, kötü kişi günahlarından döndüğünde “İşlediği isyanlarının hiçbiri ona anılmayacak” ve yaşayacak der. İsa kaybolan oğul, diğer adıyla müsrif oğul benzetmesini anlattı. Baba geri dönen oğlunu karşılamaya koşar, boynuna sarılır ve onu öper. Hiçbir kurban sunulmaz ve oğlun yerine kimse cezalandırılmaz. İsa katı bir Yahudi dini grubu olan Ferisilere, Tanrı'nın (﷾) kurban değil merhamet istediğini söyledi. İslam'ın Bayram'daki kendi kurbanı da günahın bedeli değildir. Kur'an şöyle der: “Onların etleri de, kanları da Allah’a asla ulaşmaz. Fakat sizden ona takvâ ulaşır.”
“Şimdi onun kanıyla aklandığımıza göre, onun aracılığıyla Tanrı'nın gazabından kurtulacağımız çok daha kesindir.”
“Mesih bizim için lanetli olarak bizi Yasa'nın lanetinden kurtardı; çünkü şöyle yazılmıştır: Ağaca asılan herkes lanetlidir:”
“Ve işte, biri gelip İsa'ya şöyle dedi: İyi Öğretmenim, sonsuz yaşama sahip olmak için ne iyilik yapmalıyım? İsa ona şöyle dedi: Bana neden iyi diyorsun? Tanrı'dan, yani tek olandan başka iyi yoktur. Ama yaşama girmek istiyorsan, buyrukları yerine getir.”
“Babalar çocuklar yüzünden öldürülmeyecek, çocuklar da babalar yüzünden öldürülmeyecek: herkes kendi günahı için öldürülecek.”
“Günah işleyen can, o ölecek. Oğul babanın suçunu yüklenmeyecek, baba da oğulun suçunu yüklenmeyecek: doğrunun doğruluğu kendi üzerinde, kötünün kötülüğü de kendi üzerinde olacak.”
“Ama kötü kişi işlediği bütün günahlarından döner, bütün kurallarımı tutar ve yasaya uygun ve doğru olanı yaparsa, kesinlikle yaşayacak, ölmeyecek. İşlediği isyanlarının hiçbiri ona anılmayacak: yaptığı doğrulukta yaşayacak.”
“Kalkıp babasının yanına gitti. Daha uzaktayken babası onu gördü, ona acıdı, koşup boynuna sarıldı ve onu öptü.”
“Gidin de, Kurban değil, merhamet istiyorum, sözünün ne demek olduğunu öğrenin; çünkü ben doğruları değil, günahkârları tövbeye çağırmaya geldim.”
“Onların etleri de, kanları da Allah’a asla ulaşmaz. Fakat sizden ona takvâ ulaşır. Size hidayet ettiği için Allah'ı tekbir edin diye O, bunları sizin emrinize vermiştir. İhsan sahiplerine müjde ver.”
| Soru | İsa | Pavlus |
|---|---|---|
| Sonsuz yaşam nasıl kazanılır | Buyrukları yerine getirerek | Yasa'nın gerektirdiği işlerle değil, imanla |
| Sünnet | Sekizinci günde sünnet edildi | Sünnet olursanız Mesih'in size hiçbir yararı olmaz |
| Günahlar için ölümü | Kendisine sonsuz yaşam sorulduğunda hiç anılmadı | İnananlar onun kanıyla aklanır |
Hristiyanlar Pavlus hakkında ne der
Hristiyanlar Pavlus'un İsa'yı tanıyan öğrencilerle aynı müjdeyi vaaz ettiğine inanır. Yakup, Petrus ve Yuhanna'nın Pavlus'a paydaşlık sağ elini uzattığına dikkat çekerler. Pavlus'un kendisinin aldığını, yani Mesih'in günahlarımız için öldüğünü ilettiğini söylerler. İsa'nın canını birçokları için fidye olarak vermeye geldiğini söylediği sözüne de işaret ederler.
“Önder sayılan Yakup, Kefas ve Yuhanna, bana verilen lütfu anlayınca, bize, yani bana ve Barnabas'a, paydaşlık sağ elini uzattılar; öyle ki, biz uluslara, onlar da sünnetlilere gitsinler.”
“Aldığımı size her şeyden önce ilettim: Kutsal Yazılar uyarınca Mesih günahlarımız için öldü;”
“Çünkü İnsanoğlu bile hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi.”
İsa'nın öğrettiği din
Kur'an İsa'nın halkına yalnızca Allah'ın (﷾) kendisine emrettiğini söylediğini bildirir: Rabbim ve Rabbiniz olan Allah'a (﷾) ibadet edin. Havarileri Allah'a (﷾) iman ettiklerini söyleyerek cevap verdi ve kendilerine Müslümanlar, yani Allah'a (﷾) teslim olanlar dediler. Peygamber Muhammed (ﷺ), İsa'nın yaptığı gibi, sünneti fıtratın (doğal yolun) bir parçası olarak korudu.
““Ben onlara, sadece bana emrettiğin şeyi söyledim. Benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah’a ibadet edin (dedim.) Aralarında bulunduğum sürece onlara şahit oldum. Ama beni içlerinden aldığında, artık üzerilerine gözetleyici yalnız sen oldun. Sen, her şeye hakkıyla şahitsin.””
“İsa, onların küfrünü hissedince: “Allah uğrunda bana yardımcı olacak kim vardır?” dedi. Havariler de şöyle cevap verdiler: “Biz Allah’ın yardımcılarıyız, Allah’a iman ettik, O’na teslim olduğumuza da şahit ol!””
Ebu Hureyre'nin rivayetine göre Peygamber (ﷺ), fıtrattan (doğal yol) olan beş uygulamanın ilki olarak sünneti saydı.
Ayet ayet
Galatyalılar 2:9 — 2. bölüm, 9. ayet
“Önder sayılan Yakup, Kefas ve Yuhanna, bana verilen lütfu anlayınca, bize, yani bana ve Barnabas'a, paydaşlık sağ elini uzattılar; öyle ki, biz uluslara, onlar da sünnetlilere gitsinler.”
Hangi konuda kaynak
Yeruşalim kilisesinin direkleri Yakup, Petrus ve Yuhanna Pavlus'un müjdesini kabul etti.
Cevap
Aynı pasaj işi böler: Pavlus uluslara, Petrus sünnetlilere. Antakya'da paydaşlık bozuldu. Yakup'un yanından bazı kişiler gelince Petrus uluslardan olanlarla yemek yemekten çekildi. Pavlus ona yüz yüze karşı çıktı. Yıllar sonra Yakup ve ihtiyarlar Pavlus'a iman eden binlerce Yahudinin hepsinin Yasa'ya bağlılıkta gayretli olduğunu söyledi. Pavlus'un Yahudilere Musa'dan ayrılmayı öğrettiğini duymuşlardı.
Vardığı yer — El sıkışma meseleyi çözmedi. Petrus ile Pavlus Antakya'da açıkça çatıştı ve Yeruşalim'deki müminler Yasa'ya bağlılıkta gayretli kaldı.
1 Korintliler 15:3 — 15. bölüm, 3. ayet
“Aldığımı size her şeyden önce ilettim: Kutsal Yazılar uyarınca Mesih günahlarımız için öldü;”
Hangi konuda kaynak
Pavlus yalnızca ilk müminlerin zaten öğrettiğini, Mesih'in günahlarımız için öldüğünü iletti.
Cevap
Pavlus burada onu kimden aldığını söylemez. İlk kim söylemiş olursa olsun, bu İsa'nın cevabı değildir. Ona sonsuz yaşama nasıl sahip olunacağı sorulduğunda günahlar için bir ölümü değil, buyrukları gösterdi.
Vardığı yer — İsa'nın sonsuz yaşam hakkındaki kendi cevabı günahlar için bir ölümden hiç söz etmez.
Markos 10:45 — 10. bölüm, 45. ayet
“Çünkü İnsanoğlu bile hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi.”
Hangi konuda kaynak
İsa'nın kendisi canını birçokları için fidye olarak vermeye geldiğini söyledi, öyleyse kefaret Pavlus'un değil onun öğretisidir.
Cevap
Bunlar Markos 10:45 ve Matta 26:28'deki sözlerdir. Hiçbiri günahlar için bir ölüme imanı sonsuz yaşamın şartı yapmaz. İlk üç İncil'de İsa'ya sonsuz yaşama nasıl sahip olunacağı her sorulduğunda, buyrukları ve kendisini izlemeyi gösterir.
Vardığı yer — Matta, Markos ve Luka'da İsa'ya sonsuz yaşama nasıl sahip olunacağı her sorulduğunda, buyrukları ve kendisini izlemeyi gösterir. Günahlar için bir ölüme imanı asla şart yapmaz.
Bakış açıları
Ana akım Hristiyan
Hristiyanlar Pavlus'un dirilmiş Mesih tarafından çağrılmış bir elçi olduğuna inanır. Onun Petrus, Yakup ve Yuhanna ile aynı müjdeyi vaaz ettiğini ve mektuplarının Kutsal Yazı olduğunu söylerler.
Yeruşalim kilisesinin önderleri Yakup, Petrus ve Yuhanna Pavlus'a paydaşlık sağ elini uzattı.
Reddiye
El sıkıştıklarını kabul edelim. Aynı pasaj işi böler: Pavlus uluslara, Petrus Yahudilere. Ardından Antakya'da Petrus uluslardan olanlarla yemek yemekten çekildi ve Pavlus ona yüz yüze karşı çıktı. Yıllar sonra Yakup ve ihtiyarlar Pavlus'a iman eden binlerce Yahudinin Yasa'ya bağlılıkta gayretli olduğunu söyledi.
Pavlus aldığını, yani Mesih'in günahlarımız için öldüğünü ilettiğini söyler.
Reddiye
Pavlus'un bunu ilettiğini kabul edelim. Bu ayette onu kimden aldığını söylemez. İlk kim söylemiş olursa olsun, bu İsa'nın cevabı değildir. Ona sonsuz yaşama nasıl sahip olunacağı sorulduğunda günahlar için bir ölümü değil, buyrukları gösterdi.
İslami bakış açısı
İsa tek Allah'ı (﷾) ve O'nun buyruklarına itaati öğretti. Pavlus onunla görevi sırasında hiç karşılaşmadı. Pavlus, İsa'nın günahlar için öldüğüne imanın kurtardığı farklı bir müjde vaaz etti ve kiliselerin vaaz ettiği Pavlus'un müjdesidir. Peygamber Muhammed (ﷺ) İsa'nın dinini yeniden kurdu.
Pavlus İsa'yla onun görevi sırasında hiç karşılaşmadı. Öyleyse öğrencilerin On İkiler arasında Yahuda'nın yerine geçecek kişi için koyduğu şartı taşımıyordu.
Pavlus müjdesinin kendisine hiçbir insandan değil İsa Mesih'in bir açıklamasıyla geldiğini söyler ve ona “benim duyurduğum Müjde” der. İddia edilen bir vahiy, Allah'ın (﷾) peygamberlerinin öğrettiğiyle uyuşup uyuşmadığına bakılarak sınanır. Pavlus'un müjdesi İsa'nın sonsuz yaşam hakkındaki kendi cevabından ayrılır.
Pavlus'un adıyla yazılan Timoteos'a İkinci Mektup, İsa'nın “Benim duyurduğum Müjde'ye göre” ölümden dirildiğini söyler. Pavlus diriliş olmadan vaazının boş olduğunu söyler.
İsa sonsuz yaşamı soran adamı buyruklara gönderdi. Pavlus kimsenin Yasa'nın işleriyle aklanmadığını söyler.
İsa sonsuz bir antlaşma uyarınca sünnet edildi. Pavlus sünnetin Mesih'i yararsız kıldığını söyledi, yine de Timoteos'u sünnet etti.
Bugün kiliselerde vaaz edilen müjde, İsa'nın kendisine sorulduğunda verdiği değil, Pavlus'un müjdesidir. İsa'nın günahlar için öldüğüne iman yoluyla kurtuluşu öğretir.
Pavlus'tan önce Yasa ve Peygamberler herkese kendi günahını yükledi ve tövbe edene bağışlanma vaat etti. İsa Tanrı'nın (﷾) “Kurban değil, merhamet istiyorum” sözünü aktardı.
Kur'an İsa'nın insanları yalnızca Allah'a (﷾) ibadete çağırdığını ve havarilerinin Müslüman olduğunu öğretir.