Bakit darating ang huling mensahe ng Diyos sa Arabia ng ika-7 siglo?

“Si Allāh ay higit na maalam kung saan Siya maglalagay ng pasugo Niya.”

“Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo, [O Muḥammad,] kalakip ng katotohanan bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala. Walang anumang kalipunan malibang may nagdaan doon na isang mapagbabala.”

“Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo, na [nagsasabi]: “Sumamba kayo kay Allāh at umiwas kayo sa nagpapakadiyos.” Kaya mayroon sa kanila na pinatnubayan ni Allāh at mayroon sa kanila na nagindapat sa kanya ang kaligawan. Kaya humayo kayo sa lupain saka tumingin kayo kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagapagpasinungaling.”

“Para sa bawat kalipunan ay may sugo. Kaya kapag dumating ang sugo nila ay huhusga sa pagitan nila ayon pagkamakatarungan habang sila ay hindi nilalabag sa katarungan.”

“Talaga ngang nagsugo Kami ng mga sugo bago mo pa. Mayroon sa kanila na isinalaysay Namin sa iyo at mayroon sa kanila na hindi Namin isinalaysay sa iyo. Hindi naging ukol sa isang sugo na magdala ito ng isang tanda malibang ayon sa pahintulot ni Allāh. Kaya kapag dumating ang utos ni Allāh, huhusga ayon sa katotohanan at malulugi roon ang mga nagpapabula.”

“O nagsasabi sila na ginawa-gawa niya [ang Qur’̄ā na] ito? Bagkus ito ay ang katotohanan mula sa Panginoon mo upang magbabala ka sa mga taong walang pumunta sa kanila na anumang mapagbabala bago mo pa, nang sa gayon sila ay mapapatnubayan.”

“upang magbabala ka sa mga tao na hindi binalaan ang mga ninuno nila, kaya sila ay mga nalilingat.”

Ipinaliliwanag nito ang “mga tao na hindi binalaan ang mga ninuno nila” bilang ang mga Arabe, sapagkat walang tagapagbabalang dumating sa kanila bago ang Propeta (ﷺ). Idinaragdag nito na ang pagbanggit sa kanila lamang ay hindi nag-aalis sa iba, kung paanong ang pagbanggit sa ilang kasapi ng isang pangkat ay hindi nagpapawalang-bisa sa isang pangkalahatang pahayag. Ibinabalik niya ang pansin sa mga talata at sa malawak na iniulat na mga hadith tungkol sa pagkakasugo sa kanya sa lahat, na inilahad sa 7:158.

Iniuulat nito si Qatada: ang mga taong tinutukoy ay ang Quraysh, isang bansang hindi marunong bumasa na walang tagapagbabalang dumating sa kanila bago si Muhammad (ﷺ). Iniuulat din niya sina Ibn Abbas at Muqatil: sila ang mga tao ng pagitan (fatra) nina Jesus at Muhammad. Ang ikatlong pananaw: ang patunay ni Allah ay nakatayo laban sa kanila sa pamamagitan ng babala ng mga naunang sugo, kahit hindi sila nakakita ng isang sugo.

Isinalaysay ni Jabir ibn Abdullah na binanggit ng Propeta (ﷺ) ang limang bagay na ibinigay sa kanya na hindi ibinigay sa sinumang propeta bago siya. Ang huli sa mga ito: ang bawat naunang propeta ay isinugo sa sarili niyang bansa lamang, ngunit siya ay isinugo sa buong sangkatauhan.

“Hindi nagsugo ng anumang sugo kundi ayon sa wika ng mga tao niya upang maglinaw siya sa kanila, ngunit nagliligaw si Allāh sa sinumang niloloob Niya at nagpapatnubay Siya sa sinumang niloloob Niya [ayon sa Kabutihang-loob Niya]. Siya ay ang Makapangyarihan, ang Marunong.”

“Sabihin mo: “O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo nang lahatan, na ukol sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Walang Diyos kundi Siya; nagbibigay-buhay Siya at nagbibigay-kamatayan Siya. Kaya sumampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya, ang Propeta na iliterato, na sumasampalataya kay Allāh at sa mga salita Niya. Sumunod kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan.””

“Hindi Kami nagsugo sa iyo maliban sa kalahatan para sa mga tao bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala, subalit ang higit na marami sa mga tao ay hindi nakaaalam.”

“Hindi Kami nagsugo sa iyo kundi bilang awa para sa mga nilalalang.”

“Ikinasi sa akin ang Qur’ān na ito upang magbabala ako sa inyo nito at sa sinumang naabot nito.”

“Si Muḥammad ay hindi ama ng isa sa mga lalaki ninyo, subalit ang Sugo ni Allāh at ang pangwakas sa mga propeta. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.”

“Tunay na Kami ay nagbaba ng [Qur’ān na] Paalaala at tunay na Kami rito ay talagang mag-iingat [laban sa pagbabago].”

Isinalaysay ni Zayd ibn Thabit na matapos mapatay sa Yamama ang marami sa mga nakasaulo ng Qur'an, hiniling sa kanya ni Abu Bakr na tipunin ang Qur'an sa iisang tomo, at ipinaalala sa kanya na siya ang dating sumusulat ng kapahayagan para sa Sugo ni Allah. Tinipon ito ni Zayd mula sa mga nakasulat na piraso at mula sa alaala ng mga tao, at ang natapos na kopya ay napunta mula kay Abu Bakr kay Umar at pagkatapos ay kay Hafsa.

Dalawang pahinang pergamino na may mga bahagi ng Surah 18 hanggang 20 sa unang sulat na Hijazi. Noong 2015, pinetsahan ng Oxford Radiocarbon Accelerator Unit ang pergamino sa pagitan ng 568 at 645 CE, nang may 95.4 porsiyentong posibilidad, isang yugtong sumasaklaw sa buhay ng Propeta (ﷺ) (mga 570-632). Maliban sa maliliit na usapin ng pagbaybay, ang teksto sa mga pahina ay ang teksto ng mga surah na iyon gaya ng nasa Qur'an ngayon.

Isang pag-aaral ng palimpsest ng Sanaa (Sanaa 1), isang manuskritong ang una at binurang teksto ay nasa ilalim ng isang sumunod na karaniwang teksto. Isang pahina ang pinetsahan sa radiocarbon, nang may mataas na posibilidad, bago ang 671 CE. Nangangatwiran ang mga may-akda na ang binurang ilalim na teksto ay isang codex ng isang kasamahan, ng uring sinasabi ng mga unang pinagmulang Muslim na umiral bago ang karaniwang kopya ni Uthman, at na sinusuportahan ng ebidensiya ang ulat na ang karaniwang teksto ay nagmula kay Uthman. Naghinuha sila na ang karaniwang teksto ay higit na tapat na nagpaparami ng pagbigkas ng Propeta (ﷺ) kaysa sa ilalim na teksto.

“[Banggitin] noong nag-angat si Abraham ng mga pundasyon ng Bahay, at si Ismael, [ay dumalangin siya]: Panginoon Namin, tanggapin Mo mula sa amin; tunay na Ikaw ay ang Madinigin, ang Maalam.”

“O Panginoon namin, at gawin Mo kami bilang mga tagapagpasakop sa Iyo at mula sa mga supling namin bilang kalipunang tagapagpasakop sa Iyo, ipakita Mo sa amin ang mga pamamaraan [ng pagsamba] namin, at tanggapin Mo ang pagbabalik-loob namin. Tunay na Ikaw ay ang Palatanggap ng pagbabalik-loob, ang Maawain.”

“Panginoon namin, at magpadala Ka sa kanila ng isang sugo kabilang sa kanila, na bibigkas sa kanila ng mga talata Mo, magtuturo sa kanila ng kasulatan at karunungan, at magbubusilak sa kanila. Tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan, ang Marunong.”

“Kung paanong nagsugo Kami sa inyo ng isang Sugo kabilang sa inyo, na bumigkas sa inyo ng mga tanda Namin, nagbubusilak sa inyo, nagtuturo sa inyo ng Aklat at Karunungan, at nagtuturo sa inyo ng hindi ninyo dati nalalaman.”

“Tunay na ang unang Bahay [sambahan] na itinalaga para sa mga tao ay talagang ang nasa Bakkah bilang pinagpala at patnubay para sa mga nilalang. Dito ay may mga tandang malinaw [gaya ng] Pinagtayuan ni Abraham. Ang sinumang pumasok dito ay magiging matiwasay. Sa kay Allāh tungkulin ng mga tao ang magsagawa ng ḥajj sa Bahay [na Pinakababanal]: ng sinumang nakayang [magkaroon] patungo roon ng isang landas. Ang sinumang tumangging sumasampalataya, tunay na si Allāh ay Walang-pangangailangan sa mga nilalalang.”

Ipinaliliwanag nito na nanalangin si Abraham para sa mga tao ng Sagradong Pook sa Mecca, na humihiling kay Allah na magsugo sa gitna nila ng isang sugo mula sa kanila, samakatuwid ay mula sa sariling mga inapo ni Abraham. Naninindigan ito na ang sinagot na panalanging ito ay tumugma sa itinakda na ni Allah: si Muhammad (ﷺ), na isinugo bilang sugo sa gitna ng mga taong hindi marunong bumasa at sumulat at sa kanila, at sa lahat ng mga bayang hindi Arabe, ng sangkatauhan at ng mga jinn.

“Nagsabi sila: “Bakit kasi hindi ibinaba ang Qur’ān na ito sa isang lalaki, mula sa dalawang pamayanang dakila [ng Makkah at Ṭā’if]?” Sila ba ay namamahagi ng awa ng Panginoon mo?”

“Si Allāh ay higit na maalam kung saan Siya maglalagay ng pasugo Niya.”

“O mga tao, tunay na Kami ay lumikha sa inyo mula sa isang lalaki [na si Adan] at isang babae [na si Eva] at gumawa sa inyo na mga bansa at mga lipi upang magkakilalahan kayo. Tunay na ang pinakamarangal sa inyo sa ganang kay Allāh ay ang pinakamapangilag magkasala sa inyo. Tunay na si Allāh ay Maalam, Mapagbatid.”

“[Banggitin] noong sumubok kay Abraham ang Panginoon niya sa pamamagitan ng mga salita saka tumupad ito sa mga iyon. Nagsabi Siya: “Tunay na Ako ay gagawa sa iyo para sa mga tao bilang pinuno.” Nagsabi ito: “Mayroon sa mga supling ko?” Nagsabi Siya: “Hindi sumasaklaw ang kasunduan sa Akin sa mga tagalabag sa katarungan.””

Isinalaysay ni Abu Hurayra ang isang mas mahabang pananalita ng Propeta (ﷺ) tungkol sa mabubuting gawa at sa gantimpala nito. Kabilang dito: ang sinumang tumahak sa isang landas sa paghahanap ng kaalaman, pinadadali ni Allah para sa kanya ang isang landas patungo sa Paraiso; at kapag nagtipon ang mga tao sa isang masjid upang bigkasin ang Qur'an at pag-aralan ito nang sama-sama, bumababa sa kanila ang kapanatagan, binabalot sila ng awa at pinalilibutan sila ng mga anghel. Nagtatapos ito sa: ang sinumang napabagal ng kanyang mga gawa ay hindi mapabibilis ng kanyang lahi.

“Ikinasi sa akin ang Qur’ān na ito upang magbabala ako sa inyo nito at sa sinumang naabot nito.”

“Hindi Kami nagsugo sa iyo maliban sa kalahatan para sa mga tao bilang mapagbalita ng nakagagalak at bilang mapagbabala, subalit ang higit na marami sa mga tao ay hindi nakaaalam.”

“Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat kalipunan ng isang sugo, na [nagsasabi]: “Sumamba kayo kay Allāh at umiwas kayo sa nagpapakadiyos.” Kaya mayroon sa kanila na pinatnubayan ni Allāh at mayroon sa kanila na nagindapat sa kanya ang kaligawan. Kaya humayo kayo sa lupain saka tumingin kayo kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagapagpasinungaling.”

“Tunay na ikaw ay hindi pumapatnubay sa sinumang inibig mo, subalit si Allāh ay pumapatnubay sa sinumang niloloob Niya. Siya ay higit na maalam sa mga napapatnubayan.”

“Walang pamimilit sa relihiyon. Luminaw nga ang pagkagabay sa pagkalisya. Kaya ang sinumang tumatangging sumampalataya sa nagpapakadiyos at sumasampalataya kay Allāh ay nakakapit nga sa hawakang pinakamatibay na walang pagkalamat para rito. Si Allāh ay Madinigin, Maalam.”